ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Ο καιρός προβλέπεται να είναι βροχερός το επόμενο τριήμερο.
Θα βελτιωθεί...
...σε ηλικία 27 ετών,
ανακάλυψε ότι...
"Εκείνη έφυγε νωρίς". Ναι, σωστά, Λόλα. "Εκείνη έφυγε νωρίς".
Εκείνη έφυγε νωρίς.
Ναι, όντως.
Κόντεψε να με σκοτώσει.
Παρ' όλα αυτά, της πρόσφερα λουλούδια,
από το βουνό ψηλά.
Αγάπη. Αυτό θα πει αγάπη.
Και γιατί επιλέξατε την εκδοχή του τραγουδιού αυτού στα Ισπανικά;
Όλοι γνωρίζουν το αυθεντικό.
Όμως, αν το σκεφτείτε,
δεν είναι ποτέ το ίδιο ν' ακούς το "σ' αγαπώ"
στη μητρική σου γλώσσα.
Μάτι...
Μάτι, φύγε από κει.
Ναι;
Εμπρός;
Άννα; Εσύ είσαι;
Ορίστε;
Ναι, ο ίδιος.
Δεν σας καταλαβαίνω.
Περιμένετε.
Περιμένετε μισό λεπτό, παρακαλώ.
Θεία;
Είδες έναν κόκκινο φάκελο;
Αγόρασες λεμόνια;
-Δεν τα βρίσκω. -Να πάρει η ευχή.
Κύριε... Ναι, εδώ είμαι.
Εσείς πού είστε;
Δεν σας βλέπω.
Στέκομαι δίπλα στο καφέ Ampolloso.
Ναι, δίπλα σε κάτι άτομα που...
Είστε στον Τερματικό 1, έτσι;
Α, έτσι εξηγείται.
Μου είπαν ότι θα φτάνατε στον Τερματικό 1, όχι στον 2.
Ναι, μάλλον θα...
Πότε έρχεται η Άννα;
Όχι, σας παρακαλώ. Μην τους πάρετε.
Στάσου ένα λεπτό.
Θα είμαι εκεί σε δέκα λεπτά. Ναι, μην ανησυχείτε.
Λυπάμαι.
Δέκα λεπτά.
Τι;
ΜΕΡΑ 1Η
Ναι.
Ναι. Κύριε...
Είμαι στο πάρκινγκ. Σε πέντε λεπτά, εντάξει;
Τι;
Είμαι στο πάρκινγκ. Σε πέντε λεπτά.
Μη μετακινηθείτε. Ναι, ευχαριστώ.
Να πάρει.
Εμπρός;
Ναι, πού είστε;
Γαμώτο...
Ναι, είμαι κάμποση ώρα εδώ.
Με βλέπετε; Σηκώνω το χέρι.
Μάλλον είμαστε πίσω σου τώρα.
Πώς είπατε; Είστε πίσω μου;
Τι εννοείτε "πίσω"...
Συγγνώμη.
Από δω, παρακαλώ. Να πληρώσω το πάρκινγκ πρώτα.
Ναι;
-Πώς να βοηθήσω; -Δεν βγάζει απόδειξη.
Συνέχεια κολλάει.
Τη χρειάζομαι, όμως.
Χτυπήστε το κάνα δυο φορές.
-Το μηχάνημα; -Ναι, το μηχάνημα. Κάτι άλλο;
Από δω.
Με συγχωρείτε, κύριοι. Μπορείτε να μου πείτε
πώς να σας φωνάζω;
Μου έδωσαν μόνο αυτό και...
Μάικλ.
-Μάικλ; -Ναι.
Είναι το αληθινό σας όνομα ή...
Τι; Όχι.
Έτσι με φωνάζουν έξω από τη χώρα μου.
Ταξιδεύουμε συχνά για δουλειές.
Κι εσείς λέγεστε;
Γκόρντον.
-Γκόρντον; Εντάξει. -Γκόρντον.
-Φτάσαμε. -BMW 5άρα! Ωραία.
Παρακαλώ, εδώ.
-Μου δίνετε... -Όχι.
Εντάξει.
Κύριε, προσέξτε... Θα μπείτε πιο εύκολα αν κάνω λίγο...
Κύριε, προσέξτε.
Εντάξει.
Πώς πάρκαρε έτσι ο βλάκας;
-Εντάξει. -Πάμε κατευθείαν στο ξενοδοχείο.
Ναι, βεβαίως.
Έχω κι άλλο νερό, αν θέλετε.
-Κι εσένα; Πώς σε λένε; -Με λένε Μπόι.
Τι;
-Ναι; -Μπόι;
-Ναι, Μπόι. -Όπως στ' Αγγλικά το "boy";
Όχι, ακριβώς. Στο τέλος γράφεται με "i".
Είναι μετάφραση του αληθινού σου ονόματος;
Όχι, δεν είναι "boy", αλλά "B-o-i".
Α, με "i". Πάντως, ακούγεται σαν "boy".
Ναι, προφέρεται το ίδιο.
-Και είσαι από τη Βαρκελώνη; -Ναι.
-Είσαι σίγουρος; -Ναι.
Μάλιστα.
Πόσο απέχει το ξενοδοχείο;
Γύρω στα 20 με 30 λεπτά.
Είκοσι λεπτά ή 30;
Εξαρτάται από την κίνηση.
-Θα μας πας όσο γίνεται πιο γρήγορα; -Ναι, βεβαίως.
-Όλα καλά; -Ναι.
Άργησαν δέκα λεπτά, αλλά δεν πειράζει.
Ήπια έναν καφέ όσο περίμενα.
Μην ξεχνάς να κρατάς τις αποδείξεις.
Αλλιώς δεν θα πληρωθείς τα έξοδα.
Τις κρατάω όλες.
Και μην το παρακάνεις. Να προσέχεις τ' αμάξι.
Χόντρυνε το πράγμα.
Έσκισαν τα λάστιχα κάποιων συναδέλφων χθες.
Μην ανησυχείς.
Δεν μου λες, κουρεύτηκες;
Ναι.
Δεν οδηγείς το κίτρινο υποβρύχιο των Beatles.
-Ναι, αφεντικό. -Να με κρατάς ενήμερο.
Φρόντισε να είσαι στην ώρα σου.
Και να κρατάς τ' αμάξι καθαρό. Εντάξει;
Ναι.
Και να 'σαι διακριτικός. Είσαι έξυπνο παιδί.
Συγγνώμη, ήταν το αφεντικό.
Σας ζητά συγγνώμη.
Μπέρδεψε τα στοιχεία σας μ' ενός άλλου πελάτη.
-Μπόι; -Ναι, Μάικλ.
Πώς είναι το ξενοδοχείο;
Πρώτη φορά πηγαίνω.
Είναι σαν το Hilton;
Δεν ξέρω. Δεν έχω ξαναπάει.
-Κύριε... -Ναι, Μπόι;
Λυπάμαι, αλλά απαγορεύεται να καπνίζετε στ' αμάξι.
Απαγορεύεται το κάπνισμα;
Διαταγές του αφεντικού. Λυπάμαι.
Μάλλον δεν κατάλαβε ποιοι είμαστε
και μας κόβει το κάπνισμα.
Τάχα μεταφορά πολυτελείας...
Δώσ' το μου, Μάικλ. Θα το πετάξω εγώ.
Ευχαριστώ.
-Μπόι; -Ναι, Μάικλ.
Θέλω να μιλήσω με το αφεντικό σου.
-Αυτό εδώ είναι; -Ναι, έτσι νομίζω.
Εντάξει. Περίμενέ μας εδώ.
Άκου. Μην το κουνήσεις ρούπι, εντάξει;
Ναι, εντάξει.
Ευχαριστώ. Καλή σας μέρα, κύριοι.
Δεν πειράζει.
Η δουλειά μου είναι.
Χαρά μου.
-Εντάξει. Άσ' τη σ' εμένα. -Ευχαριστώ.
-Καλώς ήλθατε στη Βαρκελώνη. -Ευχαριστούμε.
Κωλο-Κινέζοι, ε;
Φελίπε, το αστέρι του ξενοδοχείου. Δεν σ' έχω ξαναδεί.
-Είναι η πρώτη μου μέρα. -Σε λυπάμαι.
Τέλος πάντων.
Ενίοτε είναι καλό ν' αρχίζεις από χαμηλά.
Λοιπόν, τα ξαναλέμε.
Χουάν, αναλαμβάνεις.
-Καλημέρα. -Γεια.
Θα μείνεις ώρα εδώ;
Δεν ξέρω. Δεν μου είπαν.
Μετακίνησε το όχημα, τότε.
Μα μένουν σ' εσάς.
Μην ανησυχείς, θα σε ειδοποιήσουν.
Πάντα έτσι γίνεται.
Πήγαινε κάπου να λιαστείς ή πιες μια μπίρα σ' ένα μπαρ.
Άντε, ευχαριστώ.
Γαμώτο...
Η λάμψη τ' ουρανού
Ενδέχεται ν' αλλάξει
Αλλά τα αισθήματά μου για σένα
Δεν θ' αλλάξουν ποτέ
Δεν θέλω τίποτα στον κόσμο
Μ' εσένα έχω τα πάντα
Αν ποτέ σε χάσω
Θα πεθάνω
Γι' αυτό εσύ
"Θα κοιτάξω ψηλά
και θα δω εσένα".
ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΡΟΓΙΑΝ TRACY'S TIGER
Κλάουντια, με συγχωρείς.
-Πού είναι η Άννα; -Τι κάνεις;
-Μη μ' ακουμπάς. -Θέλω να της μιλήσω.
Δεν σηκώνει το τηλέφωνο.
-Είσαι άχρηστος, Μπόι. -Άσ' την ήσυχη. Ηρέμησε.
Μη θυμώνεις, νεαρέ. Άσ' τη να φύγει.
Μην εκνευρίζεσαι.
Ησύχασε, πάει τώρα.
Είδες πώς πρέπει να φέρεσαι. Μην εκνευρίζεσαι...
Μπόι, έχεις ένα χαρτομάντιλο;
Μπόι, πόσων χρονών είσαι;
Είκοσι επτά.
Αλήθεια; Πόσο με κάνεις εμένα;
Τριάντα, ίσως;
Τριάντα τρία είμαι, αλλά όντως μικροδείχνω.
Αντιθέτως, εσύ φαίνεσαι πιο μεγάλος.
Έχουμε έξι χρόνια διαφορά.
Καλά τα πάμε, κι αυτό έχει ενδιαφέρον.
Για να δούμε...
Γείτσες.
Μένεις μόνος ή με τους γονείς σου;
Προς το παρόν, μένω με τη θεία μου.
Κι εγώ ζούσα με τη δική μου.
Με καύλωνε πολύ.
Φαντάζομαι πως κι η δική σου σε καυλώνει, ε;
Αστειεύομαι, Μπόι.
Μπορεί και όχι.
Πάντως το λέω σοβαρά ότι εμείς οι δύο μοιάζουμε.
Είσαι η ευρωπαϊκή εκδοχή μου κι εγώ η ασιατική εκδοχή σου.
Μπόι, τι είναι αυτό το κτήριο;
Ξενοδοχείο. Το T-Hotel.
Είναι ακριβώς μπροστά από το συνέδριο όπου πηγαίνετε.
Ξέρεις τι ύψος έχει;
Μισό λεπτάκι. Πρέπει να...
Εντάξει. Και τι είναι;
-Ορίστε; -Εκεί.
-Το ξενοδοχείο. -Το ξέρω αυτό.
Θέλω να πω, ξέρεις τι συμβολίζει;
Σε παρακαλώ, άσε το τηλέφωνο.
Ναι, συγγνώμη.
Έχει 113 μέτρα ύψος, Μάικλ.
Το T-Hotel, 113 μέτρα ύψος.
Μυστήριο... Θα κρύβει κάτι.
Τι λες να συμβολίζει;
-Οτιδήποτε. -Μπα...
Δεν νομίζω "οτιδήποτε".
Οι αρχιτέκτονες είναι τρελούτσικοι,
αλλά το "οτιδήποτε" παραείναι σύνθετο για να το φανταστεί κανείς.
Θα μπορούσε να είναι το πόδι μιας γυναίκας;
Θα μπορούσε, αλλά ποιας γυναίκας;
Πού πήγε ο ήλιος στη Βαρκελώνη;
Πριν ήταν μια χαρά και τώρα βρέχει.
Έχεις ομπρέλα;
Όχι, κύριε. Λυπάμαι.
Καλά. Μην ξεχάσεις το εστιατόριο. Τρία άτομα, 8:00 μ.μ.
Στείλε τη διεύθυνση. Μην ξεμακρύνεις.
Εντάξει.
Σ' εμπιστευόμαστε.
Γαμώτο. Καλά, ντε. Φεύγω.
-Φίλε, Μαϊάμι, μίλα μου για πολιτική. -Γεια σου, Μόου.
Τι έγινε, αδερφέ; Δεν σ' ακούω καλά. Είσαι εντάξει;
Έχω δύσκολη μέρα.
Όπως όλοι μας. Στρώσου να διαβάσεις.
-Είσαι μέσα για τη συναυλία ή όχι; -Ναι.
Θα έρθεις το Σάββατο με την Άννα; Θέλω να ξέρω για να δω τι θα κάνω.
Θες να βρεθούμε;
-Τώρα, εννοείς; -Ναι.
Αδύνατον. Είμαι καθ' οδόν για να παραλάβω κάποιους πελάτες.
Τι τρέχει; Όλα καλά; Θες να μιλήσεις με κάποιον;
-Θα σου πω όταν βρεθούμε. -Εντάξει.
Πες μου πότε έχεις χρόνο. Οι πελάτες μου είναι σε συνέδριο κι εγώ σε αναμονή.
Ωραία, εντάξει. Θα έρθω να σε βρω μόλις ξεμπερδέψω.
Κάτι τελευταίο:
Μου ζήτησαν να τους κλείσω τραπέζι σε καλό ρεστοράν.
-Έχεις να προτείνεις κάτι; -Βεβαίως. Σου 'χω ένα πολύ καλό γι' απόψε.
-Καλησπέρα σας. -Καλησπέρα.
Είμαι σοφέρ και θα ήθελα να κάνω μία κράτηση.
Για πόσα άτομα;
-Τρία. -Εντάξει.
Μπορείτε να μου πείτε πώς είναι το μενού σας;
-Ξέρετε πού πήρατε; -Ναι.
Ωραία. Είναι ένα κλειστό μενού 24 πιάτων.
Τέλεια.
Έχουμε ένα ελεύθερο τραπέζι τον Ιανουάριο.
-Τον Ιανουάριο; -Σωστά.
-Τον ερχόμενο Γενάρη; -Ναι.
Εντάξει, ευχαριστώ για την ενημέρωση. Θα σας ξαναπάρω.
-Ευχαριστώ. -Κι εγώ. Καλησπέρα.
Κωλο-Μόου.
-Παρακαλώ; -Γεια σας.
Τι θα θέλατε;
Ένα τραπέζι για τρία άτομα απόψε στις 8:00 μ.μ.
Η κουζίνα μας ανοίγει στις 8:30 μ.μ. Αλλά έχουμε μουσική και ωραία κοκτέιλ.
Ελάτε και περιμένετε μέχρι ν' ανοίξει.
-Τέλεια. Πώς είναι το μενού σας; -Ορίστε;
Εννοώ, τι είδους πιάτα...
Ιταλικό εστιατόριο είμαστε.
Μισό λεπτό, παρακαλώ. Μην κλείσετε.
Εντάξει...
-Είσαι ικανοποιημένος με τ' αμάξι; -Ορίστε;
Σε ποια θέση έχεις το κάθισμα;
Το παρακολουθούμε το σινάφι σας. Καθάρματα.
Νοσοκομείο Ντελ Μαρ, παρακαλώ;
Παρακαλώ;
Γεια σας. Με συνδέετε με τη Γυναικολογική, παρακαλώ;
Αμέσως.
-Παρακαλώ; -Τη δρα Μασκαρό θα ήθελα.
-Ποιος τη ζητά; -Ο Μπόι.
Περιμένετε μισό λεπτό, είναι με ασθενή.
Σας συνδέω.
Γεια σου, Μπόι. Τι κάνεις;
Περίμενε μισό λεπτάκι και τα λέμε.
Το διήγημά σας Λογικό Αίμα
περιέχει μια ποικιλία κωμικών και δραματικών στοιχείων.
Όμως, η πρόθεσή σας δεν είναι πάντα σαφής.
Όλοι οι χαρακτήρες τους διηγήματος
φαίνονται να εκφράζουν μια μοναξιά και εκκεντρικότητα.
Η μυθοπλαστική σας ικανότητα είναι αδιαμφισβήτητη.
Ενίοτε, όμως, δίνετε την εντύπωση ότι το κάνετε ως άσκηση,
αδιαφορώντας για την υποκείμενη ουσία: τον λόγο ύπαρξής μας.
Κατόπιν τούτων και ύστερα από ενδελεχή σκέψη,
αποφασίσαμε να μη δημοσιευτεί.
Κοίτα, Ιζαμπέλ. Η διαφήμιση που σου 'λεγα.
Ξέρετε πώς να φυσάτε καφέ από τη μύτη σας;
Ούτ' εγώ.
Καφές Ampolloso. Βγαλμένος από το σινεμά.
Τι σαχλαμάρα, Θεέ μου...
-Η διαφήμιση; -Ναι.
Σέρβιρε Ampolloso και θ' αυξηθεί η πελατεία.
Αυτό το μπαρ έχει τα χάλια του.
Παράτα μας, τώρα.
Απ' τη μέρα που ανοίξαμε σερβίρουμε Carrizosa.
Οι παππούδες μου, οι γονείς μου κι εγώ. Δεν αλλάζω τον καφέ Carrizosa.
-Σου βάζω στοίχημα. -Δεν θέλω ν' ακούσω άλλα.
Τράβα πες τα αλλού.
Όλο τις ίδιες ανοησίες μού λέτε οι δυο σας.
Φτάνει πια.
Δεν θα επιμείνω άλλο. Απλώς προτείνω να σερβίρεις Ampolloso.
Μια χαρά είναι ο καφές σας. Ευχαριστώ.
Πρέπει να είμαστε πρωτοποριακοί, οραματιστές.
Σταμάτα να χτυπάς μέσα στο μαγαζί μου.
Αφού είναι γεμάτο μύγες.
Μύγες; Άσε μας...
Ώρα να πας σπίτι σου. Εμπρός, δίνε του.
-Άντε, φύγε. -Μα εγώ απλώς...
Κάθε μέρα, τα ίδια.
Εμπρός, ξεκουμπιστείτε.
Μπόι, κολλητέ, άκυρο για σήμερα.
Δεν προλαβαίνω να έρθω για καφέ.
Αύριο, όμως, ας βρεθούμε στις 9:00 στο γνωστό μέρος
για να μου πεις τι τρέχει με την Άννα κι όλα τα υπόλοιπα.
Τα λέμε, λοιπόν. Να προσέχεις.
Να πάρει, τέλειωσαν στην ώρα τους.
Γεια.
Σου είπα να μην ξεμακρύνεις.
Πήγαινέ μας στο εστιατόριο.
Φτάσαμε.
-Εδώ είναι; -Ναι.
Λοιπόν, άκου με πολύ προσεκτικά.
Πάρκαρε τ' αμάξι δέκα μέτρα πιο πάνω και περίμενε εκεί.
Μην πας πουθενά. Κατανοητό;
Εντάξει.
Γεια σας. Έχουμε κράτηση για τρεις στο όνομα Μάικλ.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Γαμώτο...
ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΝΑ
Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη.
Πάω σωστά για το Νοσοκομείο Ντελ Μαρ;
-Μισό λεπτό να το κοιτάξω. -Ασφαλώς.
Συγγνώμη, απλώς...
-Είστε καλά; -Ναι, ευχαριστώ.
-Συνεχίστε ευθεία στην οδό Λαϊετάνα. -Εντάξει.
Μετά στρίψτε στη Ρόντα Λιτεράλ. Από κει ακολουθήστε τις ταμπέλες.
-Εντάξει. -Ωραία.
Έλα να μας πάρεις αύριο στις 7:30.
Όχι στις 8:00, ούτε στις 7:45. Στις 7:30.
-Το 'πιασες; -Εντάξει.
Μπόι...
Πόση είναι η ανεργία στη Βαρκελώνη;
Δεν είμαι σίγουρος.
Οι αυτοκτονίες;
Έχεις δει κάποιον να χάνει τα πάντα;
Τη δουλειά του, τον σεβασμό του...
Να απογοητεύει την οικογένειά του;
Να νιώθει τόσο απελπισμένος, που να σκέφτεται
να πηδήσει στο κενό για να δώσει ένα τέλος σε όλα;
Δεν είναι αυτό ο θάνατος.
Μπόι, πιστεύεις στη μετενσάρκωση;
Δεν πιστεύουν πια πολλοί. Ούτε καν ο Γκόρντον.
Όμως, εγώ πιστεύω.
Μερικοί άνθρωποι μαζεύουν καλό κάρμα.
Το μαζεύουν όλη τους τη ζωή,
ώσπου ξαναγεννιούνται ως πεφωτισμένοι.
Πεφωτισμένοι με διαίσθηση.
Θεωρώ πως τέτοιος είναι ο Σάιμον Άλμπατρος.
Έχει τη δύναμη της μεταμόρφωσης.
Τον έχουμε ανάγκη για το θαύμα μας. Ένα θαύμα που θα μας σώσει.
Μας απομένουν 24 ώρες, Μπόι.
Να σ' εμπιστευόμαστε;
Γεια σου, θεία. Χαίρομαι που σ' ακούω.
Μου πήρες λεμόνια;
Ναι, τα έχω στο κάθισμα δίπλα μου.
Θα σου τα δώσω μόλις φτάσω σπίτι.
-Μην αργήσεις. -Καλά.
Θεία, πρέπει να σε κλείσω. Τα λέμε αργότερα στο σπίτι. Την αγάπη μου.
ΤΕΛΟΣ ΚΛΗΣΗΣ
Δεν βγαίνει νόημα.
Κάνει κρύο...
Θεία...
Καλημέρα, θεία.
ΜΕΡΑ 2Η
Η πόλη ξυπνά.
Ο άνεμος φυσά.
Σκυλιά τριγυρνούν σαν τα όνειρα.
Αδέσποτα.
Αμάξια που μεταφέρουν άδειες κι εξωφρενικές ζωές.
Πόρνες και όπλα που δεν διέπραξαν κανένα έγκλημα.
Και δίπλα μου,
μια έφηβη ποζάρει σαν κλόουν.
Ampolloso.
-Πού είναι ο Μάικλ; -Δεν κατέβηκε ακόμα.
Μπορείς να τον φωνάξεις;
Δεν γίνεται ν' αφήσω τ' αμάξι.
Μιλάω με την οικογένειά μου. Το προσέχω.
-Μην ανησυχείς. -Εντάξει.
Το προσέχει αυτός.
Ο κόσμος δεν έχει αίσθηση του χιούμορ.
Ποιος γέλασε εις βάρος σου;
Κανένας απολύτως, γιατί κανείς δεν το είδε.
Έχε τον νου σου στους πελάτες σου.
Μην περιμένεις ανταπόδοση.
Και μη σουφρώσεις τίποτα.
Με πιάνεις;
Ακόμα κι αν βρεις τίποτα ψιλά ή κάνα πακέτο τσιγάρα
πεταμένα κάτω, φύλαξέ τα.
Γιατί θα σ' τα ζητήσουν αργότερα.
Δωμάτιο 606. Φτάσαμε.
-Μάικλ; -Μπόι;
"Μπόι"; Έτσι σε λένε;
Είσαι καλά;
Έλα μέσα. Πρέπει να το δεις αυτό.
Πεθαίνω.
-Έλα στο μπάνιο. -Ο Γκόρντον είναι κάτω.
-Μάικλ, τι; -Σε παρακαλώ, Μπόι...
-Όχι, Μάικλ. -Σε ικετεύω.
-Μάικλ... -Μπόι.
Εντάξει.
Σκατά, γαμώτο...
Πώς;
-Μας περιμένει ο Γκόρντον. -Τι λες;
Είναι σοβαρό;
-Δεν ξέρω, ίσως... -Είναι πολύ το αίμα;
Δεν ξέρω, Μάικλ...
Μπόι, σου φαίνεται λογικό το αίμα;
-Τι; -Λογικό.
Ο Γκόρντον περιμένει.
Σου φαίνεται λογική ποσότητα αίματος;
Εντάξει.
-Θα μου κάνεις μια χάρη; -Βεβαίως.
Θα μου πάρεις κάτι για το στομάχι;
Ασφαλώς.
Αμέσως.
Ναι, έχει ένα φαρμακείο εδώ κοντά.
Ωραία. Προλαβαίνουμε.
Μπόι...
Μην το πεις στον Γκόρντον.
Εντάξει.
Γεια σου, Μόου.
Γεια. Πώς πάει, φίλε; Δώσ' μου ένα λεπτό να τελειώσω κάτι.
Λοιπόν, φίλε, τι τρέχει;
Η Άννα είναι έγκυος.
Σχεδόν τριών μηνών.
Προβληματίζεται αν θα το κρατήσει ή όχι.
Μου το 'γραψε σε επιστολή την περασμένη εβδομάδα.
Σφίχτηκε η καρδιά μου.
Εξαφανίστηκα για δύο μέρες.
Δεν πήγα στο ραντεβού με τη γυναικολόγο.
Όταν γύρισα, είπα στην Άννα ότι δεν ήμουν έτοιμος να γίνω πατέρας.
Ότι καλύτερα να κάνει έκτρωση.
Έφυγε και δεν ξαναείχα νέα της.
Της γράφω, τηλεφωνώ...
Τίποτα.
Φοβάμαι πως πήρε ήδη την απόφαση.
Κάτι δεν μου ταιριάζει.
Μένω με τη θεία μου για να γράφω και να τη φροντίζω...
Και τα δύο πάνε χάλια.
Και τώρα η Άννα.
Στα πιο σπουδαία στη ζωή...
απέτυχα.
Κοίτα, έτσι το βλέπεις τώρα.
Σαν να 'πεσαν όλα πάνω σου.
Δεν έχεις κουράγιο.
Πρέπει να δείξεις εμπιστοσύνη.
Στην Άννα, όπως πάντα.
Πρέπει να ηρεμήσω για να το σκεφτώ.
Μη σκέφτεσαι.
Τα ωραία στη ζωή δεν έχουν πρόγραμμα.
Το αποκαλώ "χάδι του σύμπαντος".
Δεν θέλω να φέρω ένα παιδί στον κόσμο
και να φέρομαι σαν μπερδεμένος.
Αυτό ακριβώς σου γράφουν, πάντως, σ' αυτήν εδώ την επιστολή.
Σου τη διαβάζω.
"Πιστεύουμε πως πρόκειται για εξαιρετικό δημιούργημα.
Αλλά θέλει χρόνο, ωρίμανση κι επιμονή.
Πίεσε τον εαυτό σου να γράφει όταν δεν μπορεί ή δεν θέλει".
Δηλαδή, κάπου μεταξύ δουλειάς κι αλλαγής πάνας.
Πρέπει να το γιορτάσουμε.
-Ευχαριστώ, Μόου. -Μη μ' ευχαριστείς.
Είμαι η φωνή μέσα σου
που σου λέει απλώς ν' ανοίξεις το ντουλαπάκι.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΪΑΜΙ
Τι λες;
Ένα λατίνικο όνειρο.
Περιέχει και το τραγούδι με τους στίχους που έγραψες.
Είναι μέσα.
"Με την Καρδιά μου". Θα γίνει επιτυχία.
Έλα, πάμε να πούμε "γεια" στους υπόλοιπους.
Ένας φοράει περούκα. Μάντεψε ποιος είναι.
Αδέρφια! Από δω ο φίλος μου ο Μπόι.
-Γεια. -Να τον προσέχετε, έτσι;
Ρούφα μέσα τον καπνό.
Καλά λέει, αλλά μην το παρακάνεις.
Πρέπει να κάνω ένα τηλέφωνο. Επιστρέφω.
-Παλαίουρα; -Τι;
Το νερό με φθόριο χαλάει τη στύση.
Και τι θες να κάνω τώρα;
Τι σου έλεγα πριν; Τόσο εφήμερη είναι η ζωή όσο ένα σπίρτο.
Ένας νεαρός, ούτε 20 ετών δεν θα 'ταν...
Έχω ένα κοστούμι για όλες τις περιστάσεις.
Για τη δουλειά, την εκκλησία, για κοινωνικές εκδηλώσεις...
-Πώς σε λένε εσένα; -Μπόι.
-Με παρακολουθούν. -Χαίρω πολύ.
Έμπλεξα σε κάτι.
Γι' αυτό με παρακολουθούν.
-Πολύ περίεργο. -Ναι.
Είναι από διήγημα.
Το χειρότερο ήταν το πρωί.
Αυτό είναι το τιμόνι μου στις 6:33 π.μ.
Κι αυτό στις 7:46.
Πώς σε είπαμε;
Πετάμε, πετάμε και πάμε.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ...
Ευχαριστώ!
Γεια, ευχαριστώ!
Νομίζω πως πάντα βρίσκουμε την αλήθεια όταν μας παρακολουθούν.
Τότε δημιουργούμε φανταστικά πράγματα.
Όμως, για να τα απολαμβάνεις όλα αυτά,
πρέπει να παραμένεις ανώνυμος.
Να έχεις το χάρισμα να περνάς απαρατήρητος.
Όπως η Ματίλντα, η σκυλίτσα μου.
Δεν έχει τρόπους, είναι ανυπόφορη.
Μ' ένα αιώνιο υφάκι.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι μου μοιάζει, αλλά δεν το νομίζω.
Νερό.
Μολυσμένο.
Μ' αυτό το αμάξι,
δύσκολα περνάς απαρατήρητος.
Παρότι
μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω επίδειξη.
Μη με παρεξηγείτε.
Πώς είπατε;
Αν ο Μπόι είναι ματάκιας;
Θα ήταν σύμπτωση, ίσως.
Δεν ξέρω.
Απευθύνομαι στον εαυτό μου τώρα.
Είναι καλή στιγμή για σφύριγμα.
Γιατί ξέρω να σφυρίζω. Δείτε.
Άννα, σε παρακαλώ... Ας είσαι εσύ που παίρνεις.
Σε παρακαλώ, Άννα.
Γαμώτο!
Να πάρει η ευχή!
Σκατά!
Γεια σου, Μπόι.
Ναι, Μάικλ.
Πού είσαι;
Δέκα λεπτά από κει που σε άφησα.
Ωραία.
Έχεις τα λεφτά για το φάρμακο;
Ναι, τα έχω.
Τι θέλεις, Μάικλ;
Μπόι, θέλω να μου αγοράσεις ένα μπουφάν.
Κάτι κουλ, πολύ κουλ.
Ένα που θ' αγόραζες για τον εαυτό σου.
Για τον εαυτό σου.
Κομψό και καθημερινό. Με πιάνεις;
Που θα με κάνει να φαίνομαι ωραίος.
Σαν εμάς τους δυο. Γνωριστήκαμε ταυτόχρονα, θυμάσαι;
Θέλω ένα μπουφάν που θα αναδεικνύει την αρρενωπή πλευρά μου.
Όχι κανένα γυναικωτό.
Την ευρωπαϊκή πλευρά μου, όχι την ασιατική. Το 'πιασες;
Ναι.
Φέρε ρέστα κι απόδειξη μετά.
Εντάξει.
Ρέστα και την απόδειξη.
Ναι.
Μπόι, να σ' εμπιστευτώ;
Ναι, Μάικλ.
Ωραία! Και κλείσε τραπέζι στο εστιατόριο για απόψε.
Θα έρθει ο Σάιμον. Αντίο.
Αντίο.
Γρήγορα!
Άντε!
Τρέχα, Μάτι!
Βιάσου!
Έλα, πάμε.
Τα κλειδιά...
Άντε...
Σκατούλες.
Γαμώτο.
Τι κάνουμε τώρα;
Κάτσε ήσυχα, Μάτι. Θα σε γυρίσω σπίτι.
Να πάρει...
-Γεια σου, Μπόι. -Γεια.
Καπνίζεις κιόλας;
Σου είπα ότι είμαστε ίδιοι.
Περίμενε λιγάκι.
-Ο Γκόρντον έρχεται. -Καλά.
Μου δώσανε αυτό.
Τι είναι;
Μάλλον στριπτιζάδικο.
Οι γυναίκες εκεί είναι επαγγελματίες ή ημι-επαγγελματίες;
Τι εννοείς "ημι-επαγγελματίες";
Ξέρεις, απ' αυτές που λένε "όχι", αλλά εννοούν "ναι".
Φαντάζομαι ότι θα έχει επαγγελματίες.
Ωραία!
Για πες, μου πήρες μπουφάν;
Ναι.
Να το δω.
Εντάξει.
Πώς αισθάνεσαι;
-Εγώ; -Ναι.
Ωραία.
Στο φαρμακείο είπαν να πας σε γιατρό αμέσως,
γιατί αυτά που σου έφερα είναι απλώς παυσίπονα.
Εντάξει. Ευχαριστώ, Μπόι.
Πριν το ξεχάσω, έχω την απόδειξη εδώ.
Μπείτε μέσα.
Λοιπόν, στάσου και παρακολούθα.
Στάσου και παρακολούθα.
Κλείσε τη μουσική λίγο.
Μπόι, να σ' εμπιστευόμαστε;
Ναι.
Ωραία. Στο εξής, ακολούθα τις οδηγίες μας.
-Ακολούθα το αμάξι. -Φύγε.
-Φύγε, φύγε! -Ξεκίνα! Ακολούθα το αμάξι!
Καλά, εντάξει.
Πρόσεχε μην το χάσεις.
Πάτα γκάζι!
Πρόσεχε μη σου ξεφύγει.
Συγκεντρώσου.
Μην το χάσεις.
Κάνε προσπέραση αμέσως.
Άντε, γρήγορα!
Στρίψε κι εσύ.
Γαμώτο...
-Συνέχισε εσύ. -Πρέπει να σταματήσω.
-Πάτα γκάζι! -Δεν γίνεται!
Σκατά!
Να πάρει η οργή!
ΑΦΕΝΤΙΚΟ
Τώρα βρήκε;
Θεέ μου...
Κάτσε ήσυχα εδώ, εντάξει;
Να σου πω...
Ξέχνα το. Δεν αντέχω άλλο. Τελείωσε.
Γύρνα μας στο ξενοδοχείο.
Μπόι, σβήσε τη μηχανή.
Σε παρακαλώ.
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να απαντήσω.
Καλησπέρα.
Μπόι, πού είσαι;
Γυρνάω στο ξενοδοχείο με τους πελάτες.
Γιατί δεν το σήκωσες πριν;
Συγγνώμη, αφεντικό,
αλλά οι πελάτες είχαν ένα πρόβλημα στο εστιατόριο.
Δηλαδή, με αγνόησες;
Δεν γινόταν να το σηκώσεις και να μου πεις τι τρέχει;
Συγγνώμη, αφεντικό. Δεν θα ξαναγίνει.
Άκου δω,
αύριο, αφού τους αφήσεις στο αεροδρόμιο, πέρνα από το γραφείο.
Μπορείς να μου επιβεβαιώσεις ότι έγινα κατανοητός;
Γεια, αφεντικό του Μπόι. Καλησπέρα.
Είμαι ο Μάικλ, χαίρω πολύ.
Μάικλ, με συγχωρείς.
Έλπιζα να μιλήσουμε.
Πώς πάνε τα πράγματα;
Καλύτερα. Χάρη στον Μπόι.
Επειδή...
είχαμε κάτι μπερδέματα,
και παρότι δεν ήταν πρόβλημά του, ο Μπόι μάς συμπαραστάθηκε.
Χαίρομαι που τ' ακούω.
Να μη χαίρεσαι απλώς.
Είσαι τυχερός που τον έχεις στη δούλεψή σου.
Δεν υπερβάλλω λέγοντας
ότι είναι από τους καλύτερους σοφέρ που είχαμε ποτέ.
Και είχαμε πολλούς.
Ευχαριστώ που μου το λες, Μάικλ.
Εύχομαι να έχετε μια όμορφη νύχτα.
-Κι ένα καλό ταξίδι επιστροφής αύριο. -Εντάξει.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα σε όλους.
Μάικλ, ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι ψάχνετε,
ή αν θα βοηθήσει,
αλλά μπορώ να βρω τον οδηγό του άλλου αμαξιού.
Γεια, Μόου. Τι κάνεις;
Καλά, καλά. Εδώ με τους πελάτες μου. Εσύ;
Ναι.
Έγινε ένα σκηνικό, αλλά όλα εντάξει.
Να σε ρωτήσω κάτι,
οι πελάτες μου ψάχνουν ένα άτομο και δεν μπορώ να το βρω.
Σκέφτηκα μήπως από τον σοφέρ του...
Ναι. Όχι, δεν ξέρω ποιος είναι.
Είδα το αμάξι. Ένα μαύρο 4X4.
Jaguar, νομίζω.
Ναι. Νομίζω πως τελειώνει σε "KGP".
Ο Εδουάρδο;
Λοιπόν, παιδιά. Μείνετε εδώ, μην κουνηθείτε.
Ήταν σαφές ότι έπρεπε να έρθω μόνος.
Δεν σε βλέπω ν' αντέχεις πολύ σ' αυτήν τη δουλειά.
Έχω και τα υπόλοιπα,
αλλά πρώτα να τους πω πού είναι ο Σάιμον.
Όχι.
Τώρα έχεις τη διεύθυνση.
Εντάξει.
Μπόι, κλείσε την πόρτα.
Γαμώτο!
Τι κάνετε, παιδιά; Ο Μάικλ έχει όπλο.
Ναι, το ξέρω.
Τι τρέχει; Δεν καταλαβαίνω.
Μη φοβάσαι, έχουμε σχέδιο.
-Γαμώτο! -Εντάξει;
Αν και το πιστόλι ήταν ιδέα του Μάικλ, γιατί είναι τελείως βλάκας.
Δουλειά του Μάικλ είναι να μείνει
με τον οδηγό του Σάιμον, μήπως του τηλεφωνήσει.
Εγώ πρέπει να βρω τον Σάιμον.
Έχω τη διεύθυνση που μου έστειλες.
Εδώ είναι ο Σάιμον, έτσι; Σ' αυτό εδώ το μέρος;
-Δεν ξέρω. -Σωστά;
Ναι, έτσι φαίνεται.
Εγώ πρέπει να βρω τον Σάιμον. Η δική σου δουλειά...
Η δική σου τελείωσε.
Εντάξει; Λοιπόν, πάω να βρω τον Σάιμον τώρα.
Στάσου.
Είναι κοντά αυτό;
Πού είναι αυτό το μέρος;
Δεν είναι μακριά από δω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Εντάξει.
Εντάξει, ωραία. Είμαι σίγουρος πως θα το βρω.
-Είσαι σίγουρος; -Ναι, θα το βρω.
Στάσου ένα λεπτό.
Τι;
Εντάξει.
Θα σε πετάξω ως εκεί.
Τι; Όχι. Δεν πειράζει.
Θα σε πάω εκεί και θα γυρίσω σπίτι. Εντάξει;
-Είσαι σίγουρος; -Ναι.
Είναι η τελευταία χάρη που σας κάνω.
Καλά, εντάξει. Ευχαριστώ, Μπόι.
-Πάμε. -Στάσου.
-Δεν θα πάρουμε τ' αμάξι; -Όχι.
Προτιμώ να μείνει εδώ με τη Ματίλντα.
Δέκα λεπτά με τα πόδια.
Όπως μετράω εγώ ή εσύ τα λεπτά;
-Εκεί είναι το Qualia, εντάξει; -Εντάξει.
Τώρα, μάθε μου λίγα Κινεζικά.
-Για ποιον λόγο; -Μάθε μου, εντάξει;
-Τι θες να λες; -Οτιδήποτε.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα, κύριοι.
Είμαστε καλεσμένοι του Σάιμον Άλμπατρος.
-Μου λέτε τα ονόματά σας; -Ναι.
Κύριος Γουόνγκ και Μπόι Σαλτ, διερμηνέας του.
Κύριος Γουόνγκ...
Όχι.
Μπόι Σαλτ... Όχι, τα ονόματά σας δεν είναι στη λίστα.
Λέει "Αποκλείεται. Είναι προσβολή".
Ο κύριος Άλμπατρος τού είπε να είναι εδώ τώρα.
Θα το ξανακοιτάξεις;
-Δώστε μου ένα λεπτό. -Ευχαριστώ.
Έχω δύο άτομα για τον Άλμπατρος. Τσέκαρέ το λίγο.
-Βλέπεις τον Σάιμον; -Όχι.
-Θες να πιεις κάτι; -Όχι.
-Κύριε Γουόνγκ; -Ναι.
Δεσποινίς Θαβάλα.
-Κύριε Σαλτ; -Γεια σας.
Λυπάμαι πολύ για την παρανόηση.
Οι φίλοι του Σάιμον είναι ευπρόσδεκτοι εδώ.
Θα σας συνοδεύσω στο τραπέζι που σας ετοιμάσαμε.
Ευχαριστώ.
-Όλα εντάξει; -Ναι.
Ωραία. Ελπίζω να απολαύσετε το σόου.
-Ευχαριστούμε. -Γεια.
-Μπόι... -Ναι;
Βλέπεις εκείνον τον ξανθό στο βάθος;
Ναι.
Πρόσεχέ τον. Εντάξει;
Τώρα, δώσε μου ένα τεταρτάκι.
Αν δεν επικοινωνήσω μαζί σου στα επόμενα 15 λεπτά, όλα τελείωσαν.
Γυρνάς σπίτι.
Επίσης, άκου...
Ευχαριστώ, Μπόι.
Καλά έλεγε ο Μάικλ να σ' εμπιστευτούμε.
Λοιπόν, μπαίνω μέσα.
Θεέ μου.
Δίχως να ξέρω καν ποια είσαι Σ' ερωτεύτηκα
Κι όποια κι αν εντέλει είσαι
Θα σ' αγαπώ για πάντα
Δεν ξέρω ούτε από πού είσαι
Ούτε τι σ' αρέσει
Ξέρω απλώς πως σαν σε αντίκρισα Σ' ερωτεύτηκα
Μου λείπεις πολύ, Άννα.
Εύχομαι να 'σαι καλά.
Μωρό μου, αγαπημένο
Θα είσαι το μωρό μου
Εσύ είσαι.
Δεν θυμάσαι;
Ο συγγραφέας.
Με τη θολούρα μέσα του.
Τώρα, με κλειστές όλες τις πόρτες...
Κοίτα ψηλά.
Ένα παράθυρο είν' ανοιχτό.
Θα είσαι το μωρό μου
Μωρό μου, αγαπημένο
Ένα τέλος έχει πολλές διεξόδους.
Δεν είναι τίποτ' άλλο παρά η ατέρμονη αναγέννηση του εξερευνητή,
που με τον παπαγάλο πλάι του,
ανακαλύπτει μια νέα ομορφιά σ' αυτό το παλιό τραγούδι.
Ευχαριστούμε τον αγαπημένο μας μακάο για το σόου που προσέφερε στο Qualia.
Θα επιστρέψουμε με περισσότερες εκπλήξεις σ' ένα 20λεπτο.
Ως τότε, απολαύστε, παρακαλώ...
Γκόρντον, εδώ Μπόι. Γυρίζω σπίτι.
Ελπίζω να είσαι καλά.
Θα περάσω να σας πάρω το πρωί απ' το ξενοδοχείο. Αντίο.
Μάτι!
Γεια σου!
Γεια σου, κούκλα μου.
Γεια σου. Γυρνάμε σπίτι τώρα.
Γυρνάμε μαζί στο σπίτι.
Έλα, ρε Μπόι, γιατί δεν σηκώνεις το τηλέφωνο;
Μισό λεπτάκι, Μόου.
Θα σε πάρω εγώ.
Πάρε όταν μπορέσεις.
-Γκόρντον, είσαι καλά; -Ναι, καλά είμαι.
Τι έγινε; Βρήκες τον Σάιμον;
Ναι, αλλά ξέχνα το. Το θέμα έκλεισε.
Τώρα πρέπει να βρούμε τον Μάικλ. Έμπλεξε.
Μου έστειλε αυτό. Μάλλον εδώ πρέπει να είναι.
Όσο ήμουν στο κλαμπ, προσπάθησε να με πάρει. Ήταν ταραγμένος.
Είπε πως κάποιοι μπράβοι του Σάιμον
ανακάλυψαν ότι ο Εδουάρδο τον κάρφωσε κι ότι μας κυνηγούσαν.
Και τότε άκουσα έναν γδούπο. Πρέπει να βιαστούμε.
Έλα, Μπόι. Πάμε να βρούμε τον Μάικλ. Ώρα να γυρίσουμε όλοι σπίτι.
Μην ανησυχείς, Μόου. Τον αφήνω και γυρίζω σπίτι.
Εντάξει, απλώς στείλε μου τη διεύθυνση που θα είσαι.
Μόλις την έστειλα.
Ωραία, λοιπόν. Θα την τσεκάρω αμέσως. Το κάνω απλώς
για να είμαστε διασφαλισμένοι, ξέροντας πάντα ο ένας πού είν' ο άλλος, εντάξει;
Ευχαριστώ, Μόου.
-Άντε, συνέχισε. Τα λέμε. -Τα λέμε αργότερα.
Άκου, Μπόι.
-Πλησιάζουμε. -Εκτιμώ πολύ τη βοήθειά σου.
Λυπάμαι που σ' έφερα σ' αυτήν τη θέση.
Και λυπάμαι που κάθισα τόσες πολλές φορές πάνω στο βιβλίο σου.
Η κοπέλα στη φωτογραφία είναι η φιλενάδα σου;
Είναι η Άννα.
Εκπέμπει μια μαγεία, ακόμα κι όταν λέει "Γεια".
Την άφησα έγκυο.
Το μυαλό μου λέει το ένα, η καρδιά μου λέει το άλλο...
Νιώθω πως είναι αργά για οποιαδήποτε απόφαση.
Θυμάσαι το βίντεο στο κινητό του Μάικλ;
Εκείνο με τη γυναίκα και τον γιο μου να παίζουν ξυλόφωνο και να τραγουδάνε;
Πανέμορφο.
Η οικογένειά μου είναι το παν για μένα.
Όμως, η δουλειά καταλήγει πάντα να γίνεται προτεραιότητα.
Και δεν κάνω τίποτ' άλλο από το να πληκτρολογώ γράμματα
και αριθμούς σε έναν υπολογιστή κάθε μέρα που περνά.
Ξέρεις ποιο είναι το μεγαλύτερο πλήκτρο στο πληκτρολόγιο ενός υπολογιστή;
-Το πλήκτρο διαστήματος. -Σωστά. Το πλήκτρο διαστήματος.
Όταν ήμουν μικρός, ο πατέρας μου συνήθιζε να λέει
ότι υπάρχει ένα κενό διάστημα ανάμεσα στο μυαλό και στην καρδιά.
και μου έμαθε την κινεζική λέξη "mu",
που σημαίνει "ανυπαρξία, κενό διάστημα".
Κι έλεγε πως αν αφήσεις τον εαυτό σου να εισέλθει σ' αυτό το κενό διάστημα,
αφήνοντας πίσω σου τη λογική και δίνοντας τα ηνία στη διαίσθηση,
θα μπορέσεις να δεις τα πράγματα ξεκάθαρα, επιτέλους.
Είσαι μικρός ακόμα.
Και ναι, μπορεί να είσαι λίγο αδέξιος,
αλλά θα βρεις τον δρόμο σου.
Τι στα κομμάτια;
Σίγουρα ήρθαμε στο σωστό μέρος;
Έτσι νομίζω.
Δεν μ' αρέσει η όλη φάση.
Γαμώτο...
Να πάρει... Ποιος είναι αυτός στα γόνατα;
Ο Εδουάρδο, ο οδηγός του Σάιμον.
Εντάξει. Μπόι, μείνε στ' αμάξι.
Να πάρει η οργή!
Βγες έξω τώρα!
Εντάξει, εντάξει.
Κάτσε ήσυχα, Ματίλντα. Επιστρέφω αμέσως.
Αδειάστε τις τσέπες σας και γδυθείτε.
Εμπρός.
Στοπ.
Μπες.
Ε, Μάικλ...
Μάικλ!
Ποιοι είστε εσείς που δεν φοράτε κοστούμια;
Χωρίς κοστούμια;
Είπα, ποιοι είστε εσείς που δεν φοράτε...
Ματίλντα...
Παρακαλώ, ψάχνω απλώς...
Μπόι, πάρε αυτό.
Μπόι! Τι συμβαίνει εδώ;
Μάτι!
Ηρέμησε.
Ηρέμησε, φίλε.
Ηρέμησε.
Όχι!
Λυπάμαι, αδερφέ, αλλά πρέπει να φύγουμε.
Πάρε τ' αμάξι μου. Γύρνα τους πελάτες σου.
Θ' αναλάβω εγώ τα υπόλοιπα.
Όλα θα πάνε καλά.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
ΜΕΡΑ 3Η
Η θεία σου ξανάπαθε κρίση.
Έφτασα και βρήκα ανοιχτή την εξώπορτα
και τα παράθυρα.
Ήταν στο μπαλκόνι.
Η Ματίλντα το 'σκασε.
Πώς νιώθεις;
Πολύ κουρασμένη.
Άννα, με συγχωρείς.
Μου έλειψες πολύ.
Πού ήσουν;
Στην εξοχή, με τη μητέρα μου.
Μυρίζεις λεβάντα.
Κι εσύ τσιγάρο.
Μου είπε η Κλάουντια ότι σε πέτυχε
κι ήσουν καλοντυμένος.
Ο Μόου μού βρήκε δουλειά ως σοφέρ.
Και πώς πήγε;
Καλά.
Αρκετά ήρεμα.
Ωραία.
Σου έφερα κάτι.
Άνοιξέ το.
Για να γράφεις πράγματα που μόνο εσύ φαντάζεσαι.
Και για να μου πεις τι έκανες και πρήστηκε η μύτη σου αυτές τις μέρες.
Έφαγες καμιά μπουνιά;
Όχι πολλές.
Σοβαρά, τώρα,
φαίνεται τόσο πολύ;
Όχι.
Είναι τέλεια.
Θα μας φροντίζω, Άννα.
Και τους τρεις μας.
Και τη Ματίλντα.
Η Ματίλντα θα επιστρέψει, ως συνήθως.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πού είσαι;
Πηγαίνω στο αεροδρόμιο.
Ωραία.
-Αφού τους αφήσεις, μείνε εκεί. -Εντάξει.
Σου 'χω κι άλλον πελάτη.
-Μια Γαλλίδα. -Κατάλαβα.
Αν δεν κάνω λάθος, μιλάς λίγα Γαλλικά, έτσι;
Ορίστε; Τι είπες τώρα;
Ότι μιλάω λιγάκι.
Τη λένε κυρία Ταμπάρ. Τέρμιναλ 1.
Έχεις κενό μια ώρα μέχρι να φτάσει.
Θα σου στείλω τις πληροφορίες στο κινητό.
Εντάξει, έγινε.
-Όλα κατανοητά; -Κατανοητά.
Εντάξει. Πάρε με τηλέφωνο όταν την παραλάβεις.
Ευχαριστώ.
Τα λέμε.
Όλα εντάξει;
Ναι.
Θα παραλάβω κι άλλον πελάτη από το αεροδρόμιο.
Μια χαρά.
Ωραία.
Από δω είναι.
Σας αφήνω.
Αυτά για σένα.
Είναι μέσα κι η απόδειξη, αν δεν σου κάνουν ή θες να τ' αλλάξεις.
Ευχαριστώ.
Να 'σαι καλά.
Χαιρετισμούς σε όλους.
Μη μας ξεχνάς.
Να θυμάσαι...
Παρότι είσαι άντρας, η καρδιά πάντα θα τραγουδά...
Για πάντα νέος
Θέλω να μείνω για πάντα νέος
Φρόντισε να έρθεις στη Σιγκαπούρη, να σε περιποιηθώ εγώ.
Εις το επανιδείν!
Συγγνώμη, γνωριζόμαστε;
Όχι, είμαι ηθοποιός.
-Η κυρία Ταμπάρ; -Ναι.
Μπόι, χαίρομαι που σας γνωρίζω.
"Μπόι"... Ωραίο όνομα.
Ευχαριστώ.
-Να πάρω τις βαλίτσες σας; -Παρακαλώ.
Να πληρώσω το πάρκινγκ.
Από δω.
Ευχαριστώ.
Πάντα η ίδια ιστορία: όταν έχουμε κάτι, δεν το θέλουμε...
κι όταν δεν το έχουμε, το ποθούμε. Έτσι απλά.
Η χαρά της ζωής.
Και πώς...
Πώς ξεκινά το καθετί;
Όλα πηγάζουν από το μυαλό, με μια σκέψη, μια ιδέα.
Όσο πιο μεγάλη, τόσο πιο επίφοβη.
Στην πραγματικότητα, αυτό ισχύει για όλα.
Κάτι που μπορώ να μάθω;
Ενδεχομένως.
Δούλευα σ' ένα κτήριο εδώ, σ' ένα ξενοδοχείο.
Εκεί θα μένετε;
Όχι, παραδόξως.
Αλλά, ναι. Ήμουν υπεύθυνη για το T-Hotel.
Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι;
Φυσικά.
Τις προάλλες, συζητούσαμε για το T-Hotel
και την έμπνευση του δημιουργού του.
Μάλλον γίνομαι αδιάκριτος.
Θαυμάζω τον ρεαλισμό, αυτό που βλέπουμε μπροστά μας.
Την αναζήτηση του ασυνήθιστου στο συνηθισμένο.
Μιλάμε πάντα για "δημιουργία".
Εγώ προτιμώ τον όρο "ανακάλυψη". Και το T-Hotel
μάλλον αντιπροσωπεύει αυτό που λαχταρώ στη ζωή:
κάτι εύθυμο και θλιβερό ταυτόχρονα.
Για παράδειγμα;
Για παράδειγμα; Η γέννηση ενός μωρού.
Τι πιο όμορφο και πιο απεχθές από τον γυναικείο μηρό,
καλυμμένο από αίματα λόγω της γέννας;
Το πρώτο πράγμα που βλέπουμε στη ζωή.
Αυτό που ανακαλύπτουν όλοι μόλις φθάνουν.
Άρα, υπό μία έννοια,
είναι το πόδι της μαμάς σου.
Και της δικής σου, σε διαβεβαιώ.
Εμπρός;
Ναι, κάνε την επιβεβαίωση.
Ασφαλώς. Σηκώθηκες κιόλας;
Ωραία.
Υποτιτλισμός: φιλιπποσ ηρακλειωτησ