Uwielbiam zwierzęta między innymi dlatego,
że noszą nazwy na cześć swojej wyjątkowej cechy.
Oto moi ulubieńcy.
Pokażą się chyba gdzieś tutaj.
Puklerzniczek karłowaty,
głuptak niebieskonogi,
scaptia beyonceae, czyli mucha Beyoncé,
i bezkształtny blobfish.
Ich wyjątkowa cecha jest również tym, co pozwala im przetrwać.
Co się dzieje?
Kupiłam to w sieci
Wpadnij, pożyczysz sobie coś
Ranek nie będzie czekał.
To dotyczy również ludzi.
Też jesteśmy częścią królestwa zwierząt.
Jak moja mama.
Zachowuje się jak matka-słonica.
Zaczep jej młode, to cię zmiażdży.
Sądzę, że przegina.
-Dzień dobry. -Cześć.
Pierwszy dzień szkoły. Zdenerwowana?
-Nie. -To normalne.
Nie jestem.
Boa są teraz modne?
Też mogę nosić?
Założyłaś stanik?
Mamo, prawo zwyczajności.
To się łapie.
Zwyczajna mama chciałaby,
żeby jej córka poskromiła dziewczęta.
-Nie mów tak. -Tak się na nie mówi!
I to bardzo.
Gdzie idziesz?
Zobacz, widać mnie z...
Dla moich kumpel przetrwanie to styl.
Rewelacyjny look.
-Popatrz tylko! -No.
-Stylówka na NASA? -Odpuść.
-Zaktualizowałaś latem szafę? -Jasne, za kogo mnie masz?
Pierwszy dzień szkoły.
Do dzieła!
U zwierząt występuje aposematyzm,
czyli technika przetrwania dzięki stylówie.
Em jest w tym najlepsza.
Kupiłam to w necie, modelka wymiatała.
Ale jak przyszło, zobaczcie.
Widać mój tyłek z kosmosu.
Zazwyczaj.
Jest jak kameleon lamparci.
Szczególnie „lamparci”.
Jeśli spodoba jej się twój ciuch, musisz jej go dać.
Wczoraj jadłam tylko mac'n'cheese.
Chris jest jak wyjec,
albo może ratel.
„Jestem tu i jestem chaosem!”
Wiesz, że to jedzenie dla dzieci?
Mike tylko to potrafi zrobić. „Ja nie gotuję, ja grilluję”.
Zwiedziłby już gejowskie porno.
O Boże!
Tak czy inaczej, uwielbiam ją.
Przetrwanie wymaga kreatywności.
Khalid!
Arwin!
U surykatek przetrwanie to rodzina.
-Dzień dobry. -Cześć.
Cześć.
Arwin, coś ty zrobił z włosami?
To fryzura pompadour.
Każde zwierzę i każdy człowiek ma własny mechanizm przetrwania.
Każda niezwykła i rzadka istota jest częścią natury.
Może pójdźmy w coś normalnego.
Dobra.
Ale słuchaj, jak ci się nie podoba,
-mogę zrobić sobie skullet? -Co?
Coś jakby mullet, tylko z przodu wygolony,
a z tyłu super długi.
-Jasne. -Nie.
Skoro mowa o facetach,
w tym roku pasowałby ci chłopak.
Nie. Mowy nie ma.
Jedz śniadanie.
Walczycie dziś o rolę w Grease?
-Sasan! -Przepraszam.
Ale kiedy skończę szkołę, znajdę się w prawdziwym świecie.
Nowy ekosystem i zagrożenia.
Czasem trochę się martwię, jak sobie poradzę.
Wszystko jest możliwe
Panna Kelsa, jak miło, że pani przyszła.
Dzień dobry wszystkim.
Dzień dobry.
Jestem pani Kidd.
Dziś będziemy malować portrety.
Wybierzcie sobie partnera
i namalujcie portret w dowolnym stylu.
Zaczynamy!
Wybierzcie kogoś.
Nie wstydźcie się.
Cześć. Może chcesz...
-Chyba cię już uczyłam? -Tęskniła pani?
Tak? Co?
Mogę wziąć trochę milenialnego różu?
Tak, ale to nie jest milenialny, tylko magenta.
Jasne. A ten?
To pudrowy róż.
-A ten? -Po prostu różowy.
Mam do czynienia z purystą.
Nie lubię uproszczeń.
Wszystko jest wtedy nudne.
Co to za styl?
Coś w okolicy street artu.
Może być?
Oczywiście.
Pogłęb trochę dołek w brodzie.
Różyk służy.
Co jest nie tak z moją brodą?
Nic. Absolutnie nic.
Daj zobaczyć.
Niesamowite, naprawdę dobre.
Możesz sobie wziąć.
Poważnie?
Tak.
Jesteś bardzo miły.
Wcale nie.
Właśnie, że tak.
W zeszłym roku Joey Zhang zrobił ceramiczną piłkę
i włożył do pieca.
Kiedy poszedł, nakłułeś piłkę, żeby nie wybuchła od temperatury.
Może chciałem ochronić swoje fajansowe naczynie
przed ewentualnym szrapnelem.
Byłeś już na etapie szkliwienia.
Tylko Joey jeszcze lepił.
Joey to mój kumpel.
Nie, zawsze jesteś miły.
Nie ma w tym nic złego.
Pokażesz mi swój?
O rany. Bardzo...
dobre.
Gdzie zgubiłem ucho?
Uszy są trudne.
W sumie fakt.
Doskonale, moi drodzy.
Wspaniale.
Proszę.
Nie zapomnijcie pracy domowej.
Kto pomoże mi sprzątać?
Ktoś zostanie mi pomóc?
Mam inne oczy!
Zupełnie mnie nie przypomina.
Nie wiem, o czym mówisz.
Dziękuję.
W tym roku nie chcę tylko dowiedzieć się,
czego potrzebuję, by przetrwać na tym świecie.
Chcę dowiedzieć się, jak kwitnąć.
Chcę być jak ta oto laska, mątwa faraona.
Wie, kiedy się nie wychylać.
Ma ostry język.
I nigdy nie zapomina,
że jest zajebista.
Witaj, kochanie!
Jak było?
-Dobrze. -Wspaniale!
Mamo, serio? Pierwszego dnia?
Chcesz studiować w innym stanie i zostawić mnie samą.
A możesz pójść do lokalnego college'u.
Kocham cię, ale albo Nowy Jork, albo L.A.
Co mają, czego nie ma Pittsburgh?
-Jedną rzecz. -Jaką?
Nikt mnie nie zna.
Potrzebne ci stypendium
i absolutnie genialne podanie.
Chodź, siadaj.
Tron oczekuje.
Zdejmij sztuczne futro.
Włącz mózg.
„Opisz sytuację, w której stawiłaś czoło wyzwaniu lub porażce
i twoja reakcja wymagała odwagi.
Jaki miało to na ciebie wpływ i czego cię to nauczyło?”
Odwaga.
Nie chcę dostać się, bo jestem trans.
Dostaniesz się, bo jesteś sobą.
Możesz opisać to, co stało się z tatą.
Nie chcę wykorzystywać...
Niczego nie wykorzystujesz. To twoja historia.
-Ale to nie mówi nic o mnie. -Wręcz przeciwnie.
Przeszłaś przez to i dzięki temu jesteś silniejsza.
Wiesz, co pokazałaś?
Odwagę.
O Boże. Dobra.
Wezwij Go.
Tak.
Będzie zabawniej, jak zaczniesz pisać.
O...
-Nie. -D...
O czym chcecie, żebym mówiła?
O przyrodzie?
O sprawach trans?
Napiszcie w komentarzach.
Jestem otwarta.
Związki
Jestem kobietą i mam 25 lat.
Poznałam 26-letniego faceta, wydawał się idealny.
Ale kiedy potem pisałam do niego SMS-y,
kompletnie mnie olał.
Jak zapomnieć o kimś, z kim się nawet nie było?
Komentuj
Chyba nie ma uniwersalnego sposobu na złamane serce.
Słuchaj ulubionych smutnych kawałków.
Płacz tyle, ile potrzebujesz.
To może chwilę potrwać, ale pewnego dnia,
nim się obejrzysz, ból przeminie.
Jestem chłopakiem, mam 16 lat i cudowną dziewczynę.
Jest wszystkim, o czym marzyłem.
Problem w tym,
że larpuję jako Wysoki elf.
Chciałbym robić to przy niej, ale się wstydzę.
Ej, Otis.
Co to jest larpowanie?
Nie wiem, coś dla przegrywów.
Larpowanie.
Myślę, że sensem związku jest to,
by móc być sobą przy tej drugiej osobie.
Pokaż jej, czym się pasjonujesz.
Kto wie, może też się wkręci.
Mój chłopak mówi, że muszę schudnąć.
Nie muszę czytać dalej. Gość tobą manipuluje.
Rzuć go.
Ej, co tam robisz?
Nic.
-Oddasz mi już notatki? -Moment...
Chance i Kevin idą na mecz, chcesz pójść?
-Nie kumpluję się z nimi. -Ale ze mną.
Fakt, super dla statusu.
Możesz na mnie liczyć.
A co, wolisz simpować na Reddicie?
Czy w egzaminach SAT wciąż jest esej?
Chyba nie.
Khalid! Otis! Kolacja!
Jak zwykle boskie, pani Z.
Jesteś tu zawsze mile widziany.
Przekaż mamie, że kwiaty są piękne.
Khalid z przyjemnością pomoże ci z podaniem do college'u.
Bez Khala nie skończyłbym przedszkola.
A ty, pesaram?
Jak twój esej?
Mam jeszcze pięć miesięcy.
Nie odkładaj tego, bo skończysz jak kuzyn Nahid, studiując poezję.
Można studiować poezję?
Jem coś smacznego. Noszę buty, kolego.
Super, panie Z!
Z jak zajefajnie!
-Sasan, nie bądź żenujący. -Boże, tato.
Nie wiem, czy wiesz,
że pierwszą poezję miłosną tworzyli muzułmanie.
W XIII wieku to może była kariera.
Chcesz studiować poezję?
Nie.
Ale może coś kreatywnego, albo...
-Coś, gdzie mogę pracować rękoma. -Rękoma?
Myślałam, że wybrałeś ekonomię.
-To ty wybrałaś. -Nie chcesz iść do college'u?
Mówię tylko, że są inne opcje,
nie muszę studiować cztery lata.
-Kto mówi, że muszę? -Ja.
-Może zaczniesz dziś pisać esej? -Nie mam o czym.
Napisz o wizycie w Teheranie.
O kobiecie, którą uratowałeś?
-To był Arwin. -Tak.
To byłem ja.
Nie wyglądamy wszyscy tak samo.
Pisz esej!
Nie!
Boże.
Esej...
do college'u...
Kelsa.
Imię Kelsa oznacza odwagę
Kelsa, nastolatka,
Pittsburgh, River Point.
ŻYCIE W LICEUM (GDY JESTEŚ TRANS)
Widzę cię, Renard.
Sprawa wygląda tak.
Od dwóch miesięcy biorę blokery hormonów
i nie zauważyłam żadnych zmian w nastroju ani charakterze.
Nie jestem ani bardziej rozchwiana, ani spokojniejsza.
To może pojawić się, gdy zacznę estrogen.
Muszę wybrać albo tabletki, albo zastrzyki.
Przy zastrzykach jest ponoć łagodniejszy przebieg,
ale igły...
Myślę dużo o randkowaniu i czy w ogóle mam na to ochotę,
bo kiedy powinnam powiedzieć, że jestem trans?
To nic aż tak osobistego,
ale nie jest to temat, który naturalnie pojawia się w rozmowie.
Nie martwię się nawet o prześladowanie.
Ale o to, że ludzie będą udawać, że mnie lubią,
bo chcą udawać postępowych.
Kiedy będę w college'u,
gdzie nikt o mnie nie wie, mogę żyć w trybie stealth.
Ale to znaczy, że nikt mnie naprawdę nie pozna.
Nikt nie pozna mnie we wszystkich aspektach.
Co mam zatem wybrać,
egzystencjalną rozpacz niebycia poznaną
czy egzystencjalną rozpacz
bycia poznaną i odtrąconą?
Gdybym mówiła tak w realu, zamknęliby mnie w szpitalu.
Ale nie pili mnie, żeby się z kimś spotykać.
Moja przyjaciółka Chris jest w związku
i szczerze mówiąc...
Dziękuję.
Jestem twoją ptaszynką.
A ja twoim ptaszyskiem.
Jakoś mnie to nie pociąga.
Po co mi facet, kiedy mam dwie przyjaciółki?
Dawaj te skittlesy.
To co...
Nocujemy w weekend u Kelsy, tak?
Mama zabukowała nam dzień w spa.
Często chadzasz do spa z panią Mirandą.
Akurat, jak mamy się zobaczyć.
Znacie Mirandę. Staram się.
Staraj się bardziej!
Mam teorię.
Jaką?
Pierwsza Insta story to osoba, na którą serio lecisz.
Dobra.
Przetestujmy.
Dobra.
Danny Trejo.
-Zgadza się. -A Mike?
Co z nim?
A ty?
Khal.
Khal Zuabi.
-Od kiedy? -Od paru miesięcy.
Najpierw było mi wstyd, ale jest słodki.
Zaproś go na randkę.
-Poważnie? -Tak, czemu nie?
Możesz mieć kogoś lepszego.
Ale nie chcę.
A kogo ty masz?
Nikogo, same memy.
To jak to zrobisz?
Puść mu DM-a.
To zbyt oczywiste.
Napisz mu liścik miłosny.
Dobry pomysł.
O, tak.
jesteś słodki
Słodko.
-Daj mu. -Dlaczego ja?
-Wstydzę się. -Ja też.
Nigdy cię o nic nie proszę.
-Ja to zrobię. -Nie.
Mam to zrobić? Dobra.
Założyłem konto na Parlerze.
-Po co, na Boga? -Tam jest ostry syf.
-Byłeś tam kiedyś? -Nie,
to dla socjopatów.
Cześć, Khal.
Co to?
Nic.
To od Kelsy?
-Cześć, Khal. -Hej, Chris.
Cześć, Khal.
Czekaj, ją pukasz?
-Nie. -Nieźle, stary!
Daj mi to.
Hej, chciałam tylko powiedzieć, że liścik był od Em
Jako dowcip?
Nie
serio jesteś
znaczy, słodki
Wybierasz się na akademię sztuk pięknych?
Słucham?
Jesteś naprawdę dobry.
Nie wiem. Mam poczucie, że jestem za mało ciekawy na artystę.
Tak.
Masz rację.
Wow. Aua.
Nie, chciałam powiedzieć, że artyści to dupki.
A ty jesteś miły.
Nie lubię tego określenia.
Wiem.
-Wiesz, czego ja nie lubię? -Czego?
Być nazywaną „odważną”.
Serio?
„Przechodzisz tranzycję w tak młodym wieku.
Jesteś nękana i prześladowana? Uważam, że jesteś taka odważna”.
To wcale nie takie odważne, być, kim się jest.
Właśnie. Sami przybijają sobie piątkę.
Tak.
A co ty chcesz studiować?
Zoologię.
Fajnie. A potem?
Chcę kręcić zdjęcia filmów przyrodniczych.
Rany! Super.
Coś jak Planeta Ziemia?
Tak.
Antarktyka.
Damy radę. Chodź tu, mała.
Jesteśmy w liceum.
Samiec człowieka uwodzi samicę.
Ale z bezwzględnością spotykaną tylko w przyrodzie,
samica...
Popatrz!
Udaje, że SMS-uje,
ignorując jego zaloty.
Będziesz latać na bezludne wyspy i targać sprzęt
przez błocko?
Siedzieć kilka dni na drzewie, czekając na ujęcie.
Tak, chcę zobaczyć wszystko,
każde miejsce,
każde zwierzę.
Dlaczego tak lubisz zwierzęta?
Każde jest wyjątkowe i nosi nazwę na cześć swojej wyjątkowej cechy.
Drodzy przyjaciele z Reddita,
mam drobny kłopot.
Uwaga, idę.
Przepraszam.
Jestem chłopakiem, mam 17 lat i zaczynam poważnie bujać się
w jednej 17-letniej dziewczynie.
Chcę wyrywać sobie włosy
i wywrzaskiwać swoje uczucia, żeby cały świat mnie słyszał.
był fajny robak
Wyślij fotkę
robaka
O rany. Dureń ze mnie. Ale...
Dureń.
Po czym poznać, że czuje się do kogoś miętę?
Po tym, że zaczynasz szukać tej osoby w każdej grupie?
A może po tym, że jak widzisz mem o astrologii,
zerkasz też na ich znak zodiaku?
Obraz Ulewa H. Lymana Sayena.
To doskonały przykład modernizmu europejskiego...
Ale gdzie ta ulewa?
Czekaj.
Oni są...
pod prysznicem!
Tak.
Dobra, moja kolej.
Dajesz.
Kanapka. Jeden gryz.
To moje wyzwanie.
Leć.
Nie wierzę!
Cicho!
Kiedy to następuje?
Nie powinnam w ogóle dopuszczać takiej możliwości.
Wiem, że podoba się Em.
Ale mam wrażenie, jakby węgorz słodkowodny
utkwił mi w przełyku.
Problem w tym, że jest trans.
Dla mnie to nie jest problem.
Ale boję się dramy, jeśli zaproszę ją na randkę.
Pewnie stracę kumpla i wątpię, czy rodzice zrozumieją.
Co mam zrobić?
Wyjaśnij mu, co czujesz. Może zrozumie.
Nie! Ale pedalstwo!
Straszne pedalstwo.
Nie ma opcji.
Zaryzykuj.
Miłość jest dziwna.
Bądź pewien, że lubisz ją za to, kim jest.
Że nie postrzegasz jej tylko jako przygody czy wyzwania.
To byłaby przygoda, ale nie dlatego, że ona jest trans.
Ale dlatego, że jej umysł działa w niezwykły, piękny sposób.
Byłaby też wyzwaniem,
bo jest dużo inteligentniejsza ode mnie.
Słuchaj, słonko.
Żadna przyjaźń nie jest wieczna.
A rodzice muszą zaakceptować to, z kim chcesz się spotykać.
Umów się z nią. Nie rozkminiaj, zrób to.
Tak uważam.
Chcesz mieć własne życie?
Czy spełniać cudze oczekiwania i do końca życia myśleć:
„Co by było, gdyby?”
-Kup jej kwiaty. -Co?
-Lasce z twoich postów. -Skąd wiesz?
Pożyczam twój tablet. Czyść historię przeglądania.
Wredny szpieg.
Spokojnie, próbuję ci pomóc.
Wiem, że to lekka żena, ale posłuchaj.
Dziewczyny lubią kwiaty.
Tak. To niezły pomysł.
Przestaniesz szperać w mojej historii?
Dalej boisz się, że od pornoli przestanie ci stawać?
Wynoś się stąd!
-Ej! -Mamo!
Khal mnie bije!
-„Burmistrz Caliguiri... -Caliguiri.
„Caliguiri i jego administracja wdrożyli plan renesansu miasta.
„Skutkiem polityki rozwoju
-„był szereg wieżowców...” -Spóźnienie!
Przepraszam, psorze.
„Pittsburgh miał najwyższą jakość życia pośród amerykańskich miast”.
-Dla kogo te kwiaty? -Nikogo.
-Powiedz mi. -Panowie!
Chance? Masloff.
Już!
„Sophie Masloff jako pierwsza kobieta została burmistrzem...”
Ej, dla kogo te kwiaty?
Jeszcze jedno słowo, a będzie twoim ostatnim.
Dalej.
„...Pittsburgha.
„Jako pierwsza zasugerowała budowę stadionów
„dla lokalnych drużyn,
„choć jej wizję zrealizowano wiele lat później”.
-Stary. -Dla kogo?
Em! Są dla Em.
Kelsa. Murphy.
„Burmistrz Tom Murphy
„wdrożył tak zwany trzeci renesans,
„kiedy tereny przemysłowe były przekształcane...”
Em, Khal ma dla ciebie kwiaty!
DAJ SPOKÓJ
„...i technologii”.
Na pewno są dla mnie?
TAK, podsłuchałam
powiedział DLA EM
„Dzięki tym przemianom miasto oparło się kryzysowi
„podczas recesji od 2008 roku...”
Nie wierzę, że to się dzieje
lepiej uwierz, mała
Będziesz miała faceta
„...szczyt G20 Baracka Obamy, co rodzi pytanie...”
Słucham.
„Jak Pittsburgh to zrobił?”
Doskonale.
Cześć.
Cześć, Em. Co u ciebie?
Ostatnio jest mi nieco smutno.
Choroba afektywna sezonowa.
Mamy październik i jest ciepło.
Przydałby mi się powiew wiosny.
Na razie.
Cześć.
-Cześć, Otis. -Cześć, Em.
Tak jest, dajesz!
Tu Arwin.
Chyba dałem ciała po całości.
-Nie podobały się jej? -Poszła plotka, że są dla Em.
-No i? -Obie pewnie słyszały,
jeśli dam je teraz Kelsie, rozpęta się piekło.
-Lepiej dam je Em. -Słyszycie, co wygaduje?
-Wiem. -Co za przegryw.
Cały Khalid.
Tak bardzo chcesz wszystkich zadowolić,
że nie dbasz o siebie.
Nie chcę nikogo zranić.
Mam dla ciebie nowinę. Nie da się nikogo nie zranić.
Chcąc zadowolić wszystkich,
zranisz tych, którzy są najważniejsi.
-Em ci się podoba? -Nie.
-A Kelsa? -Tak.
To nie bądź taką trzęsidupą i daj jej te kwiaty!
Tak, nie trzęś dupą, Khalid.
Nie trzęś dupą!
Arwin, daj mi ten telefon.
Używam kalkulatora.
To angielski.
Czemu pańskie pokolenie jest niechętne technologii?
Arwin, mam 25 lat.
Rany, widziałaś go?
Ale jest spięty. To urocze.
Jest taka knajpka, super romantyczna.
Może kolacja i kino...
Dość tam drogo.
To dla ciebie.
O cholera.
ZROBIŁEŚ TO?
Ktoś płacze w kiblu.
-Kto? -Em Vaughn.
O Boże.
Stary, dałeś kwiaty Kelsie?
-Wiesz, że to facet. -Muszę iść.
przeczytane wczoraj
Cześć.
Podobały ci się kwiaty?
Co to miało być, Khal?
Co?
Zrobiłeś to przy Em?
Jeśli chciałeś nie być miły, to gratuluję.
-Nie o to mi chodziło. -Em cię lubi.
A ja lubię ciebie.
Siedziała obok!
Jeśli ci się nie podobam, zostańmy kumplami.
-Jeśli nie chcesz... -Nie powiedziałam tego.
Chcesz zostać kumplami?
Tego też nie powiedziałam.
To kwiaty polne.
Zauważyłam.
Nie chciałem dawać ci czegoś sztampowego.
Podobasz mi się.
-Tak? -Ale to był przypał.
Racja. Przepraszam.
Wiesz co?
Co?
Wyjdźmy stąd...
razem.
Stracisz przyjaciółkę. Ja stracę przyjaciół.
Ale co chcesz pamiętać z liceum?
Możemy żyć tak, jak chcemy,
albo robić to, czego się od nas oczekuje
i przez resztę życia zastanawiać się:
„Co by było, gdyby?”
Tak jest!
W śmiałym posunięciu ludzka parka okazuje czułość.
Czy ich kolonia to zaakceptuje?
Czy nastąpi jatka?
Robisz cyrk.
Ja tutaj.
To ja...
-Cześć. -Na razie.
Stary, co się dzieje?
-Jesteś gejem? -Nie.
-Powiedz mi. -Powiedziałbym.
Zaakceptowałbym cię, jakbyś się przyznał.
Dobra, nieważne, Otis.
widziałeś Kelsę i Khala?
Czekaj, on jest gejem?
Nowa para!
Jestem za
Wiedziałam!
-Trzydzieści sekund. -Ile?
Poważnie, tyle trwało.
No dobra.
Ma prawo czuć się rozgoryczona,
-ale nie wierzę, że serio... -Wiem.
-To naprawdę... -Możesz ją winić?
Owszem. Mogę.
Cześć.
Oficjalnie podpaliłeś szkołę.
Super.
Na razie, gołąbeczki.
Jak leci?
Jakoś.
-Może... -Ja...
Ty pierwsza.
Nie, mów.
Naprawdę.
Powiedz pierwsza.
-Może pójdziemy na randkę. -Powinniśmy pójść na randkę.
To... tak.
To...
tak.
wstrzymaj oddech w tunelu
dobra
Czyli to jest ogród Phipps.
Ewolucja jest szalona.
Sądzimy, że genetycznie jesteśmy lepsi od strzykwy, a tak nie jest.
Tylko wyewoluowaliśmy, by rozmnażać się w różnych warunkach.
Nie. Ludzie są lepsi,
bo jesteśmy genetycznie zmodyfikowani przez reptylian.
Widzę, że wierzysz w teorie spiskowe.
A wiesz, że to rząd stoi za popularnością selfie,
żeby rozpoznawać twarze?
Moi rodzice to szpiedzy Nowego Porządku Świata.
Wsypałem im szkło do zupy.
-Nie. -Tak.
Reptylianie by zjedli.
Ale jesteś dziwny.
Bardzo tu przyjemnie.
Bardzo kwiatowo.
Jak tam z Em?
Nienajlepiej.
Dostałam wysypki z poczucia winy.
Przynajmniej Chris cię wspiera.
Tak.
Em powiedziała jej, żeby się do mnie nie odzywała,
a Chris na to: „To idiotyczne”.
Racja.
A ty i Otis?
Jest dziwnie.
Zacząłem dostrzegać, że...
Zawsze rzucał chore teksty,
a ja nie reagowałem. Dlaczego nie reagowałem?
Bo byliśmy duetem, „Khal and Oates”.
To nawet nie jest moje imię.
Czekaj.
Nie?
To...
Jak ci na imię?
Khalid.
Dlaczego je skracasz?
Bo ludzie nie umieją wymówić „kh”.
Mówią na mnie „Kalid”.
Jak ten piosenkarz
od Young Dumb & Broke?
Często to słyszę.
Z całym szacunkiem dla Khalida, to po prostu inne imię.
Trudno tak żyć.
O, tak!
A mój brat dostał anglosaskie imię.
Jakie?
Arwin.
Arwin?
-Brzmi jak seryjny morderca. -Owszem.
Nie zdziwiłbym się.
No dobrze.
Będę mówić do ciebie Khalid.
Dobrze wymówiłam?
-Nie? -Nie.
Ujdzie.
Powiedz ze mną.
Dobra, nauczę się.
Mam nadzieję.
Na pewno.
Nauczę się, bo imiona są tym, co czyni nas wyjątkowymi.
Prawda?
To nie tylko zwierzęta?
Nie.
Ludzie też.
Rany.
Podoba mi się, co znaczy twoje imię.
Skąd wiesz?
Jest taka fajna nowa stronka.
Nazywa się chyba Goggle.
-Jasne. -Właśnie.
Muszę sprawdzić.
Znalazłeś coś jeszcze?
Tak.
Twoje filmiki.
Miały być tajemnicą?
Nie.
No, może przed mamą.
Ale jeśli ktoś znajdzie moje nagranie
i dzięki niemu lepiej się zrozumie, to byłoby super.
-Nikt ze szkoły ich nie widział. -Nie, to moje sprawy trans.
W realu jest inaczej.
Czyli nie chcesz,
żeby ludzie w realu mówili o tobie:
„Moja trans kumpela to, moja trans kumpela tamto”.
Czy nie o to chodzi?
Nie, to...
Dokładnie o to chodzi.
W tych filmach mogę mówić, co myślę,
i ludzie nie rzucają się, żeby mnie bronić.
W realu chcę być tylko Kelsą.
Dla mnie jesteś Kelsą.
Dzień dobry, co tam u państwa?
Chodźmy.
Chodź.
O rany.
Robię to tylko dla ciebie.
To był przecież twój pomysł.
O Boże.
Masz aż trzy!
Dziękuję za zaproszenie.
Nie ma za co.
Nie chcę wracać do domu.
Powinnam pisać esej do college'u.
Ja też. Nie mam pojęcia, o czym napisać.
Wątpię w to.
Dobra, to może wcale nie chcę
iść do college'u
ani podążać akademicką ścieżką kariery.
To nie idź.
Co byś wolał? Sztuki piękne?
Niekoniecznie.
Powiedz co.
Może chciałbym przyuczyć się do zawodu.
Jest takie coś,
design wspomagany komputerowo,
projektuje się rzeczy używane w realu.
Rozejrzyj się.
Każdą śrubę, nakrętkę, ławkę,
każdą, nie wiem, poręcz,
każdą ktoś stworzył.
Po co tworzyć obrazy i rzeźby,
gdy można tworzyć życie?
To mega dziwaczne?
Nie wydaje mi się.
Nie musisz żyć tak samo, jak ktoś inny.
To tylko twój „ty”.
Mój „ja”.
Tak, twój „ty”.
Wiem coś o tym.
Trzymamy się za ręce, część druga.
Skoro ty nie zaczniesz, ja to zrobię, jasne?
Tchórz ze mnie.
Tu mieszkam.
Na razie.
Cześć.
Dlaczego się tak certolimy?
Pojęcia nie mam.
Dobra. No to do zobaczenia.
Czekaj.
Chcesz się pocałować?
Tak. Chcę.
O cholera.
-W porządku? -Tak.
O mój Boże.
Spalę się ze wstydu.
Rany.
Dobra.
Teraz chyba naprawdę pójdę.
Tak, chyba powinnaś.
Dobra. Na razie.
Cześć.
O Boże.
Pobiłam sama siebie.
Cały dzień się nie odzywałaś, co jest?
Przepraszam.
Byłam na randce.
-Z chłopakiem. -Słucham?
Więc...
chyba tak jakby
mam dziewczynę.
Pesaram, to wspaniale.
Randka? Czemu nic nie mówiłaś?
Bo wiedziałam, że zrobisz z tego coś dziwnego, jak teraz.
Ja...
A imię?
Kelsa.
Dobrze.
Znasz ją, Arwin?
Tak.
To...
spoko laska.
Jak miło, kochanie.
Jak mu na imię? Czy rozmawialiście o...
-Prawo zwyczajności, tak? -Jasne.
A coś w ogóle mi powiesz?
Cokolwiek?
Boże, daj mi siłę!
Wiem już wszystko.
Może pójdę do college'u tu, w Pittsburghu.
Dobrze. Carnegie Mellon?
Nie, raczej kolegium nauk technicznych.
To dwuletni program. Zostałbym w domu.
Zero pożyczki na czesne.
O tym marzysz? Daj spokój.
Myślisz, że to rozsądna decyzja,
ale powinieneś pójść na studia czteroletnie.
Musisz mieć dyplom.
Nie muszę iść na czteroletnie studia.
Jak będzie trzeba, mogę się przenieść.
Jak będę miał 35 lat.
To mój „ja”.
Twoje co?
Dobra, słuchaj.
-Jak randka? -Dobrze.
To damska...
-Miałeś jakieś pomysły? -Tak, rozbawić ją.
Dowcipniś, co?
O Boże.
Słuchaj no,
facet.
Może myślisz, że jesteś wyjątkowy, ale nie jesteś.
Wielu facetów leci na trans laski,
a jak przychodzi co do czego,
nagle nie chcą się w to pakować.
To wcale nie tak.
Twoja przyjaciółka jest super, to wszystko.
-Nie miałam cię za takiego. -Nie jestem.
Jak mnie zawiedziesz,
oskóruję ci gębę i zrobię sobie maskę.
Boisz się mnie?
Tak.
Wiem, że mówiłam, że nie chcę mieć chłopaka...
Nie, mówiłam, że nie potrzebuję i to wciąż prawda.
Ale ostatnio zdałam sobie sprawę z czegoś oczywistego.
Nie wszystko dotyczy płci.
Ludzie cis nie mówią ciągle o płci.
Przyjmują swoją tożsamość za coś oczywistego.
Czemu mam robić inaczej?
Czemu ciągle muszę mówić o płci?
Porozmawiajmy o związkach.
To troszeczkę dotyczy płci, ale głównie dwojga ludzi.
Martwiłam się,
że nikt mnie nie zechce, bo jestem trans,
albo zechce dlatego, że jestem trans.
Ale ostatnio zaczęłam się z kimś spotykać
i to w ogóle nie gra roli.
Jest zajebisty.
Rozumie mnie.
Nie muszę być przy nim silna.
Nie muszę być odważna.
Mogę tylko być.
Wspaniale móc to powiedzieć.
Nie mogę rozmawiać o tym z moją kumpelą.
Ma teraz własne kłopoty sercowe.
-Nie! -A masz!
Za złamanie serca!
Mike nagle ją rzucił.
To była masakra, ale jakoś sobie radzi.
Trans, cis, czy cokolwiek innego,
każdemu z nas grozi miłość.
To okrutnie ckliwe?
Mam to gdzieś.
Czołem, redditorzy.
Prosiliście o update, więc macie.
Zgodnie z oczekiwaniami było trochę dramy.
Mój najlepszy kumpel,
nazwijmy go Oates,
totalnie mnie olewa.
Chyba wkurwia go, że nie podzielam jego chorego widzenia świata.
Nie wiem, stary Jakbym cię w ogóle nie znał
Nie każ mi wybierać
chyba już wybrałeś
Rozstania z przyjaciółmi są pewnie częścią dorastania.
Jakby nie było, otwarcie spotykam się z dziewczyną trans.
Podjąłem właściwą decyzję
i nigdy nie byłem szczęśliwszy.
-Mike może mieć lepszą laskę. -Ponoć znowu się zeszli.
-Wiesz, dlaczego się rozstali? -Nie.
Robiła dziurki w gumkach.
Nie gadaj!
Słabo.
Wiesz, że to bzdura.
-Nie łaź za nami. -Nie rozsiewaj plotek.
-To nie plotka, tylko prawda. -Nieprawda.
Pewnie wiesz, jesteś jej kumpelą.
Zapomniałam, masz w dupie kumpele.
Ty najwyraźniej też.
Puszczaj!
-O Boże! Em! -Co z tobą?
-Przepraszam, Em. -Zostaw mnie!
Przepraszam, Em, naprawdę.
Em, przepraszam!
Zamknij się!
Złamałaś mi palec!
Ma pani coś na ból?
Byle mocne.
To liceum.
Mamy rumianek.
NIE BIERZ
Dobra.
Masz gościa.
Dzień dobry.
-Jestem Khalid. -Wiem.
Albo Khal.
Zapraszam.
Cześć.
Zdejmij kurtkę, rozgość się.
Kelsa zaraz zejdzie,
a ja muszę rozwiesić, zanim pojadę do szpitala.
Coś się stało?
Muszę zajrzeć do pacjenta, mam dyżur telefoniczny.
Połóż kurtkę na krześle.
Nie zwracaj uwagi.
Mogę pani pomóc?
Oczywiście.
Dziękuję.
Jasne.
Czekam tu po to,
żeby wygłosić przemowę pod tytułem „nie skrzywdź mojej córki”,
ale wydajesz się miły.
Dziękuję bardzo.
Wybrałeś już college?
Nie, na razie błądzę po omacku.
Kelsa chce przenieść się
-do mniej jednolitego miasta... -Słyszałam swoje imię?
Chyba tak.
Wystrzałowe dżinsy!
Powtarzam jej, że nigdzie nie będzie tak bezpieczna,
jak w domu ze mną.
Prawo zwyczajności.
-No dobrze. -Co to takiego?
Nie wolno mi pytać o nic, o co zwyczajna mama
nie spytałaby zwyczajnej córki.
Muszę lecieć.
Miło było cię poznać, Khalid.
Mówi się Khalid.
-Jak? -Khalid.
-Nie wychodzi wam, ale to nic. -No dobra.
Muszę iść.
Może sądzicie, że zostaniecie w domu sami i bez nadzoru,
ale tak nie jest.
Mam kamery.
Są wszędzie.
W kluczowych miejscach.
Za tobą.
Przed tobą.
Cały czas
was obserwują.
Nie jesteście bez nadzoru.
Na razie.
Cześć.
W każdym razie...
Naprawdę są tu kamery?
Nie!
Dlaczego nie odpisujesz na SMS-y?
-Halo! -O Boże!
Idź sobie!
-Przeszkadzam w czymś? -Spadaj!
Minęłam twoją mamę.
-A wy już się miziacie? -Idź sobie!
-Widzę was. -Do auta!
-Dobra, już. -O mój Boże.
Ale przypał.
Wybacz, Chris...
jest jak huragan.
Podobało ci się?
Co?
Wszystko było okay?
Tak, to było...
Nic nie było nieprzyjemne.
W takim razie,
co lubisz?
Jeszcze nie wiem.
To w porządku?
Słuchaj, podobasz mi się w całości.
Jesteś piękna.
Dobra, pytanie.
Za sto lat,
gdy nasze wnuczki będą w związkach z sexy robotami,
poprzesz związki ludzko-robocie
czy będziesz przeciw tej pięknej więzi?
Będę wspierać związki z robotami, bo nie wioną tak, jak faceci.
Aua, to bolało.
-A ty, Chris? -No dobra.
Jestem przeciwko
małżeństwom z robotami
i małżeństwom z ludźmi.
Zakazałabym miłości. Żeby nikt tego nie robił.
Wszystko w porządku?
Tak.
-Tak. -Tak?
To terapia ekspozycji na Mike'a.
Część procesu, by go przeboleć.
Czemu się rozstaliście?
Jestem olśniewającą boginią,
a on małym chujkiem.
Idziemy!
Chodź.
Paluszki!
Wiesz co? Załatwimy to teraz.
-Co? -Chodź tu.
Czego więcej chcesz?
Próbowałam przeprosić, ale rozumiem.
Nie wolno mi się w nikim bujać.
Możesz się bujać, w kim chcesz.
Ale wybrałaś faceta, którego ja lubiłam.
Tego się nie wybiera.
Na pewno nie wybieram, komu się podobam.
Powinnaś wybrać mnie.
Nie zrobiłam tego.
Jak raz zrobiłam coś dla siebie.
Mam wiecznie za to płacić?
Raz? Zawsze cię wspierałam.
Nie wiesz, ile dla ciebie poświęciłam.
Nigdy nie prosiłam o poświęcenie.
Miałyśmy się przyjaźnić.
Tak sądzisz?
Jak to?
Sądzisz, że łatwo być twoją kumpelą?
Albo facetem, skoro o tym mowa?
Znając Khala, spotyka się z tobą, bo chce być postępowy.
Wszystko dobrze?
W porządku.
Halo?
Mogę coś zrobić?
Nieważne. To...
Sprawy trans.
Wezmę na klatę.
Nie pokazuj mi ciągle faka.
Co cię to obchodzi?
Jestem twoim chłopakiem, a ty jesteś trans.
A co jedno ma z drugim wspólnego?
Nie potrzebuję, żebyś mnie ratował.
-W porządku? -Tak.
To Kelsa ma nasrane w głowie.
-Słyszałem, że gwizdnęła ci faceta. -Nic z tych rzeczy.
Ale to podstępna żmija.
Nie, rozumiem. Mnie ukradła przyjaciela.
Chcesz się odegrać?
Słuchaj.
Jestem liberalny i w ogóle.
Ale na moje oko zostałaś zaatakowana
w przestrzeni dedykowanej dla kobiet.
W naszej przestrzeni. Przestrzeni kobiet.
Wprowadziła do niej swoją męską energię.
Nie mam nic przeciwko jej stylowi życia,
dopóki nie narusza naszej przestrzeni, by nas atakować.
Pamiętacie, mówiłam, że nie wszystko ma związek z płcią?
W moim przypadku najwyraźniej ma.
Mam zakaz wchodzenia do damskiej przebieralni i toalety.
Każą mi chodzić do „neutralnej” łazienki,
nie sprzątanej chyba od lat 90.
Kiedy ludzie na mnie patrzą, widzą tylko płeć.
Mam ochotę już nigdy stąd nie wychodzić.
Przynajmniej niedługo wyjadę daleko stąd.
Gdzieś, gdzie nikt nic o mnie nie wie.
Jeśli chcecie pomóc, oto wskazówka.
Nie róbcie tego.
A jeśli chodzi o przetrwanie liceum.
Mam jedną podpowiedź.
Nie bądźcie trans.
Wiem, że chcesz pomóc
Ale u mnie w porządku
Wszystko dobrze
DRAMA W PRZEBIERALNI
PUBLIKUJ
Post opublikowany
Ej, Khal.
-Bracie! -Co ty wyprawiasz? Czego?
Chciałem ci pogratulować.
Twoja laska jest hitem w sieci.
Co?
Mówiłam, że nie wszystko ma związek z płcią?
O w mordę!
Kelsa, wstawaj!
-Wstawaj. -Co jest?
Co to ma być?
Kiedy ludzie na mnie patrzą, widzą tylko płeć.
Mam ochotę już nigdy...
Słucham.
Mamo, to nie ja.
-Nie nagrałaś tego? -Tak.
-Miało być mało widoczne. -Usuń to.
Nie mogę, nawet jak usunę, zostanie na stronie.
Ma 50 tysięcy odsłon.
Od kiedy nagrywasz te filmy?
-Prawo zwyczajności. -Odpowiedz!
-Od jak dawna? -Od kiedy biorę blokery hormonów.
Ilu masz followersów?
Ilu subskrybentów...
Ile osób ogląda sobie twoje osobiste życie?
Jakieś...
dwieście?
Zamknij swój kanał. Nie nagrasz już nic więcej.
Co? Nagram, nie możesz mi zakazać.
Właśnie, że mogę.
Twoje ciało to twoja sprawa.
Czy nie to właśnie chciałaś, żebym zrobiła
w podaniu do college'u?
O czym ty mówisz? To coś innego.
Coś zupełnie innego.
Bo na moich zasadach, nie twoich?
Internet jest na twoich zasadach?
-Usuń film. -Nie!
-Nie zgadzam się. -Boże!
Poprawia mi nastrój.
Jak to możliwe?
Poznaję ludzi takich jak ja.
-I zboków, którzy chcą cię oglądać. -To nie są zboki!
-Nie będę o tym dyskutować. -Co ty robisz?
-Wiesz, jak wygląda psychol? -A ty wiesz?
Jak do tego dojdziesz, oddam ci komputer.
-Czekaj. -Wystarczy jeden,
jeden zbok, który będzie miał do ciebie dostęp.
Masz świat za bezpieczny
dlatego, że stworzyłam ci bezpieczny dom.
To nie jest bezpieczeństwo!
To klatka.
Próbuję cię chronić!
Nie potrzebuję, żebyś mnie chroniła. Ani ty, ani Khal.
Wiesz co? To twój zasrany problem.
Odezwij się tak do mnie jeszcze raz.
Powiedz to jeszcze raz...
Próbujesz mnie kontrolować, bo tata odszedł
i chcesz zrekompensować brak ojca.
Nie potrzebuję go, daję sobie radę!
Potrzebuję,
żebyś pomogła mi cię chronić,
inaczej nie dam rady.
Usuń ten film, albo nici z college'u.
-Co? -Słyszałaś mnie?
Doprowadziłaś mnie do tego,
że wyszłam bez butów!
KOBIETY TRANS TO KOBIETY
równość dla osób trans
OMG kelsa? River Point rządzi!
Chce tylko zwrócić na siebie uwagę
podajcie dalej
masz neutralną łazienkę, czego jeszcze chcesz
Cześć, Khal.
-Spróbujemy? -Tak.
Nie wiem, jak celować.
Mówię tylko, że nie ma powodu,
żeby dzielić sport na płcie.
Nie mogą mieć kategorii wagowych albo wedle poziomu? To mizoginia.
Facet nie ma możliwości przegrać z kobietą.
To fakty.
Jesteśmy z Kelsą!
Wspieramy Kelsę!
Jesteśmy z Kelsą!
Wspieramy Kelsę!
Jesteśmy z Kelsą!
Nie korzystajcie z toalety właściwej waszej tożsamości!
-Ej, czekaj. -Co to ma być?
Mam ignorować niesprawiedliwość?
Nie oszukuj się, robisz to, żeby być w centrum uwagi.
Serio na mnie jesteś zła? Robię to dla ciebie.
-Nie prosiłam cię. -Nie musiałaś, przyjaźnimy się!
Powinnaś wiedzieć, że źle robisz.
Wspieramy Kelsę!
Przepuść mnie!
Zwolnij, proszę.
Porozmawiajmy.
Czego chcesz?
Wszyscy ci pomagają!
Chcę normalnie żyć.
Tymi filmami chciałaś coś osiągnąć.
A więc to ty. Nie miałeś prawa.
Mówiłaś, że jeśli...
-Khal, przestań. -Powiedz mi.
Nie potrzebuję ratunku.
-Nie słuchałeś mnie? -Nie rozmawiałaś ze mną!
-Chciałem ci tylko pomóc. -Przepraszam!
Nic ponadto.
-Rzuciłem przyjaciół. -Nie prosiłam o to.
Nie prosiłam o te kwiaty.
Mam być wdzięczna?
Czego chcesz?
Zejdź mi z drogi.
Tak mają mili ludzie.
Masz się za wyjątkowego, wszystkim pomagasz,
ale naprawdę chcesz pławić się w poczuciu moralnej wyższości.
Wracaj do Otisa.
Pasujecie do siebie.
Jesteśmy z Kelsą! Wspieramy Kelsę!
Dobra, koniec protestu.
Przywracamy role płciowe.
Kelsa, co się dzieje?
Jezu!
Co jest, Khal? Nie chcesz mu obciągnąć?
Coś ty powiedział?
-Jak ją nazwałeś? -Jego.
-To „on”. -Nie, „ona”.
-Jest zaburzony. -Nie jest.
Ty chyba też.
Tak, jesteś chyba zaburzony.
Sam jesteś, ty tępy...
Dobra.
-Włosy! Puszczaj! -Moje włosy!
Moje włosy! To boli!
-Ale żena. -Moje włosy!
Dosyć tego!
Wystarczy!
Przestańcie!
Co tu się dzieje?
Rusz się.
Co się dzieje?
Dzwoniła matka Otisa, ponoć się pobiliście.
Ma podbite oko.
Wiedziałam, że coś jest nie tak.
Przejrzeliśmy historię wyszukiwań.
-Dlaczego? -Hormony. Laserowa depilacja.
-O Boże! -Operacja korekty płci.
Będziesz taki nieszczęśliwy.
Będę szczęśliwy i spełniony.
-Czy jesteś trans? -Nie!
Moja dziewczyna jest.
Mówiłem. Jest tylko gejem.
O Boże.
Co?
Rozmawiaj ze mną.
Ja...
Mam tego dosyć.
Ludzie mówią, że jestem gejem albo nienormalny,
ale to oni mylą się co do niej.
Przestań.
Nie musisz mi niczego tłumaczyć.
Rozumiem.
Zawsze byłeś taki dobry i życzliwy.
Wiem, że nie lubisz, jak tak mówię, ale to prawda.
Zawsze taki byłeś.
I właśnie dlatego
widzisz prawdziwe wnętrze tej dziewczyny.
I tak już za późno.
Rzuciła mnie.
To ma większy problem.
Jest głupia.
Wspieram cię.
Akceptuję każdą ekspresję tożsamości.
Ale nie toleruję dręczycieli.
Nie rozumiem, czemu wspieramy dręczyciela.
Czemu nie chronimy ofiary?
-To chyba nie tak. -Proszę wysłuchać.
Jako feministka jestem zaniepokojona.
Jak moja córka ma czuć się bezpiecznie w przestrzeni dedykowanej kobietom,
jeśli pozwolimy wejść tam każdemu, kto zechce.
Żadna z pani feministka.
Jeśli nie chce pani bezpiecznej przestrzeni dla wszystkich,
to kołtuństwo, nie feminizm.
A pani jest chamska i głośna.
Nie pozwolę, by zrobiła pani ze mnie ograniczoną babę.
Martwię się tylko o moją córkę.
Z takim podejściem jest pani dla niej zagrożeniem.
Nie będzie wolna, póki inne córki nie będą wolne.
Wolne? Czy pani... O Boże.
Proszę nie robić z siebie Martina Luthera Kinga.
Moja córka ma złamany palec!
Pani córka ją dręczy.
To moja córka nie była bezpieczna!
Nie zakażecie jej wstępu do przebieralni, to nielegalne.
To nie jest nielegalne, skoro doszło do napaści.
To nie jest idealne,
ale nie mogą być razem bez nadzoru.
-Żartuje pan? -To koniec?
-Nie. -Tak. Idziemy.
Nie zaatakowała mnie, dobra?
-To bzdura. -Jak to?
Złamałam palec przypadkiem.
Zmyśliłam to, bo się kłóciłyśmy.
Emberlee.
-Proszę. -Nie.
Przestań mówić, co mam myśleć!
Nie chcę, żebyś powiedziała coś...
Może wezwiemy mediatorów uczniowskich?
Po co? Przyznała się, że skłamała.
Siedzimy tu bez powodu, jakbyśmy...
Cicho! Mogę coś powiedzieć?
Ja...
Nie myślę tak.
Nie myślę tak, jak ty.
To, co ze mnie wtedy wylazło,
to nie jestem ja. Nie chcę taka być.
Wybacz mi.
-Do widzenia. -Pa, pa.
Miło panią zobaczyć.
Dobra.
Dzięki.
Dzięki za wszystko, co dziś zrobiłaś,
ale nie musiałaś.
-Chcę cię tylko wspierać. -Rozumiem,
ale nie chcę, żebyś czuła, że musisz mnie chronić,
bo tata odmówił.
Kelsa,
konflikt między mną i twoim tatą...
Nie myśl, że to przez ciebie i to, że jesteś trans.
Oczywiście, że to przez to.
Byłam dla was ciężarem
i małżeństwo się rozpadło.
Między nami już wcześniej zaczęło się sypać.
Ale to ja wszystko pogrążyłam. Mamo, to nic.
Tak już jest, jak jesteś trans.
Mój związek też nie podołał. Tak już jest.
Kelsa, nie. Spójrz na mnie.
Popatrz na mnie.
Nasz związek się rozpadł,
było milion powodów związanych z nim i ze mną,
ale nie z tobą.
Zupełnie nie.
Jesteś jedynym, co nam się udało!
To, co jest teraz,
to, że nie chce być częścią twojego życia,
to jego błąd.
Jego wybór i jego strata.
Ale ja wybieram ciebie.
Wybieram ciebie.
Kim byłaś wtedy i kim jesteś teraz.
Prawo zwyczajności!
To błędne podejście.
Nieprawdziwe.
Możesz to sobie powtarzać, ale nie jesteś zwyczajna.
Jesteś wyjątkowa.
Jesteś moją niezwykle wyjątkową, piękną córką!
Twoja wyjątkowość nie sprawia, że trudno cię kochać.
Każdy, kto jest ciebie wart,
pokocha cię z łatwością.
Rozumiesz?
Chodź tu.
Moja malutka.
Przepraszam.
Ale nie za film. Nie możesz go znowu wrzucić.
Ja...
Usunęłam cały kanał.
Niech tak zostanie.
Masz kilka miesięcy, nim zaczniesz college.
Wykorzystaj je.
możemy pogadać?
Cześć.
Rany. Dla mnie?
Tak.
Dobra.
Nigdy nie dostałem kwiatów.
Ja kiedyś dostałam.
Była z tego drama,
ale jednocześnie to było super.
-Przepraszam... -Ja...
-Przygotowałem mowę... -Nie musisz...
Czemu się tak certolimy?
Samiec człowieka uwodzi samicę,
prowadząc ją przez zieleń dżungli,
by znów połączyć się w parę,
a dzięki nowej technologii Planety Ziemi
możemy być świadkami tego rzadkiego zjawiska!
Hej, redditorzy.
Minęło wprawdzie parę miesięcy,
ale wciąż domagacie się szczegółów z mojego życia osobistego,
więc oto ostatni update.
Nie mogę.
-Denerwujesz się? -Oczywiście!
To chyba normalne.
Kliknij.
Już kliknąłem, ale dobra.
-Jest. To chyba to. -Mówiłeś to już siedem razy.
Chcę dzielić się dobrą energią.
Nie mogę patrzyć.
Dobra.
O rany.
Co?
Twojej mamie będzie smutno.
Dlaczego?
Bo dostałaś się na UCLA.
O Boże!
Z częściowym stypendium!
O Boże!
Dostała się do wymarzonego college'u,
bo jest geniuszem naszego pokolenia.
Moja przyszłość też nieźle się zapowiada,
bo rodzice w końcu zmienili zdanie.
Kto by sądził.
Co się stało?
Zostajesz w domu.
KOLEGIUM TECHNICZNE W PITTSBURGHU
Gratuluję!
Mój synku!
-Gratulacje. -O, nie!
-Zostaw mnie! -Na niego!
Liceum River Point!
Koniec szkoły to dziwna sprawa.
Rozglądasz się i widzisz twarze, których pewnie więcej nie zobaczysz.
Ale też takie, które byś chciał.
Co jeszcze? Spędziliśmy razem każdy dzień tego lata.
Może nie.
Nie, jednak każdy.
Witajcie.
Szybciej, chodźcie.
Dziękuję.
Będziemy tu dziś sami.
Witajcie w muzeum Warhola.
Oto „The Big C”.
Wiecie, moja babka
chodziła do kościoła z matką Andy'ego.
Grace Jones.
I to wszystko.
To Marsha P. Johnson, a tu Candy Darling.
Poznałam Candy Darling w Pittsburgh Playhouse.
Delikatnie, mój drogi.
Teraz.
Spokojnie. Przeczytajcie ten napis.
Mama w końcu oddała mi komputer.
Więc chcę podzielić się nowinami.
Zawsze skupiałam się tylko na przetrwaniu,
ale teraz wykraczam myślą dalej.
Mogę być wrażliwa, niedoskonała.
Mogę popełniać błędy.
Mogę odpuścić i uwierzyć, że ludzie pokochają prawdziwą mnie.
Cieszę się na to, co będzie.
Po raz pierwszy w życiu naprawdę czuję, że wszystko jest możliwe.
Nasze wspólne lato
było magiczne.
Ale wiedzieliśmy, co będzie potem.
Zamykają za pięć minut.
Przyszliśmy tu pogadać,
więc może gadajmy?
Tak.
Dobrze.
Włączam gadanie.
Tak jest.
Więc...
lato dobiega końca.
Zauważyłem.
Tak.
Co będzie z nami?
Chcesz związku na odległość?
Nie.
Właśnie.
Spotykalibyśmy się na Święto Dziękczynienia,
na Sylwestra i latem,
a potem jedno z nas poznałoby kogoś innego
i złamało serce drugiemu.
Tak, to byłoby skomplikowane.
Tak.
Mam poczucie, że po raz pierwszy w życiu
mogę tylko istnieć.
Ale...
Wiem, że to będzie trudne,
ale nie chcę tylko istnieć.
Chcę dowiedzieć się, na co mnie stać.
Masz rację.
Czyli...
Rozstaliśmy się, tak?
Będzie mi ciebie brakowało.
Mnie też.
Wrócę do domu sama, dobrze?
Jasne.
Zostanę tu trochę.
Dobra.
Kelsa, zaczekaj.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Skoro się rozstajemy,
nie chcę mieć poczucia, że coś mi umknęło.
Zastanawiam się, czy jest coś, czego o tobie nie wiem.
Już wiem.
Słucham.
Twoje ulubione zwierzę?
Wyobraź sobie, że nie wiem.
Muszę się zastanowić.
Kelsa wiele mnie nauczyła.
Nic nie trwa wiecznie,
ale zawsze będę wdzięczny za to, co nas łączyło.
To by było na tyle.
Nie przeszkadzaj mistrzyni.
Daj spokój. Zaraz przyjdę.
Widzimy się.
Uratowałaś mnie.
Jesteś inspirująca!
Kelsa Renard Nowy film
Oto twoja odpowiedź. Dzięki, że widziałeś moją „mnie”.
Życie w college'u
Cześć.
Zignorujcie nowe tło.
Wprowadziłam się do akademika.
Drobny incydent w zeszłym roku podbił mi liczbę subskrybentów,
ale spokojnie.
Wciąż jestem sobą
i wciąż możecie liczyć na odrobinę ponadprzeciętny kontent trans.
Ktoś, kogo kocham, zadał mi ostatnio to pytanie.
Chyba nareszcie znam odpowiedź.
Proszę bardzo.
Błotniak to ptak drapieżny,
który zamieszkuje łąki i szuwary.
Słynie z precyzyjnej techniki polowania
i niezwykłych pokazów godowych.
Po mniej więcej dwóch latach życia
niektóre samce przechodzą metamorfozę
i zmieniają kolor upierzenia z przygaszonej szarości
na karmelowy brąz zbliżony do samic.
Moim ulubionym zwierzęciem jest więc błotniak,
ze względu na olśniewające, podniebne tańce
i dlatego, że mogę powiedzieć:
„Spójrz na tę piękną, zdolną dziewczynę trans
„i zobacz, jak wzbija się w przestworza”.
NIE NIENAWIŚCI
Napisy: Maria Frączek