Sprawa 82-712.
Agent prowadzący: Rick Dicker.
Dane osobowe proszę.
Tony. Tony Rydinger.
Opisz całe zajście.
Mam w klasie taką dziewczynę...
Spotkałem ją na zawodach.
Jesteś Wiola, tak?
Tak.
Była jakaś inna.
Wyluzowana. Pewna siebie.
Fajna, ładna.
Zaprosiłem ją do kina.
To w piątek?
W piątek.
I wróciłem na zawody.
Zaraz potem zdarzyła się ta cała akcja na parkingu.
Nadchodzi Człowiek Szpadel!
Wiele jest rzeczy nade mną, lecz pode mną nie ma już nic!
A potem zobaczyłem te dziwne, czarne buty.
Zostańcie tu.
Zaraz. Wolno nam?
To nielegalne.
Wyglądali jak superbohaterzy.
- Zgubimy go. - Dobrze już.
Jedno dba, żeby gapie nie podchodzili.
Drugie pilnuje Jack-Jacka.
- Myślałam, że... - Słyszałaś mamę.
Katapultuj mnie!
Zamawiam patrol!
Nigdzie nie idziesz, grzdylu zafaflany!
Mogłem się zmyć.
Ale jeden z głosów był jakby znajomy.
Dziewczyna się wkurzyła, zdjęła maskę...
i to była ona.
Tony!
Hejka.
To nie tak, jak myślisz.
To już było przegięcie. Spanikowałem i zwiałem.
Teraz mi trochę głupio.
Może mogłem powiedzieć „cześć” czy coś?
Nie jej wina, że są nielegalni.
Nie boję się silnych dziewczyn.
Samoocenę to ja mam raczej wysoką.
A co to jest?
Czy komuś o tym opowiadałeś? Może rodzicom?
Wyszłoby, że coś ukrywam.
Wie pan, jak to jest?
Jasne, młody.
Lubię ją.
Umówiłem się z nią na piątek.
Ale teraz będzie jakoś dziwnie.
Najchętniej bym o wszystkim zapomniał.
Zapomnisz, synu.
Zapomnisz.
INIEMAMOCNI 2
Dalej!
Kto pod kim dołki kopie, ten Człowiek Szpadel!
Człowiek Szpadel! Znów się spotykamy.
No świetnie! Tylko jego mi brakowało.
Iniemamocny!
Poznaj Kafara!
Pa, pa!
Nie, nie, nie!
Nie zbliżać się, jasne? Nie podchodzić!
Nie wrobisz mnie w dzieciaka!
Ster i hamulce rozwalone. A Człowiek Szpadel dał nogę.
Nie możemy mu... Bob! Kolejka!
Mrożon! Tak jest!
Musimy to zatrzymać przed estakadą!
Będę zabezpieczał budynki!
Proszę pani!
Pięknie dziękuję, kawalerze.
Co?
Wiola!
Stać!
Wszyscy!
- Orientuj się! - Maks!
Wiola!
Kto pilnuje Jack-Jacka?
Maks go pilnuje!
Wiola, weź go!
Wali na ratusz!
Trzeba pomóc mamie!
Znów się ujawnili! To nasza szansa!
Jedź za nimi! Pilnuj Mrożona!
Bob! Zrób coś z tym kotłem!
Załatwione.
Co tu robicie? Uciekajcie!
To zaraz wybuchnie!
Już nie zdążymy!
Udało się!
Ręce do góry!
Co myśmy narobili?
Przepraszam. Pan Mrożona?
Wybacz. Nie powinno mnie tu być.
Wielka szkoda.
Co nie?
Może warto by zmienić prawo?
To suberbohaterowie: Mrożon, Iniemamocny i Elastyna
ponoszą winę za te zniszczenia.
Człowieka Szpadla wciąż nie ujęto.
Nie my to zaczęliśmy!
A skończyliście?
Szpadel przestał niszczyć miasto?
- Nie. - Przestał rabować banki?
- Nie. - A złapaliście go?
Nie.
Banki były ubezpieczone.
Jesteśmy przygotowani na takie wypadki.
Gdybyście nic nie zrobili,
sprawy toczyłyby się właściwym torem.
Wolicie, żebyśmy stali bezczynnie?
Bez dwóch zdań.
Nie pomogłeś za bardzo.
Chcecie się z tego wygrzebać?
To przestańcie wreszcie kopać pod sobą dołki.
Słabo poszło.
Tato, to nie jest chyba dobry moment na taką informację,
ale stało się coś jeszcze. Jeden kolega...
widział mnie bez maski.
Hej, Rick, Wiola uważa, że kolega z klasy, Tony...
widział ją w stroju, bez maski.
- Gaduła? - Nie wiem.
Nazwisko: Rydinger.
Tony Rydinger.
Sprawdzę to.
Bob, Helen...
pozwólcie na słówko.
Zamknęli nasz program.
Co?
Politycy nie rozumieją,
że można czynić dobro bezinteresownie.
To ich stresuje.
Od dawna czekali na jakiś pretekst.
Dziś się doczekali.
W każdym razie...
To koniec.
Możecie zostać w motelu jeszcze przez dwa tygodnie.
To niewiele.
I tak pomogłeś.
Nie zapomnimy tego.
Jestem zaszczycony, że pracowałem z tak wspaniałymi ludźmi.
Dzięki za wszystko. Powodzenia.
Wam też.
Umyłeś ręce?
Mydłem?
A wytarłeś?
Co?
Samo zielsko? Kto zamówił samo zielsko?
Ja. Jest zdrowe i masz je zjeść.
- Pogadamy o tym? - O czym?
O trupie w szafie.
W której szafie?
Czyli nie.
Chodzi o dziś?
A co właściwie było nie tak?
Popełniliśmy błędy.
Na przykład wy mieliście pilnować Jack-Jacka.
Bawić się w niańki, kiedy wy załatwiacie ważne rzeczy.
Już mówiłam.
Dzieci nie mogą decydować.
- Ale mogą wam pomagać. - Tak!
Tak zawsze mówisz, tato!
Tak, ale „pomagać” ma wiele znaczeń.
Chyba powinniśmy pomagać.
Tak, ale...
- Źle, że pomogliśmy? - Nie...
Byłeś dumny.
Tak, byłem. Jestem!
Chcemy zwalczać zło!
Nic z tego.
Mówiłaś, że będzie inaczej.
I było. Na wyspie.
Ale nie mówiłam, że...
Czyli znowu mamy nie używać mocy?
To one mnie definiują.
Nie mówimy, że macie...
- Co? - Tak było w telewizji.
Możemy zacząć jeść?
Póki nie wystygło?
Zrobiliśmy coś złego?
- Tak. - Nie.
Nie zrobiliśmy nic złego.
Superbohaterowie są nielegalni. Słusznie czy nie, takie mamy prawo.
Prawo musi być sprawiedliwe. Czego ty je uczysz?
Praworządności!
Wobec złego prawa?
Złe prawo należy zmienić,
a nie szerzyć chaos.
Już panuje chaos!
Dla mnie to było całkiem ekstra.
Co?
Walka ze złem, całą rodziną.
To było ekstra.
Ale się skończyło. Świat jest, jaki jest.
Musimy się dopasować.
Jest bardzo źle?
Jest dobrze.
Mogę już wstać?
Długo zostaniemy w motelu, tato?
Niedługo, skarbie.
Co my zrobimy?
Nie wiem.
Może Dicker znajdzie...
Dicker odszedł, Bob.
Pomysł, że znów będziemy działać, to czysta mrzonka.
Jedno z nas musi iść do pracy.
Jedno z nas?
Pracowałeś w ubezpieczeniach.
Nie znosiłem tego.
Wiem, że było ci ciężko.
Może teraz ja popracuję, a ty się zajmiesz...
Nie, zrobię to. Zacisnę zęby i zrobię.
Gdzie są moje garnitury?
Spłonęły, gdy...
odrzutowiec zniszczył nam dom.
Tak.
Na nikogo nie możemy już liczyć, Bob.
Zostaliśmy sami. Nie możemy czekać...
Nie ma ratownika.
Odradzałbym kąpiel.
Gdzie dziś zniknąłeś?
Ominęła cię cała zabawa.
Nie złość się. Wiem, kiedy zejść ze sceny.
Sam jestem nielegalny.
Zresztą, wiedziałem, że gliny was puszczą.
Choć Bob robił, co mógł.
Jasne.
Podobno zamknęli program.
Ile tu jeszcze zostaniecie?
Dwa tygodnie.
Propozycja jest aktualna.
To miło, ale nas jest piątka.
Nie zrobimy wam tego.
Nasze drzwi są otwarte.
Są też dobre wieści.
Kiedy wy siedzieliście w puszce,
do mnie zgłosił się koleś, który pracuje dla jednego rekina.
- Winston Deavor. - Chce pogadać.
Ze mną, z wami, o różnych super sprawach.
Sprawdziłem go.
Czysty. Wyszkolił go Dicker. Chce się spotkać.
Rany! Kolejne kłopoty.
Dopiero wróciliśmy z posterunku.
Kiedy?
Dzisiaj. Właśnie tam idę.
Baw się dobrze. Ja pasuję.
Prosi całą trójkę.
Kochanie, posłuchajmy chociaż, co ma do powiedzenia.
Adres już znacie. Widzimy się na miejscu.
Mamy iść w superstrojach?
Tak.
I chyba najlepiej w tych starych.
Gość, zdaje się, lubi retro.
A wy to dokąd?
Powietrze jest dziś wyjątkowo świeże.
Jeśli Jack-Jack...
Wiem, co mam robić.
Państwa identyfikatory. Proszę tędy.
Jesteś moim fanem.
Jak się masz?
Znaczy... ja jestem twoim.
Niech to!
Kocham superbohaterów!
Te moce, te kostiumy...
mityczne zmagania!
Winston Deavor. Mówcie mi Win.
Miło was poznać.
- Mrożon! - Uszanowanie.
- Elastyna! - Miło mi.
- Pan Iniemamocny! - Witam.
Iniemamocny pan nie lubi zła
Cios mocny ma
Iniemamocny! Pan! Pan! Pan!
Zimny drań wołają go
Zawsze lodu ma jak lodu on
Mrożon Mrożon
Tak się cieszę, że was widzę. A to moja...
Witajcie, superbohaterzy! Bardzo przepraszam za spóźnienie.
...spóźnialska siostra, Evelyn.
Sama robię sobie wyrzuty, więc ty już nie musisz!
Niesamowita jest.
Mój ojciec był dumny jak paw, że miałem z wami cokolwiek wspólnego.
Nazywał was ostatnią linią obrony.
Całe życie was wspierał.
Finansował waszą działalność.
To on zebrał fundusze na budowę pomnika Dynamistrza.
Znał wielu supersów osobiście.
Zainstalował nawet w domu gorącą linię do Światłomiła i Ogniksa...
...na nagłe wypadki.
Wszystkim się nią chwalił.
Załamał się, kiedy kazali wam się wycofać.
Uważał, że bez was świat zrobi się niebezpieczny.
Ani trochę się nie mylił.
Potem było włamanie.
Ojciec zadzwonił do Światłomiła. Na gorącą linię!
Ten nie odebrał.
Zadzwonił do Ogniksa. Też nic.
Superbohaterów zdelegalizowano...
Rabusie znaleźli ojca...
i zastrzelili go.
Więc...
Było wam ciężko.
Zwłaszcza mamie.
Umarła kilka miesięcy później. Z rozpaczy.
Gdyby nie zdelegalizowano superbohaterów...
nie byłoby tragedii.
Chociaż ojciec mógł też ukryć się z matką w schronie.
Nie zgadzam się absolutnie! Ale nie o tym teraz mówimy.
Rzecz w tym,
że nikt nie wierzył, że damy radę pokierować przedsiębiorstwem ojca.
Tymczasem Evelyn została projektantką, ja menadżerem
i dzięki nam DevTech zyskał rangę, jaką się dziś cieszy.
Światowego potentata telekomunikacyjnego.
Ogromnego.
Będącego w stanie naprawić co nieco na tym świecie.
Stąd to spotkanie.
Powiedzcie,
co było główną przyczyną delegalizacji superbohaterów?
- Ciemnota. - Dezinformacja.
Na przykład dzisiaj, ze Szpadlem.
Złożona sytuacja.
Musieliście podjąć trudne decyzje.
Już nic nie mów.
Bo i nie mogę.
Przecież nic nie widziałem.
Nikt niczego nie widział!
Kiedy walczycie ze złem, jak dziś,
ludzie nie widzą walki ani jej przyczyn.
Widzą to, co pokazują im politycy.
Widzą zniszczenie i widzą was.
Jeśli chcemy zmienić, to, jak ludzie postrzegają superbohaterów,
wy troje musicie ukazać swój punkt widzenia całemu światu.
- Tylko jak? - Z pomocą kamer.
Wy troje musicie ukazać swój punkt widzenia całemu światu.
Tylko jak?
Umieścimy nanokamery takie jak te, w waszych kostiumach.
Takie malutkie.
A obraz jest świetny.
Dzięki. Mój projekt.
Mamy pieniądze, wpływy, kontakty na świecie...
i, co bardzo ważne, ubezpieczenie.
Polisa to podstawa.
Brakuje tylko super superbohaterów.
Czyli właśnie waszej trójki! Do dzieła!
Sprawmy, żeby supersi znowu byli legalni.
Genialna myśl!
Do roboty. Czekam na zlecenie.
Twój entuzjazm jest bezcenny.
Nie trać go. Ale na pierwszy ogień...
idealna będzie Elastyna.
Lepsza ode mnie?
Oczywiście jest świetna.
Zuch dziewczyna, ale...
No wiecie. No wiesz.
Bez urazy...
nie testujemy zasady „polisa pokryje wszystko”...
tak zaraz na wstępie, zgoda?
Chwileczkę. W sensie, że co? Ja robię demolkę?
Evelyn dokonała analizy...
kosztów waszych akcji z ostatnich pięciu lat przed delegalizacją.
Wyniki Elastyny nas przekonują.
To niesprawiedliwe porównanie!
Ciężkie problemy wymagają ciężkiej ręki.
Naturalnie! Będziemy rozwiązywać najróżniejsze problemy.
Ale nasz program zainicjuje Elastyna!
Co ty na to?
Co ja na to?
Nie wiem.
Jak to nie wiesz?
Dopiero co mówiłaś, że to koniec...
a superbohaterowie to mrzonka.
Teraz dostajesz propozycję życia i nie wiesz?
To nie takie proste, Bob. Chcę chronić dzieci!
Ja też.
Przed więzieniem!
Jak to niby robisz?
Nie chcesz zmienić prawa, przez które muszą ukrywać, kim są?
One nie wiedzą, kim są. To dzieci.
Mają moce, więc są supersami...
czy korzystają z tych mocy, czy nie.
To im dobrze zrobi.
Nie czas na wyjazdy.
Maks ma kłopoty z nauką.
Wiolę stresuje randka z tym chłopcem, Tonym.
A Jack-Jack...
Jack-Jack? Co z nim nie tak?
Z nim akurat nic.
Ale każdy bobas wymaga wiele uwagi.
Czy ja mogę wyjechać?
Oczywiście, że tak.
Nawet musisz! Żebym znowu...
żebyśmy znów byli supersami, a dzieci miały wybór.
Żebyś ty go miał.
Niech będzie!
Żebym ja też miał wybór!
I świetnie bym się spisał!
Nieważne, co wynika z wykresów Deavora.
Ale to ciebie chcą.
A ty się spiszesz...
równie...
dobrze.
To było bolesne wyznanie.
Nie będę kłamać.
Miło, że mnie chcą. Pochlebia mi to, ale...
Rozważmy opcje.
Zgadzasz się, zarabiasz, opuszczamy motel.
Pomagasz wszystkim supersom, w tym naszym dzieciom.
Albo...
Jak nie znajdę roboty, trafiamy pod most.
Ale to jakiś obłęd.
Żeby pomóc rodzinie, muszę ją opuścić.
- I złamać prawo. - Będziesz super.
Wiem. Tylko co z tobą? Mamy dzieci.
Przypilnuję ich. Luz.
- Spoko. - Spoko?
Jesteś rozkoszny.
W razie czego rzucę wszystko i wrócę.
Nie będzie trzeba.
Wszystkim się zajmę. Ty rób swoje.
Załatw to...
a ja po tobie poprawię.
Mówi Deavor.
Tu Elastyna.
Wchodzę w to.
Panie Deavor, jest nam bardzo miło,
ale to przesada.
Skąd. To nic takiego.
Moi wspólnicy nie mogą mieszkać w motelu.
Ale czyj to dom?
Mój. Mam ich kilka. Tego nie używam.
Zostańcie, jak długo chcecie.
Nie wiem, co powiedzieć.
Może „dzięki”?
To jest nasz nowy dom?
Wyluzuj. Tylko na jakiś czas.
Przytulnie tu.
Popatrzcie tylko. Deavor kupił go od dzianego ekscentryka...
który lubił swobodę...
więc jest tu masa różnych tajnych wyjść.
I nie rzuca się w oczy.
Nie chcemy zwracać na siebie uwagi.
Ale ma mega ogródek!
Czy to nie lekka przesada?
Obok jest las!
Wolałabyś wrócić do motelu?
I basen!
Co to za nowa praca mamy?
Ważne, że nie mieszkamy w motelu.
Fajna ta nowa praca mamy!
Nieźle, własny wodospad.
Ale ekstra!
Maks! Dość!
- Nie kanapa! - Maks!
- Nie dotykaj! - Kanapa!
- Maks! - Nie!
Nie!
O rany.
To nie mój styl.
Nie jestem mroczna i smutna.
Jestem Elastyna.
Jestem, wiesz, elastyczna.
To dzieło Edny?
Nie. Jakiejś Dżoany Gabany.
No to ci nie zazdroszczę, bo jeszcze się od niej nasłuchasz.
Był jeszcze liścik.
Co?
Elastyno, zajrzyj do garażu. Evelyn.
Nowy Elastycykl.
Nowy? Nie mówiłaś, że miałaś motor.
Miałam też irokeza. Sporo o mnie nie wiesz.
Tak, ale... irokeza?
Nic nie straciłeś.
Tak! Napęd hybrydowy.
Co to znaczy?
Czyli ma niezłe kopyto. Rozgryzę go.
Dasz czadu.
Owszem i ty też.
Oboje damy.
Pa, kotku.
- Zaraz. Czy to Elastyna? - To chyba ona!
Hej, Elastyna!
Wyjdź za mnie, Elastyno!
Zwą Elastyną ją Dziewczyna z gumy
Żadnych piosenek, bo się wypisuję.
Popatrz tylko.
Nowe Polis. Chcesz mocno uderzyć w przestępczość,
uderz tam, gdzie jest mocna.
Dziwne, że tak cię to cieszy.
To jak plac zabaw dla superbohaterów!
O nie. To jest sam cukier.
Gdzie mama?
Wyszła. Jest w nowej, bohaterskiej pracy.
Myślałam, że superbohaterzy są nielegalni.
Tak. Na razie.
Czyli mama dostaje kasę za łamanie prawa?
Nie łamie...
Ociepla nasz wizerunek. To jej nowa praca.
Więc mama działa nielegalnie...
żeby przekonać ludzi, że nie powinna być nielegalna?
Autobus już jest!
Łapcie plecaki! Szybciej, już!
Praca domowa też jedzie.
Pa, pa.
A my dwaj będziemy żyli w zgodzie...
bo nie zadajesz trudnych pytań.
Melduję się. Gdzie mamy się ustawić?
Czekaj.
Dziwnie tak czekać na przestępstwo.
Spoko, jesteś w środku...
najniebezpieczniejszej dzielnicy miasta. Doskonale.
- To plac zabaw dla superbohaterów. - Plac zabaw. Tak.
Jak nas zdelegalizowali...
mąż podsłuchiwał gliniarzy.
Czekał na zbrodnię.
A ja się na niego wściekałam.
Ale ze mnie hipokrytka.
- Uwaga. - Mam coś.
Wiemy, że ktoś chce zakłócić...
otwarcie nowej linii kolejki.
- Zagrożenie terrorystyczne? - Możliwe.
Na rogu 54. i Nottingham.
Może być ostro! Bomba!
Róg 54. i Nottingham. Dawaj!
Wioluś! Masz być w domu punkt 10.30.
Koło 11.00?
Koło 10, a może i 9.30.
To koło 10.30.
Miłej zabawy.
„W calutkiej Chrapulandii
„Chrapusie już chrapią.
„Leżą wszystkie w łóżkach i zgodnie przez sen sobie sapią”.
Kontrolujemy to, co w poziomie.
Kontrolujemy to, co w pionie.
To nie tak się robi, tato.
Każą nam robić tak.
Tak nie umiem. Czemu zmieniają matematykę?
- Luz, tato. - Matma to matma.
Zaczekam, aż wróci mama.
Co?
Nie zrozumie tego lepiej niż ja.
„W dalekiej Lulilandii spać idą Lulusie...
„i każdy szybko uśnie.
„Natomiast w Sen Franciszko posnęły Senniki,
„bez czarów ni guseł śpi każdy jak suseł.
„To wszystko, bo wszędzie, bo wszyscy ścigają już sen!
„On sensu ma więcej niż wiersz oto ten”.
Burmistrzowie lubią chwalić się swoimi miastami.
Ja nie jestem wyjątkiem.
Przyznam, że Nowe Polis to nie jedyne miasto...
Policja nie ma nic przeciwko temu?
Jasne, w końcu ich wyręczasz!
Jeszcze nam nie darowali ostatniego razu.
Znam ich szefa. Nie ma problemu.
Nawiasem mówiąc...
gdybyś sama zajęła się Szpadlem...
sprawy wyglądałyby inaczej.
Dobrze mówię?
...w ramach budżetu i przed czasem
uruchamiamy supernowoczesną kolejkę magnetyczną.
Dostarczy was ona wszędzie, gdzie chcecie z niewiarygodną prędkością.
Niniejszym otwieram świetlaną przyszłość!
Kolejka stanęła.
Rusza w złą stronę.
Jedziemy do tyłu!
Jadę za nią.
Ależ ona śmiga!
100 i przyspiesza. Ile torów położyli?
Jakieś 40 kilometrów.
Nie da się tego wyłączyć?
Nic z tego.
Czy to Elastyna?
A ręcznie?
Zhakowali system.
Odetnijcie prąd.
Nie ma czasu.
Ktoś dzwoni! Przełączam się.
Mama, nie mogę znaleźć klapków. Tato też nie.
Nie chciał zadzwonić, więc ja dzwonię.
Nie dzwoń do matki!
Maks, nie mogę gadać.
Spójrz pod łóżko.
- Czas! - Masz dwie minuty!
Jest skrót. Jedź przez kanał.
Nie wiem, czy mi nie ucieknie.
Co to było?
Nikomu nic się nie stało?
Wszyscy cali?
Obyś miał dobrą wymówkę.
Co mi się stało?
Witaj znów wśród nas, Elastyno. EkranTyran
Słonko, czemu...
Nic do mnie nie mów.
To ja, tata. Wszystko w porządku?
Tak. Nie chce mi się teraz gadać.
Tony nawet nie zadzwonił?
Nie chcę o tym rozmawiać!
- Kochanie... - Tato!
Chcesz, żeby mi przeszło, to mnie zostaw w spokoju.
Proszę.
Paskudna sprawa. Zaginęło dziecko.
Syn mojego brata. Dziś jego pierwsze urodziny.
Ale jeśli ktoś go znajdzie, to tylko ty, Roman.
Jesteś świetnym policjantem.
To jest napad!
Ręce do góry. Odwrócić się.
Ręce na kark i ani drgnij!
Nie ruszaj się!
Rzuć to. Jazda pod ścianę!
A ty pilnuj drzwi.
Myślisz, że to żart?
Jazda.
Co ja mówiłem?!
Dam radę!
Życie ci zbrzydło?
Nie, nie, nie!
Nie!
Nie, nie, nie.
Nie, nie, nie!
Jednak masz moce!
Tak jest! I nawet cię nie drasnął!
Przeniknąłeś przez szkło? To jest twoja moc?
Kto się umie mnożyć jak króliki i przechodzić przez najtwardsze...
Mój Boże!
- Halo. - Cześć, kotku.
- Nie dzwonisz do mnie? - Hej.
Nie. To znaczy, tak.
Nie chciałem cię budzić.
Zdarzyło się właśnie coś bardzo dziwnego.
- Czuję, że cię obudziłam. - Nie.
- Ale Jack-Jack... - Coś się stało?
Wiedziałam! Zaraz wracam! Nie powinnam była...
Nic się nie stało. Zostań i dokończ misję.
Nie powinnaś była...
Co? Nie wierzysz, że dam radę?
Nie, nie. Wybacz. Źle się wyraziłam.
Mam wrócić?
Nie! Wszystko gra. Panuję nad sytuacją.
Co z Jack-Jackiem?
Nic. Tryska zdrowiem.
To dobrze.
Jak randka Wioli?
To dzisiaj, tak?
Tak. Dobrze.
Wszystko gra.
Jack-Jack ładnie usnął?
Tak, bez problemu.
I Maks odrobił lekcje?
Wszystkie.
Czyli nie doszło do katastrofy?
Choć to się nie mieści w głowie, do niczego nie doszło.
A jak u ciebie?
Ocaliłam porwaną kolejkę!
Było fantastycznie!
Burmistrz otworzył nową linię.
Elastyna zdołała dogonić skład i aktywować...
Pogadał, przeciął wstęgę...
a kolejka ruszyła w odwrotną stronę...
- ...zupełnie nowej kolejki... - ...nastąpiła awaria...
...to Elastyna...
- Super... - Elastyna...
Bum! I zero ofiar w ludziach!
...niezwykłym motocyklu i ocaliła pasażerów.
No to ruszyłam za nią!
Mówię ci, kotku, było obłędnie!
To fantastycznie, kochanie!
I to już pierwszego dnia!
Jestem z ciebie taki dumny. Serio.
A ja z ciebie, skarbie!
Wiem, że chcesz iść na akcję i pójdziesz.
I będziesz niesamowity.
Nic bym nie zrobiła bez twojej pomocy.
Dzięki za wszystko.
To nic takiego.
Kocham cię, skarbie. Niedługo wrócę.
Słodkich snów.
Dobranoc, kochanie.
Tato, nie ma sprawy. Zaczekam z tym na mamę.
Tak jakby się znała na... Potrafię...
Umiem matmę.
O, bracie...
Zaczekam na mamę!
A ja to co? Rodzina zastępcza?
Nie moja wina. Zmienili matmę.
Wstawaj, kolego.
Już chyba wiem, jak rozwiązać to zadanie.
Zdążymy to przerobić przed klasówką.
Czyli najpierw przesuwasz wszystkie liczby do tej kolumny.
...zmieniasz znak.
Czyli z plusa robi się minus, a z minusa...
Rozumiesz?
Tak jest, synek!
Heja.
Przeprowadziłam się.
Zapisałam ci na szafce mój nowy adres...
niezmywalnym tuszem.
To jest to?
Zapomniałeś?
O czym zapomniałem?
Dobre.
Punkt za poczucie humoru.
To przez ten strój?
Mogę wyjaśnić.
Chodzę na kółko teatralne...
i chcą wystawiać Szekspira,
ale „ma przemawiać do dzieci”.
Że niby supersi to taki czad.
- No tak. - Wkładasz pelerynkę,
a oni: „Nie. Na topie są czarne rajtki”.
My się znamy?
Pani przemowa może sporo zmienić.
Obie strony chcą dobra swoich obywateli.
Jesteśmy tak blisko zaprowadzenia pokoju w regionie.
Dawno tego nie robiłam.
Wszystko gra. Jesteśmy na fali.
Bądź jak zawsze czarująca...
Wszystko to zaprocentuje.
Pani Elastyna? Czekają na panią.
Hej! Poplątania nóg!
Dziękuję, Chad.
- Proszę. - Idziemy.
Pani ambasador! Dzień dobry!
Przecież to Elastyna!
To dla mnie prawdziwy zaszczyt.
Przykre, że was zdelegalizowali.
Cieszę, że w końcu wróciłaś w tym lśniącym wdzianku.
To wiele dla mnie znaczy. Powodzenia.
Tędy, pani ambasador.
Czekam na pokój!
Najpierw pokonaj zło.
Trzy, dwa...
Ponad 15 lat superbohaterowie się ukrywali.
Stało się tak, gdy stracili poparcie społeczne.
To może się zmienić...
bo ludzie chcą powrotu supersów.
A oto bohaterka heroicznej pogoni za uciekającym pociągiem.
Jak zawsze olśniewająco szykowna Elastyna.
- Witam. - Chad.
Twoje akcje idą w górę.
Fakt. Jest dobrze.
Witam.
Witam?
Mogę liczyć na twoją uwagę?
Tak, Chad.
Oczywiście.
Jestem na waszych ekranach.
Słowa, które wypowiadam, czytam z innego ekranu.
Ekrany są wszędzie.
Ekrany nas kontrolują.
A ekrany kontroluję ja.
EkranTyran.
Mam władzę nad tym programem...
i nad tym głupawym dziennikarzem.
Co z nim?
Zhakowali sygnał.
Nie patrz na monitory!
Mógłbym uprowadzić panią ambasador,
póki jest w powietrzu.
Prawda, Elastyno?
Jakieś okno! Gdzie tu jest okno?
- Co jest? - Gdzie Elastyna?
Który to?
Elastyna! Co ty tu robisz?
Ambasador jest w niebezpieczeństwie!
Uwaga!
Podleć do nich jak najbliżej!
Znikajcie stąd. Bezpiecznego lądowania!
Nie strzelaj! To Elastyna.
Niech pani siada!
Zaatakowali nas!
Chrońcie panią ambasador!
Otwieraj drzwi!
Rób, co każe!
Umiecie pływać?
- Tak. - Nie!
Musimy się katapultować. Uwaga!
Nic pani nie jest?
Czuję się świetnie...
Chłopaki są głupie, a supersi do kitu.
Dzień dobry.
Raz mnie zobaczył w stroju...
i postanowił udawać, że mnie nie zna.
Boi się.
Jeśli cię widział, lepiej, żeby zapomniał.
Dla ciebie to też lepiej.
Nawet nie wiem, ile wspomnień Dicker musiał wymazać przez te lata...
kiedy ktoś poznał tożsamość mamy lub moją.
Czyli to wina Dickera! Ty mu powiedziałeś o Tonym!
- Kochanie... - Wykasowali mnie Tony'emu z głowy!
Nienawidzę superbohaterów!
Wyrzekam się mocy!
Wyrzekam się!
Dostała okresu dojrzewania?
Badania dowodzą, że ludzie...
bardziej ufają małpie niż Kongresowi.
Co się dzieje, Tommy? Protest?
Nie, raczej wiec poparcia.
Poparcia? Poparcia czego?
Poparcia ciebie oczywiście.
Cześć.
Dzięki, że przyszliście!
Bardzo dziękuję.
Cześć.
Co tam masz napisane?
Dajcie działać supersom!
Odezwę się.
Coś takiego!
Ellenwood.
Nagle cię interesują superbohaterowie?
Oddzwonię do ciebie.
Miłe uczucie.
Nie ma mnie.
To działa!
Ambasador wygłosiła mowę o supersach!
Wystarczy komuś uratować życie, żeby cię polubił.
Dzwonią ludzie z całego świata.
Poziom rozpoznawalności skoczył o 72%.
Walka o legalizację superbohaterów to już ruch ogólnoświatowy!
Opracowałem następny krok.
Tak zwane „spotkanie na oceanie”. Na jachcie.
Będą liderzy i supersi...
- z całego świata. - Świetnie.
Cieszę się...
że wyniki są dobre...
że pani ambasador nas wspiera.
Cieszę się twoim szczęściem.
Mówisz, że się cieszysz, ale nie czuję tego.
Bo go nie złapałam! EkranTyran jest wolny.
Dałam się wciągnąć w jego grę i wygrałam rundę.
Będzie grał w to dalej, a dopóki gra, wygrywa.
W biznesie nauczyłem się...
wąchać kwiaty.
Nie kwitną tak często.
Chcesz na grobie napis „Dużo się martwiła”?
Dobra, przestań gadać.
Pokaż jej.
To fascynujące, prawda?
Elastyna, we własnej osobie!
- Witaj. - Ja nie...
Weź się trochę w garść, Karen!
Cześć. Mój kryptonim to Telesa.
Chcę ci bardzo podziękować, że jesteś!
Moja moc jest taka.
Robi wrażenie. Bardzo wielowymiarowe.
Czułam się inna, dawniej.
Ale teraz, odkąd ty jesteś sobą, czuję się...
Brawo ja.
Pozwoziłem ich z całego kraju.
Wszyscy się ukrywali.
Mają moce, ukryte tożsamości...
kryptonimy własnego pomysłu.
Huchacz. To dla mnie przyjemność.
W moich oczach jesteś wzorem superbohatera.
Dziękuję. Miło to słyszeć.
Ja nazywam cię CGŁ.
Bardzo mi miło, CGŁ. Skąd jesteś?
Z Wisconsin.
Elastyna. Jak sądzę twoje moce to...
Traktowanie rzeczy prądem...
wyładowania, pioruny, takie tam.
Mów mi Refluks.
Przypadłość zdrowotna lub moc. Wybierz sobie.
To tylko taki wesoły tekścik.
Nie uraziłem?
Nie, skąd. Refluks. Świetne.
Bardzo bym chciał z tobą pracować.
Tak. Nader imponujące. Ćwicz dalej.
Padam z nóg. Moje gratulacje. Wielki dzień.
Dobranoc paniom. Widzimy się jutro.
Dobranoc.
Musi ci być miło. Znowu na czele peletonu.
Peletonu?
Trochę minęło od twoich ostatnich akcji.
A nawet wtedy pozostawałaś w cieniu Iniemamocnego.
Nie, nic podobnego.
Nie mówię, że nie byłaś sławna.
Byłaś i jesteś gwiazdą...
ale teraz masz całą scenę dla siebie.
A ludzie patrzą.
Że to niby męska branża?
A twoja lepsza? Brat prowadzi DevTech.
Nie chcę jego roboty. Ja tworzę, on sprzedaje.
Sama powiedz, które z nas ma większe wpływy?
Wolisz odpowiedź idealistki czy cynika?
Cynika.
Więc handlarz. Im lepszy sprzedawca, tym więcej klientów.
Nie ma znaczenia, co sprzedajesz. Ważne, co ludzie kupują.
To prawda.
Tajemnicę powstania wszechświata...
mój brat opchnąłby jako masażer do stóp.
A co powie idealistka?
Idealistka powie: rób swoje.
Nie czekaj na pozwolenie, tylko bierz się co rano za robotę.
- Mówisz jak mój brat. - Co?
Zupełnie jak on.
Ma rację. W końcu trzeba wiedzieć, jak dotrzeć...
Wiem! Dopadnę go!
- Mojego brata? - Nie! EkranTyrana!
Jesteś genialna. Namierzysz sygnał
i jego źródło.
Załatw sprzęt. Czekam na lotnisku.
- Co? - Spoza miasta będzie łatwiej.
Sprzęt będzie na piątą rano.
Muszę do telewizji. Chad!
Brat załatwi ci wywiad w czasie wiadomości.
- Wywiad przez telefon! - Będzie dym.
I obalimy EkranTyrana!
Dzisiaj Chad.
- Dicker. - Hej, Rick.
Pamiętasz tego chłopaka, Tony'ego Rydingera?
Do wymazania. Miły dzieciak.
Wymazałeś mu również z pamięci piątkową randkę z moją córką.
Mało, wymazałeś moją córkę.
Ups. Nie jest to nauka ścisła, Bob.
Musisz mi pomóc.
Wiola nienawidzi mnie i ciebie, i superbohaterów.
Muszę to odkręcić. Co wiesz o Tonym?
Niewiele.
Dobry dzieciak.
Koledzy, sport, muzyka.
Rodzice prowadzą Głęboką Michę. Młody tam czasami dorabia.
Głęboka Micha?
Po co jechać taki kawał do czegoś, co się nazywa Głęboka Micha?
Poprosimy tamten stolik, przy filodendronie.
Obok filodendrona. Będzie fajnie.
Tu wcale nie jest fajnie.
Raczej nudno.
Nudna Micha.
Wiola pewnie chętnie odpocznie od żarcia na wynos.
Lubię żarcie na wynos.
To znaczy, że będzie zielsko?
Zdrowa dieta zawiera warzywa.
Przyzwyczaj się.
Dobry wieczór.
O, nie!
- Żyjesz? - Wiola?
- To nic. - Daj serwetki.
- Wszystko dobrze. - Zdarza się.
Już wycieram.
Zwykle się tak nie zapluwa.
- Napije się pan wody? - Tak.
Tak, chętnie. To moja córka.
- Znasz ją. - Przestań.
- Cześć. - Wiola.
Cześć, Wiola.
Wiola, przywitaj się.
Nie przeginaj, tato.
Maks, jej młodszy brat.
Cześć.
Dobra woda. Orzeźwiająca.
Źródlana?
Nie wydaje mi się. Chyba raczej z kranu.
Jest bardzo smaczna.
Doskonały kran.
Przepraszam na chwilę.
Bardzo mi miło.
Gdzie ona poszła?
Powściekać się w spokoju.
A teraz czas na zdalny wywiad specjalny...
z Elastyną.
Co tam, Chad? Dobrze się czujesz?
Dobrze. Lekarze mnie zbadali.
Wiesz, że nic a nic nie pamiętam?
Dziwne, oglądasz nagranie
z samym sobą i nic ci się nie kojarzy.
Ale nie ma obaw.
Podjęliśmy środki ostrożności.
Gdzie teraz jesteś?
W pracy, w bezpiecznym, tajnym miejscu.
Pomówmy o tobie,
o uratowaniu uprowadzonej kolejki.
Oto fragment filmu z kamery, którą miałaś na sobie.
Proszę o materiał.
Ależ ona śmiga!
100 i przyspiesza. Ile torów położyli?
Jakieś 40 kilometrów.
EkranTyran przerywa ten program...
aby nadać komunikat.
Ale numer. Wyczuła go.
Oby twój gadżet zadziałał.
Nie warto oglądać dalszego ciągu.
Mam cię!
Elastyna nie uratowała nikogo.
Jedynie opóźniła własną porażkę.
A wy gapicie się na nią...
zajadając chipsy, pewni, że rozwiąże problemy,
których wy z lenistwa nie ruszacie.
Superbohaterowie mają w waszych mózgach
zastąpić realne działanie symulacją.
Gadające głowy zastępują rozmowy.
Zamiast sportu macie kanały sportowe.
Podróże, relacje z bliskimi, ryzyko...
wszystko, co warto przeżyć
znacie tylko z ekranów.
Zamykacie się w swoich twierdzach...
pasywni...
nienasyceni konsumenci,
którzy nie potrafią wstać z kanapy,
zmusić się do wysiłku i żyć.
Superbohaterowie mają was bronić,
a tylko czynią was jeszcze bardziej bezbronnymi.
Wmawiacie sobie, że jesteście bezpieczni,
że ktoś dba o wasze interesy,
ktoś pilnuje waszych praw.
Tymczasem system wciąż was okrada...
z cynicznym uśmiechem.
Śmiało, wyślijcie na mnie swoich supersów.
Szykujcie przekąski, siadajcie przed ekranem i patrzcie, co będzie.
Nie macie już władzy nad niczym.
Teraz rządzę ja.
Znalazłaś coś?
Przepraszam!
Co się stało?
To się stało, że mi dowody zniszczyłeś.
Co jest? Co zrobiłem?
W co wy mnie wrabiacie?
Jasne, winny jest system.
Ten gadżet to skarb, Evelyn.
Jesteś genialna.
Oj, weź się!
Ja tylko wykonałam genialne zlecenie.
Tato.
Teraz mamy ułamki normalne i nienormalne, i procenty.
Nic nie rozumiem.
Przecież rozumiałeś.
Wtedy tak, ale...
te ułamki normalne i te tam, dziecięce...
Dziesiętne.
...do jego rąk trafił Iniemamochód,
dawny pojazd superbohatera, Pana Iniemamocnego.
To coś, co kupujesz, gdy masz już wszystko.
Mówili, że jest nie do naprawienia.
Stan igła.
To była twoja fura?
Podobno uległ zniszczeniu.
Sądzono, że został zniszczony, ale pojawił się na aukcji.
Mówili, że...
To mój wóz!
Głupie oczko!
Wóz jest najeżony niesamowitymi gadżetami. Zechce pan pokazać?
Chciałbym, ale jeszcze nie wiem, jak się co włącza.
Łał! To działa?
Co robisz? To nie jest zabawka! To prawdziwe rakiety!
Ekstra! A jak się je odpala?
To nie twój wóz!
Twój też nie!
Mój! To Iniemamochód!
- Jest tego gościa! - Nieprawda!
Odpal rakiety! Odpal rakiety! Odpal rakiety!
Niczego nie odpalę!
- Ognia! - Nie chcę...
kłopotów teraz...
gdy mam nie przeszkadzać mamie.
Zrobiło się groźnie.
Bogacz ma mój wóz.
To jednak go nie odkradniesz temu gościowi?
Co to ma być?
To Jack-Jack też ma moce?
Tak, ale...
- Wiedziałeś? - Tak.
- Nie powiedziałeś? - Nie.
Jako twoje dzieci musimy wiedzieć!
- Mama wie? - Nie.
- Dlaczego? - Mama nie jest...
- Ty chciałbyś wiedzieć. - Czemu?
Bo wolałem...
- Co? - To zły moment.
- Czemu? - Bo...
- Nieładnie. - Bo się do tego zbieram!
Przyswajam nowe informacje, przetwarzam je!
Robię matmę, naprawiam chłopaka,
pilnuję potwornego brzdąca!
Jak to robię?
Improwizuję na bieżąco!
Jem grzmota i bekam piorunem!
Bo jestem Pan Iniemamocny!
Nie Pan Jako-tako ani Pan Przeciętny.
Pan Iniemamocny!
Dzwonię po Lucjana.
Nie! Ja daję radę!
Nie mam zamiaru wzywać...
Tata.
Dzwonię po Lucjana.
Wygląda normalnie. Kiedy to się zaczęło?
Jak Helen poszła do pracy.
- Ona wie, tak? - Żartujesz?
Nie mogę jej teraz powiedzieć. Ma robotę.
Mama!
Zostawić ratowanie świata facetom?
- Nic z tego. - Mama!
Muszę dać radę!
Żeby ona dała radę.
- Żebyśmy my dali radę! - Załapałem, Bob.
Załapałem. Kiedy ty ostatnio spałeś?
A kto tego pilnuje?
Zresztą, to tylko bobas. Panuję nad sytuacją.
Czyli wszystko gra?
Wszystko pod kontrolą. Tak?
Co jest?
Ciacho! Dzidzia chce ciacho?
Dzidzia chce ciu-ciu? Am-am?
Am-am ciacho! Ciacho!
Ciacho!
- Rany! - Ciacho!
Czyli on cię słyszy w...
W innym wymiarze, tak.
Pokręcone. Zupełnie nie...
Nie jak nasze starsze dzieci. Nie.
Ma wszystkie moce, stosuje losowo.
A teraz? Jest zadowolony?
Teraz tak. Pewnie.
Ale nie mogę bez końca dawać mu ciasteczek!
Ale jak mu nie dam...
I znów jest dziki!
Nie gryziemy tatusia!
- Co? - Nie gryź!
Chyba potrzebuję czasu dla siebie.
I wrócę do formy.
Trzeba ci czegoś więcej, Bob.
Musisz przeorganizować życie na wielu płaszczyznach.
Poczynając od superdziwadła!
Potrzebne ci radykalne rozwiązanie.
Gabana?
Kostium Elastyny zaprojektowała Gabana?
Tłumacz się gęsto!
Jak rany. Jest gorzej, niż myślałam.
To mały. Przywiozłem małego.
Ryzykowny pomysł.
Wyglądasz okropnie.
Ostatnio mało sypiam.
Zepsuła mi się córka, całą matmę pozmieniali...
potrzebowaliśmy baterii AA, ale kupiłem AAA.
Nadal potrzebujemy AA.
Przegapiłem czerwoną skarpetę w białym praniu i wszystko jest różowe.
I nie ma jajek.
Dobrze pojęte rodzicielstwo to akt heroiczny.
Dobrze pojęte.
Mnie ono nigdy na szczęście nie dotknęło.
Ale nie przyszedłeś po jajka i baterie.
Tworzę super odzież, a Elastynie potrzebny jest nowy strój.
Właściwie chodzi o Jack-Jacka.
Chcesz zamówić także nowy kostium dla bobasa?
Nie nazwałabym tego pilną sprawą.
To przypadek szczególny. Zaciekawi cię.
Gdyby tu chwilę został...
Został? Tutaj?
Dzieci to nie moja branża.
Nie mam tu sprzętów dla dzieci. Jestem artystką!
Nie zawracam sobie głowy kwestiami dnia...
codziennego.
Fascynujące!
Widzisz to?
Mój Boże.
Tak!
Jasne, że zostanie na noc.
Trudno zastąpić Helen, a ty jesteś zmęczony.
Starsze dzieci cię potrzebują. Zmykaj.
Ciotunia Edna pomoże.
Szerokiej drogi i dobranoc. Miło było.
„Ciotunia Edna”?
Proszę o uwagę.
Serdecznie dziękuję za wsparcie
okazane superbohaterom
i pomoc w ich powrocie na łono społeczeństwa!
To wasza zasługa.
A że są nam nieodzowni, stało się jasne...
za sprawą łotrów takich jak samozwańczy EkranTyran.
Ale niedługo panował.
Podziękujmy tej pani.
Wielka superbohaterka. Kochacie ją. Tęskniliście.
Witaj z powrotem, Elastyno!
Wskakuj na scenę. Śmiało.
No chodź tu.
To dla ciebie.
Na pamiątkę.
Dzięki, Winston, Evelyn. Dziękuję wszystkim w DevTech.
Tak wiele wam zawdzięczam.
To dzięki wam wreszcie ktoś poszedł po rozum do głowy.
Tak szybko osiągnęliśmy tak wiele,
w związku z czym mam dla was ważny komunikat.
Przed chwilą, na wielkim szczycie...
liderzy ponad stu wiodących państw świata...
postanowili ponownie zalegalizować superbohaterów!
Światowych superbohaterów i liderów zapraszamy...
na jacht „Sprawiedliwość”.
Zostanie tam podpisana deklaracja.
A teraz prosimy o wybaczenie. Bo nam jacht ucieknie.
Miło mi. Dzięki, że wpadliście.
Cześć! To znowu ja.
Zawsze chciałam cię o coś spytać.
Jak godzisz życie superbohaterki z życiem codziennym?
Samo superbohaterstwo to prościzna.
Przepraszam na moment.
Jasne. Na razie! Fajnie się gadało!
Hej, Wiola.
Cześć.
Gdzie Jack-Jack?
Na trochę u Edny.
Edna opiekunką?
Tak.
I jesteś spokojny?
Tak. Nie wiem dlaczego, ale tak.
Chcę ci coś jeszcze powiedzieć.
Przepraszam za Tony'ego.
Nie pomyślałem, że Dicker wymaże mu ciebie...
ani o tym, że musisz płacić za wybór,
którego nie ty dokonałaś. To nie fair, wiem.
I do końca skopałem sprawę w tej restauracji, próbując...
W każdym razie...
Przepraszam.
Zwykle wiem, jak należy postąpić,
ale teraz nie jestem już pewien.
Po prostu chcę być...
dobrym tatą.
Nie jesteś dobry.
Jesteś super.
Czy superbohaterki mogą pić na służbie?
Nie jestem na służbie. Niech cię nie zmyli kostium.
Wiem, powinnam zabawiać gości...
ale zmęczyły mnie uśmiechy, uściski.
Czasem trzeba uciec, żeby nie zwariować. Znam to.
Przed czym ty uciekasz?
Głównie sprawy firmy. Z moim bratem na czele.
Przecież go kochasz. Ta firma to wy dwoje. Yin i yang.
Ja projektuję, on zna się na ludziach.
Umie im dogodzić, przywiązać do siebie, wyczuć, czego chcą...
Ja tego nigdy nie wiem.
A jak ci się wydaje?
Wygody. Zawsze zamienią jakość na wygodę.
Może to dno, ale jakie wygodne.
To trochę jak z tą historią.
Z EkranTyranem?
Właśnie. Coś mi tutaj nie pasuje. Za łatwo poszło.
To dla ciebie za łatwe?
- Zabawne. - Co?
Popatrz tylko na to.
Na monitorze EkranTyrana widać obraz z kamery w moim kostiumie.
Co?
To zamknięty obwód, prawda?
Tak.
To skąd EkranTyran ma obraz z kamery?
Może ją zhakował.
Czyli gość potrafi robić takie akcje,
ale ma w drzwiach zwykłe zamki?
Może chciał, żebyś go znalazła.
Dał się złapać?
Chciał, żebyś wygrała.
To nie ma sensu. Facet jest bystry.
Skoro tworzy takie technologiczne gadżety...
powinien mieć pomysł, jak ich używać.
A nie rozwozić pizzę.
Co z tego?
Einstein był urzędnikiem.
Wygrałaś. Dorwałaś gościa...
Czekaj. Kiedy Tyran chce zahipnotyzować jakąś osobę...
musi tylko pokazać jej ekran.
A jeśli ekran nie wygląda jak ekran?
Może dostawca pizzy to naprawdę tylko dostawca...
wykonujący polecenia z ekranu w okula...
Dobra jesteś.
Patrz na robota! Będzie startował!
Nie mam odczytu.
- Wcisnąć „start”? - Teraz!
Więcej mocy!
Żeby się tylko udało!
Uznaliśmy, że lepiej będzie dać ci pospać.
17 godzin.
Jak się czujesz?
Super.
- Dałeś radę, tato! - Hura!
Nie masz pojęcia, jaki jestem wdzięczny, że zajęłaś się Jack-Jackiem.
Tak. Takiej wdzięczności słowa nie wyrażą.
Więcej mnie o to nie proś. Mam za wysokie stawki.
Żartuję. Świetnie się bawiłam.
Jest bystry, a ja inspirująca.
Dobraliśmy się.
Twoje dziecko to polimorf. I jak to dziecko, ma ogromny potencjał.
Supersi w dzieciństwie miewają kilka mocy...
ale ten maluch ma ich mnóstwo.
Tak. Całe mnóstwo mocy!
Twoja nasilona bezsennością bezradność była zrozumiała.
Dzieci są zdolne do wszystkiego, twoje też.
To czysty, nieograniczony potencjał.
Gdy spał, ja pogrążyłam się w twórczym szale.
Ciotunia Edna pracowała całą noc,
żebyś wyglądał bosko w każdym stanie skupienia.
Co ty... Zamykasz go w...
Tak, w komorze.
To tylko demonstracja i nic mu nie będzie.
Ty masz zapanować nad dzieckiem, które posiada wiele mocy...
ale nie ma nad nimi kontroli, czy tak?
Krótko mówiąc.
Często pracuję przy muzyce i zauważyłam, że dziecku też ona służy.
Zwłaszcza Mozart.
Mieszanka kevlaru i karbonu zapewnia wytrzymałość...
a bawełna wygodę.
W tkaninę wpleciona jest sieć maleńkich czujników...
kontrolujących fizyczne parametry dziecka.
O mamo! Co on robi?
Tak działa Mozart. Trudno mu się dziwić.
Ważne, że strój i czujniki...
ostrzegły cię przed metamorfozą.
Ciasteczka! Daj jakieś ciasteczka!
Nie potrzebujesz ciastek.
Jak się wczoraj przekonałam,
ciasteczka nieuchronnie przywołują dzidzię demona.
„Nastąpi samospalenie”?
Co to niby znaczy?
To oznacza ogień, przed którym skafander zabezpiecza.
Proponuję ugasić młodego, zanim uruchomi zraszacze.
Piana gaśnicza ma smak waniliowo-lawendowy.
Środek skuteczny, jadalny i pyszny.
Coś takiego. Bardzo przydatna rzecz.
Choć już prześcignęłam twoje oczekiwania wobec jednonocnego projektu...
musimy omówić jeszcze kilka funkcji stroju.
Jeszcze raz dziękuję. Za wszystko. Ile jestem ci winny za...
Wystarczy mi gaża wyłącznej projektantki...
Pana Iniemamocnego, Elastyny i Mrożona...
w całym wszechświecie i po kres czasów.
Ale tym maluchem...
zajmę się zawsze za darmo.
Na twoim miejscu bym tego nie robiła.
Temperatura jest dobrze poniżej zera.
Jeżeli się rozciągniesz, to pękniesz.
Czyli EkranTyran to ty.
Tak i nie.
Ja tylko wymyśliłam postać i nagrałam wypowiedzi.
Winston wie o tym?
Że jestem EkranTyranem? Skąd.
Wiesz, co Pan Obrotny zrobiłby z moją hipno-technologią?
Coś gorszego niż ty?
Ja wykorzystuję technologię, aby ludzie przestali w nią wierzyć.
Superbohaterów też wykorzystuję.
Kogo zamknęłam?
Dostawcę pizzy. Miał właściwy wzrost i budowę.
Przyznasz, że nieźle walczył.
Chociaż właściwie to ja całkiem nieźle walczyłam.
Nie martwi cię, że niewinny człowiek poszedł za kraty?
Był nieuprzejmy, a pizza zimna.
Liczyłam na ciebie.
Dlatego przegrałaś.
Co?
Czemu mi ufałaś? Bo zbudowałam ci motocykl?
Bo mój brat zna durną przyśpiewkę?
Nic o mnie nie wiesz.
Wiem, że możesz liczyć na mnie!
I powinnam, tak?
Masz dziwaczne umiejętności i błyszczący kostiumik...
więc reszta ludzkości ma złożyć swój los w te twoje gumowe ręce.
Tak uważał mój tatuś.
Kiedy do domu włamali się złodzieje, mama chciała uciekać.
Błagała ojca, żeby się ukryli.
Ale ojciec się uparł, że wezwie swoich niby przyjaciół.
I zginął. Bezsensownie, głupio...
czekając na superbohaterów.
- Ale dlaczego... Twój brat... - To dzieciak!
Pamięta, że był szczęśliwy, mając rodziców i superbohaterów.
Jak dziecko połączył jedno z drugim.
Mamusi i tatusia już nie ma, bo nie ma supersów.
Nasi kochani rodzice byli głupi, że powierzyli innym swoje życie!
To przez supersów jesteśmy słabi.
Zabijesz mnie?
Nie.
Posłużę się tobą.
Dzięki twojej pomocy zdelegalizuję supersów
raz na zawsze.
Gotowy? Laserek.
Dość.
Tak, Jack-Jack!
To nie koniec. Patrzcie na to.
Jack-Jack, wiązka krótka.
No nie!
- Ale czad! - Moja kolej!
- Daj mi go. - To tylko pokaz.
Nie strzelamy z braciszka w domu, jasne?
To potencjalnie niebezpieczne...
i chcemy, żeby nauczył się kontrolować te moce.
Patrzcie na ekran.
Zniknął! Ale super!
Dobrze. Wyciągnij antenkę.
To bieżący odczyt. Widzisz go?
Wymiar czwarty. Masz kształt?
To ten pokój. Widzisz małego?
Gdzie on jest?
Jest tam!
No już. Wyłaź! Am-am ciacho?
- Hura Jack-Jack! - Tak!
To jest czad.
Halo?
Elastyna ma kłopoty.
Co? Co się stało?
To nie na telefon.
Spotkajmy się na jachcie.
Jacht DevTech. Za 15 minut jestem.
Co ma tam być?
Lucjan? Helen ma kłopoty.
Przyjedź do dzieci.
I włóż strój.
Ruszam. Za 15 minut jestem.
A ty dokąd? Tylko mi się nie szlajaj!
I zostaw te rajtki!
Lecę. Zaraz wracam.
Lucjan do was zajrzy. I nie strzelać z dziecka w domu.
Co jest na tym jachcie? I czemu masz superstrój?
Czy to strój mamy?
Może go potrzebować.
Co tu jest grane?
Nie wiem, ale tata wezwał Lucjana po telefonie o mamie...
i wyszedł.
Wyrzekłaś się supermocy.
To teraz się znowu wrzekam.
Wkładaj.
Dobry wieczór, kawalerze.
Dobry wieczór.
Nie jesteście bezpieczni. Deavorowie...
Przecież to niepotrzebne.
Deavorowie przysłali mnie do ochrony domu.
Bo dzieci nie są bezpieczne.
Wiem, szefostwo nawaliło.
Przekażcie Winstonowi, że jestem, panno...
Teleso.
Szerokiej drogi.
Rzecz w tym, że ciebie też mamy dostarczyć.
Długo tak nie zostaną.
Maks, łap bobasa!
Rozdzielić się!
Maks!
Musimy dotrzeć do wozu!
Co tu jest grane?
Mały!
Udało się!
Iniemamochód! Otwórz okna!
Wskakujcie!
Iniemamochód, ustaw identyfikację głosową. Przedstawcie się.
- Wiola Parr! - Maksymilian Parr!
Lucjan!
Ruszaj!
Opowiadaj.
Dobre i złe wieści. Mamy ją.
Nic jej nie jest, ale po starciu z EkranTyranem...
dziwnie się zachowuje. Tutaj.
Dziwnie, czyli jak?
Helen?
Co ty...
Helen, to ja.
Iniemamochód, zatrzymaj się.
Nie możemy jechać do Edny.
Te pingle, które włożyli Lucjanowi...
Sami też takie mieli.
Ktoś nimi wszystkimi steruje.
Pewnie to samo zrobili mamie.
Mamy na karku wrogów.
Zero mamy, zero taty.
Lucjan odpada.
Ale mamy nasze moce, to auto...
i... co?
Iniemamochód, jedziemy do DevTech.
Dzieci zwiały jakąś wypasioną furą, ale mamy Mrożona.
Natychmiast dostarczcie go na jacht.
No nie, spóźniliśmy się!
Szkoda, że Iniemamochód nie może płynąć za jachtem.
- Co zrobiłeś? - Nie wiem.
- Coś ty zrobił? - Nic nie zrobiłem!
Ten wóz robi wszystko, co mu każę.
Słabo to zaplanowaliśmy.
Przecież tu jesteśmy.
Jesteśmy tu,
a powinniśmy być tam.
A może Iniemamochód ma w fotelach katapulty?
Co? Nie.
- Tak! - Nic już nie mów.
Pełna moc! Start!
Chodź.
Ahoj! Miło panów widzieć.
Witamy na konferencji.
Gdzie nasze gwiazdy?
Za chwilę zaczynamy!
Nie chcieli przyćmić reszty.
Przyjdą na ratyfikację.
Witamy państwa! Zaczynamy atrakcje.
Ten statek to największy wodolot na świecie.
Trzymajcie się...
bo czas pokazać, na co go stać!
Musimy znaleźć mamę i tatę. Zostań tu.
Poszukam ich.
Czekaj! Kto się zajmie Jack-Jackiem?
Wytrzymasz. Zaraz wrócę.
Zaraz! Poczekaj!
To poważna sprawa. Starzy mają kłopoty.
Są zdani na nas. Tylko na nas, nadążasz?
Zabaw go jakoś. Tylko bez hałasów.
Cicho!
Jack-Jack?
Jack-Jack? Jack-Jack!
Jack-Jack!
Już wiedzą, że tu jesteśmy.
Ale znalazłam rodziców.
Gdzie Jack-Jack?
Już go zgubiłeś? Miałeś jedno zadanie!
Użyj konsoli!
Leci w górę?
- Jest w windzie! - To jazda!
Dzień dobry, maleńki. Gdzie twoi rodzice?
A oto i oni!
Supersi, od których wszystko się zaczęło.
Mówiłam, że będą na czas.
Zrobiłaś im nowe maski?
Tak. Noktowizja i takie różne. Fajnie wyglądają.
To proste. Nawet jemu się uda.
I wracamy na wizję za 3, 2, 1...
To wyjątkowe wydarzenie.
Udało nam się dokonać nader rzadkiego w dzisiejszym świecie wyczynu.
Dogadaliśmy się.
Zgodziliśmy się wycofać ze złej decyzji.
Zagwarantować garstce wybitnych obywateli
wszystkich krajów sprawiedliwe traktowanie.
Zachęcić, by znów chcieli wykorzystywać swe dary ...
dla dobra świata.
Wszystkim tu obecnym dziękuję za pomoc superbohaterom.
A szczególnie ambasador Selick.
Tak, niech was usłyszy!
Bardzo dziękuję.
To my dziękujemy za pani niezwykłe oddanie sprawie.
Wszyscy się zgodzą, że pani pierwsza...
powinna ratyfikować Międzynarodowe Porozumienie Superbohaterskie.
Porozumienie
Załatwione!
Jasny gwint!
Widzę, że się pali. Ugaś go.
Nadchodzą.
Można mu to dać?
A miałeś lepszy pomysł?
Nie!
Jack-Jack, musimy iść.
Ciacho am-am?
Mama, mama.
Widzę go. Znów wieje!
Cofnij się!
No nie!
Idzie do mamy!
A więc gotowe! Świat znów jest super!
Wspólne zdjęcie! Zapraszam wszystkich.
Razem. To historyczne wydarzenie.
Prosimy o uśmiech.
Faza druga.
Lata ukrywania się wzbudziły w nas rozgoryczenie.
Chcecie naszego powrotu...
tylko po to, żebyśmy posprzątali po was ten cały bałagan.
Macie słabe ciała i słabe charaktery.
Waszym słowom nie można ufać. Teraz za to zapłacicie.
Nie będziemy wam służyć.
Służymy już tylko sobie. Przetrwają najsilniejsi.
To dość niepokojąca sytuacja.
Mamy drobne usterki techniczne.
Prosimy zostać z nami.
Co?
Mayday! Mayday! Mayday!
Stop! Niech mówi.
Superbohaterowie opanowali mostek.
Teraz.
Dalej.
Jeszcze trochę. Stop.
Co się tam... Niemowlę?
Mama, tata! Wujek Lucjan?
- Mama. - Nie!
Superbobas?
Nie, nie, nie!
Postaw go!
- Łapać ją! - Nie!
Trzymaj go!
Nie!
Hej, to ja!
Już raz się nabrałem!
Dzieci, co wy tu...
Przyszliście po nas?
Nie gniewaj się.
Skarbie, jak mogłabym się gniewać?
Jestem z was dumna.
Nie chcę przerywać czułości, ale gdzie my jesteśmy?
To jacht DevTech?
To Evelyn jest EkranTyranem.
Jeszcze przed chwilą kontrolowała i nas.
Gdzie załoga?
Kurs kolizyjny. Zmień kurs.
To moja robota?
Mamo, prujesz się. Włóż ten.
Faza trzecia. Zaczynać fazę trzecią!
Dzieci tutaj? Miałeś jechać do domu.
Pojechałem.
Jak mogliście nie uciec?
Właśnie was uratowaliśmy!
Mieli uciekać? A kto ich gonił?
Ci tutaj!
Co on... Jack-Jack ma moce?
Wiemy. Walcz, potem ci opowiem.
Jack-Jack.
Zrób laserek!
Chodź, Winston.
- Zemdlałem? - Tu jest bezpiecznie.
Bezpiecznie? A coś nam grozi?
Gdzie są dyplomaci? Supersi?
Zahipnotyzowani.
Coś ty zrobiła?
Evelyn. Chce nam zwiać.
To goń ją. Dokończ misję.
Nie mogę! A co z dziećmi? Jack-Jackiem?
Mamo!
Goń ją. Damy radę.
Telesa, za mną.
Wyłączę silnik.
Spróbuję zwolnić od dziobu!
Jednego brakuje. Gdzie ten, co zgniata?
Zapnij pasy, już!
To dla twojego dobra.
Nie!
Zostaję.
- Za późno. - Przerzuć mnie na pokład!
Ty to zrobiłeś. Umiesz naprawić?
Mam to od-miażdżyć?
Nikt o to jeszcze nie prosił?
Nie. To głupie. Po co od-miażdżać?
Żeby wejść do maszynowni. Nieważne.
A jakbym ci kazał od-spuścić komuś łomot?
WŁAZ
Witaj, Elastyno.
Choć nie mamy jeszcze prędkości przelotowej,
zapraszamy do zwiedzenia naszego samolotu.
Odpręż się...
i porozglądaj po kabinie.
Nie da się wejść do maszynowni.
Musimy coś zrobić! Bo chciałem go zwolnić i nic!
A może zawrócić?
Ster zniszczony!
Maks chce od zewnątrz!
Urwijmy statecznik i skręćmy ster...
to wtedy jacht musi zmienić kurs!
Może się da.
Biorę dziób, ty rufę.
Ja mam skręcić ster? On jest w wodzie! Jak mam niby...
Dobra. Chodźcie, dzieciaki.
Tato! Na pewno wam się uda.
Ale jeśli jednak nie i będzie kraksa...
to moje pole da nam pewnie lepszą ochronę niż jacht.
Powinnam tu zostać z Jack-Jackiem.
Moja córeczka.
Pamiętaj, Bob, obaj dajemy w prawo!
To takie smutne...
Gdyby nie te twoje zasady...
mogłybyśmy się zaprzyjaźnić.
Ja przynajmniej...
mam zasady.
Są nowe informacje.
Z jachtem nadal nie ma łączności. Ale jednostka zmieniła kurs
i z dużą prędkością zmierza w stronę lądu.
Maks...
Idę do steru.
Gdy statek zacznie skręcać, wciągniesz mnie.
- Dobra, tato. - Opuść mnie...
Superbohaterowie zostali skompromitowani.
Nikt was już nie zalegalizuje. Nigdy!
Nigdy?
Nigdy.
- Przenigdy? - Nie.
Ani nawet tycią ociupinkę?
Niedotlenienie.
Gdy brakuje tlenu, człowiekowi zaczyna odbijać.
Będzie coraz dziwniej i dziwniej, a potem wykitujesz.
Nie chcę umierać.
Nikt nie chce.
Serio.
Ale są gorsze rodzaje śmierci.
Uwaga, wszyscy na rufę.
Supersi, chronić ambasadorów!
Chodźcie.
Tata za długo jest pod wodą.
Trzeba go wyciągnąć!
Nie. Za wcześnie.
Wciskam guzik!
Jeszcze nie!
Skręca. Udało się.
- Teraz! - Maks, wciągaj!
Ratuj się! Spadochron!
Rób spadochron.
Spadochron!
Helen! Złapcie się czegoś!
Formacja awaryjna!
Przegapiłam pierwszą moc Jack-Jacka?
Przegapiłaś pierwsze 17 mocy.
To, że mnie uratowałaś, wcale nie oznacza, że masz rację.
Ale oznacza, że żyjesz.
Za co jestem wdzięczny.
Trafi do więzienia.
Jest bogata. Pewnie tylko dostanie po łapach.
Po pierwsze, Wiolu, lubię cię.
Kto wie, co przyniesie przyszłość?
Mam jednak dobre przeczucie co do was.
Dobre przeczucie? Powinniśmy się martwić?
Bierzecie następną zmianę. Ja padam.
Nie ma na was mocnych.
Nie nabijam się.
Wybacz, że cię walnęłam.
Tak jest! Moja fura!
A w uznaniu nadzwyczajnych zasług na rzecz ludzkości...
sąd ogłasza ponowną legalizację superbohaterów.
Nie kojarzysz mnie, co?
Nie, jakoś...
Zaraz.
Czekaj. To ty plułaś z nosa?
Jestem Wiola Parr!
- Jestem Tony. - Hej.
Dzielicie się tam na grupy...
- Tony, to jest moja mama. - Miło mi.
- To tata. - Znamy się.
A to jest potworna żenada.
Jestem urzeczony.
Mój młodszy brat, Maks.
A mały to Jack-Jack.
Próbowałam zejść do jednego rodzica.
Idziemy do kina. Nie przejmuj się.
Usiądziemy na drugim końcu sali.
I nie będziemy patrzeć.
Oni żartują. Po prostu nas podwożą do kina.
Mają inne sprawy.
Jesteście raczej zżytą rodziną.
Tak. Raczej tak.
Chcesz się zżyć?
Bob.
DZIŚ GRAMY DEMENCJA 113
Nie! Wypuśćcie nas!
Duży popcorn, mały napój.
Zajmij miejsce. Środek, ósmy rząd.
Wrócę przed końcem reklam!