ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΓΥΡΙΣΜΑ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΑΪΡ ΜΠΑΧΑΜΕΣ
Εντάξει. Ξεκίνα.
Ο Τζέισον είναι εδώ στο Φάιρ Κη,
του δείχνω τη νέα ιδιοκτησία.
-Μ' αρέσει. -Ετοιμαζόμαστε για το φεστιβάλ.
Μ' αρέσει η ζωή σου και τι γίνεται.
-Ανυπομονείς για τον Απρίλιο; -Είμαι έτοιμος.
-Έχω εισιτήριο; -Έχεις.
Εντάξει, αυτό θέλω να ξέρω.
-Το μεγαλύτερο φεστιβάλ της δεκαετίας. -Θα 'μαι εκεί.
Πότε έμαθες για το Φάιρ;
Άρχισα να βλέπω κόσμο να ποστάρει το διαφημιστικό.
Ήταν μια καλοστημένη παραγωγή που έλεγε
ότι ήταν το ιδιωτικό νησί του Πάμπλο Εσκομπάρ
και χιλιάδες άτομα θα πήγαιναν με ιδιωτικά τζετ.
Ήταν το καλύτερο πάρτι που έχετε δει να διαφημίζεται.
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Το πρακτορείο μου με πήρε
και είπαν "Θα γίνει ένα νέο φεστιβάλ.
Είναι χλιδάτο".
Το πιο τρελό φεστιβάλ
που έχει γίνει.
Όλα αυτά τα μοντέλα
στις Μπαχάμες.
Εμφανίσεις από τους Μέιτζορ Λέιζερ, Ντισκλόζουρ, Τάιγκα...
Το πρώτο σαββατοκύριακο που έγινε αυτό,
είχα ενθουσιαστεί.
Αλλά δεν ξέραμε τίποτα.
Είναι από τα πιο πολυσυζητημένα δράματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ένα λαμπερό, πολυτελές νησί
-της Καραϊβικής που κατέληξε... -...η κατάσταση έγινε χαοτική.
Ο συνιδρυτής κινδυνεύει με φυλάκιση 20 ετών.
Λυπάσαι; Έχεις να πεις κάτι;
Ευχαριστώ, θα σχολιάσω αργότερα.
Μπίλι;
Κάποιοι καταθέτουν μηνύσεις
εναντίον σου σήμερα στο δικαστήριο. Το έμαθες;
Έγινε κάτι μεγαλύτερο απ' ό,τι ονειρεύτηκε κανείς.
Ξέρεις τι λένε "Οι απελπισμένοι δρουν απελπισμένα".
Ελπίζω ο Μπίλι να μην πάει φυλακή, αλλά δεν ξέρω.
ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ
WEB SUMMIT
Είμαστε εδώ στο Web Summit...
Ήταν σημαντικό που ο Μπίλι και ο Τζα
ήταν εκεί να μιλήσουν για το Φάιρ.
Ήταν πρώτη φορά στον Τύπο.
Θα αφήσω τον συνεργάτη μου εδώ, Μπίλι Μακφάρλαντ,
να σας πει περί τίνος πρόκειται το Φάιρ.
Γνωρίστηκαν, λόγω της προηγούμενης εταιρείας του Μπίλι,
οργάνωνε πάρτι και εκδηλώσεις και καλούσε τα μέλη
και σε μία εκδήλωση, προσπάθησε να κλείσει τον Τζα
και ήταν πολύ δύσκολο, απ' ό,τι φαίνεται.
Βρήκα έναν τύπο, τον Ρέτζι Μασλς στο Instagram
και είπε "Δώσ' μου 500 δολάρια και θα τον φέρω". Πλήρωσα τον Ρέτζι.
Την επόμενη, μου έφερε έναν τύπο, τον Γκάνερ.
Ο Γκάνερ είναι πιο έξυπνος. Ζήτησε 1.000 δολάρια. Είπε
"Θα σου φέρω τον Τζα". Έδωσα στον Γκάνερ 1.000 δολ.
Πήρε μία εβδομάδα μετά και είπε
"Ο Τζα μισεί την προσφορά σου".
Ένα από τα προβλήματα που έχουμε είναι
η άσχημη υπόθεση των συμμετοχών.
Ο Μπίλι μου είπε την ιδέα του, ότι δούλευε με τον Τζα Ρουλ
και ότι έπαιρναν προγραμματιστές για να φτιάξουν μια αγορά.
Πας στη σελίδα, ψάχνεις μέσα από τα διάφορα άτομα και ταλέντα.
Κάποιος που θέλει τον Τζα Ρουλ σε γενέθλια
μπορεί, με την εφαρμογή, να τον κλείσει για την εκδήλωση
και αυτό δεν γινόταν πριν το Φάιρ.
Οι τύποι βρήκαν
ένα κενό στη βιομηχανία που...
Η τριάδα δούλευε ως εξής:
εγώ επέβλεπα το προϊόν, έτρεχα τη σχεδίαση και την εφαρμογή,
Ο Τζα ήταν ο σύνδεσμος με τη βιομηχανία του θεάματος
και ο Μπίλι ήξερε κόσμο μέσω επιχειρηματικών κεφαλαίων.
Καθετί που περνάει στη διαδικασία
συμβαίνει επί τόπου...
Νόμιζα ότι η πλατφόρμα δούλευε.
Είχε την ευκαιρία
να αλλάξει το πώς δούλευε η βιομηχανία.
Η εφαρμογή φάιρ μπορούσε να γίνει μια πλατφόρμα δισεκατομμυρίων.
Αφού δουλέψαμε στην εφαρμογή για πέντε μήνες
σκεφτόμασταν πώς να την προωθήσουμε
και σε ένα μίτινγκ, ανέφερα
"Γιατί δεν κάνουμε ένα φεστιβάλ, μια συναυλία για τους επαγγελματίες";
Στον Μπίλι άρεσε η ιδέα και πήρε μορφή
πολύ γρήγορα, ανεξάρτητα των σχολίων μου ή εκείνων του Τζα
για το φεστιβάλ Φάιρ.
Να σε φτιάξω.
Άσε με να σε φτιάξω λίγο.
Λίγη άμμος. Δεν πειράζει.
Έχουμε άμμο, γιατί είμαστε στο νησί μας και περνάμε καλά.
Εντάξει;
Όταν με πήρε ο Μπίλι, είπε
"Αγόρασα ένα νησί στις Μπαχάμες
και θα κάνουμε ένα μουσικό φεστιβάλ εκεί".
Είπα "Ποιο νησί;"
Είπε "Εκείνο του Πάμπλο Εσκομπάρ",
και είπα "Θεέ μου!"
-Ενάμιση χρόνο πριν... -Πες τους.
O Τζα κι εγώ πήγαμε στο Εξούμας και είδαμε έναν εγκαταλελειμμένο αεροδιάδρομο.
Καλέσαμε στον ασύρματο, δεν απάντησαν και προσγειωθήκαμε.
Ήταν το Νόρμανς Κη.
Όταν γνώρισα τον Μπίλι, σκέφτηκα
"Ο τύπος είναι ζάμπλουτος. Φέρνει εδώ τους φίλους του
και πληρώνει για όλα".
Τέσσερα τζετ-σκι, βάρκες
και πέρναγαν τέλεια.
Η ιδέα του ήρθε ξαφνικά,
"Θα κάνουμε ένα φεστιβάλ εδώ".
Θα φέρναμε διασημότητες,
θα μας γνώριζαν οι καταναλωτές
και θα κάναμε και κυνήγι θησαυρού.
Αληθινό κυνήγι θησαυρού.
Κερδίστε γη στο νησί, το ιδιωτικό σας νησί,
με την ομάδα του Φάιρ.
Σαν ιδέα έβγαζε νόημα.
Μια απίστευτη εμπειρία σε μια όμορφη τοποθεσία
με όμορφους ανθρώπους και τέλεια μουσική. Τι άλλο θες;
Θα είναι ό,τι πιο απίθανο.
-Το μαγικό πουλί. -Το μαγικό πουλί.
Ήταν μια φράση που σκέφτηκα με τον Μπίλι.
Ήταν το πώς άλλαξαν το NBA ο Μάτζικ Τζόνσον και ο Λάρι Μπερντ.
Άλλαξε το πώς ο κόσμος αντιμετώπιζε το μπάσκετ.
Εγώ κι ο Μπίλι θα αλλάξουμε πώς βλέπουν
έναν νέο επιχειρηματία τεχνολογίας
και έναν ράπερ που έφτιαξαν κάτι απίστευτο.
Ο Μπίλι ήταν σπασίκλας, αλλά έξυπνος
και απίστευτος επιχειρηματίας.
Μιλήσαμε πολύ.
Φαινόταν χαρισματικός και αξιόπιστος.
Σκέφτηκα ότι είχε όραμα.
Μπορούσε να κινηθεί ανάμεσα σε επενδυτές
και να μαζέψει ομάδες που θα φτιάξουν προϊόντα.
Μας προσέλαβαν να κάνουμε τη διαφήμιση του φεστιβάλ.
Προσλάμβαναν τους καλύτερους.
Τα καλύτερα ταλέντα, διανομείς,
εταιρείες κοινωνικών μέσων.
Η Φακτζέρι ξεκίνησε μια εταιρεία μάρκετινγκ
και μας προσέλαβε η Φάιρ να χειριστούμε τα κοινωνικά μέσα.
Έχουμε καλά νέα.
Ο Τζα Ρουλ μας πήρε και θέλει να μας προσλάβει
για την εφαρμογή Φάιρ.
-Εδώ είναι η Φάκτζερι; -Ναι.
Ήταν απίστευτο μίτινγκ.
Αγόρασαν ένα νησί και θα κάνουν ένα πάρτι τον Απρίλιο
για 10.000 άτομα.
Ήταν σαν να έκαναν ένα μουσικό φεστιβάλ για να συγκεντρώσουν βλέμματα
σε μια μάρκα που θα γινόταν το Uber για διασημότητες.
Ποιος θα έπαιζε, τι φαγητό θα είχε,
όλα αυτά που πουλάνε ένα φεστιβάλ δεν ήταν το νόημα.
Πούλαγαν ένα όνειρο, διακοπές, μια ιδέα.
Ξέραμε ότι υπήρχε ένα μέρος
και μια ιδέα για ένα μουσικό φεστιβάλ.
Και αυτό ήταν.
Σκηνοθέτησα τη διαφήμιση.
Όταν είδα το πρόγραμμα, είπα "Είναι τρελό!"
Ήταν τα δέκα καλύτερα μοντέλα στον κόσμο.
Ήταν οι τιτάνες του μόντελινγκ,
Μπέλα Χαντίντ, Έμιλι Ραταϊκόβσκι, Χέιλι Μπάλντουιν.
Σούπερμοντελ, λέμε για σούπερμοντελ.
Σκέφτηκα ότι ήταν ό,τι καλύτερο. "Πιο μεγάλο δεν γίνεται".
Μας τραβάει!
Μια ομάδα έκανε γύρισμα με τα μοντέλα
και είχαν μία ομάδα
που τράβαγε τους διαλόγους του Μπίλι με τους δικούς του.
Είχαμε ένα πρόβλημα σήμερα.
-Συγγνώμη. Στοπ. Πες μου. -Εντάξει.
Πάμε πάλι.
-Είχαμε ένα πρόβλημα. -Όχι. Πάλι.
Δεν είχαν το "Αυτή την ιστορία θα πούμε".
Έλεγαν "Πάρτε τα όλα".
Θέλουμε αυθεντικά πλάνα.
Ανθρώπους να μιλάνε, να περνάνε καλά.
Θέλω ένα πλάνο όλου του γιοτ.
Πρέπει να τραβήξουμε την υποβρύχια σπηλιά και τις βάρκες σε σχηματισμό V.
Να πούμε στον Χέρμπι να φτιάξει μια τεράστια φωτιά αύριο;
Μια τεράστια φωτιά;
Ο Γκραντ ήταν νευρωτικός.
Ήταν έξυπνο άτομο.
Απλά ήταν πολύ φορτωμένος.
Είμαι ο διευθυντής μάρκετινγκ.
Δεν θα 'λεγα ότι είμαι τελειομανής, μα πρέπει όλα να 'ναι τέλεια.
Είναι δουλειά πέντε ατόμων.
Δεν είχε εμπειρία με μουσικά φεστιβάλ
ή με εκδηλώσεις, μα δούλευε σκληρά.
Ξέρω ότι ο Μπίλι θέλει να δει τα γουρούνια και έτσι μόνο θα γίνει.
Δεν μπορούμε να το γυρίσουμε.
Εντάξει... Οπότε...
...και ξέρεις ότι δεν χρειάζεται.
Αλήθεια. Ξοδεύουμε πολλά λεφτά.
Αν θέλουμε γουρούνια, θα δούμε γουρούνια.
Θα βρω τρόπο να το κάνω.
Αυτό είναι.
Αν θέλουμε γουρούνια, αν τα κορίτσια θέλουν,
θα δούμε γουρούνια.
Σαν να είπαν "Τώρα θα φέρουμε τα γουρούνια
και θα το γυρίσουμε".
Ήμασταν εταιρεία παραγωγής
αλλά δεν μπορούσαμε να το οργανώσουμε όπως έπρεπε.
Να τα γυρίσματα. Πάμε.
Τράβα αυτό, τράβα το.
Ο Μπίλι δεν είχε κανόνες.
Τους έβαλε όλους να πίνουν,
να κάνουν τρέλες. Ήταν πάρτι κι όχι διαφήμιση.
Θα πετάξω εγώ το ντρόουν.
Οι δικοί μας έκαναν πάρτι συνέχεια. Απ' την ανατολή ως τη δύση.
Ο Μπίλι κοιμήθηκε στην παραλία μέρα μεσημέρι.
Έπεσε ξερός.
Ήρθα με τον Μπίλι, για διακοπές
και έγινε μια ομάδα παραγωγής
με κορίτσια και κάμερες.
Ένας τρελός πιλότος έκανε το αεροπλάνο να πηγαίνει σε μηδενική βαρύτητα.
Δεν ξέρω πώς.
Μόλις απογειώθηκε, είπε "Πήρα το αεροπλάνο πριν έξι μήνες,
μόλις πήρα δίπλωμά".
Είμαι αυτοδίδακτος. Στον προσομοιωτή πτήσεων της Microsoft.
Έχει μαθήματα και είναι τέλειο.
Όταν απογειωθήκαμε, σκέφτηκα "Τι θα κάνουμε;"
Απογειωνόταν από το τέλος του διαδρόμου. Πήγαινε καταπάνω του,
έκλεινε τη μηχανή.
Όποτε είμαι με τον Μπίλι, πρέπει να κάνω τρεις μανούβρες μηδενικής βαρύτητας.
Ο Μπίλι κι ο Τζα έκαναν τη διάσημη πρόποσή τους.
Τότε είδα την πρόποση.
Στη ζωή των αστέρων των ταινιών,
στα πάρτι των ροκ σταρ...
Μπίλι;
Και στο σεξ σαν να είμαστε πορν σταρ.
Ήταν δύσκολο περιβάλλον εργασίας.
Ένα βράδυ, ήθελαν να ανάψουν φωτιά
και να κάνουν ένα πάρτι στην παραλία
όλα με την κάμερα.
Έλα, μωρό μου.
Θα κάνουμε τέχνη. Έλα εδώ.
Μπες στο νερό.
Αν δεν βάλετε μπικίνι, δεν έχει σημασία. Πάμε στο νερό.
Όχι, δεν μπαίνω στο νερό.
Ναι, μπες στο νερό, Σανέλ.
Ήθελαν να μπουν όλοι στο νερό,
έλεγαν ότι ήταν μια σκηνή,
αλλά κανείς δεν τη σκηνοθετούσε.
Παιδιά, για ποιον λόγο προσπαθείτε να το κάνετε;
Θα μπούμε μέσα, τα κορίτσια θα μας ακολουθήσουν.
Αυτή είναι η σκηνή!
Θα μπούμε μετά από σας;
Διασκέδαζαν με διασημότητες
που δεν ήξεραν τι είχαν πάει εκεί να κάνουν.
Αλλά τελικά, δεν είχε σημασία.
Πουλάμε ένα όνειρο στον μέσο χαμένο.
-Πουλάμε ένα όνειρο στους αγοραστές. -Στον μέσο Αμερικανό.
Πούλαγαν ένα όραμα του τι ήθελε ο κόσμος.
Να πούμε στα κορίτσια να ποστάρουν μια φωτογραφία στην παραλία σήμερα
ή με τζετ-σκι, με το #fyrefestival πριν τις πέντε.
Μπορείτε να κάνετε hashtag με το φεστιβάλ;
Τα μοντέλα πόσταραν πολλές δικές τους φωτογραφίες απ' το σαββατοκύριακο
που πέρασαν εκεί για τα γυρίσματα.
Πρέπει να μας ταγκάρουν.
Γιατί δεν μας ταγκάρουν; Τι μαλακία.
Μία από τις γυναίκες πόσταρε...
το Mannequin Challenge που έκαναν.
Ο Τζα Ρουλ είναι εκεί, και ο Μπίλι
και δέκα απ' τα καλύτερα μοντέλα...
Η δύναμη των αστέρων που ήταν εκεί. Έλεγες "Τι;"
Ο Τύπος είδε το ταξίδι
μόνο επειδή όλες οι κοπέλες ήταν εκεί.
Η Daily Mail είπε για το hashtag που έκαναν για το "Φεστιβάλ Φάιρ"
και η Σανίνα Σάικ είπε "Είναι τέλειο".
Ήξερα ότι θα το κάνει, ότι με τη βαβούρα...
Αν παίρνεις συνέχεια φωτογραφίες εδώ
λέγοντας "Φεστιβάλ Φάιρ"
θα κάνει ένα μικρό σούσουρο που θα γίνει μεγάλο. Είναι ελεύθερος τύπος.
Δεν πληρώνεις για κάτι τέτοιο.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Είχαν πολλά πλάνα που ήταν,
από άποψη μάρκετινγκ, τα καλύτερα.
Και αυτό έδωσε μια ιδέα στον Τύπο της Νέας Υόρκης
για το τι συνέβαινε εκεί.
Είχαν μαυρίσει και χαμογελούσαν
και έλεγαν για το πώς τα πέρασαν
και όλοι φοβόμασταν ότι θα το χάσουμε.
Αναρωτιόμασταν τι δεν είχαμε δει ή τι χάναμε
και η Φάιρ έγινε γρήγορα απ' τους πιο σημαντικούς πελάτες μας.
Προσπαθούσαν να έχουν πρόσβαση στο πνεύμα της εποχής που πίστευαν
και δεν συμβιβάζονταν όσον αφορά το μάρκετινγκ.
Σήμερα είναι η μεγάλη μέρα. Στις πέντε.
Έχουμε αυτό που θα μείνει γνωστό
ως η καλύτερα συντονισμένη καμπάνια influencer στην ιστορία.
Έχουμε 400 σημαντικά άτομα σε όλον τον κόσμο,
influencer, μοντέλα, κωμικούς, καλλιτέχνες, ηθοποιούς,
που όλοι θα ποστάρουν ταυτόχρονα τη διφορούμενη πορτοκαλί εικόνα του Φάιρ.
Σκέφτηκαν την πορτοκαλί εικόνα.
Η Φάιρ πήρε όλα τα μεγάλα μοντέλα
και εμείς και κάμποσες άλλες υπηρεσίες
και επικοινωνήσαμε με όσους influencer ξέραμε.
Θα γράψουν "Ελάτε στο @fyrefestival.com".
περιμένουμε εκατομμύρια να πάνε στη σελίδα να δουν το βίντεο, δείχνουμε
ότι για μερικές μέρες, μπορείς να ξεφύγεις και να ζήσεις στο νησί του Εσκομπάρ.
Το διαφημιστικό ξεκίνησε, όσο ήμασταν εκεί.
Είχαμε μια ομάδα εκεί.
Επεξεργαζόμασταν το διαφημιστικό και είχαμε στρατηγική στις Μπαχάμες
που είναι τρελό, γιατί εκεί δεν έχει ίντερνετ, υποδομές, τίποτα.
Ο Μπίλι έλεγε "Ας πάμε με αεροπλάνο στο Νασάου
για να βρούμε ίντερνετ και τηλέφωνο εκεί
γιατί η Κένταλ Τζένερ θα το ανακοινώσει ζωντανά
στο Instagram".
Πλήρωσαν την Κένταλ Τζένερ 250.000 δολάρια
με τραπεζική μεταφορά για να κάνει μία δημοσίευση.
ΤΟ ΕΙΔΑΝ
Όταν είδα το βίντεο, μπερδεύτηκα.
Δεν ήξερα σε ποιον απευθυνόταν το φεστιβάλ.
Αν πας, θα έχει μοντέλα να αράζουν και να σε ταΐζουν σταφύλια;
Μπερδεύτηκα και ενθουσιάστηκα.
Μόλις τα μοντέλα άρχισαν να ποστάρουν, το Instagram του Φάιρ άρχισε να φουσκώνει.
Σε ένα βράδυ,
ένα κύμα ενθουσιασμού και αναγνωρισιμότητας
μια καταιγίδα δημοσιεύσεων.
Είχα σπόνσορες που είχαν επενδύσει εκατομμύρια στο Coachella
που ρωτούσαν αν μπορούσαν να αποσύρουν την επένδυσή τους
και να τη ρίξουν στο Φάιρ.
Προώθησαν απίστευτα πακέτα εισιτηρίων.
Είχαν τη "σκηνή ρουστίκ" που θα ήταν σαν Coachella
ένα λαμπερό σενάριο.
Και είχαν ιδιωτικά σπίτια
και έφτανε τα 250.000 δολάρια
για ένα ιδιωτικό γιοτ με ιδιωτικό σεφ.
Μέσα σε 48 ώρες,
πούλησαν το 95% των εισιτηρίων.
Ο κόσμος πίστεψε ότι είναι από τα καινούργια πράγματα
που θα καταλάβουν την αμερικανική και παγκόσμια αγορά.
Και τώρα, ελπίζουμε να έρθουν όλοι και να απολαύσουν
την εμπειρία της δεκαετίας στο Φάιρ.
Θυμάμαι όταν πρωτοάκουσα για το Φάιρ
ήμουν σε ένα μουσικό φεστιβάλ στο Λας Βέγκας.
Ο Τζα Ρουλ ήταν ομιλητής
και αποκάλυψε το φεστιβάλ που θα έκανε στις Μπαχάμες
και όλοι στο τραπέζι που ήμουν αρχίσαμε να γελάμε.
Είπαμε "Ναι, καλή τύχη, Τζα Ρουλ, κάνε ένα μουσικό φεστιβάλ. Ευκολάκι".
Και υπήρχε μια αντιπάθεια και κάναμε πλάκα.
Οι επαγγελματίες του χώρου γέλαγαν.
Δύο μήνες αργότερα, πριν γνωρίσω τον Μπίλι,
είμαι σ' ένα μίτινγκ με έναν φίλο, τον Μαξ από Ματ Προντάκσιονς που έκανε το βίντεο
και όταν το είδα
είπα "Οι τύποι λένε μαλακίες
ή είναι οι εξυπνότεροι".
Μίλησα στον Μαξ και τoν ρώτησα τι παιζόταν
και είπε "Όχι, αλήθεια είναι
και έχουν πωληθεί όλα τα εισιτήρια".
Το να κάνεις πρώτη φορά φεστιβάλ και να ξεπουλάς
είναι τεράστιο επίτευγμα.
...προσπαθήσαμε να χωρέσουμε 800 άτομα εδώ και μια συναυλία για 5.000 άτομα.
Το Νόρμανς Κη είναι εδώ.
Ήξερα το νησί. Πήγαινα στις Μπαχάμες δέκα χρόνια,
οπότε, έπρεπε να το χαρτογραφήσω και να κάνω τα μεταφορικά.
Είναι 16 στρέμματα, σωστά; Άρα 2,5 εκ. αντιστοιχεί σε 30,5 μ.
Άρα είναι περίπου 60 μέτρα.
-Θα σβήσεις... -Σκατά. Εγώ φταίω.
Στο σχέδιο.
Κατέστρεψες τους υπολογισμούς της αποχέτευσης.
Αντί να σκεφτόμαστε τα μοντέλα, έπρεπε να σκεφτόμαστε τουαλέτες.
Πρέπει να πάρουμε τουαλέτες. Πρέπει να πάμε να πάρουμε τουαλέτες.
Πούλησαν πολλά εισιτήρια και δεν χώραγαν τόσα άτομα στο νησί,
πόσο μάλλον να φτιάξουν αυτές τις τρελές υποδομές
που θα διαχειριστούν τα βιολογικά απόβλητα.
Δεν πίστευα ότι ήταν δυνατόν να χωρέσουν 1.000 άτομα στο νησί
οπότε, έπρεπε να φέρω κρουαζιερόπλοιο.
Το δύσκολο ήταν να μεταφέρουμε τους μεθυσμένους από το νησί το βράδυ
για να κοιμηθούν με αξιοπρέπεια στο κρουαζιερόπλοιο.
Δεν θα πάρουμε κρουαζιερόπλοιο.
Δεν θα πάρεις κρουαζιερόπλοιο;
Όλοι θα είναι στα νησιά.
Δεν κάνω πλάκα.
-Εντάξει. -Είπαν ότι είναι δυνατόν.
Ήθελαν να βάλουν σκηνές, οπότε, πήρα τη γυναίκα μου
και προσπαθήσαμε να κοιμηθούμε σε σκηνή το βράδυ
και ήταν τόσο τραγικό,
η σκηνή δεν είναι ασφαλής και είχε τόσο θόρυβο,
τόσα κουνούπια...
Το να κάνουν τις σκηνές χωρίς κλιματισμό ήταν απαίσιο.
Δεν είναι δυνατό, οπότε...
Τους συμβούλεψα να μην τις κάνουν.
Ο Κιθ είπε ότι ανησυχούσε γι' αυτό
και μετά του είπαν να μην δουλέψει άλλο σ' αυτό.
Ο Μπίλι μου είπε "Πρέπει να κάνεις πίσω.
Θα πάρουμε διαφορετικά άτομα και...
Ευχαριστώ για τη βοήθειά σου μέχρι τώρα..."
Δεν ήμουν ο μόνος που έφυγε τον Φεβρουάριο, Μάρτιο.
Μου ζήτησαν να πάω εκεί να τους γνωρίσω.
Πήγα στις Μπαχάμες.
Όταν με σύστησαν, κατενθουσιάστηκα
που θα συμμετείχα σε μια εκδήλωση που θα ήταν τόσο σημαντική
ακόμα και αν ήταν το μισό απ' ό,τι διαφήμιζαν.
Πέταξα στα νησιά από το Μαϊάμι.
Έβλεπες το νερό και ήταν μαγεία.
Δεν μπορώ να σας το περιγράψω.
Επικοινώνησαν μαζί μας...
σαράντα πέντε μέρες πριν.
Μας ζήτησαν να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε μια παραγωγή γι' αυτούς.
Τα χρονικά περιθώρια ήταν στενά,
αλλά είχαμε μια ευκαιρία να το κάνουμε.
Ο Μπίλι μας μίλησε, μου μίλησε και μου άρεσε το όραμά του.
Μου άρεσαν οι ιδέες του, η ενέργειά του.
Καθίσαμε και του φτιάξαμε ένα μπάτζετ και του το παρουσιάσαμε την επόμενη.
"Να τα δεδομένα σας και το κόστος για να το κάνεις".
Και είπε "Εντάξει, μπορούμε".
Ποιος ήταν ο αριθμός;
Νομίζω ότι ήταν 38;
-Τριάντα οκτώ εκατομμύρια; -Ναι.
Ο Μπίλι είπε "Μπορείς να κλείσεις άτομα για το φεστιβάλ;"
Είμαι 22, 23 ετών. Δεν έχω ξανακλείσει διασημότητες...
Ξέχνα το φεστιβάλ.
Θυμάμαι ότι ο πρώτος καλλιτέχνης ήταν ο Μέιτζορ Λέιζερ.
Πληρώθηκε αδρά.
Και μετά οι Ντισκλόζουρ, Μπλινκ 182.
Ξοδέψαμε τρία, τέσσερα εκατομμύρια στις διασημότητες.
Οι πιο πολλοί με τους οποίους δούλευαν
περίμεναν ένα επίπεδο παραγωγής,
αρκετό φωτισμό,
ένα καλό ηχοσύστημα
και καταλάβαμε ότι
δεν είχαν ιδέα τι σήμαινε να κλείσεις τους καλλιτέχνες
που έκλειναν...
Τι σήμαινε να κάνεις ένα τέτοιο σόου.
"Τι έκανε πριν αυτός ο Μπίλι;"
"Ήταν ο οραματιστής του Μαγκνίζις".
Αυτό μου είπαν.
"Ο οραματιστής του Μαγκινίζις".
Τι σκατά είναι το Μαγκνίζις;
Τζέσικα, παρακολουθείς την ιστορία
για τη μαύρη κάρτα των νέων. Τι έχεις βρει;
Αυτό είναι το Μαγκνίζις.
Είναι η νεότερη, πιο κουλ πιστωτική.
Το αρχικό όραμα ήταν απλό.
Ήμασταν παιδιά, βρήκαμε έναν τρόπο να κάνουμε
μια βαρετή, πιστωτική κάρτα
σε μια τέλεια, αψεγάδιαστη μεταλλική πιστωτική.
Ήταν μαύρη, μεταλλική.
Έκανε μεταλλικό ήχο όταν την έβαζες κάτω.
Τα κορίτσια είπαν "Τι είναι αυτό; Τι κάνεις;"
Είχαμε κοινό,
αρχίσαμε να περνάμε τα 1.500 μέλη.
Μετά, αποφασίσαμε να το κάνουμε λέσχη με μέλη.
Όταν μετακόμισα στη Νέα Υόρκη, έψαχνα μια κοινότητα.
Ήθελα πλεονεκτήματα και καθοδήγηση και
ήθελα να μου λένε τι να κάνω, πού να πάω
να βρω τέλεια μέρη στην πόλη.
Φτιάξαμε το Μαγκνίζις.
Ο Μπίλι είναι από τους καλύτερους πωλητές στη γη.
Μπορεί να πείσει τον καθένα για το οτιδήποτε.
Μπίλι, ανυπομονώ για τη μέρα που θα δουλεύω για σένα.
Ξέρω τον Μπίλι από όταν ήταν 20 χρονών
και είναι εκπληκτικός επιχειρηματίας.
Είναι ένας νεαρός που βρήκε τρόπο να πάρει τους νέους
και να τους αιχμαλωτήσει.
Παίρνουμε όποιον έχει κάρτα
και του δίνουμε ένα δίκτυο. Κάνουμε συνεργασίες με μαγαζιά,
καταστήματα μόδας, εστιατόρια, γυμναστήρια.
Προσφέρουν συμφωνίες και εκπτώσεις
και είχαν μια λέσχη στο Γουέστ Βίλατζ.
Μπορούσες να πας ραντεβού εκεί και φίλους και έκαναν εκδηλώσεις.
Βοήθησα τον Μπίλι να κάνει μια σειρά δοκιμασίας κρασιού και διαλέξεις
και πολλά πράγματα που συγκέντρωσαν αυτά τα παιδιά
και τους έδωσαν ένα αίσθημα κοινότητας.
Τα πάρτι ήταν απίστευτα. Είχαν ζωντανή μουσική, ποτά και φαγητό...
Είδα κάποιες φορές τον Τζα Ρουλ.
Ο Τζα Ρουλ πάει τους δικούς του σε μια νέα δουλειά.
Ο ράπερ πηγαίνει σε μια πιστωτική για νέους.
Η Μαγκνίζις αναπτύσσεται πολύ γρήγορα.
Φτιάξαμε μια εφαμοργή, βγήκαμε στο ίντερνετ. Περάσαμε τα 10.000 μέλη.
Βγάζαμε δύο εκατομμύρια από συνδρομές μελών.
Καθώς συνεχίζαμε με το Μαγκνίζις,
ήθελε να μπει στην ανώτερη τάξη της Νέας Υόρκης.
Σκέφτηκε ότι οι Μαζεράτι και τα μίτινγκ με ιδιωτικά τζετ
ήταν απαραίτητα για να αλλάξει την εξωτερική εικόνα του
και σκέφτηκε ότι η εικόνα του ήταν σημαντική για την εταιρεία.
Έκαναν 40 εκδηλώσεις για τη Μαγκνίζις
και σε πολλά μέλη άρεσε να είναι μέλη της κοινότητας.
Το κοινό στο οποίο επικεντρωνόταν ο Μπίλι,
όσον αφορά και το Φάιρ,
αλλά ήταν ένα όραμα τόσο μεγάλο
που δεν ήταν κάτι εύκολο να γίνει.
Φανταστείτε να προσπαθήσετε να οργανώσετε ένα μουσικό φεστιβάλ
στο Μαϊάμι ή τη Βοστώνη ή το ΛΑ.
Είναι αδύνατο χωρίς μεγάλες υποδομές.
Πάμε τώρα σε ένα μικρό νησί στις Μπαχάμες.
Ήταν το πιο δύσκολο μέρος που μπορούσατε να φανταστείτε.
Ο Μπίλι με πήρε και μου είπε
"Θέλω βοήθεια και θέλω να έρθεις στις Μπαχάμες το συντομότερο".
Πήγα εκεί, χωρίς καθήκοντα. Ήξερα μόνο ότι
θα ήμουν ο αρχηγός και... κάτι σαν εκπαιδευτής του Μπίλι.
Για να κάνεις ένα μουσικό φεστιβάλ, θα έλεγα ότι πρέπει να αρχίσεις
να σχεδιάζεις και να μαζεύεις λεφτά πριν 12 μήνες.
Η ομάδα που ήρθε είχε στην κυριολεξία
έξι με οκτώ εβδομάδες για να το κάνει.
Ήξερες ότι είπαν ότι είχαν αγοράσει το νησί;
Δεν μπορούσες
να ξεχωρίσεις τι ήταν αλήθεια
και τι δεν ήταν.
Διαλέξαμε το σωστό νησί.
Το πήραμε για δέκα εκατομμύρια. Ήταν προς πώληση. Είναι δικό μας.
Έπρεπε να δώσουμε προκαταβολή ένα εκατομμύριο
και να πληρώσουμε τα υπόλοιπα σε καθορισμένο χρόνο.
Δεν ξέρω αν πληρώθηκε το εκατομμύριο.
Ήταν το νησί του Εσκομπάρ πριν 25 χρόνια.
Παίρνουμε το όνειρο του μέσου Αμερικανού
και λέμε "Για τρεις μέρες μπορείς να γίνεις ο Εσκομπάρ".
Ο Μπίλι είχε πάρε-δώσε με τον δικηγόρο του Εσκομπάρ,
με μέλη της οικογενείας του.
Το Νόρμανς Κη έχει πλούσια ιστορία
με τους εμπόρους ναρκωτικών που διακινούσαν από τις Μπαχάμες.
Ο ιδιοκτήτης του Κη ήθελε μια νέα εικόνα.
Τους είπαν να μη χρησιμοποιούν τη λέξη "Εσκομπάρ"
και τη χρησιμοποίησαν στα πρώτα τουίτ.
Ο νέος ιδιοκτήτης είδε τη διαφήμιση
και μας έδιωξε.
Δεν έκανε καμία ερώτηση.
Τους πέταξε έξω.
Έξι ή οκτώ βδομάδες πριν,
έπρεπε να βρουν μια νέα τοποθεσία σε ένα διπλανό νησί
και να ξαναρχίσουν από την αρχή.
Προσπαθούσαμε συνέχεια να κινηθούμε, να βρούμε μέρος
και το τι μας ταίριαζε.
Τα πράγματα άρχισαν να γίνονται τρελά.
Πήγα σ' ένα άλλο νησί μέχρι που έφτασα στο Γκρέιτ Εξούμα
όπου ήταν το μεγαλύτερο νησί στο σύμπλεγμα των Εξούμα
και είχε
αποχέτευση.
ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΑΠΟΜΕΝΟΥΝ
ΓΚΡΕΪΤ ΕΞΟΥΜΑ, ΜΠΑΧΑΜΕΣ
Ο Αμερικανός ράπερ και ηθοποιός, Τζα Ρουλ, γνωστός και ως Τζέφρι Άτκινς,
είναι στις Μπαχάμες με τους συνεργάτες του
για να συζητήσει για μια συναυλία τον επόμενο μήνα.
Το Φάιρ ήταν η μεγαλύτερη εκδήλωση. Νοίκιαζαν πολλά, αυτοκίνητα,
έρχονταν μεγάλα τζετ.
Όλοι έλεγαν "Είναι το Φάιρ, έχουν πολλά λεφτά.
Μπορούν να κάνουν τα πάντα".
Ελπίζουμε ότι είναι το πρώτο βήμα
που θα φέρει την ψυχαγωγία και χρήματα στις Μπαχάμες.
Περίμενα να γίνει κάτι τέτοιο στις Μπαχάμες.
Ποτέ δεν είχαμε τόσους Αμερικανούς καλλιτέχνες
σε μία σκηνή.
Θα συνέχισε για πέντε χρόνια, κάθε χρόνο.
Αν τα πάτε καλά, θα σας παίρνουν για πέντε χρόνια.
Είχες το συμβόλαιο, ήθελες να ανταποκριθείς στις προσδοκίες.
Είχαν την τοποθεσία.
Μας έβαλαν στον χώρο
και τον είδαμε.
Τότε άρχισαν να εγείρονται ερωτήσεις.
Ο χώρος
ήταν σ' έναν λόφο
και στη βάση
είδα ότι έκαναν πολλά σπίτια,
ήταν ένα εργοτάξιο
που ήταν επικίνδυνο και χρειαζόταν πολλή δουλειά.
Θα υπήρχαν εμπόδια, κάποια θέματα που έπρεπε να λυθούν.
Είναι πρώτη χρονιά του φεστιβάλ σ' ένα νησί και βρίσκεις λύσεις.
Είπαμε "Να τι πρέπει να σας απασχολεί,
να πώς είναι οι σκηνές,
οι γεωδαιτικοί θόλοι... Να τι θα κοστίσει να το στήσετε".
Και...
ξεκινήσαμε.
Το τρελό είναι ότι έκλεισαν το φεστιβάλ
τη βδομάδα με τη μεγαλύτερη κίνηση στο νησί. Είναι σαν τελικός κυπέλλου.
Το λένε Εθνική Ρεγκάτα
και ο πληθυσμός του νησιού διπλασιάζεται
και όλα τα ξενοδοχεία γεμίζουν μήνες, έναν χρόνο πριν.
Ο Μπίλι πούλησε ένα πακέτο με βίλες
και τα άτομα έμεναν σε Airbnb,
οπότε έπρεπε να βρούμε καταλύμματα στο νησί για 500 καλεσμένους.
Το χειρότερο; Πούλησαν παραπάνω εισιτήρια
στα πακέτα διαμονής που ήταν οι σκηνές στον χώρο του φεστιβάλ.
Και τότε μας είπαν ότι όλοι οι influencer θα έμεναν δωρεάν.
Άρχισα να τους παίρνω.
Ήμουν η πρώτη φωνή που είχαν ακούσει από όταν πόσταραν.
Κάθε influencer, ήταν περίπου 250,
τους υποσχέθηκαν,
για ένα ποστ,
μία βίλα τριών ατόμων στην παραλία
που δεν υπήρχε.
Μίλησα στον Μπίλι
και από την αρχή
τρέχαμε κάθε μέρα να βρούμε σπίτια.
"Χρειαζόμαστε βοήθεια, πρέπει να κόψετε άτομα.
Αυτοί δεν πληρώνουν για την εμπειρία.
Πείτε τους να μην έρθουν".
Και ήταν μια μάχη γιατί αυτό που τους ένοιαζε
ήταν οι influencer.
Τους εκλιπαρώ να ακυρώσουν τις κρατήσεις πελατών τότε.
"Δεν θα έχουν μέρος να μείνουν". Και ο Μπίλι απάντησε
"Δεν είμαστε ομάδα προβλημάτων. Είμαστε ομάδα λύσεων.
Πρέπει να το βλέπουμε θετικά. Θέλουμε θετική σκέψη".
Και ήταν ψύχραιμος, αλλά και γεμάτος ψευδαισθήσεις.
Ήταν μια μάχη στο μυαλό μου, έλεγα
"Είναι ιδιοφυΐα ή τρελός;"
Αλλά δεν δεχόταν το όχι και δεν δεχόταν συμβουλές.
Τι λες τώρα;
Είναι ψεύτης.
Έμαθα για τον Μπίλι Μακφάρλαντ εδώ στη Νέα Υόρκη.
Είχε μια εταιρεία, τη Μαγκνίζις.
Είχα κάποιους φίλους που πήραν την κάρτα του
όταν άρχισαν να δίνουν
πρόσβαση σε εισιτήρια με τιμή χαμηλότερη της αγοράς.
Το όλο πράγμα δεν έβγαζε νόημα.
Μίλησα σε κατόχους καρτών
που τους ακύρωσαν τις κρατήσεις τους το τελευταίο λεπτό, οπότε ήταν δύσκολο
να έχουν πρόσβαση στα προνόμια που τους υποσχέθηκαν
Και έτσι, ο τύπος έκανε συνέχεια απάτες
που ήταν καλές,
αλλά δεν ήταν απαραίτητα κάτι νόμιμο, τουλάχιστον έτσι πιστεύω.
Θυμάμαι έντονα το βίντεο του Φάιρ.
Το βίντεο ήταν παντού στο Facebook
και είδα κάποια απ' τα συγκροτήματα με τα οποία δουλεύω
να είναι στις συμμετοχές του φεστιβάλ.
Αμέσως πήρα τους πράκτορες και είπα "Αυτό δεν μου βγάζει νόημα"
και άρχισαν να λένε "Ούτε σε εμάς.
Οι τύποι υπόσχονται να πληρώσουν τα διπλάσια από την αξία μας".
Είπα "Έστειλαν τα λεφτά;" και απάντησαν "Για δες,
όχι δεν έστειλαν ακόμα τα λεφτά".
Είπα "Ενδιαφέρον".
Πήρα έναν πιο ενεργό ρόλο
και ερεύνησα το τι συνέβαινε με το Φάιρ φεστιβάλ.
Κατάλαβα ότι είχαν νοικιάσει όλη την περιοχή βόρεια του θέρετρου Σάνταλς
και αφαίρεσαν το κάτω μέρος του χάρτη
για να το κάνουν να φαίνεται σαν ερημωμένο νησί.
Σκέφτηκα "Ο κόσμος πρέπει να μάθει τι συμβαίνει".
Έφτιαξα τον γνωστό πλέον λογαριασμό στο Twitter, FyreFraud.
Είπα "Εντάξει, θα το πω
και ο κόσμος θα το δει
και θα καταλάβει ότι είναι ψέμα" και δεν έγινε τίποτα.
Είχα δύο τρία κλικ στο Twitter και αυτό μόνο.
Και είπα "Πρέπει να τους χτυπήσω πιο πολύ".
Πήγαμε με ένα αεροπλάνο εκεί
και φωτογραφίσαμε τις εργασίες τις οποίες έκαναν.
Ένα από αυτά που μου έκαναν εντύπωση
ήταν ότι σήκωναν μεγάλες σκηνές
που πούλαγαν σαν "βίλες πολυτελείας" που κατάλαβα
ότι ήταν σκηνές που είχαν περισσέψει από τον τυφώνα Μάθιου.
Είναι μεγάλη διαφορά από μια βίλα πολυτελείας σ' ένα εγκαταλελειμμένο νησί.
Κατάλαβα γρήγορα ότι δεν υπήρχε περίπτωση
να τα καταφέρουν.
26 ΜΕΡΕΣ AKOMA
Φτιάχναμε μια πόλη μέσα στην πόλη όσον αφορά τη διαχείρηση αποβλήτων,
τις τουαλέτες, το νερό.
Γινόταν της κακομοίρας,
αλλά κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Έφτιαχναν μανιωδώς τον χώρο.
Εκατό εργάτες δούλευαν μέρα νύχτα, χωρίς να κοιμούνται.
Ήταν μια μάζα από ντόπιους εργάτες.
Ο Μπίλι τους πλήρωσε και είπε "Θέλω κι άλλα άτομα.
Θέλω κι άλλους εργάτες".
Ο Μπίλι τους πλήρωσε και τις επόμενες τρεις μέρες...
Ο Μπίλι είπε "Φέρτε εργάτες. Θέλουμε εργάτες".
Και έγινε πολύ μεγάλο και δεν μπορούσα να το χειριστώ.
Κάθε άτομο στο νησί της Εξούμα
που μπορούσε να σηκώσει μια πετσέτα, δούλευε.
Θεέ μου, θα ήταν 200 άτομα κάποια στιγμή.
Έπρεπε να ταΐσω το προσωπικό.
Είχα αναλάβει όλη την επιχείρηση.
Πήγα στις Μπαχάμες με κάτι φίλους
και τυχαία βρήκαμε τον Τζα Ρουλ και τον Μπίλι
και προσφέρθηκαν να μας κάνουν ξεναγήσουν στον χώρο.
Ήταν ωραίο, αλλά ήταν μια μεγάλη μπλόφα,
δεν είχε θέα στον ωκεανό. Δεν υπήρχαν κτίρια,
πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα, νερό ή κάτι από αυτά.
Εμείς ανησυχούσαμε, δεν υπήρχαν υποδομές,
αλλά ακούγονταν σίγουροι
για το ότι θα τα καταφέρουν.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Πώς δεν είναι διαπραγματεύσιμο;
Όταν δεν είστε πρώτο όνομα σε ένα μεγαλύτερο φεστιβάλ,
δεν μπαίνετε πρώτοι στην αφίσα. Στο συμβόλαιό μας...
Καταλαβαίνω. Πρόκειται για μέγεθος γραμματοσειράς.
Άτομα δούλευαν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Έπρεπε να χωράω δύο μέρες σε μία λόγω της Φάιρ Μίντια
και μετά του Φάιρ φεστιβάλ.
Είδα ότι κάποιοι που πηγαινοέρχονταν στις Μπαχάμες
και ήταν στον σχεδιασμό, αγανακτούσαν.
Έρχονταν και μου έλεγαν
"Τι κάνεις με την πλατφόρμα κρατήσεων;
Ανυπομονώ να γυρίσω εκεί
γιατί το φεστιβάλ γίνεται χαοτικό".
Ξέραμε λίγα πράγματα για το τι γινόταν στο φεστιβάλ,
εκτός, από ένα αίσθημα αυξανόμενου τρόμου.
Κάθε μέρα, η ένταση αυξανόταν.
Μερικές φορές ήμασταν στάσιμοι για βδομάδες μην
μπορώντας να πάρουμε έγκριση να προχωρήσουμε πράγματα
γιατί είχε υποκύψει στις ανάγκες του φεστιβάλ.
Ξόδευε πολλά λεφτά, πολύ γρήγορα.
Δεν ξέρω αν ήταν η ανοργανωσιά μιας νεοσύστατης επιχείρησης
ή οικονομικά προβλήματα, αλλά μερικές φορές οι πληρωμές αργούσαν.
Παρασκευή απόγευμα
το αγαπημένο μας θέμα ήταν "Σε πλήρωσαν; Ήταν το σωστό ποσό;"
Και ο Μάικλ είπε μια φορά "Ναι, αλλά με πλήρωσαν με μια τσάντα μετρητά".
Ήξερα ότι τα λεφτά γίνονταν πρόβλημα,
αλλά ο Μπίλι είχε όλα τα οικονομικά.
Σ' αυτό το σημείο, ο Μπίλι είπε Έχουμε μπει μέσα 25 εκατομμύρια".
Και είπα "Μπίλι, Θεέ μου".
Ο κόσμος που τον ήξερε έλεγε ότι μάζευε λεφτά με μαγικό τρόπο
και συνέχισε κάπως να φέρνει χρήματα.
Ο Μπίλι έμπαινε σε ένα αεροπλάνο και πήγαινε στη Νέα Υόρκη
και γύριζε με άλλα τρία εκατομμύρια
στην τσέπη του για να συνεχίσουμε.
Η Καρόλα ήταν από τους πολλούς επενδυτές.
Πίστευε πολύ στον Μπίλι.
Ήταν εκεί από την αρχή, από τη Μαγκνίζις και μετά το Φάιρ.
Πάντα ήταν εκεί και τον στήριζε
και πίστευε ότι θα γινόταν ο επόμενος μεγάλος επιχειρηματίας.
Μπορούμε να βρούμε πώς να βγάλουμε άλλα τρία με πέντε εκατομμύρια.
Είτε αφορά πάσα μεγάλων καλλιτεχνών,
πάσα φαγητού και ποτού, πάσα VIP,
το πάρτι στο γιοτ της Κένταλ Τζένερ με 10.000 δολάρια το κεφάλι για 100 άτομα.
Ο Μπίλι είχε όραμα και σίγουρα σκεφτόταν
κάθε τρόπο με την οποία μπορούσε να μαζέψει λεφτά.
Δύο πράγματα έχουμε: Ένα κοινό που έχει ρευστό
κι εμάς που έχουμε τους διάσημους και το νησί.
Μπορούμε να τα εξαργυρώσουμε και τα δύο και θα γίνει.
Άκουσα μια συζήτηση,
"Ας βάλουμε μια καμπάνα των 50.000 δολαρίων
και να δούμε αν θα την πάρουν".
Θυμάμαι να σκέφτηκα "Έχεις καμπάνα να δώσεις;"
Ανησυχώ ότι δεν σκέφτεσαι αυτό
πριν το βγάλεις στη σελίδα να το πάρουν.
ΠΑΡΤΙ ΜΕ ΠΡΩΙΝΟ ΣΕ ΓΙΟΤ
Ανέβηκε η σελίδα. Το fyrecay.com.
Ο μοναδικός σκοπός της ήταν να καταστρέψει το φεστιβάλ.
Της έστελναν πληροφορίες και φωτογραφίες
του μέρους που δεν είχε τελειώσει.
Ειδήσεις για το τι συνέβαινε καθημερινά
που μόνο άτομα σε υψηλά κλιμάκια του φεστιβάλ ήξεραν.
ΝΑ ΤΙ ΣΑΣ ΠΟΥΛΑΝΕ...
Ήταν σαν το WikiLeaks.
Κάναμε κλειστές συναντήσεις και πράγματα που είχαν ειπωθεί
έβγαιναν έξω, λέξη προς λέξη.
Ξέραμε ότι κάποιος στο μίτινγκ μίλαγε.
Μας φώναξαν όλους για ένα μίτινγκ
και κατέληξε σε κυνήγι μαγισσών.
Έλεγαν "Αν είσαι εσύ το άτομο
ή τα άτομα που στέλνουν πληροφορίες στη σελίδα,
θα λάβουμε νομικά μέτρα,
θα φύγετε από το νησί και δεν θα πληρωθείτε
και θα σας κυνηγήσουμε".
Ο τύπος του Fyrecay εκβίαζε τον Μπίλι.
Ο Μπίλι ήθελε να κατεβάσει τη σελίδα.
Έλεγε ότι θα το έκανε μόνο αν το φεστιβάλ
δημοσίευε αληθινές φωτογραφίες του μέρους.
Και συνέχισα να λέω στον Μπίλι
"Πρέπει να στείλουμε τώρα το μήνυμα ότι δεν θα είναι πολυτελές μουσικό φεστιβάλ.
Ο κόσμος δεν θα μείνει σε γιοτ, οι περισσότεροι δηλαδή,
πολλοί δεν θα μείνουν σε βίλες
κι αν το πεις τώρα, θα μπορέσουμε να το διαχειριστούμε".
"Να η πραγματικότητα. Κάν' το
και ο κόσμος θα αποφασίσει μόνος του.
Αλλά πρέπει να είσαι ειλικρινής.
Να πώς είναι. Να οι σκηνές.
Ο κόσμος θα το μάθει αργά ή γρήγορα,
γιατί συνεχίζεις
προσπαθώντας να αποφύγεις το αναπόφευκτο;
17 ΗΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ
Ετοιμαζόμασταν. Ήμασταν έτοιμοι.
Πηγαίναμε στο γυμναστήριο, περνάγαμε τέλεια.
Κάναμε τρέξιμο κάθε πρωί για να ετοιμαστούμε για το φεστιβάλ.
Ήμασταν ενθουσιασμένοι. "Θα πάμε σ' αυτές τις τέλειες διακοπές.
Θα περάσουμε τέλεια.
Θα γνωρίσουμε ένα σωρό κόσμο
και θα έχουμε μια φανταστική εμπειρία".
Θα ήταν εκπληκτικό.
ΦΟΡΤΩΣΗ... ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΑ
Στις 22 Απριλίου, πήρα ένα μήνυμα
"Παρατηρήσαμε ότι δεν έχετε φτιάξει ακόμα λογαριασμό Fyreband.
Είναι το πορτοφόλι σας για το σαββατοκύριακο, γεμίστε το.
Η πλεοψηφία των πελατών έχει βάλει 3.000 δολάρια.
Αν θέλετε να κάνετε κρατήσεις ή να συμμετέχετε στις έξτρα εμπειρίες,
πρέπει να βάλετε κι άλλα".
Ο Μπίλι ήθελε να στήσουν οι μηχανικοί πληρωμές μέσω βραχιολιών ραδιοσυχνότητας.
Είπαμε όλοι ότι ήταν τρελό λόγω των προβλημάτων ασύρματης επικοινωνίας.
Δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ.
Δεν ήταν "Ας το κάνουμε μια εμπειρία δίχως χρήματα
για τους πελάτες μας".
Ήταν "Δεν μπορούμε να το κάνουμε, γιατί δεν έχουμε λεφτά".
Με πήρε μια κυρία
και μου ζήτησε, αρκετά επιθετικά,
να βάλω λεφτά στο βραχιόλι μου.
Ήθελαν να πάρεις τζετ σκι, ιδιωτικά αεροπλάνα.
Ήταν πολλά λεφτά. Η πρώτη ομάδα παιδιών φόρτωσε
περίπου 800.000 δολάρια στα βραχιόλια.
Ξοδεύεις ένα σωρό λεφτά σ' ένα εισιτήριο
και τώρα άλλα τόσα στο βραχιόλι, φάνηκε κάπως παράξενο.
Τώρα, έχουμε δέκα μέρες ως το φεστιβάλ.
Δεν είχαν αρκετές σκηνές και 350 άτομα δεν είχαν πού να μείνουν
και τα σπίτια που είχαμε πάρει δεν πληρώνονταν.
Ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχαν πια λεφτά.
Οι ιδιοκτήτες των σπιτιών μας έλεγαν "Στείλατε μήνυμα
πριν πέντε μέρες και δεν έχω λάβει ακόμα λεφτά".
Με πήρε ένας από την διεύθυνση
και είπε ρητώς να σταματήσω να ενημερώνω την Καρόλα
γιατί προσπαθούσαν να της πάρουν κι άλλα λεφτά
και ότι τα μηνύματά μου την έβαζαν σε σκέψεις
και μου είπαν να μην είμαι ειλικρινής.
Είχα πάρει το 30% της αμοιβής μου... Θα πληρωνόμουν τη μέρα της εκδήλωσης
και κρατάνε το 70% της αμοιβής μου σαν καρότο.
Κάθε μέρα, γινόταν και κάτι.
Κάθε ώρα, γινόταν και κάτι.
Κάθε λεπτό, είχαμε κι άλλο εμπόδιο.
Είχαμε συμβόλαιο έξι εκατομμυρίων
με τη Σταρ Κέτερινγκ να χειριστεί όλο το φαγητό
και είχαμε μόνο ένα εκατομμύριο.
Κι ο Μπίλι τους απέλυσε δια τηλεφώνου.
Έκλεισε το τηλέφωνο και ήμουν εκεί και είπε
"Μπορείς να το κανονίσεις;"
Και είπα "Θεέ μου, έχω δύο εβδομάδες να βρω
φαγητό για 6.000 άτομα; Θα είναι τέλεια".
Ο Γκραντ, που μίλαγε στο τηλέφωνο
βρήκε την πρόταση της Star και είπε "Τους είπα ότι ήθελα να έχω σεφ σούσι"
και "Πρέπει να δω ινδική κουζίνα"
και σκέφτηκα "Γκραντ, έχεις χάσει τη βάρκα.
Δεν ξοδεύουμε έξι εκατομμύρια, μόνο ένα
και τα κόβω όλα αυτά."
ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΧΟΡΕΥΕΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
Σ' εκείνο το σημείο,
δεν υπήρχαν φωτογραφίες των εργασιών, βίντεο.
Είχαν το ίδιο υλικό και φωτογραφίες
από το πρώτο διαφημιστικό βίντεο
και όλο το μεταγενέστερο υλικό.
Ο Τύπος κι οι διαφημιστικές της Νέας Υόρκης
δεν ξέραμε τι γινόταν στον χώρο.
Φτιάχναμε αυτό το όραμα βάσει μιας οπτικής μάσκας.
Είδαμε γρήγορα ότι όλα τα αρχικά σκίτσα των δωματίων
που είχαμε αγοράσει είχαν κατέβει από τη σελίδα.
Τότε αρχίσαμε να ψάχνουμε κι άλλο και είδαμε
"Μπορείτε να μας στείλετε φωτογραφίες των δωματίων;"
Ο κόσμος μας έκανε σωστές ερωτήσεις στο Instagram.
Προσπαθούσαν να κλείσουν πτήσεις, να βρουν τη μετακίνηση.
Άρχισαν να μας βομβαρδίζουν με ερωτήσεις.
Ο Γκραντ έβαλε τους δικούς μας για εξυπηρέτηση πελατών,
αλλά δεν μας προσέλαβαν γι' αυτό.
Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να λέμε στον κόσμο
"Στείλτε στο concierge@fyre.com".
Και παίρναμε ένα άλλο μήνυμα που έλεγε "Δεν απαντάνε".
Στις αναπάντητες ερωτήσεις ασκούσαν κριτική...
Ήταν πολύ εκνευριστικό.
Έλεγα "Τι απαίσια εξυπηρέτηση.
Έπρεπε να το ξέρουν. Είναι πολυτελές φεστιβάλ".
Και ο Γκραντ έστελνε και έλεγε
"Τα σχόλια μας σκοτώνουν.
Τι θα κάνουμε με την κριτική;"
Μαζέψαμε όλες τις έγκυρες ερωτήσεις και τις στείλαμε στην ομάδα του Φάιρ
και μετά σβήσαμε όλα τα αρνητικά σχόλια που έκαναν ζημιά στ' όνομά μας.
Τους είδα να σβήνουν σχόλια
και να απενεργοποιούν τα σχόλια
για να μην έχουν 3.000 άτομα να λένε
"Δεν έχω πληροφορίες πτήσεων. Τι κάνω;"
Ενώ εγώ κι ο Μπιλ γυρίζαμε στον χώρο...
Φαινόταν σαν να ήταν κάπως αγχωμένος, ξέρεις;
Έλεγε
"Τι λες; Λες να τα καταφέρουμε;"
Είπα "Τι εννοείς;"
"Λες ότι θα είμαστε έτοιμοι πριν την Πέμπτη;"
Οπότε...
Είπα στον εαυτό μου
"Θες να του πεις ψέματα ή την αλήθεια;"
Γιατί μερικές φορές η αλήθεια είναι ωραία
και μερικές είναι άσχημη.
Οπότε, είπα
"Μπίλι, είμαι ειλικρινής, μπορούμε.
Αλλά θέλουμε πιο πολύ χρόνο. Παράταση
και πρέπει να δουλέψουμε πιο πολλές ώρες".
Όποτε βρισκόμασταν, λέγαμε
"Να σταματήσουμε ή να συνεχίσουμε;"
Κάθε μέρα, ο Μπίλι έλεγε
"Αδύνατον να σταματήσουμε. Πρέπει να συνεχίσουμε".
"Δεν μπορεί να έρθει κόσμος. Δεν θα δουλέψει".
Αυτολεξεί, έλεγαν...
"Αν θες να φύγεις, φύγε.
Αν δεν φύγεις, θα βρούμε λύσεις".
Και έβγαινα από κάθε μίτινγκ
και πήγαινα στη βεράντα και έβαζα τα κλάματα.
Ποτέ δεν το έχω κάνει στην καριέρα μου και σκεφτόμουν
"Σκατά".
Έστειλα ένα μήνυμα.
"Παιδιά, τελειώνει ο χρόνος.
Προσπάθησα να σας προειδοποιήσω, αλλά δεν εισακούστηκα.
Μένει μία μέρα, δεν έχει κρεβάτια για το προσωπικό,
τους VIP και τους πελάτες.
Πρέπει να ακυρώσετε κρατήσεις τώρα".
Έλεγα ουσιαστικά "Ξέρω ότι ανησυχείτε για τον τύπο,
αλλά φανταστείτε να έρθουν 350 άτομα σε ένα απομονωμένο νησί,
να μπουν σε σχολικά λεωφορεία,
να έρθουν σε έναν χώρο ανέτοιμο και να δουν ότι δεν έχουν πού να κοιμηθούν
και το χειρότερο, δεν μπορούν να φύγουν,
γιατί δεν έχουμε τσάρτερ γι' αυτούς.
Ξέρω ότι σας αγχώνει ο Τύπος, αλλά αυτό είναι το χειρότερο".
Και η απάντηση;
Η απάντηση ήταν
"Αλλά θα δουν το χαμόγελό σου στη γιόγκα".
Θα ήμουν ο δάσκαλος γιόγκα του φεστιβάλ.
Εντάξει.
Τι να κάνω; Έλεγα...
"Καλά, εντάξει".
Ο Μπίλι πιεζόταν απίστευτα οικονομικά
και έπρεπε να κάνει το φεστιβάλ
γιατί δεν θα μπορούσε να δώσει πίσω
τα λεφτά που είχε πάρει ή εκείνα των επενδυτών.
Είναι σαν να πάει κάποιος σε τοκογλύφο.
Ό,τι κι αν γίνει, χρωστάς τα λεφτά.
Είπαν σε επενδυτές που είχαν πληρώσει
ότι, αν ακυρωθεί το φεστιβάλ, θα καλυφθούν, ενώ δεν θα καλύπτονταν.
Δεν είχαν ασφάλιση φεστιβάλ, οπότε, δεν θα ακύρωναν.
Ήταν μια καταστροφή.
Οι εκδηλώσεις πάντα αισθάνεσαι ότι είναι καταστροφή. Νιώθεις ότι όλα πάνε στραβά
κι ότι σβήνεις φωτιές.
Η γοητεία ήταν να είσαι μέρος σε κάτι ξεχωριστό.
Και αυτό νίκησε τη λογική μου που έλεγε "Είναι ένα χάος".
Η ατμόσφαιρα που είχε καλλιεργηθεί ήταν
πως κανείς, ό,τι κι αν γινόταν,
δεν θα τους έλεγε "Όχι".
Αν δεν είχαμε κάνει κάτι τρελά
όπως ο Άντι που βρήκε κέτερινγκ χωρίς να έχει άλλον χρόνο
τότε δεν θα γινόταν φεστιβάλ.
Ίσως, λύνοντας τα προβλήματα,
τους επιτρέπαμε να συνεχίσουν και να κάνουν αυτό το τέρας.
Είπε ποτέ ο Άντι πώς έπρεπε να βρει νερό;
Ναι.
Είπε ποτέ ο Άντι πώς έπρεπε να βρει νερό;
Ναι.
Ήταν τρελό.
Δεν θα μιλήσω γι' αυτό.
Να σας πω κάτι. Είχαμε
τέσσερα γεμάτα κοντέινερ...
Τέσσερα φορτηγά γεμάτα Εβιάν,
αλλά την προηγούμενη βδομάδα, για δύο μέρες
έκανα μίτινγκ στις Βερμούδες για το κύπελλο.
Και όταν γύρισα, δεν πήγα σε ένα μίτινγκ με το τελωνείο
και το τελωνείο είπε στον Μπίλι
"Πρέπει να δώσεις 175.000 σήμερα
για να εγκρίνουμε το νερό".
Κατέρρευσα.
Ο Μπίλι με πήρε.
Θα μιλήσω ανοικτά.
Δεν θα πάει τόσο μακριά, σίγουρα...
Πήρε και είπε "Πρέπει να θυσιαστείς για την ομάδα".
Είπα
"Θυσιάζομαι συνέχεια για την ομάδα".
Είπε "Είσαι ο εκπληκτικός γκέι αρχηγός μας.
Πρέπει να πέσεις κάτω. Θα...
πάρεις...
πίπα...
για να λύσεις το πρόβλημα;
Είπα "Τι πράγμα;" Απάντησε "Άντι,
αν πάρεις πίπα στον Κάνινγκχαμ που είναι διευθυντής του τελωνείου
θα μας εγκρίνει τα κοντέινερ με το νερό, θα σώσεις το φεστιβάλ".
Γύρισα σπίτι, έκανα ντους,
μπούκωσα στοματικό διάλυμα.
Είπα "Θεέ μου, όντως..." Μπήκα στο αμάξι
και πήγα να θυσιαστώ για την ομάδα
και μπήκα στο γραφείο του έτοιμος να του πάρω πίπα.
Ήταν ευγενέστατος. Είπε, "Άντι,
θα εγκρίνω το νερό, θα το σερβίρεις,
μα θα είμαι απ' τους πρώτους που θα πληρωθούν
τους δασμούς για ό,τι κάνετε". Είπα "Ωραία, τέλεια".
Και επέστρεψα με το νερό που χρειαζόμασταν.
Το φαντάζεστε, σε 30 χρόνια καριέρας
τι ήμουν έτοιμος να κάνω;
Θα το έκανα για να σώσω το φεστιβάλ.
Μεγάλες ειδήσεις στο vlog σήμερα. Αύριο, στις 5:30
η μισή ομάδα της Τζέρι θα πάει στο Φάιρ στις Μπαχάμες
σε ένα απομονωμένο νησί.
Κάνουμε το μάρκετίνγκ τους και έχω ενθουσιαστεί που θα αρχίσει.
Θα είναι φανταστικό.
Πήγαμε με τέσσερα άτομα
τη μέρα πριν το φεστιβάλ.
Το καλό με το αεροπλάνο; Αν θέλουμε να φύγουμε
βγάζουμε το παράθυρο και πηδάμε.
Είναι τέλειο. Απίθανη πτήση.
Θυμάμαι το συναίσθημα, ήμασταν ενθουσιασμένοι.
"Επιτέλους, γίνεται".
Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα στο νησί.
Δεν μπορούσαμε να νοικιάσουμε. Δεν έστειλαν ένα,
οπότε, κάναμε οτοστόπ τις επόμενες μέρες.
Ήμουν εκεί χθες
και είπα "Φίλε, δεν θα είναι έτοιμο την Παρασκευή".
Είναι πολλή δουλειά!
Και λίγος χρόνος.
Αυτά δεν υπήρχαν. Η άμμος ήταν καινούργια.
-Αυτό φτιάχτηκε... -Ναι, ξέρω.
Πριν λίγες μέρες. Το ξέρεις;
Όλα θα γίνουν την τελευταία μέρα.
Όλοι ξέρουμε ότι είναι αναπόφευκτο.
Η εκδήλωση θα γίνει, ό,τι κι αν γίνει.
Δούλευα με έναν βατραχάνθρωπο
που μου είπε ότι είναι σφαγή.
Είπε "Είναι μια μεγάλη σφαγή".
Γελάει και δεν γελάει καν,
είναι ανησυχητικό πόσο σκατά ήταν
και είχε κάνει στα ΟΥΚ!
Οι τελευταίες 24 ώρες ήταν απίστευτες.
Σκεφτόμουν μόνο το Γούντστοκ.
Σκεφτείτε εκείνη τη συναυλία.
Μιλάει κανείς για τα εκατοντάδες αμάξια
που είχαν κολλήσει στον δρόμο μέρες;
Μιλάει κανείς για τη λάσπη;
Πόσοι πέθαναν από υπερβολική δόση; Ποιος λέει για την έλλειψη φαγητού;
Σχεδόν καθόλου νερό. Τίποτα. Και σκέφτηκα "Ξέρεις κάτι;
Αν το Γούντστοκ άντεξε από άποψη δημοσιότητας,
και έγινε ό,τι έγινε,
θα τα καταφέρουμε".
Δεν κοιμηθήκαμε εκείνο το βράδυ.
Θυμάμαι ακριβώς τι έγινε...
Στεκόμασταν έξω, στη βεράντα της έπαυλης
και κοιτάγαμε τον ωκεανό και είχε πανσέληνο.
Και τότε άρχισε
να βρέχει.
Καρεκλοπόδαρα.
Αστραπές και βροντές.
Και αρχίσαμε να γελάμε.
Με την καρδιά μας.
Κοιταχτήκαμε και...
Και τότε, είχα τρελαθεί
και ακόμα δεν είμαι σίγουρος ότι ήταν 100% αληθινό,
αλλά θυμάμαι κάποιον να λέει "Τουλάχιστον δεν θα ξεφύγουν τώρα".
Ειλικρινά το θυμάμαι και δεν ξέρω ότι...
Αλλά αυτό θυμάμαι.
Συνειδητοποιείς ότι ο χώρος δεν έχει τελειώσει.
Υπάρχουν στρώματα παντού, μούσκεμα.
Κανείς δεν μπορούσε να μείνει στις σκηνές.
Και οι πελάτες έρχονταν. Και δεν είχαμε πού να τους βάλουμε.
Η βροχή το πρωί μας σκότωσε.
Ξέρω τι δουλειά ρίξαμε το πρωί και...
Μπορεί να έκλαιγα.
Νομίζω έκλαψα.
Το αστείο που έγινε ήταν ότι γελάγαμε και λέγαμε
"Τίποτα δεν είναι στην ώρα του στις Μπαχάμες.
Με τη βροχή θα καθυστερήσουν".
Έπρεπε να φτάσουν στις 6:50. Η πρώτη πτήση έφτασε στις 6:20.
Ήταν ένα αρρωστημένο αστείο.
Έτσι...
Φάιρ φεστιβάλ, μωρό μου. Πάμε.
Θα πάμε
στο Μαϊάμι.
Για τέσσερις ώρες. Και πού πάμε μετά;
-Στις Μπαχάμες. -Στις Μπαχάμες.
Δες τα διαμάντια μου.
Μπαχάμες, ερχόμαστε.
Είμαστε στο... ιδιωτικό τζετ.
Πιστεύαμε ότι θα μπούμε σε ελικοφόρο,
σε ένα μικρό ελικοφόρο
που ήταν στη διαφήμιση.
Δεν καταλάβαμε πού πάμε μέχρι που επιβιβαστήκαμε.
Ήταν ένα 737.
Υποτίθεται ότι θα ήταν μια επώνυμη αεροπορική εμπειρία
που νομίζω ότι ήταν...
Δεν ξέρω πού το φαντάστηκαν, ήταν τύπου...
"Ας βάλουμε ένα λογότυπο να τελειώνουμε".
Είναι χειρότερο από...
από πτήση χαμηλού κόστους.
Στις 4:30 μπήκαμε στο αεροπλάνο.
Ο φίλος μου κοίταξε το κινητό του και είπε
"Οι Blink 182 ακύρωσαν.
Θες ακόμα να μπεις;"
Και δεν είπαν
"Μην πάτε. Θα είναι καταστροφή".
Είπαν, "Δεν θα κάνουμε το σόου
που αξίζουν οι φαν μας".
Δεν είχα πάει σε συναυλία των Blink 182 και δεν ήξερα τι σήμαινε.
Οπότε, είπαμε "Όλα καλά".
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΑΪΡ: ΗΜΕΡΑ 1
Κατεβήκαμε και βρεθήκαμε στο όμορφο νησί.
Δεν φαινόταν κάτι στραβό ακόμη.
Μας έδωσαν μια επιλογή.
"Θέλετε να πάτε στον καταυλισμό ή στο εστιατόριο
το παραλιακό;"
Πάρθηκε μια απόφαση, από ποιον δεν ξέρω,
αλλά ήταν να κλείσουμε τον καταυλισμό
και να στείλουμε όλους τους πελάτες σε ένα ξεχωριστό μπαρ.
Δεν είχε σχεδιαστεί. Το έμαθα 25 λεπτά
πριν φτάσουν στο εστιατόριο.
Άπειρα λεωφορεία, έφερναν εκατοντάδες πελάτες.
Ρώταγαν "Εδώ είναι το Φάιρ φεστιβάλ;"
Νόμιζαν ότι ήταν το πρώτο βήμα
μιας συναρπαστικής εμπειρίας.
Είναι σε μια όμορφη παραλία.
Είχε μια προβλήτα,
ο κόσμος καθόταν, έπινε τεκίλα.
Κοίταξα τριγύρω κι είπα "Είναι ο καλύτερος αντιπερισπασμός όλων των εποχών".
Η μουσική έπαιζε, οι πελάτες επευφημούσαν.
Χόρευαν και πέρναγαν καλά.
Υπήρχαν πολλά χαμόγελα και ευτυχία στο μπαρ.
Ειλικρινά, ήταν το καλύτερο κομμάτι της εμπειρίας.
Στον καταυλισμό, γινόταν το αντίθετο.
Θεέ μου.
Είναι μούσκεμα!
Οι σκηνές είναι μούσκεμα, τα χαλιά γεμάτα λάσπη.
Ήταν ένα πρόχειρο φεστιβάλ
που είχε πολυδιαφημιστεί
και τώρα είχε γίνει κάτι χειρότερο.
Δεν είχαμε αρκετούς οδηγούς, αρκετά σπίτια,
αρκετά κρεβάτια, αρκετό χώρο,
αρκετό προσωπικό.
Ήταν πάρα πολλά.
Με παίρνουν τηλέφωνο. Προσπαθώ να το φορτίσω
και μου λένε να πάω στο μπλε σπίτι.
Πήγα και γινόταν χαμός. Κόσμος έτρεχε παντού.
Ακόμα έκαναν κατασκευές.
Ο Γκραντ είπε "Έχεις σακούλα εμετού;"
Γιατί ανέπνεε πολύ γρήγορα.
Ο κόσμος έκλαιγε και γινόταν χαμός
και είπα "Εντάξει, ηρεμία".
Τώρα με τραβάνε στην κυριολεξία οι βοηθοί από εδώ και από εκεί.
"Μαρκ, ήρθε αυτός, ήρθε εκείνος. Πρέπει να τους βρούμε σπίτι".
Σκέφτηκα ότι κάτι πάει στραβά όταν μας κράτησαν στην παραλία έξι ώρες.
Μας πότιζαν συνέχεια τεκίλα.
Άρχισαν να ρωτάνε
"Πού μπορώ να πάω; Πού θα πάμε;"
"Πώς θα πάμε στις σκηνές; Πού είναι; Πού είναι οι βαλίτσες μου;"
Και σκεφτόμουν
"Τι να τους πω;"
Ο Μπίλι ήταν στο δωμάτιο και ήταν ο διευθύνων σύμβουλος,
και έκανε κουμάντο. Κάθε τόσο έφευγε, ανέβαινε στη γουρούνα
και πήγαινε γρήγορα προς τα κάπου.
Έφευγε.
Και γύρναγε, έμπαινε μέσα
και δεν μίλαγε, αλλά έβλεπες τον εκνευρισμό του.
Είναι ώρα να μπει ο κόσμος
και να δούμε πώς θα πάει.
Δεν ήταν κανείς από το φεστιβάλ στα λεωφορεία.
Ο οδηγός ήξερε πού να πάει και μας λέει
"Ναι, άρχισαν την κατασκευή πριν έναν μήνα"
ή "Ναι, θα δείτε τι σας περιμένει.
Περιμένετε να δείτε πού μπλέξατε".
Είναι ανησυχητικό, να το ακούς
και να μην έχεις ιδέα πού θα πας
και να είσαι σε ένα νησί, ένας Θεός ξέρει πού,
με άγνωστα άτομα.
Όχι!
Γύρνα!
Γύρνα πίσω!
Βλέπουμε μια θάλασσα λευκών σκηνών.
Δεν το πιστεύαμε.
Πολλοί σκέφτηκαν "Μάλλον απλώς περνάμε από εδώ.
Οι βίλες μας είναι στην άλλη πλευρά".
Και ο οδηγός είπε "Όχι, εδώ θα μείνετε".
Είπα "Θεέ μου!"
-Δες τα κρεβάτια! -Θεέ μου!
Ο φεστιβάλ δεν θα ξαναγίνει. Ελπίζω να το ξέρουν.
Μας πήγαν γύρω από μια μικρή λιμνοθάλασσα
και πήγαμε σε ένα μπλε σπίτι που ήταν το αρχηγείο τους
και είχε μια ουρά εκατοντάδων ατόμων.
Στεκόμασταν εκεί για μία ώρα.
Δεν ξέραμε τι περιμέναμε,
αλλά περιμέναμε
και κάποιοι είχαν μπουκάλια αλκοόλ.
Ο Μπίλι ήρθε και είπε να δυναμώσω τη μουσική.
Όσο πιο δυνατά μπορούσα.
Αυτό είναι το πιο εκνευριστικό. Άκουγες έναν θόρυβο.
Και κάθε πέντε λεπτά
κάποιος απ' το προσωπικό ερχόταν και μου έλεγε
"Δεν ακούμε τίποτα, προσπαθούμε να τους κάνουμε τσεκ ιν".
Και χαμήλωνα τη μουσική.
Μετά από πέντε λεπτά, ερχόταν ο Μπίλι.
"Ανέβασε τη μουσική".
Όλοι τσακώνονταν.
Όλοι έκαναν χαμό, έλεγαν "Πού θα μείνω;
Τι θα κάνω; Τι θα φάω;"
Οι θεατές ήθελαν οποιαδήποτε μορφής καθοδήγηση.
Μείνετε εδώ, παιδιά.
Ο Μπίλι Μακφάρλαντ στάθηκε σ' ένα τραπέζι. Πήγα και είπα "Πού πας, αν έχεις βίλα;"
Είπε "Όλοι που έχουν βίλα να πάρουν μια σκηνή".
Όλη αυτή η μάζα ανθρώπων... Ήταν ο καθένας για τον εαυτό του.
Όλοι άρχισαν να τρέχουν, να αρπάζουν σκηνές, τσάντες.
Ακούσαμε μια φωνή έναν χαμό και τα ουρλιαχτά.
Μπήκαμε μέσα και μια μάζα ανθρώπων πήγαινε στις σκηνές.
Είναι σκέτο τσίρκο. Δεν ξέρω τι γίνεται.
Δεν φεύγω από δω μέχρι να μάθω τι συμβαίνει.
Είναι 8:36 και ο κόσμος παίρνει τις βαλίτσες του.
Στήνουν ντουλάπια.
Βγάζουν το πλαστικό που έχει τα πολύτιμα αντικείμενά μας.
Κανείς δεν έβαλε ταμπελάκια στις βαλίτσες.
Τις έφεραν σε δύο μεγάλα κοντέινερ.
Φορτηγά. Μεγάλα φορτηγά.
Είπα "Πάρτε τις βαλίτσες σας". Και έγινε χαμός.
Όλοι έψαχναν
τη μαύρη βαλίτσα τους σε ένα σωρό μαύρων αποσκευών.
Σκαρφάλωναν πάνω σου
και σε ποδοπατούσαν για να πάρουν τη βαλίτσα σου.
Είναι σκέτη καταστροφή.
Πού... Εσύ!
Δεν θέλουμε να είμαστε στην περίμετρο.
Δεν θέλαμε γείτονες.
Η στρατηγική μας ήταν να καταστρέψουμε
όλες τις σκηνές γύρω μας.
Κάναμε τρύπες και πετάγαμε στρώματα.
Ο φίλος μου κατούρησε στα κρεβάτια.
Έγινε χαμός.
Ο κόσμος κυκλοφορούσε κουβαλώντας στρώματα.
Πήγαιναν από εδώ εκεί.
Κατέληξε σε λεηλασία.
Μία γυναίκα είχε ολόκληρο κιβώτιο με χαρτιά υγείας.
Κάποια άλλη είχε μια κούτα μαξιλάρια
που πήγαινε στη σκηνή της.
Ήταν ένα βάρβαρο σκηνικό.
Κυκλοφορούσα, ήταν το πιο παράξενο συναίσθημα.
Δεν είχε φώτα.
Ήταν σαν ταινία τρόμου.
Ο κόσμος ήταν σκορπισμένος στην περιοχή και πέρασε ένα βράδυ.
Πολλοί δεν θα κοιμήθηκαν.
Μια γυναίκα ήρθε
πανικόβλητη μέσα στη νύχτα.
Δεν έβρισκε τη φίλη της.
Είχε χαθεί. Έμοιαζε να είναι μεθυσμένη.
Δεν μπορείς να βοηθήσεις ένα τέτοιο άτομο. Δεν ήξερα ούτε εγώ πού ήμουν.
To σημείο καμπής,
όταν ο ήλιος έδυσε,
τότε η συντροφικότητα χάθηκε.
Ξέρω μόνο ότι μέχρι το τέλος της νύχτας όλες οι σκηνές ήταν γεμάτες.
Και ήταν με το ένα τρίτο των θεατών που θα είχαμε.
Θυμάμαι να φεύγω
και να βλέπω την εικόνα πίσω μου
για πρώτη φορά νιώθοντας τι τεράστια αποτυχία ήταν.
ΤΟ ΦΑΪΡ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΧΑΟΣ. ΚΑΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ.
Όπως έγραφα στο Twitter για την εκδήλωση
και έλεγα "Να τι συμβαίνει.
Να τα ντουλάπια, να η ρεσεψιόν.
Αυτό είναι το Φάιρ φεστιβάλ".
Τα ποσταρίσματα διαδόθηκαν παντού.
Ήταν τέλειο να το βλέπεις ζωντανά.
Τότε είδα το Twitter.
Το σάντουιτς με τυρί.
Τότε ήξερα ότι τελείωσε.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ
Οι Νιου Γιορκ Τάιμς έβγαλαν ένα άρθρο
που έλεγε για το Φάιρ.
Έλεγαν γι' αυτό από οργανωτική σκοπιά.
Δεν είπαν κάτι το οποίο τους ξέφυγε,
ότι μερικά μοντέλα έκαναν ένα πορτοκαλί ποστ
και έφτιαξαν το φεστιβάλ.
Και ένας τύπος με 400 ακόλουθους
πόσταρε ένα τυρί κι ένα τοστ
και ουσιαστικά διέλυσε το φεστιβάλ.
Ξέρω μόνο ότι στον κόσμο άρεσε να το βλέπει να διαλύεται.
ΟΠΟΤΕ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΕΝΑΝ ΠΛΟΥΣΙΟ, ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΒΓΑΖΕΙ ΦΤΕΡΑ.
"ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙ ΩΡΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΙΓΚΟΣ;"
Η αντίδραση στα μέσα κοινωνική δικτύωσης ήταν χαρούμενη
από άτομα που δεν ήταν εκεί. Έμοιαζε να είναι αστείο.
Ήταν κάτι σαν τον Άρχοντα των μυγών, οι καλύτεροι influencer
Ο Γκραντ μας έλεγε τι να κάνουμε.
Είπα "Όχι, δεν θα ποστάρουμε άλλες ψεύτικες υποσχέσεις.
Δεν θα προωθήσουμε άλλο αυτό το όραμα".
"Το πράγμα πέθανε".
Τότε, τρία λεπτά αργότερα, πήρα ένα μήνυμα
που με σύστηνε στη νέα ομάδα μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
"Του στέλνεις τους κωδικούς;"
Θυμάμαι να παίρνω τον Τζα, δεν ήταν εκεί ακόμα,
και να λέω "Δεν θα συμβεί αυτό.
Στέλνω το μήνυμα. Δεν με νοιάζει τώρα".
Είπα στον Μπίλι ότι ακύρωσα τις εμφανίσεις
και σ' εκείνο το σημείο, ήξερε ότι είχε καταρρεύσει όλο.
Πήγαινε μπρος πίσω στη βεράντα.
Έβλεπα ότι έκλαιγε,
αλλά πρώτη φορά το βλέπαμε αυτό όλοι.
Σε εύκολα και δύσκολα,
ήταν τόσο θετικός και μόνο εκείνη τη μέρα,
που άρχισε να καταρρέει το πράγμα, το κατάλαβε.
Δύο μέρες πριν πίστευε
ότι ήταν ο επιχειρηματίας της δεκαετίας
και τώρα ήταν ένα τεράστιο αστείο.
Πήγα στο σπίτι παραγωγής και ο Γκραντ έκλαιγε
και η Κάρολα είναι σαν να την έχει χτυπήσει αμάξι.
Ο Γκραντ έμεινε και προσπαθούσε να γράψει μια επίσημη ανακοίνωση
για το τι είχε συμβεί. Ήταν "Λόγω περιστάσεων που δεν ελέγχαμε"
και θυμάμαι να του λέει ο Χόρχε "Μην πεις πάλι ψέματα.
Είναι η ευκαιρία σου να πεις την αλήθεια.
Μην πεις 'δεν ελέγχαμε'. Το ελέγχαμε απολύτως".
Ενημέρωση.
Το Φάιρ ακυρώθηκε επίσημα.
-Λάβαμε τα νέα. -Επίσημα;
-Αλήθεια; -Έτσι είπε ο Μικ.
Δεν υπάρχει φαγητό στο νησί. Δεν έρχεται κόσμος.
Ο κόσμος που ήρθε πρέπει να γυρίσει στο Μαϊάμι.
Προσπαθούν να φύγουν τώρα.
Το πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχαν αεροπλάνα
και το αεροδρόμιο είχε γεμίσει με άτομα
και τους κλείδωσαν μέσα
και τους κράτησαν όλο το βράδυ χωρίς φαγητό και νερό.
Εντάξει. Πόσο μέχρι να έρθει το νερό;
Και το φαγητό.
Πότε θα πάρουμε πίσω τα λεφτά μας;
Ήταν μια οδύσσεια
που άρχισε στις έξι το απόγευμα.
Και το πρωί, ο Τύπος άρχισε να το μυρίζεται.
Το πρωί, οι οργανωτές του αποτυχημένου Φάιρ
μπαίνουν στο στόχαστρο.
Πήραμε ένα μεγάλο ρίσκο
και η πρώτη φορά απέτυχε.
Ο κόσμος κορόιδευε το φεστιβάλ, εμάς.
Νιώθεις άσχημα που ο κόσμος ξόδεψε λεφτά να πάει...
Αν είχες χιλιάδες δολάρια να πας ταξίδι να δεις τους Blink 182,
φταις εσύ. Είναι οι νόμοι της εξέλιξης.
Σ' εκείνο το σημείο, οι υποσχέσεις άρχισαν να καταρρέουν
και οι εταιρείες ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων πήραν τα κλειδιά,
οι ιδιοκτήτες των σπιτιών απαίτησαν τις ιδιοκτησίες τους.
Ένας από την κατασκευαστική ήρθε και είπε "Άντι,
θέλω 26.000 δολ. μετρητά
και τα θέλω τώρα".
Ήταν μεγαλόσωμος και με ακολούθησε.
Γύρισα στη σκηνή και με ακολούθησε.
Ο διευθυντής του Γραφείου Τουρισμού από τις Μπαχάμες, ο Υπουργός Οικονομικών
και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου στις Μπαχάμες
ζητούσαν το ένα εκατομμύριο δολάρια που χρωστούσαμε.
Ένας τεράστιος αριθμός εργατών δούλευε στον ήλιο
για έναν μήνα, ενάμιση χωρίς μισθό
και μόλις κατάλαβαν ότι
όλα κατέρρεαν,
άρχισαν, και δίκαια, να ζητάνε τα λεφτά τους,
οπότε έγινε μια απεργία.
Και μάθαμε ότι ένας θυμωμένος όχλος
ερχόταν στις πύλες. Είχαν τσαντιστεί και ήθελαν τα λεφτά τους.
Ήμασταν πέντε στο σπίτι της παραγωγής
Θα ήταν
δεν ξέρω, περίπου 30 άτομα που έρχονταν.
Ο Μπίλι ήταν άφαντος.
Και κυκλοφορούσαν φήμες για το πού ήταν.
Ήταν σαν τον δρα Κακό. "Ο Μπίλι είναι στο γιότ".
"Είναι στην πρωτεύουσα". "Είναι στο Μαϊάμι". "Είναι φυλακή".
Όλοι έκαναν υποθέσεις πού ήταν.
Δεν ήξερα πού πήγε ο Μπίλι.
Πήγα στο σπίτι και ήταν άδειο
και είπα "Πού είναι ο Μπίλι;"
Όταν οι ντόπιοι κατάλαβαν ότι δεν θα πληρωθούν
κάποιοι άρχισαν να απειλούν, έλεγαν ότι θα πάρουν ομήρους για λύτρα
ή θα τραυματίσουν. Η ομάδα διοίκησης κοιτούσε δεξιά και αριστερά
και ξαφνικά ήταν όλοι "Ο σώζων εαυτώ σωθήτω".
Αντάλλαξα ρούχα
με έναν υπάλληλο που δούλευε για μένα και κρύφτηκα πίσω από ένα ουρητήριο.
Κάποιος ήρθε με ένα παλιό αμάξι και μπήκα μέσα και ξάπλωσα πίσω
για να βγω από το χωριό. Δεν μπορούσα να κάνω τη Μητέρα Τερέζα.
Δεν μπορούσα να λύσω το πρόβλημα. Έπρεπε να πάω σε ασφαλές μέρος.
Όταν κατάλαβαν ότι σταμάτησε,
αφήνουν τα ενοικιαζόμενα αναμμένα
με τα κλειδιά στη μηχανή.
Μίλησα με κάποιον που είπε ότι η πόρτα δεν άνοιγε
και μια κυρία την κλώτσησε και έτρεξε στο αεροπλάνο.
Ήξεραν ότι είχαν προβλήματα.
Ο κόσμος ερχόταν σε μένα
για λεφτά...
"Μας χρωστάς. Πού είναι τα λεφτά;"
"Δεν ξέρω, αλλά πάνε. Δεν ξέρω τι να κάνω".
Πήρα τον Μπίλι, του μίλαγα. Είπε "Θα το χειριστώ, μην ανησυχείς".
Οι μέρες περνούσαν. Ο κόσμος ερχόταν σπίτι μου.
Είχαν τρελαθεί με τα λεφτά. Τρελαθεί.
Σκέφτηκα ότι θα πέσει ξύλο.
Είπα "Γάμα το. Φεύγω".
Μάζεψα τα πράγματά μου και έφυγα.
Δεν το αντέχω άλλο.
Είχα μετατραυματικό στρες
όπως πολλοί από μας, βδομάδες
και ήταν το αίσθημα της ενοχής,
"Τους εγκατέλειψα όλους;"
Εγώ ήμουν αυτός που έλεγε "Ακούστε,
δουλεύω με τον Μπίλι
τέσσερα, πέντε χρόνια. Εμπιστευτείτε τον.
Είναι εκπληκτικός και μπορούμε να το κάνουμε".
Και δεν το κάναμε, ένιωσα,
γιατί μπορούσα να σκεφτώ, όταν γύρισα,
ότι εγώ ξεγέλασα αυτά τα παιδιά.
Ακολουθείς κάποιον...
Είναι η ενέργεια, η πίστη του
και πηγαίνεις.
Πότε σταματάς; Όχι, δεν φαντάστηκα ότι θα καταλήξει έτσι.
Κανείς δεν το φαντάστηκε. Αλλιώς δεν θα το κάναμε.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Πρώτα, θέλω να πω
μια μεγάλη συγγνώμη για το πώς εξελίχθηκε το φεστιβάλ.
Ήταν το ακριβώς αντίθετο
από αυτό που θέλαμε.
Γύρισα πίσω τη Δευτέρα και πήγα στο γραφείο της Φάιρ
και τότε κάναμε όλοι ένα μίτινγκ.
Πρέπει να αλλάξει το όνομα της πλατφόρμας.
Ο ορθοδοντικός μου διάβασε για το φεστιβάλ.
Και με ρώτησε τι έκανα εκεί.
Τώρα, ναι, είμαστε περίγελος.
Είμαστε οι "Απατεώνες του Φάιρ".
Αλλά ίσως δεν είναι έτσι αν παίξουμε σωστά
και αρχίσουμε να το γυρίζουμε.
Χρησιμοποίησαν τη Samsung ως παράδειγμα του τι είναι κακή δημοσιότητα.
"Τα κινητά της Samsung έσκαγαν στη μούρη του κόσμου
αλλά και πάλι πούλαγαν".
Και έλεγαν ότι μπορούμε να το ξεπεράσουμε.
Δεν μπορούμε να σταθούμε στο πώς τα σκατώσαμε.
Δεν μπορούμε να σταθούμε στο τι λάθος έγινε.
Πρέπει να δούμε πώς θα γίνει καλύτερο στο μέλλον.
Οι περισσότεροι στο μίτινγκ δεν μπλεχτήκαμε με το φεστιβάλ
και τότε... Μας είπαν να μην μπλεχτούμε.
Ήταν
επίπονο για να πω την αλήθεια. Είχαμε μια πολύ ταλαντούχα ομάδα
και ξοδέψαμε πολλές ώρες στο πρόγραμμα.
Η αλήθεια είναι ότι πίστεψα στην εφαρμογή που φτιάχναμε τόσο πολύ
που δεν είδα τι συνέβαινε εσωτερικά
με το τι κάναμε.
Ήταν κάτι στο οποίο δουλεύαμε έναν χρόνο.
Και λόγω του φεστιβάλ, τα χάσαμε όλα σε δευτερόλεπτα.
Υπάρχει τρόπος να φτιαχτεί το προϊόν
-ενώ κάνουμε ένα βήμα πίσω; -Με τίποτα. Όχι.
Έλεγε "Είμαστε οικογένεια, ώρα να ενωθούμε".
Και ένιωθα ότι ήταν πολύ χειριστικός.
Δεν είμαστε οικογένεια, δεν μας λες τίποτα!
Εκμεταλλεύτηκες την εμπιστοσύνη που είχαμε
στο προϊόν, την εταιρεία και σένα
και η αντίληψη του κοινού είναι ένα ξεχωριστό πρόβλημα.
Ελάτε, παιδιά!
Έχουμε πολλά έξυπνα άτομα σ' αυτή την κλήση.
Ας σκεφτούμε πώς θα γλιτώσουμε.
Δεν σκοτώσαμε κανέναν, κανείς δεν έπαθε τίποτα.
Κάναμε λάθη, θα τα ξεπεράσουμε.
Γκραντ, κανείς δεν πέθανε,
αλλά είπαμε ψέματα στους πελάτες για το τι πουλάγαμε.
Είναι απάτη αυτό.
Δεν είναι εντάξει αυτό για μια εταιρεία.
Δεν είναι απάτη.
Είναι... Θα το έλεγα
"λάθος διαφήμιση".
Καθώς ανεβαίναμε στο αεροπλάνο πόσταρα "Τα λέμε, Φάιρ φεστιβάλ.
Θα σε πάρει ο Στέισι Μίλερ, ο δικηγόρος μου".
Και σκέφτηκα "Παράξενο αυτό".
Κοίταξα στο Facebook και γινόταν χαμός
με το Φάιρ φεστιβάλ για το οποίο δεν ήξερα τίποτα.
Και την επόμενη μέρα, ανακοίνωσαν
ότι είχε κατατεθεί ομαδική μήνυση 100 εκατομμυρίων.
Η εμπειρία μου με ομαδικές μηνύσεις λέει
ότι δεν εκδικάζονται σύντομα. Αποφασίσαμε να κάνουμε δική μας μήνυση.
Μηνύσαμε για απάτη
επειδή έλεγαν "Δείτε πόσο τέλεια θα είναι"
τη στιγμή που ήξεραν εξαρχής
ότι δεν θα ήταν ό,τι διαφήμισαν.
Νιώθω ότι αν είχα πάρει εισιτήρια
θα είχα τα ονόματα όσων το διαφήμισαν στη μήνυση.
Το ενδιαφέρον είναι
ότι όλο φαινόταν σωστό
και κάμποσες διασημότητες
σχεδίαζαν να πάνε στο φεστιβάλ.
Και γι' αυτό έγινε τόσος χαμός μ' αυτό.
Ήταν σφοδρή κριτική.
"Πώς πουλάς κάτι που δεν είναι αληθινό;"
Αλλά...
όλα ήταν αληθινά. Φαίνονταν τόσο αληθινά.
Αν σε προσλάβουν να κάνεις μια διαφήμιση για BMW
και έχει ελαττωματική μηχανή,
πώς σκατά να ξέρεις
ότι θα κάνουν ό,τι υπόσχονται;
Είναι σαν να λες ότι ο ηχολήπτης, ο διευθυντής φωτογραφίας
πρέπει να ξέρουν
αν θα γίνει κάτι.
Πώς ζητάμε απ' τα μοντέλα
να ξέρουν για το φεστιβάλ Φάιρ
κάτι που εγώ δεν ήξερα και ήμουν υπάλληλος της Φάιρ.
Θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα στους influencer
ότι όταν ποστάρεις μια φωτογραφία
και δεν λες #διαφήμιση
φέρεις ευθύνη.
Η κυβέρνηση, λόγω του περιστατικού, είναι όλο και πιο αυστηρή.
Η Μπέλα Χαντίντ ζητά συγγνώμη από τους ακόλουθούς της.
"Αρχικά πίστεψα ότι θα ήταν μια απίστευτη και αξιομνημόνευτη εμπειρία για όλους".
Δεν νομίζω ότι ήξεραν ή ότι είχαν κακές προθέσεις.
Δεν πιστεύω ότι κανείς κατάλαβε
το μέγεθος της απάτης του Μπίλι,
ούτε πού θα το έφτανε.
Όλοι δούλευαν,
μία ή δύο εβδομάδες μετά το φεστιβάλ και ο Μπίλι κανόνισε ένα γενικό μίτινγκ
όπου θα εξηγούσε σε όλους τι γινόταν.
ΜΠΙΛΙ: Δεν απολύουμε κανέναν.
ΜΠΙΛΙ: Σας ενημερώνουμε ότι δεν θα πληρωθείτε άμεσα.
ΜΠΙΛΙ: Δεν είστε επίσημα υπάλληλοι.
ΣΟΥΓΙΑΝ: Άρα δεν μας απολύεις
ΣΟΥΓΙΑΝ: κάτι που θα μας έδινε επίδομα ανεργίας.
ΣΟΥΓΙΑΝ: Δεν θα μας πληρώσεις για να παραιτηθούμε μόνοι μας.
ΣΟΥΓΙΑΝ: Αυτό μας λες;
ΜΠΙΛΙ: Δεν γνωρίζω πώς αυτό επηρεάζει τους μισθούς.
Το γεγονός ότι έδιωξε
είκοσι με 30 άτομα χωρίς αναστολές
δείχνει τι είδους άτομο είναι.
-ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ: Είστε ακόμα εκεί; -Ναι.
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ: Μήπως επισκέφτηκε κανέναν
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ: το FBI εκτός από αυτούς που ξέρω;
ΜΝΤΑΒΙΝΤ: Όχι. Ποιον επισκέφτηκε το FBI;
Ένας πράκτορας του FBI ήρθε στο σπίτι των γονιών μου
και έδωσε την κάρτα του στον θυρωρό
και είπε "Ψάχνω τον Μαρκ Γουάινσταϊν.
Δεν έχει μπλέξει, αλλά να με πάρει".
Με χαρά του μίλησα
γιατί ένιωθα ότι αποδίδονταν δικαιοσύνη.
Βέβαια μίλησα στο FBI.
Ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα
τι είχε κάνει ο Μπίλι.
Αλλά δεν πίστευα ό,τι μου έδειχναν.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ
Ο Μπίλι κορόιδευε τους επενδυτές που είχαν επενδύσει στο φεστιβάλ
βάσει του πόσο καλά τα πηγαίναμε σαν εταιρεία
στη Φάιρ Μίντια.
Έλεγε στους επενδυτές
ότι έκλεισε τον Ντρέικ για 100.000 δολ. κάτι που δεν έγινε. Δεν τον κλείσαμε.
Έλεγε ψέματα στους επενδυτές
και φαινόταν σαν να βγάζει λεφτά που δεν υπήρχαν.
Η αρχική αναφορά έδειχνε 1,5 εκατομμύριο δολ. σε προσφορές.
Η αναφορά που πειράχτηκε με εντολές του Μπίλι
έδειχνε 35 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Μπίλι είπε ότι του είχαν δώσει ένα νησί στις Μπαχάμες
που άξιζε οκτώ εκατομμύρια που δεν ίσχυε.
Ο Μπίλι είπε ψέματα
ότι είχε δύο εκατομμύρια σε μετοχές του Facebook,
αλλά είχε περίπου 1.500 δολάρια.
Ο Μπίλι Μακφάρλαντ κατηγορήθηκε για απάτη
σε ομοσπονδιακό δικαστήριο.
Ο Μακφάρλαντ έστειλε ψεύτικα έγγραφα
που έλεγαν ότι η εταιρεία είχε εκατομμύρια σε κέρδη.
Είχε κερδίσει λιγότερα από 60.000.
Ήξερα τον Μπίλι,
αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κάνει κάτι τέτοιο.
Ο τύπος με έκανε να νιώθω ότι ήμουν μέρος της οικογένειας.
Του έκανα το τραπέζι με την οικογένειά μου
και το να κάνει ό,τι έκανε,
δεν ήμουν καλός κριτής ανθρώπων όσο νόμιζα
και αυτό ήταν δύσκολο για μένα.
Εκμεταλλευόταν τη συναισθηματική επένδυση που είχες στην ομάδα
και στο προϊόν για να σε αναγκάσει να επενδύσεις κι άλλο.
Ήταν η γοητεία του.
Ο Μπίλι σου πούλαγε το οτιδήποτε.
Είναι οργανωτικός κοινωνιοπαθής.
Ο λόγος που μάζεψε εκατομμύρια δολάρια
στην κάρτα Αμέρικαν Εξπρές της εφαρμογής Φάιρ
ήταν για να πληρώσει τα εισιτήρια για το Μαγκνίζις
για τους χρήστες του.
Σχεδόν τα πλήρωσε όλα
εκτός από τα 250.000 δολάρια
για τα οποία μου κάνει τώρα μήνυση η Αμέρικαν Εξπρές.
Άφησε 150.000 δολάρια χρέη
στην Αμέρικαν Εξπρές μου λόγω του φεστιβάλ.
Χάσαμε πολλά λεφτά. Πολλά λεφτά.
Πολλά.
Εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, αναμφίβολα.
Πολύς κόσμος δεν πληρώθηκε.
Πολλοί εργάτες μου δεν πληρώθηκαν.
Συνέχισε να λέει
"Τα λεφτά έρχονται, Τζέι Αρ".
Ποτέ δεν ήρθαν.
Μια ομάδα ντόπιων έφτιαξε τον χώρο του φεστιβάλ.
Δεν πληρώθηκαν ποτέ.
Άκουσα την εκτίμηση
ότι τους χρώσταγαν 250.000 δολάρια.
Δέκα άτομα δούλευαν μαζί μου
και ετοίμαζαν φαγητό όλη μέρα και νύχτα, 24 ώρες.
Έπρεπε να τους πληρώσω όλους. Είμαι ντόπια.
Τους βλέπω κάθε μέρα.
Έδωσα 50.000 απ' τις οικονομίες μου
που είχα για ώρα ανάγκης.
Τα εξαφάνισαν και δεν κοίταξαν ποτέ πίσω.
Προσωπικά, δεν θέλω καν να μιλάω για το φεστιβάλ Φάιρ.
Πάρτε τα και αφήστε με να κάνω μια νέα αρχή.
Γιατί με πλήγωσε όλο αυτό.
Με πλήγωσε πολύ.
Κανείς δεν ήρθε να πει "Αφήστε το σε μένα, ξέρουμε ότι έπραξες σωστά".
Θέλω να το αφήσω, γιατί με πληγώνει
να μιλάω γι' αυτό. Θέλω να το ξεχάσω.
Μετάνιωσες;
Ευχαριστώ. Θα κάνω αργότερα σχόλια.
Τον έβγαλαν το Σάββατο με εγγύηση 300.000 δολαρίων.
Λέει ότι είναι ταπί.
Γύρισε στο σπίτι των γονιών του.
Ευτυχώς, νομίζω ότι ζει στο υπόγειο
των γονιών του στο Νιου Τζέρσεϋ. Δεν είναι στο ρετιρέ του πια.
Δεν κυκλοφορεί με Maserati, δεν επιδεικνύει τον πλούτο που έκλεψε.
Να πούμε για το φεστιβάλ Φάιρ.
Πρέπει να κάνεις παιχνίδι γι' αυτό.
Γιατί περνάς...
Έκαναν ένα Φάιρ φεστιβάλ στο Saturday Night Live.
Το ξέρω!
Μπορείς να βγάλεις λεφτά.
Πρέπει να δεχτείς το Φάιρ φεστιβάλ,
και να το κάνεις χρυσάφι και να συνεχίσεις μ' αυτό.
Δεν μου επιτρέπεται.
-Αλήθεια; -Άντζελο, βοήθεια.
Μισό, γιατί...
Έχω να μιλήσω στον Μπίλι
από τότε που συνελήφθη και βγήκε με εγγύηση.
Μας ζήτησε να πάμε
στο ξενοδοχείο που έμενε
και είπε να φέρουμε τον εξοπλισμό μας
για να κάνουμε διάφορα.
Και δεν ξέραμε τι θα γυρίσουμε.
Να γυρίζετε συνέχεια.
Ένα που έμαθα είναι ότι όσο περισσότερα πλάνα, τόσο καλύτερα.
Πώς ζούσε, όσο ήταν με εγγύηση;
Δεν ζούσε σαν εμένα.
Ζούσε τη μεγάλη ζωή.
Η σουίτα ήταν τέλεια.
Μπερδεύτηκα λίγο.
"Πώς πληρώνεις για όλα αυτά;"
Ήταν ένας τύπος, ο Άντζελο.
Δεν ήξερα αν ήταν ο δημοσιοσχεσίτης του,
αλλά ξέρω ότι ήξερε πολύ κόσμο.
Αυτό είναι...
ΑΝΤΖΕΛΟ ΡΟΦΑΡΟ - ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΥΠΟΥ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΣΑΚ ΣΟΥΜΕΡ
Προσπάθησε να μη με μπλέξεις, γιατί...
Δεν μπορώ να πω τίποτα.
Δεν λέμε κάτι κακό. Μίλα.
Μου δίνεις συμβουλές.
Μιλήσαμε για τις εμπειρίες μου
στο δικαστικό σύστημα
και δεν θα ξεχάσω τι μου είπε.
Με κοίταξε καταπρόσωπο και είπε
"Δεν θα πάω φυλακή".
Είπα "Ο τύπος ξέρει κάτι που δεν ξέρω
ή είναι εντελώς τρελός".
2018 ΜΑΣΤΕΡΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ VIP
Η NYC VIP Access
ήταν μια εταιρεία που επικοινώνησε μαζί μου
στις 15 Δεκεμβρίου του 2017
με μια προσφορά για το Μάστερς 2018.
Ήταν από τον Φρανκ.
Είπε "Έχουμε διάφορα εισιτήρια
για το Μάστερς 2018. Θα ήταν τέλεια για εσένα ή τους πελάτες σου.
Πες μας αν ενδιαφέρεσαι".
Έστειλα στον φίλο μου Μόργκαν, "Λάβατε το μέιλ για το Μάστερς;"
"Ναι, κι εγώ το έλαβα". Και είπα, ξεκάθαρα
κάποιος στέλνει στη λίστα μέιλ του Φάιρ φεστιβάλ.
19 Δεκεμβρίου, "Κάνε δώρο μία ιδιωτική πτήση".
21 Δεκεμβρίου, πάλι από την VIP Access,
"VIP Προσκλήσεις για την Coachella για 500 δολάρια.
Στείλτε μέιλ ή τηλεφωνήστε για κράτηση. Φρανκ".
2 Ιανουαρίου,
"Γνωρίστε τους Εντ Σίραν, Ντέμι Λοβάτο, ΝτιΤζέι Κάλεντ, Τέιλορ Σουίφτ και άλλους.
Θέλουμε να εκπληρώσουμε τις πρωτοχρονιάτικες ευχές σας
κάνοντας τα όνειρά σας πραγματικότητα.
Στείλτε μας μέιλ ή τηλεφωνήστε για κρατήσεις. Φρανκ".
Φεστιβάλ του Φλεγόμενου Ανθρώπου, 2018
"VIP Θέσεις γηπέδου στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν και δείπνο με τον Λεμπρόν".
"Επίδειξη μόδας της Victoria Secret", "Το Γκαλά του Μετ
και εισιτήρια για το κόκκινο χαλί.
Στείλτε μέιλ για να κάνω κράτηση.
Όποιος στείλει πρώτος, θα εξυπηρετηθεί πρώτος. Φρανκ".
Βασικά,
πουλάμε εισιτήρια VIP για τα Γκράμι του 2018.
Ποιο είναι το επόμενο νούμερο;
Άρχισα να ακούω για τα μέιλ της NYC VIP Access
τον Δεκέμβριο.
Όταν κατάλαβα ότι πολλά άτομα που είχαν πάει στο φεστιβάλ
λάμβαναν τα μέιλ,
τότε άρχισα να το ψάχνω σοβαρά.
Εισιτήρια για το Γκαλά του Μετ δεν αγοράζονται
και οι προσκεκλημένοι πρέπει να εγκριθούν από την Αννα Γουίντουρ.
Το Victoria Secret Σόου ακόμα δεν είχε πάρει μοντέλα,
η Τέιλορ Σουίφτ έλεγε ανοικτά
ότι δεν κάνει γνωριμίες.
Του Φλεγόμενου Ανθρώπου δεν είχαν πουλήσει εισιτήρια
και δεν υπήρχαν σπόνσορες για να εκδώσουν εισιτήρια.
Ό,τι προσέφεραν αποκαλύπτονταν ως απάτη
με ένα τηλεφώνημα ή μία αναζήτηση στο Google.
Είναι απάτη.
Όταν γνώρισα τον Φρανκ Τριμπλ
ήταν στο ξενοδοχείο.
Δεν τον είχα ξαναδεί
και συνήθως τα άτομα γύρω απ' τον Μπίλι, τα ήξερα.
Το παράξενο ήταν ότι είχε ένα καπέλο Magnises
και ένα φούτερ Φάιρ.
Ο Φρανκ είναι 22 ή 23 και ο Μπίλι τον βρήκε
και είπε "Ιδρύω μια εταιρεία
αλλά έχω δυσκολίες λόγω του φεστιβάλ Φάιρ
οπότε, θέλω να είσαι εσύ το πρόσωπο".
Γεια, ο Ζάκαρι;
Ζάκαρι, ο Φρανκ είμαι από την NYC VIP Access.
Σε παίρνω βασικά
γιατί τα Γκράμι θα γίνουν στη Νέα Υόρκη την Κυριακή 28 Ιανουαρίου,
στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν,
και πουλάμε εισιτήρια VIP.
Σύμφωνα με το FBI, 15 άτομα του έδωσαν
πάνω από 100.000 δολ. για τα εισιτήρια.
Τζος, ο Φρανκ θα ακυρώσει τη λίστα.
Αν δεν το σηκώσουν, στείλε μέιλ.
Θα σου γράψω ένα μέιλ τώρα, ναι;
Τι τραβάς;
Είναι δύσκολο να πω ότι δεν ήξεραν τι γινόταν.
Αλλά ξέρω ότι ο Μπίλι είναι καλός στο να διαχειρίζεται
τις πληροφορίες.
Σε κάθε τηλεφώνημα, πάρε δις, αν δεν το σηκώσουν.
Όλοι το σηκώνουν τη δεύτερη.
Ας σταματήσουμε τώρα.
Στις 12 Ιουνίου, δημοσίευσα ένα άρθρο
που έλεγε για τη σχέση του Μπίλι Μακφάρλαντ
και της NYC VIP Access
και έξι ώρες μετά
ο Μπίλι συνελήφθη πάλι για πέντε κακουργήματα.
Ήταν απάτη, ξέπλυμα χρήματος,
κλοπή ταυτότητας και εκφοβισμός μαρτύρων
γιατί προειδοποίησε δύο άτομα να μη μιλήσουν στο FBI
και να προσποιηθούν ότι είχαν δικηγόρους
ενώ δεν είχαν.
Το ότι το έκανε
ενώ ήταν έξω με εγγύηση με ξεπερνά.
Είσαι ήδη σε ένα μεγάλο μικροσκόπιο
και θα πας να κάνεις κι άλλη απάτη.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν σταμάτησε.
Είπες ότι ο Μπίλι σε ρώτησε...
Τι σε ρώτησε για τη φυλακή;
Δυστυχώς, έκανα ένα λάθος στο παρελθόν μου
και...
Δυστυχώς, το έζησα.
Ήμουν μέσα για δύο μήνες.
Με ρώτησε ευθέως "Πώς ήταν;"
Και του είπα "Είναι 23/1 για επτά μέρες".
Και είπε "Τι είναι 23/1;"
"Είσαι σ' ένα κελί για 23 ώρες.
Και σε βγάζουν έξω για μία.
Πρέπει να τεντωθείς, να περπατήσεις, να κάνεις ό,τι πρέπει, αλλά είσαι εκεί
μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεσή σου. Σε βάζουν όπου πρέπει
μέχρι να σε στείλουν σε φυλακή".
Και θυμάμαι την ενέργειά του. Ήταν...
Αυτά ήταν τόσο μακριά απ' ό,τι ήξερε
και είχε ζήσει στη ζωή του
που η αντίφαση τον έκανε να πει
"Δεν θα πάω φυλακή".
Σκέφτηκα
και αναρωτιόμουν κατά πόσο ήμουν ένοχος,
πόσο βοήθησα σ' αυτό.
Βλέποντας τα ποστ μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
ήταν ωραίες παραλίες και ηλιοβασιλέματα.
Καταλαβαίνετε;
Πέρναγα μια απ' τις χειρότερες εμπειρίες της ζωής μου
κι όμως, αν τα δείτε, θα πείτε
"Τι ωραία ζωή κάνει.
Ζει στις Μπαχάμες, πάει όλη μέρα παραλία".
Το Φάιρ μας δείχνει τι συμβαίνει, όταν το πας στα άκρα.
Είπα πολλές φορές, το αληθινό Φάιρ συνέβη δύο φορές.
Ήταν στα γυρίσματα.
Η διαφήμιση ήταν ό,τι ήθελαν όλοι. Τα γυρίσματα ήταν πάρτι.
Ήταν για 60 άτομα αντί για 6.000.
Ήταν επικό.
Δεν το είχα ξαναδεί σ' όλη μου τη ζωή.
Είμαι ντόπιος. Έχουμε συνηθίσει σε μικρά νησιώτικα πράγματα.
Με έβαλε σε νέο επίπεδο, ψηλότερο.
Ζούμε στην κοινωνία των influencer.
Όλοι θέλουν να επηρεάζουν διαδικτυακά,
ο κόσμος θέλει να 'χει πρόσβαση
και θέλουν αποκλειστικότητα.
Το Φάιρ ήταν το Instagram που πήρε σάρκα και οστά.
Συνδέεται με κάποιες ειδήσεις που βγήκαν από τότε.
Διάβασα για μια εταιρεία στη Ρωσία
που πουλάει στον κόσμο τρεις ώρες φωτογράφισης
σε ένα ιδιωτικό τζετ που είναι παρκαρισμένο.
Δεν απογειώνονται ποτέ,
αλλά παίρνουν φωτογραφίες που κοιτάνε έξω
και προσποιούνται ότι ζουν έτσι.
Και έχουν επιτυχία. Ο κόσμος το χρησιμοποιεί.
Ο Μπίλι ήταν βαθιά μέσα σ' αυτό το τρόπο ζωής.
Θέλω να πω χρόνια πολλά στον αδερφό μου,
τον συνεργάτη μου Μπίλι. Χρόνια πολλά.
Ήταν σημαντικό γι' αυτόν, όχι μόνο να είναι στο αεροπλάνο μ' ένα μοντέλο
αλλά να νιώσει ότι έτσι ήταν η ζωή του.
Ότι ανήκε εκεί. Και όχι γιατί έχει τη Φάιρ,
αλλά γιατί αυτός ήταν.
Και δεν είχε την παραμικρή ιδέα,
δυστυχώς για τον εαυτό του, είναι ψυχαναγκαστικός ψεύτης.
Και κάποιος που στο τέλος πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνος.
Έχει ένα τεράστιο χρέος
όχι μόνο σε όσους επένδυσαν, αλλά και σε όσους πήγαν.
Έχει μεγαλύτερο χρέος στους υπαλλήλους που δούλευαν μαζί του.
Ο μόνος τρόπος να μάθει το μάθημά του
είναι να πάει φυλακή.
Δεν νομίζω ότι τελειώσαμε με τον Μπίλι Μακφάρλαντ.
Ο τύπος ξέρει πολύ καλά
να παίρνει λεφτά από καταναλωτές.
Και αυτή η χώρα δεν επιβραβεύει τίποτα περισσότερο απ' ότι όλο αυτό
Ο Μπίλι έχει μια παρουσία που ξέρεις ότι κάτι κρύβεται πίσω απ' το χαμόγελο.
Δεν θα εκπλαγώ αν σε δέκα χρόνια ακούσουμε ότι ο Μπίλι Μακφάρλαντ
ξεκίνησε μια επένδυση
που είναι ευφάνταστη
και έχει ορμή
και ξανασυμβούν όλα.
Στις 11 Οκτωβρίου 2018
ο Μπίλι Μακφάρλαντ καταδικάστηκε σε έξι έτη φυλάκισης
και του απαγορεύτηκε διά βίου να είναι στέλεχος
ή διευθυντής ανώνυμης εταιρείας.
Ο Τζα Ρουλ είναι με τον Μντέιβιντ τώρα
και θα ξεκινήσει μια πλατφόρμα καλλιτεχνών ονόματι ICONN.
Στον Γκραντ Μάργκολιν επιβλήθηκε πρόστιμο 35.000
από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.
Ο Σεθ Κρόσνο και ο φίλος του κέρδισαν
στη δίκη 5 εκατομμύρια από τον Μακφάρλαντ. Ακόμα τα περιμένουν.
Ο Μπίλι είναι!
Τι λέει, Μπίλι;
Είμαι μπροστά σε μια κάμερα. Μιλάω...
Καλά είμαι.
Ναι, θα πω μια καλή κουβέντα.
Θες να πω κάτι στην κάμερα για σένα;
Εντάξει.
Εντάξει. Πάμε!