Dertien meter. Je zou het moeten zien.
Laat haar over de reling van de boeg klimmen.
Mir-2, we gaan over de boeg. Blijf in de buurt.
Stil nu. We zijn aan het filmen.
Haar uit het duister zien opdoemen als een spookschip...
geeft me elke keer weer kippenvel.
Om dat treurige wrak van het grote schip hier te zien liggen...
waar het 15 april 1912 om 02.30 uur terechtkwam...
na haar diepe duik...
vanuit de wereld erboven.
Wat een flauwekul, baas.
Zesde duik.
Hier zijn we nogmaals op het dek van de Titanic.
Zo'n 4 km diep.
3821 meter.
De druk buiten is 242 bar.
Deze ramen zijn 23 cm dik en als ze het niet houden...
zijn we er echt zo geweest.
Goed, zo is het welletjes.
Zet haar neer op het dak van de officiershutten zoals gisteren.
Oké.
Oké, Mir-2, we landen recht boven de grote trap.
Klaar voor de lancering?
Ja, Brock, we lanceren Dunkin nu. Toe maar, Charlie.
-Laat de kabel vieren. -Laat vieren.
Oké, Brock, we zakken langs de romp omlaag.
Begrepen. Zakken maar en ga naar de ingang van de eerste klas.
Ga de lobby en de eetzaal van dek D onderzoeken.
Begrepen.
-Laat vieren. -Laat vieren.
Nu naar links. Naar links.
Snoop Dog is onderweg. We gaan langs de trap naar beneden.
Zak tot aan dek B, Lewis.
Dek A.
-Nog wat kabel, kapitein. -Dek B. Ga naar binnen.
-Let op het deurkozijn. Pas op. -Ik zie het. Alles oké.
Het gaat goed. Kalm, baas.
Oké, draaien maar.
-Laat vieren, kapitein. -Draai maar. Pas op de muur.
We zijn bij de piano, Brock. Hoor je me?
Ik hoor je.
Daar.
-Dat is hem. Dat is de slaapkamerdeur. -Ik zie hem.
We zijn binnen. We zijn in de kamer.
Dat is het bed van Hockley. Daar sliep die klootzak.
Iemand heeft de kraan open laten staan.
Wacht even. Momentje. Ga terug naar rechts.
Die kastdeur. Ga dichterbij.
-Je hebt een vermoeden, baas. -Ik wil zien wat eronder zit.
Geef me mijn handen.
Goed zo.
-Rustig aan. Misschien valt hij uit elkaar. -Oké.
Vooruit. Draai hem maar om.
Ga door. Toe maar.
Laat hem maar vallen.
Lieve hemel. Zie je dat, baas?
We zijn binnen, jongens.
Kassa.
-Het is ons gelukt, Bobby. -We hebben hem.
Goed gedaan, maat.
Wie is de beste? Zeg het maar.
Jij, Lewis.
-Mijn sigaar, Bobby. -Alsjeblieft.
Oké, maak maar open.
Laat me even door. Wacht.
-Lukt het? -Ja.
Stik.
Geen diamant.
Het is Geraldo Rivera ook overkomen, baas...
einde van zijn carrière.
Zet de camera uit.
Brock. Onze partners willen weten hoe het gaat.
Hallo Dave, Barry. Luister, hij zat niet in de kluis.
Zit er niet over in. Hij kan nog op zoveel plaatsen zijn.
Ja, zeker.
De vloer in de suite, de kamer van de moeder...
-De pursers kluis op dek C. -De tas van Jimmy Hoffa.
Tien andere plaatsen.
Heb vertrouwen in mijn intuïtie. Ik weet dat we dichtbij zijn.
We moeten alleen wat plaatsen elimineren.
Wacht eens even.
-Laat eens zien. -Dit zou wel eens iets kunnen zijn.
-Waar is de foto van het collier? -We bellen zo terug.
Wel heb je ooit.
Schatzoeker Brock Lovett vindt regelmatig wrakken met Spaans goud.
Kalm maar, je krijgt zo te eten.
Nu heeft hij met Russische onderzeeërs het beroemdste wrak ooit bereikt...
de Titanic.
Hij is live te zien via satelliet vanaf het onderzoeksschip Keldysh...
in de Noord-Atlantische Oceaan.
-Hallo, Brock. -Hallo, Tracy.
Iedereen heeft de bekende verhalen over de Titanic gehoord.
Het orkest dat tot het allerlaatst speelde en dat soort dingen.
Maar mijn interesse betreft de onbekende verhalen...
de geheimen die met de Titanic gezonken zijn.
En we gaan hier met robot-technologie verder het wrak in...
dan iemand ooit tevoren heeft gedaan.
Jouw expeditie heeft veel stof doen opwaaien...
over bergingsrechten en zelfs ethiek.
Velen noemen je een grafschender.
Niemand heeft ooit de vondsten van Toetanchamons graf...
-Wat is er? -Zet hem eens harder, schat.
Ik heb experts hier die erop toezien...
dat alles op gepaste wijze wordt bewaard en gecatalogiseerd.
Kijk eens naar de tekening die we vandaag hebben gevonden.
Een stuk papier dat 84 jaar onder water heeft gelegen...
en mijn team weet het intact te bewaren.
Had dit voor altijd ongezien op de bodem van de oceaan moeten blijven?
We kunnen het zien en...
Wel heb je ooit.
Brock, telefoon voor je via de satelliet.
We lanceren, Bobby. Zie je niet dat de onderzeeërs het water ingaan?
Geloof me, vriend, dit gesprek mag je niet missen.
Ik hoop dat je gelijk hebt.
-Je moet luid praten. Ze is nogal oud. -Fijn, hoor.
Met Brock Lovett. Wat kan ik voor u doen, Mrs...
Calvert. Rose Calvert.
Mrs Calvert?
Heeft u "Het hart van de oceaan" al gevonden, Mr Lovett?
Ik zei toch dat je dit gesprek niet mocht missen.
Goed, u heeft mijn aandacht, Rose.
Kunt u ons zeggen wie de vrouw op de tekening is?
O, ja. Dat ben ik.
Ze is een leugenaarster. Ze is op geld of publiciteit uit.
God weet waarom. Net als die Russische meid, Anastasia.
Ze komen eraan.
Rose Dewitt Bukater kwam om op de Titanic toen ze 17 was, toch?
Inderdaad.
Als ze het had overleefd, zou ze nu over de 100 zijn.
101 volgende maand.
Dan is ze een heel oude leugenaarster.
Ik heb haar achtergrond al nagetrokken...
tot aan de jaren 20, toen ze werkte als actrice.
Actrice. Daar heb je je eerste aanwijzing, Sherlock.
Toen heette ze Rose Dawson. Daarna trouwde ze met ene Calvert.
Ze verhuisden naar Cedar Rapids en ze baarde een paar kinderen.
Nu is Calvert dood en Cedar Rapids schijnt ook dood te zijn.
Iedereen die van de diamant weet...
is dood of op deze boot, maar zij weet ervan.
Ze heeft aardig wat bagage bij zich, hè?
Vlug, help hem eens.
Mrs Calvert, ik ben Brock Lovett. Welkom op de Keldysh.
Breng haar naar binnen.
-Hallo, Miss Calvert. -Hallo.
-Welkom op de Keldysh. -Bedankt.
Ja?
-Is uw luxe hut naar wens? -O, ja, heel mooi.
Heeft u mijn kleindochter Lizzie al ontmoet? Ze zorgt voor me.
We hebben al kennis gemaakt. Weet je nog, Nana, op het dek?
O, ja...
Zo. Dat is mooi. Ik moet mijn foto's hebben als ik reis.
Kan ik misschien iets voor u halen?
Ja.
Ik wil graag mijn tekening zien.
Lodewijk XVI had een prachtige edelsteen, "De blauwe diamant van de kroon".
Hij verdween in 1792.
Min of meer op het moment dat Louis zijn hoofd kwijtraakte.
Het schijnt dat ook de diamant een kopje kleiner werd gemaakt.
Hij kreeg de vorm van een hart en werd bekend als "Het hart van de oceaan".
Vandaag de dag zou hij meer waard zijn dan de Hope-diamant.
Het was een afschuwelijk, zwaar ding. Ik heb hem alleen toen gedragen.
Denk je echt dat jij dit bent, Nana?
Dat ben ik, hoor, schat.
Was ik geen stuk?
Ik ben de verzekeringsstukken nagegaan.
Een oude schadeclaim die onder geheimhouding is uitbetaald.
Kunt u me vertellen wie de claim had ingediend, Rose?
Waarschijnlijk iemand die Hockley heet.
Nathan Hockley, dat klopt. Een staalbaron uit Pittsburgh.
De claim betrof een collier dat zijn zoon Caledon voor zijn verloofde kocht, voor u.
Een week voordat hij met de Titanic vertrok.
De claim is meteen na het zinken ingediend.
Dus de diamant moet samen met het schip zijn gezonken.
Ziet u de datum?
"14 april, 1912".
Dus als uw grootmoeder de waarheid spreekt...
droeg ze de diamant op de dag dat de Titanic zonk.
En daarmee bent u mijn beste nieuwe vriendin.
Dit zijn enkele dingen die we in uw luxe hut hebben gevonden.
Deze was van mij.
Ongelooflijk.
Hij ziet er hetzelfde uit als de laatste keer dat ik hem zag.
Het spiegelbeeld is enigszins veranderd.
Bent u klaar om terug te gaan naar de Titanic?
Daar gaat ie. Ze raakt de ijsberg met haar rechterkant.
Ze hobbelt verder, loopt andere gaten op, net Morsetekens, in haar flank...
beneden de waterlijn.
Dan lopen de voorste ruimen onder water.
Het water stijgt en stroomt over de waterdichte schotten heen...
die helaas niet hoger zijn dan dek E.
De boeg zinkt en de achtersteven komt omhoog, eerst langzaam...
dan steeds sneller, totdat ze uiteindelijk met haar achterste omhoog ligt.
Een flink achterste. We hebben het over zo'n 20.000, 30.000 ton.
En de romp is niet bestand tegen een dergelijke druk.
Dus wat gebeurt er? Ze breekt in tweeën, tot aan de kiel toe...
en de achtersteven valt terug op het water.
Dan zinkt de boeg, trekt de achtersteven verticaal en breekt uiteindelijk af.
De achtersteven blijft nog even dobberen als een kurk...
loopt onder en zinkt ten slotte rond 02.20 uur...
twee uur en 40 minuten na de aanvaring.
De boeg duikt schuin naar beneden, landt een kilometer verder...
en heeft een snelheid van 20, 30 knopen als hij de bodem raakt.
Niet gek, hè?
Dank u voor die nauwkeurige wetenschappelijke analyse, Mr Bodine.
Natuurlijk was het beleven ervan...
enigszins anders.
Wilt u ons erover vertellen?
-Ik neem haar mee om te rusten. -Nee.
-Kom, Nana. -Nee.
Geef me de recorder.
Vertel het ons maar, Rose.
Het is 84 jaar geleden.
Probeer u iets te herinneren, wat dan ook.
Wilt u dit horen of niet, Mr Lovett?
Het is 84 jaar geleden...
en ik kan nog steeds de pas opgebrachte verf ruiken.
Het porselein was nog nooit gebruikt.
De lakens waren nieuw.
De Titanic werd het schip der dromen genoemd.
En dat was het ook.
Dat was het echt.
Alle derdeklas passagiers met een hut in het voorste gedeelte...
deze kant uit, alstublieft. Deze rij. Hierheen...
-Het is een grote boot, hè? -Het is een schip, papa.
Je hebt gelijk.
Ik begrijp al die ophef niet.
Het ziet er niet groter uit dan de Mauretania.
Je kunt over veel blasé doen, Rose, maar niet over de Titanic.
Hij is 30 meter langer dan de Mauretania en veel luxueuzer.
Het is moeilijk om indruk te maken op jouw dochter, Ruth.
Dus dit is het schip dat niet zou kunnen zinken.
Zelfs God kan dit schip niet doen zinken.
U moet uw bagage via de hoofdterminal inchecken.
Die kant op, meneer.
Ik vertrouw hem graag aan u en mijn bediende toe.
Met genoegen, meneer. Als ik iets kan doen...
Ja, goed.
Alle hutkoffers van die auto daar. Twaalf van hier.
En de kluis naar de luxe suite, kamers B-52, 54, 56.
Laten we opschieten, dames. Kom maar.
-Mijn jas? -Die heb ik, juffrouw.
Deze rij is voor de gezondheidscontrole.
Derdeklas passagiers moeten hier komen staan voor de gezondheidscontrole.
Kin omhoog.
ALEEN VOOR PASSAGIERS
-Welkom aan boord, mevrouw. -Welkom op de Titanic.
Het was het schip der dromen voor alle anderen.
Voor mij was het een slavenschip...
dat me in ketenen terugvoerde naar Amerika.
Uiterlijk was ik precies zoals een goed opgevoed meisje moet zijn.
Van binnen schreeuwde ik het uit.
Jack, je bent gek. Je hebt alles verwed wat we hebben.
Als je niks hebt, heb je niks te verliezen.
Idioot. Dat je onze tickets hebt durven verwedden.
Sven?
Ik ga mee.
DERDE KLAS - WHITE STAR LINE
Oké.
Het moment van de waarheid. Iemands leven gaat veranderen.
Brizio?
-Niks. -Niks.
Olaf?
Niks.
Sven?
Twee paren.
Sorry, Fabrizio.
Krijg de klere. Heb je al ons geld verwed?
Sorry, je zult je moeder heel lang niet zien.
Want we gaan naar Amerika. Full house, jongens.
Kom op.
Ik ga naar huis.
-Ik ga naar huis. -Ik ga naar Amerika.
Nee, makker.
De Titanic gaat naar Amerika, over vijf minuten.
Stik, Fabrizio. Kom op. Hier.
We reizen nu in stijl. We zijn een paar deftige kerels.
We zijn praktisch van koninklijken bloede, jongen.
Zie je? Het is mijn lot.
Ik zei het al, ik ga naar Amerika om miljonair te worden.
-Je bent gek. -Kan zijn, maar ik heb de tickets.
-Ik dacht dat je snel was. -Wacht.
Wacht even.
We zijn passagiers.
Heeft u gezondheidscontrole gehad?
Natuurlijk.
Maar we hebben toch geen luizen. We zijn Amerikanen. Allebei.
Goed. Kom aan boord.
We zijn de grootste bofkonten ter wereld. Besef je dat wel?
Tot ziens.
-Ken je iemand? -Natuurlijk niet. Daar gaat het niet om.
-Tot ziens. Ik zal jullie missen. -Tot ziens.
-Ik zal jullie nooit vergeten.
Kom mee, schat.
DEK G
G-60.
Pardon, mevrouw.
Hier.
Hoe maak je het? Jack. Aangenaam.
Jack Dawson. Aangenaam. Hoe maak je het?
Wie zegt dat jij boven mag slapen?
Waar is Sven?
Dit is uw privé-promenadedek, meneer.
Kan ik u ergens mee van dienst zijn? Excuseer me.
-Deze? -Nee.
Er stonden veel gezichten op.
Dit is het.
Zal ik ze allemaal uitpakken, juffrouw?
Ja, we hebben wat kleur nodig in deze kamer.
Zet maar in de kleerkast.
God, toch niet weer die vingerverfschilderijen.
Die waren echt weggegooid geld.
Het verschil tussen Cals smaak en de mijne is dat ik enige smaak heb.
Ze zijn fascinerend...
alsof je in een droom zit.
Er is waarheid, maar geen logica.
-Hoe heet de kunstenaar? -Iets met Picasso.
Iets met Picasso. Hij zal nooit beroemd worden, geloof me maar.
-Zet de Degas in de slaapkamer. -Gelukkig waren ze goedkoop.
Zet maar in de kleerkast.
In Cherbourg kwam een vrouw aan boord die Margaret Brown heette.
We noemden haar allemaal Molly.
De geschiedenis zou haar de Onzinkbare Molly Brown noemen.
Ik was niet van plan nog langer op je te wachten.
Hier, als je denkt dat je het redt.
Haar man had goud ontdekt, ergens in het westen.
En zij was wat moeder "nieuw geld" noemde.
De volgende middag zetten we koers naar het westen...
vanaf de kust van Ierland...
met alleen de oceaan voor ons uit.
Neem haar mee de zee op, Mr Murdoch. Geef haar de ruimte.
Ja, sir.
-Volle kracht vooruit, Mr Moody. -Heel goed, sir.
HALVE KRACHT - VOLLE KRACHT
Volle kracht vooruit.
Kom op, jongens. Zet er vaart achter.
Wat zegt de meter?
Stook de ketels zo warm mogelijk. We gaan volle kracht vooruit.
Kom op, terug aan het werk.
MANOMETER
21 knopen, sir.
Hé, kijk.
Zie je hem?
Daar is er nog een. Zie je hem?
Moet je die daar zien. Kijk hem eens springen.
Ik kan het vrijheidsbeeld al zien.
Het is natuurlijk nog maar klein.
De wereld is van mij.
Ze is het grootste bewegende voorwerp dat ooit door de mens is gemaakt.
Onze meesterscheepsbouwer Mr Andrews heeft haar vanaf de kiel ontworpen.
Ik heb haar misschien in elkaar geflanst, maar het idee was van Mr Ismay.
Hij had een stoomschip in gedachten dat zo groots was...
en zo luxueus, dat geen ander schip haar zou evenaren.
En hier is ze dan, door onze wil werkelijkheid geworden.
Bravo.
De zalm.
Je weet dat ik daar niet van houd, Rose.
Dat weet ze wel.
We nemen allebei lamsvlees. Niet te gaar, met heel weinig muntsaus.
Je houdt toch van lamsvlees, hè, schat?
Worst.
Ga je ook haar vlees voor haar snijden, Cal?
Wie heeft de naam Titanic bedacht?
-Jij, Bruce? -Inderdaad.
Ik wilde de grootte van het schip erin leggen.
Grootte betekent stabiliteit, luxe...
en boven alles: kracht.
Heeft u gehoord van Dr. Freud, Mr Ismay?
Wat hij zegt over gefixeerd zijn op grootte...
zou u vast interesseren.
Waarom gedraag je je zo?
Excuseert u me.
Ik bied mijn excuses aan.
Ze heeft temperament, Cal. Hopelijk kun je haar aan.
Ik moest maar eens gaan letten op wat ze leest...
nietwaar, Mrs Brown?
Freud, wie is dat? Een passagier?
Het schip is mooi, hè?
Ja, het is een Iers schip.
Is het niet Engels?
't Is in Ierland gebouwd. 15.000 Ieren hebben 't gebouwd.
Solide als een rots. Grote Ierse handen.
Dat is typisch.
Eersteklas honden komen hier beneden schijten.
Zo weten we onze plaats in de orde der dingen.
Alsof we dat zouden vergeten.
Ik ben Tommy Ryan.
-Jack Dawson. -Hallo.
-Fabrizio. -Hallo.
Verdien je geld met je tekeningen?
Vergeet het maar, jongen.
Er vliegen eerder engelen uit je kont...
dan dat je bij zo iemand in de buurt kunt komen.
Ik zag mijn hele leven alsof ik het al geleefd had.
Een eindeloze parade van feesten en bals...
jachten en polowedstrijden.
Steeds dezelfde bekrompen mensen, hetzelfde zinloze geklets.
Het was net alsof ik bij een diepe afgrond stond...
en niemand belette me om te springen.
Niemand was geïnteresseerd...
of merkte het zelfs maar.
Doe het niet.
Blijf staan.
Kom niet dichterbij.
Kom. Geef me je hand, ik trek je er weer overheen.
Nee. Blijf waar je bent.
Ik meen het.
Anders laat ik los.
Nee, dat doe je niet.
Hoe bedoel je?
Durf me niet te vertellen wat ik wel of niet zal doen. Je kent me niet.
Nou, dan had je het al gedaan.
Je leidt me af. Ga weg.
Dat kan niet. Ik ben er nu bij betrokken.
Als jij loslaat, moet ik je naspringen.
Doe niet zo absurd.
-Dat wordt je dood. -Ik kan goed zwemmen.
De val alleen zal dodelijk zijn.
Het zou pijn doen. Dat ontken ik niet.
Eerlijk gezegd maak ik me meer zorgen...
om het feit dat het water zo koud is.
Hoe koud?
Rond het vriespunt. Misschien een paar graden warmer.
Ben je ooit in Wisconsin geweest?
Wat?
Daar zijn de winters vreselijk koud.
Daar ben ik opgegroeid, dicht bij Chippewa Falls.
Toen ik klein was gingen mijn vader en ik...
ijsvissen in het Wissota-meer.
-IJsvissen is als je... -Ik weet heus wel wat ijsvissen is.
Sorry.
Maar je lijkt niet iemand die veel buiten komt.
Maar goed...
ik ben door dun ijs gezakt.
En ik zal je zeggen...
water dat zo koud is...
zoals het water daar beneden...
is net als duizend messen die overal je lichaam binnendringen.
Je kunt niet ademen. Je kunt niet denken.
Alleen aan de pijn.
Daarom verheug ik me er niet op om je na te springen.
Zoals ik al zei...
ik heb geen keus.
Ik hoop eigenlijk dat je terugklimt over de reling...
en het me bespaart.
Je bent gek.
Dat zegt iedereen...
maar met alle respect, juffrouw...
ik ben niet degene die aan de achterkant van een schip hangt.
Kom.
Geef me je hand.
Dit is geen goed idee.
Ik ben Jack Dawson.
Rose Dewitt Bukater.
Dat zul je voor me moeten opschrijven.
Kom.
Ik heb je. Kom dan.
Toe dan.
Help, alsjeblieft.
-Help me alsjeblieft. -Luister. Ik heb je vast.
Ik laat je niet los.
Trek jezelf omhoog. Vooruit.
Kom maar. Zo, ja.
Je kunt het.
Ik heb je.
Wat is dit allemaal?
Achteruit. En verroer je niet.
Ga de onderofficier halen.
Dit is volkomen onacceptabel.
Hoe durfde je mijn verloofde aan te raken?
Kijk mij aan, schorem.
-Cal. -Wat was je verdorie van plan?
Cal, hou op. Het was een ongeluk.
Een ongeluk?
Ja.
Nogal stom, eigenlijk.
Ik leunde over de reling en gleed uit.
Ik leunde ver naar voren om een blik te werpen op de...
-Schroeven? -Schroeven, en ik gleed uit.
Ik zou overboord zijn geslagen, maar Mr Dawson hier heeft me gered.
En hij sloeg bijna zelf overboord.
Ze wilde de schroeven zien.
Ik zei het al: vrouwen en machines zijn een rampzalige combinatie.
Is het zo gegaan?
Ja, zo is het ongeveer gegaan.
Nou, dan is hij een held. Goed gedaan, jongen.
Dus eind goed, al goed en terug naar onze cognac, hè?
Kijk nou toch. Je moet het steenkoud hebben. Kom mee naar binnen.
Misschien iets voor de jongen?
Natuurlijk.
Mr Lovejoy...
$20 moet genoeg zijn.
Is het redden van je geliefde je niet meer waard?
Rose is misnoegd.
Wat nu?
Ik weet het al.
Wilt u morgenavond met ons dineren?
Om onze groep te onderhouden met uw heroïsche verhaal.
Zeker. Ik zal van de partij zijn.
Goed. Dat is dan afgesproken.
Dat wordt interessant.
Mag ik een sigaret?
Bind die maar liever vast.
Interessant. De jongedame is heel plotseling uitgegleden...
maar u heeft toch tijd gehad om uw jasje en schoenen uit te trekken.
Ik weet dat je somber bent.
Ik weet niet waarom.
Ik wilde hiermee wachten...
tot ons verlovingsfeest volgende week.
Maar ik dacht: vanavond.
Lieve hemel.
Misschien om je te herinneren aan mijn gevoelens voor je.
-Is het een... -Diamant? Ja.
56 karaats om exact te zijn.
Hij is gedragen door Lodewijk XVI.
Ze noemden hem Le Coeur de la Mer.
-Het hart van de oceaan. -Het hart van de oceaan. Ja.
Hij is overweldigend.
Hij is voor koningen.
Wij zijn koninklijk, Rose.
Er is niets dat ik je niet zou geven.
Er is niets dat ik je zou weigeren...
als jij mij niet op afstand hield.
Vertel me wat je op je hart hebt, Rose.
Ik ben alleen sinds mijn vijftiende.
Sinds mijn ouders zijn gestorven.
Ik had geen broers, zussen of familie in dat gedeelte van het land.
Dus ik ben hem gesmeerd en ben nooit teruggegaan.
Je kunt me een zwerver noemen.
Nou, Rose, we hebben al een tijd over dit dek gewandeld...
en we hebben gekletst over het goede weer en over mijn jeugd...
maar ik denk niet dat je daarover met me wilde praten, of wel?
-Mr Dawson, ik... -Jack.
Jack...
ik wil je bedanken voor wat je hebt gedaan.
Niet alleen omdat je me hebt gered...
-maar voor je discretie. -Geen dank.
Luister...
ik weet wat je moet denken.
"Arm rijk meisje. Wat weet zij nu van ongelukkig zijn?"
Nee.
Dat dacht ik niet.
Ik dacht:
Hoe kan het dat dit meisje denkt dat er geen uitweg is?
Nou, ik...
Het was alles.
Mijn hele wereldje en alle mensen die er deel van uitmaken.
En de inertie van mijn leven...
dat maar doordraaft terwijl ik het niet kan tegenhouden.
God, moet je dat ding zien.
Je zou als een baksteen zijn gezonken.
Er zijn 500 uitnodigingen verstuurd.
Alle voorname mensen in Philadelphia zullen er zijn.
En ik heb alsmaar het gevoel...
dat ik in het midden van een volle kamer sta...
en uit alle macht schreeuw, en dat niemand zelfs maar opkijkt.
Hou je van hem?
Pardon?
Hou je van hem?
Dat is erg onbeleefd. Dat mag je me niet vragen.
Het is een simpele vraag. Hou je van die vent of niet?
We horen dit gesprek niet te voeren.
Waarom geef je niet gewoon antwoord op mijn vraag?
Dit is absurd.
Jij kent mij niet en ik jou niet...
en dit gesprek heeft nooit plaatsgevonden.
Je bent onbeleefd en lomp en aanmatigend...
en ik ga nu weg.
Jack, Mr Dawson, het was me zeer aangenaam.
Ik wilde u komen bedanken en dat heb ik nu gedaan...
En je hebt me beledigd.
Dat heb je verdiend.
-Juist. -Juist.
-Ik dacht dat je wegging. -Ik ga ook weg.
Je bent zo irritant.
Wacht, ik hoef niet weg te gaan.
Dit is mijn gedeelte van het schip. Jij moet weggaan.
Nou, nou. Wie is er nu onbeleefd?
Wat is dat stomme ding dat je steeds bij je draagt?
Ben je soms kunstenaar of zo?
Ze zijn vrij goed.
Ze zijn eigenlijk heel goed.
Dit is prachtig werk, Jack.
In Parijs vonden ze er niet veel aan.
Parijs?
Je reist wel wat af voor een...
Een persoon van bescheiden middelen.
Toe maar, een arme kerel. Je mag het best zeggen.
Nou, nou.
Heb je hiervoor modellen gehad?
Dat is een van de goede dingen van Parijs.
Veel meisjes zijn bereid zich uit te kleden.
Je mocht deze vrouw.
Je hebt haar verschillende keren getekend.
Ze had mooie handen, snap je?
Volgens mij had je een verhouding met haar.
Nee. Alleen met haar handen.
Ze was een prostituee met één been.
Zie je?
Maar ze had een goed gevoel voor humor.
En deze dame...
ze zat avond aan avond in een café...
met al haar juwelen om...
en wachtte op haar verloren liefde.
We noemden haar Madame Bijoux.
De mot had in haar kleren gezeten.
Je hebt talent, Jack.
Werkelijk waar.
-Je ziet mensen. -Ik zie jou.
En?
Je zou niet zijn gesprongen.
Maar het doel van de universiteit is om een geschikte echtgenoot te vinden.
Die heeft Rose al gevonden.
Daar komt dat vulgaire mens.
Vlug, sta op voordat ze bij ons komt zitten.
Hallo, meiden, ik hoopte met jullie thee te drinken.
Het spijt ons erg. We zijn net klaar.
De gravin en ik wilden net aan dek een luchtje gaan scheppen.
Wat een goed idee. Ik hoor graag nieuwe roddelpraatjes.
Gravin.
Dus je hebt de laatste vier ketels nog niet aangestoken?
Nee, dat lijkt me niet nodig.
We liggen prima op schema.
De pers kent de afmetingen van de Titanic.
Nu wil ik dat ze versteld staan van haar snelheid.
We moeten ze iets nieuws geven voor hun kranten.
De eerste reis van de Titanic moet volop in het nieuws komen.
Mr Ismay...
ik wil de motoren nog even sparen totdat ze naar behoren zijn ingelopen.
Ik ben maar een passagier.
Ik laat het aan u over om te besluiten wat het beste is.
Maar het zou de kroon op uw laatste reis zijn...
als we New York dinsdagavond bereikten en iedereen verrasten.
Als we de ochtendkranten haalden.
Zou dat geen spectaculair afscheid zijn, E.J.?
Brave man.
Daarna werkte ik op een vissersboot in Monterey...
toen ging ik naar LA, naar de pier in Santa Monica...
en begon daar portretten te tekenen voor 10 cent per stuk.
Waarom kan ik niet net als jij zijn, Jack?
Gewoon richting horizon reizen, telkens als ik daar zin in heb.
Zeg dat we er ooit heen zullen gaan, naar die pier...
zelfs al praten we er alleen maar over.
Nee, we doen het. We zullen goedkoop bier drinken...
we zullen in de achtbaan rijden totdat we overgeven.
Dan gaan we paardrijden op het strand, in de branding.
Maar je moet rijden als een echte cowboy, niet op een dameszadel.
-Bedoel je met één been aan elke kant? -Ja.
-Kun je het me leren? -Ja, als je dat wilt.
Leer me paard te rijden als een man.
En tabak te kauwen als een man.
En te spuwen als een man.
Hebben ze je dat op school niet geleerd?
Nee.
Kom, ik zal het je leren. We gaan het doen.
Ik zal het je laten zien, kom.
-Nee, Jack. -Kom op.
-Nee. Wacht, Jack. -Kom op.
Nee, Jack. Dat kan ik echt niet doen.
Kijk goed.
Dat is walgelijk.
Goed, jouw beurt.
Dat leek nergens op. Je moet het echt ophoesten.
Zet je schrap, gebruik je armen...
buig je nek naar achteren.
Heb je gezien hoe ver die ging?
Oké, toe maar.
-Dat was beter. Je moet oefenen. -Heus?
Je moet het ophoesten en bij elkaar schrapen. Je moet...
Moeder.
Mag ik je Jack Dawson voorstellen?
Het is me werkelijk een genoegen.
De anderen waren vriendelijk en nieuwsgierig...
naar de man die mijn leven had gered.
Maar mijn moeder keek naar hem alsof hij een insect was.
Een gevaarlijk insect dat snel moest worden geplet.
Jack, zo te horen kom je goed van pas in moeilijke situaties.
Waarom moeten ze het diner altijd aankondigen...
als een cavalerieaanval?
Zullen we ons gaan omkleden, moeder?
Ik zie je bij het diner, Jack.
Knul?
Knul.
Begrijp je eigenlijk wel waar je mee bezig bent?
Niet echt.
Je komt dadelijk in de slangenkuil terecht.
Wat trek je aan?
Dat dacht ik al. Kom mee.
Ik had gelijk.
Jij en mijn zoon hebben ongeveer dezelfde maat.
Bijna perfect.
Je blinkt als een nieuwe munt.
Goedenavond, meneer.
Er zitten duizenden tonnen Hockley-staal in dit schip.
-In welk gedeelte? -Overal waar het telt.
Dan weten we wie schuld heeft als er problemen zijn.
-Waar is mijn dochter? -Die komt zo wel.
Daar is de gravin.
-Hallo, lieve. -Goedenavond, Cal.
Fijn om je te zien.
Ik heb dat ooit in een film gezien en heb het altijd willen doen.
Ik zie je bij het diner.
Schat...
je herinnert je vast Mr Dawson nog wel.
Dawson.
Ongelooflijk.
Je kunt bijna doorgaan voor een heer.
Bijna.
Buitengewoon.
Wat heerlijk om je te zien, lieve.
Wat een opmerkelijke reis.
-Verbazingwekkend, hè? -Volkomen krankzinnig.
Daar is de gravin van Rothes.
Dat is John Jacob Astor...
de rijkste man op het schip.
Zijn vrouwtje daar, Madeleine, is van mijn leeftijd en zwanger.
Zie je dat ze het tracht te verbergen?
Een heel schandaal.
Dat is Benjamin Guggenheim en zijn maîtresse, Madame Aubert.
Mrs Guggenheim is natuurlijk thuis bij de kinderen.
Hier hebben we Sir Cosmo en Lucile, Lady Duff-Gordon.
Een van haar vele talenten is ondeugende lingerie ontwerpen.
Heel populair bij de vorstenhuizen.
Gefeliciteerd, Hockley. Ze is prachtig.
Bedankt.
-Wil je 'n dame naar het diner begeleiden? -Zeker.
Schat?
Er is niks aan, hè, Jack? Denk eraan, ze zijn gek op geld.
Doe dus net of je een goudmijn bezit en je hoort bij de club.
Hé, Astor.
Hallo, Molly, leuk je te zien.
J.J., Madeleine, mag ik jullie Jack Dawson voorstellen?
-Hoe maakt u het? -Aangenaam.
Welnu, Jack...
behoor jij tot de Dawsons van Boston?
Nee, tot de Dawsons van Chippewa Falls.
O, ja.
Hij moet nerveus zijn geweest, maar raakte nooit van zijn stuk.
Ze namen aan dat hij een van hen was.
Misschien de erfgenaam van een spoorwegmaatschappij.
Nieuw geld, natuurlijk, maar toch lid van de club.
Moeder deed natuurlijk haar uiterste best.
Vertel eens over de accommodatie op het tussendek, Mr Dawson.
Die schijnt hier vrij goed te zijn.
De beste die ik heb gezien, mevrouw. Bijna geen ratten.
Mr Dawson reist derdeklas.
Hij heeft gisteravond mijn verloofde geholpen.
Mr Dawson blijkt een goede kunstenaar te zijn.
Hij heeft me vandaag wat van zijn werk laten zien.
Rose en ik verschillen enigszins in onze definitie van kunst.
Niet om uw werk aan te vechten, meneer.
Zijn die allemaal voor mij?
Begin met de buitenste en werk naar binnen.
Hij kent elke klinknagel in het schip, hè, Thomas?
Uw schip is fantastisch, Mr Andrews. Werkelijk waar.
Dank je, Rose.
Hoe wilt u uw kaviaar, meneer?
Geen kaviaar voor mij, dank u.
Ik heb het nooit echt lekker gevonden.
En waar woont u precies, Mr Dawson?
Op dit moment is mijn adres "RMS Titanic".
Daarna laat ik het aan God over.
En hoe komt u aan middelen om te reizen?
Ik reis al werkend van plaats naar plaats.
U weet wel, vrachtzoekers en zo.
Maar ik won mijn ticket voor de Titanic dankzij een goede hand bij poker.
Een heel goede hand.
Het hele leven is een kansspel.
Een echte man creëert z'n eigen kansen, Archie. Niet, Dawson?
En u vindt zo'n bestaan aantrekkelijk?
Ja, mevrouw.
Ik heb alles wat ik nodig heb hier bij me.
Ik heb lucht in mijn longen en een paar vellen blanco papier.
Ik word 's ochtends graag wakker zonder te weten wat er zal gebeuren...
of wie ik zal ontmoeten...
waar ik terecht zal komen.
Een paar dagen geleden sliep ik onder een brug, en nu...
bevind ik me op het mooiste schip ter wereld...
en drink ik champagne met jullie.
Nog wat, graag.
Ik vind het leven een geschenk en ben niet van plan het te vergooien.
Je weet nooit hoe je kansen de volgende keer uitvallen.
Je leert het leven te nemen zoals het komt.
Alsjeblieft, Cal.
Om van elke dag iets te maken.
-Goed gezegd, Jack. -Goed zo.
Om er iets van te maken.
Bravo.
Maar Mr Brown wist niet dat ik het geld in de kachel had verstopt.
Dus hij komt stomdronken thuis, in feeststemming, en steekt het vuur aan.
Bravo.
Dadelijk wordt er cognac gedronken in de rooksalon.
-Komen jullie een cognacje drinken, heren? -Wat een goed idee.
Nu trekken ze zich terug in een rookwolk en feliciteren elkaar...
omdat de wereld van hen is.
Dank u voor uw gezelschap, dames.
Zal ik je terugbrengen naar de hut?
Nee, ik blijf hier.
Daar gaat ie, Molly.
Gaat u mee, Dawson?
U wilt toch niet hier blijven bij de vrouwen, of wel?
-Nee, bedankt, ik ga maar eens terug. -Dat is vast beter.
We praten over zaken en politiek, dat soort dingen.
Het zou je niet interesseren.
Maar Dawson...
fijn dat je gekomen bent.
Jack, moet je gaan?
Het is tijd om weer te gaan roeien met de andere slaven.
Goedenacht, Rose.
maak er iets van - kom naar de klok
Wil je naar een echt feest gaan?
Mag ik mijn hand hier houden? Oké.
Wat?
Ik kan je niet horen.
Ik ga nu met haar dansen, oké?
Kom.
-Wat? -Kom.
-Kom mee. -Jack. Wacht.
Ik kan dit niet doen.
We moeten wat dichter bij elkaar staan, zo.
Je bent nog steeds mijn beste vriendin, Cora.
-Ik ken de passen niet. -Ik ook niet, volg de muziek maar.
Denk niet na.
Wacht, Jack. Stop.
Stop. Wacht.
Jack. Nee.
...buiten de jurisdictie van de Sherman-wet.
Dat zullen mijn advocaten zeggen.
Dat zei Rockefeller, maar het Gerechtshof pikt het niet.
Wat?
Denk je dat een eersteklas meisje niet kan drinken?
Ga weg.
Alles in orde?
Ja, hoor.
Twee van de drie.
Dus...
jullie denken dat je groot en stoer bent?
Eens kijken of jullie dit kunnen.
Hou dit eens vast, Jack. Hou het omhoog.
Jezus, Maria en Jozef.
-Alles goed met je? -Dat heb ik al jaren niet gedaan.
Koffie, meneer?
Ik had gehoopt dat je gisteravond naar me toe zou komen.
Ik was moe.
Je inspanningen benedendeks hebben je vast uitgeput.
O, je hebt me laten volgen door je griezelige bediende. Heel typisch.
Je zult je nooit meer zo gedragen, begrepen?
Ik ben geen voorman in je fabriek die je kunt commanderen.
Ik ben je verloofde.
Mijn verloofde.
Inderdaad, en mijn vrouw.
Mijn vrouw in de praktijk en spoedig voor de wet. Dus je zult me eren.
Je zult me eren zoals een vrouw haar echtgenoot dient te eren.
Want ik laat me niet voor gek zetten, Rose.
Is dit misschien niet helemaal duidelijk?
Nee.
Goed. Excuseer me.
Miss Rose.
-Er is een ongelukje gebeurd. -Geeft niet, Miss Rose.
-Sorry, Trudy. -Het geeft niet.
Laat me je helpen.
Het geeft echt niet, juffrouw.
Het geeft niet.
-Thee, Trudy. -Ja, mevrouw.
Je mag die jongen niet meer ontmoeten. Heb je dat begrepen?
Rose, ik verbied het je.
Hou toch op, moeder. Dadelijk krijg je nog een bloedneus.
Dit is geen spelletje.
Onze situatie is zorgwekkend.
Je weet dat het geld op is.
Natuurlijk weet ik dat.
Je herinnert me er elke dag aan.
Je vader heeft ons alleen maar schulden nagelaten onder een goede naam.
Die naam is de enige troef die we in handen hebben.
Ik begrijp je niet.
Hockley is een goede partij. Zo kunnen we overleven.
Hoe kun je mij hiermee belasten?
Waarom ben je zo egoïstisch?
Ben ik egoïstisch?
Wil je me soms als naaister zien werken?
Is dat wat je wilt?
Dat onze mooie spullen moeten worden geveild?
Dat onze herinneringen in de winden worden verstrooid?
Het is zo oneerlijk.
Natuurlijk is het oneerlijk.
We zijn vrouwen.
Onze keuzes zijn nooit gemakkelijk.
Bescherm hen door Uw leidende hand
Tegen elk gevaar aan land
O, Geest, gezonden door de Vader
Om het firmament te spreiden
O, Wind des hemels, met Uw kracht
Red allen die snellen als de adelaar
En houd ze bij Uw wakend
-Hallo, Mr Andrews. -Hallo, Jack.
Ik wil even met iemand praten.
-U mag hier niet komen, meneer. -Ik wil even met iemand praten.
Ik was gisteren hier, kent u me niet meer?
Ik ben bang van niet.
-U moet omkeren. -Hij zegt het u wel.
Ik wil even met iemand...
Mr Hockley en Mrs Dewitt Bukater...
zijn u nog steeds dankbaar voor uw hulp.
Ze hebben me gevraagd u dit te geven, als dank.
Ik wil uw geld niet. Toe, ik...
En om u eraan te herinneren dat u een derdeklas ticket heeft...
en dat uw aanwezigheid hier niet langer gepast is.
Ik wil alleen heel even met Rose praten.
Heren, breng Mr Dawson terug naar waar hij thuishoort...
en zie erop toe dat hij er blijft.
Ja, meneer. Kom mee, jij.
Hoor ons als we U aanroepen
Voor hen die op zee in gevaar verkeren
Waarom heeft u twee stuurraderen?
-We gebruiken dit alleen dicht bij land. -Pardon.
Nog een waarschuwing voor ijs. Deze is van de Noordam.
Dank je.
Niets zorgwekkends. Heel normaal voor deze tijd van het jaar.
We gaan nog sneller varen. De laatste ketels worden aangestoken.
Rol het strak op, zoals ik je heb laten zien. Zo, ja.
Laat hem nu los.
Dat is uitstekend.
M Andrews, neem me niet kwalijk...
Ik heb het uitgerekend...
en het aantal reddingsboten vermenigvuldigd met de capaciteit...
Vergeef me, maar er zijn er niet genoeg voor alle passagiers.
Er zijn er genoeg voor de helft.
Rose, jou ontgaat niets, hè?
Ik heb dat nieuwe type davit geïnstalleerd...
dat een extra rij boten binnen deze rij kan dragen.
Maar sommige mensen vonden...
dat het dek er te rommelig zou uitzien.
Dus heeft men anders beslist.
Zonde van de ruimte aan dek op een onzinkbaar schip.
Maak je geen zorgen, jonge Rose.
Ik heb een goed, sterk schip voor je gebouwd.
Je hebt geen reddingsboot nodig.
Blijf rechtdoor lopen. De volgende halte is de machinekamer.
Kom mee.
Jack, dit kan niet. We mogen elkaar niet zien.
-Ik moet met je praten. -Nee, Jack. Nee.
Jack, ik ben verloofd.
Ik ga met Cal trouwen.
Ik hou van Cal.
Rose, je bent niet gemakkelijk.
Je bent zelfs een verwend nest.
Maar je bent desondanks het meest ongelooflijke...
verbazingwekkende, fantastische meisje...
vrouw, die ik ooit heb gekend en...
-Jack, ik... -Laat me proberen dit te zeggen.
Je bent...
Ik ben geen sufferd. Ik weet hoe de wereld in elkaar zit.
Ik heb $10 in mijn zak.
Ik kan je niets bieden en dat weet ik.
Dat begrijp ik.
Maar ik geef te veel om je.
Als jij springt, spring ik ook, toch?
Ik kan me niet afwenden zonder te weten of je het redt.
Dat is alles wat ik wil.
Nou, ik red me wel.
Ik zal me prima redden. Heus.
Heus?
Dat denk ik niet.
Zij hebben je in hun val gelokt.
En je gaat eraan als je niet ontsnapt.
Misschien niet meteen, want je bent sterk...
maar vroeg of laat zal je levensdrift, waarvan ik zo houd...
die levensdrift zal doven.
Het is niet jouw taak me te redden, Jack.
Je hebt gelijk.
Alleen jij kunt dat doen.
Ik ga terug. Laat me met rust.
Vertel Lucile eens over de problemen met de drukker.
We hebben de uitnodigingen tweemaal moeten terugsturen.
-Lieve help. -En de jurken van de bruidsmeisjes.
Dat was echt een lijdensweg.
Rose koos lavendel. Ze weet dat ik een hekel aan die kleur heb.
Dus ze koos hem om mij te ergeren.
Was je maar eerder gekomen.
Ruth zag ontwerpen van me in La Mode Illustrée...
die waren voor de uitzet...
van de dochter van de hertogin van Marlborough. Heel lief.
Maar je zult het met me eens zijn dat we samen...
een feniks uit de as hebben doen verrijzen.
Hallo, Jack.
Ik ben van gedachten veranderd.
Ze zeiden dat je misschien hier was...
Geef me je hand.
Doe nu je ogen dicht.
Toe dan.
Stap nu omhoog.
Houd je aan de reling vast. Houd je ogen gesloten.
-Niet stiekem kijken. -Dat doe ik niet.
Zet je voet op de reling.
Wacht.
Houd je ogen dicht.
-Vertrouw je me? -Ik vertrouw je.
Goed, doe je ogen open.
Ik vlieg. Jack.
Kom, Josephine, in mijn vliegmachine
Omhoog gaat ze Omhoog
Dat was de laatste keer dat de Titanic het daglicht zag.
We zijn bij zonsondergang, op de avond van het zinken.
-Zes uur voor het gebeurde. -Ongelooflijk.
Daar staat Smith...
met 'n waarschuwing voor ijsbergen in z'n klotehand.
Pardon, zijn hand, en hij geeft het bevel sneller te varen.
Ondanks 26 jaar ervaring.
Hij denkt dat ze gevaarlijke ijsbergen tijdig genoeg zullen zien om te keren.
Maar het schip is te groot en het roer te klein.
Het kan geen scherpe wendingen maken.
Alles wat hij weet, is verkeerd.
Het is heel fatsoenlijk, hoor. Dit is de zitkamer.
-Is het licht zo goed? -Wat?
Kunstenaars hebben toch goed licht nodig?
Ja, maar ik werk nooit in zulke vreselijke omstandigheden.
Monet.
-Ken je zijn werk? -Natuurlijk.
Kijk eens naar die kleuren hier. Is hij niet goed?
Ik weet het. Het is ongelooflijk.
Cal wil dit afgrijselijke ding overal mee naartoe nemen.
Kunnen we hem spoedig verwachten?
Niet zolang er sigaren en cognac zijn.
Dat is mooi. Wat is het, een saffier?
Een diamant. Een heel zeldzame diamant.
Jack, teken me als een van je Franse meisjes.
-Met dit collier om. -Oké.
Met alleen dit collier om.
Het laatste wat ik nodig heb...
is nog een portret van me waarop ik een porseleinen pop lijk.
Aangezien ik betaal...
wil ik niet teleurgesteld worden.
Op het bed. De sofa.
Ga liggen.
-Zeg me wanneer het goed is. -Leg je arm terug waar hij was.
Doe je andere arm omhoog, leg die hand naast je gezicht.
Juist.
Hoofd naar beneden.
Blijf je ogen op mij richten.
En probeer stil te liggen.
Zo serieus.
Ik geloof dat je bloost, meneer de kunstenaar.
Ik denk niet dat meneer Monet zou blozen.
Hij schildert landschappen.
-Ontspan je gezicht. -Sorry.
Je mag niet lachen.
Mijn hart bonsde de hele tijd.
Het was het meest erotische moment van mijn leven...
althans, tot dan toe.
Wat gebeurde er toen?
U bedoelt, hebben we het gedaan?
Ik moet u teleurstellen, Mr Bodine.
Jack was heel professioneel.
Dank je.
Wat doe je?
Wil je dit weer in de safe leggen?
-Wilt u me excuseren, heren? -Zeker.
Niemand van de stewards heeft haar gezien.
Dit is absurd. Het is een schip.
Er zijn niet zoveel plaatsen waar ze kan zijn.
Lovejoy, ga haar zoeken.
-Helder. -Ja.
Ik heb nog nooit zo'n kalme zee gezien.
Zo glad als een spiegel. Geen zuchtje wind.
Dat maakt het wel moeilijker om de ijsbergen te zien...
met geen golfslag eromheen.
Ik ga.
Houd de snelheid en de koers aan, Mr Lightoller.
Ja, sir.
Het wordt koud.
-Je ziet er mooi uit. -Miss Rose?
Mijn tekeningen.
Kom, Jack.
-Wacht. -Wacht.
-Vlug. -Neem ons snel mee naar beneden.
-Snel. -Vlug.
Dag.
Sorry.
DEK E
-Blijf rennen. -Dank u, ik heb hem.
Wel taai voor een bediende, die vent.
-Hij lijkt eerder een agent. -Dat is hij geweest.
-O, stik. -Rennen.
-Nee, hierheen. -Vlug.
-Wat nu? -Wat?
Meer kolen voor nummer één, vriend.
Wat doen jullie twee hier?
Je mag hier niet komen. Het kan gevaarlijk zijn.
Ga gewoon door. Let niet op ons.
Jullie verrichten goed werk. Ga ermee door.
Kijk eens wat we hier hebben.
Dank u.
Waarheen, juffrouw?
Naar de sterren.
Ben je nerveus?
Nee.
Leg je handen op mijn lichaam, Jack.
Het is verdomde koud.
Ik kan ijs ruiken, weet je. Als het in de buurt is.
-Flauwekul. -Het is waar.
Had u die verrekijkers nog gevonden?
Die heb ik na Southampton niet meer gezien.
Ik ga mijn rondes doen. Tot kijk.
Je beeft.
Geen zorgen, ik red me wel.
-Ze zijn daar naar binnen gerend. -Goed.
Ontbreekt er iets?
Schat, nu kun je ons allebei opgesloten houden in je kluis. Rose
Ik heb een beter idee.
Hebbes.
Heb je de gezichten van die kerels gezien?
Heb je ze echt gezien?
Wanneer het schip aanlegt...
ga ik met jou van boord.
-Dit is idioot. -Ik weet het.
Het is krankzinnig.
Daarom heb ik er vertrouwen in.
Daar, kijk eens.
Moet je dat zien.
Ze hebben het warmer dan wij.
Als we alleen zo warm kunnen worden, liever niet...
als je geen bezwaar hebt.
Potverdomme.
Neem op, klootzakken.
-Is daar iemand? -Ja, wat zie je?
-IJsberg, recht vooruit. -Bedankt.
IJsberg, recht vooruit.
Scherp naar stuurboord.
Draaien. Scherp.
Volle kracht achteruit.
-Helemaal om. -Het roer is helemaal om, sir.
Vlug, jongens.
Verminder de druk.
Sluit alle dempers.
Wacht.
Nu. Zet de omkeerinrichting aan.
Waarom keren ze niet?
-Is het helemaal om? -Ja, sir, helemaal om.
Kom dan. Draai.
Ja.
Hij gaat ons raken.
Jezus Christus.
Jezus.
-Scherp naar bakboord. -Scherp naar bakboord.
Achteruit.
Vooruit, weg hier.
Naar buiten. Ze sluiten de deuren.
Wegwezen.
Naar buiten. Vlug.
Kom op, jongens. Vlug.
Naar buiten.
PANEEL WATERDICHTE DEUREN
INDIEN LAMPJES BRANDEN GAAN WATERDICHTE DEUREN DICHT
Mijn God.
Dat was op het nippertje, hè?
Je kon ijs ruiken, hè? Verdomme.
Controleer de tijd en noteer hem in het logboek.
Wat was dat, Mr Murdoch?
Een ijsberg, sir.
Ik heb haar scherp naar links gestuurd, maar hij was te dichtbij.
Het is me niet gelukt hem te ontwijken.
-Sluit de waterdichte deuren. -De deuren zijn dicht, sir.
-Leg alles stil. -Ja, sir.
Zoek de timmerman. Laat hem de schade opnemen.
Ja, sir.
Kom, we moeten maken dat we hier wegkomen.
Kom, schiet op.
Waarom zijn de motoren uitgevallen?
-Ik heb een trilling gevoeld. -Geen zorgen.
Er is vast een schroefblad afgebroken. Dat heeft u gevoeld.
Kan ik iets voor u halen?
Nee, dank u.
Nu praten ze over een ijsberg. Heb je iets gezien?
Ik zie nu niets. Jij?
Als de ratten deze kant uitgaan, is dat goed genoeg voor mij.
Alles is onder controle.
-Jij daar. -Er is niets gebeurd, meneer.
Jazeker wel. Ik ben bestolen.
Haal de onderofficier.
-Nu, sukkel. -Ja, meneer.
Hé, heb ik de pret gemist?
-Heb je gezien wat er is gebeurd? -Nee.
Hij schijnt ons daar te hebben geraakt.
Ketelruim 6 staat 2,5 meter onder water...
en het postruim is helemaal ingedrukt...
-Kun je iets doen? -Als de pompen snel zijn.
Heb je het postruim gecontroleerd?
Nee, dat staat al onder water.
Dit ziet er slecht uit.
We moeten het moeder en Cal vertellen.
Ik vind ze erg goed, meneer.
Raak niets aan. Ik wil dat de hele kamer wordt gefotografeerd.
We hebben u gezocht, juffrouw.
Daar gaat ie.
Er is iets ernstigs gebeurd.
Dat klopt.
Inderdaad.
Er zijn vanavond twee belangrijke dingen verdwenen.
Eentje is terug en ik heb zo'n idee waar ik het andere kan vinden.
Fouilleer hem.
-Trek je jas uit, knul. -Wat nu weer?
Vooruit.
Cal, wat doe je?
We zitten midden in een noodsituatie. Wat is er?
-Is het deze? -Ja.
Dit is flauwekul.
Geloof het niet, Rose.
-Dat heeft hij niet gedaan. -Natuurlijk wel.
Makkelijk genoeg voor een beroeps.
Maar ik ben steeds bij hem geweest. Dit is absurd.
Misschien heeft hij het gedaan terwijl je je kleren weer aantrok, schat.
Heel slim, Cal. Ze hebben 't in mijn zak gestopt.
-Kop dicht. -Het is niet eens jouw zak, knul.
"Eigendom van A.L. Ryerson."
Die was vandaag gestolen.
Ik heb 'm geleend. Ik wilde 'm teruggeven.
Een eerlijke dief. We hebben hier een eerlijke dief.
Je weet dat ik dit niet heb gedaan, Rose. Dat weet je.
Geloof ze niet, Rose. Je weet het.
-Je weet dat ik het niet heb gedaan. -Kom mee, knul.
-Rose. -Kom, rustig nu maar.
Kom.
Je weet dat ik het niet heb gedaan. Je kent me.
Dit is betreurenswaardig, kapitein.
Vier meter water boven de kiel in tien minuten tijd...
in de voorpiek, in alle drie de ruimen en in ketelruimte 6.
-Dat klopt, sir. -Wanneer kunnen we verder, verdomme?
Dat zijn vijf ruimtes.
Ze kan drijven met water in de eerste vier ruimtes...
maar niet vijf.
Niet vijf.
Het voorste gedeelte zal zinken...
en het water zal boven over de schotten van dek E slaan...
van het ene naar het andere en weer terug.
We kunnen het niet tegenhouden.
De pompen. Als we...
Met pompen win je hooguit enkele minuten.
Vanaf dit moment, wat we ook doen...
zal de Titanic zinken.
Maar dit schip kan niet zinken.
Ze is gemaakt van ijzer, meneer. Geloof me, ze kan zinken. En ze zal zinken.
Het is zo zeker als 2 x 2 vier is.
Hoeveel tijd hebben we?
Een uur. Hooguit twee.
Hoeveel mensen zijn er aan boord, Mr Murdoch?
2200 passagiers, sir.
Dan zullen we zeker volop in het nieuws komen, Mr Ismay.
Je bent een slet.
Kijk naar me als ik tegen je praat.
-Mr Hockley? -Nu niet. We zijn bezig.
Ik moet u vragen uw reddingsvesten aan te trekken...
-en naar het dek te komen. -Nu niet, zei ik.
Ik betreur het ongerief, maar het is een bevel van de kapitein.
Trek warme kleren aan, alstublieft.
Het is vannacht behoorlijk koud buiten.
Overjassen en hoeden, als ik zo vrij mag zijn.
Dit is belachelijk.
Geen zorgen, juffrouw. Het is vast een voorzorgsmaatregel.
Iedereen wakker worden. Reddingsvesten aan.
Waar heeft hij het over?
-Opstaan. Reddingsvesten aan. -Wat is er?
Trek uw reddingsvesten aan.
CQD?
Sir?
Dat klopt, CQD, het noodsignaal.
Dat is onze positie.
Als iemand reageert, zeg je dat we vóór water maken...
en onmiddellijk hulp nodig hebben.
Verdorie.
Laat zakken.
Rustig. Trek hem strak. Draai aan de lier.
Haal het dekzeil van de boten af.
Maak die kabels los.
Haal dat zeil eraf. Vlug.
Waar zijn de passagiers, Mr Wilde?
Ze zijn teruggegaan naar binnen. Het is hier te koud en te rumoerig.
Jij daar.
Kom hier en help met de touwen.
Wilt u iets drinken, meneer?
Trek uw reddingsvesten aan.
Hé, wat is er aan de hand?
We moesten ons goed inpakken en nu hebben we niets te doen.
Het spijt me. Ik zal het gaan vragen.
Ik denk niet dat iemand weet wat er hier aan de hand is.
Die verdomde Engelsen doen alles volgens de voorschriften.
U hoeft niet grof te worden, Mr Hockley.
Ga terug en zet de kachels in onze kamers aan.
Ik wil graag thee als ik terugkom.
-Ja, mevrouw. -Ja, mevrouw.
Mr Andrews...
Ik heb de ijsberg gezien. En ik zie hem in uw ogen.
Vertel me de waarheid.
Het schip zal zinken.
-Weet u het zeker? -Ja.
Over een uur of zo...
zal dit alles op de bodem van de oceaan liggen.
Wat?
Zeg het alleen tegen je dierbaren.
Ik wil niet dat er paniek uitbreekt.
En ga naar een boot. Vlug. Wacht niet.
Weet je nog wat ik je over de boten heb verteld?
Ja.
Ik begrijp het.
Ja, mevrouw, trek het alstublieft meteen aan.
Hier, jongen.
Sir, u moet naar het kantoor van de purser gaan.
-Het barst daar van het volk. -Ga maar. Ik let wel op hem.
Ja. Goed.
Sir.
De Carpathia maakt een snelheid van 17 knopen.
Dat is hun maximumsnelheid.
Is zij de enige die reageert?
De enige in onze buurt, sir.
Ze kunnen er over vier uur zijn.
Vier uur.
Bedankt, Bride.
Mijn god.
We kunnen de reddingsboten laten zakken, sir.
Kunnen we niet beter de vrouwen en kinderen in de boten laten stappen?
Ja.
Sir?
Eerst de vrouwen en kinderen, ja.
Ja, sir.
Dames en heren, uw aandacht, alstublieft.
Kom naar voren, alstublieft. Ja.
Kom naar mij toe. Dank u.
Goed.
Voorlopig mogen alleen vrouwen en kinderen naar voren komen.
-Heren, alstublieft. -Hier.
Oké, jongens. Zoals de kapitein zei, vrolijk en leuk, om paniek te voorkomen.
Wedding Dance.
Trek uw reddingsvesten aan.
Hier, trek uw reddingsvest aan.
Vlug, trek uw reddingsvest aan.
Draai dat om.
Alstublieft.
Het is nog te vroeg om naar de boten te gaan.
Blijft u alstublieft kalm.
Zorg dat u allemaal uw reddingsvest aan heeft.
En heren, laat de vrouwen en kinderen naar voren komen.
-Wat doen we, mama? -We wachten, schat.
Als ze de eersteklas passagiers in de boten hebben...
zijn wij aan de beurt en dan moeten we klaar zijn, hè?
Nog even niet, mensen.
Duw niet tegen het hek. Wacht rustig af.
-Help. -Ga hulp halen.
Laat hem zakken, rechts en links tegelijk.
Beide kanten tegelijk. Rustig.
Kalm aan.
Stop.
Wacht met de linkerkant.
Alleen rechts.
Alleen rechts. Wacht met de linkerkant.
Laat tegelijk zakken.
Rustig, jongens.
Weet je, ik geloof echt dat dit schip gaat zinken.
Men heeft me gevraagd je dit blijk van onze waardering te geven.
De complimenten van Mr Caledon Hockley.
Stap erin.
Kom, zus. Je hebt hem gehoord. Stap in de boot.
Is er plaats voor een heer, heren?
Voorlopig alleen vrouwen, meneer.
Worden de reddingsboten volgens klasse gevuld?
Ik hoop dat ze niet te vol zijn.
O, moeder, hou je kop.
Begrijp je het niet?
Het water is ijskoud en er zijn niet genoeg boten.
Lang niet genoeg boten.
De helft van de mensen aan boord zal omkomen.
Niet de betere helft.
Kom, Ruth, stap in de boot. De plaatsen voor de eerste klas zijn hier.
Jammer dat ik die tekening niet heb gehouden.
Die is morgenvroeg veel meer waard.
Vrouwen en kinderen naar voren, alstublieft.
Ongelooflijke klootzak.
Kom, Rose, schat. Er is plaats genoeg voor je.
Deze kant op, juffrouw.
Kom, Rose.
Jouw beurt, schat.
Kom in de boot, Rose.
Kom.
Rose?
Stap in de boot.
Rose?
Tot ziens, moeder.
Rose?
-Rose, kom terug. -Waar ga je heen?
Naar hem?
Om hoer te spelen voor een straatjongen?
Nee, wacht.
Ik ben liever zijn hoer dan jouw vrouw.
Nee.
Ik zei nee.
Rose, ren alsjeblieft niet weg.
-Laat zakken. -Nee, stop.
-Allemaal tegelijk. -Nee, wacht.
Laat maar zakken.
Rose.
Help.
Kan iemand me horen?
Hallo. Help.
Mr Andrews.
-Controleer de gang aan stuurboord. -Ja, Mr Andrews.
Mevrouw, trek een reddingsvest aan. Ga meteen naar het dek.
Lucy, trek 'n reddingsvest aan. Geef 't goede voorbeeld.
Ja, meneer.
-Is er hier iemand? -Mr Andrews?
Goddank.
Waar wordt iemand heen gebracht die onder arrest staat?
-Je moet meteen naar een boot. -Nee.
Ik doe dit met of zonder uw hulp, meneer.
Maar zonder uw hulp duurt het langer.
Neem de lift helemaal naar beneden. Ga naar links.
Neem de gang van de bemanning, ga rechtsaf en dan weer linksaf bij de trap.
Dan kom je bij een lange gang.
Dit kan slecht aflopen.
O, shit.
Pardon. Dank u.
-Dat doet er niet toe. -De liften zijn gesloten.
Het spijt me, juffrouw, maar de liften zijn gesloten.
Ik ben het zat om beleefd te zijn. Neem me mee naar beneden.
Dek E.
Toe dan.
-Ik ga weer naar boven. -Nee.
Kom terug. Ik ga weer naar boven.
Gang van de bemanning.
UITSLUITEND BEMANNING
Jack.
Rose.
Jack.
Rose, ik ben hier.
Jack.
-Jack. -Rose.
Jack, het spijt me.
Het spijt me zo.
-Die Lovejoy heeft het in m'n zak gestopt. -Ik weet het.
Luister, Rose...
je moet een reservesleutel vinden.
Kijk in die kast daar.
Een kleine zilveren sleutel.
Zilver.
Deze zijn allemaal van koper.
Kijk hier, Rose.
Rose...
hoe heb je ontdekt dat ik het niet heb gedaan?
Dat heb ik niet ontdekt. Ik besefte dat ik het al wist.
Blijf zoeken.
Geen sleutel. Er is geen sleutel.
Luister, Rose.
Je moet hulp gaan halen.
Ik red me wel.
Ik ben zo terug.
Ik wacht hier wel.
TRAP NAAR DEK D
Hallo? Is er hier iemand?
Hallo?
Is er hier iemand?
We hebben hulp nodig. Hallo?
Verdomme.
Kan iemand me horen? Hallo?
O, goddank.
Ik heb uw hulp nodig. Er is daarginds een man.
Wacht.
Hallo?
U mag hier niet meer komen.
-U moet me helpen. -Ik breng u naar boven. Hierheen.
Er zit daarginds een man vast.
-Deze kant op. Geen paniek. -Alstublieft.
Ik ben niet in paniek. U gaat de verkeerde kant op.
Laat me los. Luister.
Loop naar de hel.
O, god.
Jack.
Rose.
Zal het hiermee lukken?
Dat ontdekken we wel. Kom.
Wacht.
Oefen daarginds een paar keer.
Goed. Probeer nu hetzelfde doel te treffen. Dat kun je best.
Oké. Genoeg geoefend.
Kom maar, Rose. Je kunt het.
Luister, sla heel hard en heel snel.
Kom maar. Wacht.
Spreid je handen wat meer.
-Goed. -Zo?
Oké.
Rose, ik heb vertrouwen in je.
Nu.
Het is je gelukt.
Kom, weg hier.
O, shit, wat is het koud.
Dit is de uitgang.
We moeten een andere uitgang zoeken. Kom mee.
Zoiets zie je niet elke dag.
Wat doet die bagage hier? Weg ermee. We hebben de ruimte nodig.
Weg daarmee.
Kom. Ze moet nu gaan, meneer. Achteruit.
-Blijf kalm. Ga zitten. -Nee.
-Maak meer plaats.
Zo, ja. Vlug.
Lovejoy.
Ze is ook niet aan stuurboord.
Onze tijd raakt op.
Die stomme drilmeester laat helemaal geen mannen instappen.
Er is er een aan de andere kant die mannen toelaat.
Dan gaan we daarheen.
We moeten ons eerst verzekeren. Kom mee.
Kom, deze kant op. Helemaal daarheen.
Hier.
Wat zijn jullie van plan?
Dat gaat jullie geld kosten, hoor.
-Dat is eigendom van de White Star Line. -Kop dicht.
Kunt u even wachten met de boot? Ik moet terug naar mijn kamer...
-Ga zitten. -Zij is de laatste.
Mr Lightoller. Waarom zijn de boten maar halfvol?
-Nu niet, Mr Andrews. -Daar, kijk.
Twintig mensen in een boot gebouwd voor 65?
En ik heb één boot gezien met maar twaalf mensen.
We waren niet zeker van het gewicht, Mr Andrews.
-Deze boten kunnen bezwijken. -Flauwekul.
Ze zijn in Belfast getest met een gewicht van 70 mannen.
Vul die boten, Mr Lightoller. In godsnaam, man.
Alstublieft, ik heb meer vrouwen en kinderen nodig.
Ga terug naar binnen. Dit is geen uitgang.
Ga terug naar binnen.
Je kunt ons hier niet als beesten opgesloten houden. Het schip zinkt.
Laat de vrouwen naar voren komen.
Maak de hekken open.
Alleen vrouwen.
Sluit de hekken af.
In godsnaam, man, er zijn hier vrouwen en kinderen.
Laat ons naar boven gaan, zodat we een kans hebben.
Achteruit.
-Jack. -Tommy.
-Kunnen we eruit? -Daar is het hopeloos.
Wat we ook doen, we moeten snel zijn.
Jack.
Fabrizio.
De boten zijn allemaal weg.
Alles loopt onder. We moeten hier weg.
-Die kant op is er niks. -Goed.
We gaan hierheen, oké? Kom.
-Ik creëer mijn eigen kansen. -Ik ook.
Kom op.
Nee, deze kant op.
Hierheen.
Ga terug naar de grote trap en daar wordt alles geregeld.
Klets toch niet.
Daar wordt alles geregeld. Ga terug naar de grote trap.
-Maak het hek open. -Ga naar de grote trap.
Maak het open. Nu.
Ga terug naar de grote trap zoals ik heb gezegd.
Verdomme. Klootzak.
Hou daarmee op.
Maak verdomme het hek open.
Fabri, Tommy, help me eens.
-Ga opzij. Opzij. -Trekken.
Trekken.
-Ga opzij. -Zet neer.
-Eén. Twee. -Hou op.
Drie.
Nog een keer.
Vooruit.
Kom, Rose.
Jullie mogen niet naar boven gaan.
Blijf kalm.
Achteruit.
Hou haar vast.
Trek haar naar binnen.
Achteruit, zeg ik...
of ik schiet jullie neer als honden.
Blijf kalm.
Mr Lowe, beman deze boot.
Goed.
Is iedereen in orde? Geen paniek.
Blijf staan.
We zijn te laat.
Er zijn nog boten aan de voorkant.
Blijf bij deze man. Murdoch. Hij lijkt me heel praktisch.
Niet verder laten zakken.
Stop.
Snijd de takeltouwen door.
Ga zitten.
Achteruit, jullie. Blijf staan.
Blijf staan, jullie. Achteruit.
Het wordt een complete chaos. We hebben weinig tijd.
Mr Murdoch?
Mr Hockley. Jullie twee, ga mee.
Ik ben zakenman, zoals u weet. Ik doe u een voorstel.
Kom, Rose.
De boten zijn weg.
Kolonel, zijn er boten aan die kant?
Nee, maar er zijn een paar boten helemaal vooraan.
Deze kant op, ik breng u wel.
Wat heeft het voor zin? Er luistert toch niemand.
Ze luisteren ook niet tijdens het eten. We spelen verder. Het houdt ons warm.
Orpheus.
Muziek om bij te verdrinken. Nu weet ik dat ik in de eerste klas ben.
-Waar is iedereen? -Ze zijn nog op het achterdek, sir.
Kom, mevrouw, niet huilen.
Dan zijn we het eens, Mr Murdoch.
Kunnen de mannen blijven staan? Blijf staan, zeg ik.
Alleen vrouwen en kinderen. Achteruit.
Achteruit, zei ik. Kom, mevrouw.
Hierheen. Achteruit, meneer.
Laat de vrouwen...
Controleer de andere kant. Vlug.
Ik heb haar gezien, aan de andere kant. Wachtend op een boot...
samen met hem.
-Zijn er nog vrouwen en kinderen? -Allemaal aan boord.
Is er iemand anders?
-Stap in, meneer. -Nog iemand?
Haast u. Vlug.
Hou de takeltouwen gereed.
Wat kan het mij ook schelen.
Stik.
Vuur.
Meneer, u kunt daar niet heen.
Meneer, dat gaat niet.
Dat is het dan. Geweldig.
Klaar om te laten zakken?
Links klaar.
Laat ze zakken.
Rustig aan.
Beide kanten tegelijk. Kalm aan.
-Geef haar aan mij. -Papa.
-Het komt in orde. Geen zorgen. -Pak haar aan.
Papa, stap in de boot.
Het is tot ziens voor eventjes. Voor eventjes maar.
Er is ook een boot voor de papa's...
deze is voor de mama's en de kindjes.
Hou mama's hand vast en wees een brave meid.
Ik ga niet zonder je.
-Je moet gaan. Nu. -Nee, Jack.
Stap in de boot, Rose.
Nee, Jack.
Ja. Stap in de boot.
Ja, stap in de boot, Rose.
Mijn god. Kijk toch eens. Je ziet er vreselijk uit.
Hier.
Trek dit aan. Kom.
Toe. Ik neem de volgende.
Nee, niet zonder jou.
Ik red me wel. Echt waar.
Ik red me altijd. Maak je geen zorgen om mij.
Vooruit, stap in.
Ik heb iets geregeld met een officier aan de andere kant.
Jack en ik kunnen veilig mee. Allebei.
Zie je wel? Ik moet mijn eigen boot halen.
-Ga nu. -Vlug, hij is bijna vol.
Stap in, juffrouw.
-Ga maar. -Kom, vlug.
-Stap in. -Je bent papa's brave meid.
-Vlug. -Achteruit.
Blijf staan, zeg ik.
Weg bij de reling, alstublieft.
Laat maar zakken.
Rustig.
Laat gelijktijdig zakken, jongens.
Rustig aan.
Zakken.
Je kunt goed liegen.
Bijna net zo goed als jij.
Kalm aan. Laat maar zakken.
Je hebt niks geregeld, of wel?
Jawel.
Niet dat jij er veel aan hebt.
Laat gelijkmatig zakken.
Ik win altijd, Jack.
Laat gelijkmatig zakken, jongens.
Hoe dan ook.
Let op het evenwicht. Hou die boot in evenwicht.
Kalm aan.
Gelijktijdig, jongens.
Ga door.
Ga maar door.
Rose.
-Houd haar tegen. -Rose.
-Wat doe je? -Houd haar tegen.
Nee.
Rose.
Domme meid. Waarom heb je dat nu gedaan?
Je bent een dommerd, Rose.
Waarom heb je het gedaan? Waarom?
Als jij springt, spring ik ook, of niet?
Ja.
O, god.
Ik kon niet gaan, Jack.
Het geeft niet. We bedenken wel iets.
Ik ben tenminste bij je.
Vlug, rennen.
Vlug.
Vooruit. Snel.
Kom dan.
Rennen.
Kom, vlug, Rose.
Rose, schiet op.
Vlug, Rose.
Nu.
Amuseer je samen.
Wat kan er nu grappig zijn?
Ik heb de diamant in de jas gestopt.
En ik heb haar de jas gegeven.
Kom op.
Papa.
We kunnen hem niet achterlaten.
Goed, kom mee.
Papa.
Ga terug.
Dat is de verkeerde kant. Kom terug.
Rennen.
Vlug.
Rennen, Rose.
Jack.
-Jack. -Rose.
Hierheen.
Kom.
Geef me een hand.
O, god.
Help.
Wacht, meneer. Maak alstublieft het hek open.
-Alstublieft. -Help ons alstublieft.
-Alstublieft. -Alstublieft.
Stik toch.
Vlug.
-Schiet op. -Vlug.
Schiet op.
Jezus.
-Alstublieft. -Vlug.
Haast u.
Schiet op.
Sorry, de sleutels zijn gevallen.
-Wacht, alstublieft. -Wacht.
Ga niet weg. Ga hulp halen.
Ik heb ze. Welke is het, Rose?
Probeer de korte.
Vlug, Jack.
Nee, hij wil er niet in.
Schiet op, Jack.
Hij zit klem.
-Kom op. -Schiet op, Jack.
Vlug, Jack.
Gelukt. Vlug, Rose.
Vlug.
Jack.
Schiet op.
Vlug, lopen.
-Leg die roeispanen goed. -Steek er een roeispaan onder.
Alleen vrouwen en kinderen, verdomme.
Wacht.
Haal die davits naar binnen. Haak de takeltouwen vast.
Blijf staan.
Mama.
Achteruit, meneer.
Blijf staan, zeg ik.
Blijf naar boven lopen.
Hou op met dat geduw.
Blijf staan.
Geef je ons een overlevingskans, Britse klootzak?
Ik schiet op iedereen die langs me probeert te komen. Weg.
Klootzak.
Achteruit.
We hadden een deal, verdomme.
Uw geld kan noch u noch mij redden. Ga achteruit.
Alleen vrouwen en kinderen.
Hou op met dat geduw.
Nee, Tommy.
Klootzak.
Nee, Will.
Ga achteruit, verdomme.
Kalm aan, wacht.
Ik heb een kind.
Ga opzij.
Alstublieft, ik heb een kind.
Alstublieft, ze heeft alleen mij.
Ga maar.
Ga achteruit.
Alstublieft.
Hier, geef haar aan mij.
Stil maar.
Wacht. Mr Andrews.
O, Rose.
Wilt u het niet eens proberen?
Het spijt me dat ik geen sterker schip voor je heb gebouwd, jonge Rose.
Het zinkt snel. We moeten weg.
Wacht.
Succes, Rose.
U ook.
Mr Guggenheim? Deze zijn voor u.
Nee, dank u. We hebben onze beste kleren aan...
en zullen sterven als heren.
Maar we lusten wel een cognacje.
Haal de takeltouwen hierheen.
Trek ze strak. Daarna brengen we hem in evenwicht.
Kapitein, waar moet ik heen? Alstublieft.
Kapitein. Sir.
Oké. Dat was het dan.
Tot ziens, Wally, succes.
-Dag, Wallace. -Tot ziens, kerel.
En ze leefden nog 300 jaar lang en gelukkig...
in het land van Tir na nOg...
land van eeuwige jeugd en schoonheid.
Er is geen tijd. Snijd de takeltouwen door.
Snijd ze door als het moet.
Ik heb een mes nodig.
Snijd de takeltouwen los.
Snijd ze verdomme door.
Heren, het is een voorrecht geweest vanavond met u te spelen.
We moeten zo lang mogelijk op 't schip blijven.
Kom mee.
Hierheen. Hou de reling vast.
Kom, Rose. Spring.
Kom.
Ik heb je. Spring.
Ik heb u, juffrouw.
-Jack. -Wat?
Achteruit.
Nee, zo zinken we.
Niet in paniek raken.
Ja, ook al loop ik door de vallei van de schaduw des doods...
Wil je wat sneller door die vallei lopen, daar?
Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars...
nu en in het uur van onze dood. Amen.
Wees gegroet, Maria, vol genade...
Hierheen.
Kom mee.
En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Want de eerste hemel en de eerste aarde waren ten onder gegaan...
en er was geen zee meer.
Het is zo voorbij. Het is bijna voorbij.
En Hij zal onder hen wonen...
en zij zullen Zijn volk zijn...
en God zelf zal bij hen zijn en zal hun God zijn.
Jack...
hier hebben we elkaar ontmoet.
En God zal alle tranen uit hun ogen wissen...
en er zal geen dood meer zijn...
noch verdriet of geweeklaag...
noch lijden...
want de vorige wereld is ten onder gegaan.
Roei harder, verdomme. Roeien.
Hou vast, Miss Trudy.
Hou je goed vast.
Godallemachtig.
Hou die onderbrekers ingeschakeld.
We moeten hier weg.
Geef me je hand, ik trek je eroverheen.
Kom, geef me je hand.
Ik heb je. Ik laat je niet los.
Kom, ik heb je.
-Wat gebeurt er, Jack? -Ik weet het niet.
-Hou je vast. -Jack.
Help me, alsjeblieft.
Het is zover.
O god, Jack.
Hou je vast.
Het schip zal ons meezuigen onder water.
Haal diep adem als ik het zeg.
Werk je al trappend naar boven toe.
Laat mijn hand niet los.
Het gaat ons lukken, Rose. Vertrouw me.
Ik vertrouw je.
Klaar? Nu.
Jack.
-Rose. -Jack.
Jack.
Laat haar los.
-Rose. -Jack.
Zwemmen, Rose. Ik wil dat je zwemt.
Blijf zwemmen.
-Het is zo koud. -Zwem, Rose.
Kom op. Hier.
Blijf zwemmen. Kom.
Hier, klim erop.
Ga erop liggen.
Toe dan, Rose.
Blijf erop liggen, Rose.
Nu komt het wel goed.
Je redt het wel.
Laat de boten terugkeren.
De boten komen ons halen, Rose.
Hou het nog even vol.
Ze moesten wegroeien vanwege de zuiging...
maar nu komen ze terug.
In godsnaam.
Alsjeblieft, help ons.
Jullie snappen het niet.
Als we teruggaan, zinkt de boot. Ze zullen ons onder water trekken.
Hou toch op. Je maakt me nog bang.
Kom op, meiden. Pak een roeispaan. Vooruit.
Ben je helemaal getikt? We zitten midden op de oceaan.
Willen jullie in leven blijven of willen jullie het loodje leggen?
Ik snap niemand van jullie.
Wat hebben jullie? Dat zijn jullie mannen daarginds.
Er is plaats genoeg voor meer.
En er is er hier straks één minder...
als je verdomme je kop niet houdt.
Haal je roeispanen binnen.
Bind deze twee boten ook aan elkaar.
Bind het goed strak vast.
Goed, luister, mannen. We moeten teruggaan.
Ik wil alle vrouwen nu van deze boot naar die overbrengen.
Zo snel mogelijk, alstublieft.
Maak daar wat plaats. Ga naar voren en uit elkaar.
Het wordt stil.
Het zal even duren voordat de boten zover zijn.
Ik weet niet wat jij ervan vindt...
maar ik ga een boze brief schrijven...
naar de White Star Line over dit alles.
Ik hou van je, Jack.
Doe dat niet, hoor.
Neem geen afscheid.
Nog niet. Begrepen?
Ik heb het zo koud.
Luister, Rose...
je komt hier weg.
Je gaat verder...
en je zult hopen kinderen krijgen.
En je zult ze zien opgroeien.
Je zult sterven als oude vrouw, warm in je bed.
Niet hier.
Niet vannacht.
Niet zo. Begrepen?
Ik voel mijn lichaam niet meer.
Dat ticket winnen was het mooiste dat me ooit is overkomen.
Daardoor heb ik jou leren kennen.
Daarvoor ben ik dankbaar, Rose.
Ik ben dankbaar.
Je moet...
me deze eer bewijzen.
Je moet me beloven dat je het zult overleven.
Dat je het niet zult opgeven...
wat er ook gebeurt.
Hoe hopeloos alles ook lijkt.
Beloof het me nu, Rose.
En laat die belofte nooit los.
Ik beloof het je.
Laat die belofte nooit los.
Ik zal hem nooit loslaten, Jack.
Nooit.
Recht vooruit, sir.
Roeispanen.
Zie je mensen bewegen?
Nee, sir. Niemand.
Controleer ze.
Geef me die roeispaan.
Controleer ze. Verzeker je ervan.
Deze zijn dood, sir.
Roeien maar. Rustig vooruit.
Pas op met je roeispanen. Raak ze niet.
Zijn er nog overlevenden?
Hoort iemand me?
Zijn er nog overlevenden?
We hebben te lang gewacht.
Blijf controleren. Blijf kijken.
Zijn er nog overlevenden?
Hoort iemand me?
In mijn vliegmachine
Omhoog gaat ze
Omhoog
Kom, Josephine
In mijn vliegmachine
Jack?
Er is een boot.
Jack?
Er is een boot, Jack.
Kom terug.
Hallo.
Hoort iemand me?
Er is hier niets, sir.
Kom terug.
Ik laat die belofte niet los. Ik beloof het je.
Omdraaien.
Vijftienhonderd mensen raakten te water...
toen de Titanic onder ons zonk.
Er dreven 20 boten in de buurt rond...
en slechts één boot kwam terug.
Eén.
Zes mensen werden uit het water gehaald...
onder wie ikzelf.
Zes van de 1500.
Daarna konden de 700 mensen in de boten...
alleen maar wachten.
Wachten op de dood, wachten op redding.
Wachten op absolutie...
die nooit zou komen.
Ik denk niet dat u hier familieleden zult vinden.
Dit zijn allemaal tussendekspassagiers.
Zijn haar is roodbruin, en een witte baard.
-Is er geen andere passagierslijst? -Nee.
-Misschien is hij op een ander schip. -We doen wat we kunnen.
Dat is de laatste keer dat ik hem heb gezien.
Hij trouwde natuurlijk en erfde zijn miljoenen.
Maar de beurskrach van '29 trof hem hard...
en hij pleegde dat jaar zelfmoord.
Dat heb ik tenminste gelezen.
Kan ik je naam noteren?
Dawson.
Rose Dawson.
Dank je.
We hebben niets over Jack gevonden. Hij staat nergens genoteerd.
Dat is ook wel logisch.
En ik heb tot nu toe nooit over hem gepraat. Tegen niemand.
Zelfs niet tegen je grootvader.
Het hart van een vrouw is een diepe oceaan vol geheimen.
Maar nu weten jullie dat er een man was die Jack Dawson heette...
en dat hij me heeft gered...
in veel meer dan één opzicht.
Ik heb zelfs geen foto van hem.
Hij bestaat nu alleen in mijn herinnering.
Keldysh, Mir-2 komt naar boven.
Ik wilde deze bewaren tot wanneer ik de diamant zou vinden.
Het spijt me.
Drie jaar.
Ik heb aan niets anders gedacht dan aan de Titanic.
Maar ik heb hem nooit gevonden.
Ik heb hem nooit binnengelaten.
Vertaald door: Monique Houben