ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΑΠΟ DVD
synchronization by s@k_HDDVD
Με λένε Άρτσιμπαλ Σουσό.
Είναι μηχανικός και έζησα 10 χρόνια στην Αφρική...
όπου έκανα πολλές χρήσιμες κατασκευές.
Παρεμπιπτόντως, η ιστορία μας ξεκινά στην καρδιά της Αφρικής.
Αυτή δεν είναι η Αφρική, αλλά το Κονέκτικατ.
Σε αυτό το σπίτι ζούσα, πριν εξαφανιστώ μυστηριωδώς.
Μα αυτή είναι άλλη ιστορία και ο εγγονός μου την ξέρει καλύτερα.
Θα δείτε, είναι ένα αξιολάτρευτο παιδί που ονομάζεται...
Άρθουρ!
Πού εξαφανίστηκε πάλι;
Εξαφανίστηκε και ο σκύλος! Άλφρεντ!
"Θα δείτε, είναι πολύ καλός φύλακας"! Άλφρεντ!
Αναρωτιέμαι τι ακριβώς φυλάει!
Θα μπορούσες να μου απαντάς, όταν σε φωνάζω.
Άρθουρ!
- Επίθεση! Βοήθεια! - Ηρέμησε, η γιαγιά είμαι.
- Συγγνώμη, ήμουν στην Αφρική. - Το βλέπω. Πέρασες ωραία;
Τέλεια, ήμουν σε μία φυλή με τον παππού. Κοίτα.
Ο παππούς έφτιαξε έναν κυκλικό φράχτη από ζωγραφιστό πανί.
Έτσι, τα θηρία δεν μας βλέπουν. Σαν να 'μαστε αόρατοι.
Ναι, αλλά όχι άοσμοι. Έκανες μπάνιο σήμερα;
Εκεί πήγαινα, όταν βρήκα το βιβλίο. Είναι τέλειο!
Έχει όλες τις εφευρέσεις του παππού για τις φυλές της Αφρικής.
Έβαζε τις φυλές της Αφρικής πάνω από τον εαυτό του.
Έσκαψε ένα βαθύ πηγάδι και εφηύρε ένα αρδευτικό σύστημα από μπαμπού.
Δεν το εφηύρε ο παππούς, αλλά οι Ρωμαίοι. Το λένε υδραγωγείο.
Οι Ρωμαίοι; Πρώτη φορά ακούω γι' αυτή τη φυλή.
Είναι αρχαία και ο ηγέτης τους λεγόταν Καίσαρας.
- Όπως η σαλάτα; - Ναι, όπως η σαλάτα.
Βάλε το βιβλίο στη θέση του. Πρέπει να πάμε για ψώνια.
- Γιαγιά, να οδηγήσω στην επιστροφή; - Θα δούμε, Άρθουρ.
- Ο παππούς πάντα με άφηνε... - Ο παππούς λείπει, εγώ αποφασίζω.
- Καλημέρα, κα Σουσό. - Καλημέρα, αστυνόμε.
- Χαρά μου που σας βλέπω. - Ευχαριστώ, παρομοίως. Καλημέρα.
Πάρε τη λίστα για ψώνια, εγώ πετάγομαι απέναντι για 5 λεπτά.
Θα συναντηθούμε στο ταμείο.
- Μπορώ να πάρω καλαμάκια; - Όσα θες.
- Σε ακολούθησε; - Δεν νομίζω.
Τέλεια!
- Είναι όλα εδώ. - Τέλεια, σε ευχαριστώ πολύ.
- Τι σου χρωστάω; - Τρελή είσαι; Τίποτα!
- Πήγαινε πριν το καταλάβει! - Δεν ξέρω πώς να σ' ευχαριστήσω.
Ήταν χαρά μου που συμμετείχα. Πήγαινε, τώρα!
- Σε ευχαριστώ πολύ. - Να μου πεις πώς πήγε.
- Ναι, θα σου τηλεφωνήσω αύριο. - Τα λέμε αύριο!
Όχι, δεν χρειάζεται, Άρθουρ! Πήγαινε παίξε τώρα που έχει φως.
Ευχαριστώ, γιαγιά!
Παγκόσμιος πρωταθλητής!
Κοίτα καλά, Άλφρεντ.
Θα δεις την εφεύρεση του μεγαλύτερου αρδευτικού συστήματος στην κομητεία.
Μεγαλύτερο απ' του παππού, καλύτερο απ' του Καίσαρα!
Αυτή είναι η εφεύρεση του Άρθουρ!
Τέλειο!
Με τη βοήθεια του Θεού.
Άλφρεντ, μπράβο μας!
Η θαυμαστή εφεύρεσή μου θα μείνει στην Ιστορία!
Άρθουρ, τηλέφωνο!
Με συγχωρείς, μάλλον θα είναι ο Πρόεδρος για να με συγχαρεί.
Έφτιαξα αρδευτικό σύστημα όπως ο Καίσαρας!
Τα ραπανάκια θα μεγαλώσουν γρηγορότερα.
Πώς είναι το αγοράκι μου; Ποιος είναι αυτός ο Φαίσαρας;
Ένας συνάδελφος του παππού. Ακολούθησα τα σχέδια του παππού.
Ελπίζω να έρθετε πριν βραδιάσει για να το δείτε. Πού είστε τώρα;
Είμαστε ακόμα στην πόλη.
- Τότε, θα σας δω αύριο το πρωί. - Δεν θα μπορέσουμε να έρθουμε.
Αν και δεν είμαστε εκεί, σε σκεφτόμαστε πολύ...
μιας και σήμερα είναι τα γενέθλιά σου!
Χρόνια σου πολλά, γιε μας!
Νόμισες ότι το ξεχάσαμε, ε; Δέκα ετών! Πολύ σημαντικά γενέθλια!
Έγινες ολόκληρος άντρας, ε; Σου άρεσε το δώρο μας;
Δεν του πήραμε δώρο ακόμα, ανόητε!
Το κανόνισα με τη γιαγιά. Θα πάτε να διαλέξεις ό, τι θες.
Να μην είναι πολύ ακριβό, όμως. Πλάκα κάνω, γιε μου.
Θα τα πούμε πολύ σύντομα. Να περάσεις πολύ όμορφα γενέθλια!
Δεν ήταν ο Πρόεδρος.
Ξέρεις κάτι; Είσαι η καλύτερη γιαγιά στον κόσμο.
Κι εσύ είσαι ο καλύτερος εγγονός. Έλα, σβήσε τα κεράκια.
- Τα δώρα πρώτα; - Αυτό είναι απ' τον Άλφρεντ.
Πρώτη φορά έχω καινούργια μπάλα! Ευχαριστώ, Άλφρεντ.
Θα προτιμούσα να την πετάξεις στον κήπο, όχι μέσα.
- Έχεις δίκιο. - Κι αυτό είναι από μένα.
Είναι τέλειο!
Πώς έφτιαξες την τούρτα; Ο φούρνος δεν είναι χαλασμένος;
Την έφτιαξε η κα Κέρμαν. Σου αρέσει;
Είναι υπέροχη, αν και μεγάλη για τρία άτομα.
Μην τους κρίνεις αυστηρά. Κάνουν ό, τι καλύτερο μπορούν...
Είμαι έναν ολόκληρο χρόνο εσώκλειστος σε σχολείο στην Αγγλία...
και όταν έρχομαι για διακοπές, δεν είναι καν εδώ πέρα.
Το συνήθισα πια. Δεν είναι ποτέ στα γενέθλιά μου.
Στάσου! Κάνε μια ευχή.
Εύχομαι στα επόμενα γενέθλιά μου να είναι εδώ και ο παππούς.
Σβήσ' τα γρήγορα, μην γεμίσει η τούρτα κεριά.
Κάθε βράδυ, απολαμβάναμε αυτό το εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα.
Σε αυτό ακριβώς το μέρος, γεννήθηκε η μητέρα σου.
Ενώ εγώ γεννούσα, ο παππούς σου ζωγράφιζε αυτό.
- Ποιοι είναι αυτοί; - Οι Μπόγκο Ματασαλάι.
Ο παππούς σου τούς έχτισε ένα αρδευτικό σύστημα.
Σε αντάλλαγμα, του έδωσαν ένα τσουβάλι γεμάτο ρουμπίνια.
- Αλήθεια; - Ναι.
Θα μπορούσα να σου λέω ιστορίες μέχρι να ξημερώσει.
- Τέλεια, πες μου μία. - Όχι απόψε, αύριο ίσως.
- Σε παρακαλώ. - Πρέπει να καθαρίσω την κουζίνα.
Σε παρακαλώ, μια μικρή ιστορία. Είναι τα γενέθλιά μου.
Εντάξει, ένα λεπτό μόνο.
Οι Μπόγκο Ματασαλάι ήταν πολύ ψηλοί.
Λένε ότι η ισορροπία στη φύση υπάρχει μέσω των αντιθέτων.
Αιώνες, έψαχναν τα αντίθετά τους για να βρουν την τέλεια αρμονία.
Και τα βρήκαν;
Ναι, σε μια γειτονική τους φυλή που είχε ένα χαρακτηριστικό.
Είχαν το μέγεθος δοντιού.
Τους έλεγαν Μινιμόι.
- Τα πήγαν καλά μεταξύ τους; - Πολύ καλά! Έγιναν αχώριστοι.
Από τη μία, ήταν απίστευτα ψηλοί, και από την άλλη, απίστευτα κοντοί.
Μόνο μαζί μπορούσαν να έχουν την τέλεια εικόνα του κόσμου.
- Ποια είναι αυτή; - Η πριγκίπισσα Σελένια.
- Η κόρη του βασιλιά των Μινιμόι. - Είναι πανέμορφη.
Είναι απίστευτο!
Ο βασιλιάς είπε στον παππού σου το μυστικό να τους βρίσκει.
Αυτό έλεγε ο παππούς σου, όποτε είχε πιει λίγο παραπάνω.
Θα ήθελα κι εγώ να γνωρίσω τους Μινιμόι.
Για ύπνο τώρα.
Όνειρα γλυκά.
Μας λείπεις, Άρτσιμπαλ... Μας λείπεις πολύ.
Ημέρες Μακριά Σου
Πώς πάει, μικρέ;
- Κύριε Ντάβιντο, με τρομάξατε! - Με συγχωρείτε. Γενική καθαριότητα;
- Θέλετε βοήθεια; - Όχι ευχαριστώ. Τι θέλετε πάλι;
- Ορίστε, με υπογραφές και σφραγίδα. - Δεν χάσατε χρόνο.
- Σύμπτωση. Πήγα στην εκκλησία... - Δε σας έχω δει ποτέ στην εκκλησία.
Κάθομαι πίσω από σεμνότητα. Έπρεπε να 'χατε έρθει.
Ήταν και ο δήμαρχος που επικύρωσε το έγγραφο...
με το οποίο χάνετε το σπίτι σας λόγω αδυναμίας πληρωμής οφειλών.
Ήταν και ο διευθυντής της τράπεζας που μου μεταβίβασε το χρέος σας.
Απίστευτο, αλλά ξέρετε ποιοι άλλοι ήταν εκεί;
Ο συμβολαιογράφος και ο αρχιφύλακας που υπέγραψαν την εντολή έξωσης.
Δεν λείπει καμία υπογραφή.
Αν ο άντρας σας δεν υπογράψει σε 48 ώρες...
θα πρέπει να σας διώξω είτε έχει στεγνώσει η μπουγάδα, είτε όχι!
Κρεμάστε τον κι αυτόν να στεγνώσει.
- Θα πρέπει να φύγουμε απ' το σπίτι; - Φοβάμαι πως ναι.
Δεν μπορώ να καθυστερήσω άλλο τον Ντάβιντο.
Και ο θησαυρός; Τα ρουμπίνια που χάρισαν στον παππού οι Ματασαλάι;
Ο παππούς τα έκρυψε στον κήπο. Έσκαβα βδομάδες ολόκληρες.
Τα έκρυψε τόσο καλά, που δεν μπόρεσα να τα βρω.
Πού πας;
Δεν θα κάτσω με σταυρωμένα χέρια! Θα βρω το θησαυρό!
Ίδιος ο παππούς του.
Πήγαινε να βρεις το αμαξάκι μου, αντί να με κοιτάς.
Παρακαλώ;
Με συγχωρείτε.
Περάσατε από το σπίτι μου και αφήσατε αυτό.
Είπατε ότι αν ήθελα να ξεφορτωθώ έπιπλα ή μπιχλιμπίδια...
Σας έφερα αυτό από την προσωπική μου συλλογή.
Ήθελα να μάθω αν έχει αξία.
- Τι είναι; Αποκριάτικη μάσκα; - Όχι, είναι αφρικανική μάσκα.
Άνηκε στον αρχηγό της φυλής Μπόγκο Ματασαλάι.
- Δύο δολάρια. - Δύο δολάρια;
- Μα είναι ανεκτίμητης αξίας... - Εντάξει, 2,50. Καλύτερη τιμή.
Τα εξωτικά αντικείμενα δεν πουλάνε πια.
Ο κόσμος θέλει πρακτικά, σύγχρονα πράγματα.
Δεν μπορεί να έκρυψες το θησαυρό στον κήπο...
χωρίς ν' αφήσεις ένα στοιχείο, ένα σημείωμα για να το βρούμε.
Μάλταζαρ, ο Κακός Μ...
Ελπίζω να έχω την τιμή να σε γνωρίσω κάποτε, πριγκίπισσα.
Εν τω μεταξύ, επίτρεψέ μου να σου κλέψω ένα φιλί.
Ζηλιάρη!
Το ήξερα!
"Για να μπεις στη χώρα των Μινιμόι, έχε πίστη στον Σαίξπηρ."
Σαίξπηρ; Σε ποια φυλή ανήκει αυτός;
Κάποιες λέξεις κρύβουν άλλες, Σαίξπηρ
Το σπίτι είναι εδώ. Ο νότος είναι από εκεί.
Το δέντρο, το ξωτικό, η σελήνη! Είναι όλα εκεί!
Το βρήκαμε, Άλφρεντ!
Προσοχή, νεαρέ μου.
Πόσες φορές θα σ'το πω; Δεν θέλω να παίζεις εδώ.
Συγγνώμη, κάντε τη δουλειά σας.
Ποιοι είναι αυτοί;
Ο κύριος θα εκτιμήσει τα πράγματα του παππού.
- Θα πουλήσεις τα πράγματα του; - Δυστυχώς, δεν έχω άλλη επιλογή.
Έχουμε, κοίτα! Είναι ο χάρτης για τη χώρα των Μινιμόι!
Είναι εδώ, ο παππούς τούς έφερε μαζί του από την Αφρική!
Αν τους βρούμε, θα μας οδηγήσουν στο θησαυρό.
Άρθουρ, είσαι μεγάλο αγόρι.
Δεν μπορεί να πιστεύεις ότι στον κήπο τριγυρνούν ξωτικά...
που θα σου δώσουν ένα τσουβάλι ρουμπίνια.
- Ορίστε; - Τίποτα, μιλάω με τον εγγονό μου.
- Αν έχετε κοσμήματα, ενδιαφέρομαι. - Δυστυχώς, ούτε ίχνος κοσμήματος.
Στο δωμάτιό σου, τώρα.
"Κάποιες λέξεις κρύβουν άλλες." Ουίλιαμ Σ. Ο Σωκράτης το είπε αυτό;
- Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ. - Κοντά έπεσα.
Επιλέξτε γρήγορα, πριν αλλάξω γνώμη.
Έλα, πάμε.
- Τριακόσια δολάρια. - Λίγα είναι για 30 έτη αναμνήσεων.
Προκαταβολή είναι. Αν πουληθούν, θα πάρετε κι άλλα.
- Η κα Σουσό; - Μάλιστα.
Φρεντερίκ ντε Σεν-Κλερ. Δικαστικός κλητήρας.
Ήρθα την κατάλληλη στιγμή.
Ήρθα να εισπράξω την οφειλή σας στον Ντάβιντο ύψους 252 δολαρίων.
Με τον τόκο καθυστέρησης και τα διαδικαστικά έξοδα...
το συνολικό ποσό ανέρχεται στα 295 δολάρια και 5 σεντς.
Μπορώ;
Τα ρέστα σας.
- Εμπρός; - Η μαμά είμαι, όλα καλά εκεί;
Μια χαρά! Καθαρίζουμε σήμερα.
Είναι απίστευτο πόση σαβούρα είχε μαζευτεί.
Αλλά, χάρη στη γιαγιά, τα πετάξαμε όλα.
Μην αναστατώνεις τους γονείς σου. Το έκλεισες στη μαμά σου;
- Όχι βέβαια, έκλεισε από μόνο του. - Θα ξαναπάρει.
Γιαγιά, μάς έκοψαν το τηλέφωνο! Δεν βλέπεις τι συμβαίνει;
Πέσαμε στην παγίδα τους και παγιδευόμαστε λεπτό το λεπτό.
Αλλά όσο ζω και αναπνέω, δεν θα μας πάρουν το σπίτι!
Είδες; Θα 'ναι ο τεχνικός για το τηλέφωνο.
- Καλησπέρα σας. - Πάλι καλά που ήρθατε!
Μόλις μάς έκοψαν το τηλέφωνο. Να προειδοποιείτε τον κόσμο!
Συμφωνώ, αλλά εγώ είμαι από την εταιρεία ηλεκτρισμού.
Ήρθα να σας πω ότι θα σας κόψουμε το ρεύμα.
"Κάποιες λέξεις κρύβουν άλλες". Παππού, βοήθησέ με.
Πότε θα το κόψετε;
Αυτό κι αν είναι άμεση απάντηση. Σταθείτε, φέρνω ένα κερί.
"Κάποιες λέξεις κρύβουν άλλες". Φυσικά!
Αγαπημένε Άρθουρ, ήμουν βέβαιος ότι θα έλυνες το γρίφο μου.
Θα 'σαι τουλάχιστον δέκα ετών για να είσαι τόσο έξυπνος.
Εγώ δεν ήμουν τόσο έξυπνος, κι αν διαβάζεις αυτό...
είμαι μάλλον νεκρός.
Εσύ έχεις τώρα το βαρύ καθήκον να φέρεις εις πέρας την αποστολή.
- Αν δέχεσαι, βέβαια. - Δέχομαι, παππού.
Ήμουν σίγουρος, μπράβο.
Για να πας στους Μινιμόι, πρέπει να ξέρεις πότε ανοίγει το πέρασμα.
Ανοίγει μόνο ένα πέρασμα το χρόνο. Πάρε το ημερολόγιο απ' το γραφείο.
Τη νύχτα της 10ης σελήνης, τα μεσάνυχτα ακριβώς...
θα ανοίξει το πέρασμα του φεγγαρόφωτος.
Ακολούθησε τις οδηγίες μου και θα 'χεις τον κόσμο στα χέρια σου.
Αυτό είναι σήμερα!
Η νύχτα είναι καλή σύμβουλος. Αύριο, θα βρούμε μία λύση.
- Καληνύχτα, γιαγιά. - Καληνύχτα.
Ο κόσμος στα χέρια μου...
Στα δεξιά, στην καμινάδα, υπάρχει ένα κουμπί.
Γύρνα το μια φορά δεξιά και μετά αριστερά.
Σε 20 λεπτά είναι μεσάνυχτα. Πρέπει να κάνω κάτι.
Μόλις μπορέσεις, μπες στο γραφείο μου, αν η πόρτα είναι ανοιχτή.
Αν είναι κλειδωμένη, σημαίνει ότι μπήκε η γιαγιά σου.
Θα πρέπει να βρεις λύση να μπεις.
- Νόμιζα ότι έκανες μπάνιο. - Έψαχνα τις υπνωτικές σταγόνες μου.
Και αν δεν πας για ύπνο αμέσως, θα σε βάλω να πιεις όλο το μπουκάλι.
Πήγαινε!
Πήγαινε.
Ξέρεις ότι δεν μου αρέσει, αλλά θα σε κλειδώσω.
- Δεν θέλω να κάνεις καμιά ανοησία. - Εντάξει.
Τι κάνεις, Άλφρεντ; Πήγαινε για ύπνο.
Πανσέληνο έχει απόψε;
Ευχαριστώ.
Γιαγιά;
Η καμινάδα.
Να έχεις πάντα το κλειδί μαζί σου.
Ο κήπος, το δέντρο, το τηλεσκόπιο... Θεούλη μου!
Χρειάζομαι κι άλλο φως.
Είδα τη γιαγιά να το κάνει εκατοντάδες φορές.
Το φρένο.
Τέλεια!
Συγγνώμη, φίλε.
Οι κούκλες, τώρα.
- Ο Άρθουρ; - Ναι.
- Ακολούθησέ με. - Εντάξει.
Γεια σας.
- Ώρα να πας. - Δεν θα έρθετε;
Μόνο ένας μπορεί να περάσει.
Είσαι ο καταλληλότερος να πολεμήσει τον Κακό Μ...
Μάλταζαρ;
Ποτέ μην λες το όνομά του. Φέρνει κακοτυχία.
Ο παππούς σου πήγε να τον πολεμήσει και πρέπει να συνεχίσεις τη μάχη.
Ευχαριστώ για την τιμή, αλλά καλύτερα να πάει ένας από εσάς.
Είστε πολύ μεγαλύτεροι και δυνατότεροι από εμένα.
Η καρδιά σου είναι το ισχυρότερο όπλο.
Πρώτος δακτύλιος, για το σώμα, τρεις φορές δεξιά.
Δεύτερος δακτύλιος, για το πνεύμα, τρεις φορές αριστερά.
Και τρίτος δακτύλιος...
Μία ολόκληρη περιστροφή... Για την ψυχή.
Το πέρασμα άνοιξε. Πήγαινε να συστηθείς.
Να συστηθώ;
Και προσπάθησε να τους πείσεις, γιατί έχεις μόνο 5 λεπτά.
Εντάξει, θα 'μαι πειστικός.
Είναι ένα... με κάτι...
- Άρτσιμπαλ; - Όχι.
Συστήσου!
Είμαι ο εγγονός του. Με λένε Άρθουρ. Εσύ ποιος είσαι;
Σαιμόνο Ματροντόι ντε Μπέταμες.
- Φώναζέ με Μπέτα. - Χαίρω πολύ, Μπέτα.
Ελπίζω να 'χεις καλό λόγο που χρησιμοποιείς τη δέσμη φωτός...
γιατί το συμβούλιο απαγορεύει...
Συνέχισε!
Είναι απόλυτη ανάγκη! Σε 2 μέρες, ο κήπος θα καταστραφεί!
Τι είναι αυτά που λες Είσαι πλακατζής, όπως ο παππούς;
Δεν είναι αστείο, κ. Μπέταμες.
Ένας εργολάβος θέλει να χτίσει πολυκατοικίες εδώ!
- Τι είναι οι πολυκατοικίες; - Τεράστια τσιμεντένια σπίτια.
Θα καλύψουν όλους τους κήπους και τα λουλούδια θα πεθάνουν!
Είναι απαίσιο!
Για να το αποτρέψω, πρέπει να βρω το θησαυρό που έκρυψε ο παππούς.
Θα πληρώσω τον εργολάβο και τίποτε από αυτά δεν θα συμβεί!
Πολύ ωραία ιδέα! Τέλος καλό, όλα καλά! Τα λέμε!
Πρέπει να μπω στον κόσμο σας για να βρω το θησαυρό.
Δεν γίνεται. Δεν μπορείς να έρχεσαι έτσι.
Πρέπει να εξηγήσεις το πρόβλημα στο Συμβούλιο, μετά να αποφανθούν...
Σε δύο μέρες, ο κήπος θα ισοπεδωθεί και θα πεθάνετε όλοι!
Είναι έκτακτη ανάγκη!
Πρέπει να δράσεις άμεσα. Κρατάς το μέλλον των Μινιμόι στα χέρια σου!
Σωστά, στα χέρια μου. Αυτό απαιτεί δράση!
Βαρκάρη! Ξύπνα, είναι επείγον!
- Καλά τα πήγες. - Ελπίζω να τον έπεισα.
Μπέταμες, άχρηστο πλάσμα!
Δεν έχεις άλλη δουλειά απ' το να ξυπνάς τίμιους ανθρώπους;
- Η δέσμη φωτός! Ενεργοποιήθηκε! - Ξανά; Τι τους έχει πιάσει όλους;
- Ο τελευταίος ήταν πριν 3 χρόνια. - Ακριβώς. Μόλις μ' έπαιρνε ο ύπνος.
- Γρήγορα, πρέπει να δει το βασιλιά. - Το βασιλιά!
Πρώτον, έχει πανσέληνο απόψε; Τέλεια.
Τώρα οι δακτύλιοι...
Τρεις φορές δεξιά για το σώμα.
Τρεις φορές αριστερά για το πνεύμα.
Και μία ολόκληρη περιστροφή για την ψυχή.
Τι μου συμβαίνει;
Πας στα αδέρφια μας, τους Μινιμόι. Θα σε οδηγήσουν στα Επτά Βασίλεια.
Έχεις μόνο 36 ώρες.
Μεθαύριο το μεσημέρι, η πύλη θα κλείσει για 1000 μέρες.
36 ώρες! Θα βάλω τα δυνατά μου!
Καλή τύχη, Άρθουρ.
Έχεις το κλειδί;
Ναι, το έχω.
Πήγαινε στην κλειδαριά.
- Αυτή πρέπει να είναι. - Ωραία, τώρα στρίψε το κλειδί.
- Θα πεθάνω! - Ναι!
Καλώς ήρθες στη χώρα των Μινιμόι.
Δεν είναι αστείο, με τρόμαξες! Νόμιζα ότι θα πέθαινα...
- Είναι απίστευτο! - Ποιο;
Κοίτα τα ρούχα μου. Άλλαξαν!
Θαυμάζεσαι αργότερα. Σε περιμένει το Συμβούλιο.
Ακολούθησέ με.
Λέω να πάρω έναν υπνάκο.
- Κοντεύουν; - Αστειεύεσαι; Τώρα άρχισαν.
Πριγκίπισσα Σελένια!
- Κοριτσάκι μου... - Πατέρα!
Συγγνώμη.
Πριγκίπισσα Σελένια, είθε να σε οδηγήσουν τα αρχαία πνεύματα.
- Μπαμπά! - Ναι;
- Πού είσαι; - Εδώ!
- Γιε μου! - Επίτηδες το έκανες, έτσι;
Δεν μπορούσες να περιμένεις λίγο πριν αρχίσεις τις βλακείες σου;
- Είμαι σε σημαντική αποστολή. - Η δική μου δεν είναι σημαντική;
Είσαι πολύ ψηλομύτα για να βγάλεις το σπαθί, το ξέρεις.
Αρκετά! Σταματήστε να τσακώνεστε!
Ελπίζω να έχεις καλό λόγο που διακόπτεις αυτή την τελετή.
Έχω, πατέρα. Η δέσμη φωτός του Επάνω Κόσμου ενεργοποιήθηκε.
- Ποιος τόλμησε να το κάνει αυτό; - Τον λένε Άρθουρ.
Είναι ο εγγονός του Άρτσιμπαλ. Λέει ότι θα μας βρει συμφορά...
Η συμφορά μας είναι μία. Ο Κακός Μ. Δεν χρειαζόμαστε αυτόν τον Άρθουρ.
Ως πριγκίπισσα, δικό μου καθήκον είναι να προστατεύσω το λαό μας.
Ναι, αλλά... Γλυκιά μου...
Θα τα καταφέρει;
Κουνιέται! Θα τα καταφέρω, το νιώθω!
Σ'το είπα. Είσαι πολύ ψηλομύτα.
Όσο η πριγκίπισσα ξεκουράζεται, ας ακούσουμε το νεαρό.
- Ωραίος, ε; - Συνηθισμένος.
- Τα σέβη μου, πριγκίπισσα Σελένια. - Ποιος του είπε πώς με λένε;
- "Τα σέβη μου, πριγκίπισσα." - Μόνο εσύ ξέρεις τον Άρθουρ.
- Τα σέβη μου, μεγαλειότατε. - Ναι, τα σέβη μου...
Πόσο χαίρομαι που σε γνωρίζω. Ήμουν καλός φίλος του παππού σου.
Μίρο, άφησέ τον. Νεαρέ μου, είμαστε όλο αυτιά.
Σε λιγότερο από δύο μέρες κάποιοι θα καταστρέψουν...
το σπίτι, τον κήπο και τον κόσμο σας.
Κι εσύ, ο κοντοστούπης, ήρθες να μας σώσεις;
Μόνο πληρώνοντας θα τους εμποδίσω. Γι' αυτό ήρθε σε σας ο παππούς μου.
Γύρευε ένα θησαυρό. Ήρθα να φέρω εις πέρας την αποστολή του.
Ο παππούς σου ήταν αξιοθαύμαστος. Μας έμαθε πολλά πράγματα.
Εκείνος έδειξε στον Μίρο πώς να τιθασεύει το φως και την εικόνα.
Μία μέρα έφυγε για να βρει τα ρουμπίνια του.
Αφού περιπλανήθηκε στα 7 Βασίλεια του κόσμου μας, βρήκε το θησαυρό.
Ήταν βαθιά στην Νεκρόπολη.
Εκεί όπου βασιλεύει εκείνος. Ο Κακός Μ.
Δυστυχώς, κανείς δεν επιστρέφει από τους Απαγορευμένους Τόπους.
Προσοχή! Στην κεντρική πύλη!
Είναι ο Γκόντολο, ο φύλακας του Μεγάλου Ποταμού.
Νομίζαμε ότι χάθηκε για πάντα στην Απαγορευμένη Χώρα.
- Σταμάτα! - Τι συμβαίνει, Άρθουρ;
Κοιτάξτε, είναι σαν ξεφλουδισμένο. Είναι παγίδα. Είναι ζωγραφιστό.
Ο παππούς μου έφτιαχνε τέτοια για να φυλάγεται από τα θηρία.
Εμείς δεν είμαστε θηρία και δεν θα τον αφήσουμε να πεθάνει.
Πάρε, γίνε λίγο χρήσιμος!
Θεέ μου, Γκόντολο...
- Σελένια; - Ήρεμα, Γκόντολο.
Είναι παγίδα.
Θεέ μου!
Κουνούπια!
Κλείστε την πύλη!
Πιάστε τους!
Γρήγορα!
Ετοιμαστείτε για πυρ!
Προσοχή!
Ακολουθήστε με στο παλάτι!
- Γρήγορα, πατέρα. - Έρχομαι.
Συγγνώμη, είμαι τόσο αδέξιος.
Τέλειος συγχρονισμός. Ήθελα να τεντωθώ λιγάκι.
- Πατέρα, καλύψου γρήγορα! - Αποκλείεται!
Είναι καθήκον του βασιλιά να αντιμετωπίζει τη μοίρα του.
Δεν θα κρυφτώ από κανέναν...
- Πρέπει να πολεμήσουμε. - Ναι, αλλά με τι;
Πάρε το όπλο μου, θα βρω άλλο!
Δεν λειτουργεί.
Πρέπει να αποδεχτούμε την πραγματικότητα.
Προσοχή, οι τοίχοι έχουν παγίδες. Να πετάτε κοντά στην οροφή.
Συμφωνώ απόλυτα.
Ελάτε, πιτσουνάκια μου. Θα αποδείξετε την αγάπη σας.
Θα τα αφήσουμε να φιληθούν για τελευταία φορά.
Εντάξει, αρκετά!
Όταν σφυρίξω, άσε τον Ρωμαίο για να πάει να βρει την Ιουλιέτα.
Ωχ, όχι!
Πας να ξεφύγεις;
Αυτό είναι!
Έλα.
Δεν μπορεί να είναι πιο δύσκολο από το να οδηγείς αυτοκίνητο.
Πρόσεχε!
Άρθουρ, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Όχι, ηλίθιο! Δεν είναι ώρα για φαι!
Σταμάτα! Όχι στο άνοιγμα!
Πάμε πάλι!
Εντάξει, τα κατάφερα!
Άλλο ένα κουνούπι κάτω.
Καλύτερα έτσι. Πάμε τώρα!
Τι γενναίος, τι ήρωας! Ίδιος με μένα είναι.
Θα κάνατε καλό δίδυμο.
- Μπορώ να φροντίζω τον εαυτό μου. - Ξέχασέ το.
Ποιος έχει σειρά;
Μπέταμες!
- Κάνε κάτι! - Περίμενε, Άρθουρ, έρχομαι!
Θεόσταλτος είναι!
Τώρα που το σκέφτομαι, όντως μοιάζετε.
- Είσαι καλά; Έσπασες τίποτα; - Δεν ξέρω, δεν νιώθω τίποτα.
Μία ερώτηση. Πού έμαθες να οδηγείς έτσι;
- Οδηγούσα με τον παππού μου. - Έτσι εξηγείται.
Μόγκοθ, σήκωσέ με. Καλά πήγε τελικά.
Ετοιμαστείτε ν' αντιμετωπίσετε την οργή του Μόγκοθ!
Μόγκοθ, σήκω!
Σελένια, ο αφέντης θέλει να σε δει. Έλα μαζί μας, δεν θα πάθεις κακό.
- Ελάτε να με πιάσετε! - Πήγαινε.
- Γιατί εγώ; - Ποιος άλλος;
- Εσύ, για παράδειγμα. - Γιατί εγώ;
Τέσσερις εναντίον μίας γυναίκας. Δεν ντρέπεστε λιγάκι;
Βάλτε τα με κάποιον στο μέγεθός σας!
- Ζήτω ο βασιλιάς! - Η κόρη μου.
Το παιδί μου. Πρέπει να κάνω κάτι. Κάλυψέ με.
Ευχαριστώ.
Το σπαθί της δύναμης.
Είναι θαύμα!
Αρκετά! Στα γόνατα και ζητήστε τη συγχώρεση της πριγκίπισσας.
Στα γόνατα, είπα! Ικετεύστε την πριγκίπισσα.
- Συγχώρεσέ μας, πριγκίπισσα. - Δεν ακούσαμε καλά.
- Τις ταπεινές συγγνώμες μας. - Θα το σκεφτώ.
- Η κόρη μου, ίδια η μητέρα της. - Πολέμησες σαν πρίγκιπας.
Το σπαθί είναι πολύ ελαφρύ, όλα μοιάζουν τόσο εύκολα.
Φυσικά, είναι μαγικό σπαθί.
Ήταν χρόνια σφηνωμένο στο βράχο και εσύ το έβγαλες.
Ναι, φίλε μου. Είσαι ήρωας.
Άρθουρ ο ήρωας!
Ζήτω ο Άρθουρ ο ήρωας!
Τώρα που το σπαθί ελευθερώθηκε, πρέπει να δράσουμε γρήγορα.
Θέλω την άδειά σου να συνεχίσω την αποστολή μου.
Δυστυχώς, συμφωνώ μαζί σου. Αλλά υπό έναν όρο.
Ποιον;
Ο Άρθουρ είναι γενναίος και έχει αγνή καρδιά.
- Θα έρθει μαζί σου. - Αν αυτή είναι η επιθυμία σου...
Μπράβο, Άρθουρ!
Θα κάνετε σπουδαίο δίδυμο.
Πεδίο ελεύθερο!
- Σίγουρα δεν ξέχασες τίποτα; - Σίγουρα, αφήστε το.
- Πρέπει να πάρουμε τον Μπέταμες; - Αν και είναι μικρός, κάποτε...
Αν συναντήσετε έναν τυφλοπόντικα με γυαλιά που τον λένε Μίνο...
είναι ο γιος μου και αγνοείται εδώ και τρεις μήνες.
- Βασιστείτε πάνω μου. - Σ' ευχαριστώ, Άρθουρ.
- Πάμε, ήρωα. - Περιμένετέ με!
Θα μπορούσατε να με περιμένετε!
Ελπίζω να μην πέσουν σε παγίδες.
Κοιμήθηκα του καλού καιρού.
Άρθουρ, ξύπνα.
Σελένια, πήγαινε πιο αργά.
Όχι, εσύ φταις που φορτώθηκες σαν γκάμαλος.
Πήρα λίγο απ' όλα, σε περίπτωση ανάγκης.
- Τι είναι ο γκάμαλος; - Σαν παχύμολο, αλλά μεγαλύτερο.
- Και πώς είναι το παχύμολο; - Σαν αυτό!
Πήρες τίποτα κατά των παχυμόλων;
Μην ανησυχείς, έχω τον υπερσουγιά μου.
Διπλό σφυρί, καβουρόδοντα, σαπουνόφουσκες, μουσικό κουτί...
- Και για τις ζέστες, ανεμιστήρα! - Πολύ χρήσιμο.
Έχει και κλασικές λειτουργίες. Κουκλάκι, μαριονέτα, σφυρίχτρα...
- Κάτι για να κόψεις τη γλώσσα σου; - Όχι, αυτό είναι ειδικότητά σου.
Μην κουνηθείτε!
Τρέξτε όταν σας πω!
Τώρα!
Φτάσαμε.
- Είναι κανείς εδώ; - Δεν έρχονται πολλοί εδώ.
Όταν το δοκιμάσεις, καταλαβαίνεις γιατί.
Είναι κανείς εδώ;
Συγγνώμη, σε πέρασα για κουδούνι.
Εννοώ ότι δεν κατάλαβα ότι είσαι ζωντανό πλάσμα.
Μα τι κάνεις, ανόητε; Γιατί χτυπάς τους πελάτες μου;
Δεν έχω και πολλούς.
Γεια, είμαι η πριγκίπισσα Σελένια.
Το ξέρω και αυτός είναι ο χαζός αδερφός σου.
Ποιος είναι ο τρίτος μπουμπούνας που χτυπά τους πελάτες μου;
Με λένε Άρθουρ και γυρεύω τον παππού μου.
Μετέφερα έναν παππού πριν λίγα χρόνια.
Έναν εκκεντρικό τρελό που επέμενε να τον πάω βαθιά στη γη των Σέιντ.
Στη Νεκρόπολη.
Αυτός είναι, ο παππούς μου! Εκεί θέλουμε να πάμε κι εμείς.
Δεν έχει θέσεις.
Ναι καλά, στη Νεκρόπολη! Γιατί όχι και στο φεγγάρι;
Δεν σας ζητήσαμε το φεγγάρι, αλλά 3 εισιτήρια για Νεκρόπολη.
Καταλάβατε;
Άρθουρ!
Σπας την πόρτα μου και κλέβεις το κλειδί!
Απάντησέ μου!
Από εδώ. Γρήγορα, μην νυχτώσουμε.
Ναι, φύλλο είναι αυτό. Έλα, μπες.
Κατέβασε το προστατευτικό, θα σου χρειαστεί.
Εις το επανιδείν.
Το αμάξι; Τι δουλειά έχει εδώ;
Νεκρόπολη, θεέ μου. Να 'μαστε.
Να 'το!
- Τι ωραίο! - Έχω και σε ροζ, θες να το δεις;
Έχουμε αρκετό φως, Μπέτα.
- Πού πάμε ακριβώς; - Είμαστε εδώ και πάμε εκεί.
Ξέρω πού είναι αυτό. Είναι κάτω από τη δεξαμενή.
Μία τεράστια δεξαμενή στα χέρια του ακατανόμαστου.
- Τώρα καταλαβαίνω. - Για ποιον μιλάς;
Τον πιο κακό των κακών...
Τον Μάλταζαρ;
Ανόητε, δεν σου έμαθαν να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις;
Χίλια συγγνώμη.
Γιαγιά;
Ξεκινάμε!
Άρθουρ;
Πόσο διαρκεί η πτήση;
Είναι σύντομη αρκεί να μην έχουμε δυσάρεστες συναντήσεις.
Τι εννοείς "δυσάρεστες συναντήσεις";
Μα την μέλισσα! Δεν μπορούμε να βγούμε.
Τι είναι αυτό;
Δεν ξέρω, αλλά καλύτερα να μην μείνουμε άλλο εδώ.
- Τι κάνεις; - Βγαίνω από εδώ.
Κρατηθείτε γερά.
Το προτιμώ σταματημένο.
Θα χτυπήσουμε με το σπαθί. Θα το κρατάω, είναι πιο ασφαλές.
Νερό!
Κάνε κάτι, Άρθουρ! Βγάλε μας από εδώ!
Εσείς θα πρέπει να με βγάλετε. Η βάρκα μου μπάζει νερά.
Οι Μινιμόι δεν ξέρουν κολύμπι.
Θα έρθω να σας σώσω.
Έρχομαι, έρχομαι.
Το ξέρω αυτό το ποταμάκι.
Πρώτα, έχει μία καμπή δεξιά, μετά μια απότομη καμπή αριστερά.
Για να τους προλάβω, θα πάω ευθεία όπως πετά το κοράκι.
Όπως πετά το κοράκι!
Είδατε, δεν σας εγκατέλειψα.
- Τέλεια, τώρα θα πνιγούμε όλοι μαζί! - Κανείς δεν θα πνιγεί, Σελένια.
Μην μου πεις ότι φοβάσαι ένα μικρό ποταμάκι;
Δεν φοβάμαι το ποτάμι. Αυτό φοβάμαι!
Λοιπόν, ήρωα, έχεις καμιά καλή ιδέα πριν πνιγούμε;
Φυσικά.
- Μπέτα, ο σουγιάς σου έχει σχοινί; - Μόνο το μικρότερο μοντέλο έχει.
Βρήκα!
Το ότι θα πεθάνουμε δεν σημαίνει ότι μπορείς να πάρεις θάρρος.
Με παρεξήγησες. Θέλω το κορδόνι για να φτάσω εκείνο το δέντρο.
- Δεν είμαι τόσο σίγουρη... - Εγώ είμαι, όμως!
- Έχεις ρίξει ποτέ σπαθί έτσι; - Όχι, αλλά θα 'ναι σαν τα βελάκια.
Μπέταμες, πήγαινε πρώτος. Σελένια, εσύ μετά.
Σειρά σου, Σελένια.
- Βιάσου, Μπέταμες. - Δεν μπορώ, γλιστράω.
- Σελένια, κρατήσου με τα δύο χέρια. - Αποκλείεται!
- Είμαστε ασφαλείς. - Όχι ακριβώς.
Βιάσου, Άρθουρ. Δεν έχουμε όλη μέρα.
Έρχομαι!
Πρέπει να παραδεχτείς ότι είναι πολύ ευκίνητος.
Είναι εύκολο όταν έχεις ελεύθερα και τα δύο χέρια.
- Άρθουρ, είσαι φανταστικός! - Μπορώ να έχω το κορδόνι μου πίσω;
Είναι ήδη δύσκολο χωρίς τον άνδρα μου.
Δεν ξέρω πώς θα ζήσω χωρίς τον Άρθουρ.
Θα γυρίσει. Θα ταράχτηκε με όλα αυτά τα γεγονότα.
Δεν μπορεί να πήγε μακριά. Θα βάλουμε τα δυνατά μας.
Βασιστείτε πάνω μας.
- Τι ήταν αυτό; - Άνθρωποι.
- Αλήθεια; - Μερικές φορές είναι έτσι όλη μέρα.
Ο χάρτης έγινε μούσκεμα. Πώς θα βρούμε το δρόμο μας;
Θα προσανατολιστούμε με τον ήλιο. Τώρα ας βρούμε κάπου να κοιμηθούμε.
Βρες μας κάτι άνετο, γιατί πονάω παντού.
Αν ξαναπαραπονεθείς, θα κοιμηθείς κάτω από βούλμουχο.
- Τι είναι ο βούλμουχος; - Σαν γκάμαλος, αλλά μεγαλύτερος.
- Μπέτα, το μαχαίρι σου. - Έφτασε!
Πού το έχουν βάλει;
Συγγνώμη.
Δώσ' το μου, πριν χτυπήσεις κανέναν.
Στάσου, δεν το έχω καιρό. Στα γενέθλιά μου το πήρα.
- Πόσων χρόνων είσαι; - Είμαι 300 ετών.
Σε 60 χρόνια θα ενηλικιωθώ.
- Η Σελένια πόσο είναι; - Περίπου 1000 ετών.
- Χιλίων ετών; - Η ηλικία της λογικής.
Έχει γενέθλια σε δύο μέρες.
Πώς δουλεύει; Το βρήκα.
- Τι κάνει; - Φτιάχνει το κρεβάτι.
Είμαι ξεθεωμένος.
Καληνύχτα.
- Δεν δυσκολεύεται να κοιμηθεί, ε; - Είναι λογικό, είναι μικρός ακόμα.
Μικρός 300 ετών! Καθόλου άσχημα!
Τι ωραία.
Εσύ αλήθεια θα γίνεις 1000 ετών σε δύο μέρες;
Σε δύο μέρες θα διαδεχθώ τον πατέρα και θα προσέχω τους Μινιμόι...
μέχρι τα παιδιά μου να γίνουν 1000 ετών και με διαδεχθούν.
Έτσι είναι η παράδοση.
Μα για να κάνεις παιδιά, χρειάζεσαι ένα σύζυγο.
Ναι, αλλά δεν ανησυχώ. Έχω δύο μέρες για να τον βρω.
Καληνύχτα, Άρθουρ.
Καληνύχτα, πριγκίπισσα.
Άρθουρ!
Ξυπνήστε, αγόρια! Μας περιμένει μεγάλο ταξίδι.
Με ακούτε; Ξυπνήστε, είπα!
Πρέπει ν' αλλάξω τακτική.
Ώρα για μπάνιο!
- Τι απότομο ξύπνημα! - Εσύ είσαι τυχερός.
Με ξυπνάει έτσι κάθε πρωί τα τελευταία 300 χρόνια.
Αυτά είναι καλύτερα από τα άλλα. Δοκίμασε.
- Νόστιμο είναι. Τι είναι; - Αβγά λιβελούλας.
Ελάτε να δείτε!
Τι άσχημο πράγμα!
Μάλλον, υπό αυτή την οπτική γωνία είναι λιγότερο όμορφο...
Ξέρει κανείς τι είναι;
Είναι αρδευτικό σύστημα. Μεταφέρει νερό.
- Κι άλλο νερό! - Λυπάμαι, δεν ήξερα ότι...
Στάσου! Εσύ έφτιαξες αυτό το τερατούργημα;
Για να ποτίζω τα ραπανάκια. Η γιαγιά μου τα λατρεύει.
Τρώτε αυτές τις αηδίες;
Εύχομαι η εφεύρεσή σου να μην πέσει στα χέρια του Κακού Μ.
Αλλιώς, ξέρω πολύ καλά πώς θα τη χρησιμοποιήσει.
Πέφτει!
Προσοχή!
Κλέβουν τα καλαμάκια μου!
Μας κάνουν χάρη που τα ξεφορτώνονται.
Να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις!
Ο Κακός Μ ξέρει ότι οι Μινιμόι απεχθάνονται το νερό.
Και ο φίλος σου τούς έδωσε τρόπο να μεταφέρουν το νερό.
- Πού νομίζεις ότι θα το πάει; - Στο χωριό μας!
- Άρθουρ, πού πας; - Να διορθώσω το λάθος μου.
- Οι άνθρωποι είναι θεόμουρλοι. - Ίσως, αλλά έχει δίκιο ο Άρθουρ.
Θα πάνε τα καλαμάκια στη Νεκρόπολη. Κι εμάς μαζί.
Δεν ζητάνε ποτέ τη γνώμη μου!
- Ευχαριστώ που έρχεσαι μαζί μου. - Φοβάμαι ότι θα κάνεις βλακεία.
Γρήγορα, Μπέτα!
Άντε πάλι.
Ξέρεις πού βγάζει το ρυάκι;
Όχι, αλλά όλα τα ρυάκια συναντιούνται.
- Έχεις πάντα φαεινές ιδέες, ε; - Μην ανησυχείς, θα το φροντίσω.
- Δώσε μου το κορδόνι σου. - Ούτε συζήτηση!
Κρατηθείτε!
Μισώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς!
Γεια χαρά!
Τι παίζετε εκεί μέσα;
Αν μας βρουν οι Σέιντ, δεν θα προλάβουμε να σου πούμε.
Οι Σέιντ.
- Υπάρχει πρόβλημα; - Κοίταζα αν έπαθε ζημιά η φυσούνα.
- Μόνο το στέλεχος χρειαζόμαστε. - Το στέλεχος, έγινε.
- Γρήγορα, ο αφέντης περιμένει. - Ο αφέντης, έγινε. Κανένα πρόβλημα!
Μην κουνηθείτε μέχρι να έρθω να σας πάρω, εντάξει;
Κανένα πρόβλημα!
- Πού είναι οι πρόσφυγές σου; - Τους έβαλα σε σούπερ κρυψώνα.
- Πολύ κουλ, ε; - Και σούπερ κρυψώνα, όπως είπες.
- Μια γύρα καμικάζι; - Ναι, παρακαλώ.
- Ναι, ευχαριστώ. - Τζακ, γέμισέ τα, κερνάω εγώ.
- Ζήτω τα Επτά Βασίλεια! - Ζήτω τα Επτά Βασίλεια!
- Το χρειαζόμουν. - Ήταν ό, τι πρέπει.
Είναι το καλύτερο καμικάζι στην πόλη, μωρό!
Συγγνώμη. Στα Επτά Βασίλεια!
Πολύ δροσιστικό.
Όσο είστε μαζί μου, μην φοβάστε τίποτα.
Εγώ είμαι το αφεντικό εδώ. Με λένε Μαξ.
- Γεια χαρά, Μαξ! - Και εσύ, νεαρή μου, ποια είσαι;
Σελένια, κόρη του βασιλιά Σιφράτ του 15, άρχοντα του 1ου Βασιλείου.
Πολύ χαίρομαι που σε γνωρίζω, μωρό. Τζακ, μία από τα ίδια.
- Ιζιλόου! - Ναι, αφεντικό;
- Ας ξεκινήσει το σόου! - Έγινε!
Μπορώ να έχω την τιμή ενός χορού;
Πρέπει να φύγουμε, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα.
Φυσικά.
Είναι πολύ μεγάλη για μένα. Είναι 1000 ετών, ενώ εγώ μόνο 10.
Τι θα έκανα με μια γριά;
Τι κάνει ένα ομορφόπαιδο σαν εσένα μπροστά σ' ένα άδειο ποτήρι;
Αν δεν ήταν άδειο, δεν θα μου το γέμιζες, σωστά;
Ωραίο χιούμορ έχεις, μικρέ. Θα τα πάμε μια χαρά εμείς.
Χαλάρωσε.
Αν θες να βρεις σύζυγο σε 2 μέρες, δεν έχεις χρόνο για χάσιμο.
- Μπορώ να σε βοηθήσω, αν θες. - Πολύ ευγενικό, ευχαριστώ.
Εξάλλου, τα πράγματα για μένα είναι ήρεμα τώρα. Έχω μόνο 7 γυναίκες.
Επτά γυναίκες! Θα κουράζεσαι πολύ!
Είμαι δουλευταράς. Όσο και να δουλεύω, δεν κουράζομαι.
Πολύ ωραία.
- Πού υπογράφω; - Όπου θες, δεν έχει σημασία.
Λυπάμαι, έχει υπογράψει ήδη αλλού.
Αλήθεια θα γίνεις 1000 ετών;
Μετράμε τα έτη με την ανθοφορία του φεγγαρολούλουδου.
- Είναι το βασιλικό άνθος. - Δηλαδή, πόσων ετών είμαι εγώ;
- Έχουμε την ίδια ηλικία περίπου. - Απίστευτο!
- Πριν ήσουν κοριτσάκι σαν εμένα; - Ορίστε;
Εγώ είμαι αγόρι, βέβαια. Ήσουν σαν τα κορίτσια στη γειτονιά μου;
Όχι, γεννήθηκα όπως είμαι και δεν έχω βγει ποτέ απ'τα 7 Βασίλεια.
Θα ήθελα πολύ να σε πάω στον κόσμο μου μια μέρα.
Ο Μάλταζαρ είναι αυτός;
Όχι, ευτυχώς για σένα, είναι ο Ντάρκος, ο γιος του.
Ντάρκος, τι τιμή!
Ήρθες την κατάλληλη στιγμή. Έχουμε ωραίο πάρτι απόψε.
Το βλέπω. Κάνεις πάρτι χωρίς να καλείς τους φίλους σου τώρα;
Δεν ήταν κανονισμένο, αυτο- σχεδιάσαμε για τους καινούργιους.
Νέα πρόσωπα;
Πες μου αν έρθει προς τα εδώ.
- Πώς πάει, Ντάρκος; - Τι κάνει μια πριγκίπισσα εδώ;
- Πετάχτηκα για ένα χορό. - Τότε, ας χορέψουμε!
Ντάρκος, γλυκέ μου, προτιμώ να πεθάνω απ'το να χορέψω μαζί σου.
Η επιθυμία σου, προσταγή μου! Θα χορεύεις στην αιωνιότητα!
Ιζιλόου, φτιάξε ατμόσφαιρα.
Άρθουρ, πρόσεχε!
Ωραία πολεμάνε. Για να δούμε αν έχουν και ρυθμό.
Λέω να πάω να φέρω ενισχύσεις.
Το συμπαθώ αυτό το παιδί.
Τρεις εναντίον ενός; Θα τριπλασιάσω τη δύναμη!
- Τι γλυκό, δεν ήταν ανάγκη. - Δεν κάνει τίποτα.
Έτσι μπράβο το κορίτσι μου!
- Με τρόμαξες! - Τι κάνεις εδώ;
Έχασα το μαχαίρι μου, πρέπει να βρω άλλο όπλο.
Βρήκες τίποτα;
Το μαχαίρι μου!
Αυτό θα πει διασκέδαση!
Ιζιλόου, ώρα να κλείνουμε.
- Οπλίστε! - Οπλίστε, το μάτι μου!
- Τους έπιασα, να 'τοι! - Έπιασα έναν!
- Κάποιος με δάγκωσε! - Συγγνώμη, αφεντικό.
Ανάψτε τα φώτα!
- Τι συμβαίνει; - Ακολουθώ τις διαταγές σου, αφέντη.
Δέκα η ώρα κλείνουμε. Και είναι δέκα.
Σου δίνω άδεια να μείνεις ανοιχτός έως αργά!
Κουλ! Πολύ κουλ!
Ακολουθήστε με, παιδιά.
Αν πάτε από εδώ, θα 'στε ασφαλείς.
Τέλεια...
Αυτό είναι απ' τον Μαξ. Θα σας πάει στο αρχηγείο του Μ.
Πολύ χαίρομαι που δεν πάω μαζί τους.
Κάντε στην άκρη!
Τους θέλω!
- Τι ήταν αυτή η απόκοσμη κραυγή; - Ο Ντάρκος που έπαθε κρίση.
Ο Μαξ θα μπορέσει να τον καθυστερήσει κι άλλο;
Ο Μαξ είναι μανούλα σ' αυτά. Μπορούμε να βασιστούμε πάνω του.
- Πώς εμπιστεύεσαι αυτόν τον τύπο; - Μην αρχίζεις. Περπάτα και σκάσε.
- Τι είναι αυτό το γρύλισμα; - Ποιο; Δεν ακούω τίποτα.
Κόφ'το, Σελένια. Το λες για να με τρομάξεις.
- Πες μου, τι ήταν; - Το Τέρας.
Γρυλίζει επειδή το ξύπνησες, και τώρα, θα σε φάει!
Έκπληξη!
- Αυτό κι αν είναι έκπληξη. - Πού είναι ο Άρθουρ;
- Στον κήπο. - Στον κήπο;
- Αυτό είναι! - Ευχαριστώ, Μπέταμες.
Χωρίς εσένα, θα 'χαμε χαθεί. Δώσε μου το μαχαίρι σου.
Εντάξει, αλλά μην το σπάσεις.
- Πάμε, αγόρια. - Μετά από σένα, Σελένια.
- Πρώτα οι πριγκίπισσες. - Μόνο όταν σας βολεύει είστε κύριοι.
Δεύτεροι οι πρίγκιπες.
Ήρθε η σειρά μου, μάλλον.
Τι εννοείς εξαφανίστηκε;
Κάθε βράδυ, του έλεγα ιστορίες για τις περιπέτειες του παππού.
Και χθες βράδυ, του είπα για τους Μινιμόι.
- Τους Μίνι... τι; - Τους Μινιμόι.
Ήταν πεπεισμένος ότι ζουν στον κήπο μας.
- Στον κήπο; - Μα αυτά είναι παραμύθια, γιαγιά.
Ναι, αλλά έκανα το λάθος να του πω για τα οικονομικά προβλήματά μας.
Και του καρφώθηκε να βρει το θησαυρό που έκρυψε ο παππούς.
Ποιον θησαυρό;
Ποιος ο λόγος να βρούμε το θησαυρό αφού δεν θα τον χαρεί ο Άρθουρ;
Μην ανησυχείς, γιαγιά. Ο Άρθουρ θα γυρίσει.
Απλώς, έφυγε για μια βόλτα.
- Την τρύπα φώτιζε! - Συγγνώμη.
Όχι στο πρόσωπο!
Βιάσου!
- Είναι γεμάτο Σέιντ εδώ, Σελένια! - Από ποιον νομίζεις ότι κρυβόμαστε;
- Τι κάνουν; - Πάνε τροφή στον αφέντη τους.
Ας τους ακολουθήσουμε.
- Λες να είναι εκεί; - Ναι.
- Τι θα κάνουμε, Σελένια; - Θα του καταστρέψω το γεύμα.
Δεν θα του αρέσει καθόλου αυτό!
Εδώ, χωρίζουν οι δρόμοι μας. Πρέπει να το αντιμετωπίσω μόνη μου.
- Μα νόμιζα ότι ήμασταν ομάδα. - Η ομάδα θα χωριστεί.
Θα πας να βρεις το θησαυρό σου κι εγώ θα κανονίσω τον Μ.
- Αν επιτύχω, θα βρεθούμε εδώ. - Κι αν αποτύχεις;
Αν αποτύχω, σου αφήνω όλες τις δυνάμεις μου.
Τι εννοείς;
- Να είσαι καλός βασιλιάς! - Μα στάσου, πρέπει να...
Συγχαρητήρια, υπέροχος γάμος.
Από τους καλύτερους που έχω δει! Συγκινητικός, συνοπτικός, σύντομος.
Παραήταν σύντομος.
Έχεις το σημαντικότερο. Το χέρι και την καρδιά της.
- Τι άλλο θες; - Δεν ξέρω. Ένα πάρτι, ίσως;
Επιτρέψτε μου. Θα ήταν μεγάλη μου χαρά να διοργανώσω το πάρτι!
Μέρες στίλβωνα αυτό το σπαθί. Θ' αναγνώριζα τον ήχο του παντού.
Ποιος θα το έβγαζε απ' το βράχο, εκτός από σένα, Σελένια;
Χαίρομαι που σε βλέπω, πριγκίπισσα.
Κι εγώ γιατί έτσι θα μπορέσω να σε σκοτώσω με τα χέρια μου.
Γιατί τόσο μίσος;
Επειδή πρόδωσες το λαό σου, έσφαξες και σκλάβωσες πολύ κόσμο.
- Είσαι ένα τέρας! - Μην μιλάς για τέρατα!
Ούτε για πράγματα που δε γνωρίζεις.
Παλιά, όταν με φώναζαν Μάλταζαρ ο Καλός, ο Φιλεύσπλαχνος...
ο φύλακας και προστάτης, όλοι με εμπιστεύονταν.
Όταν ήρθε η ξηρασία που διήρκησε 1000 χρόνια...
σε εμένα ανέθεσαν να φέρω νερό και τα πλούτη που θα κατακτούσα.
Μάλταζαρ ο Κατακτητής!
Πώς με επευφημούσαν όταν έφυγα. Αλλά στις δυσκολίες ήμουν μόνος.
Αφιλόξενοι τόποι, τρομερά θηρία, άγριες φυλές...
παραμόνευαν στα βάθη μολυσμένων οροπεδίων όπου ούτε άνθρωποι πάνε.
Αλλά επέζησα.
Όταν έφερα εις πέρας την αποστολή, επέστρεψα στο χωριό μου.
Μάλταζαρ ο Ήρωας!
Σύντομα, οι αρρώστιες και τα μάγια που συνάντησα στο ταξίδι μου...
άρχισαν να με παραμορφώνουν.
Ο φόβος μόλυνσης κυρίευσε το λαό. Σταμάτησαν να μου μιλάνε.
Άλλαζαν πεζοδρόμιο, όταν με συναντούσαν.
Και πολύ σύντομα, έγινα ο Μάλταζαρ το Κακό Μ.
Η εκδοχή στα βιβλία Ιστορίας είναι κάπως διαφορετική.
Λένε ότι όταν επέστρεψες, γιόρταζες μήνες ολόκληρους.
Μέρα με τη μέρα, βούλιαζες στα μεθύσια και την ακολασία.
Εκανες παρέα με τα χειρότερα έντομα ακόμα και με τα δηλητηριώδη.
Όπως μία όμορφη αράχνη.
- Σιωπή! - Ανταλλάξατε δυνάμεις.
Αρκετά!
- Ήμουν μεθυσμένος. - Μην πίνεις, αφού δεν το σηκώνεις.
Το ξέρω, αφέθηκα για λίγο και μου έκλεψε ένα φιλί.
- Ένα φιλί που με κατέστρεψε. - Αλλη φορά, να'σαι πιο επιλεκτικός.
Την επόμενη φορά, θα έχω την ομορφότερη σύντροφο.
Εκείνη που είδα να ανθίζει σαν όμορφο λουλούδι.
Εκείνη που από καιρό ονειρεύομαι να κάνω δική μου.
Πρόσεχε, τα όμορφα λουλούδια έχουν και αγκάθια.
Μόνο αυτό το όμορφο λουλούδι μπορεί να λύσει τα μάγια μου...
και να με κάνει όπως παλιά.
Μόνο το πρώτο φιλί πριγκίπισσας μπορεί να το κάνει αυτό.
Το ξέρω. Αν έχω σωστές πληροφορίες, εσύ είσαι ακόμα ανύπαντρη.
Οι πληροφορίες σου είναι παλιές.
- Αφέντη. - Ποιος τολμά να με διακόπτει;
Έχω πολύ σημαντικά νέα.
Μίλα!
- Είσαι πιο έξυπνη απ' ό, τι νόμιζα. - Ευχαριστώ.
Μπορούσες να μου σώσεις τη ζωή, κι αρνήθηκες.
Γι' αυτό θα σε σκοτώσω!
Μην ανησυχείς, δεν θα πεθάνεις αμέσως.
Θα υποφέρεις, παρακολουθώντας την καταστροφή του λαού σου.
- Είσαι τέρας! - Ναι, το πήρα απ' τη γυναίκα μου.
Πάρτε την!
Αφήστε με!
Πέντε λεπτά παντρεμένος και νιώθω ήδη χήρος και φυλακισμένος.
Πρέπει να βγούμε από εδώ, να σκεφτούμε κάτι.
Σκέφτομαι.
Οι δυνάμεις που μου έδωσε όταν με φίλησε;
- Δεν ξέρω! - Πώς γίνεται να μην ξέρεις;
Δεν θα καταφέρεις κάτι, πνίγοντάς τον.
Και κράτα τις δυνάμεις σου, αν θες να φας.
Δηλαδή;
Αν δεν τους μαθαίνεις κάτι νέο κάθε μέρα, δεν σου δίνουν φαγητό.
Είναι απόλυτα λογικό. Η γνώση είναι η μόνη πηγή πλούτου.
- Τι θέλουν να μάθουν; - Οτιδήποτε.
Από νόμους φυσικής, ψυχολογία, μέχρι και μαγειρική.
- Τους έμαθα να γράφουν. - Και να ζωγραφίζουν μεγάλα πανιά.
Και να χρησιμοποιούν καθρέφτες και να μεταφέρουν το νερό...
Όντως, αλλά πώς το ξέρεις;
Το ξέρω επειδή αυτός που τα εφηύρε όλα αυτά είναι ο παππούς μου!
- Άρθουρ; - Παππού!
Εγγονέ μου, πόσο χαίρομαι που σε ξαναβλέπω! Κοίτα πώς μεγάλωσες!
- Νιώθω σαν να έχω μικρύνει. - Όντως. Πώς ήρθες μέχρι εδώ;
- Έλυσα το γρίφο σου. - Φυσικά! Είσαι πραγματικός ήρωας!
- Γεια σου, Άρτσιμπαλ, με θυμάσαι; - Μπέταμες, εσύ είσαι;
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω! Πώς είναι ο πατέρας σου ο βασιλιάς;
- Μια χαρά, ευχαριστώ. - Και η όμορφη πριγκίπισσα Σελένια;
Απέτυχα, Άρθουρ. Λυπάμαι. Χάθηκαν όλα.
Όσο ζούμε και αγαπιόμαστε, τίποτα δεν έχει χαθεί.
- Είσαι τόσο αισιόδοξος. - Ποτέ μην χάνεις την ελπίδα.
Κοίτα με, χθες ήμουν ένα μικρό μοναχικό αγόρι...
και σήμερα είμαι παντρεμένος με πριγκίπισσα.
Με μία ευτυχισμένη πριγκίπισσα...
Γιατί βρήκε επιτέλους το όμορφο πριγκιπόπουλό της.
Μια στιγμή!
Δεν θέλω να 'μαι αγενής, αλλά πρέπει να σεβαστείτε την παράδοση.
Έχει δίκιο, τι με έπιασε;
- Γεια σου, Άρτσιμπαλ, πώς είσαι; - Μια χαρά, Σελένια.
- Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. - Κι εγώ.
Τι είναι αυτή η παράδοση;
Όταν δοθεί το πρώτο φιλί, πρέπει να περιμένεις 1000 χρόνια.
Δοκιμάζεται η επιθυμία και η πίστη. Εκτιμάς πιο πολύ ό, τι είναι σπάνιο.
Έχει δίκιο.
Ως πριγκίπισσα οφείλω να ακολουθώ κατά γράμμα το Ιερό Βιβλίο.
Κι εσύ το ίδιο πρέπει να κάνεις, αντί να μου κλέβεις φιλιά!
Δεν το έκανα εγώ, εσύ...
Ελάτε, πιτσουνάκια, η παράσταση αρχίζει.
Η πύλη είναι ανοιχτή, αφεντικό.
Εγώ τους έμαθα όλα αυτά και τώρα θα τα χρησιμοποιήσουν εναντίον μας.
Κι εγώ τους έδωσα τα καλαμάκια.
Κοιτάξτε, ο Μίνο, ο γιος του Μίρο! Είναι ζωντανός!
Ο θησαυρός!
- Άρτσιμπαλ, χαίρομαι που σε βλέπω. - Η χαρά είναι όλη δική σου.
Δεν είσαι περήφανος για το πώς αξιοποίησα όσα μας έμαθες;
Είναι καλή κατασκευή. Κρίμα που μ'αυτή θα πνίξεις τους Μινιμόι.
Δεν θα τους πνίξω μόνο. Θα τους κάνω σκόνη, θα τους εξαφανίσω.
Θα βρουν φριχτό θάνατο με το όνομά μου στα χείλη.
Διαβάστε τα χείλη μου. Μάλ-τα-ζαρ.
- Είσαι ένα πραγματικό τέρας! - Ίσως, αλλά είμαι και μεγαλόψυχος.
Είστε ελεύθεροι!
Είδατε; Ακολουθήστε τη σήραγγα και θα είστε σπίτι σας αμέσως.
Όταν μπούμε στη σήραγγα, θα την πλημμυρίσεις.
Καημένη Σελένια, τι διεστραμμένο μυαλό που έχεις!
Βιαστείτε μην αλλάξω γνώμη!
- Μεγαλειότατε; - Τι είναι πάλι;
Θα ήθελα να ζητήσω στην Αφεντιά σας μία τελευταία χάρη πριν πεθάνω.
Το συμπαθώ αυτό το παιδί. Τι θέλεις;
Να αφήσω ό, τι πολυτιμότερο έχω, το βραχιόλι, στο φίλο μου, Μίνο.
Εντάξει.
Με έστειλε ο πατέρας σου. Θα σε βγάλω από εδώ.
Αλλά πρέπει να μου δώσεις τη θέση σου στις 12 ακριβώς.
- Πώς θα το κάνω; - Με τους καθρέφτες, Μίνο!
Ναι, με τους καθρέφτες!
Αρκετά! Η υπομονή είναι το μόνο στο οποίο βάζω όρια.
- Στις 12 το μεσημέρι, ακριβώς! - Σας δίνω προβάδισμα 3 λεπτών.
- Εύχομαι να καεί στην κόλαση. - Είναι ήδη στην κόλαση. Βιάσου.
- Ντάρκος; - Μάλιστα, πατέρα;
Ετοιμάσου να ανοίξεις το φράγμα.
Γρήγορα!
Υπάρχει κάτι να τσιμπήσω;
Μ' αρέσει να τσιμπολογάω, απολαμβάνοντας ένα ωραίο σόου.
Δεν μπορώ άλλο. Ποιος ο λόγος να τρέχουμε;
- Παππού, βιάσου! - Γηγαίνετε, εγώ θα μείνω εδώ.
Θα περιμένω το θάνατό μου με αξιοπρέπεια.
- Έλα, παππού. Θα τα καταφέρεις! - Ποιο το νόημα; Τελειώσαμε.
Μεγαλειότατε, μερικά μεζεδάκια.
- Πολύ νόστιμα. Φέρε κι άλλα. - Μάλιστα, αφέντη.
Πάντα υπάρχει κάποια λύση...
Η μόνη λύση είναι να προσευχηθούμε για ένα θαύμα.
Έχω ζητήσει πολλά θαύματα στη Θεά του Δάσους. Θα θυμώσει.
- Θαύμα! - Πού;
Εκεί, παππού, κάθεσαι πάνω του! Κοιτάξτε!
Ελάτε να βοηθήσετε!
Σπρώξτε!
- Τι είναι αυτό; - Αμάξι. Φεράρι 250 GTI.
- Είναι δώρο γενεθλίων. - Και ξέρεις να το οδηγείς;
- Φυσικά! Περάστε, δεσποινίς. - Ό, τι πεις.
Μπίνγκο!
Γρήγορα!
Για να πάει μακριά, πρέπει να το κουρδίσω μέχρι τέρμα.
- Το νερό έρχεται! - Κάνε γρήγορα, Άρθουρ!
Είναι η πρώτη φορά που πάω βόλτα ένα κορίτσι.
Εύχομαι να μην είναι και η τελευταία. Πάτα το γκάζι!
Πιο γρήγορα!
Ελπίζω να μην έχει κάμερες κυκλοφορίας!
Αριστερά!
Στο εξής, θα εκτιμούσα αν με προειδοποιούσες νωρίτερα.
Δεξιά!
- Πού να πάω τώρα; - Κάτω!
- Δεν νιώθω καλά. - Υπομονή, ο δρόμος γίνεται ομαλός.
Αγάπη μου, ακούς έναν περίεργο ήχο σαν τρεχούμενο νερό;
Τέλεια, ακούς φωνές, τώρα, σαν τη Ζαν ντ' Αρκ!
Σε λίγο, θα βλέπεις αγγελούδια και τεράστια φαντάσματα να σε κυνηγούν.
Στάσου, γύρνα. Είναι κάτι ψηλοί άντρες με φτερά, δεν ξέρω...
Τι στην...;
- Μήπως έχετε ώρα; - Ώρα; Φυσικά!
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το νερό θα φτάσει σε 3 μπαλιές.
- Τι ώρα είναι, Μίρο; - Δώδεκα παρά πέντε, βασιλιά μου.
- Έμειναν 5 λεπτά και κανένα νέο. - Έχε πίστη, θα τα καταφέρουν.
Απ' το στόμα σου, και στων θεών το αυτί!
Να η πύλη!
Τα καταφέραμε!
- Μην μας το χαλάσεις τώρα, Άρθουρ. - Συγγνώμη, πρέπει να βγούμε!
- Τι είναι αυτός ο ήχος; - Δεν ξέρω αλλά έχω κακό προαίσθημα.
- Πατέρα, εγώ είμαι, η Σελένια. - Η κόρη μου! Επέστρεψαν!
Ανοίξτε την πύλη!
Ανοίξτε την πύλη αμέσως!
- Κλείστε την αμέσως! - Άνοιξε, κλείσε, αποφασίστε πια!
Ελάτε όλοι!
Τα κατάφερες, μπαμπά! Είσαι ο Άρχοντας όλων των Βασιλείων!
Όλοι ξέρουν ότι δεν με νοιάζουν οι τίτλοι και οι τιμές.
Αλλά ομολογώ ότι είναι ωραίο να 'σαι ο Απόλυτος Άρχοντας.
Ας ετοιμαστούμε.
- Η πύλη δείχνει ότι θα αντέξει. - Όχι για πολύ.
- Παιδιά μου! - Μπαμπά!
Μας έλειψες, μπαμπά.
Παιδιά μου, είστε ό, τι πολυτιμότερο έχω.
Τι συμβαίνει;
Μας έκοψαν το τηλέφωνο, δεν δουλεύει. Τι συμβαίνει;
- Εκεί έξω! - Τι είναι εκεί έξω;
- Πέντε! - Πέντε τι;
- Μαύροι! - Τι είναι αυτά που λες;
Πού πας; Μην μ' αφήνεις μόνο, γιαγιά!
Είναι μεσημέρι! Σε ένα λεπτό!
Γρήγορα, έχετε μόνο ένα λεπτό.
Η πύλη θα αντέξει για άλλη μία ώρα. Αλλά σου έχω εμπιστοσύνη.
Εξάλλου, είσαι ένας από μας τώρα. Είσαι πάντα ευπρόσδεκτος εδώ.
Δεύτερο γύρισμα για το πνεύμα.
Οι ζωές μας είναι στα χέρια σας. Βασιζόμαστε σε εσάς τους δύο.
Μην ανησυχείς, ο Άρθουρ έχει ένα σχέδιο που θα πάει μια χαρά.
Θα είναι βαρετά εδώ χωρίς εσένα. Να μας ξανάρθεις σύντομα.
Στο δέκατο φεγγάρι, σ'το υπόσχομαι.
Δέκα φεγγάρια...
Έτσι θα δοκιμαστεί η επιθυμία μας και θα τηρήσουμε το πρωτόκολλο.
Ξέχνα το πρωτόκολλο!
Και τρίτο γύρισμα του τροχού για την ψυχή.
Τα λέμε σε δέκα φεγγάρια!
Ευχαριστώ!
- Είσαι καλά; - Ναι, ευχαριστώ.
Μαμά;
Γλυκέ μου...
- Άρθουρ, πού χάθηκες; - Ήμουν με τους Μινιμόι.
- Του Μίνι... τι; - Τους Μινιμόι.
Παππού!
Είσαι καλά;
Αδέρφια μου!
Πόσο χαίρομαι που σας ξαναβλέπω!
- Δεν έχουμε χρόνο, πάμε! - Σωστά.
Είναι 12 ακριβώς και κανείς δεν φάνηκε.
Αν και είναι μια όμορφη Κυριακή, η μέρα του Κυρίου, δεν έγινε θαύμα!
Έχεις δίκιο, Ντάβιντο. Είναι μία πολύ όμορφη Κυριακή.
Πρέπει να υπογράψω κάτι έγγραφα, σωστά;
Πάμε στο καθιστικό, θα είμαστε πιο άνετα.
Θα τους καθυστερήσω, εσύ πήγαινε βρες το θησαυρό.
Μίνο, πού είσαι;
Δεν θα είναι εύκολο.
Φως!
Στοπ
Σας υποσχέθηκα πλούτη και ισχύ. Ο Μάλταζαρ κρατά το λόγο του.
Τίποτα δεν μας σταματά πια! Τα Επτά Βασίλεια είναι δικά μου!
Εννοώ, δικά μας...
Μπράβο
Τι είναι;
Συγγνώμη, τι ώρα είναι; Έχω λίγη μυωπία.
- Μεσημέρι. - Ευχαριστώ.
Ατρόμητοι και πιστοί στρατιώτες! Ας ξεκινήσουν οι εορτασμοί!
Φως
Αν κάνω το αντίθετο, το φως που αντανακλάται κάτω, θα πάει πάνω!
Μίνο, είσαι ο καλύτερος!
Μα τι κάνει; Ντάρκος!
Ο βλάκας θα προδώσει τη θέση μας! Κόψε τη δέσμη φωτός!
Κόψτε τη δέσμη φωτός!
Συγγνώμη, εκτός από μυωπία, έχω και περήφανα αυτιά.
Ηλίθιε, θα το μετανιώσεις που παράκουσες τον Μάλταζαρ!
Δεν είναι τίποτα. Φέρτε τον εδώ.
- Προσέξτε, θα γίνω πολύ άγριος. - Ναι, καλά. Για δείξε μας.
- Τι είναι αυτό το μαραφέτι; - Ξέρω, αφέντη. Είναι σαν...
Νερό!
- Πατέρα, έφραξαν τον αγωγό! - Να πάρει!
Τι να κάνω, πατέρα;
- Τι θα απογίνω, πατέρα; - Όσο για σένα, γιε μου...
Σε χρίζω επισήμως αρχιστράτηγο των δυνάμεων της Αυτοκρατορίας.
Ευχαριστώ, αλλά μήπως έχει θέση και για μένα πάνω στο κουνούπι σου;
Ένας αρχιστράτηγος δεν το βάζει ποτέ στα πόδια!
Πατέρα; Μπαμπάκα;
Μίνο;
Ναι!
- Κι άλλο καφέ; - Όχι άλλο, ευχαριστώ!
- Θα ήθελα να υπογράψετε! - Φυσικά. Πού έβαλα το στυλό μου;
Τι ωραίο στυλό!
- Αρκετό χρόνο έχασα! Υπόγραψε! - Εντάξει.
Και τώρα, τα λεφτά.
Τα λεφτά, ναι.
Πολύ θέλω να δω τι κόλπο θα σκαρφιστείς τώρα.
Ορίστε!
Μπράβο, Άρθουρ!
Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους, σωστά;
Ορίστε, δεν σου χρωστάω τίποτα πια.
Ώρα να πηγαίνετε, τώρα.
- Αντίο. - Στο καλό!
Όλοι ακίνητοι!
- Γι' αυτό, λοιπόν, ήθελες το κτήμα. - Φυσικά, η απληστία πάντα!
Ένα βράδυ που είχες πιει παραπάνω, μου είπες για το θησαυρό.
Από τότε, έχασα τον ύπνο μου.
Αλλά τώρα, είναι δικά μου! Ευχαριστώ, μικρέ, καλή δουλειά!
Σας αποχαιρετώ, δεν πρόκειται να με ξαναδείτε.
Γιατί θα πάω πολύ-πολύ μακριά!
Θα έρθεις μαζί μας!
Πάρτε τα χέρια σας! Ο κυβερνήτης είναι φίλος μου!
Θα το πάρω εγώ αυτό.
- Στο εξής, βάλ'τα σε ασφαλές μέρος. - Το υπόσχομαι.
Θα τα πάρω εγώ. Είναι πιο ασφαλή μαζί μου.
Μην ανησυχείς, Μίνο. Θα σε φροντίσω.
Τα κατάφεραν!
Γιε μου!
Το αγόρι μου...
Πόσο θα ήθελα να ήταν εδώ ο Μίνο.
Καταλαβαίνω, αλλά είμαστε ασφαλείς και πρέπει να είμαστε ευγνώμονες.
Φυσικά.
Σταθείτε, νομίζω πως ξέρω τι είναι.
Ο Μίνο είναι!
- Γιε μου! - Πατέρα!
- Ορίστε, τέλος καλό, όλα καλά! - Όχι ακριβώς.
Μπορώ;
Μία πρόποση!
- Τι είναι αυτό; - Το αγαπημένο μου.
Λαιμός αφρικανικής καμηλοπάρδαλης.
Γλυκιά μου! Ρόζι!
Ρόζι; Ξύπνα, γλυκιά μου!
Όποτε ταράζεται, λιποθυμά.
Πού είναι ο Άρθουρ;
Πήγε να πλυθεί. Θα γυρίσει στο άψε-σβήσε.
Άλλα δέκα φεγγάρια μόνο, Σελένια.
Θα σε περιμένω...