Απόδοση διαλόγων: WeReWoLf www. subs4free. com
Παραμονή Χριστουγέννων.
Ας ελπίσουμε ότι θα είναι καλύτερη απ' ό,τι πέρυσι...
5 ζευγάρια κάλτσες, μια καμμένη γαλοπούλα...
και η χάλια πίτα της θείας Μίριελ.
Άθλια Χριστούγεννα ήταν εκείνα...
Τα Χριστούγεννα, είναι μια εποχή προσφοράς.
Εγώ, βέβαια, το μόνο που είχα ήταν γρίπη.
Να προσέχετε στην οδήγηση, γιατί προβλέπεται καταιγίδα.
Στο σπίτι μας, πάντως, σίγουρα θα έχουμε "καταιγίδα"...
Αν η οικογένειά σας ήδη σας τρελαίνει, απλά να θυμάστε...
ότι θα φύγουν, σύντομα.
Κι ότι αυτό συμβαίνει μόνο μια φορά τον χρόνο.
Θα το είχα κάνει αυτό μόνη μου, αν ήξερα ότι θα ταλαιπωριόσουν τόσο.
Είσαι έγκυος. Δε θα μπορούσα να σε αφήσω να το κάνεις αυτό.
Με άφησες, όμως, να κάνω το μαγείρεμα, ε;
Η καμμένη ζύμη, είναι σίγουρα ειδικότητά σου...
Δεν έκαψα τη ζύμη, ανόητε!
Μη νομίζεις ότι θα με ρίξεις με δώρα, κύριε Χάνλον.
Σ' ευχαριστώ, καλέ μου.
Πρέπει να παραδεχτείς, ότι έκανα πολύ καλή δουλειά με τα φώτα φέτος...
Ηρέμησε. Θα είναι προσωρινή διακοπή, ίσως λόγω του κακού καιρού.
Έρχεται... Έρχεται, Τζο.
- Λόγω του καιρού είναι, μην ανησυχείς. - Όχι, το μωρό έρχεται!
Τι; Κλειδιά!
Πού είναι τα κλειδιά του αυτοκινήτου;
- Ηρέμησε, συγκεντρώσου... - Ναι.
- Εντάξει είμαι. - Τι; Πήγαινέ με στο νοσοκομείο!
Σωστά.
Πρέπει να ανέβεις το βουνό;
Είναι δύσκολο να οδηγήσω, σ' αυτές τις καιρικές συνθήκες.
Μην πανικοβάλλεσαι, όμως.
Μπορεί να έκανα λάθος, αλλά θα βρω ένα σημείο να στρίψω.
Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
Θα σου βάλω λίγη μουσική, να σε βοηθήσει να χαλαρώσεις.
Όχι! Τι είναι αυτό;
- Κάν' το να σταματήσει! - Συγγνώμη.
Δεν μπορώ να το κλείσω, τώρα.
Όχι!
Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
Δεν παίρνεις μπρος! Έλα!
Πάρε μπρος!
Όλα θα πάνε καλά.
Να σε πάμε καλύτερα μέσα.
Όλα θα πάνε καλά.
Πάρε ανάσες. Πάρε βαθιές ανάσες.
- Μπορείς να το κάνεις. Μπορείς. - Πετσέτα, παρακαλώ.
- Το έχετε ξανακάνει αυτό; - Ναι.
Με αγελάδες.
Τα καταφέραμε... Τα καταφέραμε.
Θέλω να πω... εσύ τα κατάφερες.
Το πρώτο μας μωράκι, ανήμερα Χριστούγεννα...
Είναι πανέμορφη.
Νοέλ...
Θες να σε πάρει αγκαλιά ο μπαμπάς σου;
Θες; Ναι;
Η μικρή μας, Νοέλ.
Το μικρό μας θαύμα.
Νοέλ, 2 ετών
Εγώ θα καθίσω! Ήρθα πρώτη! Ακούς τι σου λέω;
Τι νομίζεις; Επειδή φοράς ακριβά κοσμήματα...
Ακούς τι σου λέω;
- Μετά από σας. - Ευχαριστώ.
Νοέλ, 4 ετών
Εγώ το είδα πρώτος!
Θα μου κάνουν τη ζωή κόλαση, αν πάω σπίτι χωρίς αυτό!
Ξέρεις κάτι, Μέρβιν; Είναι όλο δικό σου.
Καλά Χριστούγεννα.
Νοέλ, 6 ετών
Με έσπρωξες!
5 χρόνια αργότερα
- Μένει κάποιος στο κάστρο; - Κανείς δε μένει εκεί.
Ο άντρας, στον οποίο ανήκει, ζει στην Αμερική.
Σπαντ Μπομπ;
- Νιώθεις ποτέ διαφορετικά; - Θες να σου πω σοβαρά;
Ρωτάς εμένα αν νιώθω ποτέ διαφορετικά;
- Εννοώ μέσα σου. - Ναι, μάλλον.
Ειδικά, τότε που πέθανε ο πατέρας μου.
Κι έμεινα μόνος, με τη μητέρα μου.
Γιατί; Κι εσύ νιώθεις διαφορετικά;
- Ίσως όλοι νιώθουν. - Νοέλ;
Πάμε να πάρουμε τον μπαμπά σου! Είναι ώρα για φαγητό!
Έρχομαι, μαμά.
Σπαντ Μπομπ, είσαι ο καλύτερός μου φίλος.
Τα λέμε, Νοέλ.
Τι κάνετε; Από δω!
Όχι από κει! Από δω!
Αυτοί οι άνθρωποι...
Νοέλ;
Κύριε Σέπερντ;
Ναι, εγώ είμαι. Είσαι εκεί, ακόμα, Μακ Κέρροντ;
Μάλιστα, κύριε. Ήρθαμε, αεροπορικώς, χθες τη νύχτα. Ήταν μια πολύ καλή πτήση...
Ναι, ναι... Δε μ' ενδιαφέρει πώς φτάσατε εκεί...
Αν ήθελα κουβέντα, θα μιλούσα σε κάποιον ενδιαφέρον άτομο.
Απλά, πες μου τι γίνεται με το σχέδιο.
Πάμε σύμφωνα με το πρόγραμμα...
κι όλα πηγαίνουν όπως είπαμε, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, κύριε.
Ωραία, ωραία. Είσαι σίγουρος ότι θα πουλήσουν;
Απ' τη στιγμή που τους μίλησα...
- σας εγγυώμαι ότι θα πουλήσουν. Ναι. - Ωραία.
Χαίρομαι που τ' ακούω αυτό, επειδή αυτή είναι η δική σου μεγάλη ιδέα, Μακ Κέρροντ...
την οποία εγώ χρηματοδοτώ, γι' αυτό φρόντισε να μην πεις καμιά βλακεία.
Πράγμα που, στη δική σου περίπτωση, σημαίνει μην πεις τίποτα.
Εντάξει. Αρκετά. Χρειάζομαι ξεκούραση.
Πολύ καλά, δεσποινίς Μπέρνι. Είναι δύσκολο να είμαι εγώ...
Έλα, Τζούνιορ! Σταμάτα να θαυμάζεις το τοπίο!
Δεν έχει νόημα να το συνηθίζεις, επειδή σύντομα δε θα υπάρχει!
Έλα!
Στην υγειά του Μέρβιν!
- Λόγος! - Λόγος!
Θα λείψεις σε όλους μας.
Τα κεραμικά Pottersglen έχουν παράδοση 500 χρόνων.
Κι εσύ είσαι μεγάλο κομμάτι, αυτής της παράδοσης.
Μπορείτε να πάρετε έναν άνθρωπο από το Pottersglen, αλλά...
αλλά δεν μπορείτε να πάρετε το Pottersglen από έναν άντρα!
Στον Μέρβιν.
Ουίσκι.
Ευχαριστώ.
Ακόμα ένα καλό μέλος της κοινωνίας, Ο' Χάνλον.
Τι κάνει αυτός πάλι εδώ; Πάλι θα 'χουμε προβλήματα...
Σταματήστε! Απλά αφήστε με να τραγουδήσω!
Έλα, Νοέλ!
Φάουλ!
Έλα, Ο' Χάνλον!
Αρκετά! Και οι δυο έξω!
Να προσέχεις, Ο' Χάνλον!
Δεν πειράζει, Νοέλ. Μπορούμε ακόμα να τα καταφέρουμε.
Μην της δίνεις ελπίδες.
Μην ανησυχείς, Τόμας. Μπορούμε ακόμα να κερδίσουμε.
- Ο προπονητής θα με σκοτώσει. - Όχι, αν σε σκοτώσω εγώ πρώτη!
- Τι συμβαίνει, εδώ; - Νομίζει ότι είναι τόσο ξεχωριστή!
Κάνατε και οι δυο σας φάουλ.
Νοέλ, είναι εντάξει ο αστράγαλός σου;
Λοιπόν. Αν λύσατε τις διαφορές σας, μπορείτε να επιστρέψετε στο γήπεδο. Εντάξει;
Έχουν μείνει 2 λεπτά. Πάμε!
- Πώς το έκανες αυτό; - Ποιο;
Πώς τους ηρέμησες;
Λες και έκανες μαγικά ήταν.
Σιωπή.
Χρειάζομαι σιωπή.
Και αναπνεύστε.
Γιατί είμαστε εδώ;
Θέλω να δημιουργήσω μαγεία.
Θέλω ν' αγγίξω την καρδιά, όποιου μπαίνει σ' αυτή την αίθουσα.
Δε θα υποκριθούμε...
Θα γίνουμε.
Ποιος μπορεί να μου πει τι αφορά αυτό το παιχνίδι της Γέννησης;
Τα γενέθλια του Χριστού.
Και τα δικά μου γενέθλια είναι τα Χριστούγεννα.
Ναι, αλλά εκείνος κατέβηκε απ' τον Ουρανό,
γεννήθηκε κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Αστέρι...
- κι έκανε θαύματα. - Ευχαριστώ, Μπερναντέτ.
Φορούσε σανδάλια.
Έχω σανδάλια.
Δεν έχει να κάνει με τα σανδάλια, καλή μου.
Έχει να κάνει με όλα τα θαυμαστά πράγματα που έκανε.
Και η Νοέλ μπορεί να κάνει θαύματα.
Ναι, ευχαριστώ... Είμαι σίγουρη ότι μπορεί...
Ησυχία, παρακαλώ, παιδιά!
Θα ήθελα να ετοιμαστούμε γι' αυτά τα Χριστούγεννα...
- Παιδιά! - Δεσποινίς Ντάρσι!
- Συγγνώμη, δεσποινίς. - Να το, πάλι... Εσύ το έκανες αυτό.
- Κάνεις πραγματικά θαύματα. - Δεν ξέρω, Σπαντ Μπομπ.
Θαύμα είναι, για παράδειγμα, να μπορείς να περπατάς πάνω στο νερό.
Έλα σπίτι μου, να το σκεφτούμε.
Πονούσαν τα πόδια μου, γι' αυτό φόρεσα σανδάλια.
Λοιπόν. Προσπάθησε να πολλαπλασιάσεις το ψωμί και το ψάρι.
Μην εγκαταλείπεις την προσπάθεια. Τι λες για το κλασικό;
Κάνε το νερό κρασί.
Δεν έχει νόημα.
Άλλη μια, τελευταία προσπάθεια. Περπάτα πάνω στο νερό.
Όχι, ευχαριστώ.
Δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν πιάνει. Πάντα μπορούσες να το κάνεις;
- Από τότε που γεννήθηκες; - Δεν ξέρω.
Δεν το έχω ξανασκεφτεί αυτό άλλη φορά.
Λένε, ότι μέσα απ' τις δυσκολίες βγαίνουν θαύματα.
Αν αυτό είναι αλήθεια, θα πρέπει να έχω βιώσει πολλά.
Προσπαθήστε να δουλέψετε εδώ,
για μια εβδομάδα, και θα σας πω αν θα χρειαστείτε ένα θαύμα...
Θα συνεχίσουμε, με χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
Μείνετε, λοιπόν, μαζί μας, στο Pottersglen FM.
Συγγνώμη.
Δε θα έχουμε καινούρια διακόσμηση, φέτος;
Το εργοστάσιο δεν πηγαίνει και πολύ καλά, αυτή τη χρονιά...
Κοίτα ακαταστασία, εδώ μέσα... Έλα.
Γιατί πρέπει να φορέσω αυτή την ηλίθια στολή, για το θεατρικό της Γέννησης;
Επειδή είσαι άγγελος και οι άγγελοι έχουν φτερά...
- Γιατί έχω τα γενέθλιά μου τα Χριστούγεννα; - Επειδή γεννήθηκες ανήμερα τα Χριστούγεννα.
Σαν τον Χριστό;
Μην πιέζεις την τύχη σου... Είσαι άγγελος, ήδη.
Εγώ πάντα το έλεγα, ότι κατέβηκες απ' τον ουρανό.
Όμως γεννήθηκα κι εγώ σε στάβλο, έτσι δεν είναι;
Σε αχυρώνα.
- Μπορούμε να πάμε εκεί; - Ναι. Φυσικά.
Μείνε ακίνητη, σε παρακαλώ. Δε θέλω να σε τσιμπήσω, με τις καρφίτσες.
Μπορούμε να πάμε τώρα;
Όχι τώρα, αγάπη μου. Έχω να τελειώσω τη διακόσμηση.
Εκεί. Μείνε ακίνητη. Πάνω, πάνω.
Και... τελειώσαμε.
Τέλεια. Μπορώ να τα βγάλω, τώρα;
Συγγνώμη.
Ωραία. Έχω τα κλειδιά του αυτοκινήτου.
Εδώ είμαστε. Ας ελπίζουμε να είναι μέσα η Άντζελα.
Ναι, ας την ξυπνήσουμε.
Τζο! Μαρία!
Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω! Δε σας περίμενα.
Κι εμείς χαιρόμαστε πολύ, που σε ξαναβλέπουμε.
Θέλαμε να δείξουμε στη...
Νοέλ, πόσο μεγάλωσες!
Την τελευταία φορά που σε είδα, έκανες πιπί πάνω στον πατέρα σου.
Ελάτε μέσα. Κάνει κρύο εδώ. Έχω ανάψει τη σόμπα.
- Έχω φτιάξει τσάι. - Ευχαριστώ, Άντζελα.
- Σου φέραμε ένα χριστουγεννιάτικο δώρο. - Δεν ήταν ανάγκη.
- Θες να πάμε στον αχυρώνα, Νοέλ; - Ναι.
Εσείς μπορείτε να μείνετε εδώ.
Σαν στο σπίτι σας. Βάλτε τα πόδια σας πάνω.
Όχι εκεί!
Εδώ γεννήθηκα, λοιπόν;
Δεν είναι και η πρώτη επιλογή,
αλλά δημιουργεί μια καλή ιστορία, έτσι δεν είναι;
Το βλέπεις εκείνο το αστέρι;
- Εκείνο; - Εκείνο είναι η "Ζώνη του Ωρίωνα".
- Εκείνο; - Όχι, εκείνο είναι το αστέρι του Βορρά.
- Εκείνο; - Όχι, καλή μου. Αυτό δεν έχει όνομα.
Εκείνο. Το πιο φωτεινό αστέρι.
Είναι το Αστέρι των Χριστουγέννων.
Μερικοί λένε, ότι είναι το Αστέρι των Θαυμάτων.
Των Θαυμάτων;
Αν πιστεύεις στα θαύματα.
Μπορώ να σου πω κάτι;
Θα ακουστεί κάπως τρελό...
όμως, μερικές φορές...
νομίζω ότι μπορώ να κάνω θαύματα.
Μικρά, βέβαια...
Τη νύχτα που γεννήθηκες, κανονικά δεν έπρεπε να είμαι εδώ...
όμως δεν μπορούσα να βάλω μπροστά αυτό.
Τι νύχτα ήταν εκείνη...
Οι γονείς σου ήταν τυχεροί, που κατάφεραν κι ανέβηκαν το βουνό.
Δεν είχα ξεγεννήσει ποτέ πριν μωρό.
Αγελάδες, ναι. Εκατοντάδες απ' αυτές.
Αν το σκεφτείς, αυτό ήταν ένα θαύμα.
Εσύ ήσουν ένα θαύμα.
Αυτό, όμως, σημαίνει ότι μπορώ να κάνω θαύματα;
- Αγαπάς την οικογένειά σου; - Ναι, φυσικά.
Η αγάπη είναι το θαύμα.
Συγκεκριμένα, είναι το πιο ισχυρό θαύμα.
- Είναι; - Ναι.
Η αγάπη μπορεί να κάνει τα άσχημα πράγματα καλά.
Η αγάπη μπορεί να φέρει τους ανθρώπους κοντά.
Και μπορώ να τη χρησιμοποιήσω σαν θαύμα, εννοώ;
Είσαι ικανή να κάνεις μεγάλα πράγματα, Νοέλ.
Πάντα ήσουν.
Τώρα, έλα, πάμε, πριν ο πατέρας σου μου καταστρέψει τα μισά μου έπιπλα.
Πιστεύεις ότι το Αστέρι αισθάνεται ποτέ μοναξιά;
Εκεί πάνω, ολομόναχο;
Ίσως να μην ήταν πάντα μόνο του...
Μην ξεχάσετε το "μπίνγκο" και "μπριτζ", την Πέμπτη.
Και για να μη νομίζετε ότι δεν μπορεί να γίνει και πιο συναρπαστικό...
μην ξεχάσετε την σχολική παράσταση για τη Γέννηση, αύριο.
Μαθαίνω ότι η πώληση των εισιτηρίων πάει πολύ καλά,
γι' αυτό βιαστείτε. Αγοράστε, σήμερα.
Μέχρι τότε, συνεχίστε ν' ακούτε τον σταθμό μας...
Και τώρα, άλλο ένα χριστουγεννιάτικο κλασικό τραγούδι...
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ακουμπάμε κεφάλια.
Πέσε για ύπνο, τώρα.
Μπαμπά, πιστεύεις ότι είμαι ξεχωριστή;
Φυσικά και το πιστεύω. Είναι στα γονίδιά σου.
- Πιστεύεις ότι κατέβηκα απ' τον ουρανό; - Σίγουρα.
Αυτό, δηλαδή, σημαίνει, ότι μπορώ να...
να κάνω θαύματα;
Αν πήγαινες στο κρεβάτι όταν σ' το λέγαμε, αυτό θα ήταν θαύμα.
Όχι, μπαμπά. Εννοώ πραγματικά θαύματα.
Μάλιστα, "Καπετάνιε". Το πιστεύω.
Καληνύχτα.
Κοιτάξτε αυτό το Αστέρι!
- Είναι τόσο φωτεινό. - Και πολύ ψηλά.
Όμως...
- Λέγε! - Όμως, ακούω έναν άγγελο να τραγουδάει.
Έχω ένα μήνυμα για σένα, Μαρία.
Εγώ είμαι η Μπάμπελ.
Μπορώ να πω το τραγούδι μου, τώρα;
- Πραγματικά το απόλαυσα. - Φανταστική ήσουν.
- Όλοι γέλασαν μαζί μου. - Όχι όλοι, αγάπη μου.
Κι ο μπαμπάς αποκοιμήθηκε.
Ο μπαμπάς σου έχει πολλά στο μυαλό του, με το εργοστάσιο.
Και, τέλος πάντων, αποκοιμήθηκε μόνο στην αρχή.
Ναι, ξύπνησε πάνω στην ώρα για να με δει να πέφτω κάτω.
Μέρβιν, καλά είσαι;
- Νοέλ; - Πού είναι, Τζο;
- Εσύ δε μιλούσες μαζί της; - Εσύ την είχες!
Συγγνώμη.
Νοέλ, τι κάνεις; Θα μπορούσες να είχες σκοτωθεί!
Τι σκεφτόσουν; Κάνεις αστεία, μπροστά από μια μηχανή;
Σταμάτα να φωνάζεις, Τζο!
Είπες ότι είμαι ξεχωριστή, μπαμπά. Ότι μπορώ να κάνω θαύματα.
Τι; Μη λες χαζομάρες!
Μην ανησυχείς, γλυκιά μου. Απλά ο μπαμπάς ανησύχησε.
Πρέπει να μάθει ότι δεν μπορεί να θέτει τον εαυτό της σε κίνδυνο.
Και μην ξανακούσω να λες για θαύματα! Ακούς; Σπίτι, τώρα!
Νοέλ, δεν είμαι θυμωμένος.
Απλά έχεις άγνοια κινδύνου, μερικές φορές.
Αν συνέβαινε κάτι...
Απλά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να ξεχάσεις όλα αυτά με τα θαύματα, εντάξει;
"Καπετάνιε"...
Ακουμπάμε κεφάλια;
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Ίσως οι άνθρωποι να μη θέλουν τέτοια πράγματα, πια.
Τότε, κάνε τους.
Βρες έναν τρόπο να βάλεις τα κεραμικά σας και πάλι στον "χάρτη".
Οι άνθρωποι δε θα θέλουν να τα αγοράσουν, αν δεν ξέρουν ότι υπάρχουν.
Τι μπορώ να κάνω;
Τζο, θα χάσεις τη δουλειά σου;
- Κανείς δε θα απολυθεί. - Κι ο Μέρβιν;
Αν χάσεις τη δουλειά σου θα χρειαστεί να μετακομίσουμε, σωστά;
- Είμαι σίγουρος, ότι δε θα χρειαστεί. - Είσαι "σίγουρος";
Πόσο καθησυχαστικό... Ηρέμησα, τώρα...
Τζο, το Pottersglen είναι το εργοστάσιο.
Χωρίς αυτό, θα ερημώσει όλο το χωριό.
Ας ελπίσουμε ο φίλος σου, ο Δήμαρχος, να έχει μερικές πιο δημιουργικές ιδέες...
- Όλα εντάξει; - Εξαρτάται, αν έχεις καλά νέα ή όχι...
Εκείνη η μηχανή, κατέστρεψε πολλά πράγματα στη χριστουγεννιάτικη αγορά.
Έχουμε μπλέξει, Τζο.
Όμως, υπάρχει μια εναλλακτική λύση...
Κάποιος, έκανε μια προσφορά για το εργοστάσιο.
- Ποιος; - Δε θα σ' αρέσει...
- Νοέλ, τι κάνεις; - Υπνοβατώ.
Πήγαινε πάνω. Άντε.
Ήταν σοκ αυτό. Ευχαριστώ, πάντως, που πέρασες.
- Να προσέχεις. - Πρόσεχε, εκεί έξω.
- Είπε, ότι κάποιος έκανε προσφορά. - Ποιος;
- Ο Πατ Μακ Κέρροντ. - Ο Μακ Κέρροντ;
- Χρόνια έχω ν' ακούσω αυτό το όνομα. - Επέστρεψε.
- Τον είδα, τις προάλλες. - Τι;
Και γιατί δε μου το είπες;
Τζο;
Εσείς οι δύο... Ξέρεις...
Τζο, μη λες χαζομάρες...
Έδειχνε ακόμα πιο πλούσιος, αν αυτό είναι δυνατόν...
Αν ήθελα να παντρευτώ πλούσιο, θα παντρευόμουν εσένα;
Ναι... Αν αυτός είναι η μοναδική μας εναλλακτική λύση,
τότε πραγματικά χρειαζόμαστε ένα θαύμα.
Σταμάτα το, αυτό. Προσπαθεί να συγκεντρωθεί.
Είμαι καλή τραγουδίστρια. Περίμενε και θα δεις.
Ποιοι είναι αυτοί;
- Μπορεί να είναι η Μαφία. - Χαζέ.
Τι θα έκανε η Μαφία στο Pottersglen;
Θα ερχόταν για να κλέψει τις σχολικές μου εργασίες.
Και τι να τις κάνουν τις εργασίες σου, που είναι πάντα λάθος;
- Δεν παίρνει μπρος. - Να προσπαθήσω εγώ, προπονητή;
Είμαι σίγουρη ότι την έχω ξαναδεί, αυτή τη μηχανή.
- Ο Πατ Μακ Κέρροντ; - Τον ξέρεις, προπονητή;
Ποιος είναι;
Εντάξει. Πάμε.
Γουίτνι, σοβαρά... Με εκνευρίζεις!
Δεν το πιστεύω ότι καταλήξαμε εδώ... Με τον Μακ Κέρροντ;
Ελπίζω να μη σας κάναμε να περιμένετε πολύ.
Δεν πειράζει, Πατ.
Ο' Χάνλον, χαίρομαι που σε βλέπω να στέκεσαι προσοχή.
Κάτι που δεν κατάφερες να κάνεις, την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε...
Να επαναλάβουμε το γνωστό κλισέ:
"Όλα έρχονται, σ' αυτούς που έχουν υπομονή να περιμένουν".
Μάλλον αυτοί δεν έχουν έρθει σπίτι μου, ανήμερα τα Χριστούγεννα...
Εδώ δημιουργείται η μαγεία...
Πώς σου φαίνεται εσωτερικά;
Τζούνιορ, αυτή είναι μια ευαίσθητη...
διαδικασία...
- Να είσαι πιο προσεκτικός. - Να του δώσω μια "προσεκτική" μπουνιά;
Μην ανησυχείτε. Ας προχωρήσουμε. Πάμε;
Κεραμικά Pottersglen.
Δωρεά στην κοινότητα του Pottersglen, απ' τον Βίνσεντ Μακ Κέρροντ.
Ναι, εμείς οι Μακ Κέρροντ είμαστε γενναιόδωρη οικογένεια.
Λοιπόν. Να δουλέψουμε λίγο, τώρα;
Όχι εσύ, Τζούνιορ. Αυτή είναι δουλειά για άντρες.
Εσύ μείνε εδώ και προσπάθησε να μη σπάσεις τίποτα. Εντάξει;
ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ
- Έλα, Νοέλ. Μας "σφυροκοπούν", εδώ. - Συγγνώμη.
Τι συμβαίνει;
Εκείνος ο άντρας, απ' το κάστρο... Έχει κάτι πολύ παράξενο.
Φυσικά. Μένει σε ένα κάστρο, δεν τον συμπαθεί κανείς σ' αυτό το χωριό...
και το δέρμα του είναι πορτοκαλί.
Όχι. Νομίζω ότι έχω ξανακούσει τ' όνομά του.
- Οι γονείς μου μιλούσαν γι' αυτόν. - Ας το συζητήσουμε, αργότερα.
Τώρα, πρέπει να κερδίσουμε αυτόν τον αγώνα.
Δεν την είδα να έρχεται.
- Αυτό ήταν... - Δεν περίμενα να συμβεί σε μας αυτό.
Μακάρι να είχαμε κάποια άλλη επιλογή.
Άκου, Ο' Χάνλον... Τζο...
ας μην έχουμε κακία ανάμεσά μας.
Εντάξει; Για μένα είναι όλα περασμένα, ξεχασμένα.
Ήξερες πολύ καλά τι έκανες.
Τι μπορώ να πω; Ήμουν νέος και η Μαρία ήταν μια όμορφη γυναίκα...
Για το εργοστάσιο μιλούσα!
Α, γι' αυτό... Μάλλον ήμουν λίγο... αδέξιος.
"Αδέξιος"; Που μας κατέστρεψες όλη μας τη χριστουγεννιάτικη παραγωγή;
Που μας κατέστρεψες μια απ' τις πιο παλιές μας μηχανές; Κι αυτό "αδέξιο" ήταν;
- Όχι. Αυτό ήταν ατύχημα. - Ναι, ένα "ατύχημα", που συνέβη...
ακριβώς μόλις οι γονείς σου απείλησαν ν' αλλάξουν τη διαθήκη τους.
Δεν το έκαναν, όμως, ε;
- Όλα εντάξει εδώ, κύριοι; - Μια χαρά.
Τζούνιορ...
Τι κάνει η Μαρία, με την ευκαιρία;
Ηρέμησε, Τζο.
- Το χρειαζόμαστε αυτό. - Απ' αυτόν;
Δεν υπάρχει κανένας άλλος.
- Κύριε Ο' Χάνλαν; - Ναι;
- Είσαι ο Τζούνιορ, ε; - Κύριε Ο' Χάνλον...
ο μπαμπάς μου δε φέρεται πάντα και τόσο καλά, αλλά είναι καλός. Αλήθεια.
- Εκείνος σε έστειλε; - Όχι. Όχι.
Απλά, δουλεύει πολύ σκληρά...
και από τότε που έφυγε η μαμά μου, δεν είναι πια ο ίδιος.
Δε χρειάζεται να τον δικαιολογείς.
Όλοι μας έχουμε τα προβλήματά μας. Καταλαβαίνω.
Απλά δε θέλω να έχετε λάθος εντύπωση, γι' αυτόν. Αυτό είναι όλο.
Πήγαινε πίσω στον πατέρα σου, που σε περιμένει.
Αντίο σας, κύριε Ο' Χάνλον.
- Λοιπόν; "Τσίμπησε"; - Νομίζω, μπαμπά.
Μαθαίνεις!
Αργά...
- Νοέλ, έλα. Φεύγουμε, σύντομα. - Δε νομίζω ότι μ' αρέσει αυτός ο άντρας.
- Ποιος άντρας; - Ο Μακ Κέρροντ.
- Νοέλ, μην είσαι αγενής. - Έχει κάτι...
Ούτε κι εσύ τον συμπαθείς.
Άκου. Αυτός ο άντρας ίσως να είναι η μόνη ελπίδα που έχουμε,
για να σώσουμε το εργοστάσιο.
Δεν είναι και τόσο κακός. Έλα.
- Έχεις τα κλειδιά, αγάπη; - Φυσικά και τα έχω!
Κλειδιά, κλειδιά...
Δε θ' αργήσουμε. Μπορείς να παίξεις στην αυλή, όσο θα μας περιμένεις.
- Γεια σου, Σπαντ Μπομπ. - Γεια σου, Νοέλ.
Κυρίες και κύριοι, συμπολίτες μας...
λένε ότι οι καλύτεροι λόγοι ξεκινάνε πάντα με ένα αστειάκι...
Λοιπόν, σας ρωτώ...
πόσα στ' αλήθεια βγάζει ένας αγγειοπλάστης;
- Τι λένε; - Νομίζω ότι απλά κάνει αποτυχημένα αστεία.
Έτσι είναι πάντα αυτός. Δεν παίρνει τίποτα στα σοβαρά.
Όπως γνωρίζετε, η Κεραμική Pottersglens έχει κάποια προβλήματα...
Ο άντρας που έφτιαχνε τις σφαίρες χιονιού μας, έχει εξασθενήσει.
Ωστόσο, δεν έχουν χαθεί όλα.
Έχουμε έναν υποψήφιο πελάτη.
Και είναι εδώ, για να μας πει μερικά λόγια.
Κάποιοι από σας, ίσως να τον θυμάστε...
Ο Πατ Μακ Κέρροντ!
Μετά από ό,τι έκανε στο εργοστάσιό μας;
Σας χαιρετώ όλους σας!
Τώρα, τώρα... Σας παρακαλώ... Ηρεμήστε, σας παρακαλώ...
Αφήστε με να σας εξηγήσω.
Τι πρόβλημα έχουν, αυτοί οι άνθρωποι;
Ας του δώσουμε μια ευκαιρία.
Μιλάει ο μπαμπάς μου.
Δε φαίνεται να πηγαίνει καλά, όμως.
Έχει περάσει πολύς καιρός...
Η οικογένεια Μακ Κέρροντ πάντα ήταν καλή μαζί μας, στο παρελθόν.
Όχι αυτός! Το καλύτερο που έχει κάνει γι' αυτό το μέρος, είναι που έφυγε από δω!
Κάθε άνθρωπος αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία, έτσι δεν είναι;
Όχι, Τζο!
Όλοι δεν αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία;
Γι' αυτό είμαστε όλοι εδώ.
Για να προσπαθήσουμε να σώσουμε το Pottersglen.
Σ' ευχαριστώ, Τζο.
Γεννήθηκα εδώ...
Ο πατέρας μου γεννήθηκε εδώ.
Μεγάλωσα, εδώ γύρω.
Αυτά τα λαγκάδια είναι κομμάτι του εαυτού μου,
όπως ακριβώς είναι και ο γιος μου.
Ο μοναδικός και αληθινός μου κληρονόμος.
Από δω ο Τζούνιορ. Χαιρέτισε, Τζούνιορ.
Πες "γεια σας", Τζούνιορ.
- Γεια. - Ευχαριστώ, Τζούνιορ.
Θέλω ο Τζούνιορ να μεγαλώσει αγαπώντας αυτό το χωριό,
όσο το αγαπάω κι εγώ.
Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας διαβεβαιώσω όλους,
ότι υπό τη δική μας ιδιοκτησία...
όλοι θα έχετε εγγυημένη δουλειά, για μια ζωή.
Αλήθεια;
Ναι. Και όχι μόνο αυτό...
Όσοι από σας, συμφωνείτε με τους όρους μας...
θα πάρετε μια επιταγή 10.000 λιρών.
Έτσι δείχνουν τη γενναιοδωρία τους, οι Μακ Κέρροντ.
Χαμογέλα! Χαμογέλα, στους ανθρώπους που σε χειροκροτάνε!
Γεια.
- Μαρία Μονέλι... - Μαρία Ο' Χάνλον, τώρα.
Ναι, φυσικά.
Δε φαίνεσαι ούτε μια μέρα μεγαλύτερη, απ' ό,τι ήσουν στα 18 σου.
- Νοέλ, να σου γνωρίσω... - Κύριε Μακ Κέρροντ...
Παρακαλώ, λέγε με Πατ. Χαίρω πολύ, Νοέλ.
Τι γιορτινό όνομα.
Με συγχωρείτε τώρα... Μαρία...
- Θέλεις να παίξεις μπάλα μαζί μας; - Δεν ξέρω...
Δεν παίζω μπάλα. Μόνο αμερικάνικο ποδόσφαιρο.
Είναι περίπου το ίδιο.
Απλά, χρησιμοποιείς τα πόδια σου και δε φοράς κράνος.
- Εσείς δηλαδή τα παιδιά παίζετε συνέχεια; - Σχεδόν.
Τζούνιορ!
Πρέπει να μεγαλώσεις, επιτέλους. Κουβεντιάζεις με τους ντόπιους; Για μπάλα;
Φέρσου σαν άντρας!
Κύριε Σέπερντ;
Γιατί ρωτάς πάντα αν είμαι εγώ;
Αφού το όνομά μου βγαίνει πάντα στο τηλέφωνό σου, ηλίθιε!
Μη μιλάς... Απλά, πες μου πώς πήγε.
Ναι, πήγε πολύ καλά. Πιστεύω ότι θα συμφωνήσουν όλοι...
- μέχρι το τέλος της εβδομάδας. - Ωραία. Χαίρομαι που τ' ακούω αυτό.
Πάντα έλεγες ότι θα έφτανες μακριά. Χαίρομαι που το έκανες.
- Ευχαριστώ. - Να μου δώσεις λίγη ησυχία, τώρα.
Απλά, φρόντισε να υπογράψουν. Εντάξει;
Θα μου κοστίσει πολλά λεφτά, το να σε στείλω μακριά.
Μάλιστα, κύριε.
Και κάτι ακόμα...
Φτιάχνουν ακόμα αυτές τις σφαίρες χιονιού;
Μην ανησυχείτε για τις σφαίρες χιονιού, κύριε.
Σύντομα, δε θα υπάρχουν καθόλου σφαίρες χιονιού.
- Αυτά τα απαίσια πράγματα... - Εμένα μ' αρέσουν.
Πιστεύω, ότι μπορούμε άνετα να τις φτιάξουμε στην Κίνα...
Κοίτα. Κάνε μόνο αυτή τη μία δουλειά που έχεις να κάνεις,
και πάρε αυτές τις υπογραφές.
Θέλω να έχει τελειώσει αυτό, μέχρι να μπει ο καινούριος χρόνος.
Το κατάλαβες;
Μη με απογοητεύσεις, Μακ Κέρροντ. Το κατάλαβες;
Μάλιστα, κύριε.
- Ηλίθιε. - Μάλιστα, κύριε.
- Είναι τόσο περήφανος, για τον μπαμπά σου. - Είμαι σίγουρος γι' αυτό.
Κεραμικά Pottersglen... Θα 'πρεπε να έχει κατεδαφιστεί εδώ και χρόνια.
Φαντάσου όταν θα πάρει τη θέση του το Χριστουγεννιάτικο Βασίλειο των Μακ Κέρροντ.
Καζίνο, ξενοδοχείο, γήπεδο του γκολφ...
Μα, μπαμπά, γιατί μισείς τα κεραμικά Pottersglen τόσο πολύ;
Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων, σ' αυτόν τον κόσμο, Τζούνιορ...
και τα μισώ και τα δύο!
Μπες μέσα. Στο άλλο αυτοκίνητο.
Μπείτε μέσα. Τώρα.
Η μηχανή, απ' την αγορά...
- Θυμάσαι εκείνη την ταινία; - Ποια ταινία;
- Εκείνη, με τις ζύμες και τα ημερολόγια. - Όχι.
Πιστεύω ότι θα χρειαστούμε πολύ μεγαλύτερα ψωμάκια.
Μα τι σου βρήκα, επιτέλους;
Περισσότερα απ' ό,τι βρήκες στον Πατ Μακ Κέρροντ...
"Δε φαίνεσαι ούτε μια μέρα μεγαλύτερη, απ' ότι ήσουν όταν ήσουν 18."
Μπαμπά, άκουσα κρυφά τον κύριο Μακ Κέρροντ και το γιο του να μιλάνε...
Δε σου έχω πει να μην κρυφακούς;
Σε παρακαλώ, μπαμπά, μην τους αφήσεις να πουλήσουν το εργοστάσιο.
Έχει κάτι, αυτός ο άνθρωπος... Κι εκείνος ο τύπος, με τη μηχανή...
Είναι εντάξει. Όλοι τον συμπαθούν.
Αφού τους μίλησα πρώτα εγώ... Έπρεπε να το δεις.
Δεν καταλαβαίνεις... Εγώ τους έκανα ν' ακούσουν.
Ναι, ε; Και πώς το έκανες αυτό;
Χρησιμοποίησα την ικανότητά μου να κάνω θαύματα.
Νοέλ, τι σου έχω πει; Δεν υπάρχουν θαύματα.
Ούτε κι εγώ τον συμπαθώ, ιδιαίτερα, αλλά τον χρειαζόμαστε.
- Γι' αυτό μείνε έξω απ' αυτό, εντάξει; - Γιατί να μη μείνω έξω απ' όλα, τότε;
- Μην είσαι τόσο ανόητη, Νοέλ. - Έξυπνο, Τζο... Πολύ έξυπνο...
Έλα εδώ, αγάπη μου. Έλα εδώ.
Ξέρεις ότι ο μπαμπάς σου δεν το εννοούσε αυτό.
Είναι πολύ πιεσμένος, με τη δουλειά.
Πάντα είναι πολύ πιεσμένος, τελευταία.
Τι πρόβλημα υπάρχει ανάμεσα σ' αυτόν και τον κύριο Μακ Κέρροντ, τέλος πάντων;
Εκείνος μου είχε ζητήσει να τον παντρευτώ, πριν τον πατέρα σου.
- Ο κύριος Μακ Κέρροντ; - Ναι.
- Ο πολύ πλούσιος; - Ναι.
Αυτός με τα πολλά αυτοκίνητα, που μένει στο κάστρο;
Ναι, αρκετά...
Ναι, αυτός είναι ο λόγος που δε συμπαθιούνται.
Και τώρα, θέλει ν' αγοράσει το εργοστάσιο;
Θέλει να σώσει το εργοστάσιο.
Όχι, δε θέλει να το σώσει. Θέλει να το αλλάξει όλο.
Μερικές φορές τη χρειαζόμαστε την αλλαγή, Νοέλ.
Ίσως, να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται το Pottersglen.
Έλα. Κοιμήσου, τώρα.
Και μην ανησυχείς καθόλου. Όλα θα πάνε καλά.
Καληνύχτα.
Τον κρυφάκουσα να λέει πολύ άσχημα πράγματα.
Κάτι κακό ετοιμάζει.
Μα ο μπαμπάς μου είναι πολύ χαρούμενος. Λέει, ότι ο κύριος Μακ Κέρροντ...
είναι ο λόγος, που δε θα χρειαστεί να μετακομίσουμε.
Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;
Γιατί δεν κάνεις αυτό που μπορείς να κάνεις, Νοέλ;
- Ξέρεις, να κάνεις ένα θαύμα. - Δεν υπάρχουν θαύματα.
- Υπάρχουν! - Και πού το ξέρεις εσύ;
Επειδή τα έχω δει. Εγώ πιστεύω.
Θυμάσαι όλες τις φορές που έκανε τις δασκάλες μας να φέρονται καλά;
- Κι εγώ πιστεύω στα θαύματα. - Αξίζει να προσπαθήσουμε.
Δε νομίζω ότι πρέπει.
Ας της δώσουμε μια ευκαιρία.
- Ναι, ελάτε! - Εντάξει.
Το μόνο που χρειάζομαι, είναι να τραβήξω...
την προσοχή του και να τον κοιτάξω στα μάτια.
Και πώς θα τραβήξουμε την προσοχή του;
- Καλή βολή. - Κατευθείαν στο κεφάλι.
Κοιτάξτε, ποιος είναι...
Φοβερό "τάιμινγκ".
Τέλεια.
Το νέο κτίριο θα κατασκευαστεί εκεί.
Θα παρέχει πρόσβαση στον δρόμο...
Το πάρκινγκ θα γίνει εδώ.
Μπαμπά, μπαμπά...
Με συγχωρείτε, ένα λεπτό... Τι;
Μπορώ να παίξ... Να μιλήσω σ' εκείνα τα παιδιά, εκεί;
Δε θα παίξεις ποδόσφαιρο, Τζούνιορ. Χρησιμοποίησε το μυαλό σου.
Ποιος το έκανε αυτό; Απαντήστε μου!
Μικρά...
μικρά ζιζάνια...
Δεν έπιασε.
Σ' το είπα. Δεν υπάρχουν θαύματα. Εγώ φεύγω.
Δε θα 'πρεπε να σε είχα ακούσει.
Αυτό συμβαίνει όταν παραβαίνεις τους κανόνες.
Εντάξει. Φύγετε, αφού το θέλετε.
Μια μέρα θα δείτε την αλήθεια και θα το μετανιώσετε.
- Σπαντ Μπομπ; - Λυπάμαι, Νοέλ...
Η μαμά μου μού έχει φτιάξει μακαρόνια με κρέας.
Καλώς ήρθατε, όλοι σας, σ' αυτήν την τόσο ξεχωριστή μέρα.
Την υπογραφή ενός νέου ιδιοκτησιακού καθεστώτος...
για την Κεραμική Pottersglen!
Όλα θα πάνε καλά για μας...
αφού επιστρέφει πίσω, στην οικογένεια Μακ Κέρροντ!
Κάνεις αταξίες, πάλι, ε;
Ξέρω ότι εσύ και ο μπαμπάς σου έχετε σκοπό...
να κάνετε κάτι πολύ κακό. Σας άκουσα που μιλούσατε.
Ξέρω για το γήπεδο του γκολφ και για το ξενοδοχείο.
Και θέλετε να φτάχνουμε τις σφαίρες χιονιού στην Κίνα!
Πρέπει να φύγω. Έχω σημαντικές δουλειές.
Εγώ κι ο γιος μου, θα φύγουμε σύντομα...
για να ανακοινώσουμε τα σχέδιά μας, για το Pottersglen, στο Στόρμοντ.
Και το UTV και το BBC θα είναι εκεί...
οπότε όλοι σας...
θα δείτε τη δική μου... Ήθελα να πω,
τη δική μας μεγάλη στιγμή, "ζωντανά" στην τηλεόραση!
Υπάρχει φωτιά στο κτίριο.
Παρακαλώ, πηγαίνετε ψύχραιμα προς τις εξόδους κινδύνου.
Δεν πρόκειται για φάρσα.
Παρακαλώ, φύγετε αμέσως απ' τις εξόδους κινδύνου...
- Νοέλ, τι κάνεις; - Προσπαθώ να σώσω το εργοστάσιο!
Σου είπα να μείνεις έξω απ' αυτό!
Προσπαθώ να σταματήσω αυτόν τον παράξενο άντρα, μπαμπά!
Λέει ψέματα! Ακόμα και το χρώμα του είναι ψεύτικο!
Απλά να ξέρετε, ότι αυτό το χρώμα δεν είναι ψεύτικο...
είμαι απλά ηλιοκαμένος, απ' τον ήλιο της Καλιφόρνια.
Θέλει να φτιάξει ένα ξενοδοχείο, εδώ, μόνο για τα Χριστούγεννα.
Και να φτιάχνονται οι σφαίρες χιονιού στην Κίνα!
Το κοριτσάκι, προφανώς, έχει μπερδευτεί... Εννοεί τις πορσελάνες...
Ποιος θα έφτιαχνε σφαίρες χιονιού, στην Κίνα;
Σταμάτα! Θα το χαλάσεις σε όλους!
Προσπαθούμε να σώσουμε το Pottersglen, εδώ!
Μα δεν το σώζετε έτσι!
Δεν προσπαθώ να δημιουργήσω κανένα πρόβλημα, μπαμπά. Ειλικρινά.
- Απλά δεν πιάνουν τα θαύματά μου, πια. - Τα θαύματα;
Αρκετά! Νοέλ, έχεις μπλέξει πολύ άσχημα!
Μπορείς να μείνεις εδώ πάνω, μέχρι να τελειώσουμε.
Και θα τα πούμε αργότερα.
Αυτή η φαντασία των παιδιών...
Αυτό ήταν ανησυχητικό...
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, όλους σας. Αν θέλετε, ελάτε πάνω, να υπογράψετε...
ότι συμφωνείτε και να πάρετε και τις επιταγές σας. Ευχαριστώ.
- Καλά τα καταφέραμε, Ο' Χάνλον. - Μην το παρατραβάς...
Πώς αυτό το μικρό διαβολάκι, έμαθε για την Κίνα;
- Εσύ της το είπες; - Όχι!
Οι Ο' Χάνλον ήταν πάντα το πρόβλημα της ζωής μου.
Δεν πρόκειται να αφήσω ένα κουτσούβελο...
να μας τα χαλάσει, τώρα. Πήγαινε, λοιπόν, να τη βρεις...
και να της βουλώσεις το στόμα.
- Και, Τζούνιορ; - Ναι, μπαμπά;
Προσπάθησε να μη με απογοητεύσεις.
Φέρσου σαν άντρας.
Δεν κατάφερα να τραγουδήσω.
Νοέλ; Νοέλ!
- Νόμιζα ότι ήσουν φίλος μου. - Είμαι φίλος σου.
Τότε, πού ήσουν; Χρειαζόμουν τη βοήθειά σου.
Δε με πιστεύει κανείς σας;
Κανείς από σας δεν είναι φίλος μου, τότε.
- Πού πήγε; - Δεν ξέρω.
- Άσ' τον ήσυχο! - Κοιτάξτε πώς είστε. Είστε αξιολύπητοι.
Τουλάχιστον, εμείς ξέρουμε πώς να περνάμε καλά.
Κι εγώ ξέρω πώς να περνάω καλά.
Αυτό το μέρος, ανήκει στον μπαμπά μου κι εμένα.
Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε.
Ναι, ε; Σαν τι;
Μπορούμε να κατεδαφίσουμε τα πάντα...
και να φτιάξουμε το Χριστουγεννιάτικο Βασίλειο των Μακ Κέρροντ! Αυτό!
Μπες μέσα!
Νοέλ!
Πού είσαι; Μαρία, Μαρία, είδες τη Νοέλ;
- Τζο, όχι πάλι... - Δεν μπορώ να τη βρω, πουθενά.
- Μπορεί να πήγε σπίτι, μόνη της. - Έλα, πάμε, γρήγορα.
Τι "μαγειρεύετε" εσείς;
Πού είναι η Νοέλ;
Νομίζω ότι πήγε πάνω στο βουνό, προπονητή.
Μόνη της; Είναι επικίνδυνα, εκεί πάνω. Αυτά τα μονοπάτια δεν είναι ασφαλή.
Εσύ... Μη φοβάσαι. Θες να σε πάμε, με το αυτοκίνητο;
Νοέλ, θα προσφέρουμε στον μπαμπά σου μια μεγάλη προαγωγή.
Σκέψου πόσο ευτυχισμένοι θα είναι οι γονείς σου.
Μπορείς να έχεις και καινούριο εξοπλισμό, για την μπάλα.
Ποδόσφαιρο είναι.
Νοέλ!
Νοέλ, είσαι εκεί πάνω;
Νοέλ, γλυκιά μου!
- Πού είναι, Τζο; - Μήπως είναι στη μαρίνα;
Ξέρω τι θέλετε να κάνετε. Ξέρω πως θέλετε να κλείσετε το εργοστάσιο.
Κανείς δε σε πιστεύει, όμως. Ούτε οι ίδιοι σου οι φίλοι δε σε πιστεύουν.
Και το πιο σημαντικό απ' όλα... Γιατί δε σε πιστεύει ούτε ο μπαμπάς σου;
Μήπως δε σ' αγαπάει;
Εσύ δεν ξέρεις καν τι είναι η αγάπη! Ο μπαμπάς μου με λατρεύει!
Τπυλάχιστον εμένα δε μου λέει συνέχεια να ενηλικιωθώ!
Ίσως, θα 'πρεπε βέβαια να ενηλικιωθείς...
Δεν έχεις ιδέα πώς είναι να είμαι εγώ!
Μπορείς να διασκεδάζεις συνέχεια και δε χρειάζεται να σκέφτεσαι κανέναν άλλο...
παρά μόνο τον εαυτό σου!
Εσύ ήσουν, στην αγορά;
- Ποιος είσαι; - Ποια πρέπει να ενηλικιωθεί, τώρα;
- Δε σε φοβάμαι. - Αυτούς, όμως, δεν τους φοβάσαι;
- Πιάστε την! - Μην τολμήσετε!
Φύγετε απ' το βουνό μου, αλλιώς θα έχετε να κάνετε μαζί μου!
Φύγετε!
- Έπρεπε να με δουν νωρίς το πρωί. - Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ήρθα, για να σε δω.
Δε φαντάστηκα ότι ήρθες για να δεις τα πρόβατα.
Θα 'πρεπε να την είχαμε πιστέψει όλοι.
Ξέρουμε ότι η Νοέλ είναι κάπως ξεχωριστή.
Και, πάνω απ' όλα, είναι και φίλη μας. Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
- Όλοι μαζί! - Ναι!
Δε μείναμε, όμως, όλοι μαζί.
Είναι η καλύτερή μου φίλη, αλλά την απογοήτευσα.
Όλοι την απογοητεύσαμε.
Τώρα, είναι ώρα να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας. Όπως θα ήθελε κι η Νοέλ.
Μπορούμε να πούμε σε όλους, αυτό που είπε ο γιος του Μακ Κέρροντ.
Δε θα μας πιστέψουν. Χρειαζόμαστε αποδείξεις.
- Έχω μια ιδέα! - Κι εγώ έχω ένα κρύωμα.
Ίσως να μην μπορέσω ξανά να κάνω θαύματα.
Μπορεί να είχε τελικά δίκιο ο μπαμπάς μου.
Μπορεί να ήταν απλά όλα μέσα στο μυαλό μου.
Τον μισώ εκείνο τον άντρα και τον ηλίθιο το γιο του!
- Ποιον άντρα; - Εκείνον με το δερμάτινο σακάκι...
και το ψεύτικο χαμόγελο. Τον Μακ Κέρροντ. Τον μισώ!
Σκέφτηκες ποτέ ότι ίσως γι' αυτό δεν πιάνει;
Η αγάπη είναι το θαύμα κι όχι το μίσος.
Μα κι εκείνοι με μισούν και παρόλα αυτά έχουν κερδίσει.
Κανείς δε με πιστεύει. Όλοι τα υπέγραψαν εκείνα τα χαρτιά.
Οι φίλοι μου πιστεύουν ότι είμαι τρελή
κι ο μπαμπάς μου είναι πολύ θυμωμένος μαζί μου.
Χάσαμε όλοι...
Θα έχεις χάσει μόνο, αν εγκαταλείψεις.
Θα εγκαταλείψεις; Θ' αφήσεις το μίσος να νικήσει;
Εσύ είσαι ο "Καπετάνιος", Νοέλ.
Τι θα κάνεις; Θα νικήσεις ή θα χάσεις;
- Θα νικήσω. - Ωραία.
Τώρα, πρέπει να βρούμε τρόπο να κατέβεις στον δρόμο.
Ο Προπονητής!
Έλα, από δω!
- Άργησες. Όλα εντάξει; - Ναι. Όλα εντάξει.
Τότε, καθαρίσου.
Είσα χάλια. Σαν τους ντόπιους είσαι.
Δε θέλω να μου χαλάσεις την εικόνα, μπροστά στις κάμερες.
Μπαμπά, είναι αυτό το σωστό να κάνουμε;
Άκουσέ με... Μεγάλωσα, εδώ γύρω.
Η θάλασσα, οι λόφοι, τα κεραμικά, είναι μέσα στις φλέβες μου.
Αυτό το χωριό σημαίνει τα πάντα για μένα.
Αλήθεια;
Φυσικά όχι. Αυτό το μέρος βρομοκοπάει.
Και ανυπομονώ να το κατεδαφίσω. Τώρα, μπες μέσα.
Γρήγορα. Πρέπει να είμαστε στο Στόρμοντ, στις 4.
- Πώς θα μπούμε μέσα; - Είναι κλειδωμένα.
- Φυσικά και είναι κλειδωμένα. - Τότε, πρέπει να την παραβιάσουμε.
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω, πριν μπλέξουμε άσχημα.
Δώσ' μου την καρφίτσα των μαλλιών σου. Πάντα πιάνει, στις ταινίες.
Εύκολο ήταν...
- Πώς το έκανε αυτό; - Θα 'ταν ανοιχτά, μάλλον.
Αυτό είναι πολύ μεγαλοπρεπές. Παλάτι είναι;
Σαν παλάτι είναι, ναι.
Για να δούμε...
Νοέλ! Νοέλ!
- Πού πήγε, Τζο; - Είναι εντάξει. Θα τη βρούμε.
Δεν είναι εντάξει! Αγνοείται!
Δεν μπορεί να έχει πάει μακριά.
Είσαι σίγουρος ότι κοίταξες στο εργοστάσιο;
- Ναι, κοίταξα. - Κοίταξε, πάλι!
Εγώ πάω σπίτι, σε περίπτωση που γυρίσει πίσω.
Θα τη βρούμε. Σ' το υπόσχομαι.
- Γρήγορα, Ο' Μπράιαν! - Προσπαθώ!
- Με τίποτα! - Αυτό, θα εξαφανίσει όλο το χωριό.
Τους κορόιδεψε όλους! Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε να ξεφύγει έτσι!
- Η Νοέλ είχε δίκιο. - Ναι. Κι εγώ δεν την πίστεψα.
Ας μην το σκεφτόμαστε αυτό, τώρα. Τι θα κάνουμε;
Πρέπει να πάρουμε αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία,
να τα πάμε στον Προπονητή, και να τα πάμε στο Μπέλφαστ...
να τα δει η Κυβέρνηση, για να ξέρει τι πάει να κάνει ο Μακ Κέρροντ,
πριν να είναι πολύ αργά!
Τι;
- Τι κάνετε εσείς εδώ; - Ελάτε εδώ!
Σταματήστε!
Γυρίστε πίσω, παλιόπαιδα!
Γρήγορα!
Δεν φανταστήκατε ότι θα έχανα όλη την πλάκα, ε;
Σου οφείλω μια συγγνώμη. Δεν ήμουν σωστός φίλος.
Ούτε εγώ. Με συγχωρείς, Νοέλ.
Δεν είναι ώρα γι' αυτά, τώρα. Πρέπει να πάμε στο Στόρμοντ.
Ελάτε, πάμε. Μπείτε μέσα, παιδιά.
Το είπατε στους γονείς σας;
Στόρμοντ... Δεν το πιστεύω.
Μικ, μήπως είδες τη Νοέλ;
Ναι. Την είδα να μπαίνει μέσα στο βανάκι,
με τους άλλους φίλους της και τον Προπονητή τους.
Πού πάνε;
Νομίζω ότι είπαν πως πάνε στο Στόρμοντ.
Στο Στόρμοντ; Για όνομα του Θεού!
Είμαστε εδώ, σήμερα, για τον κύριο Πατ Μακ Κέρροντ,
και τα κεραμικά Pottersglens...
μια κίνηση, που θα σώσει πάνω από 150 θέσεις εργασίας.
Ευχαριστώ, κύριε ομιλητή.
Χαίρομαι πάρα πολύ, που θα ανακοινώσω...
Σταματήστε, σταματήστε!
Πρέπει να πάμε μαζί. Μπορείς να έρθεις εδώ;
Έρχομαι, αμέσως.
- Όχι. Την έκανε, τώρα... - Τι έγινε, Τζο;
Απλά έλα γρήγορα εδώ. Αμέσως.
Αυτός ο άντρας λέει ψέματα! Τα σχέδιά του δεν είναι αυτά που λέει!
Νέλι, έλα να δεις! Χάνεις!
Αυτά τα παιδιά έχουν ξεσηκώσει το Κοινοβούλιο!
Μια στιγμή να βγάλω τη μάσκα ομορφιάς!
Έλα, το δείχνει τώρα στην τηλεόραση!
- Οδηγήστε αυτά τα παιδιά έξω. - Όχι! Έχουμε αποδείξεις!
- Γιατί δε με φώναξες νωρίτερα; - Βρομάς!
"Ζωντανά", απ' το Στόρμοντ...
Υπάρχει μια αναστάτωση, εδώ στο Στόρμοντ, όπου μια παρέα παιδιών...
μπήκαν μέσα στο Κοινοβούλιο,
πριν από λίγο και ισχυρίζονται ότι έχουν πληροφορίες...
Έχουν αποδείξεις, που σχετίζονται με τον πρώην ντόπιο επιχειρηματία...
Πατ Μακ Κέρροντ και τις προτάσεις του.
Αυτά είναι τα αληθινά του σχέδια, για το Pottersglen.
Αυτά... Εγώ ποτέ δεν...
δεν έχω ξαναδεί αυτό το λάπτοπ, στη ζωή μου. Ποτέ.
Ποτέ. Ποτέ.
Τι είναι αυτά που ακούω, για Χριστουγεννιάτικο Βασίλειο του Μακ Κέρροντ;
- Κύριε Σέπερντ, αν μου δώσετε ένα λεπτό... - Δε σου δίνω τίποτα, βλάκα!
Εγώ σου είπα να αναπτύξεις το μέρος κι όχι να το καταστρέψεις.
Έχω, όμως, ένα καινούριο σχέδιο για σένα, κύριε Μακ Βλάκα...
Απολύεσαι!
- Μακ Βλάκας. Πολύ καλό. - Πώς έφτασε εκεί, Τζο;
- Θα μας πείτε τι συμβαίνει, εδώ; - Όχι! Αρκετά!
Γιατί ακούτε αυτά τα παιδιά;
Εγώ είμαι ο ενήλικας. Εμένα πρέπει ν' ακούσετε.
- Όχι ένα ανόητο κοριτσάκι. - Θέλω να την ακούσω να μιλήσει.
Ο κύριος Μακ Κέρροντ, δεν είναι κακός άνθρωπος.
Μπορεί απλά να έχει... χαθεί λίγο.
Δεν μπορεί να φτιάξει μόνος του σφαίρες χιονιού.
Έτσι, κατέστρεψε όλες όσες έφτιαξαν οι άλλοι.
Πιστεύω, ότι ακόμα προσπαθεί να το κάνει αυτό.
Κι αυτή είναι μια απ' τις σφαίρες χιονιού;
"Sotto la Stella". "Το θαύμα της αγάπης. "
- Τι σημαίνει αυτό; - Κάτω απ' το αστέρι...
υπάρχει το θαύμα της αγάπης.
Πίστευα, ότι επειδή γεννήθηκα ανήμερα τα Χριστούγεννα...
κάτω απ' το Χριστουγεννιάτικο Αστέρι...
πίστευα ότι είχα ένα χάρισμα.
Όμως αποδεικνύεται, ότι όλοι το έχουν αυτό το χάρισμα.
Οι φίλοι μου, οι γονείς μου...
όλοι μας.
Είναι το χάρισμα της αγάπης.
Και είναι το πιο ισχυρό χάρισμα, απ' όλα.
Σε παρακαλώ, τι είναι αυτά που λες;
Φέρτε μου μια σακούλα, γιατί νομίζω ότι θα κάνω εμετό!
Τώρα, βλέπετε γιατί θέλω να κατεδαφίσω αυτό το μέρος. Απίστευτο!
Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;
Για ελάτε μέσα. Είναι εδώ κάποιος, που λέει ότι δεν ξέρει ποιος είναι...
- Έλα. - Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου!
Ξεχνάτε όλοι σας, μια μικρή λεπτομέρεια...
Τα Κεραμικά Pottersglen, ανήκουν σε μένα.
Βασικά, μπαμπά, δε σου ανήκουν...
Τζούνιορ, δώσ' το πίσω αυτό.
Την ώρα που είχες τη συνάντηση, στο εργοστάσιο,
αποφάσισα να κοιτάξω τα χαρτιά.
Όταν κατέστρεψες το μέρος, ο παππούς και η γιαγιά...
έβαλαν έναν όρο, στο συμβόλαιο, για να μην αποκτήσεις
ποτέ ξανά εσύ τα Κεραμικά Pottersglen.
- Αυτό σημαίνει, ότι ανήκουν σε μένα. - Αλήθεια;
Και πιστεύω ότι θα πρέπει να επιστρέψουν
στους ανθρώπους στους οποίους ανήκουν πραγματικά.
Τζούνιορ...
Δραματικές σκηνές και πάλι, στο Στόρμοντ, σήμερα το απόγευμα...
όπου ένα μικρό κορίτσι, έσωσε το χωριό της από την κατεδάφιση.
Φαίνεται ότι εγώ ενηλικιώθηκα...
Ίσως εγώ είμαι αυτός που πρέπει να ενηλικιωθεί, Τζούνιορ.
Δεν έχουμε τελειώσει ακόμα, παιδιά.
Ακόμα έχουμε το πρόβλημα, του τι θα κάνουμε με το εργοστάσιο.
Κεραμικά Pottersglen. Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Θα ήθελα να παραγγείλω 10 κουτιά απ' τις σφαίρες χιονιού σας, παρακαλώ.
Φυσικά. Το όνομά σας, παρακαλώ;
- Κάιλι Μινόγκ. - Μακάρι να ήμουν τόσο τυχερός...
- Κεραμικά Pottersglen. - Γεια σας. Εκεί Κεραμικά Pottersglen;
Ναι. Θα ήθελα 5 με 6 κουτιά, από εκείνες τις σφαίρες χιονιού σας.
Θα ήταν ωραία αλλαγή απ' τις κάλτσες. Κάνετε και παράδοση εσείς;
Σε όλο τον κόσμο; Ναι, πολύ αστείο.
Ναι, είναι 25 Lametta Lane.
Ναι, το ξέρω. Είναι πολύ χριστουγεννιάτικο. Αυτό λένε όλοι.
Μαμά, μπαμπά! Δε θα το πιστέψετε!
- Να τη. - Γλυκιά μου!
Τι θα κάνουμε με σένα; Δεν έχεις ιδέα πόσο ανησυχήσαμε!
Νοέλ, γλυκιά μου; Το άκουσες αυτό;
Με μεγάλη μου χαρά προσκαλώ την κόρη σας,
δεσποινίς Νοέλ Ο' Χάνλον...
να ανάψει τα χριστουγεννιάτικα φώτα, της πόλης, φέτος.
Μας έχουν εμπνεύσει πολύ, οι πολύ θαρραλέες πράξεις της.
- Δεν το πιστεύω! - Είναι αλήθεια, "Καπετάνιε" και το αξίζεις.
Και οι φίλοι μου;
Λέει εδώ, ότι είναι κι αυτοί προσκεκλημένοι.
Μπορώ να φορέσω την ποδοσφαιρική μου στολή;
Ό,τι θες φόρα.
Χριστούγεννα. Θα ήθελα να ευχηθώ στα παιδιά,
απ' το Pottersglen, ό,τι καλύτερο...
Ανάβουν τα χριστουγεννιάτικα φώτα, στο Μπέλφαστ.
Ναι... Εμένα ποτέ δε μου έχουν ζητήσει κάτι τέτοιο...
Στα 25 χρόνια, που κάνω ραδιοφωνική εκπομπή.
Ούτε καν αυτοί εδώ, στο Pottersglen, ή έστω στο δικό μου σπίτι.
Ενώ τα απολαμβάνουμε όλα αυτά, ας ακούσουμε και το Νο 1 των Χριστουγέννων...
"Μπορούμε να λάμψουμε. "
Γουίτνι, ήρθε η ώρα να τραγουδήσεις.
Εντάξει! Πάμε!
5, 4...
3, 2...
1!
Σίγουρα, αυτά τα Χριστούγεννα θα τα θυμόμαστε όλοι.
Μια χρονιά, που ένα μικρό κορίτσι μας έδειξε τι σημαίνουν πραγματικά τα Χριστούγεννα.
Φιλία και συγχώρηση.
Ότι το μεγαλύτερο δώρο, απ' όλα, είναι η αγάπη.
Ή, στη δική μου την περίπτωση, οι κάλτσες... Πάλι.
Καλά Χριστούγεννα, σε όλους σας.
Είμαι ο Ρος Κινγκ. Τα μεγάλα νέα, στο Χόλιγουντ, απόψε:
Γιατί τόσοι πολλοί διάσημοι,
θέλουν ν' αποκτήσουν μια σφαίρα χιονιού Pottersglen;
Θα ακούσουμε δηλώσεις απ' τον Λευκό Οίκο και τον ίδιο τον Πρόεδρο...
ο οποίος θέλει δύο, για τα παιδιά του.
Σε λίγο, "ζωντανή" σύνδεση...
Απόδοση διαλόγων: WeReWoLf www. subs4free. com