WIĘZIEŃ NIENAWIŚCI
Derek.
- Dan, ty pieprzony bezwstydniku. - Co ty kurwa sobie wyobrażasz?
Na zewnątrz jakiś czarnuch, włamuje się do twojego samochodu.
- Jak długo tam jest? - Nie mam pojęcia.
- O co chodzi? - Nie teraz, kochanie.
Ilu ich jest?
- Danny. Ilu? - Myślę, że jeden.
Jest uzbrojony?
- Czy ma pieprzoną broń? - Skąd mam kurwa wiedzieć?
Chwilę.
O co tu kurwa chodzi?
Zostań tu i bądź cicho.
Zaczekaj, Derek.
Derek!
Zostań tu.
Nie czuję do niego osobistej urazy, w porządku?
Nie obrażaj mojej inteligencji, Murray.
Nie cierpisz tego dzieciaka i myślę, że wiem, czemu.
Umówiłem się z jego matką kilka razy.
- Trzy lata temu. Nic nie zaszło. - Nic. Na prawdę?
Ten papier... Bob, to jest parodia.
Przedstawia Hitlera jako bohatera społecznego.
- Musisz to przerwać. - Murray, sam jesteś sobie winien.
Zadałeś napisanie sprawozdania o jakiejkolwiek książce
opisującej walkę o prawa społeczne.
Więc napisał, w czystej angielszczyźnie.
Nie podważam faktu, że dzieciak jest zagubiony i ma chore pomysły,
ale nie mam zamiaru postawić na nim krzyżyka.
Prawdopodobnie, winny za to jest jego brat.
Mogę zagwarantować ci, że jego brat nie miał z tym nic wspólnego.
Ciężko mi w to uwierzyć.
Wiem, że to był dobry dzieciak i miał straszne przejścia,
ale jego poglądy są niebezpieczne.
- Niebezpieczne? W jakim sensie? - Bob, to zaszło zbyt daleko.
Ta rasistowska propaganda, "Mein Kampf" to psychotyczny bełkot.
On nauczył się tych nonsensów, to teraz się ich oduczy.
Nie mam zamiaru odpuścić temu dzieciakowi tak łatwo.
- Wiedziałem, że ty. - Danny, chodź tutaj.
Powiedziałem do mnie! Natychmiast!
Pięć, cztery, trzy, dwa...
Zamknij drzwi!
Co to ma być, Danny?
A co ma być?
Ta sraczka, którą wydrukowałeś.
Nie wiem.
Usiądź.
Jak się miewasz?
W porządku.
W domu wszystko dobrze?
Tak.
Derek wyszedł dziś rano na wolność, nieprawdaż?
Tak, wyszedł.
Kiedyś był jednym z moich uczniów. Wiedziałeś o tym, prawda?
Upodobał sobie angielski. Był wspaniałym uczniem.
Tak jak ty.
Ale zadał się z bandą głupków, również tak jak ty.
Wezwał mnie pan, żeby rozmawiać o Dereku?
To co mu się przytrafiło, nie ma nic wspólnego ze mną.
To co wyprawiasz, jest w jakiś sposób związane z Derekiem.
Wykonałem polecenie. Wykonałem pracę na pięć.
"Mein Kampf"!?
Powinienem cię wyrzucić ze szkoły.
Śmiało. Myśli pan, że się załamię?
Nie, ale myślę, że zabiłaby cię ulica.
Twoja retoryka i propaganda, nie uratują cię tam na zewnątrz.
To będzie nowy przedmiot nauczania.
Od teraz to ja będę twoim nauczycielem historii.
Będziemy omawiać wydarzenia bieżące.
Nazwijmy ten przedmiot...
alternatywną historią Ameryki.
Będziemy spotykać się raz dziennie.
Pierwszym twoim zadaniem, będzie przygotowanie na jutro wypracowania.
Przeczytanie "Mein Kampf" zabrało tydzień. To nie w porządku.
- O czym mam napisać? - O swoim bracie.
Niech mi pan powie, że żartuje.
Nie. Nie żartuję.
Chcę, byś zanalizował i zinterpretował wydarzenia
związane z uwięzieniem Dereka.
Jak te wydarzenia wpłynęły na twoje postrzeganie życia
we współczesnej Ameryce.
Wpływ na twoje życie i życie twojej rodziny.
Możesz tam napisać cokolwiek zechcesz, Danny.
Będę jedyną osobą, która to przeczyta.
Ale jeśli nie ujrzę tego na moim biurku do jutra rana,
zostaniesz duchem w murach szkoły Venice Beach.
Czy to dla ciebie jasne?
Tak.
Doniosłeś, że ściągam na testach?!
A czy tak było?
Nigdy w życiu nie ściągałem.
- Skop mu to pieprzone dupsko. - Nic nie powiedziałem!
Czemu mnie tak obsmarowałeś?
Czemu się tak z nim cackasz?
Co jest, człowieku?
Czego się boisz? Przecież nic ci nie zrobię.
Co się dzieje?
Też chcesz dostać?
Co z tobą, cwelu? Chcesz zginąć?
Biały cwel.
Masz szczęście, że muszę iść na lekcje.
On nic nie zrobi. Nie chciałby zobaczyć mnie z gnatem.
Ma szczęście, że zadzwonił dzwonek, bo dostałby łupnia.
Skurwysyński cwel. Powinienem odstrzelić tego głupka.
Musisz zacząć dbać o siebie sam.
Mamy kompletne akta o skinheadach.
- Jest częścią tej bandy? - Banda z Venice Beach.
Właśnie zakończył odsiadkę w Y.A.
Czy ten facet to C.C.?
Tak, to on.
Dziś rano mamy gościa, a oto i on.
- Dzień dobry. - Dzień dobry panu.
- Miło cię widzieć. - Dzień dobry.
Proszę państwa, to jest dr. Bob Sweeney.
Jest dyrektorem szkoły średniej w Venice Beach.
Od pewnego czasu pomaga nam dotrzeć do młodzieży z gangów,
przebywającej w pace, jak i na wolności.
Trzy lata temu skazano miejscowego chłopaka, Dereka Vinyarda
za zamordowanie dwóch opryszków, próbujących podprowadzić mu auto.
Bob uczył kiedyś Vinyarda i dokładnie zna jego sprawę.
On był skinheadem, prawda?
Był więcej niż skinheadem. Był protegowanym Camerona Alexandra.
- Kogo? - Camerona Alexandra.
Spójrzcie na to.
Cameron Alexander jest legendą w Venice Beach.
Prawdopodobnie to największy dystrybutor i autor literatury "Białej Siły",
oraz filmów w okolicach Los Angeles.
Promuje wspólnotę Białej Siły, pisze recenzje,
a w wolnym czasie pisuje felietony nienawiści.
Był już notowany?
Jest czysty. Próbowaliśmy już znaleźć coś na niego, ale bez skutku.
Wierzcie mi. To on stoi za tym wszystkim.
Kieruje wszystkim ze swojego domu przy plaży.
Nie było żadnych białych band w Venice Beach,
zanim Alexander i Vinyard nie poznali się ze sobą.
Alexander odnalazł w Dereku swojego księcia z bajki.
W rzeczywistości, wykorzystał Dereka
do zwerbowania niezdecydowanych, sfrustrowanych i wrażliwych dzieciaków.
Ten dzieciak, Vinyard, ma za sobą dosyć ciężkie przeżycia,
zobaczycie to z taśmy, którą otrzymaliśmy od NBC.
Dzisiaj rano, strażak Dennis Vinyard,
został zastrzelony podczas gaszenia pożaru
w domniemanej melinie narkotykowej w Compton.
Jesteśmy przed domem Vinyardów.
Najstarszy syn por. Vinyarda, Derek, zgodził się na krótką rozmowę.
Derek, zechciej podejść na chwilkę, proszę.
Wiem, że to trudne, ale powiedz, co teraz czujesz?
A jak pan myśli?
- Uważam, że to typowe. - Jak to typowe?
Ten kraj stał się schronieniem dla przestępców,
więc czego się spodziewać?
Przyzwoici, ciężko pracujący Amerykanie,
tacy jak mój tata, są usuwani przez społeczne pasożyty
Pasożyty?
Czarnych, brązowych, żółtych, bez znaczenia.
Nie rozumiem. Twierdzisz, że śmierć ojca ma podłoże rasowe?
Bez wątpienia.
Każdy problem w tym kraju ma podłoże rasowe, nie tylko przestępstwo.
Imigracja, AIDS, zasiłki, które są problemami
czarnej społeczności, hiszpańskiej, azjatyckiej.
To nie są problemy białych.
Nie sądzisz, że wynika to raczej z biedy?
Nie. Nie, to nie wynika z biedy.
Mniejszości narodowe mają gdzieś losy kraju.
Przyjeżdżają, by go eksploatować, a nie budować.
Miliony białych Europejczyków przybyło tu i rozwijało przez pokolenia.
A co się kurwa, dzieje z tymi ludźmi?
Nie mają nic do roboty poza strzelaniem do strażaków.
Co to ma wspólnego ze śmiercią twojego ojca?
To, że mój ojciec zginął na służbie,
gasząc ogień w dzielnicy czarnuchów, a powinno go to gówno obchodzić!
Został zastrzelony przez pieprzonego dealera narkotyków,
który pewnie nadal otrzymuje zasiłek socjalny.
Dziś rano, Derek Vinyard został po cichu zwolniony z Chino,
po trzech latach odsiadki.
Myślę, że powinniśmy mieć go na oku.
Jeśli coś mu się stanie,
sprawy mogą się paskudnie skomplikować.
Więc nie nadawajcie temu rozgłosu.
Venice Beach nie wyglądało tak zawsze.
Kiedyś była tu wspaniała okolica.
Promenada zawsze była śmietniskiem, ale kiedy ojciec nas tu przeprowadził,
Venice było miłym, spokojnym miejscem by dorastać.
Przez ostatnie lata wszystko to diabli wzięli.
Bandy są jak zaraza.
Przemieszczając się na zachód z Inglewood i South Central,
w zasadzie przejęły wszystko.
Nie sfaulowałem cię!
Nie mam czasu na pierdoły.
Pieprzcie się wszyscy.
- Wszystko w porządku? - W porządku.
Zaraz, czy to nie ten, o którym mi opowiadałeś?
Tak, to ten skurwiel.
Tak, to on.
Pieprzony skurwiel.
To dlatego Derek wstąpił do D.O.C.
Mówił, że białe dzieciaki nie powinny bać się chodzić po własnej dzielnicy...
Przez pewien czas, naprawdę ją odzyskaliśmy.
Rzuć piłkę!
Daj spokój, Curtis!
Przestań rzucać i zacznij podawać piłkę.
No już, ruszać się.
Spójrz na tą pieprzoną małpę. Robi obrót za każdym razem.
Nie dostaniesz żadnego podania, skurwielu.
To dla ciebie, chłoptasiu!
Coś ty kurwa powiedział?
Kogo nazywasz chłoptasiem, skurwielu?
Udało ci się, skurwielu!
Zaraz zabawię się z twoją małpią dupą!
Blady pasztet, tłusty spaślak i skurwiel.
Sto dolców, że zrobię z ciebie swoją dziwkę.
Słyszeliście to?
Zabrali mu zasiłek, a teraz próbuje związać koniec z końcem.
Sam się kurwa prosiłeś!
Jest 8:6, Seth.
Nikt cię nie pytał o zdanie, Danny.
Nie jestem w stanie tego pokryć. Pomóżcie mi.
Masz niewyparzony gębę.
- Mogę załatwić tego czarnucha. - Gówno możesz.
Co ty sobie, kurwa, myślisz nie mając pieniędzy?
- Załatwię go. Daj kasę. - Zamknij się.
Postawiłeś nas kurwa, w trudnej sytuacji. Zamknij się!
Sam się tym zajmę.
Przyjmuję zakład.
W tej chwili wchodzę do gry.
Wynik bez zmian, ale zagramy biali na czarnych.
Wypowiedz sumę, nędzarzu?
Żadnych pieniędzy.
Zagramy o boisko. Nie tylko na dzisiaj, ale na zawsze.
Jeśli wygracie, odejdziemy, ale jeśli to my wygramy...
Bez żadnego psioczenia i bez awantur,
przy wszystkich, spakujecie swoje śmieci
i zabierzecie stąd czarne dupska.
Pieprzyć to. Przyjmij zakład.
8:6. Nasza piłka.
Ruszać się.
Pokryj go!
Seth, cofnij się do obrony!
Obrona!
Podawaj pieprzoną piłkę! Byłem wolny!
- Bzdura! To jest faul ofensywny. - Spieprzaj! To nacierał.
Jak chcesz wyjść, jestem gotów! Tylko nie szturchaj mnie łokciami!
Chcesz wyjść skurwysynu?
- W porządku? - Tak. Daj mi trochę wody.
- To powinien być faul ofensywny. - Nie przy punkcie meczowym.
Nie możesz tym czarnuchom puścić tego płazem.
- Kochanie, to punkt meczowy. - Ucisz ich i skop im dupy.
Patrz na to.
Wypieprzać z naszego boiska!
To jest mój teren!
Pieprz się, suko!
Spieprzajcie stąd!
To moje boisko!
Derek nie pozwolił nam odwiedzać się w więzieniu.
Mówił, że przez to byłoby mu tam ciężej,
a nawet gdybyśmy przyszli, nie mógłby się z nami zobaczyć.
Wyobraźcie sobie, trzy lata bez niego.
I w końcu dzisiaj o 7:00, odebraliśmy go spod bramy więzienia.
Przez całą drogę do domu, nie odezwał się nawet słowem.
Chciałem zostać w domu, ale on powiedział - "Nie."
"Idź do szkoły. Zobaczymy się później."
Dajcie spokój. Dajcie gościowi odpocząć.
No co, za duży, żeby mnie uściskać, twardzielu?
Coś ty, wiem tylko, że będziesz potrzebował kogoś, kto się tobą zajmie,
nim przystosujesz się do tej przestrzeni.
Racja.
Ten pokój jest mniejszy niż stary pokój dzienny.
Jak leci? Jak szkoła?
Nie jest źle.
Musisz coś zrobić z włosami. Muszą zniknąć.
- Dziewczynom się podoba. - Mnie nie.
Krótko się strzyżesz. Właściwie krócej się nie da.
Zobacz. Cholera, bym zapomniał.
Bolało jak cholera, gdy to robili.
- Od kiedy to masz? - Jakiś miesiąc.
Cameron zrobił to oficjalnie.
- Cameron? - Tak.
- On ci to zrobił? - Tak.
Co?
Derek, do ciebie.
Nic.
Jest aparat z tyłu domu? Odbiorę tam.
Odebrałem.
Tak?
Cześć.
Co?
Myślisz, że stoi za tym nasz przyjaciel?
Nawet mnie to nie obchodzi.
Zajmę się tym dziś wieczorem.
Moje kochane dzieci. Mój mały chłopczyk.
Boże, co to ma być, święto miłości?
Nie. Zrobi to.
Dopilnuję, żeby to zrobił.
Otworzę.
- Przyszedłem tu do jednego faceta. - Myślisz, że pasujesz do drzwiach?
Pieprz się!
Jak leci, Danny? Jak się masz?
- Gdzie jest Derek? - Rozmawia przez telefon.
Wychodź, wolny sukinsynu!
Vinyard, gdzie ty kurwa jesteś!?
Chwilę...
Daj mi minutę.
Nie. Będę za minutę.
Będę uważał.
Nie zamierzam siedzieć w swoim pokoju do końca życia.
Chwilę...
Co tu kurwa robi Seth? Zaprosiłeś go tutaj?
Nie. Zawsze tu przychodzi.
Danny, daj mi chwilkę.
Jedną minutę.
Wciąż tu jesteś, opono?
Nazywasz mnie tłuściochem, pieprzona demokratko?
Właściwie to, kiedy ostatnio widziałeś swoje stopy?
Chodź no tu, Danny.
Idziesz wieczorem na imprezę do Cama?
- Dupa Daviny jest wodoszczelna? - Człowieku, jesteś popieprzony.
Odpręż się. Pozwól mi zadać ci kilka pytań.
Nie jestem w nastroju. Mam pracę domową.
Powiedz, czego się nauczyłeś, dupku, bo się na ciebie wkurzę i ci wleję.
Dobra. Wierzę w śmierć, zniszczenie, chaos, brud i chciwość.
Przestań pieprzyć, Dan. Powiedz to, co chcę usłyszeć.
Masz na myśli tą historię z twoją matką?
Naprawdę chcesz, żebym ci wpieprzył, Danny?
Nie gadam, kurwa z tobą, Davina. Może byś się przymknęła.
Słuchaj. Pozwól, że zrobię to po swojemu?
Zajmę się tym.
Kogo nie znosisz, Danny?
Nienawidzę wszystkich, którzy nie są białymi protestantami.
Dlaczego?
Są przeszkodą w postępie białej rasy.
No może niektórzy są w porządku.
Żaden z tych popaprańców nie jest w porządku, rozumiesz?
To zgraja pieprzonych naciągaczy. Pamiętasz, co powiedział Cam?
Nie znamy ich i nie chcemy ich znać. Są pieprzonymi wrogami.
Czego w nich nienawidzisz? Powiedz to, kurwa z przekonaniem.
Nienawidzę tego, że w dzisiejszych czasach dobrze jest być czarnuchem.
Dobrze.
Nienawidzę tego hip-hopowego wpływu na białe przedmieścia.
Dobrze.
Nienawidzę Tabithy Soren i syjonistycznych świń z MTV,
wmawiających nam, że powinniśmy żyć z nimi w zgodzie.
Daruj sobie retorycznego pieprzenia, Hillary Rodham Clinton,
bo to się, kurwa nigdy nie stanie.
To najlepszy kawałek, jaki kiedykolwiek słyszałem.
Danny, nie. Żal mi cię, Danny.
- Chyba nie mówiłeś tego poważnie? - Zamknij się, Davina.
To ty się zamknij! Zabieraj się z tego domu.
Oto jak się tutaj traktuje gości, przyjaciół rodziny?
Nawet nie wiesz jak Derek cię nie znosi...
Skąd wiesz, kogo nie znoszę?
Zmartwychwstał. Boże błogosław. Jezu Chryste.
Boże, chyba straciłeś na wadze, bo prawie cię objąłem.
25 kg, człowieku.
Patrzcie na te włosy. Jasna cholera.
Mówiłem mu, że będzie to musiał obciąć.
Bierz kurtkę. Spieprzajmy stąd.
Chwilę. Chcę z nim chwilę pogadać.
Słuchaj.
Wpakowałeś się dziś w szkole w jakieś gówno?
Normalka.
Mówię ci, boją się tego chłopaka jak diabli.
Oddałeś wypracowanie na temat "Mein Kampf"?
Tak.
- Sweeney mało się nie zesrał. - Tak było.
To twój pomysł, czy Cameron cię podpuścił?
Nie. Myślałem, że to dobry pomysł.
Skąd o tym wiesz?
Nie ważne, skąd to wiem.
Chłopak jest bystry jak diabli.
- Czy to Sweeney dzwonił? - Tak. Sweeney wszystko mi powiedział.
Boże, nienawidzę tego czarnucha.
- Wpieprza się w moje życie. - Nie, nie...
Sweeney to dobry nauczyciel.
Sweeney to czarnuch z poczuciem wyższości.
Taki był, gdy go poznaliśmy i taki sam jest teraz.
To się nigdy nie zmieni. Pieprzyć tego czarnucha!
Seth, wyjdź.
- Żartujesz sobie? - Nie.
Zaczekaj w pokoju Danny’ego. Chcę porozmawiać z bratem.
Jestem tu już od piętnastu minut. Umieram z głodu.
Podejdź tu. Mówię poważnie. zapomnij o tym gburze.
Zbija bąki zamiast pracować. Nie chcesz chyba żyć jak on.
Mówię poważnie. To nie jest zabawne.
Sweeney to dobry nauczyciel. Możesz się wiele od niego nauczyć.
Nie spieprz tego przez infantylne bzdury.
Nic nie rozumiesz.
Gdybyś wiedział, jakie brednie kazał mi pisać...
Wiem o wszystkim. Mam to gdzieś.
Zrobisz wszystko, co ci powie. Ja nie żartuję.
Nie chcę, żebyś pakował się w kłopoty próbując mi zaimponować.
Rozumiesz, co do ciebie mówię?
Chyba tak. Myślałem, że ci się to spodoba.
Nie podoba mi się.
Posłuchaj tego...
Tak, wiem. Jest coraz gorzej.
W porządku. Nie martw się. Pogadamy o tym później.
Wypluwa sobie płuca, a ty dmuchasz w nią tym gównem przez cały dzień.
- Wywal to. - Już gaszę.
Chcę z tobą pogadać.
Mamo, wszystko w porządku?
Odłóż to.
Właśnie opieprzyłem go, że dmucha ci dymem w twarz.
Miło być znowu w domu, co?
W porządku?
Wszystko w porządku?
Posłuchaj...
Musisz się uspokoić. Musisz trochę odpocząć.
Przeniesiesz się do naszego pokoju, a my zajmiemy kanapę.
Nie. Byłam tu od zawsze. Kanapa jest w porządku.
Nie, nie jest w porządku. Jest okropna.
Nie możemy żyć w takich warunkach. Musimy się stąd wynieść.
Mogę iść z tobą?
Tak. Wszyscy się stąd wyniesiemy. W tym rzecz.
Mogę odpuścić szkołę i znaleźć jakąś pracę.
Wykluczone.
Musisz skończyć szkołę. Coś wykombinuję.
Derek, moglibyśmy w końcu pójść coś zjeść?
Umieram z głodu.
Gówno mnie to obchodzi. Zaczekaj w salonie.
Nie chcę go tu więcej widzieć.
Wiem. Posłuchaj...
To idiota... Zawsze był idiotą.
Nie ma na to rady. Muszę iść pisać to wypracowanie.
Złapię cię jeszcze dzisiaj wieczorem.
- Nie u Camerona. - Co?
Chcę, żebyś trzymał się od niego z daleka.
- Mieliśmy iść się zabawić. - Wyjaśnię ci to wieczorem.
Chcę tylko, żebyś nie szedł na tą imprezę, rozumiesz?
- Niech ci będzie. - Ja nie żartuję.
Obiecaj, że nie pójdziesz na tą imprezę.
Nie jestem już pieprzonym czternastolatkiem, rozumiesz?
Dobrze już.
Boże!
Wstawaj. Idziemy.
- Gdzie zaparkowałeś? - Z tyłu.
Alternatywna historia Ameryki Daniela Vinyarda
Mój brat Derek...
Analizuj i zinterpretuj...
Pieprz w dupę...
Ludzie patrząc na mnie, widzą we mnie mojego brata.
Tak, to całe zebranie.
Derek szybko stał się znaną postacią,
a Cameron wiedział jak to wykorzystać.
Na pewno nie chcesz się rozejrzeć?
Wiesz, że chciałbym, ale muszę być ostrożny.
Tak, wiem.
Zobaczymy się w domu.
Powodzenia.
Posyłał Dereka do sfrustrowanych chłopaków,
mających dość dostawania po dupie od czarnych i meksykańskich band.
"Nie bądź śmieciem. Bądź częścią czegoś."
No już, chodźmy stąd. Weźcie się w garść.
Wszyscy to łykali. Tańczyli jak im zagrał Derek.
No ruszać się. Nie przyszliśmy tu poplotkować.
Zamknąć się.
Chcesz coś powiedzieć?
Proszę bardzo.
- Curtis, co to jest? - Daj spokój, Derek.
Trawa jest dobra dla czarnuchów. Odłóż to natychmiast.
Miej trochę szacunku dla siebie.
Dobra, słuchajcie. Musimy przejrzeć na oczy.
Ponad 2 mln. nielegalnych imigrantów w tym stanie, śpi teraz sobie spokojnie.
W zeszłym roku wydano 3 mld. dolarów na usługi dla tych ludzi,
którzy w ogóle nie mieli prawa tu przebywać.
3 miliardy dolarów!
400 mln. dolarów, by zapuszkować napływających kryminalistów,
którzy dostali się tu tylko dlatego, że według Urzędu Imigracyjnego,
nie ma potrzeby skontrolować ich na granicy.
Kogo to obchodzi? Nasz rząd ma to gdzieś.
Polityka graniczna jest śmiechu warta,
nie ma, co się dziwić, że ludzie z południa się z nas śmieją?
Szydzą z naszych praw, a co noc, tysiące pasożytów przekracza granicę,
jak rozsypane cukierki z rozerwanej "meksykańskiej kukły".
Nie śmiejcie się.
Nie ma w tym nic zabawnego. Tu chodzi o wasze i moje życie.
O porządnych, ciężko pracujących Amerykanów,
staczających się na dno przez prochy,
robionych w konia przez rząd, który bardziej dba prawa bandy ludzi,
którzy nawet nie są obywatelami tego kraju.
Na Statule Wolności wypisano słowa -
"Ofiaruj mi swój trud, głód i ubóstwo".
To właśnie Amerykanie są umęczeni, głodni i ubodzy.
Jeśli chcecie coś z tym zrobić,
podłużcie na bok Konstytucję, bo przez to tracimy.
Tracimy własne prawo do kierowania własnym losem.
Tracimy wolność,
a banda przybłędów osiedla się tutaj i wyzyskuje nasz kraj.
To nie dzieje się gdzieś daleko stąd.
Nie tam, gdzie nie możemy nic na to poradzić.
To się dzieje właśnie tutaj. W tej okolicy.
Dokładnie w budynku za wami.
Archie Miller prowadził ten sklep jeszcze jak byliśmy dziećmi.
Pracował tam Dave. Pracował tam Mike.
Splajtował i teraz właścicielem jest jakiś pieprzony Koreańczyk,
który zwolnił naszych chłopaków i zarabia krocie,
bo zatrudnił 40 pieprzonych nielegalnych imigrantów.
Wciąż widzę to gówno i nie widzę nikogo, kto cokolwiek by z tym zrobił
i to mnie właśnie wkurwia.
Rozejrzyjcie się wokół.
To nie jest nasza pieprzona dzielnica. To pole bitwy.
Tej nocy jesteśmy na placu boju.
Zdecydujcie się. Będziemy stać z boku?
Siedzieć cicho, gdy nasz kraj dymają ze wszystkich stron?
Czy zamierzamy zrobić coś w tej kwestii?
Macie rację.
Chodź no tu!
Nie wiesz, że to bezprawne zatrudniać nielegalnych imigrantów, żółty gnoju?
Hej, kochanie.
Nie będziesz tego potrzebować. Nie skrzywdzimy cię.
Proszę, proszę! Nie!
Ty pieprzony latynie!
- Nie! Proszę! - Ta dziwka zasługuje na to.
Ta dziwka cuchnie jak ryba z frytkami.
Proszę bardzo.
Odpieprz się ode mnie, skurwielu!
Viva la Mexico!
Masz trochę fasoli, fasolowy łbie!
Spróbuj trochę tego. Połknij.
Do twarzy ci w tym kolorze.
Teraz możesz starać się o pracę dla białych kobiet.
Trochę lepiej niż poprzednio.
Biel.
Teraz wreszcie awansujesz.
Dupek!
Spadamy stąd!
Wszyscy wychodzić!
Już! Już!
No już, spadamy!
Chodź już!
Jazda, ruszać się.
Żadnej zielonej karty, żadnej roboty. "Comprende"?
Szybciej!
Zjeżdżamy stąd! Pospiesz się!
Tata odszedł, ale po jakimś czasie, wszystko prawie wróciło do normy.
Derek miał dobrą pracę. Mama trochę odżyła.
Było nam tak dobrze, że nikt niczego nie przeczuwał.
Może jednak powinniśmy.
Jak na ironię, większość zdemolowanych sklepów, należała do czarnych.
To nie ma sensu. Po co niszczyć własną okolicę?
Do tego zmierzam. To zachowanie czysto irracjonalne.
To jak gdyby wyraz wzburzenia ludzi, którzy czują się zaniedbani
i odrzuceni przez system.
Tak samo jak w czasie zamieszek w Watts czy w Chicago w ‘68.
To bzdura. Nie kupuję tego.
Nazywać zamieszki irracjonalnym wyrazem wzburzenia.
To jakieś pomieszanie pojęć. To oportunizm w najgorszym wydaniu.
To ludzie szukający wymówki, żeby ograbić sklep, nic więcej.
Fakt, że ci ludzie splądrowali sklepy w swojej własnej dzielnicy dowodzi,
że nie mają absolutnie żadnego szacunku dla prawa
i brak im poczucia wspólnoty, czy społecznej odpowiedzialności.
Chwileczkę. Biali również popełniają przestępstwa przeciwko białym.
Ale nie prześcigają się w ilości wykroczeń.
Przejrzyjcie statystyki, na miłość boską.
Jeden na trzech czarnych mężczyzn,
przechodzi któryś z etapów resocjalizacji.
Czy to zbieg okoliczności,
czy też ci ludzie mają rasową skłonność do przestępstw?
To nie wszystko. Są z tego dumni.
Może świadczy to po prostu o uprzedzeniach w naszym sądownictwie.
Jeśli już mówisz o statystykach kryminalnych,
przyjrzyj się również nierównościom społecznym, które mają na to wpływ.
Tak, tak. Tego właśnie nie znoszę.
To, co mówisz, Davina, to po prostu wyszukiwanie eufemizmów
i pomniejszanie odpowiedzialności tych ludzi za swoje czyny.
To tak jakby powiedzieć:
To nie zamieszki, to wzburzenie. To nie przestępstwo, ale bieda.
Stek bzdur.
Tak właśnie przebiega ten proces,
bo media wykręciły kota ogonem tak, że ludzie śledzili los tych gliniarzy.
Będą czy nie będą skazani i czy prawa Rodneya Kinga nie zostały pogwałcone.
Wszyscy stracili z pola widzenia starego Rodneya Kinga.
Ten facet to wielokrotny kryminalista, jak sam przyznaje.
Najarany jak samolot, pędzi autostradą 120 milh.
Zostaje zatrzymany przez kilku gliniarzy i atakuje ich.
Zaatakował oficerów policji!
To już jest dno. Po prostu wyszedł.
Na dodatek był tam jakiś wieśniak z kamerą,
który zaczął kręcić w połowie zdarzenia tak,
że widać tylko jak policjanci leją faceta.
Powell i Koon okładają go pałami, Briseno kopie go w tył głowy
i jak widzicie, wygląda to drastycznie.
Ludzie na to - "Och, biedny facet".
Ten "biedak", zaatakował czterech gliniarzy
i to oni odpowiadają teraz przed sądem,
za użycie standardowych podręcznikowych procedur samoobrony.
Nie wydaje mi się, żeby to było oczywiste.
Nie wydaje ci się? Jesteś autorytetem w tej kwestii, mamo?
Murray, co o tym myślisz?
Myślę, że policja nadużyła siły.
Kim jesteś by nazwać to nadużyciem? Myślę, że ich reakcja była właściwa.
Byli w lepszej sytuacji od ciebie, żeby podjąć właściwą decyzję.
My, jako społeczeństwo, dajemy glinom władzę i uprawnienia,
do podjęcia takich działań, bo przyjmujemy do wiadomości,
że ich praca jest ciężka i niebezpieczna.
Niewielu ludzi respektuje to i ma szacunek do policji.
I któż to mówi o szacunku, panie juniorze Ku Klux Klan.
Co?
Chcesz iść na studia? Naucz się słuchać.
Nie powiedziałem, że respektuję prawo. Ale uznaję autorytet policji.
Nie uznaję prawa, które pozwala,
żeby taka małpa jak Rodney King wróciła na ulicę.
Po drugie, nie jestem członkiem upadającej i zdezorganizowanej
bandy wieśniaków, jaką jest ten pieprzony Ku Klux Klan.
Wybacz. Zacznij w końcu myśleć głową, a nie dupą.
Zeszłaś z tematu.
Miałem puentę. W sumie nawet nie o to chodziło.
Nadal ją masz? O co ci chodzi?
No dobra, pomyślcie o tym.
Jeśli Danny szedłby ulicą tamtej nocy i Rodney King wjechałby na niego...
Możemy przestać o tym rozmawiać?
Kto ma ochotę na deser?
- Przerwałaś naszą dyskusję. - Miło nam się tu rozmawia, prawda?
Więc, jeśli Rodney King potrąciłby wtedy Danny'ego, gadalibyście inaczej.
Nie widziałam, żeby kogoś potrącił i ty też nie.
Dzięki Bogu, nikomu nic się nie stało.
Uspokój się, dobrze? Ally śpi.
Gdyby ta pieprzona małpa przejechała jakiegoś dzieciaka,
wszyscy mieliby inne podejście do sprawy.
Skupiliby uwagę na Kingu, a nie na tych policjantach.
Jednak zamiast tego, zaatakował kilku gliniarzy
i nagle zagrała Orkiestra Świątecznej Pomocy
dla tego pieprzonego sukinsyna.
W głowie mi się to nie mieści.
Jesteśmy tak przeczuleni na tym punkcie,
że czujemy obowiązek wesprzeć tego biednego murzynka.
Trochę mu pofolgować, aż będzie mógł przezwyciężyć
te historyczne niesprawiedliwości.
Gówno prawda. To podejście umacnia tylko ten cały liberalny nonsens.
Wszyscy szukają innych rozwiązań, podczas gdy kraj gnije od wewnątrz.
Na Boga, Lincoln dał wolność niewolnikom 130 lat temu.
Ile czasu trzeba, żeby się ze sobą zgrać?
Żydzi byli prześladowani przez ponad 5000 lat.
Twierdzisz, że to nie na miejscu być czułym na punkcie antysemityzmu?
Daj spokój.
Jestem z tobą. Zgadzam się w zupełności, kochanie.
Mam już dość tych liberalnych hipokrytów.
No i proszę, znowu... Uwielbiam te momenty. Wspaniale.
Zobacz jak zrobili kozła ofiarnego z naczelnika Gatesa.
Czy byliby równie twardzi, gdyby chodziło o Williego Williamsa?
Zapomnij. Taśmę zmontowali żeby pozbyć się Gatesa.
- Mogę coś powiedzieć? - Nie. Nie przerywaj.
Wybacz, ale jak ty mówiłaś nie przeszkadzałam ci.
- Za kogo się uważasz? - Dochodzi do sedna.
Davina, siadaj.
Bądź cicho! Zamknij się! Siadaj!
- Derek, uspokój się. - Sama się zamknij!
Posadź dupsko. Nie. Siadaj. Zamknij gębę.
Przesuń się! Do cholery! Przesuń się!
Zamknij gębę i okaż szacunek mojej dziewczynie.
Derek, co starasz się dowieść?
Murray, nie wtrącaj się!
Dokąd się wybierasz?
Derek, puść ją!
Trzeba cię nauczyć manier, Davina!
Zamknij pieprzoną gębę!
Dość!
Nie może oddychać!
Puść ją!
Przeprosisz ją?
Ty pieprzony gnojku. Nienawidzę cię!
Co ty wyprawiasz? To przecież twoja rodzina.
Racja. Moja rodzina i wiesz co?
Gówno mnie obchodzisz ty i twoje przemyślenia.
Nie jesteś tu u siebie i nigdy nie będziesz.
- To nie ma nic do rzeczy. - Nie ma?
Myślisz, że nie wiem, co tu robisz?
Myślisz, że będę siedział i się uśmiechał,
gdy jakiś żydek próbuje przelecieć moją matkę?
To się nigdy nie stanie. Zapomnij o tym.
Na pewno do czasu, gdy ja jestem tutaj.
Prędzej odetnę ci ten sterczący nos i wepchnę ci go w dupsko.
Przychodzisz tutaj i zatruwasz rodzinny obiad syjonistycznymi,
murzyńskimi i hipisowskimi bzdurami.
Pierdol się. Pierdol się.
Jasne, wynocha.
Dupek. Kabalarski skurwiel.
Wypierdalaj z mojego domu.
Widzisz to? To znaczy "nie proszony".
- Co takiego zrobiłam? - Obrzydzasz mnie.
Sprowadzasz go do naszego stołu, stroisz się specjalnie.
- Co takiego zrobiłam? - Nie dotykaj mnie!
Wszyscy żeście się wystroili.
Jak mogłaś posadzić go przy stole ojca?
Jak mogłaś przejść od ojca do niego? Nie wstyd ci?
Wstydzę się, że cię w ogóle urodziłam!
Pędź do swojego pieprzonego żydka! Goń do niego!
Już dobrze. Jestem z ciebie dumna, kochanie.
Bardzo mi przykro, Doris. Naprawdę mi przykro.
On nie żyje.
To tylko chłopak bez ojca.
Doris, nie wiesz, w jakim świecie żyją twoje dzieci.
Do widzenia.
W porządku?
Teraz oberwiesz za swoje, pieprzony kutasie!
- Pieprz się! - Uspokój się.
- Zostaw mnie! - Uspokój się.
Puść mnie, do cholery!
- Pieprz się! - Przepraszam.
Nigdy bym cię nie skrzywdził. Wiesz o tym.
Poniosło mnie. Straciłem panowanie.
To nie twoja wina.
Przepraszam. Nigdy bym was nie skrzywdził.
Wiesz przecież. Zrobiłbym dla was wszystko.
Nie wierzę ci.
Ja ci wierzę, Derek.
Cześć.
Czemu nie jesteś jeszcze w łóżku?
- Chcesz polatać samolotem? - Jasne.
Przygotuj się do startu.
O nie katastrofa!
Lepiej chodźmy już do mamy. Szalona pilotka.
Całusek dla mamusi. O tak.
Nie masz zbyt wysokiej gorączki?
Nie. To tylko płuca.
- Co z tobą? - Tylko myślę.
Tak? Wiele się dzieje wokół.
Czasem już nawet nie wiem, jak do tego doszło.
Czuję, że was zawiodłam, tylko nie wiem kiedy to się stało.
Mamo, wszystko w porządku.
- Na pewno? - Tak.
Chłodno tu. Nic dziwnego, że chorujesz.
Nie choruje się od zimna, tylko przez zarazki.
Nie. Ty chorujesz, bo palisz.
Powinnaś je rzucić, bo ci nie służy.
Czemu tak na mnie patrzysz?
Kiedy znów pozwolisz odrosnąć twoim pięknym włosom?
W dniu, w którym rzucisz palenie.
Umowa stoi.
Lepiej już zabiorę Ally do łóżka.
Powiesz mamie, dobranoc?
Potem pójdziesz spać. Chodźmy.
- Dobranoc, mamo. - Dobranoc, kochanie.
Wciąż wracam pamięcią do tamtej nocy.
Próbuję temu zapobiec.
Chcę, żebyś opuścił ten dom.
W porządku. Rano się wyniosę.
Może się wprowadzić do mnie.
Wyobrażam sobie, co by się stało,
gdybym nie przyszedł do niego i nie powiedział mu o tym.
Danny powstrzymaj go!
Derek, nie rób tego!
Właśnie zadarłeś czarnuchu z niewłaściwym gościem.
Chodź tu!
Już wtedy na boisku powinieneś zrozumieć gdzie twoje miejsce,
ale pieprzone małpy nigdy nie rozumieją co się do nich mówi!
Tą brykę dostałem od ojca, ty skurwielu!
Strzelałeś kiedyś do strażaka? Strzelałeś do mojej rodziny?
Dam ci teraz prawdziwą lekcję, skurwielu.
Połóż swoje pieprzone usta na krawężniku.
- Daj spokój, człowieku... - Na krawężnik, ale już!
Właśnie tak.
Derek, nie!
A teraz powiedz, dobranoc.
Jebaniec.
Rzuć broń! Połóż broń na ziemi!
Ręce do góry!
Powiedziałem ręce do góry! Teraz obróć się!
Ręce za głowę!
Na kolana, już!
Już dobrze.
Chodźmy.
- No chodź. - Nie...
"...Powiedzieli, że posunął się za daleko.
Skazano go za zabójstwo w afekcie..."
- Otworzy nam te drzwi? - Nie wiem.
- Właśnie teraz ktoś się na nas gapi. - Danny, do ciebie.
Już idę.
"Gdybym zeznawał, dostałby dożywocie."
Otwórz drzwi, Danny. Jest kurwa zimno!
Danny, zaraz się rozchoruję!
Daj spokój, Danny!
Skoczę po piwo.
Jak się podoba impreza, grubasie?
Nie jestem gruby, dupku! Jestem napakowany!
Co słychać, Seth?
Dopij Danny, zanim twój brat cię zobaczy.
- O kurwa, on tu jest! - Jasne kurwa. Właśnie tu jest.
- Idź i złóż mu pokłony. - Pieprz się, Seth!
Chodź pogadać z Cameronem, Danny.
- Ojciec Vinyard? - Jak leci?
Jestem Jason, a to Chris. Jesteśmy kolegami twojego brata.
Jesteś boski, człowieku!
Myślałem, że oddałeś to wypracowanie.
Oddałem, ale pieprzony Murray mnie wrobił
i Sweeney kazał mi pisać jeszcze raz inne.
Stary, dobry Sweeney. On nigdy się nie podda.
To jeden z tych, którzy uważają, że "być czarnuchem to duma".
- Nienawidzę takich typów. - Chwila, Danny. On nie jest dumny.
Jest manipulacyjny i uważa się za nieomylnego wójka Toma.
Chce, żebyś poczuł się winny pisząc o Adolfie Hitlerze.
Jakiś czarnuch, albo latyn pisze o Martinie Lutherze Kingu,
albo o pieprzonym komuchu Cezarze Chavez'ie,
którego leją po łbie.
Tak.
Czy nie dostrzegasz w tym hipokryzji?
Z pewnością.
- Chodźmy stąd. - Nie, zaczekaj. Posłuchaj mnie.
Chcę się z tobą być.
Ale dziś wieczorem muszę coś załatwić.
Rozumiesz?
Tak. Jak będziesz gotowy, będę tu.
- Zrobisz coś dla mnie? - Wszystko.
Odejdź ze mną.
Odejść, dokąd?
Odejść stąd. Zostawić to wszystko.
Po prostu chodź ze mną.
Czemu miałbyś odejść?
Jesteś uwielbiany. Jesteś dla nich bogiem.
Jeśli wcześniej było nam dobrze, to przekonaj się jak jest teraz.
Posłuchaj. Nie chcę tego.
Nie chcę wplątywać w to swojej rodziny.
Wszystko, co zrobiłem, spieprzyło wszystko, rozumiesz?
Uważasz, że to, co zrobiłeś, było złe?
Kochanie, daj spokój.
Te czarnuchy dostały to na co zasłużyły i wszyscy to wiemy.
Rozumiem, że dopiero wyszedłeś, ale nikt cię nawet nie tknie.
Mamy tu swoją małą armię.
Nie pozwolimy byle komu się stąd wykurzyć.
Nie słuchasz, co mówię. Ja się nie boję.
Nie chcę już tego więcej.
Skończyłem z tym. Przeszedłem przez to.
To wszystko bzdury, Stacey.
Nie potrzebujesz tego, Stacey. Chodź ze mną, zaufaj mi.
Jeśli chcesz być ze mną, zaufaj mi. Odejdź ze mną.
Zrób to.
Zwariowałeś.
Wykluczone.
Chyba nie zdajesz sobie sprawy, co tu chodzi.
Jesteśmy dziesięć razy silniejsi i dobrze zorganizowani.
Czegoś takiego jeszcze nie widziałeś.
Pomyliłem się. Zapomnij o tym.
Chwileczkę. Co było pomyłką?
Stacey, po prostu powiedz, do widzenia.
Nie jesteś sobą. Znam cię.
Nic o mnie nie wiesz, Stacey.
- Ty jesteś bratem Danny'ego? - Tak.
Powiedz mu, że szuka go Lizzy.
Dzięki.
Niech czarnuchy, żydki i latyny sięgają po swój kawałek tortu.
Nie można ich za to winić.
Oczywiście będą musieli o niego walczyć.
A jeśli porządnie ich postraszymy...
i kilku przy tym zginie...
To będzie to.
Masz zamiar o tym napisać, Danny?
Cześć stary.
Patrzcie, kogo tu mamy.
Powrót wojaka.
- Co ty tu robisz, Danny? - Daj spokój. Wpadłem się rozejrzeć.
Wiedziałeś, że tu przyjdę.
Zostaw chłopaka w spokoju, Derek. Wie, kiedy iść do łóżka.
- Poczekaj na zewnątrz. - Daj spokój. Nic przecież nie robię.
Jakaś blondyna w wciąż o ciebie pyta.
Ona umiera. Idź do niej.
- Muszę to sprawdzić. - Delikatnie z nią.
Jasne.
Zaczekaj na mnie na zewnątrz.
Spokojnie.
Ochłoń.
Jesteś na bezpiecznym gruncie.
Tu nie musisz już się martwić o swój tyłek.
Daj spokój, siadaj. Odpręż się.
Wybacz, że pospieszyliśmy się trochę z tą imprezą,
ale jesteśmy cholernie zadowoleni z twojego powrotu, Derek.
- Na pewno poczułeś się trochę dziwnie. - Wcale nie czuję się dziwnie, Cam.
Wiesz, zdenerwowałeś trochę tłuściocha. Twierdzi, że w pierdlu straciłeś rozum.
I tak się stało.
Gdy cię nie było, wiele rzeczy uległo zmianie.
Mówisz o organizacji?
Zobacz, czego dokonaliśmy dzięki internetowi.
Teraz wszystkie grupy od Seattle po San Diego, pracują wspólnie.
Koniec z konkurencją. Są teraz zespolone.
Jedyne, czego brakuje, to wspólnego lidera.
I to jest miejsce dla ciebie.
Ci ludzie mają do ciebie wielki szacunek, Derek.
Jak będziesz gotów, przyjdź do mnie o tym pogadać.
Zapomnij o tym.
Skończyłem z tym, Cam.
Oczywiście, wiem, że wyrosłeś już z golenia łba dawno temu
i dzięki Bogu.
Podoba mi się, że masz teraz włosy.
I o to mi chodziło. Myślimy teraz o czymś większym.
- Koniec z tymi pieprzonymi sklepami... - Nie słuchasz mnie.
Skończyłem z tamtym gównem i mam gdzieś to co mówisz teraz.
Odchodzę.
Rozumiem, jak się teraz czujesz. Miałeś ciężką odsiadkę.
Nie pieprz mi tu ciężkiej odsiadce, bo nie masz o tym pojęcia.
- Odsiedziałem swoje. - Gówno odsiedziałeś. Sprawdziłem cię.
Siedziałeś dwa miesiące, potem sprzedałeś dwóch chłopaków.
Więc nie wciskaj mi pieprzonego kitu, Cameron.
No dobra. To głupie. Skończyłem.
Opanuj się. Ustatkuj. Zajmij się czymś.
Stań na nogi... Wtedy pogadamy.
To nie ma znaczenia, bo nawet, jeśli nie ja,
i tak znajdzie się inny dojrzały plon, gotów iść za tobą, ty pieprzony tchórzu.
Słucham?
Żerujesz na ludziach, Cam! Wykorzystujesz ich!
Straciłem trzy lata z życia, dla twojej pieprzonej fałszywej sprawy,
ale już cię przejrzałem, ty pieprzony padalcu.
Derek, uważaj, co mówisz. Nie zapominaj gdzie jesteś.
To nie jakiś pieprzony klub country, gdzie potańczysz i wyjdziesz...
Przestań pieprzyć! Przyszedłem, żeby ci powiedzieć tylko jedno...
Odchodzę. Odchodzę! I Danny odchodzi ze mną!
Jeśli zbliżysz się do mojej rodziny, to cię kurwa zabiję.
Wybacz, ale to ty przestań pieprzyć, Derek.
Nie myśl sobie, że będziesz mnie tu straszył.
Rób co chcesz, ale Danny to dobry chłopak,
a nie taka ciota jak ty.
Potrzebuje pomocy i u mnie ją znajdzie.
Jeśli jeszcze raz zbliżysz się do Danny'ego,
wepchnę ci do gardła, twoje pieprzone serce, Cameron
Nie będę musiał tego robić.
Sam do mnie przyjdzie.
Jestem dla niego ważniejszy, niż ty kiedykolwiek byłeś.
Już jesteś pieprzonym trupem, Vinyard.
Gdzie Cameron? Gdzie on kurwa jest?
Derek!
Odczep się ode mnie, Stacey. Danny!
Czemu nie podzielisz się z resztą, tym co właśnie mi powiedziałeś,
ty zasrany czarnuchu!
- Pieprzony zdrajca! - Pieprzony czarnuch!
Danny! Chodź!
Pieprzony czarnuch! Czarnuch!
Gdzie się kurwa wybierasz?!
On ma broń!
Cofnąć się!
Rzygać mi się chce na twój widok!
Seth, odłóż broń!
Zastrzel czarnucha!
Zastrzel go! Zrób to Seth!
- Zdrajca! - Strzelaj Seth!
Cofnąć się! No już!
Cofnąć się, kurwa!
Dalej! Dalej!
- Spokojnie, Danny! - Za kogo ty się uważasz?!
- Danny, spokojnie. - Za kogo ty się uważasz?!
- Uspokój się, Dan. - Nienawidzę cię, Der!
W porządku. Rozumiem to.
Daj spokój. Zamknij się już. Spokojnie.
Co ci odbiło, Der?
Spokojnie...
Co się z tobą stało, Der?
Chodźmy.
Wszystko spieprzyłeś.
Przykro mi.
Nie miałeś tego oglądać. Mówiłem ci, żebyś nie przychodził.
Pieprz się.
- To było popieprzone. - Wiem, wiem.
Na Boga, nie przypuszczałem, że to tak się potoczy.
To była porażka. Spieprzyłeś wszystko.
Nie tak to zaplanowałem. Wszystko obróciło się w gówno.
Po prostu gówno...
Wyrwało się spod kontroli.
Jak mogło do tego dojść?
Spójrz na mnie.
Ja nie mogę do tego wrócić, Dan.
Nie możesz wrócić do czego?
Do tego wszystkiego.
Do tych ludzi, tej bandy, tego życia. Skończyłem z tym.
Co tam się wydarzyło?
Formować linię do koryta.
Nie ociągać się, gnoje!
Ruszać się, jak chcecie jeść! Wstawać! Pięć minut!
To mój zasrany teren! Wstawać!
W czym masz problem, dupku?
Ruszać się! Jazda!
Otwieraj bramy!
Pięć minut! Wystąp!
Lepiej żeby łóżka były posłane.
Po dwóch dniach, myślałem, że nie przetrwam tygodnia.
No już, skurwiele!
Chcesz dzisiaj jeść, gnoju?
Do ciebie mówię białasie!
Myślisz, że jesteś szczególny? Zapnij guzik!
No już!
Na co wytrzeszczasz gały? Nie gap się kurwa na mnie!
Zabiję cię kurwa!
Będę miał na ciebie oko, biały gnoju!
Nie wytrzeszczaj gał, bo ci je wydłubie!
Krok w przód!
W lewo zwrot.
Ruszać, do koryta!
No już! Dalej, naprzód.
Naprzód! Ruszać się!
Wszyscy nieprzychylni wiedzieli kim jestem.
Zagrałem więc w otwarte karty, licząc, że odnajdę swoich.
To jest ten świeżak, o którym mówiłem.
Miło cię poznać.
Nie pogrywaj sobie ze mną, dobra?
Jestem jednym z niebezpieczniejszych ludzi w tym więzieniu.
A wiesz czemu?
Bo kontroluję bieliznę.
Odbieramy je tutaj i składujemy tam.
Mam nadzieję, że szybko się połapiesz, bo twój poprzednik nie nosił gaci,
nie rozróżniał ich rozmiarów i tylko je obwąchiwał, kapujesz?
Mamy dwa rozmiary - średni i duży, rozumiesz?
Trzeba je układać, średnie do średnich, a duże do dużych, jasne?
Wiem, że to nudne, ale lepsze od roboty, jaką mi dali ostatnio.
Spędziłem dwa lata w kuchni, szorując zapuszczone gary.
Uwierz mi, nie chciał byś tego robić.
Powinieneś być szczęśliwy, że dostałeś tą robotę.
Szkoda gadać, do jakiej roboty mogą cię zmusić w pierdlu.
A przy okazji...
za co cię wsadzili?
Pewnie okradłeś jakąś starszą panią, co?
No tak, znam takich jak ty.
Białas z własnymi poglądami.
Coś ci powiem...
Lepiej pilnuj swego tyłka,
bo w pierdlu, to ty jesteś czarnuchem...
nie ja.
Siedziałem rok i zdawało mi się, że już wyszedłem na prostą,
ale właśnie wtedy, wszystko zaczęło się gmatwać.
Co to kurwa jest?
O co tu chodzi?
To tylko układy. Przysługi, rozumiesz?
Robi przysługi, temu pieprzonemu latynowi?
Mitch właśnie odebrał coś ekstra od chłopaków z przeciwka, rozumiesz?
Żartujesz?
Nie.
To jakaś bzdura, ktoś powinien mu zwrócić uwagę.
Co on sobie kurwa myśli?
Pamiętaj, że to dzięki Mitchowi nie jesteś jeszcze trupem.
Wiesz co? Gówno mnie to obchodzi.
Sam potrafię o siebie zadbać. Nie powinien tego robić.
Chce mi się od tego rzygać. Dużo gadania, a za mało konkretów.
Myślę, że powinieneś...
odpuścić sobie tych gównianych kazań, bo zaczyna już nas to męczyć.
Daj sobie z tym spokój.
Co ty tu robisz, Doris?
Byłam akurat w pobliżu.
Posłuchaj, mówiłem, że nie chcę, żebyście tu przychodzili.
Mam gdzieś to co mówiłeś, rozumiesz?
Chcę z tobą porozmawiać.
Co u was słychać?
U Daviny świetnie. Jak zwykle same piątki.
Ally już chodzi i zaczęła trochę mówić.
A Danny?
Jesteś dla niego wzorem.
Uważa, że jesteś wspaniały.
Cały czas chwali się tobą przed Cameronem...
przed swoimi nowymi znajomymi.
Zaczyna przypominać ciebie.
Jezu, przestań się tak zamartwiać, dobrze?
Jestem pewien, z nim wszystko w porządku.
Ma już 16 lat, Doris i nie może być aniołkiem na zawsze.
Myślisz, że po tym jak widziałam,
jak mój pierworodny syn spieprzył sobie życie,
będę siedzieć i patrzeć jak młodszy pakuje się w to samo gówno?
- Stąd niczego nie naprawię, rozumiesz? - Nie proszę cię o to...
To co mówisz powoduje, że czuję się winny.
Próbuję przez to przejść, a ty to utrudniasz!
Myślisz, że tylko ty, sam przez to przechodzisz?
Myślisz, że jesteś tu zupełnie sam?
Myślisz, że nie ma mnie tu z tobą?
Kurwa...
Co dzień przerzucasz tą pościel, jakbyś chciał najszybciej skończyć.
Słuchaj, czarnuchu, uspokoisz się kurwa wreszcie?!
Niech to szlak!
Nie ważne, jak szybko to poprzerzucasz.
Przerzucisz jedno, przyniosą następne i tak w kółko.
Harując tak jak teraz dostaniesz, co najwyżej zawału serca!
I wiesz co? Mnie to nie obchodzi, ale ja sam przez ciebie dostanę zawału!
Wiem. Jestem tylko tępym, głupim czarnuchem, prawda?
A co ja tam mogę wiedzieć?
Jedno wiem - to nie ja wściekam się na te szmaty.
Tak właściwie, to są takie szmaty, które mnie wnerwiają.
Powiem ci...
W porządku chłopcze, oto co zrobimy. Będziemy dziś nienawidzić czarnuchów.
Będziemy od dziś nienawidzić przeklętych czarnuchów.
Nie wiem jacy oni naprawdę są, ale będziemy ich nienawidzić.
Mój kuzyn Derek jest w pierdlu, pracuje wraz z czarnuchem
i doprowadza go do czarnej rozpaczy.
Widzisz? To jest klucz.
Łatwo i przyjemnie.
Teraz możemy spokojnie wzajemnie się ignorować.
"Co ty wyprawiasz?" I wiesz, co on na to?
"To lepsze od świni, którą właśnie próbowałem zerżnąć".
Nigdy nie da mi dokończyć dowcipu.
Ty też go pieprzysz?
Mniejsza o to. Ona leży na plecach z rozłożonymi nogami...
Jak leci?
Proszę bardzo.
Odbierał to od Meksykanów i rozprowadzał wśród swoich ludzi.
W dupie miał zasady.
Wszyscy mieli je w dupie.
Hej, Vinyard!
Co?
Daj spokój, nie patrz tak na mnie.
Wiesz jak to pachnie?
Nie mów mi, że ten zapach nie przypomina ci kobiety.
Boże, tęsknię za tym zapachem.
Robota, którą miałem na zewnątrz nie była lepsza od tej,
ale przynajmniej każdej nocy mogłem pójść do domu
i położyć się obok tego słodkiego zapachu.
Boże, jak mi tego brakuje.
Masz kobietę?
Pewnie, że masz kobietę.
Pozwól, że dam ci pewną radę.
Gdy przyjdzie do ciebie w odwiedziny...
cokolwiek robisz, nieważne co...
nie pozwól, żeby odeszła w kłótni.
Nie pozwól by odeszła w złym nastroju, bo jeśli tak się stanie,
przez cały następny tydzień będziesz się zastanawiał,
czy pieprzy się z kimś innym. Wiesz, o co mi chodzi?
Gdy przyjdzie, nie ma nic oprócz czułych słówek.
Niech wyjdzie wniebowzięta.
Bo tu nie jest jak w prawdziwym świecie, gdzie można się posprzeczać,
a potem wszystko załagodzić i zrekompensować seksem.
Wiesz, o czym mówię? Ten wściekły seks.
Seks z gestem.
Leżysz na plecach i pozwalasz, by ona wyssała z ciebie całą agresję.
Wszyscy faceci to wiedzą. To jest dobry seks.
Bum, bum, bum...
Niech najpierw będzie na górze i niech cię ukarze.
"Byłeś niegrzecznym chłopcem, tak?
Byłeś złym chłopcem i za to cię ukarzę.
Teraz ci się dostanie.
Niech nigdy... przenigdy... nie przyłapię... cię...
gapiącego się... na inną... kobietę.
Może wybaczę ci, jeśli się postarasz.
Myślę, że mogę. Wy... Wybaczam.
Wybaczam. O tak, właśnie tutaj. Trafiłeś.
Mój czuły punkt. O tak. Dobrze.
Tak. Wy... Wybaczam. Wybaczam.
Wy... Wy... Wy... Wybaczam ci!
Kocham cię!"
Jak możesz twierdzić,
że Lakersi byli kiedykolwiek większą potęgą niż Celtics?
Lakersi to chwilowy przebłysk, przypadek.
Zwariowałeś?
Jeden dobry trener przez cztery lata. Celtics to potęga!
Daj spokój. Celtics to najpaskudniejsza drużyna w historii sportu.
To potęga paskudnych skurwieli. Na przykład Kevin McHale.
James Worthy, ten facet ma łeb jak melon.
Kobiety na niego leciały.
Nie potrafię z tobą gadać. Nie wiem, o czym ty mówisz.
Coś ci się pokręciło. Boston Celtics...
- Ile tego jest? - Wystarczy.
W porządku.
- Straciłem rachubę. - To nie ma znaczenia.
Tak czy owak, kto by to liczył?
No dobra, chciałbym coś wiedzieć.
Co się kurwa stało, że się tu znalazłeś
Nikogo nie zabiłeś i jesteś za chudy na zadymiarza.
Bez przesady. Nie oceniaj ludzi po wyglądzie.
Mam jeszcze to.
Daj spokój, co zrobiłeś?
Nie twój interes. To krępujące.
Nie twój pieprzony interes.
Daj spokój. Tutaj każdy jest skrępowany.
Tutaj niczego nie da się ukryć.
Co zrobiłeś?
Ukradłem telewizor, w porządku?
No więc ukradłeś telewizor. Co w tym krępującego?
Ukradłem telewizor ze sklepu koło ciastkarni.
Uciekam, a właściciel wybiega za mną i wrzeszczy.
Bum! Wpadam na trzech gliniarzy.
Mówiłem ci, że to krępujące. Śmiejesz się z tego.
Chwilę...
To nie ma sensu.
Nie dostałbyś sześciu lat za kradzież telewizora. Daj spokój.
Wychodzę ze sklepu,
gliniarz łapie mnie za ramię, a telewizor upada i miażdży mu stopę.
Potem zeznali, że nim w niego rzuciłem.
Napaść - sześć lat.
Daj spokój, mów prawdę. Rzuciłeś nim w niego.
Było tak jak powiedziałem. Wyszedłem ze sklepu,
on złapał mnie za rękę, a telewizor spadł mu na stopę.
Pierdolcie się!
Dajcie ręcznik. Trzymajcie go.
Chcesz być czarnuchem, słodziutki?
Pierdol się!
Potraktujemy cię jak jednego z nich.
Nie!
- Było naprawdę słodko. - Pierdol się!
Jak on się ma?
Ma sześć szwów.
Człowieku, co ty tu u diabła robisz?
Chciałem porozmawiać o Dannym, ale możemy to odłożyć.
Przyniosłem ci parę książek.
Co z nim? Nie trzymaj mnie w niepewności.
Zmierza dokładnie tam, gdzie ty jesteś.
Wiesz co, moja matka już dała sobie z tym spokój.
Nie jestem odpowiedzialny z Dannyego. Czego ty ode mnie oczekujesz?
To mi w niczym nie pomaga. Powinienem czuć się winny?
Nie chcę, żebyś robił cokolwiek.
Chcę wiedzieć, jak się naprawdę czujesz.
Myślisz, że chcę, żeby się tu znalazł?
Myślę... Już sam nie wiem. Sam nie wiem, co czuję.
Czuję się wywrócony na lewą stronę.
Wiesz, jestem... Sam nie wiem...
Parę rzeczy tu nie gra.
Zdarza się.
Jesteś zbyt bystry, żeby dreptać w koło, udając, że gówno nie śmierdzi.
Już ci mówiłem, że trochę się w tym pogubiłem.
- Nie powiedziałem, że w to nie wierzę. - Dlatego musisz być otwarty.
Zżera cię twoja własna złość.
Gniew odbiera ci rozum, który dał ci Bóg.
Człowieku, gadasz ze mną tak, jakbym cały czas był w szkole średniej.
Skąd kurwa miałbyś wiedzieć, co się teraz ze mną dzieje?
Znam siebie. Znam to miejsce.
Znam miejsca takie jak to.
Co ty możesz wiedzieć o tym miejscu?
Był taki czas, kiedy obwiniłem wszystko i wszystkich,
za cały ból, cierpienie i podłość, jaka przytrafiła się mnie
i ludziom, których znałem.
Winiłem wszystkich... Winiłem białych, społeczeństwo, Boga...
Nie znalazłem odpowiedzi, bo zadawałem niewłaściwe pytania.
Musisz zadawać sobie właściwe pytania.
Na przykład, jakie?
Czy cokolwiek, czego dokonałeś, uczyniło twoje życie lepszym?
Musisz mi pomóc.
Po prostu pomóż.
Zabierz mnie stąd.
Za cztery miesiące, będę miał rewizję wyroku.
Wstaw się za mną.
Już to zrobiłem. Więc, wyjdziesz stąd i co wtedy?
Nie chcę już więcej rozpieprzać mojej rodziny.
Odejdę tak daleko, jak tylko się da.
To nie wystarczy.
Jeśli chcesz mojej pomocy, musisz więc bardziej się postarać.
Moja pomoc nie jest bezwarunkowa. Ucieczka to po prostu za mało.
Pieprzyć go. Pieprzyć go...
Niech go sobie wezmą czarnuchy.
Co się dzieje, D?
Coś ty za głupotę odwalił w stołówce?
Postradałeś zmysły? Czy ty kurwa zwariowałeś?
D, człowieku, spójrz na mnie!
- Będąc sam, nie dasz sobie rady. - Nie boję się tych pieprzonych ciot.
Wskoczyli na mnie w sześciu. To się nie powtórzy.
Niech tylko kurwa spróbują.
Człowieku, tu nie chodzi o tych twoich drewnianych kutasów!
Oni chronili twoją głupią dupę!
Olałeś ich przy wszystkich! Teraz zostałeś kurwa sam!
Mówię o twoich braciach, rozumiesz?
Zerżną cię, a potem podpalą ci tą twoją pieprzoną dupę!
Czemu nie powiesz mi o czymś, o czym nie wiem?
Myślisz, że na to nie wpadłem?
Jak przyjdą po mnie to przyjdą. Nie mam na to wpływu.
Człowieku, co ja mogę zrobić?
Tak więc znów znalazłem się w punkcie wyjścia.
Co dzień byłem pewien, że to stanie się właśnie teraz.
Zawsze, kiedy byłem poza swoją celą...
za każdym razem, gdy brałem prysznic...
Wiedziałem, że to tylko kwestia czasu zanim wykonają ruch.
Miałem tylko nadzieję, że zrobią to szybko.
Ale to się nigdy nie stało.
Nie potrafiłem tego zrozumieć. Wiedziałem, że niektórzy mieli chętkę.
Po pewnym czasie, zacząłem po prostu czytać książki,
które przyniósł mi Sweeney, i które wywarły na mnie ogromny wpływ.
Przez ostatnie sześć miesięcy byłem jak duch.
Jak tam? Wychodzisz?
No dalej, człowieku. Na co czekasz? Spieprzaj stąd.
- Wiesz, mam takie dziwne wrażenie. - Jakie?
Myślę, jesteś jedyną osobą, dzięki, której wychodzę stąd cało.
Daj spokój, człowieku! Spieprzaj już stąd!
Myślisz, że będę nadstawiał karku za jakiegoś drewnianego kutasa?
Racja... To głupie.
Tak właśnie myślałem.
Jestem ci dłużny.
Gówno mi jesteś winien, rozumiesz?
Tak, jestem.
Wyjdziesz stąd w mgnieniu oka.
Daj spokój, to bułka z masłem.
Nie zadzieraj z braćmi.
Z braćmi!
Boże...
Przykro mi, Derek.
Przykro mi z powodu tego, co się stało.
A mnie nie.
Jestem szczęśliwy.
Czuję się tak, bo to była zła droga, Dan.
Była zła, wciągała mnie i o mało przez to nie zginąłem.
Pytałem się bez końca, jak się w to wplątałem i wiesz co?
Wszystko przez to, że byłem wkurwiony.
Nic, co zrobiłem do tej pory, nie zmyło tego uczucia.
Zabiłem dwóch gości, Danny. Zabiłem ich.
I wcale nie poczułem się przez to inaczej.
Stałem się jedynie bardziej zagubiony.
Ten gniew już mnie wyczerpał, Danny. Po prostu mam tego dość.
Nie mówię ci co masz robić.
Naprawdę, nie...
Ale potrzebuję twojego zrozumienia...
ponieważ cię kocham i jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Rozumiesz to?
Tak, rozumiem.
To dobrze.
Jezu.
Wszystko w porządku?
Tak, świetnie.
Chcesz nocować w naszym pokoju?
Nie. Dziękuję. Tu jest mi dobrze. Dziękuję.
W porządku, chodźmy.
Dobranoc.
Wezmę prysznic.
Ciężko jest spojrzeć wstecz i ujrzeć prawdę o ludziach, których kochasz.
Myślę, że gdyby zapytać Dereka, czemu to wszystko tak się potoczyło
i gdzie miało początek, odpowiedziałby zapewne, że w chwili śmierci ojca.
Prawda jest taka, że było to dużo wcześniej.
Spotykamy się wieczorem na meczu?
Oczywiście.
W porządku, w Ben's Burger, o 7:00,
potem pójdziemy popatrzeć jak gra nasz ważniak.
Przygotowany do meczu?
Do tego jestem gotowy zawsze.
Mam egzamin z angielskiego. Dostaję zawału. Nie jestem gotowy.
W czym problem? Boisz się, że dostaniesz czwórkę?
Wystarczyłoby cztery z minusem.
Nie śmiej się. Ten gość jest inny.
Dr. Sweeney, ten facet jest nieprawdopodobny.
Jeszcze nigdy nie miałem nauczyciela z dwoma doktoratami.
Nie wiem, czemu uczy w naszej szkole. Nie jest taki jak inni nauczyciele.
Co czytacie teraz?
Piszemy wypracowanie na temat książki "Syn swego kraju".
"Syn swego kraju"? Nie znam tego.
Cóż za niespodzianka.
No co? Czytam książki.
Kochanie, nie uczą teraz w szkołach Tomia Clancy'ego.
Nie uczą.
Więc o czym jest ta książka?
To książka o czarnym facecie.
Przerabiamy cały dział literatury czarnoskórych autorów.
Co to, miesiąc czarnych historii?
Nie, to tylko... Sweeney, no wiesz?
To część programu nauczania.
Pewnie...
Co?
Nic. Po prostu...
To jest teraz wszędzie, gdzie tylko się obejrzę.
Co?
Ta afirmacja czarnej rasy.
Kilka nowych książek, to jeszcze nie afirmacja.
Przeczytaj książkę i zabłyśnij u faceta na egzaminie,
ale nie łykaj wszystkiego, czym cię karmi,
wystarczy, że wciąż mówią o tym z TV.
I co z tego?
Mówią o wyrównywaniu różnic rasowych. To nie jest takie proste.
A teraz ta książka "Syn swego kraju". Co z innymi książkami w programie?
Już nie są tak dobre jak kiedyś, bo tak powiedział pan Dwa Razy Dr.?
Teraz macie przehandlować dobre książki na książki czarnych?
Czy to ma sens?
Zadaj sobie to pytanie, Derek.
Musisz spojrzeć na to szerzej.
Mówimy o książkach, a ja również mam na myśli moją pracę.
Mam teraz w oddziale dwóch czarnych facetów,
którzy dostali tę pracę zamiast dwóch białych facetów,
którzy w rzeczywistości uzyskali wyższe wyniki w testach.
Czy to ma sens?
No pewnie. Wszystko po równi.
Ale teraz mam dwóch ubezpieczających, odpowiedzialnych za moje życie...
niezbyt dobrze wyszkolonych facetów.
Dostali robotę, dlatego, że są czarni,
a nie dlatego, że byli najlepsi.
- Do bani. - Czy o to chodzi w Ameryce?
Nie, w Ameryce pracę dostają najlepsi.
Będziesz najlepszy, dostaniesz pracę.
To są właśnie te zasrane działania afirmacyjne...
Trudno mi się w tym połapać.
To coś jak ukryty spisek lub coś co sięga dalej.
- Teraz rozumiesz, o czym mówię? - Tak, rozumiem.
Nie myślałem o tym w ten sposób.
Chociaż ten gość... Sam już nie wiem.
Dr. Sweeney, jest tak przekonywujący, że trudno oprzeć się temu co mówi.
Chociaż, może część z tego, co mówi to jakby...
...pieprzenie.
Tak. Tak, może...
Nie, nie.
To pieprzenie czarnucha.
Teraz to rozumiesz?
Tak.
Musisz być ostrożny.
Zrozumiałem, to o czym mówiłeś. Będę uważał.
Dobry chłopak.
- Jestem z ciebie dumny. - Nie martw się. Zrozumiałem.
Jest 5:00 nad ranem.
Za około minutę obejrzę wschodzące słońce.
Nawet nie wiem, czy kiedykolwiek to robiłem.
Tak czy inaczej, zamierzamy wziąć się w garść i zacząć od nowa.
Nie będzie łatwo, ale jesteśmy znowu razem
i jest mi z tym dobrze.
Nie jestem pewien, czy ta praca, jest tym czego pan oczekiwał,
lecz jeśli przez to uchwyciłem znaczenie społeczeństwa
lub czegokolwiek innego, ale czegoś wartościowego...
wielkie dzięki.
Wyglądasz świetnie.
Spójrz na siebie.
Przebrałem się na spotkanie z oficerem zwolnień warunkowych.
Jest miła?
To gruby facet o imieniu Hektor.
- Cóż... - Więc, nie mam szczęścia.
Muszę się tylko odfajkować.
Potem spróbuję odzyskać swoją dawną pracę.
- Świetnie. - Dzień dobry.
Davina, możesz pomóc?
Siostra ci pomoże.
Wyglądasz świetnie. Daj im popalić.
Dzięki.
Chodź, kochanie. W co chciałabyś się dziś ubrać?
- Wyglądasz naprawdę dobrze. - Tak?
Czuję się głupio.
- Wyglądasz dobrze. - Tak?
Dobrze się czujesz?
Tak. Czuję się, wiesz...
trochę...
że się załapię.
Posłuchaj, nie wiem czy...
Dobrze, że tu jestem.
Chcę tu być.
- Kupię gazetę. - Spoko.
- Co chcesz? - Drożdżówkę i duże mleko.
W porządku.
Poproszę kawę, drożdżówkę i duże mleko. Na wynos.
Derek, musimy pogadać.
O co chodzi?
Cameron Alexander i Seth Ryan leżą na intensywnej terapii.
Zostali zaatakowani ubiegłej nocy przy Ben's Burgers.
- Jak poważnie? - Wygląda na to, że będą żyć.
- Mieli szczęście. - Ktoś pewnie za to oberwie.
Co?
Mieliśmy nadzieję, że może porozmawiasz ze starymi kumplami...
Daj spokój. Nic z tego.
Jeśli kiedykolwiek kogoś posłuchają, to tylko ciebie.
Nie. Przykro mi to mówić, ale ja z tym skończyłem.
Ci goście, pewnie teraz na mnie polują.
Prosimy cię o pomoc, Derek.
Powiedziałeś mu, że mogę to zrobić?
Daj spokój. Nie mam już z tym nic wspólnego.
Owszem, masz. To wszystko ma związek z tobą.
Na Boga, czemu mi to robisz? Staram się jak mogę!
Staram się trzymać moją rodzinę z daleka od tego.
Nie proś mnie, żebym naprawiał tą pieprzoną sytuację!
- Nie proszę. - To istniało jeszcze przede mną.
Pomogłeś to rozbudować. Teraz chcesz się od tego odciąć?
Jeśli odejdziesz, nie odnajdziesz spokoju.
Żeby odnaleźć spokój, musisz przez to przejść.
Przecież to kurwa niczego nie zmieni.
- Ale mogłoby. - Totalnie nic.
Zdajesz sobie sprawę, o co mnie prosisz?
Tak. Proszę cię byś zrobił, co w twojej mocy.
W porządku.
Wiesz, do czego to doprowadzi? Zastrzeli mnie banda białych kolesi.
Wątpię.
Mówię ci, będziemy mieli z tego ubaw po pachy.
Zabiorę go do szkoły. Wrócę za pół godziny.
Chodźmy.
Hej, kolego.
- Masz dla mnie coś dobrego? - Dam to panu, dr. Sweeney.
- To dobrze. - W porządku.
Co się dzieje?
Chodź.
Szkoda mi Setha.
Ciekawe jak mocno oberwali.
Dobrze, że żyją, ale tym razem mam to gdzieś.
Powinniśmy ich odwiedzić?
Nie. Zdecydowanie nie.
Trzymaj się z dala od tego.
Posłuchaj.
Kiedy wczoraj wychodziłem z Sethem, widziałem krążący wokół domu samochód.
Jeśli będziesz w domu przede mną, rozejrzyj się po ulicy.
Upewnij się, czy nic się nie dzieje.
O stary, źle to wygląda.
- Depczą ci po piętach. - Spokojnie.
Przeszedłem przez Chino, a to już powinna być bułka z masłem.
Dasz sobie radę?
Co zamierzasz zrobić?
Jeszcze nie wiem. Pracuję na tym.
Głowa do góry. Wszystko będzie dobrze.
Oddaj to wypracowanie.
Jasne. Do zobaczenia.
Do zobaczenia w domu.
Dobrze?
Tak, do zobaczenia. Powodzenia.
Zobaczymy się później.
- Spóźnię się. - Lepiej już chodźmy.
Złapię cię później. Do zobaczenia.
Z drogi!
W porządku! Puśćcie go!
O nie.
Jezu.
Boże, co ja zrobiłem?
Myślę, że czas podsumować, czego się nauczyłem.
Na moje wnioski.
A więc, takie są moje wnioski:
Nienawiść to ciężar.
Życie jest zbyt krótkie, by tracić cały czas na złość.
Po prostu nie warto.
Derek mawiał, że zawsze dobrze zakończyć wypracowanie jakimś cytatem.
Zapewne już ktoś ujął to najlepiej jak tylko można
i jeśli nie umiesz wyrazić tego lepiej, skradnij tę myśl i zrób z niej użytek.
Więc wybrałem gościa, który powinien się panu spodobać.
"Nie jesteśmy wrogami, ale przyjaciółmi.
Nie możemy być wrogami.
Chodź więzy naszej przyjaźni, zostały nadszarpnięte
nie możemy ich przerwać.
Mistyczne akordy pamięci rozebrzmieją ponownie,
a stanie się to na pewno za sprawą lepszej strony naszej natury."