Dit was in Texas.
Ruth.
Hé, Ruth.
Waar ga je naartoe? - Naar huis.
Thuis is de andere kant op. - Niet de mijne.
Ga je terug naar je moeder?
Het is 25 kilometer lopen. - Ik weet hoe ver het is.
Dan loop ik gewoon met je mee.
Je doet maar wat je wilt. - Wat ik wil is je terug mee naar ons huis nemen.
Waarom heb je tegen Freddy gezegd dat je een eigen weg ging inslaan?
Ik denk niet dat ik dat heb gezegd, maar als ik dat heb gedaan...
als ik zeg "op mezelf", bedoel ik "jij en ik". Ik bedoel altijd jij en ik.
Ga je me verlaten?
Nee, ik ga je niet verlaten. Niemand verlaat... - Want ik verlaat je eerst.
Het is niet grappig.
Ik ga je niet verlaten. En jij gaat mij niet verlaten.
Want als je dat doet, zal ik je gewoon volgen.
Ik wil niet naar de gevangenis. - Jij gaat niet naar de gevangenis.
En die hut is geen huis. - Ik ben ermee bezig.
Volgens mij ben ik in verwachting.
We krijgen een baby?
Ben je niet boos? - Ik ben niet boos.
Nee, mijn moeder zal het opvoeden.
Stop nou, dat kietelt.
Dat is wat je zou moeten doen, liedjes voor hem zingen.
Gewoon praten.
Ben je moe?
Bluebird, Bluebird.
Goed.
Het komt wel goed.
Ik ben over vijf minuten terug.
Het loopt hier een beetje uit de hand.
Als je daar naar binnen loopt, dat het voelt alsof je de duivel ontmoet.
Alle auto's assistentie verlenen. Ik herhaal, alle auto's, alle auto's...
alle auto's. - Oké. Rekening, schat.
Ik ben geraakt. - Ik heb iemand neergeschoten.
Ik denk dat ik iemand heb neergeschoten.
Het is al goed.
Ik denk dat ik iemand heb neergeschoten. - Verdomme.
Geef me het pistool.
Geef me het pistool, Ruth.
Wat doe je? - Luister naar me.
We gaan opstaan en lopen naar buiten. Ik ga als eerste.
Je komt achter me aan. Zo gaan we het doen.
Nee, we redden het. We gaan het redden als we vluchten.
We gaan het niet redden. - Ja, dat redden we wel.
Ze gaan ons neerschieten. Als we blijven schieten ze ons hier neer.
Nee, alsjeblieft. Ik kan het niet doen. Ik ga niet naar de gevangenis.
Je moet ze vertellen dat ik alles heb gedaan. Vertel hen dat ik en Freddy het hebben gedaan.
Je hebt een pistool in je handen omdat ik het daar heb neergelegd.
Vertel ze je bang was en dat ik het aan je heb gegeven.
Ik ben in maar even weg en ik kom terug.
Alles wat je moet doen is op mij wachten. Ik beloof dat ik je kom halen.
Wacht alleen op me.
Ik verloor mijn jongen.
Zo blijven jij en Bob over. Alleen Bob had geen keuze.
Ik ben in de war. Ik heb je kinderen in huis genomen...
heb jou en Bob als mijn eigen kinderen opgevoed.
Hoe kon je zoiets doen?
We deden gewoon wat u ons heeft geleerd om te doen.
Is dat een jongen of een meisje? Weet je dat al?
Ik weet het niet.
Wat wil je gaan doen?
Ik ga op hem wachten.
Lieve Ruth...
Ik heb afgelopen nacht weer over jou gedroomd.
Ik denk dat ik iedere nacht over je droom... en ook op de meeste dagen.
Ik houd je gezicht vast in mijn gedachten. Ik probeer je stem weer te horen in mijn hoofd.
Ik denk over je haar dat steeds langer wordt en aan je buik die dikker wordt.
Ik hoor mensen praten over spijt, maar die heb ik niet.
Ik denk niet aan de dingen die ik heb gedaan.
We deden wat we deden, en dat is wat we zijn.
Ze strepen deze zin door voordat jij het leest, maar ik weet dat jij weet wat er staat.
Elke dag als ik wakker word, denk ik dat dit de dag is dat ik je ga zien.
En op één van die dagen zal dat zo zijn. Tot die dag zal ik je blijven schrijven.
Ik schrijf elke dag. En op een dag krijg je een brief van mij en dan zul je opkijken...
en dan zal ik het zijn die hem aan je geeft.
En dan kunnen we woorden vergeten en zal ik je gezicht aanraken en je kussen.
Bob Muldoon, ben je wakker?
Je hebt een dochtertje.
En ik zal ons dochtertje in mijn armen nemen...
En we zullen ergens naartoe rijden...
Ergens ver weg.
Schrijf mij snel als je de kans krijgt.
Liefs, Bob.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Hoe heb je geslapen? - Goed.
Heb je honger? - Nee.
Wat is er? Kom hier.
Laten we weer gaan slapen.
Kijk eens wat ik gevonden heb.
Wat heb je gevonden? - Jonge poesjes.
Waar komen die vandaan? - Ik weet het niet.
Met hoeveel zijn jullie?
Je bent gewoon een klein ding. Ben je niet klein?
Waar is je moeder? Waarom huil je?
Misschien wil hij mij. - Wat?
Misschien wil hij mij. - Misschien wel.
Maar je moet nog twee happen.
"En het paardje rende en rende en vossen jaagden op hem en hij kon hen horen blaffen".
"De wolven achtervolgden hem, hij hoorde ze huilen maar ze wisten dat ze hem niet konden vangen".
Beer. - Ja, daar is die baby beer.
Je vader houdt van beren. Hij worstelde altijd met ze.
Hij haalde ze onderuit en sloeg ze op de neus.
Sylvie, doe je schoenen aan. - Goed.
Hallo. - Goedemorgen, miss Guthrie.
Ik hoopte u te spreken voor u naar uw werk ging.
Is er iets mis? - Ik wilde even praten.
Hoeveel katten heb je? - Vier.
Vier? Hoe heet deze? - Willow.
Hij ziet eruit als een Jimmy.
Hoe kom je aan die katten? - Ga liggen.
Ik heb ze achter gevonden.
Dank je. - De moeder was al lang weg, denk ik.
Als je iemand nodig hebt die er een paar van je over moet nemen…
Ik kan in ieder geval met katjes omgaan.
Zoals ik al zei, ze willen je graag op het bureau spreken.
Het is straks allemaal op het nieuws.
Ik dacht dat je dit het beste van een vriend kon horen.
Wat horen?
Bob heeft al vijf keer geprobeerd om te ontsnappen.
Wist je dat? - Nee, meneer.
Misschien is zes keer scheepsrecht.
De jongens waarmee hij ontsnapte zijn gepakt toen ze op een trein wilde springen...
nabij Bartlesville, richting het noorden.
Misschien dat Bob hetzelfde wilde doen.
Misschien is hij al lang verdwenen.
Misschien. - Wat denk jij?
Ik weet het niet. - Heeft iemand naar hem gevraagd?
Hoe zit het met die brieven?
Iedereen leest ze voordat ze zelfs maar zijn verstuurd. Ze zeggen niets.
Je geeft hem toch aan?
Ik zal doen wat u wilt, maar hij zal niet terugkomen.
Hij komt niet terug voor mij als dat is wat u denkt.
Heeft ze je iets verteld?
Nee, ze heeft niets gezegd.
Ik ben verbaasd. Ik dacht dat ze jou meer mocht dan ik.
Laat mij dit even lezen.
Jij bent degene die hij heeft neergeschoten. Ik laat je die klootzak vangen.
Sorry dat ik zo laat ben.
Ze moest een time-out te hebben. Zij heeft ruzie met Miles gekregen.
Waarom heb je met die jongens gevochten? - Omdat ze me uitscholden.
Daar heb je een betere reden voor nodig.
Avond.
Hallo, kleine meid. - Hoi.
Wat zie je er vandaag mooi uit. Je bent snel jarig, of niet?
Heb je al een verjaardaglijstje gemaakt?
Je kunt daar beter mee beginnen. Zorg dat je moeder je helpt.
Ik heb het nieuws gehoord.
Is er iets waarover je wilt praten?
Iedereen denkt dat ik ze iets te vertellen heb. Ik weet helemaal niets.
Ze zeggen dat ze hem tot aan Montana hebben opgespoord.
Denkt u dat hij in Montana is?
Ik kan een paar telefoontjes plegen om te kijken of ik hier een eind aan kan maken.
Ik kan hier nu zelf een eind aan maken.
Het enige wat ik hoef te doen is...
de waarheid vertellen.
Excuseer me, mevrouw.
Blijf rijden en blijf op de snelweg.
Waar zijn we eigenlijk? - Wat?
Waar zijn we, in welke staat zitten we?
Missouri. - Missouri?
Ik herken je.
Hoe zet je hem harder? - Aan de zijkant zit er een kleine...
Ja, dat is het.
Waar was je van plan naartoe te gaan? - Een richting die nog niet is uitgevonden.
Hoe heb je het gedaan? - Wat, ontsnappen?
Ja. - Is dit nu hoe jongens hun haar dragen?
Ik begon gewoon te lopen, zoals ik al zei.
En gewoon naar buiten gewandeld? - Ja.
Hoe gaat dat dan?
De bewakers lopen elke avond langs je cel.
Ze zeggen iets van: "Lichten uit" en rammelen tegen de tralies met hun stokken.
Er was één bewaker die altijd grapjes met ons maakte.
Op een avond zei ik: "Ik zal je niet lang meer zien".
"Ik denk dat ik over tien dagen weg ben hier".
Hij zei: "Hoe ga je dat dan doen?" - Ik zei: "Ik wandel de deur gewoon uit."
Hij zei dat ze me tegen zouden houden. Ik zei: "Nee, ik heb betere dingen te doen".
En hij zei: "Dat is niet hoe het werkt".
Ik zei: "Het werkt alleen zo, omdat jij denkt dat het zo moet".
Kijk, ik heb een hogere roeping.
Ik heb een vrouw en een klein meisje dat haar papa nodig heeft.
Hij vroeg me wat ik van hogere roepingen weet, want als ik eruit zou komen...
moet ik me aan God en de duivel verantwoorden voor de dingen die ik gedaan.
Ik zei tegen hem... Verdomme.
Ik zei tegen hem: "Meneer...
ik was voorheen de duivel. Nu ben ik gewoon een man".
Naarmate de dagen wegtikten... Tien, negen, acht...
en op de laatste dag...
gingen de tralies open en liep ik zo weg.
Op het nieuws zeiden ze dat je van een vrachtwagen bent gesprongen.
Heb je iets te eten? Ik heb nog steeds een beetje honger.
Ik zal iets zoeken.
Heb je Ruth de laatste tijd nog gezien? - Nee. Het is al een tijdje geleden.
Ze woont niet meer bij haar moeder. Ze heeft een nieuw woning gekregen.
Een nieuwe woning?
Skerritt zorgt voor haar. Hij heeft alles voor haar geregeld.
Ik vond dat ik het moest zeggen dat hij laatst belde en naar je vroeg.
Wat heb je gezegd?
Ik heb gezegd dat ik je niet had gezien, wat ook zo is.
Ik had niet gedacht dat ik je zo snel zou zien.
Dat is de waarheid.
Ik denk dat dit is wat ik je schuldig ben.
Waar komt dit vandaan?
Overal. - Van wie is het?
Het is van mij.
Lijkt of dat hout zacht is geworden.
Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Meer spijkers houden het niet vast.
De hele goot komt elke keer los van het huis als het regent.
Ik ga daarheen en spijker het vast.
Voor je het weet, is het er weer af. - Dat kun je doen of meer emmers halen.
Ja, ik zou dat doen. Dat zou op korte termijn makkelijker zijn.
Dan zou ik elke keer als het regent dat water eruit moeten halen. Ik weet het niet.
Goededag. - U ook een goeie dag.
Al die regen die we al hebben doet me denken aan die ene maart.
Er viel toen 26 centimeter op een dag.
Mijn middelste tank daarbuiten heeft toen droog gestaan en de andere twee...
Kun je mij vertellen in welke stad we zijn?
Dit is Meridian.
We passeerden Glen Rose, maar we hebben geen bord gezien, dus weten we niet of we te ver zijn...
of nog niet ver genoeg.
Dat hangt af van waar jullie naartoe willen. - Hier naar toe.
Zijn jullie van plan om op herten te jagen? - We denken erover na.
Hoe dan ook, het regende zo veel dat de tanks volliepen...
en mijn vrouw controleerde ze de volgende dag en er lag een meerval naast.
Dat ding vulde zich en het stroomde over de rand, en de meerval is in het water gekomen zijn.
Zijn deze echt? - Wat?
Zijn deze echt? - Reken maar.
Hoe oud zijn ze? - Dat pistool is al 125 jaar oud.
Je meent het.
Zie je dat stukje papier wat ernaast ligt?
Dat is een lijst...
van iedere arme klootzak die kennis maakte met het einde van de loop.
Klinkt mij als een hoop onzin. - Ja, waarschijnlijk wel.
Kan ik ergens in het bijzonder mee helpen? - We kijken alleen even rond.
Is er nog nieuws? - Nee, vandaag niet.
Ik dacht dat je deze terug zou willen.
Ze zijn stof aan het vergaren.
Heb je ze gelezen? - Nee, mevrouw.
Waarom niet? Iedereen heeft ze gelezen. - Ze zijn niet voor mij bestemd.
Mag ik je iets vragen? - Tuurlijk.
Meende je wat je zei over Bob, dat hij niet voor jou terug zou komen?
Ja, dat meende ik.
Ik dacht dat jullie misschien de stad uit willen totdat dit allemaal voorbij is.
Je bedoelt totdat hij gepakt wordt?
Waar zouden we naartoe moeten? - Naar een veilige plaats.
Ga jij mee?
Er gaat vast wel iemand met je mee.
Ik denk dat ik gewoon hier blijf. Ik moet werken en Sylvie heeft haar verjaardag.
We redden ons prima.
Ja, natuurlijk. Ze wordt vier, toch? - Ja.
Wat wil ze?
Ze wil een paard. - Zoals een echt paard?
Waar ga je die laten?
Ik ken een man die je er eentje voor een mooie prijs wil verkopen.
Ken je die? - Ja.
Ik kan niet voor een paard zorgen.
Geen paard. Misschien kan ik iets voor haar meenemen.
Waarom?
Ik was wat aan het opruimen en...
Er komen een paar deals voor mij aan die ze misschien wel leuk vindt.
Een paar deals? - Een paar deals.
Lieve Ruth...
Ik weet niet hoe ik deze brief moet beginnen.
Ik heb een miljoen dingen in mijn gedachten die eruit moeten.
Ik weet dat jij weet dat ik eruit ben, en ik hoop dat je weet dat ik voor je kom...
zoals ik altijd heb gezegd.
Net zoals ik altijd heb gezegd wat ik zou doen, je opzoeken.
Ik wou dat ik naast je stond en in je oor kon fluisteren, maar dat is niet zo.
Ik ben door de bossen en over bergen gelopen, zonder schoenen aan.
Ik heb ver gereisd en nu ben ik dichtbij.
Ik ben zo dichtbij je dat ik bijna je wang kan aanraken.
Alsjeblieft.
Doe rustig aan, jongens.
Kijk nou eens.
Breekt uit de gevangenis en komt direct hierheen.
Misschien niet de slimste zet. - Zolang jij mij niet aangeeft.
Waar is Miles?
Miles is vertrokken.
Vertrokken? - Gladys is ook vertrokken.
Ik ben alleen nog over. - Wie leidt nu de zaak?
Geen zaak om te leiden... niet meer.
Was dit niet van Freddy? - Ik betwijfel het.
Ik herinner me dat ik hiermee speelde.
En al die kleine indianen...
Heb je die indianen hier ergens? - Alles van Freddy is al lang verdwenen.
Wat wil je? - Ik vroeg me af of je iets hebt gehoord.
Over wat?
Over die plaatselijke bewoner die uit de gevangenis is ontsnapt.
Gene Dentler en een stel hulpsheriff's kwamen een paar dagen geleden een praatje maken.
Ik zei hem dat ik wel zes klootzakken kon bedenken die jou dood willen hebben...
maar dat het leuker zou zijn om af te wachten wie jou als eerste pakt.
Je hebt destijds te veel mensen een loer gedraaid.
Ja, en toen werd ik opgepakt. - Niet door hen.
Ze kunnen net zo goed stoppen met zoeken. Bob Muldoon staat op het punt te verdwijnen.
En waar verdwijnt Bob Muldoon heen dan?
Ik denk eraan om me te vestigen, een huisje bouwen.
Een winkel openen. Ik weet het niet.
Oud worden.
Zoals jij.
Alleen?
Ik hoorde dat je Ruth haar huis hebt gekocht. - Ik laat haar in één van mijn oude huizen wonen.
Het huis heeft een grote oude tuin waar haar kleine meid kan spelen.
Het is ook mijn kleine meid.
Ik zal je iets zeggen...
Ze is nu schattig genoeg om jou op te laten geven.
Je hebt één ding goed gedaan. Dat moet ik toegeven.
Ik doe wat ik kan om voor ze te zorgen.
Ik denk dat ik het vanaf hier overneem.
Denk je dat? - Ja, meneer.
Ik zal je wat vertellen.
Doe wat je wilt.
Pak al je geld en zorg dat je hier zover mogelijk vandaan gaat.
Maar luister naar me als ik zeg...
dat je die meisjes met rust moet laten.
Ik kan dat niet doen.
Ja, dat kun je wel.
En waarom zou ik? - Denk daar eens over na.
Als je problemen krijgt, zullen zij die niet nodig hebben.
Welke problemen?
Jij bent ontsnapt. Wat wil je nog meer?
Ik wil mijn familie.
Ik ook, maar die heb ik niet.
Dit is hoe we het gaan doen.
Ik zal je nooit meer pijn doen dan dat ik nu doe. Ik zal je nooit meer aanraken.
Of in je vinger prikken, in je wang knijpen.
Ik zal de sheriff niet bellen en zal ze ook niet vertellen waar je bent geweest.
Maar als ik hoor dat Bob Muldoon met Ruth Guthrie heeft gesproken...
ga je mij om problemen vragen en zal ik zorgen dat je die krijgt.
Freddy was degene die op die dag als eerste had geschoten.
Niemand had gewond hoeven te raken als hij dat niet had gedaan.
Ga weg.
Ik moet de winkel openen.
Maak dat je wegkomt voordat iemand je ziet.
Zoek een veilige plaats.
Waar zijn de sleutels? - In de truck.
Ik ga haar problemen geven?
Hij denkt dat hij een huis voor haar kan kopen? Nee, ik denk niet dat het zo werkt.
Ruth zal van dat huis weglopen alsof het in brand staat.
Ik heb een pen nodig. Geef me een pen.
Het heeft geen zin.
Lieve Ruth...
Pardon.
Lieve Ruth, ik weet niet hoe te beginnen...
Het is tijd om te gaan.
Ontmoet me morgenavond...
op mijn vaders boerderij.
Jij, ik en Sylvie.
En Sylvie.
Ik zat te denken...
dat we misschien op reis kunnen gaan...
Na je verjaardag. Wat vind je daarvan?
Ergens naar een nieuwe plek?
Gewoon in de auto stappen en rijden. Dat zou heel leuk zijn.
Wacht even.
Laat eens zien. Geef eens hier.
Alsjeblieft. - Kom, we gaan.
Wat vind je ervan dat ik even afsluit? Dan gaan we een stukje rijden.
Voor eventjes weg?
Hoe gaat het? - Prima.
Overtreed ik de wet? - Nee.
Het voelt alsof ik je al jaren niet heb gezien. - Ik blijf hier zitten.
Wil je iets drinken? - Nee, meneer. Dank u.
We zijn op zoek naar een oude vriend van je. Ik weet zeker dat je het nieuws hebt gehoord.
Een paar agenten uit Monroe kwamen langs en stelden mij vragen.
Heb je hem gezien? - Tuurlijk niet.
Vind je het erg als ik even rondkijk?
Let je op de bar?
Hopelijk kunnen we dit snel afronden. Ik wil mijn klanten niet op stang jagen.
Ik heb sinds afgelopen winter niets meer van hem gehoord. Hij stuurde me toen een brief.
Heb je hem teruggeschreven? - Nee.
Maakte jij niet deel uit van zijn oude bende? Bob Muldoon, Ruth Guthrie, Freddy?
Ik ben uit die duistere praktijken gestapt en ben deze zaak begonnen.
Verdomme, ik heb de sleutel beneden laten liggen. - Wacht even.
Ik moet snel weer terug naar de kassa.
Ik gebruik het als bladwijzer. Ik denk dat ik hem ben verloren.
Heeft Ruth het aan je geven? - Ze heeft het op de post gedaan.
Ze vroeg me om het naar Bob te sturen.
Je hebt dat nooit gedaan.
Zoals ik al zei ben ik slecht met correspondentie.
Hoelang geleden?
Hoe oud is het meisje? - Drie, bijna vier.
Ongeveer zo lang geleden.
Vind je het erg als ik deze hou? - Geen probleem.
Ik weet zeker dat je ons belt als je iets hoort. - Zeker weten.
Kijk eens naar deze.
Dit is het eerste wat je ooit droeg op de dag dat je geboren werd.
Je was zo klein. Kijk eens hoe klein het is.
Ik bracht je naar huis en je sliep urenlang. Je was zo'n braaf klein meisje.
Ik zal deze meenemen.
We zouden het op een dag nodig kunnen hebben.
"En het paardje raapte zijn schoenen op en rende tot hij uit het donkere bos was".
"Hij liep naar de rivier waar de vis was geweest. De vis was nu verdwenen en er was niemand...
om hem tegen te houden om over te steken".
"Hij stak de rivier over en klom over de heuvel en na lange tijd zag hij zijn huis".
Wat is er mis, liefje? Waarom ben je zo stil?
Alles komt goed. Je moet gewoon afwachten.
Lieve Bob...
Heb je van Bob gehoord?
Waarom kom je niet binnen? - Nee.
Ik weet dat Bob in de buurt is.
Wil je ervoor zorgen dat hij dit krijgt?
Wat is het?
Je kunt het lezen als je wilt. Ik denk dat je dat toch wel zult doen.
Als je hem ziet...
Kun je dan tegen hem zeggen...
Geef het maar gewoon aan hem.
Lieve Bob...
Ik hoop dat je dit nooit krijgt.
Ik wil dat je door die deur komt en ons meeneemt zoals je altijd hebt gezegd.
Maar dat kun je niet. Je kunt hier niet komen...
Niet op dit moment. En ik kan niet met je meegaan.
Als je hier komt zullen ze je pakken. Als we met je meegaan zullen ze ons vinden.
Het kan niet zo eindigen.
Ik kan het niet zo laten eindigen, niet voor ons...
En niet voor Sylvie. Ik kan dat niet laten gebeuren.
Dus gaan we weg. Als je ons hier komt opzoeken zijn we weg.
Ik ga ergens naartoe waar niemand weet waar wij zijn.
Of we kunnen wachten tot de tijd rijp is en de wereld ons vergeten is.
Ik weet niet hoe ik dit beter kan verwoorden...
maar ik weet dat jij weet waar ik het over heb.
We hebben zo lang gewacht. We moeten gewoon wat langer wachten.
Kom ons zoeken. Ik weet en hoop dat je dat zult doen.
We vinden elkaar wel.
Ik hou zo veel van je. Dat doe ik echt.
Het is tijd om wakker te worden, kleine meid.
Lieverd.
Goedemorgen.
Hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag.
Heb je hem gezien?
We zijn bij zijn vriendin langsgegaan.
Ik moest van Hartigan iets tegen je zeggen als we je tegenkwamen.
Wat dan?
Shit, ik ben het vergeten.
Laat me je iets vertellen.
Je neemt dat aan en doe wat je wilt. En als je hem niet vindt...
geeft je dat geen reden om hier terug te komen. Begrijp je me?
Denk niet dat ik mijn handen niet durf vuil te maken.
En als je nog een keer deze stad betreedt...
Als je er maar zelfs aan denkt om deze meisjes erbij te betrekken...
Dan vermoord ik je. En dat was het dan.
Warren Miller. Wie verzint die namen?
Ze zijn niet verzonnen. Het zijn echte mensen.
Ze zijn dood, maar ze zijn echt. - Echt waar?
Dat is mij verteld. - Ook Ruth en Sylvie?
Niemand zal nog naar ons vragen? - Niet meer.
Goed gedaan. Heb je een wens gedaan?
Wat heb je gewenst? - Dat zeg ik niet.
Je houdt je kleine geheim?
Hoe zie ik eruit?
Je ziet eruit als jezelf.
Dan moet het maar genoeg zijn.
De manier waarop ik het zie, heb ik mijn tijd niet verspild.
Herinner jij je Joe Cranston nog? - Ja.
Weet je nog dat hij en ik naar St. Louis zijn gegaan?
Hij deed er drie uur over om zich mooi te maken voor we er heengingen.
Ik zei: "Joe, wat ben je aan het doen"? Hij zei: "Voor het geval er mij iets overkomt...
wil ik zeker weten dat mijn moeder mij herkent".
Dus trok hij zijn jas aan die hij had sinds hij twaalf jaar oud was...
en probeerde het dicht te doen. Hij was erg groot, dus hij scheurde uit de achterkant.
Hij hield dat ding op weg naar St. Louis en terug naar Texas aanhouden.
Hij zag eruit als een lappenpop.
En toen we terug kwamen, zei ik: "Joe, weet je dat je moeder...
je herkend had als je iets was overkomen"? Hij zei: "Ja, want ik had mijn jas aan".
Hij begreep het niet. Mensen kennen geen dingen op de manier zoals ze die kennen.
Sylvie gaat me herkennen.
Ze kent me zonder naar mij te kijken.
En Ruth zal voelen als ik de straat inkom.
We zijn altijd gewoon...
Gewoon twee delen van hetzelfde.
Als wij zouden vechten, zouden we vechten als twee kinderen om een bal.
En ze zou door het huis vliegen alsof ze in brand stond.
En ik wilde haar gewoon vasthouden.
Ik wil haar gewoon vasthouden...
maar ze schreeuwde en vloog zo vliegensvlug. Het was net een kolibrie.
Ik zei: "Ruth...
Je kunt tegen mij schreeuwen tot je geen stem meer hebt...
maar het maakt geen verschil...
want als je klaar bent met schreeuwen...
zijn wij het, die hier in de kamer zitten".
En ze zei: "Dat klopt. We zullen altijd met z'n tweeën zijn".
Kijk eens hoe mooi dat is. Vind je dat mooi?
Gefeliciteerd met je verjaardag.
Er is nog een laatste verrassing, denk ik.
Weet je hoe deze open moet maken?
Laten we haar openmaken.
Deze was van mij toen ik ongeveer zo groot als jij was. Laten we eens kijken hoe het jou staat.
Zeg je Ruth gedag van mij? - Ik zal het haar zeggen.
Ik hoop je niet meer te zien.
Hoe klinkt het geluid van een hond?
Probeer dat maar eens.
Dan terug naar de poes. Nog een keer.
Waarom houd je deze niet even bij je?
Ik kom over een week bij je terug, en misschien kun je dan een liedje voor mij spelen.
Wat vind je daarvan?
Ik ga morgen op reis. - Op reis? Is dat zo?
Ze is geweldig.
Alles goed met je?
Ja, het gaat prima met me.
Wat doe je hier?
Ik wilde niet te lang blijven. - Nee, ik wil het gewoon weten.
Ik vind het gewoon fijn om hier te zijn.
Ben je van plan om weg te gaan? - Ja.
Weet je waar je naar toe gaat?
Nee, ik weet het nog niet, alleen weg van hier.
Als je hulp nodig hebt... - Ik heb niets nodig.
Ik waardeer de uitnodiging en wens je een prettige avond.
Prettige avond.
Ik wil je iets vertellen.
Ik zit er al een tijdje mee.
Toen ik in het ziekenhuis was, zat ik daar niet om plannen te maken.
Ik heb niets tegen Bob.
En wat er gebeurd is... Ik bedoel, dat is het risico.
Dat is onderdeel van mijn werk.
En buiten dat, ben ik niet tegen hem om wie hij is en om wat hij doet.
Ik ben blij om te leven. Ik ben blij je te kennen.
En als je niet was wie je bent en jij nooit met hem was geweest...
en als we op één of andere manier hier nog steeds zouden komen...
zou ik me niet anders voelen.
Begrijp je dat?
Herinner je die dag nog?
Ik weet nog dat ik ben neergeschoten. Ik herinner me het gevoel alsof ik...
tegen mijn schouder werd geslagen, en de grote Texas hemel zag.
Ik herinner me dat, maar... - Heb je mij gezien?
Nee, mevrouw.
Heb je gehoord wat ik later heb gezegd?
Ik heb je verklaring gelezen.
Het was niet allemaal waar.
Ik was niet alleen een klein meisje dat werd meegesleept. Ik wist waar ik mee bezig was.
Ik denk dat...
er veel dingen zijn gezegd die misschien niet waar zijn geweest.
Maar je hebt gedaan wat je deed. Net als hij.
En wat het ook is wat je hebt gedaan... Als ik je met je dochter zie...
zie ik niets dan goeds.
Misschien hou ik je gewoon voor de gek.
Doe je dat?
Wacht, verdomme.
Je hebt me neergeschoten.
Waarom heb je me neergeschoten?
Ik heb je zelfs nog nooit je gezien. - Nee, meneer.
Waar gaat dit over... geld? - Het gaat om jou.
Jij en het meisje.
Alles wat je probeert te doen.
Ga je me neerschieten?
Ik wil niet dat je denkt dat ik je iets verschuldigd ben.
Nee, dat ben je niet.
De enige persoon die ik iets verschuldigd ben, is Bob.
Dat is niet zo.
Ik heb al die tijd dingen opgeslagen.
's Nachts wakker zijn en denken aan al de dingen die ik tegen hem wil zeggen.
Behalve dat ik nu zo veel dingen heb dat ik niet weet waar ik moet beginnen.
Alles wat ik had was Sylvie en mijzelf.
Ik wist niet wat ik over haar moest schrijven.
Hoe schrijf je over zoiets?
Ik herinner me de dag dat ze geboren werd.
Ik was zo bang...
ik probeerde haar komst tegen te houden, maar ze kwam toch.
En toen legde ze haar in mijn armen...
We staarden naar elkaar en ik dacht dat ik door al die liefde zou sterven.
En ik probeerde hem te schrijven zodat hij wist hoe het was, maar...
ik kon de woorden niet vinden om het op de juiste manier te doen.
Dus ben ik ermee gestopt hem te schrijven.
Ik dacht dat ik hem gewoon alles in één keer zou vertellen als ik hem zag.
Hij zou door de deur komen en ik zou precies weten wat ik tegen hem zou zeggen.
En de dingen zouden zijn zoals ze horen te zijn. Daarom heb ik elk klein dingetje opgeslagen.
En ik heb vier jaar niet geslapen. Ik ben moe.
Ik ben gewoon zo verdomde moe.
Rust dan uit. - Wacht je bij me terwijl ik dat doe?
Alles goed met je? - Wat doe je?
Rijden, man.
Alsjeblieft, neem de sleutels. - Trap op het gas.
Houd de snelweg aan. Wanneer je bij Highway 6 bent, ga je rechtsaf.
Ik probeer mijn familie te zien, oké? Ik probeer thuis te komen.
Ik wil niet vechten. Ik zal doen wat je wilt. Ik wil alleen naar ze toe.
Ik wil alleen dat je rijdt.
Hoe is je gezin?
Wat voor gezin heb je? Heb je een vrouw en kinderen?
Nee, ik ga naar mijn ouders. - Je ouders? Vader en moeder?
Hoe heet je?
Will. - Heet je Will?
Ja. - Heb je iets te drinken?
Nee. - Heb je dat niet?
Ik zou wel wat water lusten.
Moet je naar een ziekenhuis? - Nee, man.
Blijf op de snelweg. Keer bij Highway 6.
Ik denk dat je wel kunt zien dat ik ben neergeschoten.
Die mannen waren naar mij op zoek.
Ze wilden mij te grazen nemen.
Iemand heeft ze gestuurd en kwamen ergens vandaan.
En ze hebben mij te pakken gekregen.
Ze hebben me aardig te grazen genomen.
Maar niet goed genoeg.
Vertel tegen je vader wie je vandaag een lift hebt gegeven.
Wat? - Wie ben jij?
Laat vallen.
Het is al goed.
Herinner jij je eerste klus nog voor mij?
Jij en Freddy.
De allereerste. - Ik heb dat nooit voor u gedaan, meneer.
Jullie dachten dat jullie zo stoer waren.
Jullie waren nog jongetjes.
Ik wil naar huis.
Ik had zojuist Morgan aan de telefoon en vertelde hem hoe het gebeurd was.
Nee, je moet hem terugbellen en zeggen dat ze hierheen moeten komen.
Ik weet niet wie wat gedaan heeft. - Heb je al een ID?
Nee. Ik bedoel, ja, maar hij was gewoon een klootzak uit de buurt van Burleson.
Skerritt ging als een sukkel dood.
Ik breng Ruth naar huis. - Nee, Teddy doet dat al.
Ik neem haar mee.
Wacht hier.
Het is al goed.
Ik ga een ambulance bellen.
Ik heb op je gewacht.
Stop ermee. Dat kietelt.
Dat is wat het zou moeten zijn, liedjes zingen. - Gewoon praten.
Laat me je iets vertellen.
Ik ga je over de toekomst vertellen.
In de toekomst ben ik een hele oude man.
En ik sta in de deuropening. We zitten in een huis.
Het is ons huis, ergens ver weg van hier...
waar alles groen is en de zon bijna op is.
En zoals ik het zie, staan we daar te zwaaien naar iemand.
En misschien ben jij die iemand...
om ons na lange tijd te zien.
Als jij het bent, zijn we erg blij om je te zien.
Hé, schatje.
Vertel me meer over dat huis.
Ik heb het niet tegen jou.
Het is groot. Misschien een boerderij.
Het is oud. Het is ouder dan wij.
Tegelijkertijd voelt het alsof ik het heb gebouwd.
Het is niet te zeggen.
Het is gewoon niet te zeggen.