ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΨΥΧΩΝ
Υπότιτλοι:Απόδοση <<"teo64">>
Σάλλυ;
Συγγνώμη. Μοιάζεις με ένα κορίτσι που ξέρω.
Αλήθεια;
Έχω φύγει εδώ και επτά χρόνια.
Όταν έρχεσε σπίτι με ένα άτομο στο μυαλό σου,
περιμένεις να το βρεις μέσα σε πέντε λεπτά.
Ακούγεται περίεργο.
- Δεν είμαι τρελός, σας διαβεβαιώνω. - Πραγματικά;
Συγγνώμη. Αυτό ήταν όλο.
Κρίμα ...
Νομίζω ότι η βροχή σταμάτησε.
- Είναι καθαρά. - Πάμε στη θάλασσα να κολυμπήσουμε.
- Μόνο εσύ και εγώ. - Ναι, αφήστε τους άλλους.
Ας βιαστούμε!
Τι έχει στο μυαλό του ο ναυτικός;
Τίποτα απόψε, ευχαριστώ.
Δεν είσαι ο Γιόχανς;
Ναί.
Δεν αναγνωρίζεις την Σόφι;
Φυσικά! Είσαι η Σόφι!
Να σκεφτείς ότι δεν σε αναγνώρισα!
Εγώ σε αναγνώρισα αμέσως.
- Λόγω της καμπούρας μου, έτσι; - Χαζέ!
Έλα να πιεις καφέ στο σπίτι. Είμαστε μόνο η Σέλμα και εγώ.
- Δεν θέλω να σας ενοχλήσω. - Δεν ενοχλείς καθόλου.
Εγώ έχω τελειώσει, και η Σέλμα είναι σπίτι με ρευματισμούς.
Φαντάσου, σε νεαρή ηλικία!
Πάντα την λέω, "Μη βγαίνεις πολύ νωρίς την άνοιξη."
Πώς μεγάλωσε το αγόρι!
Και πόσο όμορφος δείχνει με την στολή του.
Φαίνεται υγιής με καλό χρώμα.
Είναι χαρά να σε κοιτάζουμε.
Όλα είναι ακριβώς τα ίδια.
Και εσείς οι δύο, δεν έχετε αλλάξει καθόλου.
Δεν φαίνεται η πλάτη μου ίσια;
Σίγουρα είναι!
Αυτό είναι απίστευτο.
Πριν από επτά χρόνια είχα καμπούρα. Τουλάχιστον φαινόταν έτσι.
- Τώρα απλά φαίνεται όταν σκύβω. - Δεν μπορείς να την δεις!
Ήταν στο κεφάλι σου που συνέβαινε.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Έτσι ... πού είναι ο καφές;
Έρχομαι αμέσως!
Κάναμε καλά που αγοράσαμε όλα αυτά τα μπισκότα!
- Ποιος μένει εκεί; - Κάποιο κορίτσι. Είναι προσωρινά.
Πιθανότατα κοιμάται.
- Πρέπει να μιλάμε πιο σιγά. - Δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
Είναι άρρωστη για αρκετό καιρό.
- Τι τρέχει με αυτήν; - Δεν γνωρίζω.
Λέει ότι είναι άρρωστη, αλλά μου φαίνεται υγιής.
Υποψιάζομαι ότι η ζωή είναι πολύ γι 'αυτήν.
- Ξέρεις τι είναι αυτό; - Οχι.
Άσε με να δω.
Το έγραψα αυτό όταν ήμουν επτά ή οκτώ χρονών.
Το έχεις ακόμα;
Θέλεις να το διαβάσω;
«Η Σέλμα είναι χοντρή και ψηλή.
Την αρέσει η καθαριότητα πάνω απ 'όλα.
Και να φροντίζει για τα μικρά και μεγάλα πράγματα.
Ζει με την Σόφι στο υπόγειο.
Είναι σαν μια μητέρα για όλους μας.»
Τι είναι όλη αυτή η φασαρία!
- Δεν μπορώ να κοιμηθώ. - Έλα, έχει καφέ.
- Όχι, ευχαριστώ. - Όπως επιθυμείς.
Είσαι τόσο δυσάρεστη, Σόφι.
Μακάρι να είχες τη ζωή μου.
- Έλα να πάρεις καφέ. - Είπα όχι!
Αγνοησέ την και θα πάει στο κρεβάτι.
Είναι στο μυαλό της απόψε.
Ποια είναι;
Την ξέρεις.
- Σόφι! - Μπορούμε να τον πούμε.
Ναι, ξέρω.
Μην ανησυχείς.
Δεν είμαι αναστατωμένος.
Έτσι είναι απλά η ζωή.
Μερικοί άνθρωποι είναι τυχεροί. Ορισμένοι δεν είναι.
- Σωστά, Σόφι; - Απολύτως.
Αυτό το κορίτσι ήταν πάντα περίεργο. Δεν μπορούσε να έχει το μυαλό της.
Την αγαπούσα πάρα πολύ.
Το ξέρουμε ότι το έκανες.
Ήθελε να γνωρίσει έναν πλούσιο άνθρωπο,
για να πάει μαζί του.
Μου έδωσε πολλά, και δεν θα την ξεχάσω ποτέ.
Νομίζω ότι θα πάω να την δω.
Ξέρω ότι είναι μια συναισθηματική ανοησία,
αλλά όλα αυτά τα χρόνια την σκεφτόμουν σχεδόν κάθε μέρα.
Δεν σε αναγνώρισα στην αρχή.
Στη συνέχεια, ναι.
Δεν σκέφτηκα την καμπούρα. Ήταν αρκετά ηλίθιο για να πω ποια ήμουν.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Φαίνεσαι υγιής.
Αυτή η καταιγίδα είναι πραγματικά απαίσια ...
αλλά θα καθαρίσει λίγο τον αέρα.
Έχει ακόμα ζέστη.
Νομίζω ότι θα πάω έξω.
Έχει περάσει πολύς καιρός.
Επτά ή οκτώ χρόνια.
Πιστεύω να είσαι καλά.
Φαίνεσαι ακριβώς το ίδιο.
Ο πατέρας σου πέθανε πέρυσι, αλλά ίσως το ήξερες αυτό.
Όχι, δεν το ήξερα.
Πέθανε από πνευμονία.
- Και η μητέρα μου; - Δεν ξέρω.
Θα πας να την δεις;
Δεν προλαβαίνω. Σαλπάρουμε το πρωί.
Φεύγεις πάλι;
Και πώς είσαι;
Εγώ;
Τώρα κουρασμένη, αλλά συνήθως πολύ καλά.
Και σύντομα θα είμαι τρισευτυχισμένη.
Καημένο πλάσμα.
Δεν χρειάζομαι την λύπη σου! Απλά φύγε!
Φεύγεις τόσο σύντομα;
Αυτό το καταραμένο κορίτσι κατέστρεψε το βράδυ!
- Θα ήταν καλύτερα νεκρή! - Δεν είναι ωραίο να μιλάς έτσι!
Μείνε λίγο παραπάνω. Θα φτιάξω κι άλλο καφέ.
Όχι ευχαριστώ. Πάω να περπατήσω λίγο.
Θα σας δω κάποια άλλη βραδιά.
Αντίο σας.
Πρέπει να σκεφτώ ξανά, εκείνη την ημέρα πριν από επτά χρόνια,
όταν ξεκίνησαν όλα.
Η μητέρα, ο μπαμπάς και εγώ, ζούσαμε στο σκάφος διάσωσης.
Πηγαίναμε σε ναυάγια.
Πρέπει να σκεφτώ ξανά, εκείνη την καυτή καλοκαιρινή μέρα,
καθώς βρισκόμουν στο μηχανοστάσιο,
ακούγοντας τους άνδρες να επικρίνουν τον πατέρα μου.
Πρέπει να τα θυμηθώ, για να απαλλαγώ από αυτά μια για πάντα,
να είμαι απαλλαγμένος από τα πάντα που μου προκαλούν πόνο.
Έχει βυθιστεί από τη μία πλευρά και πάλι!
Γαμώτο καπετάνιε Μπλουμ!
Τρεις ημέρες εργασίας για το τίποτα.
Και όλα αυτά επειδή ο καταραμένος καπετάνιος Μπλουμ, είναι έξω στην πόλη για πιοτό.
Δεν είναι η πρώτη φορά.
Τι κάνεις;
Αναφορά.
- Σε ποιόν γράφεις; - Στην κρατική αρχή για τα αλκοολούχα ποτά.
Έχουν ακυρώσει το βιβλίο μερίδας ποτών,
και γράφω για να ρωτήσω γιατί.
- Δυστυχία. - Γαμώτο καπετάνιε Μπλουμ!
Λοιπόν, κάντε κάτι γι 'αυτό!
- Αν δεν είναι εδώ αύριο, έχω φύγει. - Μην τολμήσεις.
Πόσο περιθώριο πρέπει να έχω στην διοίκηση,
όταν τους γράφω;
Αν αυτό συνεχιστεί, σύντομα δεν θα έχουμε ούτε μια δεκάρα.
Η όλη δουλειά πέφτει!
Γιατί δεν μιλάμε με τον Γιόχανς;
Ο πατέρας του θυμώνει, όταν ανοίγει το στόμα του.
Θα μπορούσαμε τουλάχιστον να προσπαθήσουμε.
Johannes;
- Τι τρέχει; - Τίποτα.
- Έχει γίνει τίποτα; - Γιατί;
Θα φύγεις μέσα σε λίγες εβδομάδες,
αφού κανόνισες το διαβατήριό σου για την Τρίτη.
Δεν θα φύγω ποτέ.
Φυσικά και θα φύγεις!
Ο γέρος θα με σταματήσει.
Θα σε βοηθήσω εγώ.
- Εσύ; - Νομίζεις ότι δεν μπορώ;
- Δεν μπορείς να τον χειριστείς. - Δεν είναι τόσο κακός όσο νομίζεις.
Τον υπερασπίζεσαι, αλλά σε αντιμωτοπίζει σαν σκυλί!
Είμαστε παντρεμένοι 25 χρόνια.
Δεν τον νοιάζει για μας.
Θα μας άφηνε όλους αν μπορούσε.
Πρέπει να ακούσεις πώς μιλάνε οι άνδρες γι 'αυτόν.
- Τι θέλεις; - Αναρωτιόμασταν ...
Αν μπορούσαμε να ξεκινήσουμε τη διάσωση του ναυαγίου χωρίς τον γέρο σου.
Διαφορετικά χάνουμε την αμοιβή μας,
και τόσο ο Πέκκα όσο και εγώ έχουμε οικογένειες να υποστηρίξουμε.
Θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε αμέσως, χωρίς τον καπετάνιο.
Θα μπορούσες να είσαι ο διοικητής μας,
και να είσαι υπεύθυνος.
Ο γέρος θα γίνει έξω φρενών.
Αν είμαστε μαζί, δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Έχει όλα τα κλειδιά.
Μπορούμε να σπάσουμε την κλειδαριά και να πάρουμε όλα τα εργαλεία.
Εντάξει.
Γιόχανς! Σκέψου τι κάνεις.
Το έχω ήδη σκεφτεί.
Ο γέρος θα έχει μια μεγάλη έκπληξη.
Θα δει ότι μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά, και χωρίς αυτόν.
Τι έχεις εκεί; Αυτό είναι ωραίο!
Σου ταιριάζει, ε;
Θα το πάρω.
Θα σε πληρώσω καλά για αυτό.
Μια ακόμα κορώνα; Σίγουρα.
Κλείσε αυτό το μεγάλο στόμα μία φορά!
Έλα, αγόρια.
Ακόμα ένα σεντ!
Το όνομά μου είναι Αλέξανδρος Μπλουμ και σου λέω να το βουλώσεις!
Οι προφήτες λένε για τη ζωή,
Ότι είναι η αναμφισβήτητη ευδαιμονία,
Δώστε μερικές φορές και μην ζητάτε μόνο!
Η αλήθεια είναι αυτή,
Και τι χάλια αν δεν είναι αληθινό,
Δεν θα αδράξουμε αυτή την ευδαιμονία;
Έλα στο σπίτι, όμορφε συνάδελφε,
Κάποια νύχτα όταν θέλεις γλυκό,
Αν ο συμπατριώτης είναι καλός,
Είμαι βέβαιη ότι θα ένιωθα χαρούμενη,
Για να του προσφέρω καραμέλα,
Γιατί δεν μπορώ ποτέ να πω όχι,
Έλα στο σπίτι, όμορφε συνάδελφε,
Κάποια νύχτα όταν θέλεις γλυκό,
Αν ο συμπατριώτης είναι καλός,
Είμαι βέβαιη ότι θα ένιωθα χαρούμενη,
Για να του προσφέρω καραμέλα,
Γιατί δεν μπορώ ποτέ να πω όχι.
Τι; Παρακολουθώ την παράσταση!
Άσε με ήσυχο!
Τι διάολο!
Είσαι τρελός;
Αν έχεις κάτι να μου πεις, βρες κάποια άλλη στιγμή!
Κάνεις πάλι φασαρία;
Νομίζεις;
- Καλύτερα να φύγεις. - Γιατί;
Η αστυνομία θα έρθει σύντομα εδώ.
Διασκεδάζουν πάντα στη διασκέδαση.
- Είσαι τρελός. - Ναι, είμαι αρκετά τρελός.
- Έλα μαζί μου. - Έρχομαι!
- Τι τρέχει; - Δεν είμαι σίγουρος.
Είναι τα μάτια μου.
- Τα μάτια σου; - Αυτό συμβαίνει μερικές φορές.
Ίσως από μια από αυτές τις γροθιές.
Μπορεί.
Έλα πίσω σύντομα.
Ναι, και δεν θα αργήσω, αυτή τη φορά.
Σάλλυ!
- Τι θελεις; - Ήρθα να δω πώς είσαι.
Είμαι καλά.
- Είδες γιατρό; - Ναι το έκανα.
- Ήταν όλα καλά; - Ναί.
Όλα ήταν μια χαρά.
Είναι σοβαρό;
Κάτι για ένα νεύρο, και κάποιο υγρό που στεγνώνει.
Θα μείνω τυφλός.
- Πότε θα συμβεί αυτό; - Δεν μπορούσε να πει.
Αλλά νομίζω ότι θα είναι σύντομα.
Τι θα κάνεις;
Η τύφλωση δεν είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο.
Όχι, δεν είναι.
Το να μην έχεις δει ποτέ τίποτα, είναι πολύ χειρότερο.
Τι εννοείς;
Πάω να σώσω τη βάρκα ...
και τότε θα φύγουμε από αυτό το μέρος ...
εσύ και εγώ, και θα πάμε πολύ μακριά.
- Θα μου άρεσε αυτό. - Είσαι σίγουρη;
Αν γνωρίζεις τον διευθυντή του καμπαρέ,
δεν χρειάζεται να αμφιβάλλεις.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Αυτή η φωτογραφία είναι από την Ταϊτή.
Δες τους φοίνικες.
Αυτό είναι από την Κεϋλάνη, ένα νησί στην Ινδία.
Υπάρχουν και φοίνικες.
Και αυτό είναι ένα αποξηραμένο δέρμα καρχαρία.
Και κοίταξε εδώ.
Αυτά είναι κοράλλια και κοχύλια από τα νησιά του Ειρηνικού.
Ροζ και λευκό κοράλλι.
Και κοχύλια από κάθε χρώμα και μέγεθος.
Αυτό είναι γαλάζιο.
Αυτό αλλάζει το χρώμα του καθώς το ανάβεις στο φως.
Κοίτα αυτό!
Άκου.
- Ένα θρόισμα. - Σωστά.
Αυτή είναι η θάλασσα που βουίζει.
Μπορώ να ακούω αυτό το κοχύλι για ώρες κάθε φορά.
Κάθε βράδυ βάζω ένα κέλυφος στο αυτί μου,
και είναι σαν να μου ψιθυρίζει μια φωνή,
να μην μείνω εδώ,
να βγω ξανά στη θάλασσα.
Και το βράδυ, αυτές οι φωνές,
ακούγονται πιο καθαρές.
Κράτα το.
Μπορώ να το κρατήσω για πάντα;
Θα σου μιλήσει εξίσου καθαρά.
Ξέρω ότι θα το κάνει.
Ζητάς και κάτι άλλο;
Ναι, θέλω και κάτι άλλο.
Έτοιμοι εδώ!
Έτοιμος!
- Έτοιμος! - Λέει ότι είμαστε έτοιμοι.
- Έχει μετακινηθεί πολύ; - Ναί.
Νομίζω ότι θα είναι δύσκολο.
- Ετοιμος; - Δοκίμασε την αντλία πριν την κατάδυση.
Ας ελπίσουμε να συνεχίσει στην ίδια θέση.
Χθες το βράδυ ήταν δύσκολο να μετακινήσεις τις αλυσίδες.
Πιθανότατα γλίστρησαν πίσω.
Είναι καλύτερα να μετακινήσεις την αλυσίδα προς την πρύμνη.
Έβαλα τη βαλβίδα να λειτουργεί.
Ετοιμος;
Είναι παράξενο ακούγοντας τη λειτουργία της αντλίας,
χωρίς τον καταραμένο Μπλουμ.
Αλήθεια;
Λοιπόν, δεν είναι περίεργο;
που αυτός ο καταραμένος καπετάνιος Μπλουμ, είναι εδώ τώρα;
Δεν είναι έτσι, Πέκκα;
Είμαι εδώ ή όχι;
Απάντησε μου!
Ο καπετάνιος είναι εδώ.
Πες "αυτός ο καταραμένος καπετάνιος Μπλουμ είναι εδώ."
Αυτός ο καταραμένος καπετάνιος Μπλουμ είναι εδώ.
Τώρα, ο Πέκκα θα ήταν τόσο ευγενικός ώστε να σταματήσει την αντλία;
Με ενοχλεί.
Μπαμπά;
Τι θέλει ένας αξιωματικός, από έναν φτωχό άνθρωπο σαν κι εμένα,
που δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί τη βάρκα του;
Είναι βυθισμένη στο βυθό για τρίτη φορά!
- Τι κρίμα. - Δεν βλέπεις ...
- Δεν φωνάζουν τους επισκέπτες στο πλοίο. - Τι;
Οι κύριοι πρέπει να συμπεριφέρονται με αξιοπρέπεια,
όταν υπάρχει καλεσμένος στο πλοίο.
Σάλλυ!
Αυτό είναι το αγόρι μου. Το μεγάλο αγόρι.
Πρώτος αξιωματικός του πλοίου.
Δεν πρόκειται να χαιρετήσεις την κυρία; Το όνομά της είναι Σάλλυ!
Δεν πρόκειται να πεις γεια;
Τι κάνεις.
Δεν έχουν συνηθίσει να βλέπουν ανθρώπους.
Ιδιαίτερα νεαρές κυρίες.
- Ο Αλέξανδρος λέει ότι είσαι ο Γιόχανς. - Ποιος Αλέξανδρος;
Είμαι ο μόνος Αλέξανδρος στο σκάφος, δεν είμαι;
Είναι διασκεδαστικό,
να βλέπει κανείς τα ψάρια στο νερό,
μπροστά και πίσω;
Δεν είναι αγενής η ερώτηση της κυρίας.
Είναι ή δεν είναι διασκεδαστικό,
να βλέπεις τα ψάρια να κολυμπάνε μπροστά και πίσω;
Ναι, είναι διασκεδαστικό να παρακολουθείς τα ψάρια να κολυμπούν μπροστά και πίσω.
Το άκουσες αυτό, Σάλλυ; Λέει ότι είναι διασκεδαστικό.
- Αυτή είναι η Σάλλυ. - Τι κάνεις.
Η Σάλλυ θα σε βοηθήσει στο μαγείρεμα και τέτοια.
Τα καταφέρνω καλά.
Όχι, δεν το κάνεις. Αυτή θα ελαφρύνει το φορτίο σου.
- Δεν καταλαβαίνω. - Θα κάνω το καλύτερό μου.
Έτσι μπράβο!
Θα πάρει την κουκέτα του Γιόχανς. Θα πάει με τους άνδρες.
Τι γίνεται αν δεν το κάνω;
Θα υπακούσεις.
Οι κουκέτες τους είναι αρκετά μεγάλες τόσο για εσένα όσο και για την καμπούρα σου.
Μην ανησυχείς, μαμά. Η ημέρα του θα έρθει.
Τι ώρα νομίζεις ότι είναι;
Περίπου 3:00.
- Μπορείς να το χειριστείς μόνος; - Κανένα πρόβλημα.
Τα λέμε τότε.
- Τι σκαρώνεις; - Πάω από το πορθμείο 3:00 στην πόλη.
- Να κάνεις τι; - Ξέρεις πολύ καλά.
Υποσχέθηκες ότι Θα μπορούσα να πάω σήμερα στην πόλη
και να μεριμνήσω για το διαβατήριό μου.
- Δεν το θυμάμαι αυτό. - Ρώτησε τη μαμά. Σε άκουσε.
Αλίκη, έλα εδώ.
Δεν υποσχέθηκε ο μπαμπάς ότι θα μπορούσα να πάω στην πόλη,
και να πάρω το διαβατήριό μου σήμερα;
Δεν μπορείς να πας μια άλλη μέρα;
Θα είναι πολύ αργά. Πρέπει να είναι σήμερα.
Σε χρειαζόμαστε. Πρέπει να τελειώσω την επίτευξη αυτού του σκάφους.
- Γιατί η ξαφνική βιασύνη; - Έχω τους λόγους μου.
- Γιατί; - Δεν είναι δουλειά σου!
- Θα πάρω το πλοίο στις 3. - Πραγματικά; Ενδιαφέρον.
- Τον υποσχέθηκες ... - Όχι από ότι θυμάμαι.
Κανείς δεν σε ρώτησε. Μπορείς να πας.
Σκούπισε το πρόσωπό σου, και ανέβα στο κατάστρωμα.
Είναι παραγγελία.
- Οχι! - Κάνε οτι σου λέω!
Δεν μπορείς να με αναγκάσεις να μείνω!
Αυτή είναι η μόνη μου ευκαιρία.
Ευκαιρία;
Θα χαλάσεις τα πάντα για μένα!
Μία από αυτές τις ημέρες, Θα πηδήσω στη θάλασσα.
Τι συμβαίνει;
Θέλεις να είσαι ναύτης, ή πρώτος καπετάνιος;
Ίσως καπετάνιος της δικής σου βάρκας.
Έχεις εκπαιδευτεί ως πλοηγός, Φυσικά...
και τώρα θέλεις να αποπλεύσεις στις επτά θάλασσες.
Ακόμα κι αν ξέρεις να ταξιδεύεις, πρέπει να μάθεις,
τον πρώτο κανόνα στη θάλασσα.
Να μάθεις πειθαρχία και να κάνεις ότι σου λένε.
Ωστόσο νομίζεις ότι θα είσαι πρώτος αξιωματικός ...
ίσως ακόμη και καπετάνιος.
Αυτό το χαμόγελο ...
Θα μπορούσα να σε ρίξω γροθιά,
Θα πληρώσεις για αυτό.
Aλίκη, το αγόρι σου είναι ευγενικό.
Ξέρει πώς να μιλήσει στον πατέρα του.
Αρκετά!
Τι νομίζεις ότι θα συμβεί αν προσπαθήσει να με χτυπήσει;
Περιμένω, αλλά τίποτα δεν συμβαίνει.
Ξέρεις τι νομίζω;
Δεν νομίζω ότι θα τολμούσε. Είναι πολύ αδύναμος.
Ή ίσως φοβάται ότι ο πατέρας του μπορεί να τον νικήσει.
Ο μελλοντικός μας καπετάνιος!
Κράτησε την ψυχραιμία σου, Γιόχανς.
Συμφωνώ επίσης.
Πήγαινε να στεγνώσεις τα δάκρυα σου.
Στη συνέχεια ανέβα στο κατάστρωμα. Η συζήτηση τελείωσε.
Είσαι ένα κάθαρμα!
Δεν θα ξεφύγεις έτσι!
Σε έχω όλη την ώρα στα πόδια μου,
πρέπει να ακούω και τις βρισιές σου;
Ανάθεμα ...
Κάνω υπομονή μαζί σου γιατί σε λυπάμαι,
αλλά αυτό είναι αρκετό!
Ποτό.
Είπα ποτό!
Οχι; Τότε θα το πιω εγώ.
- Είσαι μεθυσμένος. - Ναι είμαι!
Είσαι όμορφη.
Πρέπει να είναι ωραίο να είσαι τόσο όμορφη ...
γιατί το ξέρεις ότι είσαι.
- Πρέπει να με βρίσκεις επαναστατικό. - Γιατί να το κάνω;
Η μαμά με ρώτησε μία φορά αν έχω κάποιο κορίτσι,
και είπα ότι δεν έχω, γιατί είμαι πολύ σκληρός.
Αλλά αν ένα κορίτσι, δει την καμπούρα και έρθει μαζί μου, θα τρελαθώ.
Σάλλυ, τι κάνεις εδώ;
Έχεις έναν άντρα στη γη;
- Έναν άντρα που αγαπάς; - Δεν είναι δουλειά σου.
Θα μπορούσα να είμαι ο τύπος σου. Θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου;
Μη με αγγίζεις!
Η όμορφη και το τέρας!
Μη το λες αυτό!
Δεν είμαι εγώ τέρας;
Αν πεις όχι, λες ψέματα.
Κανείς δεν έχει μια τόσο μεγάλη καμπούρα.
Κοίτα!
Τότε πες μου αν κοιμάσαι μαζί μου.
- Πες μου ότι είμαι παραμορφωμένος! - Ασε με ήσυχη.
Πες μου ότι είμαι παραμορφωμένος!
Ναι, είσαι παραμορφωμένος.
Καλώς.
Τώρα λες την αλήθεια.
Οχι! Ασε με ήσυχη!
Ασε με να φύγω!
- Είσαι άρρωστος; - Οχι γιατί;
Σκέφτηκα ότι μπορεί να είσαι άρρωστος ...
αφού ήπιες όλο το κονιάκ μου.
- Ο Χανς με βοηθά να το αντικαταστήσω. - Πολύ ωραίο αυτό.
Δεν θα πιούμε περισσότερο.
Αύριο θα είναι καλός ο καιρός.
Και χθες ήταν καλός ο καιρός.
Αναρωτιέμαι τι καιρό θα κάνει αύριο.
Ή την επόμενη εβδομάδα. Ή σε δέκα χρόνια από τώρα.
Υπάρχει κάποιος που θέλει κι άλλο;
Η σούπα σου είναι εξαιρετική, Aλίκη.
Η Aλίκη κάνει τα πάντα καλά.
Αν δεν είχαμε την Aλίκη ...
Μετά τι;
Τίποτα.
Χανς, είσαι πάντα τόσο ομιλητικός. Δεν υπάρχουν διασκεδαστικά νέα απόψε;
- Οχι. - Το βλέπω.
Έχω άλλα πράγματα στο μυαλό μου.
Ποια πράγματα;
Εσύ, για παράδειγμα.
Τώρα είσαι ένας βρώμικος γέρος.
Αυτή είναι η τελευταία φορά που δουλεύω μαζί σου.
Φαίνεται ότι έχουμε σκεφτεί το ίδιο πράγμα.
Μάλλον αστείο!
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Θυμάσαι όταν ο Γιόχανς ήταν μικρός,
και είχαμε μόνο τον Χανς να μας βοηθάει;
Χρησιμοποιούσαμε μόνο μια αντλία χειρός,
για τα μικρά σκάφη,
και για όλα τα ναυάγια που πηγαίναμε.
Είχαμε παλιό εξοπλισμό, αλλά ήμασταν νέοι.
Θυμάσαι;
Έδινα αέρα προς τα κάτω στους πνεύμονές σου ώστε να μπορείς να αναπνεύσεις,
όπως περιπλανιόσουν μεταξύ των φυκιών και των βράχων κάτω.
Ήταν σαν να σου έδινα ζωή κάθε φορά που έσπρωχνα το μοχλό.
Θυμάσαι;
Αυτές ήταν οι καλές εποχές.
Δεν μπορώ να βοηθήσω όπως είναι τα πράγματα, Aλίκη.
Και τι έμεινε για μένα;
Είκοσι πέντε χρόνια ...
Δεν έχω τη δύναμη πια.
Είμαι μεγάλη πια.
Προσπάθησα, Aλίκη.
Ορκίζομαι ότι προσπάθησα.
Δεν είμαι σίγουρη τι εννοείς.
Δεν είχα ζωή πριν σε συναντήσω.
Η αγάπη μου για σένα μου έδωσε τη δύναμη,
να συνεχίσω μέσα στις δύσκολες στιγμές.
Η χαρά σου ήταν και χαρά μου.
Το ξέρω αυτό.
Δεν πρέπει να αλλάξεις την πορεία των πραγμάτων.
Nα γυρίσεις πίσω. Απλά να ταξιδέψεις.
Δεν σκοπεύω να γυρίσω πίσω.
Μπορείς να βρεις το δρόμο σου μέσα από αυτά τα 25 χρόνια ...
τις ημέρες και τις νύχτες, τις ώρες, τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα ...
χωρίς να χαθείς.
Η ζωή μου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Όχι ακόμα.
Είμαστε μακριά ο ένας από τον άλλο.
Τα λόγια μου δεν σε φτάνουν, και τα δικά σου δεν φτάνουν σε μένα.
Έχω κάτι να σου πω.
Θα μείνω τυφλός.
Ναι, ξέρω.
Σε ένα μήνα, ίσως σε δύο.
Σε ένα χρόνο το πολύ.
Ναι, ξέρω.
Θα φύγω. Παίρνω μαζί μου και την Σάλλυ.
Σκοπεύω να πάρω αυτά, που η ζωή δεν μου έχει δώσει ποτέ.
Καταλαβαίνεις;
Ναί.
Η Σάλλυ είναι πολλά από αυτά που δεν είχα.
Καταλαβαίνεις;
Ναί.
Έτσι λοιπόν φεύγουμε,
για να πάμε πολύ μακριά.
Πρέπει να προσπαθήσεις να καταλάβεις.
Και μετά από αυτό;
Μετά;
Τίποτα.
Δεν σκοπεύεις να επιστρέψεις;
Οχι.
Τι θα γίνει με μένα;
Θα έχεις την σύνταξη, από την εταιρεία.
και ένα εξοχικό σπίτι.
Αυτό ήταν πάντα το όνειρό σου.
Το όνειρό μου ήταν πάντα να ζήσω μαζί σου.
Πρέπει να προσπαθήσεις να καταλάβεις.
Γεια σου.
Για την χθεσινή νύχτα ...
μπορούμε να τα ξεχάσουμε;
- Καταλαβαίνω. - Αλήθεια;
Ναι, αλήθεια.
Αυτό είναι καλό.
- Έχεις τα δικά σου προβλήματα. - Ναι.
Κοίτα!
Αφρική, Αμερική, Ινδία.
Δεν ξέρεις πως φαίνεται η Αφρική,
όταν πλησιάζεις αργά τη νύχτα,
μετά από μήνες στη θάλασσα.
Φτάνοντας το βράδυ σε ένα φωτεινό λιμάνι ...
το νερό είναι σκοτεινό και ήρεμο,
Και ο αέρας έχει ένα παράξενο άρωμα, πολύ διαφορετικό από εδώ.
Ένα είδος άγριας οσμής ...
που σε κάνει να είσαι άγριος.
Πώς τα ξέρεις όλα αυτά;
Έχω διαβάσει γι 'αυτά σε βιβλία.
Το σκοτεινό βλέμμα με τα μεγάλα λευκά μάτια,
κάτω από τα φώτα του δρόμου.
Μόλις βρίσκεσαι στην ξηρά, ακούς γλώσσες που δεν καταλαβαίνεις.
Οι άνθρωποι είναι μαύροι και όχι λευκοί.
Όλα είναι καινούργια και διαφορετικά.
Παράξενο. Ποτέ δεν σε άκουσα να μιλάς τόσο πολύ πριν.
Πάμε στην ακτή; Θα σου δείξω κάτι διασκεδαστικό.
Έρχομαι εδώ μερικές φορές.
- Κάθεσαι εδώ μόνος σου; - Οχι.
Ποιον φέρνεις;
Φαντάζομαι κάποιον με τον οποίο μπορώ να μιλήσω,
για τις σκέψεις και τα όνειρά μου.
Τι θέλεις περισσότερο από όλα;
Να απαλλαγώ από την καμπούρα μου.
Δεν έχεις καμπούρα. Έχεις μόνο χαλαρούς ώμους.
- Αναρωτιόμουν για κάτι. - Τι;
- Τα μάτια σου φαίνονται τόσο λυπημένα. - Νομίζεις;
Με κάνει να αναρωτιέμαι γιατί.
Δεν ξέρω.
Ίσως γεννήθηκα να είμαι δυστυχισμένη και να κάνω τους άλλους δυστυχισμένους.
Δεν πρέπει ποτέ να το εγκαταλείψεις. Εγώ ποτέ δεν θα το κάνω.
Ξέρω ότι δεν θα το κάνεις.
Αλλά είμαι τεμπέλα και αδιάφορη.
Δεν είσαι έτσι εσύ.
Πάω να απελευθερωθώ από τα πάντα, και αυτό με πηγαίνει πίσω.
Απλά πρέπει να είσαι αποφασιστικός.
Δεν είμαι ποτέ αποφασιστική, σχετικά με οτιδήποτε.
Είσαι ερωτευμένη με τον μπαμπά μου;
Γιατί ρωτάς;
Σκέφτομαι τη μαμά μου. Δεν είναι πολύ διασκεδαστικό γι 'αυτήν.
Θέλει να μην είμαι εδώ.
Μου αρέσει που είσαι εδώ.
Αλλά η μητέρα μου δεν σε συμπαθεί.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς. Δεν αγαπώ τον πατέρα σου.
Υπάρχει κάποιος άλλος;
Όχι, κανείς.
Τι έκανες πριν από το τραγούδι;
Ήμουν φτωχή.
Τόσο φτωχή, που αποφάσισα να κάνω κάτι για αυτό, με τον δικό μου τρόπο.
Ποιος ήταν αυτός ο τρόπος;
Τι νομίζεις;
- Μπορεί να σε πάει οπουδήποτε; - Σίγουρα μπορεί, αλλά σε σκληραίνει.
Σταματάς να φροντίζεις τους άλλους.
Πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχει καλοσύνη και αλήθεια.
Νομίζεις, έτσι;
Υποθέτω ότι θα το δούμε.
Κοίταξέ με.
Είμαι αρκετά όμορφη.
Ωστόσο, δεν έχω τίποτα, δεν είμαι τίποτα, δεν ξέρω τίποτα.
Φαντάσου με πλούσια. Θα με βλέπεις και θα λες στον εαυτό σου.
"Το θέλω αυτό το κορίτσι."
Θα περπατάω και θα με ρωτάς, "Τι σου λείπει;"
Και θα απαντώ, "Μια ωραία, καλά πληρωμένη δουλειά με λίγα πράγματα.
Ένα γούνινο παλτό, και ένα μικρό σκυλί για το πάτωμα του καθιστικού μου."
- Αυτό είναι αηδιαστικό! - Πως μιλάς έτσι;
Επειδή δεν είσαι από εκείνους τους άνδρες,
που θεωρούν μια τέτοια συμφωνία αξιοπρεπή και έντιμη,
και ταιριάζει στο στυλ μου.
Νομίζεις ότι δεν είμαι καλύτερη, από μια κοινή πόρνη!
Παραδέξου το! Ήθελες να με χτυπήσεις. Προχώρα!
Δεν με νοιάζει αυτό που νομίζεις.
Με ενδιαφέρει πραγματικά. αυτό που νομίζεις.
Το πρώτο πρόσωπο που είναι ευγενικό μαζί μου,
χωρίς να θέλει τίποτα για αντάλλαγμα.
Αν θα μπορούσα να ερωτευθώ κάποιον ...
Θα ερωτευόμουν εσένα.
Δεν ξέρεις τι λες.
Είσαι τρελή.
Ναι, είμαι εντελώς τρελή!
Δεν μπορεί κάποιος να είναι τρελός μερικές φορές;
Πάντα ήμουν μόνος.
Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ.
Ένα άτομο δεν πρέπει να είναι μόνο του.
Όλοι χρειαζόμαστε κάποιον να μας φροντίζει.
Όλοι χρειαζόμαστε κάποιον να μας αγαπάει.
Αλλιώς θα μπορούσαμε να είμαστε και νεκροί.
Ώρα για μεσημεριανό.
Πεινάω σαν λύκος. Έλα, Σάλλυ.
Λοιπόν, εκπλήσσομαι ...
Δεν με ακούς;
Εγώ είμαι, η Αλίκη. Σε παρακαλώ άνοιξε την πόρτα.
Δεν μπορείς να κάθεσαι μόνος εκεί. Πρέπει να φας.
Σου έφερα μεσημεριανό.
Σε παρακαλώ άνοιξε την πόρτα!
- Τι τρέχει; - Δεν μπορώ να το αντέξω.
- Θα περάσει. - Είναι όλα απελπιστικά.
- Ο Γιόχανς είχε δίκιο να τον χτυπήσει. - Ποτέ δεν είναι σωστό να χτυπάς κάποιον.
Φαντάσου να είχα χτυπήσει, κάθε φορά που με χτυπούσαν.
Ίσως δεν θα ήσουν τόσο απελπισμένη.
Πρέπει να δέχεσε όπως είναι τα πράγματα.
Οχι!
Δεν πρέπει απλώς να δέχεσε τα πράγματα ...
σαν ένα ζώο που οι άνθρωποι χτυπούν, ακόμα και μέχρι το θάνατο.
Κάποιος πρέπει να παλεύει, για τα δικαιώματά του.
Ήταν διαφορετικά πριν.
Πριν;
Όταν ο Μπλουμ και εγώ ήμασταν νέοι. Και ήρθε ο Γιοχάνες .
- Και τα πράγματα άλλαξαν; - Οχι για μένα.
- Για τον Μπλουμ; - Ναί.
Δεν μπορούσε να αντέξει, το γεγονός ότι ήταν παραμορφωμένος.
Έπρεπε να τον κρατήσω μακριά,
έτσι ώστε ο πατέρας του να μην τον κλωτσάει,
σαν σκύλο.
Μερικές φορές όταν ήταν μεθυσμένος,
είχε τον Γιόχανς στην αγκαλιά του και έκλαιγε και γκρίνιαζε πάνω του.
Δεν μπορούσε να του ξεφύγει.
Επιπλέον. Ήταν μεταδοτικό.
Με την πάροδο του χρόνου, έβλεπα την καμπούρα να μεγαλώνει.
Ήταν πάντα άρρωστος σαν αγόρι.
Ήθελα να πεθάνει.
Έτσι άρχισε να με βασανίζει. Ήταν κακό, κακόβουλο.
Τον αφήναμε μόνο του,
και καθόταν ήσυχος.
Μια φορά έφυγε και καθόταν έξω για μέρες.
Όταν τον βρήκαμε,
Ο Μπλουμ τον χτύπησε με τη ζώνη του.
Έμεινε εκεί ακίνητος σαν νεκρός.
Ένα παιδί θα είχε φωνάξει, όχι αυτός.
Ήταν ακίνητος, με κλειστά τα μάτια και τα δόντια.
Είμαι περήφανη για τον Γιόχανς, που τον χτύπησε σήμερα!
- Αγαπάς τον Γιόχανς; - Οχι.
- Είσαι σε θέση να αγαπήσεις. - Δεν είναι αλήθεια!
Ίσως θα ήθελα,
αλλά δεν τολμώ.
- Δεν θέλω να καταλήξω σαν εσένα. - Έχω μία αξιοπρεπή ζωή.
- Πώς μπορείς να το λες; - Καλύτερη από πολλούς άλλους.
- Και δέχεσε που είμαι εδώ; - Δεν είσαι η πρώτη. Θα περάσει ...
όταν θα τυφλωθεί.
- Μπορείς να περιμένεις για αυτό! - Ναι μπορώ! Θα τον φροντίζω.
Θα έχουμε τη σύνταξή μας και το εξοχικό μας.
Είναι το μόνο που σκέφτομαι, κάθε στιγμή.
Πόσο απαίσιο!
Είναι.
- Φεύγω και παίρνω τον Γιόχανς. - Ποιος είναι ο λόγος;
Αν μείνει εδώ ένα λεπτό, κάτι τρομερό θα συμβεί!
Πάω να μιλήσω με τον Μπλουμ.
Δεν θα σε βάλει μέσα.
Ναι, θα το κάνει.
Άνοιξε!
Άφησε το φαγητό στο τραπέζι.
- Έγινε. - Τίποτα άλλο;
Φεύγω αύριο και παίρνω μαζί μου τον Γιόχανς.
- Τι θα κάνεις πόρνη; - Μη μου μιλάς έτσι.
Αυτές είναι οι ευχαριστίες που έχω.
- Είσαι αξιολύπητος. - Φύγε, λοιπόν!
Αλλά ο Γιόχανς θα μείνει εδώ. Αποφασίζω εγώ.
- Εσύ αποφάσισες όταν σε χτύπησε; - Θα πληρώσει γι 'αυτό!
Όχι, θα πληρώσεις για αυτά που του έκανες,
και στην Αλίκη και στους άλλους.
Είσαι πολύ σίγουρη για τον εαυτό σου! Θα μπορούσα να πω στον Γιόχανς για σένα.
Μην σπαταλάς την αναπνοή σου. Τα έχω ήδη πει.
Σάλλυ, μην πας.
Κάτι άλλο που ήθελες;
Θυμάσε όταν σου έδωσα το κοχύλι;
Τα πράγματα ήταν διαφορετικά στη συνέχεια.
Δεν σε γνώριζα τότε. Τώρα σε ξέρω.
Δεν ξέρεις τίποτα για μένα.
Δεν ξέρεις τίποτα.
Ξέρεις τι είναι να είσαι τυφλός;
Να ξυπνάς το πρωί και να ξέρεις ότι είναι μια μέρα πιο κοντά;
Να φοβάσαι να κλείσεις τα μάτια σου πριν κοιμηθείς.
Να βλέπεις τα πράγματα τώρα ...
ξέροντας ότι δεν θα μπορείς να τα δεις αύριο, ή ακόμα και νωρίτερα.
Έχοντας δει χωρίς πραγματικά να δεις.
Ξέρεις ότι αυτό είναι το μόνο σκάφος που έχω πάει ποτέ;
Φωνάζοντας μακριά κάθε χρόνο,
αλυσοδεμένος σε αυτό το σκάφος, για χρόνια με την Αλίκη και τον Γιόχανς.
Τι νομίζεις ότι μου έκανες;
Τι νομίζεις ότι με κάνει να θέλω;
Νομίζεις ότι με οδηγούσες από τη μύτη;
Ήξερα όλες αυτές τις ιστορίες που είπες, ότι δεν ήταν αλήθεια.
Λυπάμαι όμως για σένα. Όλοι γελούν με εσένα.
Νομίζεις ότι δεν ξέρω; "Ο Τρελόγερος Μπλουμ."
Λοιπόν, θα τους δείξω όσοι γελούν μαζί μου.
Γελούν πίσω από την πλάτη μου αλλά τρέμουν όταν τους βλέπω στον δρόμο.
- Εσύ και ο Γιόχανς και όλοι οι υπόλοιποι! - Δεν μπορείς να μας χτυπήσεις!
Εσύ και ο Γιόχανς.
Εσύ, η οποία έχω εμπιστοσύνη περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.
- Μπορείς να φύγεις. - Δεν μπορείς να μας βλάψεις.
Φεύγουμε. Μπορείς απλά να καθίσεις εκεί.
Σάλλυ ... υποτίθεται ότι κάνεις τα πάντα σωστά.
Είσαι αξιοθρήνητος!
Μ 'ακούς;
Απάντησε μου!
Ναί.
Δεν μπορούν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα;
Όχι.
Δεν νομίζω ότι με ξέρεις.
Πραγματικά δεν νομίζω ότι ξέρεις.
Αυτό το σκάφος κρέμεται πάνω μας σαν κατάρα.
Μία από αυτές τις ημέρες, ένα καλώδιο θα σπάσει ή ένα μπουλόνι θα χαλαρώσει,
και θα βυθιστεί και θα μας πάρει μαζί του.
Θα παραμείνει στη λάσπη και δεν θα ξαναεμφανιστεί ξανά.
Τι ώρα είναι;
Μεσάνυχτα δέκα.
Ώρα να πας για ύπνο, έτσι δεν είναι;
Όχι, δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Απλά μένω ξύπνιος για ώρες,
ακούγοντας αυτό το καταραμένο πλοίο φάντασμα.
Έχεις δει πώς το διαβρώνει το νερό;
Είναι γεμάτο λάσπη με φύκια που προσκολλώνται πάνω του.
Υπάρχει κάτι το περίεργο σε αυτό.
Υπάρχουν μάλλον χιλιάδες κοχύλια,
που μεγαλώνουν πάνω του σαν κλαδιά.
Σαν να υπάρχουν πτώματα.
Τα παλιά σκάφη δεν πρέπει να σώζονται,
μετά την ανάπαυσή τους για τόσο πολύ καιρό.
Μερικές φορές πρέπει να γίνει.
Λοιπόν, αυτό δεν είναι για μένα.
Γιόχανς!
Ναί, Τι είναι;
- Πρέπει να σου μιλήσω. - Τι τρέχει;
- Είμαι φοβισμένη. - Γιατί;
- Είμαι φοβισμένη. - Από τι;
Όλα έχουν πάει στραβά.
Εννοείς με τον γέρο μου;
Είναι σαν να περιμένω κάτι να συμβεί ...
αλλά δεν ξέρω τι.
Θα περάσει.
Μερικές φορές νομίζω ότι αυτό το σκάφος κινείται,
αλλά κανείς δεν ξέρει που πηγαίνει.
Είμαι φοβισμένη.
- Να φύγουμε από το σκάφος. - Ισως.
Ή να φύγουμε τόσο μακριά, που ποτέ να μην βρούμε το δρόμο μας πίσω.
Καλύτερα να ξεκινήσεις και να μην βρεις το δρόμο σου πίσω,
από ότι ποτέ να μην κάνεις μια κίνηση.
Ας πάρουμε το σκάφος.
Κανείς δεν θα το παρατηρήσει.
Μπορούμε να φτάσουμε στην πόλη σε τρεις ώρες.
Με ακούς;
Ναι, σε ακούω.
- Πάμε πριν συμβεί κάτι. - Τίποτα δε θα συμβεί.
Το ναυάγιο πρέπει να σωθεί. Αυτή είναι η δική μου ευθύνη.
Βλέπεις, είμαι υπεύθυνος εδώ τώρα.
Είμαι τόσο φοβισμένη.
Εγώ είμαι. Πρέπει να μιλήσω μαζί σου.
Ο Χανς είναι άρρωστος.
Υπάρχουν πολλά να κάνουμε. Έλα και δώσε ένα χέρι!
Ποιος θα βουτήξει κάτω από το κύτος, αν ο Χανς δεν μπορεί;
Θα πρέπει ο Πέκκα ή εγώ.
- Ο Πέκκα δεν μπορεί να το κάνει. - Τότε θα πάω εγώ.
Εντάξει.
Θα έρθω σε ένα λεπτό.
- Η τρίτη αλυσίδα έχει γλιστρήσει. - Θα την διορθώσω.
Άφησε τον Πέκκα να το κάνει αυτό. Δούλεψε την αντλία αέρα.
Θα χειριστώ την αντλία.
Καλύτερα άφησε τον Μπέρτιλ να το κάνει.
Φοβάσαι;
Γιατί το νομίζεις αυτό;
Ποτέ δεν ξέρεις.
Δούλεψε την αντλία, Τουλάχιστον θα είσαι χρήσιμος.
Αλέξανδρε, πόσος καιρός!
Είναι η Σάλλυ εντάξει;
Δεν τραγουδάει για σένα;
Είναι παράξενος!
Νομίζω κάτι έχει συμβεί.
- Στην Σάλλυ ίσως; - Τι έπαθε;
Η πόρτα είναι κλειδωμένη.
- Πού είναι ο υπεύθυνος με τα κλειδιά; - Ο Θυρωρός!
Βγείτε από το δρόμο μου!
Έχει μπλοκάρει την πόρτα.
Μείνε πίσω σε περίπτωση που είναι οπλισμένος.
Έλα, μπαμπά.
Καταλαβαίνουμε. Δεν είσαι καλά.
Κανείς δεν είναι θυμωμένος μαζί σου.
Περίμενε! Ασε με να σε βοηθήσω!
Μπορώ και μόνος μου.
Ξέρεις για αυτό το δωμάτιο;
- Υπάρχει παράθυρο εδώ; - Το βλέπεις, έτσι;
Υπάρχει λίγο φως.
Θα συνεχίσουμε.
Πώς είναι;
Λένε ότι θα επιβιώσει.
Δηλαδή;
Πιθανότατα θα παραλύσει.
Πόσο φρικτό.
Εύχομαι να νιώθω το ίδιο.
Είναι παράξενο.
Αύριο, όλα θα αρχίσουν και πάλι.
Τα ίδια παλιά τραγούδια ...
η μελωδία του πιάνου,
τα ζεστά κοστούμια.
Όλα μυρίζοντας αρουραίους και μούχλα και φτώχεια.
Η καλή είδηση, ο διευθυντής μου συνεχίζει.
Και εγώ φεύγω.
Ναί...
Φεύγεις.
Γαμώτο, τι πλήθος απόψε!
Σφυρίζεις για τους σκύλους, όχι για μένα.
Για τους σκύλους; Τότε γιατί ήρθες;
- Δεν επιτρέπεται εδώ. - Η Σάλλυ είπε ότι θα μπορούσα ...
Η Σάλλυ δεν μπορεί να το εγκρίνει.
Συγγνώμη. Πού μπορώ να την περιμένω;
Περίμενε έξω.
Θα έχει μόνο μία παράσταση απόψε.
- Ξέρεις τη Σάλλυ; - Ναι...
- Την γνωρίζεις καλά; - Είναι αυτό ανάκριση;
Σκέφτηκα ότι ίσως να γνωρίζεις γιατί εξαφανίστηκε.
- Όχι, δεν ξέρω. - Τότε είναι εντάξει.
Σε κάθε περίπτωση, επέστρεψε πριν από λίγες ημέρες.
Απρόβλεπτη, έτσι δεν είναι;
Δεν μπορώ πραγματικά να πω.
Όχι, φυσικά όχι.
Είναι ένα ελκυστικό κορίτσι, και ταλαντούχο επίσης.
Θα πάει ψηλά, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.
Είναι το είδος της κοπέλας που λέει, "Κύριε, κοιτάξτε με."
Όταν ρωτάς τι θα κοστίσει, λέει ...
"Μια ωραία, καλά πληρωμένη δουλειά με λίγα πράγματα ...
ένα γούνινο παλτό...
και ένα σκυλί για το πάτωμα του καθιστικού μου ".
Κατά την άποψή της, η στάση της είναι τόσο καλή όσο και ηθική.
Δεν συμφωνείς;
Ναι, είναι υγιές και ηθικό.
Χαίρομαι που την έχω ξανά.
Θα μπορούσα να κάνω πολλά γι 'αυτό το κορίτσι.
Έχω ήδη κάνει αρκετά.
- Η μικρή μου Σάλλυ. - Τι πράγμα;
Ήσουν λατρευτή απόψε.
Ξέρω τι σκέφτεσαι.
Ξέρω τι θέλεις να πεις.
Αλλά μην πεις τίποτα.
Μην σκεφτείς τίποτα.
Μην αφήνεις όλη αυτή η βρωμιά να φτάσει σε σένα.
Μεταξύ μας είναι διαφορετικά.
Υπόσχομαι να σε πάρω μακριά από όλα αυτά.
Αυτό είναι πολύ γλυκό.
Αλλά μην δίνεις υποσχέσεις που δεν μπορείς να κρατήσεις.
Όχι, πραγματικά το υπόσχομαι.
Σου δίνω τον λόγο μου.
Θα περιμένω κάθε μέρα.
Θα σε σκέφτομαι κάθε στιγμή.
Θα είναι τρομερά δύσκολο.
Δεν θα μπορέσω να σκεφτώ σοβαρά για οτιδήποτε άλλο.
Είναι παράξενο.
Αύριο, τα όνειρά μου θα γίνουν επιτέλους πραγματικότητα.
αλλά δεν αισθάνομαι χαρούμενος.
- Θα είσαι χαρούμενος. - Ετσι νομίζεις;
Το ξέρω ότι θα είσαι.
Έχεις ξεπεράσει τόσες πολλές δοκιμασίες.
Με βοήθησες.
Όταν εμφανίστηκες, ήμουν μόνο κακία και μίσος.
Είναι ωραίο να το ακούω να το λες,
αν και ξέρω ότι δεν είναι αλήθεια.
Γιατί κλαις;
Ας υποσχεθούμε ότι θα είμαστε πιστοί,
και ότι πάντα θα αγαπιόμαστε.
Θα κρατάμε ο ένας τον άλλον σφιχτά.
Ας είμαστε ενωμένοι και στην ευτυχία και στη δυστυχία.
Μόνο να μπορούσε να διαρκέσει.
Φυσικά θα διαρκέσει.
Για σένα, δεν θα σβήσει.
Είσαι όρθιος και ξεκάθαρος.
Αλλά φοβάμαι αύριο και την επομένη,
και όλες τις επόμενες ημέρες.
Αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει τίποτα που να διαρκεί.
Ούτε η θλίψη ούτε η αγάπη,
ούτε ότι είναι οδυνηρό, ούτε ότι είναι όμορφο.
Όχι για μένα.
Μη το λες αυτό.
Όχι.
Δεν θέλω να σε τρομάξω.
Αυτή τη στιγμή ξέρω ότι σε αγαπώ,
και αυτό είναι που έχει σημασία.
Θεέ μου, νόμιζα ότι είναι νεκρός.
Είναι μάλλον μεθυσμένος.
Πρέπει να είχα κοιμηθεί. Τι ώρα είναι;
Περίπου 4:00, το απόγευμα.
Είμαι απόλυτα εντάξει.
Καλησπέρα, λοιπόν.
- Σε φόβισα; - Τι;
Οχι.
Νόμιζες ότι ήταν κάποιος άλλος;
Μη με κοιτάς.
- Κάθισα εδώ μια στιγμή. - Πόσο αγενής.
θέλω να σου μιλήσω για κάτι.
Άκουσε, Σάλλυ. Είναι σημαντικό.
Δεν έχουμε τίποτα να πούμε ο ένας στον άλλο. Φύγε! Ασε με ήσυχη!
Έχω κάτι σημαντικό να πω που είναι στο μυαλό μου.
Τότε πες το γρήγορα και άφησέ με!
Ξέρεις γιατί επέστρεψα;
Που να ξέρω;
Θυμάσαι τι είπαμε εκείνη τη νύχτα πριν φύγω πριν από επτά χρόνια;
Οχι.
Υποσχέθηκα να έρθω να σε πάρω το συντομότερο δυνατό.
Σου έδωσα το λόγο μου.
Και τι μ 'αυτό;
Εδώ είμαι.
Ντύσου και έλα μαζί μου.
- Δεν θέλω. - Γιατί όχι;
Είπες ότι με είδες να κοιμάμαι,
έτσι πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι είναι αδύνατο.
Δεν καταλαβαίνω.
- Είσαι πιο ανόητος από όσο πίστευα. - Ίσως, αλλά θα έρθεις.
Δεν θέλω! Άφησε με! Πήγαινε στην κόλαση!
Δεν θέλω. Δεν θέλω.
Ναι, θα το κάνεις!
Απλά φοβάσαι.
Η ζωή μου ήταν καλή. Γιατί δεν μπορείς να με αφήσεις μόνη μου;
Θυμάσαι όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά;
Πώς πήρες την πλευρά μου και με βοήθησες;
Γιατί δεν φεύγεις όταν στο ζητώ;
Είναι η σειρά μου να σε φροντίσω, και μπορώ να το κάνω αυτό.
Μου έλειψες όλα αυτά τα χρόνια. Εξακολουθώ να σε αγαπώ τόσο πολύ.
Δεν θέλω να είμαι μαζί σου!
Απλά φύγε!
- Τι συμβαίνει; - Έχουμε μια συζήτηση.
Νόμιζα ότι το σκότωσες το κορίτσι.
- Κλείσε την πόρτα. - Θα την κάνω έξωση!
Κλείσε την πόρτα!
Σάλλυ, άκουσέ με.
Και οι δύο είδαμε τι συνέβη με τον μπαμπά μου.
Δεν χρειάζεται να καταλήξεις σαν κι αυτόν.
Βγες έξω, να αντιμετωπίσεις τον κόσμο.
Μην κλείνεις την πόρτα στους φόβους σου.
Πρέπει να το πετύχεις, ακόμα κι αν τα πράγματα φαίνονται απελπιστικά.
Αλλιώς όλα θα μεγαλώνουν γύρω σου,
χωρίς καμία διέξοδο,
και θα καταλήξεις πηδώντας από ένα παράθυρο.
Σάλλυ, άκουσέ με!
Άνοιξε, για όνομα του θεού! Μην είσαι ηλίθια!
Άνοιξε!
Άφησέ την να παραμείνει εκεί και να κλάψει.
Πήγαινε από εδώ και σκάσε! Άνοιξε αυτή την πόρτα!
- Είναι τρελός! - Τι έχει πάθει αυτός;
Δεν βγαίνω!
Θα μείνω εδώ μέχρι να φύγει το σκάφος σου.
- Θα σπάσω την πόρτα. - Θα πηδήξω από το παράθυρο!
Δεν υπάρχει παράθυρο εκεί.
Η Σόφι λέει ότι δεν υπάρχει παράθυρο.
Βλέπεις τώρα ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις;
Κάνε ό, τι θέλεις.
Αλλά δεν αξίζει τον κόπο.
Δεν μπορείς να το κρίνεις αυτό.
Δεν ξέρω καν γιατί αγωνίζομαι.
Αν με θέλεις, μπορείς να με πάρεις.
Θα φύγω όταν θα κουραστείς από μένα.
- Το υπόσχομαι. - Ετοιμάστε τα πράγματά της;
Σάλλυ;
Δεν υπάρχει ποτέ μια θαμπή στιγμή μαζί σου.
Υπότιτλοι:Απόδοση <<"teo64">>