Baksana. Bir şey buldum.
Annemin eski eşyaları.
Bir sürü aşk mektubu var.
Vay canına.
-O da ne? -Kamera.
Bak... Annen.
Bunu daha önce görmemiştim. Ölmeden kısa bir süre önce çekilmiş gibi.
Bununla çekilmiş olabilir. Nereden almıştı?
Açık arttırmadan.
İyiymiş.
Böyle şeylere meraklıydı.
Craig fotoğrafımı beğendi şimdi.
Kusura bakma, sana da böyle fotoğrafın olsun demiştim.
Alt tarafı iç çamaşırı Sarah. Plajda da giyiyorsun.
Tamam o zaman, bir tane çekelim.
Gerçekten mi?
Ama özel olmasını istiyorum.
Farklı olsun. Tek kopyası sadece onda olacak.
Tamam, aklında ne var?
Bununla çekeceğiz.
Hazır mısın?
-Bozuk mu acaba? -Hayır, sadece biraz zaman alıyor.
Acil çıkmam gerekiyor.
-Güzel görünüyorsun. -Teşekkürler.
Linda?
Orada kimse var mı?
Kimse var mı?
Linda?
Hiç komik değil.
Başını eğ ve gülümse.
Selam.
Adın ne?
Bird.
Bird Fitcher.
-Onu çıkartacak mısın? -Baksana, kaşkollu kız.
Hayır.
Hayır, çıkartmayacağım. Teşekkürler.
Pekala.
Gülümse bakalım.
Fotoğraf çektirmek için son gün yarın.... ...Çektirmeyenler lütfen yarın çektirsin.
-Selam. -Selam.
Müşteri var mı?
Kimse gelmediği için burada çalıştığımı hala anlamadın mı yoksa?
Bir de amcamın sana yaptığı indirimler yüzünden.
Onu tamir edebildin mi?
Hayır, henüz edemedim.
Neyse, yerime baktığın için teşekkürler.
Gittiğim ikinci el satışından sana bir şey aldım.
-Gerçekten mi? -Evet.
Teşekkürler. Nedir o?
Aman Tanrım!
Bu bir SX-70.
Vay canına.
Beğendin mi?
Tyler, nereden buldun bunu?
Cidden bunlardan daha önce hiç görmemiştim.
Artık bunlardan üretilmiyor bile. En son 70'lerde yapmışlar.
Vay canına.
Ansel Adams ve Walker Evans'ın kullandığı kameradan bu.
Vay canına! Onlar da kim...
-Fotoğrafçılar. -Elbette.
Biliyordum tabii.
-Filmi ve çantası da var. -Bu harika.
Çalışıp çalışmadığını görmek istiyorsan, içinde film de var.
Tabii!
Fotoğrafını çekmemi ister misin?
Hayır, teşekkürler. Bugün yeteri kadar çekildim.
Öyleyse sen benimkini çek.
-Olur. -Tamam. -Evet, şuraya geç.
-Evet, böyle iyi. -Tamam, bekle.
Bir, iki...
Gülümse!
Çekti mi?
Bilmiyorum.
Hey!
Ne yapıyorsun?
Özür dilerim, ben...
Hayır, hayır, ben de tam...
Sorun değil, benim de gitmem gerekiyordu.
Pekala, sonra görüşürüz.
Bird bekle... Bird! Çantasını...
unuttun.
Selam.
Merhaba.
Şimdi mi gidiyorsun işe?
Evet, bir vardiya daha aldım.
-Anne. -Buna mecburum biliyorsun.
Anahtarlarımı bulmama yardım et lütfen.
Anne.
Her zamanki yerlerindeler.
Teşekkürler.
Hep böyle olmayacak.
-Peki. -Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Sorun yok oğlum.
Bak, sadece bir fotoğraf makinesi.
Fotoğrafını çekeyim mi oğlum?
Ned.
Hey.
Tanrım!
Sen hiç kapı çalmaz mısın?
Ön kapı açıktı.
Yüzünü görmeliydin ama.
Neddy. Merhaba!
Uslu oğlum benim. Ned. Ned.
Bird'ü bu gece evden çıkarmama yardım etmek ister misin?
Onu bu işe karıştırma.
Sonra konuşuruz.
Hadi oğlum! Hadi bakalım!
Aferin oğluma!
Annen nasıl?
Hala benimle konuşmuyor.
Yani harika.
Gerçekten mi?
Evet, kardeşime benim için dua ettiğini söylemiş.
Sanki beni düzeltecekmiş gibi.
Kusura bakma, bu berbat.
Ama iyi tarafından bakacak olursak
üniversiteye gitmeme sadece bir buçuk sene kaldı.
Evet.
-Hala şehir dışına gitmek istiyor musun? -Evet, kesinlikle.
Senin fikrin değişti mi?
Hayır. Hala babam gibi gazetecilik yapmayı düşünüyorum.
O zaman...
bu gece partiye geliyor musun, gelmiyor musun?
Bilmiyorum.
Hadi ama hafta içindeyiz.
Ayrıca kostümlü parti değil mi?
Öyle. Çünkü Avery, Belize'deyken Cadılar Bayramı'nı kutlayamadı.
Hadi ama.
Lütfen!
Hem Connor da orada olacak.
Seni utandırmak istemem,
ama onu mayosuyla yüzerken gördüm geçen hafta. Müthişti.
-Aman Tanrım. Erkeklerden hoşlanmıyorsun bile. -Güzelse bakarım sonuçta.
-Sayende poposunu düşünüyorum şimdi. -Olması gerektiği gibi.
Beğendiğini biliyorum.
Okuldakilerin bana "kaşkollu kız" dediklerini biliyor musun?
Gibi. İşte o yüzden bu gece gelmen gerek.
Bırak insanlar seni tanısın.
Giyecek bir kıyafetim bile yok.
Bunu diyeceğini bildiğim için sana bir şey aldım.
-Kırmızı Başlıklı Kız mı? -Ne olmuş?
Biraz ezikçe değil mi?
Bir kurt tarafından kandırılıp oduncu tarafından kurtarılan bir kız.
Tamam, yirmi dakika içinde daha iyi kostüm bulabilirsen bul...
çünkü bizi birazdan almaya gelecekler.
Devam edebiliriz.
Selam.
-Selam. -Selam.
Vay canına, ne kadar da gerçekçi bir kuş kostümü.
Arkada oturan da kim?
Tanıdığımız Bird'ün evden çıkmayacağını biliyoruz.
Arada bir dışarı çıkıyorum.
İşe gitmek sayılmaz.
-Hazır mısınız? -Hayır, arabada olmaz.
Babam kokusunu fark eder.
-Pazartesiye kadar eve dönmeyecek. -Evet, ama kokusunu alabilir.
-Yine mi tartışıyorsunuz siz? -Hayır. -Evet.
-Aman Tanrım. -Yıl dönümümüzü unuttun.
-Bana hatırlatmadı. -Sana hatırlatmak benim işim değil.
Güzelim her türlü bana kaldın.
Yine de... arabamda içemezsin.
-Bebeğim hadi ama! -Olmaz. -Ne duydum biliyor musunuz?
"Bebeğim" Danca'da "bok" anlamına geliyormuş.
-Ne? -Seni hiçbir yere götüremeyiz.
Sür bakalım "bok".
Sakın bana "bok" deme.
Dalga mı geçiyorsun? Bir daha böyle bir şey denmeyecek.
Hayır.
-Neden gülüyorsun? Hiç komik değil. -Bence komik.
-Hayır, değil. -Gayet de komik. -O zaman gülme. Gülüyorsun.
Gülmüyorum. Hayır, gülmüyorum.
Hayır. Hayır.
Bu sayılır. Sayılır.
Hayır!
-Hazır mısınız gençler? -Evet!
-Hadi partiye! -Bas gaza!
Kusura bakmayın. Kapalıyız.
Tyler, yeni döküntüler geldi. Dene ve fiyat koy.
Harika.
Felaket.
Tatlı.
Bu da ne?
Geldik işte.
Burası müthiş.
İyi misin?
Evet.
Çok güzel geçecek.
Gidelim.
Avery.
Mins.
Selam!
Muhteşem görünüyorsunuz.
Herkes gelsin.
-Bu anı ölümsüzleştirelim. -Tanrım, pekala.
Sen ne oldun peki?
Seksi bir falcıyım.
Gel hadi.
Uzaklaşın.
Gelen herkes bir kart alıyor.
İkinize "Aşıklar" kartı.
Kasey, sen bunu alıyorsun.
-"Budala" mı? -Mükemmel, değil mi? -Evet.
Sen de bir tane seçebilirsin.
Peki.
Ölüm
-Bu iyi olmadı. -Tekrar seçebilir miyim?
Pek öyle yürümüyor.
-Selam Becky Jay! -Selam kızım!
Aman Tanrım! Kafana takma. İçecek bir şey al.
Pek havamda değilim.
Bana karanlık bir köşede ucube gibi tek başına takılmayacağına söz ver.
Yok artık.
Aman Tanrım!
Selam.
Fotoğraf nasıl çıktı?
Ne?
O sen değil miydin? Uzaktan bakıp...
fotoğrafı çeken.
Hayır, fotoğraf çekmiyordum.
Ben sadece şey yapıyordum...
-objektifi test ediyordum. -Yani fotoğraf çekmiyor muydun?
Hayır. Bu tuhaf olurdu.
Evet, biraz.
Gel hadi. Otursana.
-Ben Connor. -Biliyorum.
Yani, merhaba. Ben de Bird.
-Bird mü? -Evet.
Güzel isimmiş, Bird.
Teşekkürler.
Tüm övgüler babama.
Doğduğumda küçük bir tavuğa benzediğimi düşünmüş sanırım.
O nedir?
-Bu mu? -Evet.
Bunun modeli SX-70.
Fotoğraf makinesiymiş.
Evet ama biraz eski model.
Yanında böyle şeyler taşıyan birini pek görmedim.
Nereden buldun?
Antika dükkanında çalışıyorum.
Gerçekten mi? Vay canına.
80 yaşının altındaki birinin o işi yaptığını bilmiyordum.
Aslında 82 yaşındayım. Sadece yaşıma göre biraz küçük gösteriyorum.
Bence gayet havalı bir şey.
Dünyada bu anılara sahip olacak tek kişi benim.
-Selam! -Neler oluyor burada?
-Bu gece ne olduğunu biliyor musunuz? -Hayır. -Biliyor musun?
Bu gece, bu güzellikle bizim birinci yıl dönümümüz.
-Fotoğraf çekilelim, hadi. -Evet, evet, evet! -Al bakalım.
Hadi Kırmızı Başlıklı Kız, çekinme.
Bekle, şöyle yapacaksın...
Garip tutuyorsun. Hayır, aşağıya doğru tut.
Açı iyi değil. Hayır.
-Sıkışayım şuraya. -Hayır, hayır, hayır...
Bekleyin, ben çekerim.
Bununla.
-Birileri ikinci el alışveriş yapıyor demek. -Çek bakalım.
Pekala.
-Tamam. -Bekle, bizimle çekilmeyecek misin?
Hayır, ben...
kamera arkasında daha iyiyim.
-Beşten geriye tamam mı? -Tamam.
-Beş, dört, üç, iki, bir... -Fotoğraf bombalama!
Çok iyi çıkmış!
Kasey’nin en öndeki koca kafası hariç.
Kapa çeneni.
-Ben böyle mi görünüyorum? -Aşağı yukarı.
-Bir içki daha alalım. -Hadi alalım.
Size iyi eğlenceler gençler.
Bir sonraki fotoğrafta sen de olmalısın.
Bensiz fotoğraf mı çekiliyordunuz?
Selam Avery.
Bu nasıl çalışıyor ki? Küçücük bir akordiyona benziyor.
Küçük bir kırmızı düğmesi var, ona basman gerek.
Bu boş.
Fotoğrafın çıkması bir dakika alıyor.
Kahretsin! Polis!
Ciddi olamazsınız.
Bird, buraya gel!
Ben Şerif Pembroke.
Neden buradayım? Annem iyi mi?
Annen iyi. O da yolda, geliyor.
Tamam o zaman, ne oldu?
Tyler Drill ile Darby Sokak'taki antika dükkanında çalışıyordun, değil mi?
-Evet, orada birlikte çalışıyoruz, neden? -Onu en son ne zaman gördün?
Saat 6 gibi, dükkandan çıkmadan önce.
Bunu söylediğim için üzgünüm, ama...
Tyler öldü.
Ne?
Hayır, birkaç saat önce onun yanındaydım. Gayet iyiydi.
Herhangi biriyle bir sorunu var mıydı? Ona zarar vermek isteyebilecek birisi var mı?
Yoktu.
-Hayır, ona olan bu muydu? -Peki onu en son gördüğünde...
gergin mi görünüyordu? Ya da endişeli miydi?
Hayır, gayet normaldi.
Pekala.
Eğer bir şey hatırlarsan
beni ararsın.
Fitcher.
Sen Don Fitcher’ın kızısın, değil mi?
Evet.
Kazanın olduğu gece ben de olay yerindeydim.
Çok cesur bir kızsın.
-Birdy, hava buz gibi tatlım. -Teşekkürler. -Üşüteceksin.
Konuşmak ister misin?
Hayır.
Belki, bilmiyorum.
Bu hiç adil değil.
Biliyorum. Biliyorum.
Kim niye ona böyle bir şey yapar ki?
Parti bitti. Hepsi bu kadar. Çıkın hadi! Gidin!
Hayvanlar.
Kim var orada?
Bugün okula gitmek istediğine emin misin?
Seninle evde kalabilirim.
Hayır, gerek yok.
Sen yine de bunu bir düşün, tamam mı?
Hey, Kasey, n'aber?
Buna asla inanmayacaksın.
Avery bodrumundaki merdivenlerden düşmüş.
-Ölmüş. -Ne?
Bir kaza olduğunu düşünüyorlar.
Nasıl böyle bir şey olabilir ki?
Seni sonra arayacağım.
Bird.
-Selam. -Selam.
Bu olanlar korkunç.
Ailesi eve geldiğinde onu bodrum merdivenlerinin dibinde bulmuş.
Başı da şeytan çarpmış gibi tamamen dönmüş bir haldeymiş.
Ne?
Böyle bir şey nasıl olur?
Tanıdığımız iki insan da aynı günde...
Bu çok saçma.
Avery içmemişti bile. Nasıl öyle düşmüş olabilir ki?
Ya düşmediyse?
Ya ona bir şey olduysa?
Bakın.
Şunu görüyor musunuz?
Grup fotoğrafındaki.
Leke mi?
-Leke değil... -Bana leke gibi göründü.
Millet.
Bu gölgenin aynısını dün gece
partiden önce Tyler'ın fotoğrafında gördüm.
Sen neden bahsediyorsun?
Onun fotoğrafını çektim.
Bununla.
O ölmeden hemen önce.
Gölge o fotoğrafta da var mıydı?
Bekle, nasıl?
Ben gölge görmüyorum.
Benim anlatmak istediğim şey de bu.
Tyler öldükten sonra gölge Avery'nin fotoğrafına geçti.
Avery öldükten sonra da tekrar hareket etti.
Bence hepiniz tehlikedesiniz.
Hadi ama Bird.
Bu saçmalığı internette paylaşsana.
Bence fotoğrafınıza geçtiyse, ölecekseniz demektir.
Önce Tyler, şimdi de Avery.
Bu demek oluyor ki sıradaki sizsiniz.
Bilmiyorum, belki de hepiniz.
-Güzel bir fotoğraf bile değil. -Sihirli bir makine değil ya bu Bird.
Eğer seni bu kadar korkuttuysa, bu lanet şeyden kurtulabiliriz.
-Bekle, dur! -Devin... -Alt tarafı aptal bir fotoğraf.
Sorun çözüldü.
Çocuklar!
Ne oluyor?
İşe yaramıyor!
-Devam et! -Sönmüyor!
Kahretsin!
Dr. Vicast 4 No'lu ameliyathaneye.
Çok saçma.
Bir fotoğrafla nasıl bir bağımız olabilir ki? Bu nasıl mümkün olur?
Bilmiyorum.
Ne demek "ben bilmiyorum"?
Bu senin fotoğraf makinen.
Kullanım kılavuzunda yazmıyor bu sonuçta, Devin.
-Bakayım bir şuna. -Hayır, hayır, sakın.
-Ne olduğunu anlayana kadar kimse dokunmayacak. -Pekala.
Affedersin. Kız arkadaşın ameliyattan çıktı, istersen onu görebilirsin.
Evet, olur.
Siz de buradan ayrılmayın. Birazdan biri yaranıza bakacak.
Bu işi çöz, Bird.
Hallet.
Nereden buldun ki bunu?
Bilmiyorum, Tyler ikinci el satışından almış dün.
-Bir kutunun ya da bir şeyin içinde miydi? -Hayır.
-Sadece filmi ve çantası vardı. -Çantası nerede?
Bunu yapmak istediğine emin misin?
Yani istemiyorsan, ben gidebilirim.
Yok, sorun değil. Fotoğrafta sen de varsın. Burada kalsan daha iyi.
Arabanın daha güvenli olduğunu nereden bilebiliriz ki?
Polis gelirse, içeride olmaman daha iyi.
Pekala...
Garip bir şey görürsen beni ara, olur mu?
O aşamayı çoktan geçtik bence.
Baksana.
Fotoğrafta değilsin, ama sen de dikkatli ol.
Aman Tanrım. Tyler.
Tuttum seni, gel hadi.
-Koş! -Hadi, gidelim.
-Arabaya bin. -Acele et!
İyi misin?
Connor, orada bir şey vardı.
-Ne... Ne vardı? -Bilmiyorum.
Neden benim peşimden geliyor?
Çünkü sen de fotoğraftasın.
-Ne? -Yansımaya bak.
Sen de oradasın.
Selam.
Ailenle konuştum. Bu gece dönüyorlar.
Yıl dönümümüz kutlu olsun.
Seni çok seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Gidip hemşireyi çağırayım ben.
-Hemen döneceğim. -Tamam.
Dr. Ekos, lütfen 4-4-0-1 dahiliyi arayınız.
Kimse yok mu?
-Connor? -Mina!
Beni iyi dinle, hayatınız tehlikede.
Antikacıda az önce bir şey bana saldırdı, sizin peşinize de düşebilir.
Sakın tek başına kalma.
Kimse yok mu?
Lanet olsun!
Kimse yok mu?
Ne yapıyorsun orada?
Şimdi hemşireyle konuştum, birazdan geleceğini...
Söylüyorum size, o intihar etmedi, tamam mı?
-Bak... -Beni dinlemiyorsunuz!
-Sakin olmaya çalış. -Ne?
Ne bulabilirim bir bakacağım. Birkaç dakikaya dönerim.
-Devin, çok üzgünüm... -Sakın!
Bunun sorumlusu sensin. O senin yüzünden öldü!
Devin, dur. Bu onun suçu değil.
Değil mi? Kim getirdi makineyi?
Fotoğrafı kim çekti?
Özür dilerim.
İyi misin?
Hayır.
Şu anda acı çektiği için. Aslında... öyle demek istemedi.
Hayır, haklıydı. Haklı, bu benim suçum.
Hep benim suçumdu.
Ne demek istiyorsun?
Babam.
Muhabirdi.
Yerel gazetede çalışıyordu.
Her neyse...
bir gece, ben 12 yaşımdayken,
pijama partisi için beni arkadaşımın evine götürüyordu.
Yolu yarıladığımızda bana üzerinde çalıştığı şeyi
göstermek için tali yola gireceğini söyledi.
Ama benim tek istediğim şey o pijama partisine gitmekti.
Ona umrumda olmadığını söyledim.
Tam geri döndüğü sırada
bir araba bize çarptı.
Benim suçum.
-Hep benim suçumdu. -Çok üzüldüm.
Hayır, ben üzgünüm.
Çok üzgünüm.
Baban burada olsaydı, eminim bunun senin suçun olmadığını söylerdi.
Hayır.
Hayır, o şu anda burada olsaydı, olanların sebebini bulmaya çalışırdı.
1974 yılının ekim ve aralık ayları arasında ne bulursan al.
Buldum.
Aman Tanrım.
1974 yılında, Locust Harbor'da üç çocuk kaçırılıp öldürülmüş.
Üç gencin kaçırılmasından ve cinayetinden sorumlu
Roland Joseph Sable, Locust Harbor Lisesi’nde...
fotoğraf öğretmeni.
Roland Joseph Sable.
R.J.S.
Bu onun fotoğraf makinesiydi.
Bunu da bu iş için kullanmış.
Onların fotoğraflarını çekmiş.
Şüpheli Roland Joseph Sable, yakalanmaya çalışılırken
vurularak öldürüldü.
Bu çok saçma.
Sırf aptalca bir fotoğraf çekildik diye ölemeyiz.
Mina kurtulamazken, sen ondan nasıl kurtuldun bilmek istiyorum.
Bilmiyorum, Devin.
Lütfen oturur musun? Belki o zaman çözebiliriz.
Tamam...
peşimden geldiği sırada sıcak bir şey bana yaklaşıyor gibiydi
tuhaf, bulanık bir şeydi.
Bulanık mı? Ne demek istiyorsun?
Fotoğrafları basarken, dikkat etmek gerekir...
yoksa ısı ve ışık görüntüyü bozabilir.
Nasıl yani?
Belki de bu şey her neyse, fotoğraf gibi davranıyor olabilir.
Belki sadece karanlıkta ortaya çıkıyordur. O yüzden de şimdi burada yok.
Bu şeyin gelip bizi öldürmesini bekleyemeyiz, tamam mı?
-Hepimiz sıradaki kişi olabiliriz. -Tamam, bakın bunu buldum.
Hayaletli fotoğraflar.
Hayaletleri çeken fotoğraf makineleri. Bu şeyler gerçek.
Peki ama fotoğraftaki gölge nasıl peşimizden gelebilir ki?
Lanetli eşyalar. Bazen nesneler sahiplerinin enerjisini alır
ve hayaletleri sayesinde yarım kalan işlerin peşinden giderler.
Bak, bu onun evi.
-Belki de Sable'lardan biri orada yaşıyordur. -Bir bakayım.
1977 yılı itibariyle evin sahibi Anne Faraday diyor.
Kahretsin.
Vaktimizi boşa harcıyoruz, tamam mı?
Ne olduğunu çözmezsek, o şey bizim için de gelecek.
Daha bu şey ne onu bile bilmiyoruz.
O zaman öğrenelim.
Devin, kamerayı bırak.
-Dur. -Dokunma bana! -Dur!
Bir kazaydı.
Çocuklar... Bu hareket ediyor.
Sıralamayı değiştirdi.
-Hey, hey, hey... -Devin, yapma. -Sıradaki ben olmayacağım.
Devon, dur. Dur! Bırak kamerayı.
-Bu onun suçu. -Devin, şunu masaya bırak, tamam mı?
Eğer o olmasaydı, Mina hala burada olurdu.
-Bu doğru değil, Devin. -Mina'nın ölümünden o sorumlu! -Hayır, değil! Bırak şunu.
Bu senin suçun.
Devin, bırak hadi!
-Devin, bırak dedim! -Bu da ne böyle?
Ne yaptın bana?
-Ne yaptın sen? -Hey, Devin! Hey! Sakin ol. -Evlat...
Anlamıyorsunuz. Onun başı dertte.
Evet, hapse girme konusunda başı dertte.
Yapmayın ama, daha yeni kız arkadaşını kaybetti.
Ne yaptığını bilmiyor şu anda.
Bu adamlarımdan birine yumruk atma hakkını vermiyor ona.
Bakın, onun bir fotoğrafını çektik ve aletin içindeki şey gelip...
Aletin içindeki şey mi?
Kulağa tuhaf geliyor biliyorum.
Bu fotoğraf makinesi daha önceden bir seri katile aitti
ve şimdi arkadaşlarımızı öldürüyor.
Bakın biliyorum, tüm bu olanlar...
sizin için çok zorlu bir süreç.
-Avery’nin kazası, Mina’nın intihar etmesi... -Bakın, o kaza filan değildi.
-Tyler...-İntihar da değildi. -Bazen böyle trajik olaylarla baş etmek için
hikayeler uydururuz.
Şehir efsaneleri.
Tabii, ama bu bir şehir efsanesi değil. Bu adam gerçek.
Bu kasabada 40 sene önce yaşadı ve adı Roland Joseph Sable'dı.
-Bak, beni dinlemeni istiyorum... -Şimdi o geri döndü ve fotoğraf makinesi bizde.
Bir şekilde onun cinayet işlemesine yardımcı oluyor.
Şunu artık keser misiniz?
Bakın, bu onun evi. Eğer oraya gidersek...
Beni dinle!
Eğer o evin yakınlarına bile gidip baktığınızı duyarsam...
içerideki dostunuzun yeni bir hücre arkadaşı olur.
Onunla görüşmeniz için size bir dakika veriyorum.
Sonra da bu işin peşini bırakıp evlerinize gitmenizi istiyorum. Bu polisin görevi.
Bu tamamen saçmalık.
-Elin nasıl oldu? -Acıyor.
Sana söylediklerim için özür dilerim.
Mina'nın ölümü senin suçun değildi.
Belki de sıradaki kişi olmam size gereken zamanı kazandırır.
O şeyi durdurabilirsiniz.
Kasey arıyor.
Lütfen bana eski bir komşusunu filan bulduğunu söyle.
Hayır, daha iyisini buldum.
Gerçekten mi?
Evet. Görünüşe göre Anne Faraday 77'de evi satın almamış.
Sadece tapuya kayıtlı ismini değiştirmiş.
Gerçek adı Lena Sable. Roland’ın karısı yani.
Gidip evi kontrol etmeniz lazım. Ben burada kalıp araştırmaya devam edeceğim.
-Nasıl yardımcı olabilirim? -Merhaba...
Bayan Sable siz misiniz?
-Burada o isimde biri yok. -Durun lütfen! Kocanızın fotoğraf
makinesi bende.
Bakın isminizi değiştirdiğinizi biliyorum.
Ama Roland Joseph Sable'ın eşi sizsiniz, değil mi?
Bu ona mı aitti?
Hayır.
Ama üstünde isminin baş harfleri var.
Bakın. R.J.S.
Rebecca Jane.
Kızımız.
Neler oluyor orada?
Bu o mu?
Çok güzelmiş.
Öyleydi.
Özür dilerim.
Ona ne oldu?
Hikayenin bu kısmı hakkında
kimse konuşmak istemez.
Güzel bir kız olması,
sorunları olmadığı anlamına gelmiyordu.
Huzur içinde yatsın, Rebecca biraz geç anlardı.
Kendi içinde bir dünyası vardı.
Onu dünyasından çıkartan tek şey o fotoğraf makinesi oldu.
Ona verdikten sonra, yanından hiç ayırmadı.
-Nereye gitse yanında götürdü. -Fotoğrafçı kız!
Okuldaki çocuklar onunla alay etmeye başladı.
Ama zararsız imalarla başlayan şey,
bir şekilde kontrolden çıktı.
Bir gece, dört çocuk onu dışarı çıkması için kandırdı.
Zavallı Rebecca'nın olacaklardan haberi yoktu.
Onun bu hayatta en çok değer verdiği şeyi alıp ona karşı kullandılar.
Hiçbir anne babanın görmemesi gereken, korkunç fotoğraflar çektiler.
Ertesi gün o fotoğrafları okulda yaydılar.
Onu küçük düşürdüler.
Katlanamayacağı kadar utanç duymuştu.
O da bunu atlatamadı.
İkimiz de yıkıldık.
Sonra Roland fotoğrafları gördü.
O makineye saplantılı hale geldi.
O dört çocuğa acımasızlıklarının bedelini ödetmek istedi.
Onların acı çekmelerini istedi.
Yaptı da.
Kocam
bir baba olarak intikam almak istiyordu.
Öfkesi onu bir katile dönüştürdü.
Ama onu yakaladılar.
Okulun karanlık odasında.
Öldüğü sırada kamera elindeymiş.
Polis bütün fotoğraflara el koydu ama
bunu onlara vermedim.
Hepsi cezasını çekene kadar, Roland bana durmayacağını söylemişti.
Başladığı işi bitirmek için fırsatı olmadı.
Aman Tanrım!
Onlardan biri paçayı kurtardı.
Bird, hemen gitmemiz gerek.
Bird.
Hadi.
Sıra Devin’deydi. Gitmemiz lazım. Hemen!
Devin öldüyse, sıradaki biziz demektir.
Biliyorum. Kasey okulda buluşalım, tamam mı?
Peki, hemen geliyorum.
-Tamam, görüşürüz. -Dur, bundan emin misin?
Evet, sanırım bunu nasıl çözeceğimi biliyorum.
Buldum.
Bekle, olamaz.
Kimse var mı?
Bird?
Connor?
Hadi ama!
Çocuklar?
Lanet olsun.
Şerif Pembroke.
-Burada ne arıyorsunuz? -Burada ne mi arıyorum?
Polis olan benim.
Şu anda hepiniz buraya izinsiz, zorla giriyorsunuz.
Bizi takip ettin.
-Haklı olduğumuzu biliyordun... -Sizi takip ettim çünkü...
hepiniz bu hayaletli fotoğraf olayında fazla ileri gitmeye başladınız.
-Bayan Sable'ı rahatsız ettiniz. -Gerçekten onu rahatsız
Belki de bize anlattığı şeylerden korkmuşsundur.
Size kızı intihar edene kadar ona zorbalık yaptığımı mı anlattı?
Kurtulan kişi sensin.
Bırak o şeyi. Sana onu bırak dedim.
Bird, dinle beni, bırak o makineyi.
Connor, bunu yapamam.
-Ver bana. -Bırakın dedim!
-Durmasının tek yolu dördüncüyü alması. -Bırak dedim. Kaldır şunu!
Özür dilerim.
Gerçekten. Biliyorum, bu çok uzun zaman önceydi.
Ama yaptıklarınız yüzünden arkadaşlarım ölüyor.
Tanrım, her şeyi yanlış anlamışsınız. Onu babasından kurtarmaya çalışıyorduk.
Rebecca'nın fotoğraflarını biz çekmedik.
Babası çekti.
Fotoğrafları almaya çalıştık, böylece polise şikayet edebilecektik.
Ama o bunu öğrendi ve kendini kaybetti.
Çılgına döndü ve peşimizden geldi. Hepimizi teker teker öldürmeye başladı.
Böylece sırrı asla ortaya çıkmayacaktı.
Acı çekmemizden zevk aldı.
Şükürler olsun ki beni öldürmeden polisler geldi.
Ama Rebecca...
vicdan azabıyla yaşayamadı.
Bu yüzden kendini astı.
Tarihlere bakın, Rebecca cinayetlerden sonra intihar etti.
Rebecca benim arkadaşımdı.
Hepimiz onun arkadaşıydık.
-Ama Lena Sable bize dedi ki... -Lena Sable bütün bu olanlara göz yumdu.
Tabii ki saçma sapan hikayeler uyduracaktır.
O olaydan beri beni ve arkadaşlarımı suçlamaya devam ediyor.
Geliyor.
Arkanda.
Vur onu! Vur onu!
Hayır!
Kaçın!
-Bird! Yaklaşıyor! Hadi! -Sıkışmış.
-Aç şu kapıyı! Aç hemen! -Nerede?
Hadi, koş!
Çıkış yok.
Isıya ihtiyacımız var.
Gidip Connor'ı bulmam lazım, tamam mı?
Ben dönene kadar burada güvendesin.
Onu durduramayız.
Hala fotoğrafta.
Fotoğrafını çektiği anda, onu sana karşı kullanıyor.
-Bekle. -Ne?
Connor, kamerayı almak zorundayız.
O şeyin tamamen şeklini alacağı bir yere götürmek zorundayız.
Tamam, hadi.
Tamam. Çabuk ol.
Bird, geliyor, kaç!
Kaç! Bird!
Geber.
Şükürler olsun iyisin!
Öldüğünü sandım.
Bitti mi?
Gitmiş.
-O artık yok çocuklar. -Oturman lazım.
Yavaş, yavaş.
Bir daha hiçbir fotoğrafa sonradan dahil olmayacağım.
Onu hastaneye götürsen iyi olur.
Peki ya sen?
-Yaralanmışsın. -Biliyorum.
Ama öncesinde yapmam gereken bir şey var.
COPYRIGHT © FILMARTI FILM