Downloaded from MY-SUBS.MX
Official MY-SUBS movies site: MY-SUBS.MX
ปีที่ไม่อาจลืมเลือน - ฤดูร้อน
ฤดูร้อนกำลังจะมาถึง
ความอบอุ่นในหัวใจเธอ
เวทมนตร์ที่มีสีสัน
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
สร้างจากผลงานของ ทาลิตา เรบูชัส
รออีกไม่นานแล้ว
สาวๆ ทุกคนกับก้นงอนๆ
เปลือยอกบนหาดทราย
กลายร่างเป็นนางเงือก
คืนนี้ฉันต้องการให้เธอ
เร่าร้อนเพื่อฉันเท่านั้น
- ห้าสิบแปด 59 60 - คุณย่าคะ ตาวินโญ
ข้างนอกทุกอย่างพร้อมแล้ว ไปกันก่อนที่พ่อจะมาถึงเถอะค่ะ
- นี่ฉันต้องไปด้วยจริงๆ เหรอ - แน่สิ ตาวินโญ
เร็วเข้าค่ะ คุณย่า นั่นอะไร
เพลงที่เกลินญาแต่งให้ปอร์เตล่า
เกลินญา เกโร-เกโร จะเป็นนักเต้นหลักปีนี้
ในวันพุธรับเถ้า เธอจะจัด ปาร์ตี้บนถนนที่ใหญ่ที่สุดในรีโอ
ย่าคิดถึงรีโอเดจาเนโรเหลือเกิน
ย่าอยากจะสนุกกับงานคาร์นิวัลอีกครั้ง เป็นครั้งสุดท้าย
พูดจริงเหรอคะ คุณย่า หนูไม่เก็ตเพลงจังหวะซ้ำๆ กันนั่นเลย
แถมมีคนเหงื่อท่วมมาเบียดอยู่ใกล้ๆ ทั้งกลิ่นตัว กลิ่นเบียร์จากลมหายใจ...
หนูละเกลียด
เพราะเธอไม่เคยไปน่ะสิ
ฉันโอเคดี น้องรัก ฉันมีเรื่องสำคัญกว่าให้ทำ
เราต้องไปแล้ว เพราะครูฉันน่าจะมาถึงแล้ว
ไปกันเถอะฮะ คุณย่า ถือว่าได้ช่วยคนอื่น
ถ้าการแสดงของอินญาประสบความสำเร็จ เธอจะได้ไปปารีสปีหน้า
ลองนึกภาพดูนะ แล้วผมก็จะเปลี่ยนห้องเธอเป็นยิม
- นายงี่เง่า - "งี่เง่า"
แล้วเราก็จะได้ไปปารีส
เราจะไปปารีสกัน
- อย่าลืมเก้าอี้ - โอเค
มาค่ะ คุณย่า การแสดงจะต้องเยี่ยมแน่ๆ
วางเก้าอี้คุณย่าไว้ตรงนี้
- คุณย่านั่งตรงนี้ก็ได้ค่ะ - ขอบใจจ้ะ
นี่ค่ะ คุณย่า
คุณย่าสวยจัง
- ขอบใจจ้ะ รักหนูนะ โชคดีจ้ะ - ด้วยความยินดีค่ะ
มาร์เซีย ที่รัก
- ขอบคุณมากที่มาค่ะ - ฉันอยากเห็นมากๆ เลย
หนูจะให้คุณดูเสื้อผ้าทั้งหมด...
- ทุกคน ทำไมถึงใช้เวลานานนัก - ตาวินโญ บอกพี่สาวนายให้ใจเย็นหน่อย
- ให้ตายเถอะ - อินญา นี่มันยากนะ
ตาวินโญ ตัวนั้นไม่ได้ใช้ตอนนี้ ไว้ใช้ทีหลัง
- โทษที - เดี๋ยวฉันช่วย
มาร์เซียคะ คุณว่าหนูควรได้รับ จดหมายแนะนำให้ไปเรียนที่ปารีสไหม
แน่นอนสิ ฉันเขียนให้ได้สบายมาก
- ขอบคุณค่ะ - แต่อินญา ฉันเป็นครูของเธอ
จดหมายจากฉันไม่มีค่าเท่าไหร่หรอก
หนูรู้ค่ะ หนูถึงได้จัดการแสดงนี่
หนูอยากได้สิ่งที่ทำให้ตัวเองโดดเด่น
แล้วพ่อหนูก็คิดว่า การเรียนแฟชั่นมันไร้สาระ
หนูต้องได้ทุนนี้เพื่อไปเรียนที่ปารีส
เพราะพ่ออยากให้หนูทำงานกับเขา หลังจากที่เรียนจบ
- เหมือนน้องชายหนู - เฮ้อ
ทุกคนจะพูดว่าอะไรนะ
ว่านายเป็นผู้ชายที่มีอำนาจ
เป็นชายชาตรี ไม่สนเรื่องคำวิจารณ์บ้าบอของใคร
แต่พวกเขาจะไม่พูดแบบนั้นหรอก ไม่แน่ๆ
ขอบใจ ฉันจะเริ่มละนะ โอเคไหม
สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้พบ
ฉันคืออินญา ตอร์เรส สไตลิสต์
และนี่คือแฟชั่นโชว์ครั้งแรกของมิรันตินโญ
ชุดแรกเป็นสูทถอดชิ้นส่วน
เขาสวมกางเกงยีน
- ฉันดูตลกมาก - ฉันนำของเก่าของตัวเองมาใช้ใหม่
ด้วยการทำกระเป๋า ที่นำมาจากกางเกงตัวอื่น
พีเอฟวี
โอตาวิโอ ตอร์เรส 48
ชุดที่สองของการแสดง
ฉันถักโครเชต์ทั้งหมดด้วยตัวเอง
มันประกอบไปด้วยสองชิ้น
กางเกงขายาวและเสื้อท่อนบนแสนสวย
จับคู่กันเป็นจัมป์สูท
- หยุดนะ - ตอนนี้...
- พ่อ - ยกเลิกการแสดง
ผมมาที่นี่เพื่อความปลอดภัยของพวกคุณ
เราคือพีเอฟวี พรรคค่านิยมแห่งครอบครัว
และลูกกำลังรบกวน ความสงบเรียบร้อยของประชาชน
- พ่อบ้าไปแล้วเหรอคะ - พระเจ้า
อุจาดจริงๆ
- ตาวินโญ นั่นชุดอะไรน่ะ - ผมก็ไม่รู้
โครเชต์ครับ
แม่ หยุดอัดวิดีโอได้แล้ว
ทั้งคู่ตามพ่อมาเดี๋ยวนี้
มาเร็ว
- พ่อกำลังทำลายงานนี้ - นี่มันเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว
เรากำลังจัดแฟชั่นโชว์อยู่ พ่อจะมาล้มงานของหนูไม่ได้
งานเหรอ ลูกกำลังก่อความวุ่นวาย ในจัตุรัสสาธารณะ
- มันก็แค่แฟชั่นโชว์ - แฟชั่นโชว์เหรอ
นี่ยังกับชุดเต้นแซมบา
พ่อคะ เลิกหัวโบราณ อคติ แล้วก็เหยียดเพศซะที
ลูกรัก ลูกต้องเข้าใจว่า มิรันตินโญเป็นเมืองอนุรักษ์นิยม
และพรรคก็กำลังเลือก ผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าฯ อยู่
แต่หนูต้องจัดแฟชั่นโชว์เพื่อให้ได้เข้าเรียน หลักสูตรบัณฑิตวิทยาลัยที่ปารีส
พ่อต้องการให้ลูกๆ อยู่เคียงข้างพ่อตอนนี้
อันที่จริง
พ่ออยากให้ทั้งคู่มาร่วมการประชุมพรรค
ที่กำลังจะเริ่มแล้วตอนนี้ สองอาทิตย์ก่อนงานคาร์นิวัล
หนูจะอยู่ดูแลคุณย่า
โอเค
ลูกอยู่ก็ได้ ตาวินโญจะไปกับพ่อ
อะไรนะ
แล้วก็ให้ตายเถอะ อย่าก่อเรื่องวุ่นนะ
ไปกันเถอะ ตาวินโญ
- ฉันไม่รู้... - มาเร็ว
ถอดชุดนั่นออกซะ อะไรกัน
ไม่ มันจะสำเร็จ ผมจัดการได้
ไม่ต้องห่วง มันจะเรียบร้อย ผมรู้ว่ามันไม่ได้เร็วอย่างใจ
เรื่องเอกสารน่ะ
อะไรนะ แม่ครับ ปิดทีวีหน่อย ไม่เห็นเหรอว่าผมทำงานอยู่
- คุณย่าคะ อย่าปิด - ไม่มีใครเคารพฉันเลย
เหมือนแคร์รี่ โกลเดนแบลต
ที่มีพ่อเป็นชาวบราซิล และแม่เป็นอเมริกัน
- แคร์รี่เป็นหนึ่งใน... - ปอร์เตล่าของย่า
สไตลิสต์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
เธอไม่ได้ทำงานในบราซิล ตั้งแต่ที่เปิดสตูดิโอในลอสแอนเจลิส
จนกระทั่งบัดนี้
ความรักของเธอกับปอร์เตล่า เริ่มต้นขึ้นเมื่อสองปีก่อน
เมื่อแคร์รี่ไปเยี่ยมโรงเรียนสอนแซมบา และได้เห็นงานคาร์นิวัลที่รีโอ
ดีเกินกว่าที่จะปล่อยผ่านไปใช่ไหม
คุณปฏิเสธปอร์เตล่าไม่ได้หรอกค่ะ
ถ้าผู้หญิงคนนั้นเขียนจดหมายแนะนำให้หนู พวกเขาต้องรีบรับหนูแน่
งั้นก็ไปคุยกับเธอสิ
- ไปที่ปอร์เตล่าน่ะเหรอคะ - ใช่สิ
อย่าล้อเล่นสิคะ คุณย่า
อินญา
อินญา ย่าคิดอะไรออกแล้ว
ถ้าหนูอยากไปนะ ย่าจะไปกับหนู หลานรัก
ฟังนะ ทุกคน มันเป็น...
เป็นโอกาสที่ย่าจะพาหนู ไปดูงานคาร์นิวัล อินญา
ลองนึกภาพย่าพาหนูไปดู อินทรีแห่งปอร์เตล่าโฉบลงมาบนถนนสิ
ปอร์เตล่า ฉันไม่เคยเห็น อะไรที่สวยงามกว่านี้
ดูสิ ย่าขนลุกเลย
- ไปกันไหม อินญา - คุณย่าบ้าไปแล้ว
บ้าเพราะหนูนะ
ดูสิ
ดู
เอาจริงเหรอคะ
- ไปรีโอเนี่ยนะ ลูกบ้าไปแล้ว - นะคะ
เรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่ยังไม่พอสำหรับลูกเหรอ
- เราจะระวังตัว - มันช่วงคาร์นิวัลนะ
- พ่อคิดถึงความปลอดภัยของลูกนะ - เปล่าซะหน่อย แกมันเสแสร้ง
ขอบคุณนะแม่ ขอบคุณมาก
ลูกรัก พ่อย้ายมาจากรีโอ เพราะอยากให้ลูกปลอดภัย
พ่อเลือกเมืองที่ไม่มีปาร์ตี้งี่เง่านั่น
หนูไม่ได้จะไปงานคาร์นิวัล หนูไปเพราะเรื่องเรียนต่อของหนู
- ตอนที่ลูกเริ่มเรียน... - มหาวิทยาลัย
อะไรก็ช่างเถอะ พ่อก็ไม่ได้ขวางลูก
แต่พ่อกำลังจะเป็น ผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแล้ว
พ่อคะ หนูต้องเรียนให้จบมหาวิทยาลัย อย่าทำแบบนี้กับหนู
ให้แค่ถึงสิ้นปีนี้
ถ้าลูกยังไม่ได้ทุนเรียนต่อ ลูกต้องมาช่วยพ่อหาเสียง
โอเคไหม
พ่อรักลูกนะ
ลูกสาวของพ่อ
ดูแลคุณย่าด้วยนะ โอเคไหม พ่อจะกลับมาวันพุธรับเถ้า
โอเคไหม
เฮ้ย นี่มันอะไรกัน คิดว่าแกจะได้เป็นคนขับเหรอ
- อะไรล่ะ - บ้าหรือเปล่า ฉันไม่อยากตายนะ
คุณย่า
มีอะไรคะ
เรื่องที่พ่อหนูต้องเป็นคนควบคุมทุกอย่าง ทำให้ย่ากังวล
- ทำให้มันแย่ลงไปอีก - หนูไม่รู้ว่าต้องทำยังไงดี
เชื่อมั่นในความฝันของหนูสิ
หรืออยากจะเป็นเหมือนย่า
เป็นยัยแก่นั่งอยู่บนโซฟาทั้งวี่ทั้งวัน
ฝันถึงงานคาร์นิวัลที่ไม่มีวันจะได้ไป
เดี๋ยวนะคะ
พ่อบอกว่าพ่อจะไม่อยู่สองอาทิตย์ใช่ไหม
ใช่
เรามีเวลาไปกันโดยที่พ่อไม่รู้
- เขาไม่รู้แน่ - แล้วคุณย่าก็มากับหนู
ย่าก็อยากไปนะ แต่ถ้าย่าไป โอตาวิโอต้องรู้แน่
งั้นหนูก็ไม่ไป มันเป็นความฝันของคุณย่าด้วย
หลานรัก ฟังนะ
ย่าไม่มีแรงพอจะไปปาร์ตี้ที่งานคาร์นิวัล
อินญา ย่าสนุกมาพอแล้ว
ถึงตาหนูแล้วจ้า คุณผู้หญิง
โธ่ คุณย่า
คุณย่าคะ หนูจัดยาทั้งหมดให้คุณย่า สำหรับ 15 วันแล้วนะ โอเคไหม
โอเคจ้ะ
กินยาให้ครบนะคะ หนูขอร้อง
ไปได้แล้ว อินญา
เอาจริงเหรอคะ คุณย่า
เล็ก กลาง หรือใหญ่
- ไม่ค่ะ คุณย่า หนูจะไป - ไปเลย
รักหนูนะ
สนใจครอบครัว ปาร์ตี้ให้น้อยลง โอตาวิโอ
คาคา
เธออยู่ไหน เพื่อนสาว ไม่ใช่ว่าเกือบถึงแล้วเหรอ
ตอนแรกก็คิดว่าใกล้แล้ว แต่ยังห่างออกไปอีก 40 นาที
มีปาร์ตี้ในถนนหลายสายวันนี้
ปาร์ตี้ในถนนเหรอ เดือนมกราคมเนี่ยนะ
มกราฯ กุมภาฯ มีนาฯ เมษาฯ... ยินดีต้อนรับสู่รีโอ เพื่อนสาว
เดี๋ยวนะ พวกเขาจะทำรถพ่อฉันบุบ
เร็วสิ คุณผู้หญิง ขยับสิ
- เธอโอเคไหม - นั่นอะไรน่ะ
- เกิดอะไรขึ้น บ้าไปแล้วเหรอ - ฮัลโหล
เกิดอะไรขึ้น เจ็บไหม
- จมูกฉัน - อย่าขยับ ฉันจัดการให้
อย่าขยับนะ
พรมรักให้กันหน่อย ที่รัก
- จมูกฉัน - ฉันจะโทรเรียกรถพยาบาล อย่าขยับนะ
ไม่เป็นไร แค่โดนกระแทก ฉันสบายดี
เธอไม่ได้มาจากรีโอสินะ
นายนี่ตลกจริงๆ นะ
ขาฉัน...
- ฉันจะโทรเรียกรถพยาบาล - ล้อเล่น นี่งานคาร์นิวัลนะ
ทุกคนกำลังสนุก เธอไม่ต้องรู้สึกแย่หรอก
- รู้สึกแย่เหรอ ฉันเนี่ยนะ - ใช่
นายมายืนหน้ารถฉันเอง
โอเค ขอให้สนุกกับงานคาร์นิวัลเช่นกันนะ
ฉันดูเหมือนชอบงานคาร์นิวัลเหรอ
เข้าใจละ เธอคิดว่าคาร์นิวัล คือรากเหง้าของความชั่วร้ายทั้งหมด
เปล่าซะหน่อย ฉันแค่คิดว่ามันไร้ประโยชน์
จ๊ะเอ๋
ไอ้ตัวตลกเอ๊ย
แย่จริง อินญา ผมเธอ มีกระดาษโปรยติดเต็มไปหมดเลย
- แบบนั้นไม่ได้หรอก เธอต้องไปอาบน้ำ - จริงเหรอ
บอกฉันหน่อย หนุ่มที่เธอชนฮอตไหม
ฉันไม่ได้สังเกต ให้ฉันเอากระเป๋าไว้ไหนดี
เธอนอนกับฉันข้างบนก็ได้ หรือข้างล่างนี่ก็มีโซฟา
ที่นี่ก็เยี่ยมแล้ว
คาคา ฉันมาที่นี่เพื่อทำงาน
อย่างนั้นสิ
อินญา ฉันต้องเล่นเพลงใหม่ให้เธอฟัง มันไพเราะ สมบูรณ์แบบสุดๆ
แต่ฉันต้องส่งมันไปให้ผู้จัดการ
อะไรนะ เธอมีผู้จัดการแล้วเหรอ
ยัง นั่นเป็นเรื่องที่ฉันยังขาดอยู่
แต่ว่าพูดออกไปแล้วฟังดูดี ทำให้มันเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
ประกาศให้จักรวาลรับรู้
เอาละ...
ฉันเตรียมตัวสำหรับงานคาร์นิวัล
แต่งหน้า ปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ
ปาร์ตี้บนถนนแสนสนุก
และในตอนท้ายฉันได้เจอเธอ
จู่ๆ เธอก็ปรากฏตัว ปีกแห่งทูตสวรรค์
แล้วฉันก็ตกหลุมรักทันใด
ฉันยังไม่รู้ว่าเธอชอบอะไรที่สุด
จู่ๆ เธอก็ปรากฏตัว ปีกแห่งทูตสวรรค์
แล้วฉันก็ตกหลุมรักทันใด
เธออยากเป็นของฉันเหมือนกันไหม
เคารพสถานที่นี้
แคร์รี่
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ให้ตายสิ
- นี่มันอะไรกัน เธอแอบตามฉันเหรอ - เป็นนายเหรอเนี่ย
- ฉัน ฉันทำไม - นี่แก้แค้นเหรอ
แก้แค้นเหรอ ดูขนาดของลิงตัวนั้นซะก่อน
โห น่าเกลียดชะมัด
ฉันทำมันเองนะ
สวยดีนะ
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - ฉันมาหาแคร์รี่ โกลเดนแบลต
- เธอเป็นสไตลิสต์... - ฉันรู้
ฉันอยากคุยกับเธอตอนที่เธอยังอยู่ที่นี่
นั่นก็ง่ายกว่าที่ลอสแอนเจลิสอะนะ เขายุ่งมากในช่วงคาร์นิวัล
ทีนี้ก็ขยับหน่อย จะได้ไม่เจ็บตัว
เดี๋ยว นายช่วยให้ฉันคุยกับเธอได้ไหม
เธอนี่กล้าเนอะ
เธอเกลียดคาร์นิวัลซะขนาดนั้น ทำไมฉันต้องช่วยเธอด้วย
- เปล่านะ - เธอขวางทางฉันอยู่
ฉันแค่ไม่เข้าใจคนพวกนั้น
เหมือนสุขาเคลื่อนที่ คนเหงื่อโชกมาเบียดกัน ฉันละเกลียด
เข้าใจละ
เธอชอบคาร์นิวัลในโซนวีไอพี เหล้าฟรี มีแอร์
ถ้าจะให้ดีก็ต้องอยู่ใกล้แคร์รี่ด้วย
นั่นค่อยเข้าทางฉันหน่อย
ใช่สิ
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฟังก่อน
- ฉันต้องการเรื่องนี้จริงๆ - เธอขวางทางฉันอยู่
ฉันต้องคุยกับแคร์รี่ ฉันจะทำงานให้ฟรีๆ แค่อยากให้ช่วยหน่อย
โทษที คนในชุมชนนี้มีสิทธิ์ก่อน
หมอนี่แย่สุดๆ
ฉันอยู่นี่
มาเร็ว มาช่วยยกลงหน่อย
นั่นแหละ
ขอโทษนะ ใครเป็นคนดูแลที่นี่เหรอ
เขา โจคา
- ขอบคุณนะ - ทุกคน ระวังของนั่นด้วย
เรายังต้องหาอะไรมาคลุมนะ
ใช้สีฟ้า ขอบใจนะ
- โจคา - ว่าไง
ดีใจที่ได้พบ ฉันชื่อฟลาเวีย แต่เรียกฉันอินญาเถอะ
ฉันเรียนแฟชั่นมา และฉันอยากขออาสามาทำงานที่นี่
สาวน้อย เหลืออีกแค่สองอาทิตย์ กว่าจะถึงพาเหรด ไม่มีทางหรอก
โจคา นี่เป็นความฝันของฉันมาตลอด
การได้มาอยู่ในสถานที่ดีๆ แบบนี้ ทำฉันขนลุกเลย
เธอมาจากมาดูเรราใช่ไหม
เกิดที่นั่น แต่โชคไม่ดีที่ไม่ได้โตที่นั่น
ไม่อยากเชื่อเลย ล้อเล่นกันแน่ๆ
ฉันรู้จักเธอจากที่นั่นน่ะเอง
เธอขับรถชนกีมาใช่ไหม
บังเอิญจัง
บังเอิญเหรอ ไม่หรอก
ทุกคนที่ฉันโปรยกากเพชรให้ พบรักในงานคาร์นิวัล
ฉันไม่ได้มาตามหาความรัก ในงานคาร์นิวัล ฉันมาทำงาน
ฉันบอกเธอว่าเราให้สิทธิ์คนในชุมชนก่อน
- บอกเธอไปสิ โจคา - ใครบอกว่าฉันไม่ใช่คนในชุมชน
- เธอมาจากชุมชนนี้เหรอ - ใช่สิ
แม่ฉันเคยทำงานอยู่ที่ปอร์เตล่าอยู่หลายปี
- แม่เธอทำอะไร - ทำเครื่องแต่งกาย
แม่เป็นช่างเย็บผ้าฝีมือเยี่ยม
ฉันก็เลยเรียนด้านแฟชั่น แม่เป็นแรงบันดาลใจของฉัน
แม่ฉันชื่อโยน่า
- โยน่าเหรอ - โยน่าเนี่ยนะ
- ฉันไม่รู้จักคนชื่อโยน่า - โยน่า
- ฉันไม่รู้จักคนชื่อโยน่า - โยน่า...
แล้วโยน่าอยู่ไหนล่ะตอนนี้ ที่รัก
แม่ตายในอุบัติเหตุทางรถยนต์
ขอโทษที
ตอนนั้นฉันยังเด็กมาก
พ่อฉันรับไม่ได้ ก็เลยตัดสินใจ ย้ายออกจากรีโอ เราก็เลยย้ายไป
เศร้านะ
ฉันมาที่นี่เพื่อค้นหารากเหง้าของตัวเอง
อย่ามาใช้ไม้นี่น่า เธอมาที่นี่เพื่อคุยกับแคร์รี่
- คุยกับแคร์รี่เหรอ - เรื่องนั้นก็ด้วย
- รู้ไหมความฝันที่แท้จริงของฉันคืออะไร - อะไรล่ะ
คือการได้เห็นอินทรีแห่งปอร์เตล่า โฉบลงมาบนถนน
ปอร์เตล่า
ปอร์เตล่า สู้ๆ
ตอนยังเด็ก ฉันเอาตุ๊กตามาเรียงกัน
และจัดพาเหรดของตัวเอง
- เจ๋งนะ - ดีนี่
โจคา ส่งเธอไปให้อาร์เลตสิ
- อาร์เลตเหรอ - ใช่
- ไม่มีใครทนอยู่ในทีมของอาร์เลตได้ - ใช่เลย ทีมนั้นมีที่ว่างเสมอ
- เขาต้องชอบเธอแน่ - ชอบสิ ฉันเก่งออก
เขาต้องชอบแน่
โอเค ที่รัก ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสี่นะ
- โอเค ขอบคุณนะ - โชคดีนะ
กีมา ให้ตายสิ นายมันแย่จริงๆ
ฉันแค่อยากรู้ว่า ลูกชายเป็นอะไรไหม เขามีไข้
คนที่ใช้มือถือตอนทำงาน ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ
โดนไล่ออกซะ
แล้วก็ตาชิ ทำไมไม่อยู่ที่จักรเย็บผ้า
หนูแค่มาหยิบน้ำ
อย่ายั่วโมโหฉันนะ อยากไล่คนอื่นออกจะแย่ละ
- อาร์เลต ทุกอย่างโอเคไหม - "โอเค" แบบไหนล่ะ
จะโอเคได้ยังไงในเมื่อใกล้จะถึง พาเหรดแล้วแต่ยังไม่มีอะไรพร้อม
โจคาส่งฉันมาทำงานกับคุณ
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
ฉันต้องการช่างเย็บผ้ามีประสบการณ์ แต่โจคากลับทำแบบนี้
ฉันเรียนด้านแฟชั่นที่มหาวิทยาลัยอยู่
นั่นแหละที่ฉันต้องการ นักศึกษา
บอกโจคาว่า ให้เธอไปเป็นคณะกรรมการกับเขาก็ได้
อาร์เลต ฉันช่วยคุณได้ จริงๆ นะ
รู้ละ ให้ฉันคุยกับแคร์รี่สิ
- เขาต้องชอบฉันแน่ - เขาประสาทจะตาย
เธอไม่มีทางได้คุยกับแคร์รี่หรอก
ทำไมล่ะ พนันกันได้ว่า ฉันรู้อะไรๆ มากกว่าคนที่นี่เยอะเลย
เห็นตะเข็บพวกนี้ไหม นี่ไม่ทนหรอก
- แม่สอนฉันมา - แม่เธอสอนผิด โทษนะ
ฉันเป็นแม่ของเขา
- มันไม่ทน แต่ก็สวยดีนะ - ตาชิ
ฟังนะ สาวน้อย เธอนี่ช่างกล้า
ชุดพวกนี้อยู่ได้แค่ 70 นาทีก็พอแล้ว
สิ่งที่เธอเรียนที่มหาวิทยาลัย มันไร้ประโยชน์
อาร์เลต ให้ฉันทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ ไม่ต้องเสียเงินจ้าง ให้โอกาสฉันนะ
แม่คะ เพิ่งมีคนเอาผ้ามาส่ง
ไม่มีใครไปขนมัน
ไหนๆ เธอก็อยากทำงานที่นี่นัก พร้อมทำงานหนักและทำตามที่ฉันสั่งด้วย
เข้าใจไหม ไม่งั้นก็ออกไปซะ
- คุณกับแคร์รี่จะไม่เสียใจแน่ๆ - ลืมแคร์รี่ไปได้เลย
เขาไม่เคยมาที่นี่หรอก เขาแค่ออกแบบ
ไปกันเถอะ
ให้เธอ
ขอบใจนะ
- ฉันช่วย อินญา - ไม่เป็นไร ฉันทำได้ ขอบใจ
คิดว่าเธอเก่งสินะ เด็กมหาวิทยาลัย
ทำดีแค่ครั้งเดียวไม่พอหรอกนะ
ยิ่งกับงานคาร์นิวัลยิ่งไม่พอ
จะกลับก่อนเหรอ ทำไมต้องตัดสินใจเริ่มเล่นกลองตอนนี้ด้วย
แม่คะ หนูอยากเล่นมาตลอด แต่เพิ่งมีตำแหน่งว่าง
อย่ามา "แม่คะ" กับแม่ ตาชิ ลูกตัดสินใจจะมาเป็นช่างเย็บ
และลูกต้องติดกาวพลอยเทียม บนรองเท้าแตะ 70 คู่พรุ่งนี้
ยังทำได้ไม่ถึงครึ่งเลย
ทำเรื่องที่ตกลงกันไว้ ไม่งั้นก็ไม่ต้องไปเรียน เข้าใจไหม
พ่อ
- ขอโทษค่ะ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก - อย่าให้เห็นอีกนะ
ตาชิ
- ฉันทำอะไรผิดอีก - ไม่ใช่เรื่องนั้น
ฉันแค่อยากบอกว่า ถ้านั่นเป็นความฝันของเธอก็ไปเถอะ
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง พ่อไม่เคยสนับสนุนฉัน
แต่ยอมเสี่ยงก็ยังดีกว่า เอาแต่คิดอย่างหงุดหงิดว่า
"ถ้าตอนนั้นฉันได้ลองล่ะ"
ฉันทำให้ทุกคนผิดหวังไม่ได้ อินญา ฉันต้องทำรองเท้าแตะให้เสร็จสำหรับพรุ่งนี้
ฉันเข้าใจ เธอไปซ้อมกลองเถอะ
ฉันจะจัดการที่เหลือเอง
- จริงเหรอ - จริงสิ
เป็นโอกาสโชว์ฝีมือของฉันเชียวนะ
โอเค
ตกลงไหม
ตกลง
พระเจ้า โทรศัพท์ฉันอยู่ไหนนะ ไม่เคยหาเจอเลย
ฉันเอาไปวางไว้ไหนนะ
- หวัดดีค่ะคุณย่า - หวัดดีจ้ะ
ย่ากินยาครบหรือเปล่าคะ
ยาเหรอ สัญญาณไม่ดีเลย ย่าไม่ได้ยิน
ไม่ได้ค่ะ นี่คือเซอร์ไพรส์ของย่า ดูสิคะ
ปอร์เตล่า
น่าตื่นเต้นจัง อินญา
เธออัดวิดีโอที่นี่ไม่ได้นะ โอเคไหม
ฉันไม่ได้อัดวิดีโอ ฉันกำลังคุยกับคุณย่าอยู่ ดูสิ
ว้าว เขาหล่อดีนะ
- เป็นไงบ้างครับ - หวัดดีจ้ะ
หนูกิ๊กกับเขาเหรอ อินญา
เปล่านะคะ คุณย่า
ย่าบ้าไปแล้ว
ย่าว่าต้องได้คบกันแน่ๆ
ไปกินยาได้แล้วค่ะ ได้เวลาแล้ว
โอเค หลานรัก
ส่งจูบไปให้นะ รักย่ามากๆ ค่ะ
ย่าก็รักหนูจ้ะ
- บาย - บาย
พวกย่าๆ ยายๆ ก็งี้แหละ ว่าไหม
ย่าอยากมาที่นี่ ได้เห็นทั้งหมดนี่
ฉันนึกออกเลย
ฉันอยากมาขอโทษ
ที่ว่าเธอว่าเกลียดงานนี้น่ะ จำได้ไหม
ฉันคิดว่าเธอไม่ได้ชอบแซมบา
- ฉันเหรอ - ใช่สิ
ดูนี่นะ ตั้งใจด้วยละ
- เอางั้นเหรอ - ดูนะ
ขอโทษนะ
พระเจ้า ขอโทษที ให้ฉันช่วยนะ
- ว้าว ดูเหมือนคาร์นิวัลนี่สนุกแน่ๆ - ไม่ นี่เป็นของที่ทำงาน
- โอเค - เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ
- ชุดสวยนะ ฉันชอบจัง - เธอชอบเหรอ
- ขอบคุณ - ขอให้สนุกกับคาร์นิวัลนะ
ขอให้ทำงานอย่างราบรื่น บาย
ขอบคุณค่ะ
ว้าว
อินญา เธอทำสำเร็จ
เธอทำสำเร็จแล้ว เพื่อนสาว ขอบใจนะ
- ตอนนี้ฉันจะช่วยเธอทำที่เหลือ - ไม่ต้องหรอก ฉันจัดการเสร็จแล้ว
อินญา เธอให้ฉันช่วยก็ได้นะ
ไม่ต้องหรอก ฉันชอบทำงานคนเดียวน่ะ
แบบนั้นฉันจะได้แน่ใจว่า ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันต้องการ
เข้าใจได้เลย
อาร์เลต มีปัญหาอะไรเหรอ
ฉันเอาชุดทั้งหมดออกมาและแขวนมันตามสี
ใครขอให้เธอแขวนมัน อินญา
หุ่นพวกนี้มีไว้สำหรับตกแต่งงั้นเหรอ
- ขอโทษค่ะ ฉันคิดว่า... - ตอนนี้เธอต้องทำทุกอย่างใหม่
เราจะเริ่มลองชุดในอีก 15 นาที และถ้ามันไม่พร้อม คุณอินญา
เธอไปได้เลย
- คุณย่าคะ หนูคุยตอนนี้ไม่ได้ - อินญา พ่อหนูอยากคุยกับหนู
- รับโทรศัพท์เขาเดี๋ยวนี้ - อะไรนะคะ
โอตาวิโอ
พ่อ วิดีโอคอลเหรอ เอาจริงเหรอเนี่ย
- อะไรเหรอ - ตาชิ ถือนี่ไว้ เดี๋ยวฉันมา
- หวัดดีค่ะพ่อ - อินญา
รับสายซะทีนะ ลูกรัก
ตรงนั้นมืดจัง
ทำไมถึงมืดขนาดนั้น
ไม่ค่ะ คือหนูปวดหัว หนูพยายามนอนพักอยู่
- เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ มีปัญหาเหรอ - ใช่ ลูกรัก มีปัญหาสิ
ลูกเอารถหาเสียงพ่อไปใช้เหรอ
พ่อโดนใบสั่งขับรถเร็ว
หนูพาคุณย่าไปร้านขายยาค่ะ แค่นั้นแหละ
ใบสั่งนี่มาจากทางหลวง
ไม่ค่ะ พ่อไม่เข้าใจ
เราต้องไปที่เบรโฮ อเลเกร เพื่อซื้อยาที่ย่าต้องใช้
อินญา ตั้งใจฟังพ่อหน่อย
ลูกไม่รู้หรอกว่า ลูกสร้างความเสียหายไว้แค่ไหน
ด้วยการขับรถที่มีหน้าพ่ออยู่บนนั้น ไปเจอใบสั่ง อินญา
พ่อไว้ใจลูกไม่ได้ใช่ไหม อย่างนั้นใช่ไหม
ได้สิคะพ่อ พ่อไว้ใจหนูได้ โอเคไหม
หนูรักพ่อนะ จุ๊บๆ
อินญา
และนี่สำหรับเครื่องปั่นไฟ
เก็บเครื่องปั่นไฟไว้ในนี้เหรอ เยี่ยมเลย
พวกนายทำงานกันได้เยี่ยมมาก
เธอจะรู้อะไรเรื่องเครื่องปั่นไฟ
ทุกคน หยุดก่อน นั่นงานของฉัน ฉันจะจัดการเอง
เธอไม่มีทางได้ทำคนเดียวหรอก ใครๆ กำลังมาแล้ว
- ฉันจะจัดการให้เสร็จ - เอาอันนั้นไป
"ปีกแห่งเสรีภาพ"
"ปีกแห่งเสรีภาพ" จริงเหรอ
- เธอหัวเราะอะไร - ส่วนไหนของชุดนั้น
ที่ดูเหมือน "ปีกแห่งเสรีภาพ"
มันดูธรรมดามากๆ ดูสิ
นี่ใช่ชุดของฉันหรือเปล่า
อะไรนะคะ
เธอว่ามันดูธรรมดาไปเหรอ ฉันได้ยินที่เธอพูดนะ
เปล่าค่ะ มันสวยออก
ทำไมแคร์รี่ แคเธอรีน โกลเดนแบลต ไม่เคยมาที่นี่
- เธอจะไปที่การซ้อมกลองค่ะ - จริงเหรอ
เกลินา ฉันเป็นแฟนคุณ ขอถ่ายเซลฟี่หน่อยได้ไหมคะ
ได้สิ อันที่จริงมีพวกเราอยู่ที่นี่กันเยอะเลย เรามาลงสตอรี่กันดีไหม
- ให้ทุกคนมารวมกันสิ - มาเร็ว อินญา
- ตาชิ ไม่นะ - มาน่า
ด้วยความภาคภูมิใจอันยิ่งใหญ่ ความอ่อนน้อม
และด้วยหน้าที่
ผมขอเปิดการประชุมพรรคพีเอฟวี
เยี่ยมเลย
เขาเยี่ยมที่สุด
เขาเยี่ยมไปเลย
เยี่ยมเลย
- เราจะเปลี่ยนแปลงบราซิล - พูดว่า "คาร์นิวัล" นะ
คาร์นิวัล
เราจะอยู่ที่ปอร์เตล่าในวันเสาร์ เพื่อซ้อมกลอง
อะไรเนี่ย
- มีอะไร - อะไรครับ
มีอะไร
ไม่มีครับ ไม่มีอะไร
มันมากกว่าแค่ความฝัน
เราจะเปลี่ยนแปลงบราซิล
เป็นสุนทรพจน์ที่เยี่ยมมาก
พ่อ ผมว่าจะกลับบ้านไปดูคุณย่ากับอินญา
ผมอยากเห็นว่าพวกเขาเป็นยังไงกันบ้าง
ดี เป็นความคิดที่ดี
สุนทรพจน์นี่ทรงพลังมาก
ลงมือกันเถอะ
#ไปด้วยกัน วันเสาร์ ปอร์เตล่า 22.00 น.
ความจริงปรากฏขึ้นเสมอใช่ไหม อินญา
ฉันเช็กดูแล้ว ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อโยน่าที่นี่
เธอเป็นลูกสาวโยน่าใช่ไหม ถึงว่าหน้าตาคุ้นๆ
เขาไม่ได้เป็นช่างเย็บผ้านะจ๊ะ เขาเป็นนักเต้น เก่งซะด้วย
- คุณรู้จักแม่ฉันเหรอคะ - ทุกคนรู้จักแม่เธอ
หลังเหตุไฟไหม้
โยน่าให้ใครๆ จากโรงเรียนต่างๆ มารวมตัวกันเพื่อจัดงานคาร์นิวัลขึ้นมาใหม่
- เธอรู้ไหม - ไม่ ตาชิ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
ยังไงก็แล้วแต่ เธอโกหก แม่เธอไม่ใช่ช่างเย็บผ้า
ฉันยังเด็กน่ะค่ะ ฉันสับสน
แม่ฉันไม่ใช่ช่างเย็บผ้า แต่ฉันเป็น
- มาทำงานกันเถอะ - มาทำงานกัน
- ทำงานกันเถอะ - เร็วเข้า มาริอา ลองสิ
- มาลองกันเถอะ - เร็วเข้า
คนอินเดียนคนนี้เป็นชาวทูปินัมบา คนอินเดียนคนนี้มีจิตวิญญาณแห่งนักรบ
วันนี้กัวจูปิอาของฉันคือมาดูเรรา
เงียบนะ
พวกเธอมันน่าอายจริงๆ ดูนี่
ดูรอยจีบลวกๆ นี่สิ ทุกคน
ลองนึกภาพดูว่าถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับ พวกไบอานาสทุกคนกลางขบวนพาเหรด
มันจะทำให้ฉันดูเป็นยังไง
นั่นแหละ พวกเธอสี่คนโดนไล่ออก โทษนะ
อาร์เลต มันไม่ใช่ความผิดของพวกเขา ฉันบอกแล้วว่าตะเข็บมันไม่แข็งแรง
พระเจ้า ฉันไม่จำเป็นต้องทนกับเรื่องแบบนี้
เก็บข้าวของเธอแล้วไปซะ
เธอโดนไล่ออกแล้ว
อาร์เลต งานนี้สำคัญกับฉันมากๆ
เธอไม่เข้าใจอะไรเลย ทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ
ทั้งหมดก็เพื่อโรงเรียนนี้
- อาร์เลต ขอร้องละ - แม่คะ
ไม่ต้องมายุ่ง ตาชิ อินญา เก็บของซะ พวกเธอด้วย ไปซะ
ทุกคน จะยอมกันเหรอ เรายอมรับเรื่องนี้ง่ายๆ ไม่ได้นะ
อินญา แม่ฉันไม่เคยเปลี่ยนใจ ลืมซะเถอะ
ตาชิ ใจเย็นนะ ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้เอง มากับฉันสิ
ดูนะ เรากำจัดขอบตรงนี้ไปซะ
เราต้องการวัสดุใหม่ ห่วงฮูลาฮูป
ห่วงฮูลาฮูปจะทำให้มันเบา แต่ช่วยพยุงชุดได้
โจคาอยู่ไหน
- เราลองกันดีไหม - ตาชิ ฉันจะจัดการเอง
ไม่เกินสองนาที แม่ฉันจะเดิน ผ่านประตูนั่นมาเตะพวกเธอสี่คนออกไป
ไม่ พวกเธอห้าคน
จะเอาแบบนั้นเหรอ
ผมหมดความอดทนแล้วนะ
- ฉันรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไรอยู่ โจคา - เหมือนเดิมทุกวัน
เบื่อหรือยัง
- เบื่อสิ - ลองนึกดูว่าฉันรู้สึกยังไง ไปกันเถอะ
เราจะทำเรื่องนี้ด้วยกัน ด้วยกันนะ โอเคไหม
เราจะเอาฮูลาฮูปใส่ในนี้...
อธิบายมาว่าทำไมคุณถึง อยากไล่คนห้าคนออกพร้อมกัน อาร์เลต
นายไม่รู้หรอก พวกนั้นไม่มีความรับผิดชอบ
- เราจะทำเสร็จไหม ตาชิ - เสร็จสิ
ตรงนี้...
- ผมอยากเห็นเรื่องวุ่นวายของคุณจริงๆ - อยากเห็นเหรอ
- ใช่ - งั้นฉันจะให้นายดู
ความหายนะที่ปรากฏขึ้นที่นี่
- มาเถอะ - โอเค
ฉันหมดความอดทนแล้วนะ
ทำอะไรกันอยู่ที่นี่ ฉันบอกให้พวกเธอออกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
- มาริอา ทำให้พวกเขาดูเลย - เอาเลย มาริอา
คนอินเดียนคนนี้เป็นชาวทูปินัมบา คนอินเดียนคนนี้มีจิตวิญญาณแห่งนักรบ
วันนี้กัวจูปิอาของฉันมาจากมาดูเรรา
คนอินเดียนคนนี้เป็นชาวทูปินัมบา คนอินเดียนคนนี้มีจิตวิญญาณแห่งนักรบ
วันนี้กัวจูปิอาของฉันมาจากมาดูเรรา
เยี่ยมเลย มาริอา คุณทำได้แล้ว
เธอทำบางอย่างกับทรงกระโปรงใช่ไหม
อาร์เลต ดูเหมือนคุณ จะไม่ต้องไล่ใครออกวันนี้แล้วนะ
- วันนี้ยัง - งั้นก็โอเค
และอีกเรื่องนึง
- ผมต้องการสาวเสิร์ฟพรุ่งนี้ - ตาชิจะไป ไม่ต้องห่วง
- เยี่ยม - โจคา
แคร์รี่จะไปดูการซ้อมนั่นไหม
- ไปสิ - นายอยากได้ใครไปช่วยไหม
อาร์เลต ให้อินญาไปด้วยนะ มีคนต้องแต่งตัวหลายคน
- โจคา ฉันให้คนอื่นไปเพิ่มไม่ได้แล้ว - ผมไม่เข้าใจเลย อาร์เลต
ห้านาทีที่แล้ว คุณเพิ่งอยากไล่ทุกคนออก ไม่มีเธอคุณก็ทำงานได้ ใช่ไหม
โอเค และอีกเรื่องนึง พรุ่งนี้ห้ามสาย
ไชโย
เอาละ
ทำงานกันต่อได้แล้ว
สถานีถัดไป มาดูเรรา
ขอบคุณ
โห เพื่อนสาว โซนวีไอพีนี่หรูหราชะมัด
มันหรูหรามากเลย อินญา ไม่อยากจะเชื่อ
คาคา ใจเย็นก่อน พาเธอเข้ามาก็เสี่ยงพอแล้ว
ตอนนี้ก็ทำตัวให้เป็นประโยชน์หน่อย ช่วยฉันหาตัวแคร์รี่ที
โอเค
แคร์รี่ โอเค
- อะไร ใช่แคร์รี่ไหม - ไม่ใช่
อินญา นั่นเกลินญา เกโร-เกโร
โห นางอยู่ที่นี่ด้วย
เห็นผู้ชายที่อยู่ข้างๆ นางไหม
นั่นผู้จัดการนาง เขาเก่งมากเลย
เขาเป็นคนจัดปาร์ตี้ในถนนให้นาง งานปีนี้จะยิ่งใหญ่ที่สุดเลย
ฉันส่งเพลงกับเนื้อหาทำเพลงให้เขา ทางอีเมลเป็นร้อยๆ ฉบับ
แต่เขาไม่เคยตอบเลย
เธอต้องแนะนำเขาให้ฉัน
เธอต้องทำ เพราะฉันไม่เคยขออะไรจากเธอเลย
คาคา
- ตั๋วหนึ่งใบครับ - ห้าสิบเรอัลครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
- ไงสาวๆ - ไง
ดีใจจังที่เธอมาที่นี่ ฉันสายแล้ว เธอจัดการที่นี่ต่อให้เสร็จได้ไหม
- ได้สิ - กลองกำลังจะเริ่มซ้อมแล้ว
- ไปเถอะ - บายค่ะ เกลินญา
- โชคดีนะ ตาชิ - โอเค
ถือนี่ไว้นะคะ เกลินญา ขอบคุณค่ะ
- เป็นไงบ้างคะ - ดีนะ เธอล่ะ
คุณดูสวยมากเลย
ฉันอยากแนะนำให้คุณรู้จัก ใครบางคนที่พิเศษมากๆ
- ใครเหรอ - คาคา เพื่อนฉันค่ะ
- หวัดดีค่ะ เกลินญา ฉันคาคา - หวัดดีที่รัก
ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ของคุณ การได้เจอคุณมันเหมือนฝันเลย
- สนุกไหม - มากเลยค่ะ
ฉันดีใจนะ
เกลินญา คาคาเป็นนักแต่งเพลงค่ะ
- จริงเหรอ - จริงค่ะ
เธอต้องได้เจอผู้จัดการฉัน เอตัวร์ มาที่นี่หน่อยจ้า
- มีอะไรเหรอ เกลินญา - นี่คาคา
เธอเป็นนักร้องและนักแต่งเพลง เพื่อนของอินญา
- ไง เป็นไงบ้าง - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
เกลินญา คุณสวยมากเลย
- ชอบไหม - เยี่ยมมากๆ
ฉันชอบรอยสักคุณด้วย
งานของฉันคือการคิดถึงอาชีพของศิลปิน
คิดถึงศักยภาพที่พวกเขาอาจมีได้ แบบนั้นน่ะ
แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่า ศักยภาพของแต่ละคนคืออะไร
- ไม่รู้สิ ฉันแค่รู้สึกได้น่ะ - โอเค
ขนลุก หัวใจเต้นแรง ปากแห้ง
มันบ้ามาก
สิ่งที่ฉันบอกได้แน่ๆ
ก็คือเมื่อฉันพบเพชรที่ยังไม่ได้เจียระไน
ฉันก็รู้ชัดเลยว่าต้องเจียระไนมันตรงไหน
ฉันจะแนะนำเธอ ให้รู้จักกับคนจากค่ายเพลงนะ
พวกเขาจะชอบมากๆ แน่ ที่เธอเป็นนักแต่งเพลงด้วย
มือกลองปอร์เตล่า
ส่ายสะโพกหน่อยสิ สาวน้อย
ไม่ใช่ อินญา เธอดูเหมือน ละมั่งที่เป็นรูมาตอยด์ ฉันจะทำให้ดู
ไปข้างหน้า ถอยหลัง
ไปข้างหน้า ถอยหลัง ส่ายสะโพก
ใช้ปลายเท้า จากนั้นก็ลงส้นเท้า อย่างนั้นแหละ ที่รัก ตอนนี้ก็หมุน
- เสื้อฉัน - ขอโทษ
- ไม่อยากจะเชื่อเลย
- ไม่มีกระดาษเช็ดมือด้วย - ไม่มี
ฉันจะพาเธอไปห้องน้ำ
- โอเค - ขอโทษนะ
- พระเจ้า - เฮ้อ
บ้าชะมัด กีมา
- มากาเล - ไงเพื่อน เราจะกินถั่วนั่นกันเมื่อไหร่
- อร่อยมาก - คุณติดหนี้ไฟฌูวาดาผม
ได้เลย
ตกลง
- เป็นไง - เป็นไงบ้าง พวก
- ไง - เป็นไงบ้าง
กีมา นายรู้จักทุกคนเลย
ใช่ ฉันทำงานที่ปอร์เตล่ามาทั้งชีวิต ขอบคุณนะ
ฉันย้ายออกจากรีโอสามปีก่อน ฉันคิดถึงมันมาก ปีนี้เลยต้องมา
ดูเหมือนทุกคนที่ทำงานกับงานคาร์นิวัล จะชอบมันกันหมด
ลองนึกดูว่าฉันจะรู้สึกยังไง ที่ต้องอาศัยอยู่ในที่ที่ไม่มีงานคาร์นิวัลสิ
เมืองของนาย ต้องน่าเบื่อพอๆ กับของฉันแน่ๆ
ฉันอยู่ที่ลอสแอนเจลิส
เมืองฉันน่าเบื่อกว่านั้น
นายทำอะไรที่นั่น
ฉันเป็นนายแบบ
แต่ฉันรู้สึกเหมือน ฉันมีประโยชน์กับที่นี่มากกว่า
การได้สร้างภาพลวงตาที่ทำให้ใครๆ ลืมปัญหาของตัวเองมันยอดมาก
แต่มันก็เป็นภาพลวงตา แค่ชั่วครู่ชั่วยามใช่ไหมล่ะ
ก็ใช่ แต่บางทีการได้ลิ้มรสมันสักนิด ก็อาจทำให้เราเห็นว่าชีวิตควรเป็นยังไง
เอานี่
เธอเอาเสื้อฉันไปใส่ก็ได้ ระหว่างที่เสื้อเธอยังเปียกโอเคไหม
ได้มาจากการแข่งขันในปี 2017 ถือเป็นความรับผิดชอบครั้งใหญ่เลยนะ
สวยจัง
ฉันจะลงไปเอาเสื้อข้างล่าง
- เธอเปลี่ยนเสื้อได้ เดี๋ยวฉันมา - ได้สิ ไปเถอะ
- หวัดดีครับ - ว่าไง
ค่าเข้าเท่าไหร่ครับ
- นี่สำหรับแขกวีไอพี - แขกวีไอพี
- อินญา - นี่ นายประสาทเหรอ
- อินญา ช่วยฉันด้วย - นายเข้าไปไม่ได้
ตาวินโญ
ปล่อยเขาเถอะค่ะ เขาเป็นน้องชายฉัน
โจคา ช่วยมานี่หน่อย
- มีอะไร อินญา - นายงั่งนี่เป็นน้องชายฉัน
- ให้เขาเข้ามาได้ไหม - เอแมร์ซง ให้เขาเข้ามา
- ขอบคุณนะ - ขอบคุณ
- โจคา - มีอะไร
ที่รักของฉัน นักออกแบบท่าเต้น อยากคุยกับนาย ไปกันเถอะ
ใจเย็นก่อน รูปหล่อ ฉันไม่ได้กิ๊กกับเขา
เขาก็แค่เพื่อน
ตาวินโญ นายมาทำอะไรที่นี่
- ฉันมารับเธอ - อะไรนะ เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
- อยู่ดีๆ ก็โผล่มาที่นี่ - เธอจะกลับบ้านเหรอ
เปล่า
ขอเสียงปรบมือให้วง ผู้พิทักษ์คนเก่าแห่งปอร์เตล่า
ตาวินโญ ฟังนะ ฉันจะไปได้ก็ต่อเมื่อ ได้คุยกับแคร์รี่แล้วเท่านั้น เข้าใจไหม
- เขาจะมาไหมคืนนี้ - ไม่รู้สิ
อินญา เธอมาตามล่าคนดังในรีโอเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
- น่าขายหน้าชะมัด - เกลินญา เกโร-เกโร
นั่นเกลินญา เกโร-เกโรใช่ไหม
- มาเต้นแซมบากัน - ตาวินโญ
ดูสิ อินญา นั่นเกลินญา
- ตอนนี้เขาเป็นเพื่อนฉันแล้ว - ฝันไปเถอะ
จริงๆ นะ
เกลินญา
กีมา นั่นแคร์รี่
- ฉันจะไปคุยกับเขา อวยพรให้ฉันด้วย - โชคดี
- ขอบใจ - โชคดี
เกลินญา
และเกลินญา เกโร-เกโร ก็ยอดเยี่ยมเหมือนทุกครั้ง
อาร์เลต ฉันบอกว่าสีฟ้า นี่มันสีน้ำเงินเข้ม
- สวัสดีค่ะ ฉันอินญา ดีใจที่ได้พบคุณค่ะ - อินญา ถ้าฉันต้องการเธอ ฉันจะเรียก
ฉันอยากถือโอกาสนี้ แนะนำตัวเองกับแคร์รี่ค่ะ
แคร์รี่ ที่รัก ในที่สุดก็ได้เจอ
ดีใจจังที่ได้เจอเธอ เกลินญา
เราต้องคุยกันเรื่องชุด
- มันสวยมากใช่ไหมล่ะ - เราคิดว่ามันธรรมดาไปหน่อยน่ะ
มันดูไม่เหมือน "ปีกแห่งเสรีภาพ" สักเท่าไหร่
- เรานี่ใคร - ฉันและอินญาจากทีมของเธอ
ฉันเหรอ
ไม่ค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้น
คิดถึงตอนที่เราเกิดคิด เรื่องที่ไม่ควรคิดสิคะ
เกลินญา มีเรื่องเล็กๆ เรื่องนึง ที่ต้องใส่ใจนะ
ก็คือเหลืออีกแค่หนึ่งอาทิตย์ ก็จะถึงงานคาร์นิวัล
งั้นเราก็แก้ไขชุดไม่ทันแล้ว ฉันต้องใส่ชุดนี้ใช่ไหม
แต่ทำไมล่ะ จะให้ปรับปรุงตรงไหนอีก
ดูนี่สิ ฉันว่ามันสมบูรณ์แบบออก
เธออาจคิดว่ามันสมบูรณ์แบบ แต่ฉันไม่คิดงั้น
ฉันจะไม่ใส่ชุดนั้น เอาให้นักเต้นคนอื่นใส่เถอะ ฉันลาออก
ฉันลาออก
- อาร์เลต ฟังนะ... - ค่ะ
ฉันพอแล้วกับงานคาร์นิวัลนี่
ฉันพอแล้ว
- แคร์รี่ ฉันขออธิบาย... - อินญา
- หยุด มันจบแล้ว - อาร์เลต ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ...
ออกไปจากที่นี่ซะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ
- แม่คะ... - เอานี่ไปทิ้ง
ฉันทำทุกอย่างพังหมด
แคร์รี่ ขอร้องละคะ ขอฉันอธิบายหน่อย
แคร์รี่ ขอร้องละ เปิดกระจกสิคะ
แคร์รี่ ขอร้อง ขอนาทีเดียวค่ะ
- หลบไป - ขอฉันอธิบายหน่อย
เธอหลบไปซะ ฉันต้องไปจากที่นี่
ฉันสาบาน ฉันไม่ได้ตั้งใจสร้างปัญหากับเกลินญา
หลบไปให้พ้น
ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ของผลงานคุณ
ฉันสงสัยว่าทำไมคนอย่างคุณ
ที่ออกแบบเสื้อผ้าที่สวยที่สุด ให้นิวยอร์ก มิลาน ปารีส
- ถึงอยากมาทำงานคาร์นิวัล - เธอพูดถูก ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ทีนี้ก็หลบไปซะ ขอร้อง ฉันเหนื่อยแล้ว
ฉันจะไปโรงแรม ฉันหมดแรงแล้ว
แคร์รี่ ฉันขอโทษค่ะ
ฉันรู้ว่าฉันพูดไม่คิด งี่เง่า
แต่การมาที่นี่ มาที่งานคาร์นิวัล ฉันต้องเสี่ยงเยอะมาก
- นี่คือช่วงเวลาที่ฉันจะพิสูจน์คุณค่าตัวเอง - พระเจ้า
อย่ามาพูดเรื่องคุณค่ากับฉัน
ฉันรู้เรื่องนั้นดีเชียวละ
เพราะฉันทำงานหนักมาก แต่ไม่มีใครเห็นคุณค่าฉัน
ฉันเห็นคุณค่าของคุณค่ะ
อย่างน้อยก็ให้โอกาสฉันพิสูจน์ตัวเอง ให้คุณเห็นว่าฉันมีคุณค่า แคร์รี่
คุณเหนื่อยมาก
คุณต้องมีผู้ช่วย
คุณจะไม่เจอใครที่เก่งกว่าฉัน
เรื่องเดียวที่ฉันขอ แคร์รี่
คือโอกาสที่จะได้เรียนรู้ จากสไตลิสต์ที่เก่งที่สุดในโลก
ซึ่งก็คือคุณ
ฉันชื่นชมคุณ
ให้ฉันช่วยคุณเรื่องเกลินญานะคะ
โอเค
ฉันจะให้โอกาสเธอ
ขึ้นมาสิ
เธอบอกว่าอยากไปเรียนที่ปารีสเหรอ
ฉันเคยไปสอนที่นั่น เธอต้องชอบมันแน่
ฉันรู้ค่ะ
- ต้องเป็นตาชิแน่ ฉันจะไปเปิดประตู - โอเค
ไง เพื่อนสาว
- ขอบใจ - โรงแรมหรูเนอะ
ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะได้ทำงานกับแคร์รี่
มาเถอะ ให้ฉันช่วยนะ
เอาไปเลย
อินญา
ดูนี่สิ
เธอคิดว่าเราควรถอด
เครื่องประดับตรงนี้ออกไหม
เราควรถอดมันออก หรือเอาไว้เหมือนเดิมดี
ถอดมันออกค่ะ เพราะเกลินญา อยากได้อะไรที่ธรรมดากว่านี้
เธอจะต้องเดิน
เธอเหมือนรากไม้
ใช่
ขอฉันวาดให้ดูได้ไหมคะ
เอาสิ
ขอบคุณค่ะ
ธีมของชุดนี้คือเสรีภาพใช่ไหมคะ
เราต้องทำให้แน่ใจว่า ตัวเธอเป็นอิสระให้เต้นแซมบาได้
ฉันว่าเราถอดแขนออก
เปลี่ยนเสื้อรัดทรง ให้เป็นเสื้อเกาะอกและเอวแบบสวยๆ
และเปลี่ยนกระโปรงเป็นกางเกงสั้นๆ
เราใช้ลายผ้าปะติดตรงนี้ ดูสิคะ
ใช่
ดูดีนะ
ไม่ใช่แบบนั้น
เธอมาทำอะไรที่นี่ อินญา ฉันไล่เธอออกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
- ใจเย็น อาร์เลต เราแก้ปัญหาได้แล้ว - แก้ได้จริงๆ ด้วย ใช่ไหม แคร์รี่
ฉันชอบชุดมาก ฉันดูสวยมาก ฉันต้องเยี่ยมแน่ๆ ในขบวนพาเหรด
อันที่จริง ฉันรับความดีความชอบ ทั้งหมดคนเดียวไม่ได้
ต้องขอบคุณความคิดเห็นเธอ เกลินญา
ทุกอย่างที่เธอพูด คำวิจารณ์ของเธอ เป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
มันดูไม่ซ้ำใครที่สุดแล้วตอนนี้ ใช่ไหม
สมบูรณ์แบบเลย ขอบคุณอีกครั้งนะ
ตีสองหน้าได้เก่งชะมัด
แคร์รี่
คิดว่าคุณจะบอกว่าฉันช่วยซะอีก
ตายละ ต้องเจออะไรแบบนี้อีกจนได้ ฉันต้องยกความดีความชอบให้เธอเหรอ
เธอทำงานให้ฉัน สาวน้อย ดังนั้นเธอก็ต้องเป็นคนช่วยอยู่แล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ ลืมมันซะ แต่คุณช่วยเขียน จดหมายแนะนำทุนเรียนที่ปารีสให้ฉันได้ไหม
โอเค ก่อนอื่นทำงานของเธอให้ดีซะก่อน
หลังพาเหรด ถ้าทุกอย่างไปได้สวย ฉันจะเขียนจดหมายเป็นภาษาฝรั่งเศสให้
อินญา
เอาชุดไปเก็บซะ
ขอบคุณค่ะ...
เดี๋ยวนี้
ไปได้แล้ว
อินญา ฉันว่ามันบ้าไปแล้ว ที่เราจะอยู่จนถึงวันอาทิตย์
เป็นความคิดที่แย่
ใจเย็นก่อน เลิกเครียดทีเถอะ
เราจะไปกันทันทีที่ฉันได้จดหมาย
- สัญญานะ - สัญญา
- โอเค - โอเค
ดื่มให้กับอินญาอีกครั้ง ที่รักษานักเต้นหลักของเราไว้ได้
- ดื่ม - ไง ทุกคน
- เกลินญา - พูดถึงก็มาพอดี
- นั่งสิคะ - ไม่ต้องหรอก ที่รัก
- เป็นไงบ้าง - คุณมาที่นี่เหรอ
หมายความว่าไง อินญา
ฉันเป็นคนที่นี่นะ แซมบาระดับรากหญ้า ฉันชอบมาที่นี่
นี่ ฉันเอานี่มาให้เธอ
สายรัดข้อมือเพื่อดูขบวนพาเหรด จากที่นั่งส่วนตัวของผู้จัดการฉัน
- ไม่ต้องก็ได้ค่ะ เกลินญา - ต้องสิ อินญา
ฉันไม่ได้เป็นคนเนรคุณ เหมือนเจ้านายเธอนะ
ฉันรู้ทันทีเลยว่า นางไม่ได้เป็นคนทำชุดนั้น
- จอมโกหก - ไม่เป็นไรค่ะ เกลินญา
ที่สำคัญก็คือ เขาจะช่วยให้ฉันได้เข้าเรียนที่ปารีส
- ปารีสเหรอ - คาร์นิวัลไม่เหมาะกับฉัน
อะไรกัน ปารีสไม่เหมาะกับเธอต่างหาก
"โอตกูตูร์" ไม่ละ
"ฉันจะไปปารีส" ไม่ ที่นี่ต่างหากที่เหมาะกับเธอ
เธอไม่เหมือนแคร์รี่ แม่คนนั้นเชิดซะไม่มี
ฉันเห็นด้วยนะ
ฉันเห็นด้วย
นายไม่รู้หรอกว่าเกลินญาพูดว่าอะไร
ฉันก็ยังเห็นด้วยกับเกลินญา
ฉันเช่าอะพาร์ตเมนต์ใกล้ๆ นี่
พวกเธอก็เลยมาอยู่แถวบ้านฉัน
จริงเหรอ
ดื่มอีกรอบ
ดื่มเลย
ดื่ม
- รู้ไหมฉันเพิ่งคิดอะไรออก - อะไร
ฉันลืมคืนเสื้อให้นาย
ฉันยกโทษให้
แต่เธอต้องเต้นแซมบากับฉัน
- น่ารักนะเนี่ย - โอเค
เราขอตัวก่อนนะ ทุกคน
เราขอตัวก่อน เราจะไปเต้นรำกัน
- เธอจะยอมเขาไหม - ฉันมองอยู่นะ
- ถึงตาฉันต้องไปแล้ว - ฉันจะไปด้วย
ฉันจะไปกับเธอ
ฉันไปด้วย รอก่อน
เธอจะไปด้วยเหรอ
ใช่ รอด้วย
ตาวินโญ
ไงที่รัก
ถ้าฉันบอกว่าฉันต้องการหนุ่มสักคน ที่มีหุ่นเหมือนนายในขบวนพาเหรดล่ะ
อะไรนะ
ไม่ใช่อย่างที่นายคิดน่า
- หรือจะใช่ - อะไรนะ
มีนักเต้นคนนึงป่วย และเข้าร่วมขบวนพาเหรดไม่ได้
นายน่าจะใส่ชุดได้พอดีเป๊ะ ช่วยฉันหน่อยนะ
ฉันเต้นไม่เป็น โจคา
จริงเหรอ เพื่อน
นายจะได้เรียนท่าเต้น มันจะสนุกมากๆ แน่ เหลือเชื่อเลยละ
ไม่ละ ฉันว่าไม่ดีมั้ง
รู้ใช่ไหมว่านายติดหนี้ฉันอยู่
กีมา
อยากช่วยเพื่อนหน่อยไหม
ฉันรักนาย นายก็รู้นี่
แต่ไม่มากพอให้นายทาสีฉันทั้งตัว
- ครั้งหน้าละกัน - ทาสีเหรอ
โทษนะ
- เขาบอกว่าทาสี - เปล่านี่
ฉันได้ยินเขาพูดนี่
ที่ทางของฉัน
คือรอยยิ้มหนึ่ง คือความสงบสุขและความสนุกสนาน
ชื่อของมันช่างไพเราะที่จะเอ่ย
มาดูเรรา ยา ยายา
ที่ทางของฉันคือ เส้นทางแห่งเทพโอกุนและเทพีเอียนซา
มีแซมบาตลอดทั้งคืน
เดินส่ายในทุกย่างก้าว
ที่ทางของฉัน ห้อมล้อมไปด้วยความลำบากและหยาดเหงื่อ
หวังจะได้เจอโลกที่ดีกว่า
และเบียร์ให้ฉลอง
ที่ทางของฉัน มีตำนานและพระเจ้าแห่งแสงสว่าง
มันใกล้กับออสวัลโด ครูซ
คาสกาดูรา วาซ โลโบ และอิราจา
ที่ทางของฉัน
คือรอยยิ้มหนึ่ง คือความสงบสุขและความสนุกสนาน
ชื่อของมันช่างไพเราะที่จะเอ่ย
มาดูเรรา ยา ยายา
มาดูเรรา
ขอยืมได้ไหมคะ
- ได้สิ เชิญเลย - ใช่
อินญา เธอหยิบสมุดบันทึกฉัน ที่อยู่บนโต๊ะให้หน่อยได้ไหม
- ฉันจะร้องเพลง - เธอจะร้องเพลง
- ขอบใจ - จ้ะ
เธอจะร้องเพลง
ฉันจะร้องเพลง
ทุกคน เพลงนี้เป็นเพลงของฉันเอง
เอาละนะ
- อยากร้องไหมคะ - ฉันร้องได้เหรอ
- ได้สิคะ - เอาเลย
ลองดูว่าร้องได้ไหม
ปอร์เตล่าเปรียบดังสตรี ดอกไม้งามที่ฉันรัก
ปอร์เตล่าคือทุกคน อาจเป็นเธอหรือเป็นฉัน
ของโดคา ป้าซูริกา อูนิเซ เตเรซา มาริซา
มาดูสิ
เธอแข็งแกร่ง เปี่ยมอำนาจ เทพีแห่งรุ่งอรุณ
เธอยิ่งใหญ่ที่สุด เธอห้าวหาญ เธอสูงส่ง เธอคือของจริง
ผสมกับฟังก์ ดูว่าเป็นอย่างไร กลองกับแทมบูริน และกลองกุยกา
มาดูสิ
เธอเปิดเส้นทางแห่งรัก มันมากกว่านั้น ปอร์เตล่า เธอทำให้ฉัน
ได้รู้สึกถึงสิ่งที่ปกคลุม ใครที่ได้ลองจะไม่มีวันลืม
ปอร์เตล่าอยู่ตรงหน้า และฉันกำลังตามเธอไป
ฉันรู้ว่าต้องการมากกว่านั้น
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
เร็วเข้า ตาชิ
เครื่องสวมหัวนี่มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ก็บอกแล้วว่ามันไม่ควรอยู่ตรงนี้
ปอร์เตล่าเปรียบดังสตรี ดอกไม้งามที่ฉันรัก
ปอร์เตล่าคือทุกคน อาจเป็นเธอหรือเป็นฉัน
ของโดคา ป้าซูริกา อูนิเซ เตเรซา มาริซา
มาดูสิ
เธอแข็งแกร่ง เปี่ยมอำนาจ เทพีแห่งรุ่งอรุณ
เธอยิ่งใหญ่ที่สุด เธอห้าวหาญ เธอสูงส่ง เธอคือของจริง
ผสมกับฟังก์ ดูว่าเป็นอย่างไร กลองกับแทมบูริน และกลองกุยกา
มาดูสิ
เธอเปิดเส้นทางแห่งรัก มันมากกว่านั้น ปอร์เตล่า เธอทำให้ฉัน
ได้รู้สึกถึงสิ่งที่ปกคลุม ใครที่ได้ลองจะไม่มีวันลืม
ปอร์เตล่าอยู่ตรงหน้า และฉันกำลังตามเธอไป
ฉันรู้ว่าต้องการมากกว่านั้น
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
ใครที่ได้ลองจะไม่มีวันลืม
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะรัก
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
ยอดไปเลย คาคา
เธอเยี่ยมสุดๆ
ยินดีด้วย คาคา
- ขอบคุณนะ - เพราะมาก
เกิดอะไรขึ้น ตื่นได้แล้ว
อรุณสวัสดิ์ ตาวินโญ
อเล็กซา เริ่มวันใหม่ให้ฉันที
อรุณสวัสดิ์ คาคา นี่คือข่าวประจำวันนี้
มาคุยกันเรื่องงานคาร์นิวัลอีกครั้งค่ะ ใกล้จะถึงงานแล้ว
ไลฟ์สดจากแซมบาโดรม
คาร์นิวัลไม่ใช่แค่การปาร์ตี้
มีรายละเอียดให้จัดการ ในนาทีสุดท้ายเสมอ
คนของปอร์เตล่ากำลังทำงานอย่างหนัก เพื่อทำงานให้ออกมาดีที่สุด
ดูสิคะว่าสวยแค่ไหน
พระเจ้า ดูขนาดรถแห่นั่นสิ
ที่ใดในโลก มีแต่ที่นี่ ที่งานคาร์นิวัลของบราซิล
พระเจ้า
อินญา ช่วยจัดการ ส่วนนี้ของมาริอาตรงคอให้หน่อย
- โอเค - มาเร็ว
เร็วเข้า จัดการให้ดีๆ นะ
อินญา
- อาร์เลต ฉันแก้ตรงนี้อยู่ - อย่ามาเถียงกลับ
- เครื่องไหล่มันเบี้ยวไปหมด - โอเค ไปละค่ะ
มาเร็ว แก้ให้ดี
- ตาชิ - คะ
- เสื้อรัดทรงนี่ยังไม่ได้ผูก - กำลังไปค่ะ
เร็วเข้า ตาชิ จัดการซะ
เร็วเข้า ทุกคน
- ตาชิ เดี๋ยว เธอต้องดึงมันแรงๆ - ดึง
- เสร็จละ - ตาชิ
ไปเถอะ
คุณสวยจัง
ไง เหนื่อยไหม
เหนื่อยมากๆ
ตามฉันมาสิ
เธอต้องชอบนี่แน่ๆ
พร้อมไหม
เธอฝันอยากเห็น อินทรีแห่งปอร์เตล่าไม่ใช่เหรอ
โอ้โฮ กีมา
สวยใช่ไหม
น่าทึ่งมากเลย
มีอีกนะ มาสิ
ปีนขึ้นไปสิ
- กีมา นี่มันบ้ามาก - เจ๋งใช่ไหมล่ะ
เหมือนฝันเลย
ใช่ ฉันบอกแล้วว่าคาร์นิวัลคือเวทมนตร์
นี่ เป็นไง โทษที
ตาวินโญ ให้ตายเถอะ
ตาวินโญ สายแล้วนะ
- ถอดเสื้อผ้าซะ - อะไรนะ
ถอดเสื้อผ้าออก
โทรศัพท์และของอื่นๆ ใส่ในนี้ ฉันจะดูแลให้
นี่ชุดรัดรูปของนาย
- ชุดรัดรูปเหรอ - เอมมานูเอล ทาตัวเขาที
- เยี่ยม ตาวินโญใช่ไหม - ตาวินโญครับ
- ถอดเสื้อผ้า - อะไรนะ
จะได้แต่งหน้าไง ถอดเสื้อผ้า
- เรากลับมาที่สถานที่จัดพาเหรด - ขอตัวนะครับ
มาดูกันว่าปอร์เตล่าดูเป็นยังไงบ้าง
ประธานาธิบดี ลูอิส การ์ลอส มากาเลส
ท่านประธานาธิบดี
- ขอผมคุยกับคุณสักครู่ได้ไหมครับ - ได้สิ นั่งเลย โอตาวิโอ
สวัสดีครับ สบายดีไหมครับ
คือ...
ผมอยากรู้ว่าพรรคมีคำตอบ
เรื่องที่ผมขอเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่ง ผู้ว่าการรัฐหรือยังครับ ท่านประธานาธิบดี
- ยังเลย โอตาวิโอ - ท่านก็รู้จักผมดี
ผมได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรี สองสมัยด้วยคะแนนท่วมท้น
- ผมทำงานด้านสาธารณสุข ความปลอดภัย - โอตาวิโอ โอตาวิโอ
มิรันตินโญเป็นเมืองเล็กๆ ที่ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อ
ใครที่มาจากเมืองนั้น ไม่ใช่ผู้สมัครที่เหมาะกับตำแหน่งผู้ว่าการรัฐ
ไม่มีการหันหลังกลับ โอ ยายา
ปล่อยให้น้ำตาเหือดแห้ง โอ ยายา
มุ่งหน้าไป แรงบันดาลใจ โผบินอย่างเสรี
ผ่านเส้นสายแห่งความปรารถนา ไปกันเถอะ
นั่นคือเพลงแซมบาจากปี 2017 แซมบางดงามมาก
กีมา ฉันมีเรื่องต้องบอกนาย
จำได้ไหมที่ฉันเคยบอกว่าฉันรักปอร์เตล่า
จำได้สิ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รักมัน
ฉันเลยตัดสินใจ ไม่กลับไปลอสแอนเจลิสแล้ว
ฉันจะอยู่ต่อ
- จริงเหรอ - จริง
จริงๆ นะ
เธอจะบอกว่าอะไรเหรอ
ไม่มีละ
กีมา ฉันว่าเราเกือบถึงตรงนั้นแล้ว
ดูดีนะ
เยี่ยมเลย ตาวินโญ
เยี่ยม ฉันพร้อมแล้ว
เกือบพร้อม ฉันอยากให้เขาหัวล้าน
หัวล้านเหรอ
โอตาวิโอ
อินทรีอยู่นั่นไง
อินญา
เกลินญาอยากได้คนไปช่วยแต่งตัว
โอเค ได้เลยค่ะ แคร์รี่
ว่าไง แคร์รี่
ยินดีด้วยนะ
ชุดสวยมาก
ฉันก็คิดอยู่แล้วว่าต้องออกมาดี
ขอบคุณนะ ปีนี้โรงเรียนทำได้เยี่ยมมาก
แล้วนายก็มีส่วนด้วย
รูปปั้นของนายดูแข็งแกร่ง เหมือนมีบุคลิก
ฉันแน่ใจว่าใครๆ จะเห็นเหมือนฉัน
ขอบคุณ แต่ฉันไม่คิดว่างานศิลปะของฉัน...
แคร์รี่ แคร์รี่
- ขอร้องละ เราคุยกันแล้ว... - ฉันคิดถึงนาย
- นายไม่คิดถึงฉันเหรอ - ในลอสแอนเจลิส
- มันจบไปแล้ว - ไม่ อย่าพูดอย่างนั้นสิ ที่รักของฉัน
ฉันเข้าใจว่านายไม่อยากกลับบ้าน
กลับมาหาฉัน
แต่อย่าทิ้งทุกสิ่งที่นายทุ่มเทให้ได้มาสิ
ฉันตัดสินใจแล้ว แคร์รี่
ฉันจะอยู่ที่บราซิล
โอเค
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่เธอทำเพื่อฉันนะ จริงๆ
สำหรับประสบการณ์ของเรา คือ... ที่นี่คือบ้านของฉัน
ฉันรักสิ่งนี้
ฉันอยากให้เธอเข้าใจ
คาร์นิวัลมีวันจบ
แต่ทุกสิ่งที่เราสร้างมาด้วยกัน จะไม่มีวันจบ
- เปาโล ขอบใจนะที่มา - ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
ขอบคุณที่สนับสนุนกัน การแสดงเยี่ยมมาก ยินดีด้วย
แป๊บนะ ฉันขอคุยกับเพื่อน ที่อนาคตสดใสก่อน
ฉันชอบจัง เป็นไงบ้างคะ
- ดีใจที่ได้เจอเธอที่นี่ - ใช่
- ทำตัวตามสบายนะ - ขอบคุณค่ะ
เธอเป็นแขกของฉัน
เธอมาคนเดียวเหรอ
มากับอินญาค่ะ เธอไปแก้ปัญหาบางอย่างอยู่
ฉันจะแนะนำเธอให้รู้จักเจ้าหน้าที่การตลาด เธอจะชอบพวกเขามากแน่
แซมบาปี 2017 เพื่อเปิดประเดิม การอุ่นเครื่องของปอร์เตล่า
เตรียมตัวนะคะ มันจะเริ่มแล้ว
- เกลินญา คุณสวยสมบูรณ์แบบเลย - ขอบใจนะพวกเธอ
- สู้ๆ นะคะ - โชคดีค่ะ
ขอบใจจ้ะ
ชุดสวยมากๆ
ขอบคุณค่ะ คุณมาริอา
- แม่ - ว่าไง
ทุกอย่างพร้อมแล้ว
- เราไปได้หรือยังคะ - ไปไหน
เกลินญาเชิญเรา ให้ไปนั่งตรงที่นั่งวีไอพี จำได้ไหม
คิดว่าฉันโง่เหรอ
คิดว่าฉันไม่รู้ว่าตาเตียน่า ไม่เชื่อฟังฉันและแอบไปซ้อมเหรอ
แม่คะ อย่าหงุดหงิดนะคะ
ฉันจะหงุดหงิดมาก
ถ้าเธอไปสาย และโรงเรียนเราเสียคะแนน
ลูกรัก แม่ภูมิใจมากๆ เลย ขอกอดหน่อย
แม่ภูมิใจมาก ไปเถอะ ไปสร้างชื่อในฐานะมือกลองกุยกา
- ไปเลยเด็กๆ - ขอบคุณค่ะแม่
อินญา เดี๋ยวก่อน
มีปัญหาอะไรไหมคะ อาร์เลต
ฉันว่าจะไปเตรียมตัว
อินญา แม้ว่าทุกอย่างที่เธอทำ เป็นเพราะแคร์รี่
ฉันก็อยากขอบใจเธอที่คอยช่วยลูกสาวฉัน
สำหรับทุกสิ่งที่เธอทำเพื่อโรงเรียนของเรา ฟังนะ สาวน้อย
จากใจจริงๆ เลย ขอบใจนะ
- ฉันต่างหากค่ะที่อยากจะ... - เธอไปได้แล้ว ไป ขอบใจนะ
มีอะไรให้ขำกัน
ปอร์เตล่ากำลังจะเข้าไปแล้ว ทุกคน
ดูปอร์เตล่าบนถนนสิคะ
ดูสิครับ
ขบวนของปอร์เตล่าเดินอยู่บนถนนแล้ว...
โอ้โห ปอร์เตล่า
- คุณได้เห็นถึงความตื่นเต้น... - สวยนะ
ขอบคุณ
ขอโทษนะคะ ขอผ่านไปหน่อยได้ไหม
- นี่ ชนฉันอีกแล้วเหรอ - โทษที
เธอไม่เห็นเหรอ
ฉันพยายามจะดูชุดที่ฉันออกแบบเอง แต่เป็นไปไม่ได้เลย
- เธอทำชุดด้วยเหรอ - ใช่ กับแคร์รี่
เขาจะเขียนจดหมายแนะนำให้ฉันด้วยนะ
- โอเค กับแคร์รี่เนี่ยนะ - ใช่
อินญา ฉันมีเรื่องต้องบอกเธอ
กีมา พวกเขามากันแล้ว ดูสิ
- เดี๋ยว ฉันจะหาวิธีให้ - โอเค
ปีนขึ้นมาบนนี้สิ
ดีขึ้นละ
- เห็นไหม - เห็น ทุกอย่างเลย
ตาวินโญอยู่นั่น กีมา
- ดูตาวินโญสิ - เป็นเขาจริงๆ
ว้าว ฉันจะอัดวิดีโอให้คุณย่าดู
ตาวินโญสู้ๆ
เขาเต้นได้ยอดมากเลย
นักเต้นนำสุดยอดเลย
เยี่ยมมาก
เป็นการแสดงที่โดดเด่นมากค่ะ
ใช่แล้ว เอเลน่า เรามองเห็นดอกไม้ บนหลังของทูปินัมบาได้เลย
และนายหัวล้านที่อยู่ตรงกลางนั่น
- คุณย่าคะ ดูตาวินโญสิ - อ้าว นั่นหลานย่าเหรอ สวยมากเลย
เขาเต้นรำอยู่ด้วย พระเจ้า
ฉันจะให้คุณฟังเพลงโปรดที่ฉันแต่งไว้ค่ะ
บอกด้วยว่าคุณคิดยังไง ฉันว่าคุณจะชอบมัน
- ฉันจะพูดตรงๆ - ค่ะ ได้เลย ฉันจะเปิดละนะ
นักเต้นนำทำได้งดงามมากครับ
เป็นคืนหนึ่งที่เยี่ยมที่สุดเลย
- ไง - ฉันขอบ้าง
นั่นไงเกลินญา กีมา
เกลินญา
สุดยอด
ชุดสวยมากๆ เลย
นั่นแหละทุนเรียนต่อที่ปารีสของฉัน
- ดูสวยมากเลย - เกลินญาสู้ๆ
- ดูสิ รถแห่ของฉัน - ฉันจะอัดมันไว้ด้วยนะ
- นั่นไงตาชิ - ตาชิสู้ๆ
มันจบแล้วเหรอ มันจบแล้ว
ให้สิบเต็มเลย
เต็มสิบแน่นอน
คิดว่าไงคะ
ชอบไหม
จากที่ฉันได้ยิน มันชัดเจนมากว่า
เป็นงานที่มีพรสวรรค์มาก
แต่
แต่เธอยังต้องฝึกอีกนาน กว่าจะได้เป็นมืออาชีพ
แต่ฉันจะช่วยเธอ
- ไม่เอาน่า คุณพูดจริงเหรอ - จริงสิ
ไม่อยากเชื่อเลย
ฉันจะรู้สึกเป็นเกียรติมาก ถ้าได้รับความช่วยเหลือจากคุณ
ฉันจะยินดีมากที่ได้ช่วยเธอ จริงๆ
งั้นทำไมเราไม่...
ไปที่อะพาร์ตเมนต์ฉันกันล่ะ
เราจะได้อยู่กันตามลำพัง คุยกันได้ง่ายขึ้น...
เข้าใจใช่ไหม
ค่ะ
ค่ะ ฉันเข้าใจ
อันที่จริงฉันว่าฉันเข้าใจดีเลยละ
ลืมเรื่องนี้ไปละกัน
ไม่นะ คาคา หยุดก่อน เดี๋ยว
ปล่อยฉันนะ
ปล่อยฉัน นี่ ปล่อยฉัน
เอตัวร์
ปล่อยเธอนะ
บ้าไปแล้วเหรอ
- นายมีปัญหาอะไร - ใจเย็นก่อน
- รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร - นายไม่ยอมปล่อยเธอ บ้าไปแล้วเหรอ
- พาพวกนี้ออกไป - ไปซะ
- อย่ามาแตะฉัน - ปล่อยเขาไป
พาพวกเขาออกไปจากที่นี่
เขาทำเธอเจ็บหรือเปล่า
เขาไม่ยอมปล่อยเธอ แต่พวกนายไม่ทำอะไรเลยเหรอ
- ไม่ไหวนะ - ออกไปซะ
เวลาหนึ่งชั่วโมงของปอร์เตล่าบนถนน ปิดฉากขบวนพาเหรดลงอย่างงดงาม
โดดเด่นในฐานะขบวนพาเหรดขบวนหนึ่ง ที่ใครๆ ชื่นชอบในคืนนี้
- ฉันไม่อยากได้ที่นั่งวีไอพีหรอก - เราไปละ
- เขาบ้าไปแล้ว - เขาทำเธอเจ็บหรือเปล่า
เอาสายรัดข้อมือออกซะ ไม่มีใครต้องการสายรัดข้อมือวีไอพี
- ไง - ไอ้งั่ง
- เกิดอะไรขึ้น - เอตัวร์ลวนลามคาคา เกลินญา
- อะไรนะ - นี่ๆ
- อะไรกัน - เกลินญา
- เขาโกหก - โกหกเหรอ
เอตัวร์ ไอ้เลวเอ๊ย ฉันเห็นนะ
ทุกคนเห็นกันหมด ไอ้เวร
คุณคิดว่าผมต้องลวนลามใครด้วยเหรอ
อินญาบ้าไปแล้ว คาคายินยอมต่างหาก เขาก็อยากเหมือนกัน
อะไรนะ นี่บ้าไปแล้วเหรอ เสียสติไปแล้วหรือไง
ฟังนะ ไปคุยกับทนายฉัน โอเคไหม ไอ้สารเลว
สัญญาของเราจบแล้ว
หมายความว่าไง "จบแล้ว" แล้ววิดีโอที่ผมกำลังทำล่ะ
ปาร์ตี้ล่ะ
เกเก ใจเย็นน่า
เกเกเหรอ
ฉันชื่อเกลินญา เกโร-เกโร
- ไปลงนรกซะ เอตัวร์ - ผมรู้ว่าคุณกำลังโมโห
พรุ่งนี้ตอนที่คุณใจเย็นลงแล้ว คุณค่อยให้คำตอบผม
ไปคุยกับสปอนเซอร์ตรงที่นั่งวีไอพี...
- ที่นั่งเหรอ สปอนเซอร์เหรอ - ใช่
ฉันไม่สนหรอก
ฟังนะ
คุณจะเสียอะไรเยอะเลยนะ
ไสหัวไป
คาคา เธอเป็นยังไงบ้าง
- เขาทำร้ายเธอหรือเปล่า - ฉันไม่เป็นไรค่ะ เกลินญา
แค่หงุดหงิดที่เราจะพลาด ขบวนพาเหรดเพราะไอ้สารเลวนั่น
คาคา ไม่เป็นไรนะ เรายังไปสนุก กับงานคาร์นิวัลได้ ฉันมีไอเดียละ
- โอเคไหม บรรยากาศดีๆ - ต้องงั้นสิ
- ไปกันเถอะ - ลืมเขาซะ ไปกันเถอะ
มาเร็ว เกลินญา
โรงเรียนนี้สวยจัง
ใช่ แต่ไม่สวยเท่าปอร์เตล่าของฉัน ซึ่งจะต้องชนะแน่ๆ ใช่ไหม
- เติมเบียร์เย็นๆ กันหน่อย - เยี่ยมเลย
- มานี่สิ - ต้องอย่างนั้นสิ
ดูจากตรงนี้ดีกว่าเยอะเลย ที่นั่งวีไอพีเหรอ ที่นั่งอะไรกัน
ดูคุณสิ เกลินญา เกโร-เกโร
ฉันชอบเบียร์เย็นๆ กับผู้ชาย ที่เคารพผู้หญิงโดยที่ไม่ต้องบอก
- ใช่แล้ว - เห็นด้วยเลย
พูดได้ดีมาก ดื่ม เกลินญา
นี่ เกลินญา
ทีนี้ยังไง เอตัวร์จะสร้างปัญหาให้คุณไหม แล้วงานปาร์ตี้ในถนนของคุณล่ะ
อินญา ไม่มีแล้วล่ะ มันเป็นความคิดเขา
ใบอนุญาต กลอง เครื่องแต่งกาย
ไม่มีเวลาที่จะจัดการทั้งหมดนั่น ก่อนงานคาร์นิวัลเลิกแน่ๆ
- ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ เกลินญา - อย่างี่เง่าน่า
ฉันแพ้สงครามเล็กๆ ไม่ใช่สงครามใหญ่ ใจเย็น ฉันจะหาโอกาสให้ตัวเองได้แน่
เลิกคุยเรื่องเศร้าๆ ได้แล้ว มาสนุกกับงานคาร์นิวัลกันเถอะ
- ดูสิว่ามันสวยแค่ไหน - มีอีกโรงเรียนกำลังมา
สุดยอด
ไอ้หนู ของของเธอ
ราตรีสวัสดิ์
บาย นายเยี่ยมมากๆ
- ไง ตาวินโญ - โจคา ขอบคุณจริงๆ นะ
ฉันไม่รู้มาก่อนว่าฉันต้องการมัน ไม่เคยรู้สึกอิสระอย่างนี้มาก่อน
นี่ ตาวินโญ อิสรภาพคือ ความสำเร็จที่แท้จริง
ยินดีด้วย นายทำได้เยี่ยมมาก
- ฉัน... - ให้ฉันช่วยนะ
นายเยี่ยมมาก
ให้ฉันช่วยนะ นางฟ้าของฉัน
เดี๋ยวปลดซิปให้
ให้ตายสิ นั่นอะไรน่ะ
ฉันเหนื่อยสุดๆ เลย
งานคาร์นิวัลยังไม่จบด้วยซ้ำ แต่ฉันหมดแรงแล้ว
สาวๆ ฉันไปละนะ โอเคไหม นี่ พวกเธอจะอยู่ตรงนั้นเหรอ
- ไม่ละ เราจะไปด้วย - งั้นก็ไปกันเถอะ
- ที่รัก ขอบคุณมากเลย ฉันชอบมาก - ขอบคุณ
- สุดยอด - ดีใจที่คุณมาครับ
เราก็ชอบมันมากเหมือนกัน ขอบคุณมากนะ บาย
- จุ๊บๆ - บาย
- ขอบคุณนะ สาวๆ - ห้ามเถลไถลนะ ฉันเหนื่อยแล้ว
ดูแลตัวเองด้วยนะ หลับฝันดี ดีใจที่พวกเธอมา ขอบใจนะ
แล้วเธอล่ะ
ไม่รู้สิ กีมา
- ให้ฉันช่วยนะ - เพราะความตื่นเต้นน่ะ
การได้มีส่วนร่วมในบางสิ่งที่พิเศษ ที่ทำให้คนมากมายมีความสุขมันน่าตื่นเต้น
มันก็เหมือนที่นายพูด
คาร์นิวัลทำให้เราได้เห็น เพียงเศษเสี้ยวว่าชีวิตเป็นยังไงได้บ้าง
แคร์รี่
ฉันต้องเห็นด้วยตาตนเองถึงจะแน่ใจ
- อะไรนะ - กีมา นี่มันอะไรกัน
นี่ไง
แคร์รี่ถูกช่างเย็บผ้าแย่งแฟน
- แคร์รี่ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย - ที่สำคัญคือตอนนี้ฉันรู้แล้ว
อยากได้จดหมายแนะนำใช่ไหม
ไม่ต้องห่วง ฉันจะแนะนำให้ทุกคน อยู่ห่างเธอให้ไกลๆ เลย
ถ้าฉันมีหนทาง
เธอจะไม่มีทางได้ทำงานในวงการแฟชั่นอีก
เข้าใจไหม ไม่มีวัน
ให้ตายสิ
- อินญา เดี๋ยว มาคุยกันก่อน - "เดี๋ยว" เหรอ กีมา
มาคุยกันก่อน แล้วฉันจะอธิบายให้เธอฟัง
ฉันพยายามจะบอก เรื่องนี้กับเธอมานานมาก
นายคบกับแคร์รี่อยู่ แต่ไม่ยอมพูดอะไรเลย
เขาเป็นแฟนเก่าฉัน เขามาทำงานที่โรงเรียนเพราะอยากคืนดี
แต่ฉันตัดสินใจว่า ไม่อยากเป็นแฟนกับเขาแล้ว
การได้เห็นสิ่งที่เธอทำเพราะรัก ให้งานคาร์นิวัลมันตรงใจฉัน
- ความรักให้งานคาร์นิวัลเหรอ - ใช่ ฉันรู้แล้วว่าที่นี่คือบ้านของฉัน อินญา
ไม่ นายไม่เข้าใจ
ฉันไม่ชอบคาร์นิวัล ไม่เคยชอบเลย
ที่ฉันเสียสละไปทั้งหมดนี้ กีมา
ก็เพื่อหาทุนไปเรียนที่ปารีส
- และนายทำลายโอกาสฉันไปแล้ว - อย่าพูดอย่างนั้น
หลีกไป
พ่อ
เขารู้หรือเปล่า
อินญา ลูกรัก ลูกอยู่ไหน
คุณย่าของลูกไม่สบาย และถูกพาตัวไปส่งโรงพยาบาลในรีโอ
พ่อไม่อยากเชื่อว่าลูกทิ้งย่าไว้คนเดียว
- ขอร้องละ อินญา - ไม่อยากเชื่อเลย
ตาวินโญ ตื่นได้แล้ว
เดี๋ยว
ทำไมรู้สึกเหมือนฉันโดนช้างนั่งทับ
เมาค้าง
- เกิดอะไรขึ้น อินญา - ตาวินโญ เราต้องไปแล้ว ลุกขึ้น
เธอไปเลย ฉันไม่สนเรื่องพ่อแล้ว
ฉันมีความสุขในรีโอ ฉันจะอยู่จนกว่าคาร์นิวัลจะจบ
อินญา ใจเย็นก่อน
ใจเย็นเหรอ
ฉันเสียทุกอย่างไปแล้ว ทุกอย่างเลย
อินญา ใจเย็นก่อน เกิดอะไรขึ้น
เราจะแก้ไขมันนะ
ยังไงละ คาคา
ทำอะไรไม่ได้แล้ว
ฉันทิ้งคุณย่าไว้คนเดียวและตอนนี้ย่าก็ป่วย
คุณย่าเหรอ
ช่วยฉันเก็บของหน่อยนะ
ไอซีอาร์เจ สถาบันโรคหัวใจอาร์เจ
พ่อ
มาถึงซะที
พ่อผิดหวังในตัวลูกจริงๆ ไร้สาระที่สุด
ลูกสาวของ ดร.โอตาวิโอ ตอร์เรส ที่งานคาร์นิวัล
ทั้งหมดนี่เกิดขึ้นเพราะลูกทิ้งคุณย่าไว้ลำพัง
พ่อฮะ อินญาไปเพราะอยากเรียนต่อ
- นั่นไม่สำคัญแล้ว - ถูกต้อง
พรุ่งนี้ลูกต้องไปทำงาน ที่สำนักงานหาเสียงของพ่อ
- เรี่องชั้นเรียนแฟชั่นนี่ให้มันจบไป - มหาวิทยาลัยค่ะ
ชั้นเรียนแฟชั่น
- นี่ เกรงใจกันหน่อยสิ - ขอโทษครับ ขอโทษ
ย่าอยู่ไหนคะ
อยู่ในนั้น
พ่อขอโทษนะ
ขอโทษ
- ทุกคนคิดว่าคนแก่ต้องป่วย - คุณย่า
- ฉันไม่ได้ป่วย - คุณย่า
หลานๆ ที่น่ารักของย่า
- ย่าโอเคไหมคะ - รู้สึกยังไงบ้างครับ
ย่าสบายดีมากๆ จ้ะ
ย่าดีใจมากๆ ที่หลานๆ ได้ไปเห็นงานคาร์นิวัล
หนูขอโทษค่ะ ยกโทษให้หนูนะคะ หนูไม่ควรทิ้งย่าไว้คนเดียว
ย่าชอบคลิปที่หนูส่งมาให้ย่าดูมากๆ
จริงเหรอครับ
- เห็นผมที่นั่นน่ะเหรอ - เยี่ยมที่สุด ย่าชอบที่ได้เห็นหลาน
ความสุขของหลานคือความสุขของย่า
มันเป็นความสุขของเรา
ย่ารู้อยู่แล้วว่าหนูต้องชอบคาร์นิวัล
มันอยู่ในสายเลือดของหนู หลานรัก อยู่ในสายเลือด
ตาวินโญ หยิบกระเป๋าสตางค์ให้ย่าหน่อยจ้ะ
นี่อะไร
- ให้ย่าเอานี่ออกก่อน - อย่าค่ะ
ย่าไม่ต้องใช้หรอก รู้สึกเหมือนไปงานคาร์นิวัลได้ด้วยซ้ำ
อะไรล่ะ
นั่นใช่พ่อไหม
ครอบครัวของเรารักคาร์นิวัลมาตลอด
จนกระทั่ง...
อุบัติเหตุนั่น
แม่ปกป้องเด็กๆ เสมอเลย ผมอยากให้แม่เข้าข้างผม
ลูกต้องใจเย็นกับเด็กๆ ให้มากขึ้น
แม่บอกแล้วนี่
นี่ลูก พวกเด็กๆ โตพอที่จะรู้ว่า อะไรดีที่สุดสำหรับพวกแก
ลูกจะควบคุมความฝันของคนอื่นไม่ได้
เมื่อไหร่จะเรียนรู้เรื่องนั้นสักที
สวัสดีครับ
- อย่านานนะ เด็กๆ - โอเคครับ
มันเป็นวันอาทิตย์ที่น่าตื่นเต้น
ที่เริ่มด้วยเอสตาซิโอ เดซา
ตามด้วยโรงเรียนต่างๆ อย่าง วิราดูโร แมนเกรา เปราโซ โด ตูชิ
กรานเด รีโอ และอูนิโอ ดา อิลา
และจบลงอย่างมีสไตล์ ด้วยภาพพระอาทิตย์ขึ้นที่แสนงดงาม...
- นี่อะไรกัน ไร้สาระ - ไอติมเสียบไม้ไง เห็นๆ อยู่
- ขอบใจ - เป็นคู่ที่น่ารักเนอะ
น่ารักมากๆ
ตาวินโญ มีอะไรที่นายอยากบอกฉันไหม
ฉัน...
ไม่มี
โอเค
ฉันจะถามใหม่นะ
มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้ที่นายอยากบอกฉันไหม
อินญา... ไม่รู้สิ
เราไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ใช่ไหม
ความคิดเห็นเกี่ยวกับปอร์เตล่า...
- ไปกันไหม - ไปกันเถอะ
ฉันยังพยายามรู้จักตัวเองอยู่
มันไม่เสี่ยงหรอก ต่อให้ไปเมืองหลวงก็เถอะ
เรามีกันและกันนะ
ฉันเก็บชีวิตส่วนตัวไว้ ไกลจากสายตาคนอื่นเสมอ
แต่เพราะเรื่องซุบซิบที่เป็นข่าวไปทั่วนี่
เราคิดว่ามันคงดีที่สุด ที่จะออกมาให้ข่าวที่ชัดเจนซะ
กีมากับฉันคบกันมาสามปีแล้ว
เราเจอกันครั้งแรก ตอนที่ฉันมาชมขบวนพาเหรดที่ปอร์เตล่า
แต่ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ
เขาคิดถึงงานนี้มากเสมอ
ฉันก็เลยอยากให้เขาเห็นว่า
โลกของเราไม่ได้แตกต่างกันขนาดนั้น
ช่างกล้า
เมื่อขบวนพาเหรดของทีมผู้ชนะจบลง เราจะกลับไปแอลเอ
และเริ่มต้นบทใหม่ของชีวิต
- อินญา เธอโอเคไหม - ยินดีด้วยนะคะ
- ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไร
และหลังจากพักโฆษณา
เกิดอะไรขึ้นกับเกลินญา
โปรดิวเซอร์ของเธอถูกกล่าวหาว่า คุกคามผู้อื่นและถูกพาตัวไปสถานีตำรวจ
และงานปาร์ตี้ในถนน ของนักร้องในงานคาร์นิวัลจะถูกยกเลิก
เดี๋ยวเรากลับมาค่ะ
บางครั้งมันก็ดีที่ลองเสี่ยง
- ต่อให้ต้องล้มหน้ากระแทกพื้นก็เถอะ - พระเจ้า ฉันรู้จักสีหน้าแบบนั้น
หลานไม่ไปกับพี่สาวเหรอ
อินญาทำอะไร ตาวินโญ
เอ่อ...
สายเรียกเข้า โอตาวิโอ
กีมา
ขอโทษนะที่จากไปแบบนั้น เพื่อนสาว
อินญา...
ทุกอย่างเรื่องคุณย่าฉัน แคร์รี่ ปารีส...
- ตอนนั้นฉันไม่รู้จะทำยังไงดี - ใจเย็นนะ ฉันรู้หมดละ
อันที่จริง...
ฉันไม่อยากเจอคนบ้านั่นอีกแล้ว
ฟังนะ ฉันคิดถึงวิธีแก้ไขเรื่องต่างๆ อย่างน้อยก็สักนิด
แต่ฉันทำคนเดียวไม่ได้
แต่ถ้าเพื่อนฉันเต็มใจจะช่วย
ฉันก็อาจทำได้
ไม่รู้สิ อินญา
ต้องช่วยอยู่แล้วสิ
ถึงเวลากินกาแฟกับขนมเค้กแล้วใช่ไหม
เค้กนี่อร่อยมากเลยครับ
- อร่อยมาก - ขอบใจ
อะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
ปอร์เตล่าเปรียบดังสตรี ดอกไม้งามที่ฉันรัก
ปอร์เตล่าคือทุกคน อาจเป็นเธอหรือเป็นฉัน
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน
เธอแข็งแกร่ง เปี่ยมอำนาจ เทพีแห่งรุ่งอรุณ
เธอยิ่งใหญ่ที่สุด เธอห้าวหาญ เธอสูงส่ง เธอคือของจริง
ผสมกับฟังก์ ดูว่าเป็นอย่างไร กลองกับแทมบูริน และกลองกุยกา
มาดูสิ
เธอเปิดเส้นทางแห่งรัก มันมากกว่านั้น ปอร์เตล่า เธอทำให้ฉัน
ได้รู้สึกถึงสิ่งที่ปกคลุม ใครที่ได้ลองจะไม่มีวันลืม
ปอร์เตล่าอยู่ตรงหน้า และฉันกำลังตามเธอไป
ขึ้นมาสิ เพื่อนสาว นี่แหละเวลาของเธอ
ไปเลย ไป
คุณย่า
หนูเอาคาร์นิวัลมาให้ย่าแล้ว
แด่มิรันตินโญ
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะรัก
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
- อยากลงไปไหมครับ คุณย่า - อยากสิ
ทุกคน อินญา เพื่อนฉัน
บอกฉันว่าเมืองนี้ไม่เคยมีงานคาร์นิวัล
ดังนั้นอินญา ช่วยเปิดงานเป็นเกียรติหน่อย
คาร์นิวัล นี่คือมิรันตินโญ
มิรันตินโญ นี่คืองานคาร์นิวัลค่ะ
ขอกลอง
ดูอินญาสิ
- ดูอินญาสิ - อินญา
อินญา
ขอโทรโข่งผมหน่อย
ตำรวจ
ปาร์ตี้จบแล้ว
ความวุ่นวายนี่จบแล้ว อินญา
ปิดไมค์ซะ
- ต่อเลยๆ - เดี๋ยวนี้ ปาร์ตี้จบแล้ว
สนใจครอบครัว ปาร์ตี้ให้น้อยลง
ปาร์ตี้นี่จบลงแล้ว ทุกคน ความวุ่นวายนี่จบลงแล้ว
- นี่คือพรรคค่านิยมแห่งครอบครัว - พ่อ หยุดนะคะ
พ่อทำอะไรน่ะ
บ้าไปแล้วเหรอ เละเทะกันไปใหญ่แล้วที่จัตุรัสนี่
พ่อ หยุดนะคะ หยุดคิดว่าพ่อต้องควบคุมทุกเรื่องซะที
มันไม่ดีสำหรับทุกคน โดยเฉพาะกับพ่อ
ดูตัวอย่างจากแม่สิ
แม่รู้ว่าชีวิตดีกว่านี้ ตอนที่พวกเราอยู่ด้วยกัน
ถ้าหนูเรียนรู้เรื่องนั้นได้ พ่อก็ทำได้เหมือนกัน
- แบบนี้ - เดี๋ยว
แบบนี้ ย่าเต้นแบบนี้ แบบนี้นะ ดูสิ
ดูคุณย่าสิคะ พ่อ
ลูกเหมือนคุณย่าจริงๆ
พ่อควรปล่อยให้เราสนุกกันสินะ
- ค่ะ - ใช่ไหม
มาปาร์ตี้กัน ทุกคน
ปาร์ตี้กันเถอะ
ต้องอย่างนี้สิคะ ปาร์ตี้ต้องดำเนินต่อไป
ตอนนี้เราจะเล่นเพลงใหม่
จากนักแต่งเพลงน้องใหม่มาแรง ที่ฉันเป็นคนดูแล
คาคา ขึ้นมาบนนี้เลย
อินญา ตาวินโญ พวกเธอด้วย
พ่อ ดูแลคุณย่าด้วยนะครับ
- ได้สิ แม่จ๋า - ย่าจะดูแลพ่อให้เอง
ขึ้นไปเลย เดี๋ยวฉันตามไป
โจคา
ไง
ฉัน... ฉันอยากขอบคุณ
นายไม่ต้องขอบคุณฉันก็ได้
ฉันชอบที่ได้เห็นนายเลิกอายซะที
มีอีกแค่สิ่งเดียวที่จะทำให้ฉัน มีงานคาร์นิวัลครั้งเยี่ยมที่สุดในชีวิต
งั้นเหรอ อะไรล่ะ
ถ้าเธอต้องการ ฉันก็เช่นกัน ถ้าเธอยอมฉัน ฉันก็จะยอมเธอ
ไม่ก็คือไม่ โอเคไหม
นั่นทำให้อะไรๆ เป็นเรื่องง่าย
ถ้าเธอต้องการ ฉันก็เช่นกัน ถ้าเธอยอมฉัน...
เธอบอกว่าไม่ชอบคาร์นิวัลไม่ใช่เหรอ
ไม่อยากจะเชื่อว่า นายจะมาทำลายปาร์ตี้ฉัน
ฉันต้องเอาจดหมายนี่มาให้เธอ
"ฉันขอให้คุณช่วยพิจารณารับเธอ เข้าเป็นนักเรียนในโปรแกรมแฟชั่น"
"แคร์รี่ แคเธอรีน โกลเดนแบลต"
นายโน้มน้าวให้แคร์รี่ เขียนจดหมายนี่ได้ยังไง
ไม่สำคัญหรอก
เธอคู่ควรกับจดหมายฉบับนี้
โชคดีที่ปารีสนะ
ขอบใจ
โชคดีที่แอลเอนะ
นี่ มาเถอะ
- อินญา เกิดอะไรขึ้น - เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น
- นายพาไอ้งี่เง่านั่นมาใช่ไหม โจคา - ไม่เอาน่าเธอ
อินญา ฉันรู้จักกีมามาตลอดชีวิต
และฉันไม่เคยเห็นเขา รักใครขนาดนี้มาก่อน
เขาจะไปแอลเอกับแคร์รี่
เธอต้องการอะไรอีก
- บ้าหรือเปล่า โจคา - นายหมายความว่ายังไง
ฉันไม่ควรพูดเรื่องนี้
แต่กีมาตกลงกับแคร์รี่ไว้
- อินญา - อินญา เดี๋ยวก่อน
เป็นเขา เป็นเธอ หรือแอปเปิล
เป็นฉัน เป็นวันนี้ หรือจะเป็นพรุ่งนี้
นายนี่กล้ามากเลยนะ
ถ้านายไม่ได้โกหกฉัน
หรือปิดบังฉัน ซึ่งก็เหมือนกันนั่นแหละ
มันเหมือนกัน
ถ้านายไม่มายุ่งกับฉัน ฉันคงได้จดหมายฉบับนี้ด้วยตัวเอง
จดหมายที่ฉันเคยต้องการเหลือเกิน
เพราะฉันคู่ควรกับมัน โอเคไหม
ตอนนี้นายดันอยากเสียสละตัวเอง ทำตัวเป็นคนดี
ขณะที่ฉันต้องรู้สึกผิดขณะเรียนที่ ฝรั่งเศสเพราะมันแลกมาด้วยอิสรภาพนาย
ไม่มีทางหรอก
ฉันไม่อยากยกโทษให้นาย ฉันอยากโกรธนาย
แต่ฉันทำไม่ได้ กีมา
ฉันทำไม่ได้ เป็นเพราะกากเพชรโปรยปรายนั่น
ฉันรู้ว่านี่มันบ้า
รู้ว่าเมื่องานคาร์นิวัลจบลง
ความรักที่เริ่มต้น ในงานคาร์นิวัลก็จบลงด้วย
แต่ฉันอยากให้นั่นไม่ใช่เรื่องจริงเหลือเกิน
กีมา เดี๋ยวก่อน
ทุกอย่างที่ฉันรู้สึกเป็นเรื่องจริง
ประสบการณ์ทั้งหมดของเราเป็นของจริง
ฉันไม่อยากให้มันจบลง
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเธอฉีกจดหมายนั่น
ฉันไม่ต้องการจดหมาย
ถูกแล้ว
เธอไม่ต้องการมันหรอก
ดูสิ่งที่เธอทำไว้สิ
ไม่ใช่ฉัน เรา
แล้วเจอกันในปารีสนะ
- นายจะมาปารีสเหรอ - เป็นเราไม่ใช่เหรอ
ฉันคิดอยู่ว่า...
ที่นั่นมีงานคาร์นิวัลไหม
ถ้าไม่มี
เราก็จัดงานของเราขึ้นมาเองสิ
ฤดูร้อนกำลังจะมาถึง
ความอบอุ่นในหัวใจเธอ
เวทมนตร์ที่มีสีสัน
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
รออีกไม่นานแล้ว
สาวๆ ทุกคนกับก้นงอนๆ
เปลือยอกบนหาดทราย
กลายร่างเป็นนางเงือก
คืนนี้ฉันต้องการให้เธอ
เร่าร้อนเพื่อฉันเท่านั้น
ปีที่ไม่อาจลืมเลือน - ฤดูร้อน
คืนนี้ฉันต้องการเธอ
กอดเธอ ยั่วยวนเธอ
มีความสุขกันทั้งวัน
พ่อ
ตาวินโญ ลูกพ่อ ลูกกำลังคบกับเด็กคนนั้นอยู่เหรอ
เปล่าครับ แค่กิ๊กกันเฉยๆ
อะไรนะ
แค่กิ๊กกัน
มันคืออะไร
ในคืนหนึ่ง และครึ่งหนึ่งของบรรยากาศนี้
ฉันคว้าดวงจันทร์ ฉันพนันกับทะเล
ฉันจะชนะใจเธอยังไง
คืนนี้ฉันต้องการให้เธอ
เร่าร้อนเพื่อฉันเท่านั้น
คืนนี้ฉันต้องการเธอ
กอดเธอ ยั่วยวนเธอ
ฤดูร้อนกำลังจะมาถึง
ความอบอุ่นในหัวใจเธอ
เวทมนตร์ที่มีสีสัน
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
รออีกไม่นานแล้ว
สาวๆ ทุกคนกับก้นงอนๆ
เปลือยอกบนหาดทราย
กลายร่างเป็นนางเงือก
คืนนี้ฉันต้องการให้เธอ
เร่าร้อนเพื่อฉันเท่านั้น
คืนนี้ฉันต้องการเธอ
กอดเธอ ยั่วยวนเธอ
ปอร์เตล่าเปรียบดังสตรี ดอกไม้งามที่ฉันรัก
ปอร์เตล่าคือทุกคน อาจเป็นเธอหรือเป็นฉัน
ของโดคา ป้าซูริกา อูนิเซ เตเรซา มาริซา
มาดูสิ
เธอแข็งแกร่ง เปี่ยมอำนาจ เทพีแห่งรุ่งอรุณ
เธอยิ่งใหญ่ที่สุด เธอห้าวหาญ เธอสูงส่ง เธอคือของจริง
ผสมกับฟังก์ ดูว่าเป็นอย่างไร กลองกับแทมบูริน และกลองกุยกา
มาดูสิ
เธอเปิดเส้นทางแห่งรัก มันมากกว่านั้น ปอร์เตล่า เธอทำให้ฉัน
ได้รู้สึกถึงสิ่งที่ปกคลุม ใครที่ได้ลองจะไม่มีวันลืม
ปอร์เตล่าอยู่ตรงหน้า และฉันกำลังตามเธอไป
ฉันรู้ว่าต้องการมากกว่านั้น
ฉันอยากมีเสรีภาพที่จะฝัน
ปอร์เตล่าเปรียบดังสตรี ดอกไม้งามที่ฉันรัก
ปอร์เตล่าคือทุกคน อาจเป็นเธอหรือเป็นฉัน
ของโดคา ป้าซูริกา อูนิเซ เตเรซา มาริซา
มาดูสิ
คำบรรยายโดย: วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ