NETFLIX PRZEDSTAWIA
Mam dziś zaszczyt przedstawić wam kapitana w stanie spoczynku, Williama Millera.
Widział miejsca na świecie, o których każdy marzy,
ale i te, o których lepiej milczeć.
Poprosiłam, by pomógł dziś wam zdecydować o dalszej ścieżce kariery.
Teraz wyjdę stąd, by wasza rozmowa mogła być szczera i na temat.
Jakieś pięć lat temu, podczas pewnego urlopu,
znalazłem się w sytuacji, gdy między półkami w markecie
zaciskałem ramię
na krtani jakiegoś gościa.
Ściskałem go tak mocno, że się zeszczał.
Moja ówczesna narzeczona musiała wdrapać mi się na plecy,
żebym go nie zabił.
A wiecie, czemu to zrobiłem?
Bo nie przesunął wózka, gdy o to poprosiłem.
Byłem najlepszy.
Potrafiłem wyłączyć, kontrolować i ukierunkować
podstawowe ludzkie instynkty na jeden cel...
wykonanie misji.
Ale skutki skrajnej przemocy wyrządzanej innym ludziom
są biologiczne i fizjologiczne.
To cena bycia żołnierzem.
W dolinie czysto?
Potwierdzam!
Przyjąłem.
Wchodzimy!
Dalej!
Wchodzimy.
Słuchajcie! Jesteście otoczeni.
Odłóżcie broń
i wyjdźcie z budynku
z dłońmi złożonym za głowę.
Ilu ich tam jest?
Góra dziesięciu.
Utrzymajcie pozycję.
Znajdziemy inną osłonę,
ale ich wstrzymajcie.
Dobra. Rodriguez!
Dasz radę utrzymać pozycję?
Rodriguez!
Nie da, kurwa, rady!
Musimy się wycofać.
Macie utrzymać pozycję.
Wytrzymajcie!
Przenosimy go! Rodriguez?
Rodriguez! Diego.
Wytrzymaj!
Wchodźcie. Niezły strzał.
I po co ciągle was puszkujemy,
skoro za chwilę tu wracacie?
Patrzcie, jest i mój konsultant.
Gotowy, bracie?
Ameryka cię słyszy.
Weź kasę, bracie.
400 tysięcy dolarów.
Nic nie tracisz.
Mam już pieniądze.
A Lorea?
Coś ty powiedział?
Wydasz własnego szefa?
Wiem, gdzie jest.
Jebany kapuś.
Gdzie?
W Meksyku, czy w Disneylandzie?
Gdzie?
Nie.
Ukrywa się w dżungli, bracie.
Zaszył się, bo nie ufa już bankom ani niczemu podobnemu.
Proszę pana,
niech pan go znajdzie.
Jesteś już trupem, chujku.
Cisza!
Podnieś gębę.
Mówi prawdę?
Ktoś jeszcze ma ochotę napaść na policjanta?
A może chce wciskać kit na temat pana Lorei?
Zabrać ich do wozów.
Dogonię ją.
Wsiadać na motocykle!
Z drogi!
Santiago?
Gdzie jesteś?
Słyszę, Diego.
Nie wiem, gdzie jestem.
Uciekła. Zgubiłem ją.
Taxi! Do Resurrección.
Coś ty tam robiła?
Ostrzegałam brata.
Jezu.
Miało się zacząć w południe, a jest, kurwa, 10.30.
Ale to nie mój nalot. Nigdy nie był mój.
Zmienił godzinę.
- Zabrali go? - Nie wiem.
Schwytali mojego brata. Musisz go wyciągnąć.
- Wyciągnąć go? - Tak.
Masz szczęście, że żyje.
Ale już niedługo.
Nie trzeba było pozwalać bratu idiocie w ogóle się w to mieszać.
A jeśli powiem, że wiem?
Wiem, gdzie jest Lorea.
Wiem, gdzie jest forsa.
Od dawna wiesz?
Trzy miesiące.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo jestem tylko informatorką.
Nikim więcej.
Jeśli masz mi coś do powiedzenia, teraz jest dobry moment.
Dostałam awans.
Dostarczam auta pełne forsy
do domu Lorei w dżungli.
Tam trzyma pieniądze.
Jego dom to sejf.
Musisz jednak wiedzieć,
że Lorea płaci Diego i twoim zleceniodawcom aż nadto.
Patrzą, jak uganiasz się za własnym ogonem.
Ale teraz, być może, będziesz w stanie coś z tym zrobić.
Rząd zainwestował w was mnóstwo czasu,
pieniędzy i szkoleń.
I nie chciałby tych nakładów stracić.
W najbliższych tygodniach
dostaniecie wiele propozycji, by nabyte umiejętności wykorzystać
w sektorze prywatnym.
Zwabiono mnie w tę samą pułapkę.
Dlatego chcę wam powiedzieć,
że nigdy nie czułem się bardziej dumny
niż podczas misji z narodową flagą na ramieniu.
Tu jest wasze miejsce.
Dziękuję.
Powodzenia.
Ile razy wygłaszałeś już tę mowę?
Dokładnie 173.
Czyli nadal wszystko rejestrujesz?
Nie inaczej.
- Przemowa dalej niezła. - Dzięki.
Jak się masz?
W porządku. A ty?
Dostałeś SMS?
Tak.
I co ty na to?
Ktoś jeszcze?
Ty jesteś pierwszy.
Jeśli ściągniesz Redfly'a,
wchodzę w to. Serio?
No.
Myślisz, że nadal mu się chce?
Chyba jesteśmy mu to winni.
Poza tym...
zawsze jest trochę trudniej, niż ci się wydaje.
Załatwisz kapitana, to masz mnie.
Tak więc mamy trzy sypialnie
i półtorej łazienki.
Ładny widok przez tylne okno.
Daje dobre światło.
Zapraszam do kuchni.
Chcą 120 tysięcy.
Myślę, że coś da się zbić.
To chyba nie jest dom dla nas. Mimo wszystko dziękujemy.
Dobra. Dzięki.
Szukam lokalu w osiedlu.
Ponoć możesz pomóc.
Przepraszam, że tak cię namierzyłem.
Dzwoniłem do biura.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
- Świetnie wyglądasz. - Jasne.
- Poważnie. - Trochę minęło, co?
Nie odzywałeś się od kilku lat.
Myśleliśmy, że na dobre wsiąknąłeś w dżunglę.
Tak, wiem.
Przepraszam.
To co u ciebie?
Dobrze.
- Słyszałem o tobie i Molly. - No.
Zdarza się.
Mam dla ciebie robotę.
Gwarantowane 17 tysięcy za tydzień konsultacji.
Żadnej walki, chyba że zechcesz. Tylko rekonesans.
Skończyłem z tym. Wiem.
Mów.
Chcemy dorwać Gabriela Martina Lorea.
Przecież próbujesz od dawna.
Tak.
Nie umiałem go znaleźć. W końcu się udało.
Nie mogę, stary.
Tego szajsu jest coraz więcej.
Dopiero co Anthony próbował wysłać mnie na miesiąc do Afryki,
ale nie dam rady.
Potrzebuję cię.
- Mniej niż tydzień pracy. - Chciałbym. Pewnie,
że kasa by się przydała, ale utrzymuję teraz dwa domy.
Szansa na powodzenie jest spora.
Możesz choć zerknąć na moje opracowanie?
- Idziesz na walkę Benny'ego? - Tak.
Jestem spóźniony po Tess. Molly mnie zabije.
- Przejedź się ze mną. - Dobra.
Molly nadal cię tu wpuszcza? Nawet po rozstaniu?
Tylko do garażu.
Przykro mi.
Tess!
- Coś do picia? - Pewnie.
Piwo?
TOM, ZAPŁAĆ, PROSZĘ!
Cholera.
Sypiasz z tą babką?
Z tą księgową, od której dostajesz informacje.
Pewnie z niej laska.
Co to miało znaczyć?
Dawno zauważyłem, że twoi informatorzy
to bardzo atrakcyjne babki.
Nie sypiam.
Czemu nie?
Sytuacja już sama w sobie jest zjebana.
Cześć, kotku.
Cześć, Tess.
Santiago.
Stary, ale wyrosła.
Nic o tym nie wiem.
Siedemnaście tysięcy zarobiłem w pierwszym roku służby.
Gdybym wtedy wiedział, że tyle mogę dostać za tydzień...
Nie zwracaj uwagi. Ma 15 lat. Nie słucha ani słowa.
Siedemnaście tysięcy za sam rekonesans.
Ale jeśli stwierdzimy, że w to wchodzimy, możemy zarobić o wiele więcej.
Dogadałem się z tamtejszą agencją.
Zatrzymamy 25% wszystkiego, co zgarniemy.
Według szacunków trzyma przy sobie 75 milionów dolarów w gotówce.
- Cholera. - No.
Powiedzmy, że kasa tam jest.
Jak z wypłatą?
Taka akcja wymaga porządnego planowania.
- Wiesz o tym. - Mam prawnika w St. Johns,
który organizuje operacje ochrony za granicą.
Jest gotów wypłacać nam wynagrodzenie z premiami do końca życia.
Będzie spływać jak każda inna wypłata.
Zerkniesz na moją analizę? Nie chcę patrzeć, bo utkwi mi to w głowie.
Ta operacja jest nielegalna, prawda?
Nie jest nielegalna.
Moja firma zawarła umowę z agencją obcego rządu.
A jeśli nawet byłaby nielegalna, większość strzałów, które w życiu oddałeś,
było formalnie niezgodne z Konwencją genewską.
Daj spokój. Kiepski z ciebie sprzedawca. To zupełnie co innego.
Zaraz wracam.
Próbujesz go nakłonić do powrotu?
Może. Czemu pytasz?
Bez powodu.
Myślisz, że mama by mu pozwoliła?
Mama?
Pewnie.
Nie ona jest problemem.
Praktycznie nie pracuje, odkąd wysłali go na emeryturę.
Twój tata to równy gość.
Za surowo go oceniasz.
Czyli nadal będziesz sprzedawać domy, a ja biegać ze spluwą na oślep,
aż mi wysiądą kolana?
Dałbyś radę beze mnie.
Wiem,
ale nie chcę,
bo zasługujemy na więcej.
Ile razy narażaliśmy się, mając przy sobie 20 milionów dolców,
by spłacić jakiegoś gnoja? Nigdy nie wzięliśmy ani centa.
- Oberwałeś cztery razy. - Pięć.
Oberwałeś za kraj pięć razy,
a nie stać cię nawet na nowy wóz.
To dopiero zbrodnia.
- Dobrze cię widzieć, Tess. - I ciebie.
Wracasz?
Za 20 minut, tylko ją odwiozę.
A Ironhead?
Czeka na twoją decyzję.
- Tylko zerknij. - Dobra.
Zerknę, ale wozu w to nie mieszaj.
Tu nie chodzi o wóz.
A właśnie, że tak. Właśnie o niego chodzi.
- Mama cię odbierze, dobrze? - No.
Hej. Kocham cię.
A ja tęsknię.
I co powiedział?
Rzuci okiem.
Może nie być chętny.
Wiesz, że jest najlepszy w tak dużych projektach.
Poza tym potrzeba mu tego.
Dobra.
To przygnębiające.
Daj spokój.
Daj się bratu zabawić. Okaż wsparcie.
Wspieram go od dnia urodzenia.
Dzieciak ma wielki talent,
a robi z siebie błazna przed bandą wieśniaków.
Gdzie mój sekundant? Kogo widzą moje oczy?
Co tam, Benny? O kurczę!
Boże!
Wybrałeś doskonały wieczór.
- Świetnie cię widzieć. - I ciebie.
Znowu zbrzydłeś.
Chodź tu, gnojku.
Dobrze cię widzieć.
Dostaliście wiadomość?
I co? Fish?
Potrzebny mi pilot. Bez ciebie nie dam rady.
Nie wiem.
Mam małe dziecko,
a panna nie chce, bym dalej się babrał w tym gównie.
O co ci chodzi?
Przeczytałeś SMS? Odmienisz wasze życie na zawsze.
A co z bzdurami o powrocie do rodzinnego kraju
i przekazaniu ludziom władzy?
Poza tym straciłem licencję. Nie mogę już nawet latać.
Cóż, twojej licencji nie potrzebuję.
Mam tam żołnierzy. Potrzebuję pilota, któremu ufam.
Nie sądzę.
Dobra.
Lorea niszczy kraj,
więc mamy szansę zdjąć bardzo niebezpiecznego gościa, a przy okazji
wygrany los na loterii przyklei ci się do podeszwy.
Nikt z tamtej sali nie zastanawiałby się ani chwili.
Skupcie się. Mamy walkę.
Nie przejmuj się tym teraz.
Wybacz, Benny.
Gotowy?
Się wie.
Idziemy.
Nie chciałem cię urazić.
W porządku. Wpadłem.
Błahostka.
W sumie to przerąbane.
Koka?
Jezu, Frankie.
W zasadzie to zawieszenie. Nadal rozpatrują sprawę.
A co z tobą? Co zdecydowałeś?
Jeśli Redfly się zgodzi, ja też.
Chłopaki, wspierajcie mnie.
Ja cię wspieram, Benny.
A ty mnie?
Wchodzisz?
Wiesz, że tak.
Gdzie ty, tam ja.
Wiedziałem, że Benny nie wymięknie.
Z Red Feather Lakes w Kolorado,
190 cm wzrostu, 88 kg wagi,
przed wami Ben Miller!
Dalej! Dajesz, Benny!
Zdrówko.
Benny, spokojnie. Nie spiesz się.
Przejrzałem twoją teczkę. Dobra robota.
Dzięki.
Pięciu gości i pilot.
Dorwij go, Benny!
Co tam, bracie?
Nie wiesz tylko, jak zacząć.
Wyrobiłem dla nas komplet lewych paszportów.
Przez granicę przejdziemy jako konsultanci energetyczni.
W kraju
jeszcze nie stosują rozpoznania twarzy.
Będziemy jak duchy.
Jaka decyzja?
Na rozpoznanie się piszę.
Na pewno?
Ale tylko rekonesans. Bez walki.
- W porządku. - Dobra.
Fish?
Kiedy?
Wyjeżdżamy w czwartek.
Dobra.
I zaczynamy!
Dajesz, Benny!
Dobra, Benny,
do roboty.
WITAMY W BRAZYLII
Radia.
Rozdaj je.
Jesteśmy u Lorei w ogródku.
Dlaczego nie trzyma kasy w banku? Albo chociaż w sejfie?
Ten dom to sejf.
Jestem przy bramie.
Wygląda na przygotowane w 82%.
Mają tu cały sprzęt, ale kamer nie skierowali nawet
na najsłabszy punkt.
Twoja laska normalnie przywiezie kasę?
Tak.
Ma nagrać wnętrze domu.
Pope...
Tu są dzieci. Mieszkają z nim dzieci?
To znacznie komplikuje sprawę.
Na to się nie pisałem.
Rodzina nie jest problemem,
ale odpowiedzią.
Czemu?
Kościół.
Lorea jest pobożny.
Co niedzielę wysyła
trzech ochroniarzy na mszę o szóstej rano.
Gdy wracają, wysyła resztę ekipy
z całą rodziną na mszę do miasta.
W domu
zostaje on i trzech strażników. To nasza szansa.
Po co to robi?
Boi się, że ktoś mu odbierze dzieci.
Kasy nie spuszcza z oczu.
Myślę też, że nie sądzi, by ktoś miał odwagę
próbować go obrabować.
Pewnie dlatego, że to durny pomysł.
Pope, twoja dziewczyna już jedzie.
Kurde,
piękna jest.
Wiedziałem, kurwa.
Spierdalaj.
O, Boże.
Zaraz się tu zacznie egzekucja.
Jesteś na kortach?
No.
To jego miejsce.
Po co ona to robi?
Ma nadzieję wyciągnąć brata z pudła.
Ty go tam wsadziłeś?
Nie bardzo.
No to chyba ją trochę narażasz.
Prawie zapomniałem, czemu się wycofałem.
Za szybko się ściemnia.
Kurde, mamy tu czujki naziemne.
Wpadłeś na jakiś?
Nie jestem pewien.
Benny, zbliża się do ciebie dwóch na motorach.
Czekaj na mnie. Spróbuję ci jakoś pomóc.
Dzień dobry, panie Lorea.
Zaczynam myśleć, że magazynier w Walmarcie to dobra fucha.
Wygląda w porządku.
To dobrze. Dziękuję panu.
U mnie czysto. Wracają do ciebie.
Wynośmy się stąd.
...prawie narobiłeś pod siebie.
Właśnie przechodziłem do części z déjà vu.
To jaki mamy plan?
Czy oni są gotowi na działania na granicy?
Jaki jest zasięg akcji?
Uda się jedynie podczas niedzielnej mszy.
W innym razie sprowadzimy tu armię i rozpętamy wojnę.
Kiedy przedstawisz plan agencji?
Nie wiem, czy chcę im mówić.
Czemu?
Widzieliśmy to miejsce.
Ma pełno luk.
Może więc nic nie mówmy
i sami załatwmy sprawę.
Co?
No co?
Każdy z nas wziął po 17 tysięcy,
by pomóc grupie narkotykowej
zaplanować całe to cholerstwo.
Mówiłem, że nie podoba mi się nawet pomaganie im,
a ty chcesz sam prowadzić akcję?
Sprzątnąć grupę handlarzy?
Jeśli zrobimy to podczas mszy, jak mówiłeś,
nie zginie nikt oprócz Lorei.
I to mi odpowiada.
Czy tutejsza agencja w ogóle coś wie?
O co ci chodzi?
Daj spokój. Nie leć w chuja.
Kto nam zapłacił?
To skomplikowane. Formalnie
zapłaciła wam spółka z o.o.
Chyba nie aż tak skomplikowane. Skąd się, kurwa, bierze 100 tysięcy?
Zapłacę rachunek.
Dzięki.
Niezła wycieczka. Powoli zmienia nam się w samowolkę.
Czyja to kasa?
Była moja.
Coś ty sobie myślał?
Czy to coś zmienia?
Pewnie, że tak.
Kurwa. Okłamałeś nas.
Nie okłamałem.
Poprosiłem, byście tu przyjechali
na rekonesans i planowanie.
Możemy teraz wykonać ten plan sami
i zgarnąć całą forsę.
Możecie też stąd spierdalać, a ja sprowadzę lokalny skład.
Ale zapewniam, że jeśli to zrobię, ten chujek się dowie
i zniknie, a ja go potrzebuję.
Wiesz, ilu złych ludzi jest na całym świecie?
Cóż, ten będzie moim ostatnim.
Możecie mi nie wierzyć,
ale spędziłem tu ostatnie trzy lata,
próbując coś zmienić, ale tu jest jebany chaos.
A wszystko przez Loreę.
Myśl, żeby zapomnieć o wszystkim, co robiliśmy przez ostatnie 17 lat,
nie dostając za to nic...
Pierdolisz, że nic nie dostałeś.
Słuchajcie,
jeśli osiągnęlibyśmy połowę tego, co tu,
w innym zawodzie, bylibyśmy ustawieni.
Stary,
na to się godziliśmy.
No to spierdoliliśmy,
bo ten tu to cholerny bohater,
a nie stać go na studia dla dzieci.
Fish to najlepszy pilot, jakiego znam, a udupili go za kokainę.
A ile jeszcze razy twój brat da się stłuc za sto dolców?
Nikt mnie nie stłukł. Wygrałem tę walkę.
Wybacz, Benny.
Ile pięknych przemów dasz radę jeszcze wygłosić?
Mam dość.
Słabnę.
Operacja szyi wszystko jeszcze pogorszyła.
Pytanie brzmi,
czy wreszcie sami skorzystamy na tym, co potrafimy,
i rzeczywiście coś zmienimy.
To co, robimy to?
A skąd, kurwa, mam wiedzieć?
Nie mamy kluczowych informacji wywiadowczych,
żeby podjąć taką decyzję.
Ona może chcieć nas wystawić
- po to, by odzyskać brata. - Dowiemy się jutro.
Miała dziś wszystko nakręcić. Dobra, jeśli zrobi, co obiecała,
jak zrealizujemy wersję niedzielną?
Jeszcze o tym nie myślałem.
Bzdura. Już wszystko wiesz.
Dobra.
Mamy jedno podejście. 40 minut, by wejść, załatwić sprawę
i wyjść, zanim rodzina wróci z kościoła.
Jak w zegarku.
Musimy przejść przez ogrodzenie,
wyczyścić teren, znaleźć i pokonać strażników,
wyczyścić dyski w pokoju ochrony.
Pozbyć się Lorei, znaleźć kasę, spakować ją do 800-kilowych toreb,
a potem zanieść kilometr do najbliższego wozu.
Mamy tylko dwa wyjścia:
Przez frontowe ogrodzenie, schodzimy przez góry, ale na to jestem za stary.
Musimy wziąć jedno z ich aut.
Na dziedzińcu są dwie furgonetki.
Ale jeśli rodzina pojedzie nimi do kościoła, zostaniemy z niczym.
Potrzebny nam inny wóz.
Twoja laska to załatwi?
Mogę zapytać.
Masz tu jeszcze swojego lotnika?
Bo w ciągu 32 godzin musimy mieć ciężki śmigłowiec,
by zabrał nas w Andy i nad ocean.
Nie wiem, ale przedzwonię.
Witamy szefa z powrotem!
Redfly będzie bogaty!
Wreszcie konkrety.
Cześć.
Dziękuję. Miłego dnia.
Dzięki.
I tyle?
Nie wiem.
Proszę pani, dwie kawy proszę.
- A mój brat? - No tak.
Chciałbym, byś zrobiła dla mnie jeszcze jedno.
Dasz radę wprowadzić na teren domu
jeszcze jeden wóz w niedzielę rano?
Będą wiedzieli, że to ja.
Każdy, kto dla niego pracuje, prędzej czy później ginie.
Jeśli załatwisz mi dodatkową furgonetkę na niedzielę rano,
wywiozę ciebie i twojego brata z kraju
z nowymi dokumentami i pieniędzmi.
Ile? Dwa miliony.
Dwa miliony?
Tak.
A wyciągniesz mojego brata w kilka godzin?
Znajdę sposób.
Ale ta furgonetka musi być w środku.
Dobrze.
- Na pewno? - Tak.
Załatwię wóz.
Ale jeśli po tym nie znikniemy na zawsze, będziemy martwi.
Znikniecie.
Dobra.
Dziękuję.
Czołem, panowie.
Rzućcie okiem.
Jezu, Pope! Coś ty tu planował?
Dokładnie to.
Wszystkie spluwy, kule, a nawet jebane wykałaczki są krajowe.
Planuję zrzucić to na miejscowy konkurencyjny gang.
Który z was nie ufał tej pani?
Nie tylko załatwi dodatkową furgonetkę, ale zdobyła też to.
Oto i nasz Lorea,
a tu...
Spójrzcie, co leży za nim.
Jak dla mnie, to forsa.
Musi tam być jakieś 35 milionów.
Tego nie wiesz.
Nieważne ile. I tak dużo.
To co zrobisz ze swoją dolą?
Nigdy nie wydawaj forsy, zanim trafi ci do kieszeni.
Tak tylko mówię. Kupię sobie ferrari.
Toś mnie zdziwił.
A co ze śmigłowcem?
Powiedział, że przyleci, jeśli dostanie trzy miliony dolców.
To śmigłowiec jest.
Furgon też.
Wiemy, że Lorea będzie w domu z kasą.
Dajcie mi minutę.
Wiesz, że jeśli nadal byśmy służyli, za taki numer
stanąłbyś przed sądem wojennym?
To może zjedzmy dziś kolację,
nawalmy się na mój koszt, a jutro wróćcie do domu.
Jebać to.
Nie mogę.
Jakoś i tak
mimo wszystko tu skończyłem.
Emerytura za mała,
Praca Molly też nie najlepsza.
Sprzedaż mieszkań mnie nie zbawi.
Jedyne, co mam, to moje dziewczyny.
No.
Rozumiem.
Kurwa, brakowało mi tego.
Zabrali mi najlepsze lata życia, a potem po prostu wypluli.
Mhm.
Nie mogłem przestać myśleć o błędach.
Jakich błędach?
Stary, o wszystkich.
Nie przeszło ci na emeryturze?
Nie,
lepiej poczułem się dopiero, gdy dałeś mi broń.
Więc chyba to właśnie zrobimy.
W porządku. Po pierwsze:
Bezpieczeństwo.
Nie mamy ewakuacji ani wsparcia z ziemi. Jeśli doznacie obrażeń, idziecie dalej.
Pamiętajcie, że każdy ma w torbie apteczkę.
Po drugie:
Do normalnego życia już nie wrócicie.
Niech to będzie jasne.
Zamierzamy popełnić przestępstwo.
Nie idziemy z flagą na ramieniu
i nic, co sobie wmawiamy, tego nie zmieni.
Jeśli się uda,
popełnimy jedno morderstwo i jeden napad z bronią w ręku.
Musicie wiedzieć, że zbezcześcicie
większość złożonych przysiąg.
Po trzecie:
Rodzina.
Jeśli nie pójdą do kościoła lub jeśli wrócą wcześniej, przerywamy.
Nie chodzi nam o nich.
I na koniec:
Jeszcze możecie wracać.
Mieliśmy umowę z Pope'em
i ją wykonaliśmy.
Każdy z was może teraz odejść, wiedząc, że jest z nas najlepszy.
Ale to musi być teraz.
Chcę się tylko upewnić, że nie wyjdziemy z domu,
nim uporamy się z Loreą.
Jeśli tam będzie zgodnie z planem, dorwiemy go.
Ruszamy o 3.00.
Dobrze, że są tacy pobożni.
Tata zwykł mówić,
że gdy pada, Bogu w kościele się nie przydamy.
Mawiał też, że do nieba idziesz
dla klimatu, do piekła dla towarzystwa.
To chyba powiedział Mark Twain.
Dobra, koniec gadania. Skupcie się.
Ilu tam wchodzi? Policz.
Siedmioro w furgonetce.
Ktoś widział Loreę?
Nie. W ogóle nie wychodził.
Żona i dzieci w aucie z jednym kierowcą.
Rodzina opuszcza budynek.
Powtarzam: Rodziny nie ma.
Dobrze. Przygotujcie się.
Cholera, ta laska to skarb. Punktualna, mądra i cholernie odważna.
- Dzień dobry. - O co chodzi?
Miałam odstawić furgonetkę.
Brat mnie odwiezie.
Idiota zapomniał mi powiedzieć.
Wjechała.
Zaczynamy. Ben, ty pierwszy. Daj znać, gdy będzie bezpiecznie.
Przy takiej ulewie strażnicy będą w środku.
Przyjąłem.
Czysto. Odjechała.
Odebrałem.
Dobra, wchodzimy.
Przednia brama czysta.
Strażnik w kuchni załatwiony.
Ben, wchodź do domu.
Przyjąłem. Jestem w drzwiach.
Czekaj, Benny.
Zagrożenie przy telewizorze.
Obejdę bokiem.
Co się tam dzieje?
Benny, czysto. Wypatruj Lorei.
Na pewno już nas usłyszał.
Wchodzę.
Ustawiam ładunki w pokoju ochrony.
Co to było?
Musieliśmy strzelić jednemu w nogę. Zabierają go do kuchni.
Schodzę.
Chodź.
Zapalniki uruchomione. Jakieś ślady?
Mówiła, że nigdy nie wychodzi.
Nic.
Ten gość to duch.
Wszyscy natychmiast do biura.
Co do kurwy nędzy?
A Lorea?
Nic. Tylko kilka toreb.
Zwiał.
Z forsą.
Laska nas wystawiła.
Spierdalamy stąd.
Nie...
Czym wam tu pachnie?
Pierdolną wtopą.
Nie.
Farbą.
Dom to sejf.
Dom to jebany sejf.
Benny, ściągnij to. Szybko.
- Wezmę za krawędź. - Tam.
Dalej, dalej.
Jasna cholera!
Ruszać się.
- Mój Boże! - Fish, ja górą.
Dalej, chłopaki!
W mordę!
I co wam mówiłem?
Chryste!
Kurwa, tylko spójrzcie!
Po sam sufit!
Ruszać się!
Będą potrzebne torby.
Przyniosę kolejną.
Ładuj.
Co jest?
Jeśli forsa wciąż tu jest, to on też.
Nie ma go.
Mamy więcej.
Cała tylna ściana.
Skupcie się.
Właśnie się bogacimy. Ile czasu zostało?
Osiem minut.
Millerowie, tam już starczy.
Musimy zacząć je znosić do wozu.
Zajmiemy się tym.
- Dajesz. - Oczy otwarte.
Tak, kurwa!
Weź to. Ja idę po auto.
Spotkamy się na dole. Ostrożnie.
Typowe.
Jezu Chryste.
- Pomóż! - Dalej! Dalej, chodź tu.
Cholera!
Potrzebujemy więcej toreb. Poszukaj czegoś.
Robi się.
Powiedz dziewczynom, że mogą przestać się uczyć,
bo tatuś kupi im bilet do Harvardu.
Cholera, to jebana góra forsy!
Bierz część i leć.
Jak z czasem?
Mamy czas jeszcze na kilka rund.
- Na pewno? - Bierz to i znoś na dół.
Chłopaki!
Tu jest następna ściana!
Cholera!
Jest wszędzie. Ja pierdolę!
Cały jebany dom.
Co jest?
Furgon pełny!
Wystarczy, musimy jechać.
Co do cholery robisz?
Więcej nie wykopuj. Mamy dość do roboty.
Jeszcze kilka rund.
Pracuję z tobą od dziesięciu lat
i zawsze kończymy na czas!
Przewidziałem 15 minut rezerwy.
12 minut do kościoła, 40 minut na mszę, 12 minut na powrót.
Mamy pięć minut na załadunek i rozładunek.
Odejmij siedem, by ich wyprzedzić przed drogą wyjazdową.
W porządku?
Patrzcie na cały ten szmal!
Jeszcze kilka rund.
Jebać to!
Nie ma czasu. Ruszamy.
Chcę jeszcze raz poszukać Lorei.
Dobrze?
A potem puścimy dom z dymem.
Dobra.
Podkładam ostatnie ładunki.
Daj znać, gdy będzie można zapalać.
Idziemy.
Ruszamy!
Dalej, musimy iść!
Zapalaj.
W co my strzelamy?
To Lorea?
Nie żyje.
Dobrze.
Dostałem.
Cholera.
- Spokojnie. - Gdzie?
Lewy bok. Przeszło na wylot?
Tak.
Będzie w porządku.
- Zestaw opatrunkowy. - Na wylot. Będzie OK.
Nic ci nie jest.
Będzie dobrze.
Oddychaj.
Nic mi nie jest.
Puść.
- Mówiłem, że to głupi pomysł. - Mówiłeś.
Koniec szkółki niedzielnej.
Wrócili.
Cholera!
- Rodzina? - Nie, pierwsi strażnicy.
- W porządku? - Tak.
Dasz radę się ruszyć?
- Nie mamy noszy. - Tak.
Pomóż mi tylko założyć opatrunek.
Dobra, każdy bierze po plecaku forsy.
Wychodzimy tyłem do dżungli i znikamy.
- Pokryję koszt operacji. - Pierdol to.
Nie.
Ironhead wróci bezpiecznie do domu.
Nie będziemy go wlec przez las.
I nie zostawimy im jebanej forsy.
No to spalmy chatę i spadajmy.
W furgonetce czeka na nich prawie 100 milionów dolców.
Robimy szybkie polowanie.
Liczcie zabitych. Nie chcę tu żadnych niespodzianek.
Zrozumiano? Dobra.
Zróbmy to.
Wy dwaj pójdziecie tamtędy, ja idę od przodu.
Nic mi nie jest.
Po prostu to zróbmy.
Dobra.
Idziemy.
Chłopaki, zaczyna się.
W przednim hallu dwóch.
Już trzech. Czterech.
Wracajcie do bramy. Na pewno kilku tam zostawili.
Idę.
Ktoś widzi SUV-a, którym przyjechali strażnicy?
Będzie nam potrzebny.
Już go załadowuję.
Wszyscy wyszli?
U Pope'a czysto.
Wszędzie czysto.
Właśnie minęła mnie kolejna furgonetka.
Catfish podjedzie furgonem.
Co robisz? Idziemy!
Benny!
Hej!
Pospiesz się.
Kurwa! Kurwa!
Co?
Jak to co?
Zjebaliśmy robotę. Nie zostawiamy takiego syfu!
Co robimy? Rodzina tu czeka na wjazd.
Powoli.
Twoja panna tu jest.
- Dojechałaś bezpiecznie? - Tak.
Prawie gotowe.
Pomóż mi.
Dawajcie je tu do zważenia.
Gdzie twój gość?
Będzie.
A co my z tym zrobimy?
William.
Habib.
- Dałeś radę. - Znasz mnie.
Komar?
No, tyci.
Tylko niewinnie wygląda.
Jak mamy się, do cholery, tam zmieścić?
Możesz przylatywać.
Przelicz.
Wiem, gdzie cię znaleźć.
Voilà!
Nie wszystko się zmieści do sieci.
Resztę musimy wnieść do środka.
Nie wiem, czy waga nie jest zjebana, bo wskazuje 2700 kilogramów.
To 250 milionów dolarów.
Ukradliśmy 250 milionów?
No to kupuję to ferrari!
- Na pewno? - Lecimy!
Jeśli waga podaje choćby zbliżony wynik, będzie problem z ciężarem.
W czym problem? Ta maszyna udźwignie cztery tony.
Cztery tony na 600 metrach.
Jeśli chcemy dotrzeć nad ocean, musimy lecieć nad jebanymi Andami.
Zostawimy 200 milionów na jebanym pasie startowym?
Dobra, da radę. Idziemy!
A co z nią? Już mamy nadwagę.
Obiecaliśmy, że ich przewieziemy do Peru.
I dotrzymamy słowa!
Teraz was zostawimy.
Dziękuję.
Muszę tylko coś wiedzieć.
Jak się nazywam?
Nie wiem.
A twój kumpel? Jak ma na imię?
Nie wiem.
Mówił, że nie może mi powiedzieć.
Dobrze się zastanów nad tym,
co zamierzasz powiedzieć,
bo jedyne, co nas z nimi wiąże, to ty.
A kiedy wreszcie trafiliście do łóżka
i gdy spojrzałaś mu w oczy, pytając:
„Jak się naprawdę nazywasz?”, co odpowiedział?
Do niczego nie doszło.
Mogę jego zapytać.
Nigdy mi nie powiedział, skąd jest.
Mówił, że razem służyliście
i że jesteś uczciwy.
Dlaczego to powiedział?
Bo zapytałam, czy...
Czy się nie boi, że go oszukasz.
Dlatego.
Wszystko gra?
Nie!
Macie tu trzy miliony dolarów
i dwa bilety z wizami do Sydney w Australii.
Po drodze na lotnisko zatrzymajcie się w tej firmie przewozowej.
Pamiętajcie, by wysłać pudła do tego hotelu w Sydney.
Wiesz, że jest tam dużo więcej niż 75 milionów dolarów.
Co to oznacza?
To nie tylko forsa Lorei.
Będzie was szukać dużo więcej ludzi.
Poradzę sobie, ale nie zostawajcie w Ameryce Południowej,
bo znajdą was i zabiją.
Obiecaj, że tu nie zostaniecie.
- Tak! - Obiecaj mi! Przyrzekam.
Jak mogę cię znaleźć?
Nie możesz.
Wszystko zrobiłaś jak należy.
Zasłużyłaś na to.
- Trzymajcie się. - Dziękuję.
Idźcie!
Ona kłamie.
Nie.
To będzie miało konsekwencje.
Wiesz, co trzeba było zrobić?
Z tym nie dałbyś rady żyć.
Na tej wysokości występuje opór ciężaru. Zanim dotrzemy do Andów,
chciałbym zostać poniżej 1500 metrów.
Ocean za cztery godziny.
Przyjąłem. Dobra robota.
Spróbuję pomiędzy dwoma większymi szczytami.
Znajdź tę dolinę na mapie.
Przyjąłem.
Ostatnia przeprawa przez Andy.
Jaką mamy wysokość?
Jakieś 3,5 kilometra. Lecimy za wysoko.
Niepotrzebnie. Kieruj się na dolny grzbiet.
Co u was, chłopaki?
Przelecimy?
Nie wiem.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Próbuj.
Dobra, maleńka.
Dasz radę.
- Przekroczyliśmy limit. - Ale niewiele.
Mamy za duże obciążenie.
Nie uda się.
- Co to znaczy? - To, że tracimy jebaną forsę.
Zostawisz 50 milionów pośrodku dżungli?
Chcesz dolecieć nad ocean?
Dobra, zrób to.
Ja się tym zajmę!
Dobra, sprawdzę.
A jak teraz?
Lepiej.
Dalej.
No, dalej.
Ochujałeś, Catfish?
Jedna ze skrzyń wysiadła.
Co?
Nie chcę wejść w korkociąg.
Chyba mamy kłopoty.
Tracę wysokość.
Musimy lądować. I to już.
Rozbij się tu i po nas.
Spróbuję wrócić na równinę.
Przygotować się na twarde lądowanie!
Po drugiej stronie grzbietu powinno być pole.
- Mijaliśmy je w drodze w górę. - Pamiętam.
Nie wyląduję z siatką pod nami.
Jeśli zrzucimy forsę, może nie zginiemy.
Zrzucać forsę albo wszyscy zginą!
Pociągnij dźwignię zrzutu
na ścianie!
Pociągnij dźwignię, Ben!
Nie zadziałała!
Na haku ładunkowym powinien być
ręczny zwalniacz.
Przepuść mnie.
Benny!
Dobra, spróbuję tu wylądować.
Muszę skakać!
Benny!
Kiepskie lądowanie.
Fish!
- W porządku? - Chyba tak.
Benny!
Jestem tu! Chodź, trzeba iść.
Dalej!
Ruszajmy dupska.
Spróbuj wejść na górę.
Cholera!
Wszyscy żyją?
- No. - Tak.
Dostali się do jebanej sieci.
Jaki jest plan?
Przeniesiemy forsę z powrotem przez górę do oceanu.
Benny, osłaniaj nas spod tamtych drzew.
Fish, ty zajmij pozycję tam.
Uprawiają tu kokę, więc mogą do nas mierzyć
z tamtych budynków. Radia działają?
- Nie. Padły. - Dajemy sygnały ręczne.
Pójdę z Pope'em. Postaramy się wyglądać możliwie przyjaźnie.
Damy sygnał dłonią, jeśli będzie bezpiecznie.
- Idziemy. - Benny.
Proszę się odsunąć.
Proszę państwa!
Proszę się cofnąć. To nie należy do was.
Kim jesteście?
Z kim pracujecie?
Z wojskiem.
Jesteśmy konsultantami.
Powinniście wezwać helikopter ratunkowy.
- Już leci. - Tak.
Ale na razie jesteście sami
i nie macie mundurów.
To da się załatwić.
A co z pozostałymi pasażerami z wypadku?
Pomówimy o tym,
ale każcie ludziom przestać nas okradać.
To nasz teren.
Zjebaliście, DEA.
Nie, spokojnie.
Ostrożnie z tą bronią.
Nie jesteśmy z DEA.
Macie wsparcie?
Tylko spokojnie.
Tak. Proszę.
Pope, po co on sięga? To broń?
Pope, słyszysz...
Stać, gdzie jesteście. Nie zbliżać się.
Kurwa! Co jest?
Dranie! Mordercy!
Kurwa!
Dajcie nam muły lub konie, a odjedziemy.
Benny, zawróć ich w stronę wioski.
Fish, daj im pieniądze na muły i spadajmy.
Cofnąć się!
Wstawać!
Proszę wstać!
Wyślij mnie do Pana.
Idziemy. Ruszać się!
Kurwa.
Dobra. Osiodłać osły i pakujemy torby.
Gdzie Pope? Tam.
To za muły.
To za rodziny.
To dla pana.
Mamy umowę? Dobrze.
Bardzo przepraszam za to, co się stało.
I bardzo doceniam pana współpracę.
Chodź. Przykro mi, młody.
Ci ludzie spłacili swój dług.
Przepuść ich.
Zapłaciłeś za szkody?
No.
Ile?
Dwieście za zwierzęta. Milion za rodziny.
Który z was strzelił pierwszy?
Nie wiem.
Musimy się tu pilnować.
Fakt.
Co to miało znaczyć?
Nic.
Tyle, że musimy się pilnować.
Rozumiem.
Jak daleko doszliśmy?
Jakieś 12 kilometrów.
Do łodzi mamy jeszcze kolejne półtora dnia, może dwa.
Ogniskiem bym nie pogardził.
Goście Lorei będą nas śledzić.
Dym z ogniska nas wyda. Obozujemy bez ognia.
No to kusimy los.
Kusimy?
Kusiliśmy los, w ogóle tu przylatując.
Teraz to los już nas dyma.
Jak leci, brachu?
Wybitnie.
Trzymaj.
Dobry z ciebie gość.
Nasz gatunek wymiera.
Wcale nie.
Zawsze ktoś musi pukać do drzwi, by sprawdzać, czy wszystko gra.
Gliny pukają i sprawdzają.
My byliśmy żołnierzami.
Trudno czasem o tym nie zapomnieć.
Fakt.
O czym ty mówisz?
Za szybko nacisnąłem spust. Wszyscy to wiemy.
Zabiłem tamtych ludzi.
Nieprawda.
Wszyscy to zrobiliśmy.
To na pewno stary szlak przemytników.
Pójdziemy nim na samą górę.
Chodź.
Przestań mnie popychać. Stromo tu.
Wiadomo. Jesteśmy za zboczu jebanej góry.
Zamknijcie się i skupcie!
Chryste!
- Dalej. Po prostu idź. - Wal się.
Serio?
Idź dalej!
- Przestań. - Serio tego chcesz?
Spokojnie!
O, kurwa!
Z czego, kurwa, rżysz?
To było żywe stworzenie.
Mógł spaść ktokolwiek z nas.
Martwisz się jebanym osłem?
Musisz się wziąć do kupy.
- Co? Ja? - No ty.
- Będziesz mi wytykać? - Przez ciebie
- jesteśmy w tym bagnie. - A niby czemu?
Musiałeś zebrać co do centa, co nie?
Mogłeś dorwać Loreę dwa miesiące temu! Bez nas.
Pewnie.
Pierdolenie!
Wszyscy w tym siedzimy.
Pierdolony koń! Przestań!
- Już dobrze. - Wyluzuj.
Nie czas na rozdrapywanie starych ran.
Jedna stopa przed drugą.
Dobrze?
Idziemy.
Na pewno mam się pozbyć mułów?
To zbocze ma sześć metrów.
Nie przeprowadzimy osłów.
Tak. Teraz my ciągniemy!
Patrz na te muły.
Jeśli to przejdziemy,
potem już z górki do samego oceanu.
Mam.
Dobra. Wchodźcie.
- Dobra robota. - Wzajemnie.
Słuchaj, trochę mnie tam poniosło.
Przepraszam.
- Zapomnij. - Nie, to...
moja wina.
- Tylko moja. - Nie, stary,
ja też w to wdepnąłem.
Jest jak jest.
Tak. Jest jak jest.
Mimo wszystko, kutas ze mnie.
Eskimos by sobie tu dupę odmroził.
Żądam ognia.
Obozujemy bez ognia.
Odpierdol się.
To moja forsa na odpierdol.
Stary, co ty odpierdalasz?
Mamy za mało ludzi, by przenieść
całą kasę, więc w sumie możemy się ogrzać.
Jezu. Chryste.
A co mi tam?
Mój Boże!
No to mamy ognisko.
O, kurwa!
Dostałem!
Benny, wszystko gra?
Nic mi nie jest. Tylko draśnięcie.
Strzelcy na linii grzbietu.
Uwziął się na mnie. Przytrzymam go tu.
Wy idźcie na około.
Pope, możesz wyjść?
Wypracuj drogę na szlak.
Dobra.
Prawa flanka. Zadbaj, by nikt nie przyszedł z dołu.
Ubezpieczam od tyłu.
Benny, w porządku?
Tak. Zostaniemy tu, zanim nie zajmiesz pozycji.
Pope chyba już na miejscu.
Ruszamy.
Tom!
Tom. No weź...
Dalej, stary.
No, dalej.
Pokaż.
Kurwa!
Owińmy go.
Musimy iść dalej.
O czym ty, kurwa, mówisz?
Jesteś bezdusznym sukinsynem!
Zginął przez twoje jebane ognisko!
Przestańcie.
Skończcie z tym.
Przestańcie!
- Koniec! - Pierdol się, Benny!
To nie ognisko nas zdradziło.
Ten dzieciak był z wioski.
Śledził nas cały czas.
Ewidentnie chodziło mu o Toma.
Chciał go dopaść.
Ale musimy stąd wypierdalać.
I zabieramy całą tą forsę z nami.
Rodzina Toma na to zasłużyła.
My też.
Dobra. Owińmy go. Zabieramy go na dół.
Spoczywaj w pokoju.
Gdzieś tam czeka matka
Za synem tęskni, lecz
Świetny z niego komandos
Rozkaz to święta rzecz
Gdzieś tam czeka ojciec
Co syna dzielnego miał
Niezły był z niego komandos
Co wojnę wygrać chciał
Gdzieś tam czeka córka
Pyta: „Gdzie tata nasz?”
Niezły był z niego komandos
Dziś flaga zasłania mu twarz
Nie płaczcie za nim więc
Współczucie schowajcie swe
Niezły jest z niego komandos
Lepszego nie ma, o nie
Kiedy mieliśmy być na tej łodzi?
Za pięć dni.
Jezu.
Myślisz, że dalej czeka?
Gówno widać.
Jeden z nas musi tam zejść.
Ktoś, kto da radę w obie strony.
Ja pójdę.
Twój hiszpański leży, Benny.
Dam radę.
Na pewno?
Trzy?
No.
Szukaj Syna Marnotrawnego.
Benny, uważaj na siebie.
Ty na siebie.
Chciałbym coś powiedzieć. Słuchacie?
Tak.
Musimy wziąć się w garść.
Dość już tych wtop. Zrozumiano?
Zrozumiałem.
To dobrze.
Ile osób zabiłeś?
Co?
Słyszałeś.
Tylu, ilu musiałem.
Po co w ogóle to wiedzieć?
- 43. - Jezu!
Potwierdzonych.
Wszystko rejestrujesz, co?
No.
A jak sypiasz?
Chyba lepiej, niż powinienem.
W porządku?
Łódź czeka.
Dałem mu połowę kasy.
Oby zaczekał.
Nie zszedłem do miasta,
ale wygląda na to, że ktokolwiek tam rządzi, zorganizował armię dzieciaków, by nas znalazła.
Ilu?
Dwóch lub trzech zawodowców
i 20 nastolatków uzbrojonych po zęby.
A co z następnym miastem?
Leży 160 kilometrów na południe.
Na pewno już obstawili każdą wieś.
Pewnie resztki ekipy Lorei.
To idziemy przez nich.
Jak przez nich?
Czyli mamy ich wszystkich skosić?
A widzisz inne wyjście?
Nie jestem gotowy, by zdjąć każdego nastolatka
w mieście, tylko po to, by przejść z ładunkiem.
Ładunkiem?
A co z tym ładunkiem?
Zrobisz to dla niego?
Tom zginął dla tych pieniędzy i bez niego nie opuścimy kraju.
Nie zginął dla tych pieniędzy, tylko przez nie!
To tylko dzieciaki.
Nie możemy przejść po zmroku?
To ponad 100 toreb. Nie ma szans.
Pogadam z nim.
Benny mówi, że to są dzieci.
Nie wierzę. Nie wierzę, że do tego dopuściłem.
Wszyscy tu przyjechaliśmy z własnej woli.
Tak, ale...
sądziłem, że... Myślałem, że damy radę.
No.
I dostaliśmy, na co zasłużyliśmy.
Przykro mi.
Mnie też.
- Ale nie możemy. - Wiem.
Wiem.
Nie możemy ich po prostu zabić.
Nie wiem, skąd ten pomysł.
W porządku.
Tom musi trafić do domu.
Tylko to się liczy.
A jak tego dokonamy?
Dalej nosimy w dół.
Napełniamy plecaki maksymalnie,
jak się da, i tyle.
A co robimy z resztą?
Kurwa.
Ja pierdolę.
Wystarczy.
Wkrótce spadnie śnieg. Nikt tego nigdy nie znajdzie.
Dobrze.
No to idziemy.
Połóżmy go na chwilę.
Mamy opóźnienie.
Benny, idź. Słońce wstaje.
Widzimy się w zatoce za pół godziny.
- Uważaj. - Pewnie.
Dziękujemy, że czekałeś.
Łódź gotowa.
Stój. Czekaj.
Jest tam ktoś?
Wygląda na opuszczony.
Osłaniaj mnie.
Stać! Ręce do góry!
- Ręce do góry! - Czekaj!
Posłuchaj!
Braciszku, ostrożnie z tą bronią. Nie celuj we mnie.
Znam angielski!
Co jest w torbie? Co tam jest?
Nasz przyjaciel.
Nie żyje.
- Dzwonię do szefa. - Nie!
Stój! Nie ruszaj się.
Nie mamy z tobą żadnego problemu.
Prawda, panowie?
- Nie mamy problemu, co nie? - Żadnego.
- Strzelam. - Nie rób tego.
Już dobrze.
Spokojnie.
Tu szesnastka! Pomocy!
Idiota!
- Gdzie klucze? - Nie wiem.
Zostawili mnie tu z samochodem i radiem.
Kurwa!
- Na pewno? - Tak.
Nie kłamiesz?
Młody, wyluzuj, OK?
Szesnastka, to ty?
Przyślemy kogoś.
Tak, kurwa!
Lecimy. Wynośmy się stąd.
- Zabierz mu radio. - Mam.
Dam ci małą radę:
- Uciekaj od nich. - Chodź. Idziemy!
- Wracaj do domu. Uciekaj stąd. - Pope! Idziemy!
Dałeś młodemu forsę?
Trzeba było go zabić, gdy tylko nas zobaczył.
Nikogo już nie zabijamy.
Posłuchaj. Jeśli dotrzemy na plażę, a Bena tam nie będzie,
to będę zabijać ludzi.
Będzie tam. Kurwa!
Kurwa.
- Dawaj! - Możemy jechać?
A to co?
Cholera!
Wjechali w nas!
Uważajcie! Jadą w stronę plaży.
Właśnie nas minęli.
- Wszyscy kierować się na palmy. - Co mówi?
- Nadjeżdżają kolejni. - Widzę dwa pojazdy.
W porządku.
Pope, strzelaj!
Kurwa!
Zastrzel kierowcę!
Co z tobą nie tak?
- W lewo! - Zrób miejsce! Strzelają!
Schowaj się!
Doganiają nas.
Gdzie oni są?
Po lewej!
W lewo!
Cholera jasna!
Oto i plaża.
Gdzie on jest? Widzisz go?
Nie, ale do miejsca spotkania zostało jeszcze półtora kilometra.
Pope, zabij ich!
Po prostu ich zabij!
Jest.
- Mam mu pomachać? - No raczej!
Jedź!
Chyba droga się kończy.
Widzę.
Przejedź przez wydmę!
Przez wydmę!
Minus koszty i opłata administracyjna.
Zostaje 5334120 dolarów
do podziału na pięć.
Zatem każdy z was otrzyma 1066824 dolary.
I musicie się wszyscy podpisać na piątej umowie,
dzięki czemu udział zmarłego przejdzie na fundusz rodziny Redfly'a.
Proszę.
Proszę mój udział dołączyć do funduszu.
Mój też.
Dziękuję.
Zatem wszystkie płatności zostaną przelane na fundusz rodzinny.
Oczywiście.
Dziękuję. To dla pana.
Dziękuję. Skontaktuję się.
To co teraz zamierzacie?
Ja wracam do domu.
Nie bez tego.
To pomoże.
Do zobaczenia.
Trzymaj się.
Na razie, stary.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Widzimy się niedługo. - Pewnie.
To co teraz?
Nie wiem.
Może...
odwiedzę pewną znajomą z Australii.
Powinieneś.
Ponoć ostatnio trochę zarobiła.
Chyba wyszła na tym lepiej niż każdy z nas.
Na to wygląda.
Gdy zobaczysz Molly i dziewczyny...
przypomnij im, kim był.
Tak zrobię.
Trzymaj się, dobrze?
Ty też.
Może kiedyś zrobimy z tego pożytek?