Ωχ! Ήρθε!
Εντάξει Κρις, ηρέμησε τώρα.
Σήμερα θα είναι η καλύτερη νύχτα της ζωής σου.
Γεια!
Γεια σου, Κρις.
- Δεν έχω αλλάξει ακόμα. - Όχι... Απλά...
Πρέπει να το ακυρώσω.
Η μικρή μου αδερφή αρρώστησε, και οι γονείς μου θα βγουν έξω.
Μπορώ να έρθω να βοηθήσω.
Θα φτιάξουμε και κοτόσουπα, αν θέλεις.
Όχι, δεν θα ήθελες να έρθεις.
Είναι μεταδοτικό. Δεν θέλω να αρρωστήσεις κι εσύ.
Θέλεις να πάμε στο Γαλλικό εστιατόριο την επόμενη εβδομάδα;
Εντάξει.
Πότε;
Δεν ξέρω. Παρασκευή, Σαββάτο...
Πρέπει να πηγαίνω. Η αδερφή μου με περιμένει.
Δεν είσαι ενοχλημένη για σήμερα, έτσι;
Όχι.
Ή, μάλλον, ναι... Λίγο. Αλλά σε καταλαβαίνω.
Ξέρεις, Κρις...
Κοπέλες σαν κι εσένα έρχονται μόνο μια φορά σε ολόκληρη την ζωή.
Ώπα!
Μεταδοτικό.
- Μεταδοτικό; - Ναι, αυτό μου είπε.
Είπε ψέματα!
Μπρέντα!
Δεν ξέρω γιατί ακόμα επιμένεις να βγαίνεις μαζί του.
Είναι το καλύτερο που μου 'χει τύχει.
Μάλλον είναι το μοναδικό που σου 'χει τύχει!
Γι'αυτό πρέπει να τα παρατήσεις.
Σαν να είσαι χορτοφάγος. Τρως πάντα από τα ίδια.
Σου είπα να έρθεις να με βοηθήσεις...
- Και νιώθω χάλια τώρα... - Κρις, συγνώμη.
Έχω άσχημη διάθεση σήμερα. Οι γονείς μου με έχουν τρελάνει.
Η μητριά μου με καταπιέζει.
Αν δεν φύγω από το σπίτι θα την πνίξω με το μαξιλάρι!
Μη το κάνεις αυτό!
Κρις;
- Γεια σου, Μπρέντα. - Γεια.
Γεια σου, μαμά.
Αυτή είναι η κυρία Άντερσον.
Θέλει να σε ρωτήσει αν μπορείς να κάνεις την μπέιμπι-σίτερ για σήμερα.
- Πες της ότι δεν μπορώ. - Γιατί όχι;
- Δεν θα κάνουμε κάτι μαζί σήμερα; - Πρέπει να γυρίσω σπίτι...
Θέλω να κάτσω σπίτι. Νιώθω κατάθλιψη.
Τότε κάτσε με τους Άντερσονς. Είναι καταθλιπτικοί όλοι τους.
Είμαι αρκετά μεγάλη για μπέμπι-σίτερ.
Μάντεψε, Μπράντ!
Η μαμά θα σε σκοτώσει αν σε δει με τα πατίνια μέσα στο σπίτι.
Η μαμά θα πρέπει να με πιάσει πρώτα. Μάντεψε!
Δεν μ'ενδιαφέρει, φτερωτή.
Η μαμά θα φέρει την Κρις εδώ να με προσέξει.
Την Κρις;
Χριστέ μου...
- Σάρα! - Γεια!
Έρχεται η Κρις.
Φύγε απ' την μέση. Έρχεται η Κρις.
Ωχ, όχι.
Γεια σου Κρις. Πέρασε μέσα.
Σ'ευχαριστώ που ήρθες. Συγνώμη που σε ειδοποίησα την τελευταία στιγμή.
Κανένα πρόβλημα. Χαίρομαι που βοηθάω.
Σάρα.
- Μου πήρες την αλοιφή για τα σπυράκια; - Μου τέλειωσε το καφέ χρώμα.
Απίθανα. Πως θα καθαρίσω το πρόσωπό μου τώρα;
- Θέλεις λίγο πορτοκαλί; - Δεν μπορώ να βάλω μπογιά.
Πως σου φαίνεται; Νομίζω πως είναι η καλύτερη μου ζωγραφιά.
Έβαλα τις ακτίνες του ήλιου και το ειδικό του κράνος...
Απίθανα! Ξόδευσες όλη μου την αλοιφή για μια ζωγραφιά του Θωρ;
Ο Θωρ είναι ο ήρωάς μου.
- Ο Θωρ είναι αδερφή. - Δεν είναι!
- Ναι, είναι! - Δεν είναι!
- Ο Θωρ είναι τελειωμένη αδερφή. - Πάρτο πίσω, Μπράντ!
Πάρε πίσω ό,τι είπες για τον Θωρ.
Πάρ'το πίσω, Μπράντ. Πάρε πίσω ότι είπες για τον Θωρ, σου λέω.
Θα σκοτώσεις κανέναν με αυτά τα πράγματα.
Πάρε πίσω ότι είπες για τον Θωρ!
Όχι.
Αν δεν το πάρεις πίσω,
Θα πω στην Κρις για όλα τα ερωτικά ποιήματα που της έχεις γράψει.
Εντάξει, Σάρα. Συγνώμη.
- Ο Θωρ δεν είναι αδερφή. - Ευχαριστώ.
- Γεια, Κρις. - Γεια.
Γεια.
- Δεν άκουσες τίποτε πριν... - Όχι.
Απίθανα.
Φαίνεσαι υπέροχη. Εννοώ, είσαι...
Τα μαλλιά σου. Τα μάτια σου.
Τι έχουν τα μάτια μου;
Είναι σωστά τοποθετημένα.
- Μπράντ, ηρέμησε. - Ηρέμησα.
Να πάρω το παλτό σου;
Συγνώμη. Συγνώμη.
- Δεν ήθελα... - Ευχαριστώ.
Απίθανο το παλτό σου. Πρέπει να είναι από το "Σίαρς".
Γι'αυτό είναι απίθανο.
- Είναι του παππού μου. - Έχει απίθανο γούστο.
Έχει πεθάνει.
Μπράντ, σταμάτα να ενοχλείς την Κρις.
Έλα στην κουζίνα γλυκιά μου.
- Ναι, ήταν. - Είχαμε παίξει χαρτιά μαζί την περασμένη εβδομάδα.
- Γεια σας. - Γεια σου, Κρις.
- Ο Μπράντ το έκανε. - Καθάρισέ τα.
Εντάξει μαμά.
Λοιπόν, Κρις. Σου άφησα κάτι σημειώσεις.
Θα βρισκόμαστε στην ρεσεψιόν του εμπορικού κέντρου. Εδώ.
Η Σάρα δεν πρέπει να φοράει τα πατίνια μέσα στο σπίτι.
Τώρα, Σάρα, η Κρις είναι ο αρχηγός, έτσι;
Αμέ.
Θα πάμε για παγωτό;
Ναι. Αλλά μην αργήσετε, εντάξει;
Ο Μπράντ θα μείνει στον φίλο του τον Ντάριλ σήμερα, οπότε μην σε ανησυχεί.
Η Σάρα είχε έναν δυνατό βήχα..
Πέρασαν 2 βδομάδες από τότε.
...οπότε θέλω να της δίνεις από αυτό το σιρόπι.
Δως της από ένα κουτάλι κάθε ώρα και ένα ακόμα πριν πέσει για ύπνο.
Θα σταματήσεις να τρως σοκολάτες;
Θα γεμίσεις σπυράκια όλο σου το πρόσωπο.
Μαμά!
Χριστέ μου!
- Να περάσετε καλά. - Θα γυρίσουμε κατά τις μία.
- Εντάξει. - Να προσέχεις το μωρό μου.
Θα την προσέχω με την ζωή μου.
Αντίο.
Μπράντ, πήγαινε στην κουζίνα και καθάρισε τα χάλια που έκανες.
Αυτή είναι η πίσω πόρτα. Πάω εγώ.
Έλα, Κρις. Πάμε να δούμε TV.
- Θα έρθεις στο σπίτι μου τελικά; - Μπα, δεν νομίζω.
- Η Κρις είναι εδώ, έτσι; - Όχι.
Ναι, είναι. Γι'αυτό και θα κοιμηθώ κι εγώ εδώ σήμερα.
- Δεν νομίζω. - Έλα τώρα.
- Δεν της έβγαλες τα ρούχα ακόμα; - Μη είσαι αγενής. Δίνε του.
Ερωτεύτηκες και έγινες τελικά ένας κλασσικός τύπος.
- Δεν ερωτεύτηκα ακόμα. - Τι φοράει;
- Ρούχα. Τώρα δίνε του. - Πρέπει να δεις το νέο Playboy.
Έχει μια κοπέλα μέσα και είναι ολόιδια η Κρις.
Έχει κάτι τεράστια...
Θεέ μου!
- Ποιος ήταν στην πόρτα; - Ένας σκύλος.
Τι;
- Θα πας σε κολέγιο; - Ε;
Απίθανα!
Ευχαριστώ μαμά.
- Θα πας σε κολέγιο; - Όχι.
- Δόξα σοι ο Θεός. - Ηρέμησε.
Μάλλον είναι ο Μάικ.
Ναι;
Δέχεστε την χρέωση από την Μπρέντα;
- Ναι, βέβαια. - Κρις;
- Κρις, είμαι η Μπρέντα. - Μπρέντα;
Κρις!
- Μπρέντα, τι συμβαίνει; - Κρις, έχω μπελάδες.
- Πάντα είχες μπελάδες. - Όχι. Τώρα είμαι σε αληθινούς μπελάδες.
- Το έκανα! - Έπνιξες την μαμά σου με το μαξιλάρι;
Όχι, το έσκασα από το σπίτι.
Τι έκανες;
- Που βρίσκεσαι; - Είμαι σε μια στάση στο κέντρο.
Μπρέντα!
- Κοίτα, μην πας πουθενά. - Δεν έχω χρήματα.
Τα ξόδεψα όλα στο ταξί που με έφερε.
- Κρις, χρειάζομαι βοήθεια. - Το ξέρω.
Είσαι στο σπίτι μου.
Αν πάρω ένα ταξί και έρθω εκεί, μπορείς να το πληρώσεις;
Μπα. Θα κοστίσει 40$. Δεν έχω 40$.
Τότε μπορείς να έρθεις να με πάρεις;
Όχι. Πρέπει να προσέχω τα παιδιά.
Δεν μπορώ να τηλεφωνήσω αλλού. Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τίποτα.
Θα με σκοτώσει αν το μάθει.
Σε ικετεύω. Είναι τρομαχτικά εδώ.
Είδα τρεις άντρες να πυροβολούν, μια φαλακρή κινέζα χωρίς εσώρουχα...
...και εδώ είναι ένας γέρος που ζητάει να του δώσω τα προσωπικά του αντικείμενα.
Φύγε απ'το σπίτι μου.
Μόλις μετακόμισες!
Σε παρακαλώ, έλα γρήγορα.
Έχω μόνο το αμάξι της μαμάς μου. Δεν μπορώ να το οδηγήσω στην πόλη.
Ωχ, Θεέ μου! Είναι ένας τύπος με όπλο.
Πάρε με από εδώ!
Κοίτα, κάτσε κάπου και μην κουνηθείς.
Μην πας πουθενά. Θα είμαι εκεί σε μισή ώρα.
Βιάσου! Μπορεί να σκοτώσει κανέναν. Μπορεί και εμένα.
Μπρέντα;
Δεν το πιστεύω αυτό.
- Ο Μάικ ήταν; Ο φίλος σου; - Ναι.
Πρέπει να πάω στο κέντρο. Μπράντ, θα προσέχεις την Σάρα;
Αποκλείεται! Κι αν ανατιναχτεί όλο το σπίτι;
Το σπίτι δεν θα ανατιναχτεί.
Αν τον αφήσεις εδώ, μπορεί να γίνει.
Σε μία ώρα θα είμαι πίσω. Εντάξει;
- Κάνετε τα μαθήματα μαζί; - Τι;
- Τα κάνετε; - Ναι. Με προσέχετε τι λέω;
Η μαμά μου σε πληρώνει καλά για να με προσέχεις.
Μπορεί να σε προσέχει και ο Μπράντ.
Γιατί η μαμά μου να πληρώνει καλά εσένα, για να με προσέχει ο Μπράντ;
Σάρα...
- Γιατί να μην πάμε όλοι μαζί; - Γιατί...
- Σου αρέσει πολύ αυτός; - Όχι. Ναι.
Τι απ' τα δύο;
Ναι. Μου αρέσει πολύ.
Όχι, Σάρα. Οι γονείς σου θα με σκοτώσουν αν μάθουν ότι σας πήρα μαζί μου στο κέντρο.
Θα σε σκοτώσουν και όταν μάθουν ότι με άφησες μόνη μου εδώ.
Και ποιος θα τους το πει;
- Θέλει κανείς να πάει στην τουαλέτα; - Όχι.
Πάμε.
Αν ρωτήσει κανείς τίποτε, πηγαίνουμε για παγωτό.
- Πάτε βόλτα; - Χριστέ μου!
Για που το βάλατε;
- Στο κέντρο. - Στην πόλη;
- Μπορώ να έρθω; - Όχι, Ντάριλ. Γύρνα πίσω.
- Ποιος είναι αυτός; - Ο σκύλος.
Ντάριλ Κούπερσμιθ.
- Κι εσύ είσαι η Κρις Πάρκερ, έτσι; - Γύρισε πίσω.
- Πρέπει να είσαι καλή μπέιμπι-σίτερ. - Για τι πράγμα μιλάει;
Ο κύριος και η κυρία Άντερσον πρέπει να σου έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη
για να πας αυτά τα μικρά παιδιά κάτω στο Κέντρο.
- Μόνα τους. - Ναι! Δεν είναι απίθανο αυτό;
Πολύ απίθανο.
Τότε θα πω στην μάνα μου να μιλήσει στους Άντερσον για εσάς.
- Και τότε ίσως να σε πάρει να με προσέχεις και μένα. - Σταμάτα!
Και τότε ίσως να με πάς κι μένα βόλτα μέχρι την Νέα Υόρκη για παγωτό.
- Κρις... - Ντάριλ...
- Τι λες; - Τι να κάνω τώρα;
Μπες στο αμάξι να φύγουμε.
- Άς τον να έρθει μαζί μας. - Ντάριλ!
Συγνώμη, δεν μπορώ να μιλήσω. Πρέπει να φύγω.
Μπορείς να μπεις στο αμάξι;
Και βέβαια!
Παιδιά, αν κάνετε καμιά αταξία την επόμενη μία ώρα...
...ορκίζομαι στον Θεό ότι θα σας σκοτώσω... Νεκροί, δολοφονημένοι, μαχαιρωμένοι...
- Βιασμένοι; - Είμαι αρκετά μεγάλη για αηδίες.
Μάικ, τι;
- Μάικ τι, τι; - Τι κουβεντιάζουμε τώρα;
- Ποιο είναι το επίθετό του; - Τόντγουελ.
- Βιβλίο γράφεις; - Μάικ Τόντγουελ;
- Τον γνωρίζεις; - Βγαίνουν μαζί.
Οδηγεί μια κόκκινη καμάρο, έτσι;
Μπορεί και χωράει το μυαλό σου και τα αμάξια και το σεξ;
Πολλοί οδηγούν καμάρο.
Ναι, αλλά έχουν πολλοί γραμμένο στην πινακίδα τους την λέξη "ΑΠΙΘΑΝΟΣ";
Αυτό είναι ο Μάικ.
Είναι ο τύπος που με πλάκωσε γιατί του άγγιξα το αμάξι του. Πράγμα που ποτέ δεν έκανα.
- Αυτός ήταν; - Ο Μάικ δεν θα το έκανε ποτέ.
- Ναι, το έκανε. - Δεν το έκανε!
Το έκανε. Με κλώτσησε στον πισινό. Θέλετε να δείτε την μελανιά;
Όχι!
Κοίτα.
Εκεί ζει ο Θωρ.
Ο Θωρ;
Όλοι οι υπερ-ήρωες ζούνε στην πόλη.
Ο Σπαίντερ-Μαν, ο Ατρόμητος, ο Κάπταιν Αμέρικα..
Αλλά ο Θωρ είναι ο καλύτερος. Πολεμάει τις δυνάμεις του σκότους.
Δυνάμεις του σκότους, προσέξτε!
Και τότε η μπέιμπι-σιτερ ανεβαίνει τις σκάλες και ο θόρυβος γίνεται πιο έντονος.
Τρίξιμο, τρίξιμο, τρίξιμο...
Η μπέιμπι-σίτερ σταματάει στο δωμάτιο των παιδιών.
Πιάνει το πόμολο της πόρτας.
Το χέρι της τρέμει, η καρδιά της χτυπάει δυνατά.
Τρέχει ιδρώτας στο πρόσωπό της.
Ανοίγει την πόρτα...
...και τα παιδιά βρίσκονται ασφαλή στα κρεβάτια τους.
Θα ήθελα να ήμουν ασφαλής στο κρεβάτι της.
- Τι κάνετε παιδιά εκεί πίσω; - Ε..
Τίποτε. Τίποτε.
Τίποτε. Αλήθεια.
Αυτό ήταν του πατέρα μου, ηλίθιε.
Τότε δεν έπρεπε να το φέρεις μαζί σου, ηλίθιε.
- Και τι έγινε μετά; - Εντάξει.
Και όταν η μπέιμπι-σίτερ πλησίασε πιο κοντά στα παιδιά, είδε πως...
- ...δεν είχαν πρόσωπα! - Θεέ μου!
- Ήταν μια μάζα από νιανιά. - Σαν τα μακαρόνια;
- Μακαρόνια με κιμά. - Γιάκ!
Η μπέιμπι-σίτερ έβαλε τις φωνές και προσπάθησε να φύγει,
αλλά μια μορφή με μακριά μαλλιά στάθηκε μπροστά της.
Σήκωσε το χέρι του,
και είχε έναν μεγάλο γάντζο εκεί που έπρεπε να βρισκόταν το χέρι του.
Και ο γάντζος έπεσε επάνω στο πρόσωπό της. Ξανά, και ξανά, και ξανά.
- Ωχ, όχι! - Απίθανα!
- Μείναμε από λάστιχο. Κάνε στην άκρη. - Αυτό είναι απίθανο!
Δεξιά. Πήγαινε δεξιά.
- Αργά. Προσεκτικά. - Δεν είναι αστείο.
Κράτησέ το σταθερό.
- Αργά. Πήγαινε στην άκρη. - Εκεί πάω.
Απίθανα είναι.
Εμ... που είναι η ρεζέρβα;
Δεν ξέρω.
Ίσως να είναι μέσα στο αμάξι.
Έτσι δεν είναι;
Εντάξει. Πρέπει να βρούμε κάποιον να μας ρυμουλκήσει και να αγοράσουμε ένα λάστιχο.
Έχω την πιστωτική μου.
Η τσάντα μου.
Γαμώτο!
Ξέχασα την τσάντα μου.
Δεν έχω καθόλου χρήματα.
- Δεν έχω το δίπλωμά μου μαζί. - Ξέχασες την τσάντα σου;
Ναι, μικρέ παλαβιάρη.
- Είναι απίθανη. - Έχω εγώ μερικά χρήματα.
Εδώ.
50 σέντς; Πως να έχεις λεφτά μαζί σου; Αφού είσαι παιδί, διάολε.
Ναι, έχει δίκιο. Αφού είσαι παιδί, διάολε. Πως να έχεις λεφτά μαζί σου;
Γιατί δεν κάνεις καμιά βόλτα μέχρι εκεί κάτω;
Σταθείτε όλοι από πίσω μου.
Παιδιά, έχετε κανένα πρόβλημα;
Έχετε ρεζέρβα;
- Όχι. - Σάρα...!
Βγήκατε στην λεωφόρο χωρίς ρεζέρβα;
- Είμαστε ιστορία... - Και αρχαία μάλιστα.
Ηρεμήστε. Μην πανικοβάλεστε.
- Τι θέλετε; - Απλά, να σας βοηθήσω.
Μην τον ακούτε. Θέλει να μας βγάλει τα πρόσωπά μας.
Τι, φοβάστε αυτό;
Παιδιά, πρέπει να είστε από τα προάστια.
Ξαφνικά, νιώθω τελείως ηλίθια.
Μείνετε εδώ, εντάξει; Θα γυρίσω πίσω.
Ακούστε, συγνώμη που αντιδράσαμε τόσο απαίσια.
- Υποθέτω πως ήμασταν αγενείς. - Δεν πειράζει. Το έχω συνηθίσει πια.
Κοιτάξτε, σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, αλλά...
δεν έχουμε χρήματα μαζί μας.
Έκανα την μπέιμπι-σίτερ γι'αυτά τα παιδιά,
Δεν είχα μελετήσει πως θα κατέβαινα στην πόλη, αλλά ήταν ανάγκη.
Ας κάνουμε το εξής. Θα σας ρυμουλκήσω μέχρι το γκαράζ στην πόλη,
και θα σας αγοράσω ένα νέο λάστιχο. Αυτή είναι η προσφορά μου.
Εντάξει;
- Όχι, αυτό δεν είναι σωστό. - Και τότε τι είναι σωστό;
Να αφήσω τα παιδιά στην λεωφόρο, μόνα τους;
Όχι, πιστεύω πως όχι.
Λέγομαι Κρις. Κρις Πάρκερ.
Προύιτ. "Όμορφος" Τζον Προύιτ.
- Έι, κύριε; - Ναι, κοκκινομούρη;
Πως... πως συνέβη...
ξέρετε... πως το χάσατε;
- Έχασα, τι; - Το χέρι σας.
Στο Βιετνάμ;
Όχι.
Άλλαζα το λάστιχο σε ένα μεγάλο φορτηγό και ο γρύλλος χάλασε.
Το πίσω μέρος του φορτηγού έπεσε πάνω στο χέρι μου και το έβγαλα έτσι.
Βιετνάμ!
Και τι το έκαναν το χέρι; Το έθαψαν;
Όχι, δεν τους άφησα.
- Το κράτησα. - Το κρατήσατε;
Το έχω κρατήσει μέσα στο ντουλαπάκι.
- Προύιτ. - Ναι.
Ντάουσον εδώ. Μόλις πέρασα έξω απ' το σπίτι σου.
- Και τι είδες; - Δεν θα σ'αρέσει.
- Τι είδες; - Ένα αμάξι είναι παρκαρισμένο απ' έξω.
- Είναι πάλι με αυτόν τον μπάσταρδο!
Ω, Θεέ!
- Σταματήστε κύριε Προύιτ. Πιο σιγά! - Απίθανα είναι!
Είναι το αμάξι της μητέρας μου!
- Προσέξτε παιδιά. - Ωχ, Θεέ μου!
- Είναι το χέρι; - Όχι.
- Α, ωραία. - Όπλο είναι!
Μπορούμε να το ξανακάνουμε;
- Τι συμβαίνει;
- Χριστέ μου!
Δεν το πιστεύω.
Το εννοώ! Θα τον σκοτώσω!
Σε παρακαλώ, μη του κάνεις κακό.
Όλοι έξω.
Προσεκτικά.
- Όχι, σε παρακαλώ.
Το αμάξι της μάνας μου.
- Κρις, μπες μέσα στ'αμάξι. - Έι! Φύγετε απ' το αμάξι μου!
- Έλα, Σάρα. - Κλείδωσε τις πόρτες.
That's my car!
Φύγε από εκεί.
Φύγε απ' το αμάξι μου.
Ευχαριστώ, κύριε. Έσωσες τις ζωές μας.
- Κρις. - Ναι;
Εμ... Είναι κλέφτης αυτοκινήτων. Το αυτοκίνητο είναι κλεμμένο.
- Όχι. - Αμέ.
- Η γκόμενα τα 'χει χάσει. - Όχι!
Παιδιά, θέλετε γλυκό;
Μπράντ, όχι σοκολάτα. Η ακμή σου.
Σάρα, είναι η ώρα για το σιρόπι σου.
Ντάριλ, δέσε την ζώνη σου.
Τα'χει χάσει οπωσδήποτε.
Δεν έχασα τίποτε. Ακόμα έχω τον έλεγχο εδώ.
Καταλάβατε;
Κύριε, σας παρακαλώ αφήστε μας στην επόμενη γωνία.
Σ'αυτή την γειτονιά;
Ούτε εγώ δεν θα κατέβαινα σ'αυτή την γειτονιά.
- Θα μας αφήσεις σε κανένα εμπορικό κέντρο; - Σε εμπορικό κέντρο;
Που νομίζετε ότι βρισκόμαστε;
Κοίτα. Θα σας πω αυτό.
Ελάτε μαζί μου. Έχω να κανονίσω μερικές δουλίτσες.
Και μετά θα σας αφήσω σε κανέναν σταθμό του τρένου, ή κάτι τέτοιο.
Αλλά δεν πηγαίνω σε κανένα εμπορικό κέντρο. Με τίποτε!
Μου υπόσχεσαι πως δεν θα πειράξεις κανένα από αυτά τα παιδιά;
Ναι, το υπόσχομαι.
Πού πηγαίνουμε;
Στην κόλαση. Αρκετά συναρπαστικό, έτσι;
- Έχεις κλέψει όλα αυτά τα αμάξια; - Ναι. Μου αφήνουν χοντρά λεφτά.
- Δεν είναι λίγο επικίνδυνο αυτό; - Μου αρέσει ο κίνδυνος.
Που να δοκιμάσεις και μπέιμπι-σίτερ.
- Κύριε... - Περίμενε, περίμενε.
Το όνομά μου είναι Τζο Γκιπ, εντάξει;
- Κύριε Γκιπ... - Όχι, σκέτο Τζο.
Σκέτο Τζο, εντάξει.
Πρέπει να πάμε το αμάξι μας στο γκαράζ του Ντάουσον.
- Δεν νομίζεις πως πρέπει... - Ηρέμησε, όλα είναι υπό έλεγχο...
Εντάξει, διάλειμμα στην κόλαση!
- Καλό είναι. Έχει κανένα ελάττωμα; - Ναι. Μερικά.
Γεια.
Πως είστε; Είμαι ο Μπράντ Άντερσον.
Χάρηκα πολύ. Αυτή είναι η αδερφή μου η Σάρα.
Αυτή είναι η Κρις Πάρκετ και αυτός ο καλός μου φίλος, ο Ντάριλ Κούπερσμιθ.
Χάρηκα για την γνωριμία. Είναι απίθανα.
- Φοβερή μπλούζα. - Τι έκανες;
Γεια! Χάρηκα για την γνωριμία.
Ωραίο μέρος έχετε εδώ. Πραγματικά, το αγάπησα.
- Ευχαριστώ. - Ναι, είναι τρομερό.
Κοιτάξτε.
Μάλλον πήραμε λάθος δρόμο,
και αν δεν υπάρχει πρόβλημα, θα θέλαμε να φύγουμε.
Διάολε.
Μην το κρατάς μέσα σου, Γκρέιντον. Ξέσπασε επιτέλους.
Μου έφερες ένα τσούρμο πιτσιρίκια εδώ;
Ήταν μέσα στο αμάξι την ώρα που το έκλεβα.
Τι να έκανα; Να τα άφηνα στον δρόμο; Θα είχαν σκοτωθεί.
Ξέρουν το μέρος μας τώρα. Μπορεί να πάνε στους μπάτσους.
Κύριε.
Όχι, δεν θα πάμε στους μπάτσους.
Και πως το ξέρω εγώ αυτό;
Εμ...
Εμ... Μπορούμε να το γράψουμε κάπου. Έπειτα θα υπογράψουμε όλοι μας.
- Μπορούμε να το πάμε στον συμβολαιογράφο... - Βούλωσ'το.
Φέρτε μου τα πιτσιρίκια επάνω.
Θα τα κανονίσουμε μετά την συνάντηση.
Εντάξει παιδιά, πηγαίνετε σπίτι. Αδειάστε το μέρος.
Μην ανησυχείτε. Θα γυρίσουμε στο σπίτι. Ένα λαθάκι έγινε.
- Τι θα γίνει με την Μπρέντα; - Αυτή είναι "λαθάκι" των γονιών της.
Δεν βλέπω!
Κρις, σε παρακαλώ βιάσου και έλα να με πάρεις!
- Είναι νεκρό. - Σαν κι εμάς.
- Τι; - Βρισκόμαστε σε μπελάδες.
- Θα πεθάνουμε εδώ. - Όχι.
Όχι, δεν θα σκαρφαλώσουμε εκεί πάνω. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Κοιτάξτε το. Μπορεί να βγάλουμε τα μάτια μας μ'αυτό.
Ναι, αλλά αυτοί μπορεί να μας βγάλουν τα μυαλά μας έξω απ'το κεφάλι.
Το Ντάλας θα πάρει τις Φεράρι,
το Φοίνιξ θέλει μια Λαμπορκίνι και το Κλίβελαντ έχει ανάγκη από Πόρσε.
- Ξεχάστε το αυτό. - Μα, μας έδωσαν παραγγελία.
Είπα, ξεχάστε το. Δεν μ'αρέσει ο τρόπος που κάνουν τις δουλειές τους εκεί.
Το Κλίβελαντ είναι νεκρό.
Μπορούμε να πάμε σ'αυτό το παράθυρο.
- Δεν με χέζετε τώρα; - Πρόσεχε το στόμα σου.
Να προσέξω το στόμα μου; Δεν με χέζετε τώρα;
- Κι αν πέσω; - Δεν θα σ'αφήσω να πέσεις.
Ευχαριστώ, Σάρα.
Απλά, πρόσεξε.
Δεν νομίζω να μου ξαναζητήσουν οι γονείς σου να κάνω την μπέιμπι-σίτερ.
Αν το κάνουν αυτό, θα τους ζητάω συνεχώς να μου αυξήσουν το χαρτζιλίκι.
Λοιπόν, πολλαπλός φόνος, ή η Σάρα έκοψε απλά το δάχτυλό της;
- Μου βγαίνει ο τηλεφωνητής. - Μάλλον βγήκαν για παγωτό.
Εντάξει είναι. Η Κρις μπορεί να το ελέγξει.
Μάλλον η Σάρα θα κρεμιέται από το δοκάρι της οροφής τώρα.
Μην κοιτάς κάτω.
Ηλίθιε!
Μπόστον, δυο Μερσεντές.
Τι θα γίνει με την παραγγελία της Φιλαδέλφειας;
Που είναι το περιοδικό;
Το Playboy;
Εμ...
Άφησα το Playboy επάνω.
- Είχε ένα άρθρο μέσα... - Φέρ'το.
Εμπρός. Ελάτε. Γρήγορα.
Σάρα, περίμενε.
Μια BMW στην Ινδιανάπολη.
- Που είναι; - Δεν είναι επάνω.
- Νομίζω πως το έχουν τα πιτσιρίκια. - Τότε πάρ'το τους πίσω.
Ούτε αυτά είναι επάνω. Το έσκασαν.
- Που το βρήκες αυτό; - Το πήρα απ'το γραφείο.
Ελάτε.
Θα μας βάλεις σε μεγάλους μπελάδες.
- Έι! Ελάτε πίσω εσείς! - Τρέξτε!
Φέρε το αμάξι.
Έλα τώρα. Παιδιά είναι.
Τι θα κάνουμε; Θα τα σκοτώσουμε;
Φέρε το αμάξι.
Πρέπει να πάρω το περιοδικό πίσω. Είχα γραμμένη μέσα την παραγγελία της Φιλαδέλφειας.
Αυτό μπορεί να μας χώσει μέσα για 20 χρονάκια.
Πιο γρήγορα.
Ωχ, όχι.
Παιδιά, γυρίστε πίσω.
Ελάτε!
Εκεί.
Κύριε, δεν θέλουμε να διακόψουμε το κονσέρτο σας...
Θα κατεβούμε τώρα από την σκηνή...
Κανείς δεν φεύγει από αυτό το μέρος αν δεν τραγουδήσει.
Τι;
Κανείς δεν φεύγει από αυτό το μέρος αν δεν τραγουδήσει.
Θέλετε να τραγουδήσω;
- Θέλει να τους τραγουδήσω. - Τότε κάνε ότι θέλει.
- Βγάλε μας από εδώ. - Δεν ξέρω να τραγουδάω.
Γεια.
Ονομάζομαι Κρις Πάρκερ.
Μένω στο Όακ Πάρκ. Είναι στα προάστια.
Αυτό, μάλλον, το έχουν καταλάβει.
Αυτός είναι ο Μπράντ, η Σάρα και ο Ντάριλ και έχουμε προβλήματα.
Καμία αμφιβολία.
Σήμερα, εγώ και ο φίλος μου ο Μάικ, είχαμε την επέτειό μας.
Αλλά μου ακύρωσε το ραντεβού και έμεινα να προσέχω αυτούς τους τρεις.
Κι αυτό είναι σκληρό.
Και είναι σκληρό.
Να προσέχω αυτά τα παιδιά.
Πρέπει να...
Είχα ένα τηλεφώνημα από την Μπρέντα. Πηγαίνω να την πάρω.
Μας έσκασε το λάστιχο. Και το αμάξι της μαμάς μου πυροβολήθηκε.
- Ένα τύπος άρχισε να μας κυνηγάει. - Και πέσαμε σε κλεμμένο αμάξι.
- Ταξιδεύαμε πάνω στην λεωφόρο. - Σε μια παλιά Κάντιλακ.
Και είναι τόσο σκληρό.
Είναι τόσο σκληρό.
Να προσέχω αυτά τα παιδιά.
Πρέπει να...
Προσέχει τα παιδιά.
Να προσέχει τα παιδιά.
Πρέπει να...
προσέχω τα παιδιά.
Δώσ'του!
Υπάρχουν νύχτες,
Που λες ότι γεννήθηκες για να χάνεις.
Όπως σήμερα.
Και εύχεσαι τα πόδια σου,
Να περπατούν σε κάποιου άλλου τα παπούτσια.
- Κάποιοι θέλουν να μας πιάσουν. - Και η Μπρέντα μάλλον είναι νεκρή.
- Δεν έχουμε ούτε δεκάρα. - Και αυτοί πρέπει να είναι στα κρεβάτια τους.
Κι εσύ είσαι άτυχη.
Άτυχη, προσέχοντας αυτά τα παιδιά.
Πρέπει να...
Προσέχω αυτά τα παιδιά.
Υπάρχουν νύχτες.
Που λες ότι γεννήθηκες για να χάνεις.
Όπως σήμερα.
Και εύχεσαι τα πόδια σου να περπατούν,
Σε κάποιου άλλου τα παπούτσια.
Κάποιοι τύποι είναι εκεί έξω. Και το κορίτσι, μάλλον, είναι νεκρό.
- Δεν έχει ούτε δεκάρα. - Και εμείς πρέπει να είμαστε στα κρεβάτια μας.
Λοιπόν, είσαι άτυχη.
Άτυχη, προσέχοντας αυτά τα παιδιά.
Αυτό είναι!
Πρέπει να...
Προσέχω αυτά τα παιδιά.
Κανείς δεν φεύγει από αυτό το μέρος αν δεν τραγουδήσει.
Είμαστε απίστευτοι.
Απίθανο!
- Δεν ήξερα ότι είσαι τόσο πρώτη. - Εγώ το ήξερα.
Κι εσείς παιδιά, ήσασταν πολύ πρώτοι.
Ελάτε.
- Πού πηγαίνουμε; - Δεν ξέρω. Οπουδήποτε εκτός από εδώ.
- Κρις; - Ναι;
- Μπορώ να σου πω κάτι; - Και βέβαια.
Εμ...
Πραγματικά δεν σε ήξερα τόσο καλά μέχρι σήμερα.
Εννοώ πως...
Ήξερα ότι ήσουν όμορφη. Θέλω να πω πως είσαι όμορφη.
Ευχαριστώ. Αυτό είναι το κτήριο του μπαμπά σου;
Ναι.
Αλλά είσαι κάτι περισσότερο από αυτό. Είσαι επίσης και έξυπνη.
Νομίζω πως πρέπει να μπούμε μέσα.
Περίμενε. Άκουσέ με. Αυτό που θέλω να πω είναι...
Θέλω να πω...
Δεν ξέρω τι ακριβώς κάνεις με τον Μάικ Τόντγουελ. Εντάξει;
Τι;
Το εννοώ. Ο τύπος είναι εντελώς χαμένος.
Ο Ντάριλ το ξέρει. Εγώ το ξέρω.
Δεν είναι δουλειά σου.
Δεν είναι κάτι προσωπικό, Κρις...
Αλλά νομίζω πως πρέπει να δώσεις και σε κάποιον άλλον μια ευκαιρία.
Ποιον;
- Όπως τον... - Μη το πεις! Μη το πεις!
- Όπως, εμένα; - Ωχ, όχι! Το είπε.
Τι είναι τόσο αστείο;
Κοίτα, εσύ είσαι ακόμα παιδί.
Κι εσύ ακόμα ερωτευμένη με έναν μαλάκα.
Μπράντ, συγνώμη. Δεν ήθελα να...
Ξέχνα το.
Κρις, κοίτα που είναι ο Ντάριλ.
Θα ήθελα να σε γνωρίσω καλύτερα. Αν έχεις τον χρόνο βέβαια.
Έχω τόνους από χρόνο...
Τι κάνεις εδώ; Προσπαθώ να κλείσω ραντεβού εδώ.
- Είναι πολύ μεγαλύτερή σου. - Κι εσύ, δεν είσαι;
Είμαι η μπέιμπι-σίτερ του.
- Πόσο χρονών είσαι; - 17.
Κι εγώ το ίδιο.
Είσαι 17;
- Γιατί βρίσκεσαι στους δρόμους; - Το έχω σκάσει από το σπίτι μου.
Μπρέντα. Ελάτε!
Αντίο.
Ω, Κρις. Γιατί δεν είσαι εδώ;
Ωχ.
Ω, είναι μια γατούλα.
Εδώ, ψιψίνα.
Έλα ψιψίνα.
Τι έχεις πάθει; Έχεις χαθεί;
- Έφυγες απ'το σπίτι σου; - Πέτα το κάτω.
- Τι; - Άφησε το ζώο κάτω.
- Γιατί; - Για να το σκοτώσουμε.
Τι; Γιατί θέλετε να σκοτώσετε μια ανυπεράσπιστη γατούλα;
Γατούλα;
- Αυτή δεν είναι γατούλα. - Αυτός είναι ο πιο αναπτυγμένος αρουραίος.
Δεν πιστεύεις τι μπορούσε να κάνει με 20 δολάρια.
Δεν μ'ενδιαφέρει.
- Αυτοί είναι! - Τρέξτε.
Ελάτε παιδιά, τρέξτε.
Πιάσε την Σάρα.
Ελάτε πίσω!
Ποιος θα πληρώσει γι'αυτά τα παιδιά;
Κάποιος πρέπει να πληρώσει γι'αυτά τα παιδιά, αλλιώς θα καλέσω την αστυνομία.
Κανόνισέ το.
Θέλω να μου πεις τα πάντα γι'αυτά τα παιδιά.
Που τα βρήκες, από που ήρθαν.
Ξέρεις, δεν γνωρίζω...
- Δεν γνωρίζω τίποτε γι'αυτά. - Κάτι ξέρεις.
Ναι, ξέρεις. Έτσι δεν είναι;
Είναι...
Πηγαίνουν να πάρουν το αμάξι τους.
Κι εμείς θα πάμε πρώτοι.
Τι θέλουν αυτοί οι τύποι;
Μάλλον θέλουν να μας πάνε πίσω στο σπίτι.
Δεν νομίζετε;
Σάρα, νομίζω πως πρέπει να πέσεις για ύπνο λιγάκι.
- Δεν είμαι κουρασμένη. - Προσποιήσου πως είσαι κουρασμένη.
- Τότε να προσποιηθώ πως κοιμάμαι; - Εντάξει. Ό,τι θέλεις.
Χριστέ μου.
Ωραία! Απειλές!
Θα κατεβούμε στον επόμενο σταθμό.
Ούτε να το σκεφτείς πως μπορείς να κατέβεις από αυτό το τρένο.
Οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να κατέβουν...
το κάνουν μέσα σε σάκους για πτώματα.
- Αυτό είναι! - Αυτό είναι δικό μας τρένο.
Και το δικό σας τρένο τρέχει στις δικές μας γραμμές.
Και λοιπόν;
Και μόλις περάσουμε την επόμενη διασταύρωση εσύ και τα κορίτσια σου θα είστε νεκροί.
- Θα σκοτωθούνε αυτοί. - Και θα σκοτώσουν και εμάς μαζί.
Θα πάει στο Τζέφερσον.
Θα πάει στο Τζάκσον.
Θα πάει στο Ντεβερό.
Συγνώμη. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβω,
ότι είστε έτοιμοι να σκοτωθείτε μεταξύ σας.
Απλά, αναρωτιέμαι, αν μπορούσατε να περιμένετε μέχρι να πάρουμε το επόμενο τρένο.
- Κάτσε κάτω, σκύλα. - Ναι, σκύλα. Κάτσε κάτω.
Θα τους αφήσεις να μιλάνε έτσι;
- Για περιμένετε! - Πλάκα έκανα.
Αυτό ήταν αγένεια. Πάρ'το πίσω. Ζήτα συγνώμη.
- Μην ανακατεύεσαι. - Σε είπε σκύλα.
- Μπράντ, σταμάτα. - Άκουσε την σκύλα, Μπράντ.
Πρόσεχε το στόμα σου...
Πρωτευουσιάνε σκουπιδοφάγε!
Δεν μπορούσες απλά να κρατήσεις τα πόδια σου μακριά από εδώ, πιτσιρικά;
Άσε με να βοηθήσω.
- Μην τα βάζεις με τους Λόρδους της Κόλασης. - Πες τα!
Μην τα βάζεις με την μπέιμπι-σίτερ.
Εντάξει μωρό μου. Ηρέμησε.
Το κορίτσι είναι τρελό.
- Είσαι εντάξει; - Δεν το νιώθω καθόλου.
Μη το αγγίζεις. Μπορεί να μολυνθεί. Μπορεί να πάθει κάτι.
Τέτανο, γάγγραινα, σηψαιμία.
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε να περπατά. Πιάστ'ον.
- Τι θα κάνουμε με αυτόν τώρα; - Παιδιά, δεν μπορείτε να διαβάσετε;
Πηγαίντε τον στο νοσοκομείο.
Δεν το νιώθω καθόλου. Προσέξτε το αμάξι.
Άνοιξε τις πόρτες, γρήγορα.
Φύγετε απ΄την μέση.
Γιατρέ!
Κάποιος γιατρός; Σας παρακαλώ;
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Χρειαζόμαστε γιατρό. Ο φίλος μου μπλέχτηκε σε έναν καυγά.
Ηρεμήστε. Θα σας πω τι θα κάνετε.
Περιμέντε. Αυτοί είναι! Αυτά τα παιδιά έκλεψαν το αμάξι μου.
Γιατί κουβαλάτε εμένα; Αυτούς να πιάσετε!
Μπρέντα, αν είσαι νεκρή, εύχομαι να ήμουν κι εγώ μαζί σου.
- Αυτά είναι χοτ-ντόγκ, ε; - Ναι. Θέλεις ένα;
Ναι, αμέ.
Δύο δολάρια.
- Επιταγή; - Ναι, αλλά καλή επιταγή.
Η μαμά της Κρις την έγραψε για εκείνη, γιατί η Κρις ήθελε να αγοράσει κάτι,
...εγώ θα αγόραζα κάτι ψεύτικα νύχια, κι εκείνη έγραψε την επιταγή σε μένα.
Έτσι θα γράψω κι εγώ την επιταγή σε εσένα για το χοτ-ντόγκ.
Έχεις στυλό;
- Φύγε από εδώ. - Περίμενε. Πεινάω.
Προτιμάς να το πετάξεις;
- Δουλεύω μόνο με μετρητά. - Ναι, αλλά είναι καλή η επιταγή.
Όχι! Στο έκανα λιανά!
Μου δίνεις μετρητά, σου δίνω χοτ-ντόγκ.
- Αφού δεν έχω μετρητά. - Κι εγώ δεν έχω χοτ-ντόγκ!
Αυτό ήταν. Ένα ράμμα.
- Ένα ράμμα; - Ναι, ένα ράμμα.
Η πρώτη μου φορά που έμπλεξα σε καυγά και έχω μόνο ένα ράμμα;
Η Κρις θα νομίζει πως είμαι αποτυχημένος.
Γιατρέ, ο τύπος με τις μαχαιριά στο στήθος μάλλον πεθαίνει.
Κρίμα.
Γιατρέ. Ψάχνουμε έναν φίλο.
Ποιον φίλο ψάχνετε;
Αυτόν με την μαχαιριά.
- Κρίμα. - Τι;
Λυπάμαι. Ο φίλος σας είναι νεκρός.
Νεκρός;
Κρις!
Σάρα, τι συμβαίνει;
Μπράντ!
Ντάριλ, γιατί με αγκαλιάζεις;
Μπράντ, ποτέ μη μου πεθάνεις. Ποτέ.
Εντάξει. Το 'πιασα.
What happened?
Α, εσύ είσαι ο φίλος της. Λιποθύμησε.
Είχα τον χειρότερο εφιάλτη.
Βρισκόμασταν σε...
Αλήθεια, συμβαίνει ακόμα.
Είναι εντάξει. Έκανα ένα λαθάκι, εντάξει;
Τώρα παιδιά, πρέπει να κάτσετε εδώ.
Θα στείλω πάλι την νοσοκόμα για να συμπληρώσετε τα χαρτιά.
Έλα μαζί μου.
Χαρτιά. Θα θέλει να μάθει το όνομά μου τώρα.
- Θα τηλεφωνήσω στην μητέρα μου. - Όχι, όχι μητέρες.
Θα μας σκοτώσουν. Με τίποτε!
Έϊ, παιδιά! Που είναι το αμάξι μου, πανάθεμά σας;
Κύριε Προύιτ;
Μπέιμπι-σίτερ! Θέλεις το αμάξι σου; Είναι έτοιμο, ελάτε.
Έϊ, περιμένετε.
- Τι κάνετε εσείς εδώ; - Έβαλα μερικά τσιρότα στο κεφάλι.
- Που είναι το αμάξι μας; - Στο γκαράζ του Ντόουσον.
- Είναι εντάξει το αμάξι της; - Ναι. Πλήρωσα το παράθυρο.
Ήταν δικό μου λάθος. Αλλά ο Ντάουσον θέλει να πληρώσετε για το λάστιχο.
- Πόσα είναι; - 50 δολάρια.
- 50 δολάρια; - Ναι, 50 δολάρια.
Περίμενε, που πας;
- Είμαι φυγάς τώρα, καταλάβατε; - Όπως κι εμείς.
- Καλή τύχη, μπέιμπι-σίτερ. - Κι εσύ το ίδιο, κύριε Προύιτ.
Προύιτ, σταμάτα!
Κάνε στην άκρη!
Που θα βρούμε τα 50 δολάρια;
Μπορούμε να πουλήσουμε τον Ντάριλ. Τι λέτε;
Θα σκεφτούμε κάτι. Ελάτε.
- Κρις, πρέπει να τα κάνω. - Να κάνεις, τι;
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα. Σοβαρά, πρέπει να πάω.
- Προσπάθησε να τα κρατήσεις λιγάκι, εντάξει; - Σαν πάρτυ ακούγεται...
Φαίνεται σαν πάρτυ...
Και είναι πάρτυ!
- Ντάριλ, έλα πίσω. - Συγνώμη, δεν μπορώ να μιλήσω τώρα.
Γιατί έχω το προαίσθημα ότι δεν θα τον ξαναδούμε ποτέ μας;
Έλα, Σάρα. Θα πας στην τουαλέτα εκεί μέσα.
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
- Δεν κρατιέμαι. - Σε ένα λεπτό.
- Τι; - Δεν το πιστεύω.
- Δεν το πιστεύω! - Ποια είναι; Κάποια με υψηλό HQ;
Όχι, βλάκα. Είναι η Μις Μάρτιος!
Νά'τος ο Ντάριλ.
Αποκλείεται!
- Είναι η Μις Μάρτιος. - Τι;
Είναι απίστευτο. Μπορείς να μας υπογράψεις εδώ;
Ορίστε.
- Δεν το πιστεύω αυτό. - Τι δεν πιστεύεις;
- Δεν είμαι εγώ αυτή. - Σίγουρα είσαι εσύ.
Δεν είμαι.
- Πως σε λένε; - Δεν είμαι η Σεϊλίν.
- Δεν είναι η Σεϊλίν. - Τι λες τώρα.
Ελάτε παιδιά. Για σκεφτείτε το.
Πιστεύετε πως ένα μοντέλο από το Playboy,
...δεν θα είχε τίποτε καλύτερο να κάνει σήμερα,
...από το να έρθει σε ένα πάρτυ με ένα τσούρμο πιτσιρίκια;
- Ναι. - Ίσως.
Που έχεις το μυαλό σου;
Στο 'πα πως δεν είναι αυτή, ηλίθιε.
Συγνώμη.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Αλήθεια, δεν κρατιέμαι, Κρις.
- Που είναι η τουαλέτα; - Στο βάθος, δεξιά.
Θα...
Θα πάω την Σάρα στην τουαλέτα.
Ένα, δύο, τρία...
- Έι, παιδιά. - Πρέπει να έχω παραισθήσεις.
Βλέπετε κι εσείς ένα πέος να μιλάει;
Μιας και μιλάμε για πέη,
...γνωρίζετε πως περιγράφει το λεξικό του Playboy,
...την στοματική ικανοποίηση;
Εγώ ξέρω.
Δεν σε έχω δει ποτέ μου εδώ γύρω. Είσαι τριτοετής;
Δευτεροετής.
Δεν πρέπει να είσαι πρωτοετής.
Είμαι τελειόφοιτος.
- Στο λύκειο. - Στο λύκειο;
Ναι.
- Δεν μπορώ να το πιστέψω. - Τι;
Το ομορφότερο κορίτσι στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο να πηγαίνει στο λύκειο.
- Αυτό ήταν καλό. - Το εννοώ.
Ναι.
Χορεύουμε;
- Δεν έχω πολύ χρόνο. - Θα γυρίσουμε σε λιγάκι. Προλαβαίνουμε.
- Εντάξει. - Είμαι ο Νταν. Νταν Λίντς.
Λοιπόν, προσέχεις αυτά τα παιδιά;
Μάλλον αυτό δεν λέγεται ακριβώς "προσέχω".
Αν καταντήσουν αλκοολικοί, ή φονιάδες, εγώ θα φταίω.
Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
- Νομίζω πως έκανες καλή δουλειά. - Νομίζεις;
Και βέβαια. Του έφερες τόσο μακριά.
Και είναι ακόμα ζωντανοί.
Θα μπορούσε να ήταν χειρότερα.
Θα μπορούσε.
Πάντα είναι το ίδιο.
Όλοι ενδιαφέρονται για τις μπύρες και το ποδόσφαιρο.
Τι γίνεται με την αγάπη;
Το ρομάντζο;
Και το σεξ;
Εγώ νοιάζομαι γι'αυτά τα πράγματα.
Βαθιά μέσα μου.
Είμαι τόσο μόνη.
Πως μπορεί ένα κορίτσι σαν και σένα να είναι μόνη;
Αυτό είναι το πιο γλυκό πράγμα που έχω ακούσει σε όλη μου την ζωή.
Αλήθεια;
Θέλεις να πάμε στο κρεβάτι;
- Πρέπει να φύγω. - Όχι, όχι.
Πες μου πως μπορώ να σε βοηθήσω. Τι χρειάζεσαι;
Λοιπόν...
Για την ακρίβεια...
- Χρειάζομαι 50 δολάρια. - Κανένα πρόβλημα.
Αλήθεια;
Έχω μόνο 20$ επάνω μου.
- Εντάξει, φτάνουν αυτά. - Όχι, περίμενε λιγάκι.
Θα γυρίσω αμέσως.
- Θα μας δώσει 50 δολάρια. - Αυτό είναι απίθανο!
- Βρήκαμε τα χρήματα. - Αλήθεια;
Δεν είναι ωραίο αυτό, Μπράντ;
- Βρήκα μόνο 45 δολάρια. - Αυτό είναι υπέροχο.
- Ευχαριστώ πολύ. - Λοάν;
Τι στο διάολο κάνεις εκεί;
Μόλις σε αντικατάστησα, κουφιοκέφαλε.
- Είσαι νεκρός πιτσιρικά. - Δεν την άγγιξα. Είμαι παιδί ακόμα.
Παράτα τον. Είναι απλά ένα παιδί, κουφιοκέφαλε.
Θα οδηγήσω εγώ.
Αυτό είναι πολύ περίεργο.
Εμείς είμαστε περίεργοι.
- Το αυτοκίνητο είναι έτοιμο. - Αυτό είναι απίθανο.
Ευχαριστώ πολύ.
Κανένα πρόβλημα.
Γιατί δεν πας να πληρώσεις για το αμάξι και εγώ να περιμένω εδώ,
...μέχρι να γυρίσεις;
Όχι, εντάξει. Θα είμαστε εντάξει.
Είσαι σίγουρη;
Σίγουρη.
Εντάξει.
Να προσέχεις.
- Τα λέμε, παιδιά. - Αντίο.
Περίμενε.
Πού θα σε βρω για να σου δώσω τα λεφτά σου πίσω;
Μην σε ανησυχεί αυτό.
Ίσως να τα ξαναπούμε.
Έλα Μπράντ. Είναι εντάξει ο τύπος, έτσι;
Έτσι;
Κύριε Ντόουσον;
Κανείς;
Κύριε Ντόουσον;
Είναι κανείς εδώ;
Κύριε Ντόουσον;
Θωρ!
Σάρα...
Θωρ, τρομερέ Θεέ του κεραυνού.
- Ποιο είναι αυτό το παιδί; - Είστε ο κύριος Ντόουσον, έτσι;
- Μυστική ταυτότητα. - Τι θα θέλατε;
Ο κύριος Προύιτ μας στέλνει. Αυτό είναι το αμάξι μας.
Μου χρωστάτε 50 δολάρια.
Έχεις παλέψει ποτέ με τις δυνάμεις του σκότους;
Τι λέει αυτή εδώ;
- Σε πέρασε για κάποιον άλλον. - Αυτός είναι, Μπράντ.
- Κοίτα. Είναι ο Θωρ! - Πάμε να φύγουμε.
Μην τον ακούς αυτόν. Λέει συνέχεια πως είσαι αδερφή.
Βγάζεις φήμες για μένα, πιτσιρικά;
Όχι. Όχι, κύριε.
Ευχαριστώ. Πάμε, Σάρα.
Τι είναι αυτά; Αυτά είναι μόνο 45$. Μου χρωστάς 50$.
- Το ξέρω. Μόνο αυτά έχουμε. - Τότε δεν θα πάρετε το αμάξι.
Δεν θα καταλάβεις... Περάσαμε μια απίστευτη νύχτα σήμερα.
Ξέχνα το!
Μου χρωστάς λεφτά.
Ή μου δίνεις ακόμα 5 δολάρια,
...ή πάρτε δρόμο.
Νόμιζα πως βοηθούσες ανθρώπους που έχουν προβλήματα.
Έτσι είναι η πόλη.
- Μόνο τον εαυτό μου βοηθάω. - Εγώ νόμιζα...
Χάσου!
Περίμενε! Ξέρω γιατί δεν φέρεσαι ο εαυτός σου.
Δεν φοράς το ειδικό κράνος.
Φοράς καπέλο του μπέιζμπολ. Θα έπρεπε να φοράς αυτό.
Πάρε το δικό μου.
Εμπρός, πάρ'το.
Θα μου δώσεις αυτό;
Φυσικά. Αφού είσαι ο ήρωάς μου.
Πάρε το αμάξι.
Ευχαριστώ Θωρ.
Παρακαλώ. Έι, κοριτσάκι.
Έχω ένα ίδιο και στο σπίτι μου.
Θα μπορούσες να μου δώσεις την διεύθυνσή σου για να σου στείλω μια επιταγή;
- Φύγετε! - Εμπρός, Κρις. Μπες στο αμάξι.
- Ευχαριστώ πολύ. - Ευχαριστούμε.
- Ντάριλ, τι ώρα είναι; - 11:41.
Μπορούμε να πάρουμε την Μπρέντα και να γυρίσουμε στο σπίτι μέχρι τις 1.
Είμαι ξύπνια αργά!
Καλή δουλειά, Τζο Γκίμπ.
Παρακολούθα τους.
Σταμάτα!
Κλέφτρα!
Φύγε απ'το σπίτι μου.
Κοιτάξτε αυτό το μαγαζί με τα παιχνίδια.
Κρις, κοίτα το μαγαζί με τα παιχνίδια.
- Κοίτα όλα αυτά τα παιχνίδια. - Τα βλέπω.
Απίθανα!
Τι συμβαίνει;
Ο Μάικ ήταν να με φέρει σε αυτό το εστιατόριο σήμερα.
- Τι; - Μάλλον ήρθε χωρίς εσένα.
Για κοίτα εκεί.
Τι τρέχει;
Τα πάντα.
- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Ψάχνουμε για κάποιον.
- Ας μπούμε να τα πιάσουμε. - Υπομονή.
Είναι η Σέσαμι Μπλέξερ.
Αυτή είναι ηλίθια.
Σε παράτησε για μια εύκολη γκόμενα και πέρασες την νύχτα της κολάσεως.
Δεν μου αξίζει αυτό.
Πρόσεξε την Σάρα. Θα γυρίσω αμέσως.
Πρέπει να το δω αυτό.
Ξέρεις, Σες,
Κοπέλες σαν κι εσένα έρχονται μόνο μια φορά σε ολόκληρη την ζωή.
Μάλλον δύο την ίδια νύχτα.
Ωχ...
- Πως είναι η αδερφή σου; Είναι καλύτερα; - Να σου πω...
Είπες ψέματα.
- Όχι, δεν είπα. - Μη λες ψέματα!
Ηρέμησε λίγο.
Να ηρεμήσω; Ξέρεις τι έχω περάσει σήμερα;
Νομίζω πως...
...με αγαπούσες.
Αλλά ήταν όλα αηδίες, έτσι;
Κοίτα κοριτσάκι, δεν ξέρω τι νόμιζες πως είχαμε,
...αλλά δεν ήταν τόσο σοβαρό όσο ήθελες εσύ να πιστεύεις.
Εντάξει. Άφησέ την τώρα.
Ψαρεύεις πιτσιρικάδες τώρα;
Αυτό το παιδί είναι πιο άντρας στα 15 του από όσο είσαι εσύ τώρα.
- Είσαι χαμένος. - Να'τα μας πάλι.
Μόνο σε όνειρα βλέπω πως έχω κάποια σαν την Κρις για κοπέλα μου.
Αλλά εσύ την έχεις.
- Και της φέρεσε με αυτόν τον τρόπο; - Μην χάνεις τον χρόνο σου, πινέζα.
Τα πόδια της τα έχει ραμμένα μέχρι τα γόνατα.
Θέλω να σε χτυπήσω.
- Να σου κάνω την μάπα κιμά. - Ναι; Για κάν'το!
Αλλά δεν μπορώ.
Είσαι γλοιώδης. Δεν θα πέσω στο επίπεδό σου.
Μπορώ εγώ.
- Απίθανα! - Τα λέμε, Μάικ.
Το είδατε αυτό; Απίθανο δεν ήταν;
Ήμασταν απίθανοι!
Δεν ήμασταν καλοί;
- Ήμουν και ο πρώτος! - Μπορείς να το πιστέψεις;
Που είναι η Σάρα;
Έι, κοριτσάκι;
Έλα εδώ για λίγο.
Πιασ'την.
Μαμά, μπαμπά.
Σάρα.
- Σάρα. - Νόμιζα πως θα ήταν εδώ.
Άσε με.
Έϊ, κοριτσάκι.
- Διάολε! - Σάρα!
Σάρα!
- Παιδιά, κοιτάξτε. - Τι;
Είναι το κτήριο του μπαμπά μου. Ο μπαμπάς και η μαμά μου είναι εκεί.
Η Σάρα πρέπει να είναι εκεί.
Μαμά;
Μπαμπα;
Εγώ θα πάω σε αυτόν τον όροφο κι εσύ στον επάνω.
Έι, κοριτσάκι. Έλα έξω.
Έχω κάτι για σένα.
Δεν θα σε πειράξω.
Έλα, παιδάκι.
Σάρα!
Η Σάρα έχει προβλήματα.
Έι, σταμάτα! Μην πας εκεί.
Γύρισε πίσω.
Έι, περίμενε.
Χριστέ μου.
Γύρισε πίσω τώρα. Έλα.
- Ποιον όροφο; - Ας δοκιμάσουμε αυτόν πρώτα.
Θεέ μου. Πέσαμε στο πάρτυ των γονιών μου.
Σταμάτα εκεί που βρίσκεσαι. Μην κουνιέσαι.
Μη κινηθείς.
Οι γονείς μου. Τι θα κάνουμε τώρα;
- Θα πάω εκεί να βρω την Σάρα. - Δεν μπορείς. Θα σε δούνε.
Όχι, δεν θα με δουν.
Μείνετε εδώ. Θα γυρίσω.
Θα γυρίσω με τα παλτά μας, γλυκιά μου.
Δεν το πιστεύω.
Λεν Λέντσερ. Δικηγορική σχολή.
Τάξη του '68.
- Λυπάμαι, δεν είμαι εγώ. - Γλυκιά μου, πρέπει να φύγουμε.
- Χάρηκα πολύ. - Είναι λιγάκι αργά.
Ψάχνεις για κάτι;
- Πάμε. - Έλα τώρα.
Ακόμα ένα γλυκάκι. Η δίαιτά μου θα ξεκινήσει την άλλη βδομάδα.
- Είπαμε στην Κρις να γυρίσουμε στις 1. - Αυτά είναι πολύ νόστιμα.
Συγνώμη.
- Δοκιμάσατε από αυτά; - Τι;
Είναι πολύ νόστιμα. Πρέπει να βρω την συνταγή.
Μήπως ξέρετε το όνομα του κέτερινγκ;
Κέτερερ;
Εδώ είμαστε!
Συγχωρέστε με.
Είναι εντάξει;
Χτύπησες πουθενά;
Μπράντ, Ντάριλ;
- Που είναι η Σάρα; - Έξω απ'το παράθυρο.
Περίμενε. Μη βιάζεσαι.
Τι;
Ανέβηκε επάνω και βγήκε έξω απ' το παράθυρο.
Μαμά, μπαμπά;
Διάολε!
Σάρα, κρατήσου. Μην φοβάσαι.
Ντάριλ, Μπράντ, λύσε το σχοινί.
Εμπρός, γρήγορα.
Κάτσε να σε βοηθήσω.
Σάρα, πιάσε το σχοινί.
Σιγά, σιγά.
Αυτό ήταν το μόνο συναρπαστικό που συνέβηκε σήμερα.
Έλα τώρα σιγά, σιγά. Μην τον φοβάσαι Σάρα.
Πολύ ωραία. Μη κοιτάς κάτω.
Ωραία.
Συνέχισε έτσι. Μπράβο.
Πέρασε από δεξιά του.
Κρατήσου καλά.
Σχεδόν έφτασες. Κρατήσου, Σάρα.
Σκαρφάλωσε επάνω. Μας φτάνεις.
Μην ανησυχείς. Κρατήσου.
Ω, Μπράντ.
Σάρα.
- Είσαι εντάξει; - Ναι. Πάμε σπίτι τώρα;
Όχι ακόμα.
Δεν θέλω να σας κάνω κακό. Θέλω μόνο το Playboy.
Βλέπετε, αυτό κυνηγούσαμε. Μερικές σημειώσεις.
Αυτό χρειάζονται. Πρέπει να είναι πολύ σημαντικό γι'αυτούς.
Μην το πεις!
- Ουάου! - Είναι πολύ όμορφη, έτσι;
Δεν μπορεί να συγκριθεί με εσένα.
- Και με αυτόν τι θα γίνει; - Ποιον;
Έλα να δεις.
Βοήθεια.
Ας τον αφήσουμε για λίγο εκεί. Πάμε να φύγουμε.
Δώσε μου το περιοδικό και δίνε του.
Θα κανονίσω εγώ τα παιδιά.
Είχες δίκιο. Είναι επικίνδυνο να είσαι μπέιμπι-σίτερ.
Ελάτε.
Κρις!
Είμαι τόσο ευτυχισμένη!
Γιατί αργήσατε τόσο;
Δεν μπορείτε να πιστέψετε το τι πέρασα σήμερα.
Έχασα τα πατίνια μου. Δεν είναι εδώ.
- Μάλλον τα ξέχασες κάπου. - Πρέπει να γυρίσουμε να τα βρούμε.
Όχι, γλυκιά μου, δεν μπορούμε.
- Μπράντ; - Τι;
Σάρα, δεν είναι αυτό το αμάξι των γονιών σου. Έτσι δεν είναι;
- Αυτό είναι! - Όχι!
- Τι θα κάνουμε; - Σκύψτε όλοι!
Ω, Θεέ μου, κοίτα αυτόν τον τρελό.
Ο Μπράντ και η Σάρα θα αργήσουν να οδηγήσουν στον δρόμο με κάτι τύπους σαν κι αυτόν.
- Πόσο γρήγορα οδηγεί ο πατέρας σου; - Δεν ξέρω. Γύρω στα 45km/h.
Θα πάμε με 80.
Μπράντ, Σάρα, Ντάριλ, ανεβείτε επάνω. Φορέστε πιτζάμες.
- Δεν έχω πιτζάμες εδώ. - Δεν με νοιάζει. Ανέβα επάνω.
- Εσύ στο σπίτι σου. - Δεν θέλω να πάω σπίτι.
Πρέπει να πας. Συγνώμη. Θα σου τηλεφωνήσω αύριο.
- Γεια Κρις. Συγνώμη που αργήσαμε. - Ω, δεν πειράζει.
Κανένα πρόβλημα;
Όλα καλά. Ο Ντάριλ έμεινε εδώ, μαζί με τον Μπράντ.
Ο Ντάριλ εδώ; Ουάου!
Θα ήταν εφιάλτης για σένα.
- Έχει χάσει το κεφάλι του. - Αηδία!
- Τι έγινε; - Όλα είναι εντάξει.
Κρις, μπορούμε να το ξανακάνουμε την επόμενη Παρασκευή;
Κοίτα Σάρα...
Μάλλον θα βγω στην σύνταξη...
Μα πρέπει να μου κάνεις την μπέιμπι-σίτερ πάλι.
- Θα δούμε, εντάξει; - Εντάξει.
Ξέρω πως οι τελειόφοιτες δεν βγαίνουν με πρωτοετείς σαν κι εμένα,
...και αν σε δω στο σχολείο,
...και σου πω "γεια" και με αγνοήσεις, ως συνήθως, δεν πειράζει.
Δεν αγνοώ τους φίλους μου, Μπράντ.
Κρις;
Θέλω να σου πω ευχαριστώ,
...που μου έδωσες την πιο συναρπαστική νύχτα της ζωής μου.
Μέχρι τώρα.
- Κι εγώ το ίδιο. - Κι εγώ.
Κι εγώ, επίσης.
- Σ'ευχαριστούμε πολύ, Κρις. - Παρακαλώ.
Αντίο.
- Γεια. - Γεια!
Πως ήξερες πως...
Σκέφτηκα πως το κοριτσάκι θα χρειαζόταν αυτά τα πατίνια.
Τα ξέχασε στο πίσω κάθισμα.
Ήρθες μέχρι εδώ για να επιστρέψεις αυτό;
Μάλλον... Ήθελα να σου ζητήσω...
Ω, ήρθες για τα χρήματα...
Όχι, όχι, όχι...
Γυρεύω μια μπέιμπι-σίτερ.
Αλήθεια;
Λοιπόν...
Νομίζω πως σήμερα ήταν η τελευταία μου βάρδια.
Ω!
Κρίμα.
Ποιον θα προσέχω;
Εμένα.
Μπορεί να βγω αργότερα στην σύνταξη.
Φίλα τον!