{Y:i}Potrzebujesz pomocy.
{Y:i}Boże.
Chcesz spierdolić sobie życie? Proszę bardzo.
Ale możesz zniszczyć też moje.
Muszę wiedzieć, że mogę na ciebie liczyć.
Nie martw się nic.
- Tyle chciałem powiedzieć. - Skończyłeś?
- Do jutra. - Pierdol się!
Pamiętasz nas?
{Y:i}Wynoście się stąd. Powiedziałem wam wczoraj...
::PROJECT HAVEN i RebelSubTeam:: prezentują
KROCZĄC WŚRÓD CIENI
Tłumaczenie: pyros3344 Korekta: Stingwood
Cześć, Matt.
To ja, Peter.
- Peter Kristo. - Racja, cześć.
Znamy się?
Kilka tygodni temu byłem na spotkaniu.
Jestem malarzem, wywali mnie z ASP.
Ach tak, to ty odwaliłeś motyw Jacksona Pollocka,
na ścianie kościoła św. Jana, krwią ze swojej...
- Strzykawki. - Tak, to ja.
- Podobała mi się twoja opowieść. - Dzięki.
- Mogę? - Pewnie.
Nie wolno tu palić, skarbie.
Coś nie tak, Peter?
Chodzi o mojego brata. Potrzebuje twojej pomocy.
To znaczy?
Powinieneś porozmawiać z nim osobiście w Clinton Hill.
Clinton Hill?
Zapłaci za taksówkę w obie strony. Niezależnie, czy weźmiesz robotę.
Po prostu go wysłuchaj. To wszystko o co proszę.
- Kiedy chce się spotkać? - Jak najszybciej.
- Bałem się, że to powiesz. - Proszę, Matt. - Dzięki.
Przepraszam, że przeszkodziłem w posiłku.
Wrócę później.
Jenny, możesz mi to odgrzać jak wrócę?
Ten po prawej.
To tutaj. Ładnie, prawda?
Dobrze, panie Matt. Proszę wejść. Kenny nie pozwala mi palić w domu.
- Cześć, Kenny. - Panie Scudder, proszę wejść.
Napije się pan czegoś?
Bez procentów. Wiem, że zna pan Pitera z AA.
- Mogę zaproponować kawę albo napój. - Nie trzeba.
Jest pan prywatnym detektywem. Zgadza się?
- Bez licencji. - To znaczy?
Czasem wyświadczam ludziom przysługi.
A oni w zamian dają mi prezenty.
Prezenty.
Ale był pan gliniarzem?
Przez jakiś czas pracowałem na szóstym posterunku.
Wcześniej, pracowałem tutaj na 75.
- Dlaczego pan odszedł? - Nie pasowały mi godziny pracy.
- Dopadła pana korupcja? - Niezupełnie.
Bez niej ciężko byłoby wyżyć.
Co mogę dla pana zrobić?
To był pomysł mojego brata, by pana tu sprowadzić.
- Jeśli pan chce, mogę wyjść. - Ktoś porwał moją żonę.
- To sprawa federalna. - Zabronili mi dzwonić na policję.
To oczywiste. Kiedy się to stało?
- Wczoraj. - Powinien pan porozmawiać z FBI.
- Ale rozmawiam z panem. - Proszę posłuchać, panie Kristo.
- Kenny. - Jeśli chce pan bym dostarczył okup,
- to nie zajmuję się takimi rzeczami. - Już im zapłaciłem.
- Kiedy? - Wczoraj w nocy.
- Ile? - 400 tysięcy.
- A pana żona? Gdzie ona jest? - Nie żyje.
Zapłaciłem im, a mimo to ją zabili.
Rozumiem.
- Przykro mi. - Nie chcę litości.
Chcę byś ich znalazł i do mnie przyprowadził.
- Zapłaciłeś im tego samego dnia? - Zgadza się.
Mogę zapytać, czym się zajmujesz?
Budownictwem.
- Co konkretnie budujesz? - Domy.
Zgaduję, że Peter został na zewnątrz,
bo nie podobają mu się twoje standardy budowania?
Peter nie powinien zadawać się z ludźmi mojego pokroju.
- Ludźmi w moim zawodzie. - Od kiedy handel dragami to zawód?
To jest przyczyna, prawda?
Dlatego nie zadzwoniłeś na policję. Jesteś dilerem.
Tak właściwie, to handlarzem. Widzisz różnicę?
Naprawdę, mnie to nie obchodzi.
Ktokolwiek porwał twoją żonę, nie wybrał cię przypadkiem.
Musieli wiedzieć, że masz przy sobie tyle gotówki.
Właśnie tego masz się dowiedzieć. Kto za tym stoi.
Masz tu 20 tysięcy dolarów. Potraktuj to jako prezent.
Jeśli znajdziesz jej morderców, dostaniesz drugie tyle.
Byś mógł ich zabić?
Przykro mi, nie mogę ci pomóc.
Mogłeś mi powiedzieć, czym zajmuje się twój brat.
- Wtedy byś nie przyjechał. - Masz rację.
Tamtego dnia przestałem pić. Przestało być tak kolorowo.
Widocznie, jestem...
Tak czy owak, nie piję od 8 lat.
I cóż... To tyle. Dzięki.
Howie.
- Coś ci się stało? - Znalazłem wózek przy śmietniku.
Pani Dolgren spod nr 202, wyrzuciła go, gdy mężulek odwinął kitę w zeszłym tygodniu.
Jakieś wiadomości?
Nie zdążyłem ci powiedzieć, jak miała na imię.
Nie chcę byś myślał, że jestem bezduszny,
albo, że mi nie zależy.
Po prostu nie mogę go wymówić.
Co się stało?
Halo?
- Nie wróciła do domu, prawda? - Słucham?
Mamy twoją żonę, zjebie.
Skarbie, jesteś tam?
Czego chcecie?
Chcemy pomóc ci ją odzyskać, jeśli tego chcesz.
{y:i}- Oczywiście, że tego chcę. - Dobrze. Bądź pod telefonem.
Nie dzwoń na policję. Niedługo się odezwę.
Zadzwonił znów po 10 minutach.
{Y:i}Ile waży pańska żona, panie Kristo?
{Y:i}Jakieś 120 funtów? Około 50 kilogramów?
{Y:i}Pięćdziesiąt kilo za 20 tysięcy. Pomnóż sobie.
{Y:i}Wychodzi milion, prawda?
Do czego zmierzasz?
Gdyby była produktem, zapłaciłbyś za nią milion.
Gdyby była narkotykami. Nie jest warta tyle samo?
- Nie mam tyle pieniędzy. - A ile masz?
- 400 tysięcy. - Chcę 500.
Nie targuję się. Mam tylko czterysta.
Jeśli masz tylko tyle, niech będzie.
Zanim wam cokolwiek dam, chcę się upewnić, że jest cała.
{Y:i}To nie możliwe. Dzwonię z budki.
Skąd mam wiedzieć, że ją w ogóle macie?
- Pamiętasz jej cycki? - Słucham?
{Y:i}Są całkiem ładne. Rozpoznałbyś któregoś?
To najprostszy sposób. Mogę jednego odciąć.
Może tego z małym pieprzykiem. Zostawię pod wycieraczką.
{y:i}- Będziesz wtedy pewny? - Jezu, nie mów tak.
{Y:i}To nie mów, że chcesz się upewnić.
{Y:i}Włóż pieniądze do dwóch reklamówek,
{Y:i}pojedź na róg Columbii i Converse, i czekaj przy budce, aż zadzwonię.
- Halo? {y:i}- Gdzie są pieniądze?
Na tylnym siedzeniu. Dwie torby, tak jak kazałeś.
{Y:i}Dobrze, zostaw je tam i idź wzdłuż Columbii.
Co potem?
{Y:i}Zaczekaj 5 minut na rogu i wróć. Wsiądź do samochodu i jedź do domu.
A co z moją żoną?
Będzie czekała na ciebie w samochodzie
Cholera!
Zwodzili mnie i w końcu zadzwonili, {y:i}mówiąc, że czeka na mnie w domu.
{Y:i}Ale jej tam nie było.
{y:i}Telefon znów zadzwonił. Kurwa!
Gdzie ona jest? {y:i}Wysłali mnie do Red Hook.
{Y:i}Powiedzieli, że jest w bagażniku opuszczonego samochodu.
Przykleili to w środku bagażnika,
z notatką, każącą mi "posłuchać".
To mój numer.
{Y:i}W porządku. O tak, właśnie tak.
{Y:i}Jeszcze jeden dotyk i nigdy nie zapomnę jak mi stał.
{Y:i}Jesteś sexy, gdy się boisz.
{Y:i}Podnieca mnie to.
{Y:i}Odklejmy tę taśmę.
{Y:i}- Tak? - Gdzie w Red Hook?
Dała mi 2$ napiwku, czyli 2 razy tyle co inni. O ile już coś dadzą.
- Wspomniał pan o furgonetce. - Tak, tam stała.
{Y:i}Wysiadło dwóch facetów. Pamiętam, że się jej przyglądali.
{Y:i}Byli tak samo ubrani, w jakieś uniformy.
Ruszyli za panią Kristo. {y:i}Odcięli jej drogę.
- Przyjrzał się pan furgonetce? - Tak, na pewno była jasnoniebieska.
{Y:i}Na pewno była dobrą kucharką. Nie miała w wózku mrożonek.
Powiedziała, że zrobi ciasto serowe. Potrzebowała czegoś z libańskiego sklepu.
Furgonetka stała po drugiej stronie ulicy. Myślałem, że coś dostarczają.
Nie pamiętam furgonetki.
Pamiętam za to, że pani Newess przyszła zapytać "Co się stało?".
"Czy nic nam nie jest?"
Powiedziała, że dwóch mężczyzn i kobieta, przebiegli przez ulicę,
oddalając się od sklepu i wskoczyli do furgonetki.
Pomyślała, że obrabowali sklep.
{y:i}- Dwóch mężczyzn? - Tak.
Wydaje mi się, że mieli reklamę warsztatu TV na boku.
Dwie litery, coś w stylu "B&R TV".
{y:i}Na pewno "J&M Heating".
"R&L Stereo".
"B&A Appliance".
{Y:i}Szczątki kobiety z Queens znaleziono na pustej działce.
{Y:i}TJ, chciałabym zamienić z tobą słówko.
Teraz.
Wiem, że tu sypiasz.
Wiem, bo pan Keyser powiedział, że zrobiłeś syf w toalecie.
{Y:i}Nie wspominając o tym, który zrobiłeś tutaj.
{y:i}- TJ, musisz... - Posprząta później, dobrze?
Teraz mi w czymś pomaga.
Poszukaj starych wydań gazet z Nowego Jorku.
{Y:i}Po co? Nie chcę.
{Y:i}Wiem, czego chcesz. Nie jesteś pierwszym białasem,
{Y:i}który tu przychodzi i próbuje mnie poderwać.
Dziecko Boże.
Co?
Nazwisko Gotteskind oznacza po niemiecku: dziecko Boże.
Tyle że Bóg, nigdy nie pomógł Marie.
- TJ to jakiś skrót? - Tak, od TJ.
- Jesteś gliną? - Nie.
- Bo wyglądasz. - Jestem prywatnym detektywem.
- Jak Sam Spade? - Dokładnie tak.
Czytałem o nim i o Marlowie. O nich wszystkich.
- Spędzasz tu dużo czasu? - Trochę.
Głównie, gdy pada. Lubię ten odgłos.
- Matt. - Skrót od Matthew.
Dlaczego oglądasz zdjęcia trupów, Matthew?
Ci, których szukasz, to ci z 7:30,
- czy zwykli bandyci? - Ci z czego?
Z 7:30. O tej porze podają leki w wariatkowie.
Racja. 7:30.
Czy ten program, może się cofnąć o rok?
Sam się posłuchaj. "Ten program".
Nauczenie się obsługi Yahoo, zajęłoby ci z minutę.
Po co tracić czas?
Z tego co słyszałem, za pół roku i tak będzie gówno warte.
Daj spokój, stary. Mam ciekawsze zajęcia,
niż martwienie się o milenijną pluskwę.
- Co za ironia. - Co tam masz?
Porzucone ciało na cmentarzu.
{Y:i}"Wtorek. Ciało Leili Andresen,
{Y:i}25-letniej dekoratorki wnętrz, absolwentki Brooklyn College
{Y:i}znaleziono na cmentarzu Green Wood.
{Y:i}Andresen szukano od 2 dni, gdy Eduardo Solomon,
{Y:i}kwiaciarz z naprzeciwka cmentarza znalazł, {Y:i}co później zostało zidentyfikowane
{Y:i}jako kawałek nogi ofiary, w śmietniku za swoim sklepem.
{Y:i}Tego samego dnia, więcej szczątków ludzkich,
{Y:i}znaleźli dozorcy cmentarza.
{Y:i}Świadkowie twierdzą, że Andersen
{Y:i}wsiadła do niebieskiej furgonetki z trzema mężczyznami.
{Y:i}Jej narzeczony, Rueben Quintana powiedział policji, że miał się z nią spotkać na lunch..."
"...Ale się nie pokazała."
Dobra robota. Dzięki za twoją pomoc.
- Co to ma być? - To znaczy?
- Mój czas jest cenny. - Jak cenny?
10 dolarów.
Masz 20. Nie szalej.
Idę coś zjeść.
- Chcesz hamburgera czy coś? - Nie jadam mięsa.
Miło cię było poznać, TJ.
Nie przejmuję się krowami. Przejmuję się, czym karmię swoje ciało.
Żadnego mięsa, napojów gazowanych, żadnych pringles, żadnego gówna.
Ale też chciałem coś zjeść.
To może pójdziemy razem? Chodź.
Chodź, Watson.
{y:i}Gdzie śpisz, gdy nie możesz zostać w bibliotece?
Mam kilka miejscówek.
- Co się stało z twoimi rodzicami? - Nie musisz mi współczuć.
- Nie współczuję. - To dobrze.
Ale mógłbyś mnie zatrudnić. Zostałbym twoim partnerem.
Raczej nie.
Myślisz, że nie nadaję się na detektywa?
Na pewno się nadajesz. Ale ja pracuję sam.
- Czego potrzebuje dobry detektyw? - Mocnego pęcherza.
- Pytam poważnie. - Sam nie wiem.
Może cierpliwości, instynktu. Głównie szczęścia.
I dobrego nazwiska. Dobre nazwisko jest bardzo ważne.
Jakiegoś chwytliwego. Jak Sam Spade czy Philip Marlowe.
- Co jest nie tak z twoim nazwiskiem? - Nie, stary.
Chodzi mi o coś w stylu: Daunte Culpepper.
Rozgrywający z Minnesoty.
To dobre nazwisko dla detektywa, ale słabe dla footballisty.
Daunte Culpepper, prywatny detektyw.
Nieźle brzmi.
Na pewno nie chcesz napoju gazowanego, skarbie?
Wiem, że chciałabyś dać mi coś, co zabije moje plemniki, ale nie, dzięki.
Woda mi wystarczy.
Takie napoje proponują tylko biednym ludziom.
Pełno w nich chemii, która cię zakonserwuje.
Dlatego piję tylko wodę. Galon dziennie i jestem nawodniony.
- Nie jesz mięsa. - Co z tego? Przeszkadza ci to?
Skądże. Moja była żona była wegetarianką.
Co się stało? Dlaczego się rozstaliście?
- Była blacharą? - Kim?
Blacharą, głąbie.
Jedną z tych lasek, które cię lubią tylko, gdy dajesz im ładne rzeczy.
Jak nie błyśniesz złotem, to nic od niej nie dostaniesz.
- Nie możesz mówić po ludzku? - Zrozumiano, przepraszam.
- Która godzina? - Dochodzi 22:00.
Cholera, muszę wracać do schroniska. Zamykają o 22:00.
Dzięki za naleśniki.
- Jonas Loogan? - Tak.
Jesteś tu ogrodnikiem?
Zajmuję się zielenią. W czym mogę pomóc?
- Nazywam się Matthew Scudder. - Jesteście szybcy.
Pani od spraw publicznych z 77. posterunku powiedziała,
że minie co najmniej tydzień, zanim ktoś się do mnie odezwie.
Słucham?
Chcę, by moja książka, była autentyczna.
Książka?
Dlatego jazda z wami jest dla mnie tak ważna.
Spędzić trochę czasu z prawdziwymi glinami.
- Czego pan chce? - Chciałem porozmawiać o Leili Andresen.
O kim?
Kobiecie, którą tu znaleziono.
Nic o tym nie wiem.
Twój szef powiedział, że pracowałeś tu tego dnia.
- Rozmawiałeś z Larrym? - Tak.
Świetnie, bo moja szefowa nazywa się Gretchen.
O kurde. Przyłapałeś mnie.
Cholera, jesteś dla mnie za sprytny.
Myślisz, że możesz mi pomóc, mimo to?
Powiedziałem już policji wszystko, co wiem.
Eduardo, właściciel sklepu po drugiej stronie ulicy,
twierdzi, że znaleziono tu 20 worków. To prawda?
Eduardo się myli. Było ich tylko z 10,
a większość z nich była, od strony 5-tej Alei.
W tym stawie pływały 4 worki.
- Więc je widziałeś? - Najpierw zobaczyłem gołębia.
Mam na swoim dachu gołębnik.
To był czołoczub.
Był sam, co jest dość dziwne dla tej rasy, jeśli wiesz coś o gołębiach.
Siedział na jednej z toreb, próbując się dostać do tego, co było w środku.
- Wyłowiłem je wszystkie i wyrzuciłem. - Nie otworzyłeś ich?
Nie. Myślałem, że to śmieci, które dzieciaki wrzuciły w nocy.
Często tak robią.
Wrzucają gumki i puste puszki do stawu.
Nie widziałeś glin po drugiej stronie ulicy?
Nie powiązałem tego, dopóki Vince nie przybiegł od strony 5. Alei.
- Vince? - Drugi konserwator zieleni.
To on znalazł tam torby.
Jest tu gdzieś? Chciałbym z nim porozmawiać.
Rzucił pracę. Otworzył jedną z toreb.
Zaczynałem już o tym zapominać.
Dzięki, że mi o tym przypomniałeś.
- O czym piszesz książkę? - Nie udawaj zainteresowanego.
- Yo, Matt, jak leci? - Cześć, TJ.
- Śledziłem cię. - Nie żartuj.
Śledziłem obiekt od kolacji, aż do spotkania w kościele.
Lubiłeś się napić, co?
Następnie śledzony wrócił do jakiejś meliny przy 45-tej,
- gdzie obiekt pozostał... - Wiem, gdzie byłem, TJ.
- Zobaczyłeś mnie przy kwiaciarni? - Zobaczyłem cię już w metrze.
Cholera.
W książce, którą czytam, jest napisane, że śledzenie jest trudne.
Pojedynczego śledzącego łatwo zauważyć.
Zgadza się.
Twierdzą, że dobrze mieć 3 osoby.
Dwie zmieniające się z tyłu i trzecią po drugiej stronie ulicy.
Jasne, jeśli tyle masz.
Spędzasz dużo czasu w kościołach, i korzystasz z wielu budek telefonicznych.
No i?
- Dlaczego nie kupisz komórki? - Nie lubię ich.
Nie lubisz komputerów i komórek.
Amisze korzystają z technologii częściej niż ty.
Widziałem, że kogoś śledziłeś. Nawet się z tym nie ukrywałeś.
Bo nic nie podejrzewał.
To zabawne. Śledziłem cię, gdy ty śledziłeś kogoś innego.
Istny chichot losu.
- TJ. - Tak?
Przestań za mną chodzić.
- Reuben Quintana? - W czym mogę pomóc?
Nazywam się Matt Scudder. Moglibyśmy porozmawiać o pana narzeczonej?
- Narzeczonej? - Leili Andresen.
A, Leila.
- Muszę zaraz wychodzić. - To zajmie tylko minutę.
No dobrze.
Proszę wejść.
- Podać panu coś do picia? - Nie, dziękuję.
Pewnie miło mieć czas, na ćwiczenia w środku dnia.
Wolałbym pracować.
- Jestem aktorem. - Wydawał się pan znajomy.
- Widziałem pana w czymś? - Możliwe.
Kilka lat temu, grałem w reklamie Stetsona.
- Kapeluszy? - Nie, perfum.
- Leciała w przerwie finału Pucharu Stanleya. - Godne podziwu.
Leila studiowała w Brooklyn College, prawda?
- Dekorowanie? - Wystrój wnętrz.
Właśnie.
Powiedział pan policji, że porwało ją trzech mężczyzn.
- Zgadza się. - Jest pan tego pewien?
Tak, widziałem ich.
{Y:i}Byłem w kawiarni przy Prospect. Spotykaliśmy się tam czasami.
Zobaczyłem 2 facetów, którzy wyskoczyli z furgonetki i ją porwali.
- Jak wyglądali? - Nie widziałem ich twarzy,
{Y:i}ale widziałem trzeciego faceta za kółkiem.
Co wy robicie?
Wtedy, widziałem ją po raz ostatni.
Ładne mieszkanie. Sporo ładnych rzeczy.
- Leila je urządziła? - Tak. Powinien pan zobaczyć sypialnię.
To nie zabrzmiało za dobrze.
Dilujesz dragami, Reuben?
- Co? - Słyszałeś mnie.
- Że niby jestem dilerem? - Może wolisz określenie "handlarz"?
A może chcesz powiedzieć, że zarobiłeś na to, reklamując perfumy na ESPN?
Mam fundusz powierniczy.
- Od bogatej rodziny z Bronxu? - Tak.
- Moja mama wygrała pozew kilka lat temu. - Daj spokój, Reuben,
nawet ten pies nie jest tak durny, by w to uwierzyć.
Nie interesuje mnie, jak zarabiasz,
w przeciwieństwie do ludzi, którzy porwali Leilę.
Co masz na myśli?
Dziękuję za poświęcony czas.
Dziękuję.
{Y:i}Jonas, mógłbyś zobaczyć kto puka?
"Niósł ją przez pole
Mlecze i pałki nadal były mokre, od porannej rosy,
położył ją przy strumieniu,
szepcząc przez jej piękne blond włosy.
Jesteś już bezpieczna. Jesteś bezpieczna."
O kurwa.
Przyłapałeś mnie.
Policji podałeś inny adres, prawda?
Dlatego nie powiązali twojego adresu, z mieszkaniem Leili.
Tu mieszka moja matka.
Ja mieszkam przy Sunset Park, ale nie mogę tam trzymać ptaków.
Mimo, że jest miejsce na dachu.
Twoja mama jest w domu? Może moglibyśmy porozmawiać przy kawce.
Nie mogę pozwolić ci odejść. Zabiją mnie, jeśli tak zrobię.
- Jacy oni, Jonas? - Pozostali dwaj.
Zabijesz mnie tym cholernie dużym nożem?
Będzie mnie to długo prześladować. Wiem o tym.
Może zabiorę ci ten nóż i wbiję w kark?
- Naprawdę mógłbyś to zrobić? - Tak, mógłbym.
Ale wolałbym nie.
Może zamiast tego się wymienimy.
Połóż go.
- Coś mnie wydało? - Wszystko, jesteś dziwakiem.
Nie skrzywdziłem Leili.
- Martw się o pozostałą dwójkę. - Jaką dwójkę?
Jaką dwójkę?
Nie są ludźmi.
Jak ich poznałeś?
{Y:i}Blisko mojego domu jest wypożyczalnia filmów.
{Y:i}Jest tam piwnica, w której trzymają ciekawsze filmy.
{Y:i}Poszedłem tam, żeby je wypożyczyć.
{Y:i}Nie rzucali się w oczy.
{Y:i}Jeden z nich miał brodę albo bródkę.
{Y:i}Drugi się dużo uśmiechał. To głównie on mówił.
Znasz nazwiska?
W takich miejscach się ich nie podaje. Przynajmniej nie prawdziwych.
Spodobało im się, że pracuję na cmentarzu. Twierdzili, że to zabawne.
Chcieli postawić mi kilka drinków.
{Y:i}Więc poszliśmy w środku dnia do baru. Piliśmy rum z colą.
Rozmawialiśmy o filmach, które się nam podobają.
Oglądanie pieprzących się ćpunów, było dla nich beczką śmiechu.
Byli opętani tym światem. Dilerzy, narkomani, różne narkotyki.
- Powiedzieli, że pracują dla DEA. - Byli glinami?
Nie jestem pewien, ale na pewno robili coś tajnego.
Ale mieli policyjne radio.
Ręczny model. Mieli też akta dilerów z pieczątkami DEA.
Powiedzieli, że pracują przy specjalnych zadaniach.
- Opowiedziałeś im o Reubenie? - O Leili.
Że chcę ją uratować przed Reubenem.
{Y:i}Więc przyszliśmy tu, i obserwowaliśmy ich przez jakiś czas.
{Y:i}Powiedzieli, że też chcą jej pomóc.
{Y:i}Więc ją śledziliście Porwaliście ją z ulicy.
{y:i}- Co stało się później? - Jeździliśmy z nią po mieście.
W końcu zaparkowaliśmy niedaleko jeziora na Brooklynie.
Powiedzieli, że chcą nakręcić swój filmik.
Była przerażona. Byli tym zachwyceni.
Ty sprośna cipo.
Ciągle do niej mówili.
Wybierz jednego. Którego wolisz?
Ene, due, rike, fake.
Wybierz, którego chcesz zostawić, a drugi będzie mój.
Jeden dla ciebie i jeden dla mnie. Sprawiedliwy układ.
Wybierzesz któregoś, albo wezmę oba.
Na co czekasz? Grasz na zwłokę?
Chcesz bym się zezłościł? Dotknij tego, którego chcesz zatrzymać.
Tego? Dobrze.
{Y:i}Świetny wybór.
{Y:i}To znaczy, że ten jest twój, a ten mój.
{Y:i}Jego to nie obchodzi. Weźmiemy obydwa.
Gdy 2 dni później przyszedłem do pracy, było pełno worków.
Chyba myśleli, że będzie to zabawne.
Nigdy nic nie powiedziałem.
- Gdzie ta wypożyczalnia, w której ich spotkałeś? - Często ją przenoszą.
- Ale może dalej tam jest. - Jak mogę tam wejść?
- Dobrze, żeby cię znali. - Może pójdziesz ze mną?
Mogę najpierw nakarmić moje ptaki?
Co powiedziałeś?
Tak miał na imię.
Który? Ten cichy czy...
{Y:i}Po służbie poszedłem do baru przy Washington Heights.
{Y:i}Gliniarze nie musieli tam płacić.
{Y:i}Kilku gości chciało obrobić bar.
{Y:i}Pobiegłem za nimi na ulicę. Dwóch zastrzeliłem.
{Y:i}Trzeciego postrzeliłem w nogę.
{Y:i}Nigdy nie chodził już normalnie.
Tamtego dnia przestałem pić. Przestało być tak kolorowo.
Ludzie boją się niewłaściwych rzeczy.
Zaraz wrócę.
Ciekawe, czy dużo płaci pielęgniarce.
Pomyliliśmy się. Jedziemy.
Zaczekaj.
{Y:i}Pracowali dla DEA?
{Y:i}Nie za długo i raczej na pewno, nie jako agenci.
- To kim byli? - Nie wiem. Może informatorami.
Może pracowali za biurkiem.
Cokolwiek, by nie robili, na pewno nie trwało to długo.
- Dlaczego? - Bo to psychopaci.
Zdobyli akta z moim nazwiskiem.
A skoro moje nazwisko jest w aktach DEA, to znaczy, że mnie obserwują.
Albo kiedyś tak było.
Znasz innych ludzi, zajmujących się tym, co ty?
Nie mamy związku zawodowego, ale znam kilku. Dlaczego pytasz?
Zadzwoń do nich i powiedz co się stało z Carrie.
- Powiedz, że mnie zatrudniłeś. - Żartujesz sobie?
Jeśli rozniosą się wieści o Carrie, policja...
Robili to wcześniej, i zrobią to ponownie.
- Tym razem, chcę się o tym dowiedzieć. - Co mam powiedzieć?
Coś wymyślisz.
Mogłem im zapłacić.
Miałem cały milion.
To było nasze wyjście. Pieniądze, żeby się z tego wycofać.
Facet, które znam miał mi pomóc założyć sklep w sieci.
Sprzedaż butów czy inne gówno.
To była nasza przyszłość i nie chciałem im jej oddać.
- To był kretynizm. - Ona już nie żyła.
A jeśli nie, to i tak, by ją zabili. Zadzwoń do znajomych.
{Y:i}Szczątki kobiety z Queens znaleziono na pustej działce
{y:i}Gotteskind. Znałem ją jako Marie.
Jacinto, mój chłopie.
- Jest mleko? - Wiesz, gdzie jest.
Mieszkała w pobliżu?
- Pracowała tu. - Gdzie?
Na rogu.
Nie, nie. Twoja mama lubi 1-procentowe, a nie 2.
Była dilerem?
Pracowała w mieszkaniu niedaleko stąd, że tak powiem.
Widzisz ten stary budynek, z warsztatem odkurzaczy na parterze?
Dobra fiutku. Czemu interesujesz się Marie G?
- Jesteś na służbie, zjebie? - Już nie jestem gliną.
Dla kogo pracujesz? Dla rodziny?
Kiedy dacie sobie z tym spokój? Nie zabiliśmy jej.
Myślisz, że posiekalibyśmy glinę i zostawili pod swoimi drzwiami?
Mój syn jest kretynem, ale nie jest aż tak głupi.
Chwila. Marie była gliną?
Kim jesteś?
Nie jestem tu w waszej sprawie.
Szukam...
Szukam gości, którzy zabili Marie.
Chyba, że ja zabiję ich pierwszy.
- Dilujesz w sklepie? - Już nie.
Ale rozpracowywała cię?
Rozpracowywała go. Ten kretyn chciał się z nią ożenić.
Taka była dobra.
{Y:i}Witam, mam na imię Peter.
Jestem alkoholikiem i narkomanem.
- Jestem trzeźwy od 1 dnia. - Cześć, Peter.
{Y:i}Dobrze was widzieć. Nadal się ode mnie nie odwróciliście.
- Złamałem się. - Zdarza się.
Najzabawniejsze, że zacząłem brać dopiero jak miałem 28 lat.
Do tego czasu, nie zapaliłem nawet jointa.
Nawet na misji, gdzie połowa mojej jednostki coś brała.
Byłeś w wojsku?
Stacjonowałem w Niemczech i brałem udział w Pustynnej Burzy.
Gdy wróciłem do domu, poszedłem do szkoły i zaczęliśmy z Kennym dilować.
Dilowałem na studiach. Robiłem to, by mieć na czesne.
Nie chciałem, by mnie złapano, więc się z tego wycofałem.
A Kenny robił to dalej i zaczął zarabiać grubą forsę.
Ja jadłem ze śmietnika i spałem w opuszczonych budynkach.
Pewnego dnia, gdy ćpałem w Harlemie, prawie mi wyskoczyło serce.
Czym się teraz zajmujesz?
Jestem piekarzem. Pomyślałem, że pracując w nocy,
i śpiąc w dzień, wpakuję się w mniej kłopotów.
- Do zobaczenia. - Trzymaj się.
{Y:i}Wybrany numer jest niedostępny. Proszę spróbować...
{Y:i}Biuro numerów.
Poproszę o numer East Village Plumbing.
{Y:i}Która strefa?
- Zakładam, że East Village. {y:i}- Proszę zaczekać.
{y:i}- Brak na Manhattanie. - Proszę spróbować Brooklyn.
{y:i}- Nic w Brooklynie. - Proszę spróbować wszystkie dzielnice.
{y:i}- Przykro mi. Nie ma takiej firmy. - Dziękuję.
Co ci się stało?
Wpadłem na coś? Wszystko w porządku?
Wszystko gra.
- Co masz w plecaku? - Nic.
Zeszyt, kilka żelków i piórnik.
Mówię o spluwie z taśmą na rękojeści, obok butelki z wodą.
O to ci chodzi. Nowa zabawka.
Niezła. Co chcesz z nią zrobić?
Nie wiem. Będę jej używał do ochrony.
Pomyślałem, że detektyw potrzebuje gnata.
Skąd ją masz?
Uciąłem sobie drzemkę w jednej alejce. Usłyszałem kroki.
Zobaczyłem kolesia, który pracuje na czujce dla grubych ryb.
Wrzucił torbę do śmietnika i się zmył.
Obrobiłeś jego skrytkę?
Nie obrobiłem jej. Zostawiłem pieniądze na miejscu.
- Wrócą po tego gnata, wiesz o tym? - Nie ma szans. Uwierz mi.
Gliny ich dorwały.
Wiesz jak tego używać?
Cholera.
Wyceluj we mnie, jakbyś chciał mnie zastrzelić.
Zrób to.
No dalej.
- Tak trzymasz broń? - Ja tak trzymam.
Wiesz jak wyciągnąć magazynek? Rozładować? Wyczyścić?
Broń wciąż jest załadowana. Wiesz o tym, prawda?
W komorze nadal jest nabój.
Teraz, włóż go z powrotem.
Chwyć go, jakby był częścią ciebie.
Przyjemne uczucie, prawda?
Pewnie. Cały wilgotny od oleju.
Odbezpiecz go.
Teraz go przeładuj.
Teraz przyłóż go do skroni i pociągnij za spust.
- Co? - Słyszałeś mnie.
Strzel sobie w łeb.
Równie dobrze możesz z tym skończyć teraz.
Nosząc broń, prędzej czy później i tak się to stanie.
Niczego nie odwrócisz.
Nie pójdziesz po popcorn, by znów wrócić do oglądania.
Jesteś tylko ty, z bronią w dłoni, głupi wyraz twarzy
i twój mózg na ścianie.
Trzymaj się, TJ.
Kurwa.
Scudder, nie jesteś chyba tak głupi, by strzelić do agenta FBI.
- Pokaż mi odznakę! Natychmiast! - Dobrze.
Sięgam po nią.
Stover, Wydział Narkotyków.
Odłóż to!
Świetnie, jest złamany.
- Następnym razem się przedstaw. - Może powinniśmy się zatrzymać,
i spróbować bez ciosu z zaskoczenia. Zobaczymy jak sobie poradzisz.
- Po co czekać? - Wystarczy.
Dla kogo pracujesz? Kenny'ego Kristo?
- Nie mogę powiedzieć. - Daj spokój.
Nie masz licencji, więc nie masz tego przywileju.
Nie jesteś już gliną. To daje ci taki autorytet, jak listonoszowi.
Więc, im szybciej powiesz mi, dlaczego zadajesz się ze znanym dilerem,
tym szybciej pójdziesz na spotkanie AA, by o tym opowiedzieć.
Próbuję znaleźć Raya i jego kumpla.
- Kolesi, którzy zabili Marię Gotteskind. - Nie wiem o czym mówisz.
Poważnie? Twierdzili, że pracują dla DEA.
To było tuż przed tym, jak pocięli kogoś na kawałki.
Czy Gotteskind przyglądała się Kenny'emu Kristo?
Nie mogę opowiedzieć. Może pani Kristo odpowie...
Chociaż nie widzieliśmy jej od jakiegoś czasu.
Wiem.
Może powinieneś pogadać z jego bratem, Peterem.
Spędzał tam dużo czasu.
Wiecie co?
Pomyliłem się. Ten gość nic nie wie. Rozkujcie go.
Skończyliśmy z nim.
W programie, mają takie powiedzenie.
Nie poddawaj się 5 minut przed nastaniem cudu.
Oczywiście chodzi o to, że jeśli się poddasz,
- to się nigdy nie dowiesz. - Co tutaj robisz?
Podziwiam twoją tapetę.
To starocie. Uczyłem się malować na ASP.
- Robiłeś to tutaj? - Tak, musiałem.
Chciałem zrobić niespodziankę Kenny'emu.
I udała się? Niespodzianka?
Co masz na myśli?
Donieśliście z Carrie na brata do DEA, prawda?
Nie obwiniam cię za nienawiść do niego.
Nie chodzi o to, że ma piękną żonę, nie chodzi o te wszystkie pieniądze,
podczas, gdy pracujesz przy robieniu pączków.
Wkurzyłoby mnie to, że ma tyle szajsu,
którego nigdy nie używa.
Carrie nie miała z tym nic wspólnego.
Dziewięć miesięcy temu polecieli na Bermudy, na rocznicę.
Poprosiła, bym popilnował ich domu.
Po jednym dniu znalazłem kasę, której Kenny nie schował.
Mogłem tylko myśleć o tym, by pojechać do Queens po działkę.
I wpadłeś.
Tak. Wsadzili mnie do pokoju z agentką DEA.
Była dla mnie taka miła. Wydałem Kenny'ego tak po prostu.
To, że kochałeś jego żonę na pewno nie pomogło.
Czasami myślę, że Kenny zostawił te pieniądze celowo.
Tak, na pewno.
Na pewno chciał, żeby to się wszystko stało.
- O czym ty mówisz? - Ta agentka, która cię złapała.
Ta miła. Nazywała się Marie Gotteskind.
Zabili ją ci sami kolesie, którzy porwali Carrie.
- Skąd to wiesz? - Ukradli jej dokumenty.
A dzięki tobie, na jednym z nich, było nazwisko Kenny'ego.
Powiedz bratu, że z tym skończyłem.
Jutro oddam mu pieniądze.
- Kenny o mnie wie? - Nie, o ile mu nie powiesz.
Ten chujek tam idzie. Zatrzymaj się przy nim.
Yo, TJ! Wiem, że mnie słyszysz.
Dopierdolmy mu.
- Zatrzymaj się, gnojku! - O co wam chodzi?
Masz coś, co należy do mnie.
- O czym ty mówisz? - Gdzie moja broń?
Gdzie mój ulubiony gnat?
- Wrzuciłem go do rzeki. - Co?
Jak to wrzuciłeś go do rzeki?
- Co robicie. - Chcemy z tobą porozmawiać.
- Dawaj twoją torbę! - Dawaj to!
- Co to za szajs? - Nie, nie.
Zamknij się! Skąd masz te pieniądze?
- To moja zapomoga. - Ukradłeś mi je?
- Nie! - Robisz sobie ze mnie jaja, gnojku!
Nie, stary.
- Co kurwa. - Powinniśmy go zajebać.
Ocipiałeś?
Jakieś wiadomości?
- Tak, dzwonił JR. - TJ?
- Chyba tak. - Zostawił wiadomość?
Niech pomyślę... Nie.
Tak. Jest w Belville.
Nieźle go pobili.
Był na deszczu. Obie te rzeczy mogły doprowadzić do kryzysu.
- Kryzysu? - Jest siklerem.
Ma niedokrwistość sierpowatą.
- Nie wiedział pan o tym? - Nie.
Gdy sikler zmarznie,
coś przez co, u normalnej osoby wzrośnie liczba krwinek,
za każdym razem gdy ciało musi z czymś walczyć,
krwinki panikują i przybierają sierpowaty kształt,
powodując zatory w tętnicach.
Krew robi się bardzo gęsta. Nagle, przestaje docierać tlen.
Jak go leczycie?
Nawadniamy go. Podajemy Demerol na ból.
Ale dbał o siebie. Szybko tu trafił.
Więc, chyba niedługo dojdzie do siebie.
- Jakby mnie pan potrzebował, będę zaraz obok. - Dziękuję.
- Nie współczuj mi. - Nie współczuję.
- Jak długo tu będziesz? - Zależy jak się będziesz zachowywał.
Mama powiedziała mi kiedyś, że mam wyjątkową krew.
Że nie mogę złapać malarii.
Stąd się wzięła niedokrwistość. W Afryce z powodu walki z malarią.
Gdzie jest twoja matka?
- Dlaczego nie jesteś już gliniarzem? - Ty pierwszy.
Raz wpadłem w kryzys. Miałem jakieś 11 lat.
Mama zabrała mnie do szpitala, ale więcej się tam nie pojawiła.
Pewnie myślała, że jeśli mnie zostawi, trafię do jakiejś miłej rodzinki.
Nie miała pojęcia.
Kilka razy, widziałem ją na ulicy, ale to było już jakiś czas temu.
Miała różne problemy. Twoja kolej.
Byłem już po służbie.
Byłem w barze przy Washington Heights, w którym gliniarze nie płacili za drinki.
Chwila.
Trzech chłopaków napadło na bar.
Uciekając strzelili barmanowi w serce.
Pobiegłem za nimi na ulicę.
Dwóch zastrzeliłem, trzeciego trafiłem w udo.
- Słyszałem to już. - Nie, nie słyszałeś.
Widzisz, przy jednym strzale, kula dostała rykoszetu.
Trafiła 7-latkę w oko. Zginęła na miejscu.
Cal wyżej i musnęłaby jej głowę. Zostawiłaby tylko bliznę.
Wywalili cię, bo sam załatwiłeś trzech bandytów?
Dali mi wyróżnienie. Sam zrezygnowałem.
Nigdy nie poznałem nikogo takiego.
- Jakiego? - Odważnego.
To nie była odwaga. Byłem pijany.
Nie współczuj mi.
Nie współczuję.
Teraz, proszę.
Watson?
Nie wiesz jakie masz szczęście.
Halo?
Kenny?
Jest ktoś w domu?
Gdzie byłeś?
- Próbowałem do ciebie dzwonić. - Gdzie jest Kenny?
W Whitestone.
U przyjaciela. Ma taki sam problem, jaki miał Kenny.
- Żona? - Gorzej.
Nie mam tyle pieniędzy.
- Jest pan tym detektywem. - Matt Scudder.
Dani, wyjdź na zewnątrz i patrz co się dzieje. Dobry chłopak.
Muszę teraz mieć strażników.
Zaczęło się robić niebezpiecznie, więc wycofałem się z interesu. Po co?
By nie mogli mi nic zabrać. Ma 14 lat.
To Anna, pielęgniarka.
Porwali ją wczoraj wieczorem.
Zadzwonili rano i zabronili dzwonić na policję.
Przypomniałem sobie telefon Kenny'ego, więc połączyłem to w całość.
Panie Landau. Musi pan wiedzieć, że...
Przepraszam. Jak córka ma na imię?
Ludmila. Chce, by do niej mówić Lucia.
Musi pan wiedzieć, że ci porywacze, zabili już co najmniej 2 kobiety,
wliczając żonę Kenny'ego.
Wynika z tego, że nie mają zamiaru wypuścić pana córki żywej.
Jest duże prawdopodobieństwo, że ona już nie żyje.
- Nie. - Policja o nich wie.
Wiedzą kim są. Wiedzą co robią.
Nie chcę policji.
Kenny powiedział, że pan pomoże. Musi pan. Zapłacę.
Zrobię wszystko, co pan powie.
Proszę.
- Halo? {y:i}- Wiesz co się teraz stanie?
Tak. Próbuję, pracuję nad tym...
{Y:i}Pracuj ciężej, Yuri. Chcemy naszą forsę.
Potrzebuję trochę czasu. Dam wam wszystko, czego chcecie.
Ale chcę tylko porozmawiać z córką.
{y:i}- Nie może podejść do telefonu. - Musicie pozwolić mi z nią...
Jeśli nie żyje, nic nie dostaniecie.
{Y:i}Kim ty kurwa jesteś?
Jestem waszą najlepszą szansą na otrzymanie pieniędzy.
Ale dziewczynka musi być żywa i w jednym kawałku, by do tego doszło.
Słyszysz mnie, skurwielu?
{Y:i}Jebać to.
- Nie wierzę, że tak z nim rozmawiałeś. - On wie, co robi.
Najważniejsze teraz, to utrzymać Lucię przy życiu.
Muszą wiedzieć, że nie dostaną grosza, jeśli nie dowiemy się, że nic jej nie jest.
- Co jeśli ich wkurzyłeś? - Oni już są wściekli.
Dałeś jej wymówkę, by ją zabili.
Nie potrzebują wymówki. I tak ją zabiją.
Potrzebują powodu, by utrzymać ją przy życiu.
- Ile masz gotówki? - Mam dosłownie tylko 10 tysięcy,
ale jeśli wezmą kokainę, to mogę zdobyć 15 kg w kilka minut.
Może mógłbym załatwić kilkaset tysięcy,
ale nie wiem jakiej jakości i musiałbym je zwrócić.
Ja mam co najmniej 500 tysięcy.
Pojadę po nie, jak przyjdzie na to pora.
Macie drugą linię, z której mogę zadzwonić?
W pokoju mojej córki jest telefon.
{Y:i}Dochodzenia Culpepper. Daunte przy telefonie.
Gdzie jesteś?
W swoim biurze. Co tam?
Dlaczego wyszedłeś ze szpitala?
Nie chcę, by ktoś z opieki społecznej wsadził mnie do rodziny zastępczej.
Potrzebuję, żebyś przyniósł mi coś z mojego mieszkania.
Co się dzieje?
W mojej szafie jest pudełko. Chcę byś je zabrał.
Chłopak z recepcji cię wpuści.
Mieszkanie 11G, klucz jest nad drzwiami.
Peter spotka się z tobą przed budynkiem. Daj mu to.
A później wrócisz do tego, co tam robisz.
Halo?
{Y:i}Rozumiem, że mamy nowego gracza. Nie zostaliśmy sobie przedstawieni.
Jestem przyjacielem pana Landau. Nazwisko jest nieistotne.
{Y:i}Zakładam, że pan Landau nie jest tak głupi, by rozmawiać z policją?
- Nie. {y:i}- To kim jesteś?
Chciałbym wiedzieć, kto jest po drugiej stronie.
Jesteśmy po tej samej stronie. Obaj chcemy, by to się udało.
{Y:i}Świetnie. Musisz się tylko trzymać instrukcji.
To nie takie proste.
{Y:i}Oczywiście, że jest. Powiemy ci co masz zrobić,
a ty to zrobisz, jeśli chcesz jeszcze zobaczyć dziewczynę.
Najpierw musisz mnie przekonać, że ona żyje.
Masz moje słowo.
{y:i}- Zabawne. - Nie wystarcza ci ono?
Straciłeś na wiarygodności, zwracając panią Kristo w kiepskim stanie.
W jej przypadku pojawiły się wyjątkowe okoliczności.
Jej mąż próbował się ze mną targować.
Obciął cenę. A my w zamian...
Sam wiesz co się stało.
Nie będziemy się targować.
{Y:i}Zapłacicie milion?
- Za całą i zdrową dziewczynkę. {y:i}- Zapewniam, że nic jej nie jest.
Twoje zapewnienia gówno znaczą. Pozwól jej porozmawiać z ojcem.
Obawiam się, że nie może podejść do telefonu.
{Y:i}Proszę wrzucić 25 centów.
Skończyły ci się monety? Podaj numer, oddzwonię.
{Y:i}Dziewczynka nie może podejść do telefonu.
{Y:i}To nie podlega negocjacjom.
{Y:i}Jak inaczej możemy wam udowodnić, że jest cała?
Zaczekaj.
Potrzebuję czegoś, co będzie wiedziała pana córka.
- Imię psa. - Mogą je znać.
Śledzili ją. Znają waszą rutynę. Pewnie widzieli jak wyprowadza psa.
Słyszeli jak go woła. Pomyśl o czymś innym.
Mieliśmy już wcześniej psa. Mały czarno-biały. Potrącił go samochód.
Imię tego i poprzedniego psa. {y:i}Niech opisze je oba i wtedy oddzwoń.
Byliśmy małżeństwem przez 16 lat.
Nigdy nawet nie złapała przeziębienia.
Pewnego dnia obudziła się i powiedziała, że nic nie czuje.
- Byłeś policjantem. - Tak, byłem.
- Spotkałeś się z taką sytuacją? - Nie. Z taką nie.
Ale przeczucie musi ci coś podpowiadać.
Co ci mówi? Myślisz, że żyje?
Tak?
{Y:i}Chciałbym wiedzieć, jak do tego doszedłeś.
Jak się wabi pies.
Zobaczmy. Jakby mógł się wabić?
Fido? Towser? King?
{Y:i}Rover. To popularne imiona. Wiem już. Może Bingo?
{y:i}A może Spot? Biegnij, spot, biegnij.
Niezłe imię jak dla Rottweilera.
{y:i}- Pies wabi się Watson. - Watson.
A ten drugi? Który był wcześniej.
Nie wie jakiej był rasy. Była mała, gdy zdechł.
Powiedziała, że musieli go uśpić.
To głupie określenie, nie sądzisz?
Jeśli chcesz kogoś zabić, to musisz mieć odwagę się do tego przyznać.
{y:i}- Nie odzywasz się. Jesteś tam? - Jestem.
Zakładam, że to był Mongoł. Wielu z nas nimi jest.
Imię może być problemem. Mogę je źle wymówić.
To rosyjskie słowo. Jak twój rosyjski?
Powiedz.
Mogę to źle wymówić. Balalaika.
{Y:i}Powiedziała, że to nazwa instrumentu muzycznego.
I co ty na to? Zgadza się wszystko?
Macie 2 godziny, by zdobyć pieniądze.
TJ?
- TJ? Co tutaj robisz? - Miałem ci to dać.
Kazałem ci dać to Peterowi, a nie przyjeżdżać tutaj.
Matthew, ten koleś to gąbka. Nie mogłem mu tego dać.
Na razie.
- Ile mamy? - Zaczekaj chwilę.
O kurwa.
To TJ, mój współpracownik.
Papier jest dobry. Druk wygląda nieźle.
Ładne używane banknoty. Wyglądają na prawdziwe.
Przepakujemy je trochę.
Użyjemy gumek. Z każdego pliku wyciągniemy 6 banknotów,
i zamienimy je na prawdziwe. Trzy na górze i trzy na dole.
Ile będziemy mieć?
Mam jakieś 210, a Kenny przywiózł 600. Mamy jakieś 800.
Wystarczy.
{Y:i}Musimy się spotkać osobiście. Będziesz mógł sprawdzić pieniądze.
{Y:i}My zobaczymy, że dziewczynka jest cała.
- Zaatakujecie nas. {y:i}- Macie przecież dziewczynkę.
Nóż przy gardle?
- Jeśli chcesz. {y:i}- Ostrze tuż przy gardle?
Obojętne.
Nie podoba mi się spotkanie twarzą w twarz.
{Y:i}Umówimy się z odległości 50 metrów.
Będziecie tam pierwsi. Zobaczycie jak przyjeżdżamy.
Pokażecie dziewczynkę i podejdę z pieniędzmi.
- Sam? {y:i}- Tak.
Bez broni?
Broń mi się nie przyda, trzymając w obu rękach walizki z pieniędzmi.
{Y:i}Mów dalej.
Sprawdzisz pieniądze. Jak będziesz zadowolony, wypuścisz dziewczynkę.
Twój wspólnik odjedzie z pieniędzmi. My zaczekamy, tak długo jak będziesz chciał,
i wrócimy do domu.
Możesz mnie złapać.
Będziesz miał nóż, o którym wspominałeś. Możesz też wziąć pistolet.
{y:i}- Zobaczysz moją twarz. - Załóż maskę.
Ogranicza widoczność.
Wiem już jak wyglądasz, Ray.
Co wiesz?
Wiem, że jesteś zjebem, z którym się biłem 10 lat temu.
Przerzuciłem cię przez pierdolone okno.
Uważaj.
Mieliście z kumplem pracowity rok.
{Y:i}Wiesz, że mógłbym poderżnąć gardło tej małej cipie
{Y:i}i odesłać ją tatusiowi w kawałeczkach.
To będziesz martwy.
Chcesz swoją kasę, czy do końca życia, chcesz się oglądać przez ramię?
Załatwmy to, a upewnię się, że nikt się o tobie nie dowie.
Możecie przenieść swój biznesik na drugi koniec kraju.
W LA jest pełno dilerów.
- Gdzie chcesz to zrobić? - Może cmentarz Green Wood?
Dobra, znam to miejsce.
{Y:i}Powinieneś. Wyrzuciliście tam szczątki Leili Andersen.
Od strony 5-tej Alei są 2 bramy.
Wjedźcie przez tą przy 35-tej ulicy, i zatrzymajcie się 20 metrów do ogrodzenia.
My wjedziemy od 25-tej i podjedziemy do was.
Powiedzmy o 22:30. To daje wam godzinę na dojazd i przygotowanie.
Leila. Tak miała na imię?
Myślałem, że będziesz pamiętał.
Nie. Jak już są w furgonie, stają się po prostu częściami ciała.
- 22:30. - Była przerażona.
- Masz karabin? - Dani.
- Dobrze strzela? - Kiedyś tak, ale dawno tego nie robił.
Peter był w wojsku.
To było dawno.
Daj mu karabin. Dani i ten drugi niech zostanę z twoją żoną.
Nie chcemy wystraszyć naszych przyjaciół.
{Y:i}Kto chciałby przeczytać 12 kroków?
- Cześć, jestem Sarah. Jestem alkoholiczką. - Cześć, Sarah.
Krok pierwszy.
{Y:i}Przyznajemy, że nie mamy kontroli nad alkoholem.
{Y:i}Że nie kierujemy swoim życiem.
- Co masz robić? - Zostać w samochodzie, zamknąć drzwi.
Wezwać gliny jak coś się nie uda. To straszne gówno.
{Y:i}Krok drugi.
{Y:i}Uwierzyć, że wyższa siła, może przywrócić nam rozum.
Wystarczy.
Podejdź bym cię widział. Pokaż mi dziewczynkę.
Mam nóż przy jej gardle.
- Jak mi się obsunie dłoń... - Miejmy nadzieję, że tak się nie stanie.
To nasza kasa?
{Y:i}Krok trzeci.
{Y:i}Podjąć decyzję, by oddać naszą wolę i życie pod opiekę Boga, bo go rozumiemy.
- Teraz ją wypuść. - Powinniśmy go zastrzelić.
Nie zmieniajcie zasad, Ray.
Wypuść ją.
Słodka Lucy.
Będę tęsknił.
Lucia, chodź do mnie.
Twój ojciec jest tuż obok.
{Y:i}Krok czwarty.
- Co jej się stało w rękę? - Nic. Jest cała i zdrowa.
{Y:i}Przeszukać niezłomną wewnętrzną moralność.
To się stało zanim ustaliliśmy zasady.
Idź do taty. Idź do taty, maleńka.
No dalej. Uciekajcie stąd.
Polubiłem ją. Była miła.
Co z tobą nie tak, człowieku? Dlaczego się nie boisz?
Nie wiem.
Może obojętne mi, czy mnie zastrzelisz, czy nie.
A może w twoją głowę jest wycelowany karabin.
- Zdążyłbym cię zabić. - Proszę bardzo.
W pewnym sensie wyświadczyłbyś mi przysługę.
Nie. Zostawię cię z twoimi demonami.
Orżnęli nas. Zastrzel go!
{Y:i}Krok piąty.
{Y:i}Przyznać przed Bogiem, nami samymi i innymi ludźmi, dokładną naturę naszego problemu.
{Y:i}Krok szósty.
{Y:i}Jesteśmy gotowi, by Bóg usunął defekty naszego charakteru.
{Y:i}Krok siódmy.
{Y:i}Błagamy go o usunięcie naszych wad.
{Y:i}Krok ósmy.
{Y:i}Sporządzamy listę osób, które skrzywdziliśmy, i postanówmy im zadośćuczynić.
Nie ruszaj się.
- Kenny, muszę ci powiedzieć... - W porządku.
Musisz wiedzieć.
Kochałem...
{Y:i}Krok dziewiąty.
{Y:i}Zadośćuczyńmy tym osobom...
- Kochałem... - Też cię kocham, bracie.
{Y:i}...chyba, że to skrzywdzi ich lub inne osoby.
W którą stronę pojechali?
Postrzelił mnie!
TJ? Boże.
Musiał spanikować, gdy usłyszał strzały.
Nie może przebywać na deszczu. Musimy go znaleźć.
Ma komórkę, prawda?
Albert.
Cholera!
Halo?
Kurwa!
TJ.
Wsiadłem do furgonu. Nie wiedzą, że tu jestem.
Posłuchaj mnie. Wynoś się stamtąd.
- Spoko. Jestem w garażu, a oni w domu. - Gdzie to jest?
Siadaj.
Nigdy nie dostałem kulki. W łazience jest apteczka.
- Nie widzę, żadnych numerów. {y:i}- Zobacz w domu obok.
- 697. Czekaj, 692. {y:i}- Dobra. Teraz oddal się od domu.
Idź na skrzyżowanie.
- Są jakieś prawdziwe? - Trochę tak.
51-wsza i Church Avenue.
- Borough Park. - To mniej niż milę stąd.
Zaczekaj tam, słyszysz?
Hej, kto...?
Cholera, cholera.
Możecie sobie wziąć wasze pieniądze.
Jest na dole.
- Jesteś tym mężem. - No i?
Po prostu pytam.
Miałeś zamiar zostawić go tam na dole?
Nie. Chciałem coś zjeść.
Chciałem posprzątać przed wyjściem.
Co chciałeś z nim zrobić?
Rozćwiartować go, zawinąć w folię, złożyć torby do szafy.
A później? Dostarczyć komuś w bagażniku samochodu?
Nie.
To było specjalnie dla ciebie.
Masz dwie opcje.
Jest masa dowodów przeciwko temu dupkowi.
Ma martwego kumpla w piwnicy.
Nie wspominając do furgonetce w garażu.
Będzie w niej pełno włókiem, śladów krwi i kto wie co jeszcze.
Dostanie potrójne dożywocie. I dodatkowo jeszcze z 30 lat.
A jaka jest druga opcja? Ty i ja?
Nie.
- Mógłbym go zamknąć i sypiać spokojnie. - Ja bym chyba nie mógł.
Dlatego to musi być twoja decyzja.
Chyba ją podjąłem.
Trzymaj się.
Chodźmy.
Mógłbym ci opatrzyć rękę.
Tak?
Schronisko będzie zamknięte. Zaczekaj na mnie w moim mieszkaniu.
- Gdzie idziesz? - Rób co mówię.
{Y:i}Krok dziesiąty.
{Y:i}Kontynuujmy poznawanie siebie, a gdy popełniliśmy błąd, przyznajmy się do tego.
{Y:i}Krok jedenasty.
{Y:i}Krok przez modlitwę i medytację, by poprawić kontakt z Bogiem i jego rozumienie,
{Y:i}modląc się o znajomość jego woli i siłę, by się jej podporządkować.
{Y:i}Krok dwunasty.
{Y:i}Doświadczenie duchowego przebudzenia pod wpływem tych kroków,
{Y:i}i niesienie tego przekazu alkoholikom i poddawanie się tym zasadom we wszystkich sprawach.
Wiesz, chciałem tylko...
Tłumaczenie: pyros3344 Korekta: Stingwood
{Y:b}{C:$3539cf}Lubię to! facebook.com/ProHaven
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.