Κέντρο, ακόμα δεν καταφέρατε να με συνδέσετε με το γραφείο ταχυμεταφορών
στο Άισλαμοραντα, της Φλόριδα;
Ναι, ξέρω πως θέλει χρόνο μια κλήση να γίνει από Λονδίνο σε Ηνωμένες Πολιτείες.
Αλλά σας παρακαλώ, κάντε γρήγορα. Είναι πολύ σημαντικό!
Σήκωσε το τηλέφωνο.
Δες ποιος χτυπά το καμπανάκι!
Σήκωσε το τηλέφωνο!
- Σε ποιο θες να απαντήσω πρώτα; - Και στα δυο.
Και στα δυο. Και στα δυο!
Περιμένετε, παρακαλώ. Ευχαριστώ.
- Μπορώ να έχω την βαλίτσα μου, παρακαλώ. - Μάλιστα, κυρία μου.
Για να ρίξω μια ματιά. Ήρθαν με το τελευταίο τρένο.
Δεν έχουμε ξεφορτώσει ακόμη. Πήγαινε και πάρε την βαλίτσα της κυρίας.
Γρήγορα.
Συγνώμη...Συγνώμη, παρακαλώ.
Κυρία, ορίστε η τσάντα σας.
Τι προσπαθείς να κάνεις, να καταστρέψεις την βαλίτσα της κυρίας;
- Πού είναι; - Αυτή είναι.
- Ορίστε, κυρία μου. Συγνώμη. - Ευχαριστώ.
Τώρα καθάρισε λιγάκι. Εμπρός, τακτοποίησέ τα.
Γουίλμπουρ, αγάπη μου, είσαι καλά;
Σάντρα, χτύπησα το κεφαλάκι μου.
Το κεφάλι σου;
Ω, όχι.
Πονάει αυτό;
Αυτό σε πονάει;
Δόξα τω Θεώ.
Αν σου συνέβαινε κάτι, αγάπη μου, δεν θα το συγχωρούσα στον εαυτό μου.
Αυτό το φιλί έκανε τα πάντα καλύτερα.
Ανησυχείς πολύ για εμένα, έτσι;
Σημαίνεις πολλά για εμένα.
Πες μου κι άλλα.
Θα σου πω. Στο δείπνο, απόψε.
Εντάξει.
Εμπρός, σήκω από εκεί και πήγαινε για δουλειά!
Αν δεν σε ενοχλεί τόσο πολύ το κεφάλι σου.
- Μια χαρά είναι το κεφάλι του. - Αλήθεια; Αλλά το δικό σου είναι;
- Βεβαίως. - Ειλικρινά, δεν μπορώ να το καταλάβω.
Και ειλικρινά, ούτε πρόκειται.
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την γυναίκα.
Από όλους τους άνδρες, αυτή η αριστοκράτισα διάλεξε εσένα.
- Πού είναι το κακό; - Πήγαινε και κοιτάξου σε έναν καθρέφτη.
Γιατί να πληγωθώ;
Απάντα στο τηλέφωνο. Άντε, θα μαζέψω αυτά.
Χώρος αποσκευών.
Από Λονδίνο; Καλούν εδώ;
Δεν είναι με χρέωση, έτσι;
Εντάξει. Συνδέστε με.
Εμπρός; Μήπως έχετε δυο κιβώτια για το Σπίτι του Τρόμου του ΜακΝτούγκαλ;
- Ποιος είναι ο αριθμός τους; - Δεν έχει σημασία.
Απόψε, θα έχουμε πανσέληνο εδώ. Δεν έχω πολύ χρόνο.
Ακούστε προσεκτικά. Έρχομαι εκεί αεροπορικώς το ξημέρωμα.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραδώσετε τα κιβώτια μέχρι να έρθω.
Καταλάβατε; Κατα...
Κύριε ΜακΝτούγκαλ, μπορείτε να σταματήσετε να κάνετε γαργάρες;
Απομακρύνετε τον σκύλο από το τηλέφωνο.
Δεν άκουσα τίποτα από αυτά που είπατε.
Είναι πραγματικά ανόητο να με καλείτε από Λονδίνο
απλά για να μιλήσει ο σκύλος σας με εμένα.
Υπέροχος διάλογος. Ο τύπος γρυλίζει σαν λύκος.
Το θράσος που έχουν μερικοί!
Τι μπορώ να κάνω για εσάς; Βιάζομαι.
Έχω δυο κιβώτια που πρέπει να πάνε στο Σπίτι του Τρόμου,
και θέλω να γίνει άμεση παράδοση. Με λένε ΜακΝτούγκαλ.
ΜακΝτούγκαλ; Μα μόλις μίλησα μαζί σας στο τηλέφωνο από το Λονδίνο.
Πώς ήρθατε τόσο γρήγορα; Σας εκτόξευσαν από κανόνι;
Είσαι τρελός; Εδώ ήμουν.
Δώσε μου τώρα τα κιβώτια!
- Πόση ώρα είστε εδώ; - Πέντε λεπτά.
Και πως κάνετε έτσι; Είμαι εδώ πέρα πέντε χρόνια,
δεν κάνω έτσι και δεν φωνάζω...
Ορίστε η απόδειξη ασφάλισης και τα έγγραφα για την μεταφορά.
Φέρε μου τώρα τα κιβώτια!
Κοιτάχτε, μπορείτε να σταματήσετε να φωνάζετε;
Να σας πω. Ξέρετε πως είναι αγένεια να υψώνετε την φωνή σας;
Τσικ!
Γιατί δεν μου τα δώσατε από την αρχή;
Τσικ...αυτός ο κύριος θέλει αυτά τα κιβώτια.
Ασφαλισμένα για $20,000. Καλύτερα να το ελέγξουμε.
- Πρέπει να είναι πολύτιμα. - Και βέβαια είναι πολύτιμα.
- Γουίλμπουρ; - Ναι, Σάντρα;
Είναι απασχολημένος, είναι απασχολημένος. Παρακαλώ.
Αυτός ο άνθρωπος είναι ανυπόφορος. Κάνε γρήγορα με τα κιβώτια!
- Ξέρετε τι έχω εκεί μέσα, δεσποινίς μου; - Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Την πιο μεγάλη ατραξιόν που είχε ποτέ το Σπίτι του Τρόμου, αυτό έχω.
Το ένα από αυτά είναι ένα φέρετρο που έχει τα λείψανα του αυθεντικού Κόμη Δράκουλα.
Και το άλλο είναι το σώμα του τέρατος του Φρανκενστάιν.
Φαντάζομαι πως αυτός ο συνδυασμός είναι αρκετός για να τα κάνει κάποιος...
εννοώ για να τρομάξει κάποιος, έτσι;
- Δεν τρομάζω εύκολα. - Ούτε εγώ όταν πρόκειται για λεφτά.
Τα πήρα πάμφθηνα. Ο Ευρωπαίος πράκτορας διάλεξε τυχαία το όνομά μου.
- Ενδιαφέρον. - Ναι.
Κύριε ΜακΝτούγκαλ.
Τσικ, να ένα.
- Αγάπη μου... - Ναι;
Αγάπη μου, πρέπει να φύγω. Κάτι προέκυψε.
Αυτό σημαίνει πως δεν θα συναντηθούμε απόψε.
- Δεν πρόκειται για άλλον άνδρα; - Και βέβαια όχι.
- Ανόητο αγόρι. - Ναι.
Πωπω, πετάω σε σύννεφα αγάπης.
Άκου, αερόστατο,
θα σε ξεφουσκώσω στο λεπτό αν δεν με βοηθήσεις.
- Κατάλαβες; - Ευχαριστώ.
Πωπω, αυτό το παιδί πάει χαμένο.
Έλα εδώ. Πάρε αυτό το σκοινί και ανέβα πάνω σε αυτό το κουτί,
και δέστο σε εκείνο το χερούλι.
Εντάξει. Τίποτε πια δεν έχει σημασία.
- Είμαι τόσο ευτυχισμένος. - Εμπρός, ανέβα!
Να το.
Κράτα γερά.
Τσικ!
Σταμάτα τον! Προσπαθεί να με καταστρέψει;
Μην αγχώνεσαι. Έχεις ασφάλεια.
Ναι, και αν αυτά τα εκθέματα καταστραφούν, σκοπεύω να αποζημιωθώ.
- Ορίστε, λοιπόν. Να τα τυλίξω; - Όχι, ηλίθιε.
Θα τα πάτε στο Σπίτι του Τρόμου και θα τα ξεπακετάρετε.
Επειδή αν χειρίζεστε με αυτόν τον τρόπο τις αποσκευές,
θα χρειαστεί να φέρω τον επιθεωρητή της ασφάλειας εκεί για να τα εξετάσει
πριν κάνω αποδεκτή την παράδοση.
Θα σου κοστίσει υπερωρίες επειδή είμαι συνδικαλιστής.
Και δουλεύω μόνο 16 ώρες την ημέρα.
Ένας συνδικαλιστής δουλεύει μόνο οχτώ ώρες την ημέρα.
Ανήκω σε δυο σωματεία!
- Να τα πάτε στο σπίτι μου! - Εντάξει.
Γουίλμπουρ, ορίστε το κλειδί. Άνοιξε την πόρτα.
- Δεν θα μου αρέσει αυτό. - Έλα, δώσε μου ένα χεράκι.
Έλα, βάλτο μέσα.
Τράβα το! Εγώ θα κάνω την δουλειά;
Βόηθα με με αυτό!
Τι συμβαίνει πάλι;
- Κάποιος μου έβαλε ένα μαχαίρι στην πλάτη. - Ανοησίες!
Πού είναι ο διακόπτης; Ορίστε.
Θα έπρεπε να ήταν εδώ η Σάντρα να σε έβλεπε.
Γύρνα. Δες τι φοβάσαι.
Γύρνα!
Έλα, σήκω. Είναι απλά μια κούκλα.
Κούκλα και κουραφέξαλα. Εμένα πάντως με τρόμαξε.
Έλα, πιάσε το κουτί. Προχώρα.
Εντάξει, πάμε, γύρνα το.
Βόηθα λιγάκι!
Έλα τώρα, φοβητσιάρη. Δεν θα σου κάνουν κάτι.
Είναι από κερί.
Ξέρεις πως ο κόσμος πληρώνει τον ΜακΝτούγκαλ για να έρχεται εδώ και να τρομάζει;
Θα τον κορόιδευα. Τρομάζω με το παραμικρό.
Σπρώξε, τώρα. Μην ρίξεις κάτω κάτι.
Ορίστε. Τώρα θα βγάλουμε το καροτσάκι από κάτω.
Σήκωσε αυτή την πλευρά. Σήκωσέ τη!
Έλα, έλα.
Ορίστε.
Άστο κάτω. Εγώ πρέπει να τα κάνω όλα;
- Θα το κατεβάσω. - Βάλτο κάτω.
Εμπρός. Άνοιξέ το.
Πάω έξω να φέρω το άλλο κιβώτιο. Και μην αντιμιλάς!
- Δυο κουβέντες θα σου πω μόνο. - Δηλαδή;
Κάνε γρήγορα.
Ναι; Ναι, κύριε ΜακΝτούγκαλ.
Ναι, εδώ είναι τα κιβώτια. Ο Γουίμπουρ ανοίγει ένα αυτή την στιγμή.
Όλα είναι εντάξει.
Εντάξει, κύριε ΜακΝτούγκλα. Αντίο.
Τσικ; Τσικ!
Τι συμβαίνει;
- Έσβησες το φως; - Και βέβαια όχι.
- Δεν λειτουργούν. - Ε, και;
Ίσως η αστραπή να χτύπησε την γραμμή τροφοδότησης ή κάτι τέτοιο.
Μπαίνω σε περισσότερες φασαρίες εδώ...
Ξέχνα το, βγάλε το καραβόπανο.
- Να το βγάλω; - Βγάλτο!
- Ένα φέρετρο! - Φέρετρο.
- Το έμβλημα του Δράκουλα. - Το έμβλημα του Δράκουλα.
Αναρωτιέμαι αν ο κύριος ΜακΝτούγκαλ περιμένει από τον κόσμο να πιστέψει πως ο Δράκουλας βρίσκεται πραγματικά εδώ.
Όχι, μη. Μη, σε παρακαλώ.
Έλα τώρα. Ο Δράκουλας ήταν απλά ένας μυθικός χαρακτήρας.
- Δεν υπήρξε ποτέ; - Δεν υπήρξε;
Και βέβαια όχι.
Δίπλωσε το καραβόπανο. Πάω έξω να φέρω το άλλο κιβώτιο.
Αν με χρειαστείς, φώναξε. Φώναξε, "Ω, Τσικ!", κατάλαβες;
- Ω, Τσικ! - Τι θέλεις;
- Γιατί άργησες; - Δεν έφυγα ακόμη.
Την επόμενη φορά μην αργήσεις τόσο.
Έλα. Δίπλωσε αυτό. Κάνε κάτι.
"Ο Κόμης Δράκουλα κοιμάτα στο φέρετρό του αλλά ξυπνάει κάθε βράδυ το ηλιοβασίλεμα."
Ο Τσικ έχει δίκιο. Είναι ανοησίες.
"Δράκουλα..."
Τσικ! Τσικ!
Τι συμβαίνει πάλι; - Θυμάσαι εκείνο το άτομο που είπες
πως δεν υπάρχει; - Ναι;
Νομίζω πως είναι εκεί, αυτοπροσώπως.
Διάβαζα την πινακίδα, αυτήν εδώ, "Ο Θρύλος του Δράκουλα".
Και ξαφνικά άκουσα...
- Αυτός είναι ο άνεμος. - Θα πρέπει να βάλει λίγο γράσο.
Άκου, σταμάτα να διαβάζεις αυτό το πράγμα.
Αυτά είναι ανοησίες για να ξεγελιούνται οι πελάτες του ΜακΝτούγκαλ.
Τώρα, δίπλωσε το καραβόπανο. Κάτι κάνε. Άντε.
"Ο Δράκουλας μπορεί να μεταμορφωθεί κατά βούληση σε νυχτερίδα,
"και να πετά στην ύπαιθρο."
Πετά.
Τσικ!
Άκου, κάνεις αρκετό θόρυβο που θα ξυπνούσαν και νεκροί!
Δεν χρειάζεται να τον ξυπνήσω. Είναι ξύπνιος. Είδα ένα χέρι.
- Είδες ένα χέρι; - Πού; - Εκεί.
- Για να δω. - Εκεί πέρα.
- Πού είναι; - Εϊδα ένα χέρι εκεί!
Δεν ξέρεις τι σου γίνεται!
Αναστατώθηκες με το που διάβασες αυτόν τον θρύλο. Άκου, Γουίλμπουρ.
Ξέρω πως δεν υπάρχει ο Δράκουλας.
Ξέρεις πως δεν υπάρχει ο Δράκουλας.
- Αλλά ο Δράκουλας το ξέρει; - Άκου με τώρα.
Ο ΜακΝτούγκαλ θα έρθει όπου να 'ναι με τον επιθεωρητή της ασφαλιστικής.
Γύρνα στην δουλειά!
"Μένει ζωντανός με το να πίνει αίμαι..."
Τσικ, Τσικ.
Τσικ.
Τσικ. Τσ...
Τσικ!
Για άκου, αρχίζει να καταντά γελοίο.
Τι; Τι;
Θες να μου πεις πως μετακινήθηκε το κερί;
- Κοίτα, περίμενε. Τα κεριά δεν κουνιούνται. - Αυτό κουνήθηκε.
Ναι, ορίστε. Κοίτα το. Προσεκτικά.
Κουνιέται;
- Δεν κουνιέται, έτσι; - Όχι τώρα.
Σκέψου λιγάκι. Ας τελειώνουμε την δουλειά.
"Παραμένει ζωντανός πίνοντας το αίμα των θυμάτων του."
"Ο Κόμης Δράκουλας πρέπει να επιστρέψει στο φέρετρό του πριν το ηλιοβασίλεμα."
Τσικ! Τσικ!
Ω, Τσικ! Τσικ!
Τσικ!
Ω, Τσικ, έλα! Έλα!
Εντάξει, έρχομαι.
- Θα έρθεις επιτέλους; - Τώρα, περίμενε. Τι έγινε πάλι;
Ω, Τσικ!
- Θα μου πεις πως κουνήθηκε πάλι το κερί; - Ναι, ναι.
Δεν σου είπα να μην το διαβάζεις αυτό;
- Δεν μπορούσα να αντισταθώ. - Σταμάτα.
"Ο Κόμης Δράκουλας πρέπει να επιστρέψει στο φέρετρό του πριν το ηλιοβασίλεμα,
"στο οποίο κοιμάται αβοήθητος κατά την διάρκεια της μέρας."
- Μπούρδες! - Αυτό θέλω να σου πω.
Αυτό είναι το φέρετρό του!
Έλα εδώ.
- Μη, Τσικ. - Έλα εδώ! Έλα από εδώ!
Έλα εδώ. Κοίτα μέσα.
Βλέπεις κάτι;
- Όχι. - Και βέβαια όχι.
Έλα, βόηθα με να ανοίξω το κιβώτιο. Έλα.
Θα το πιάσεις;
Πάντα μπορείς...
"Το τέρας του Φρανκενστάιν". Ρίξε μια ματιά εδώ.
"Ένας επιστήμονας ονόματι Φρανκενστάιν έφτιαξε ένα τέρας
"ενώνοντας κομμάτια από πτώματα."
- Είναι ανάγκη να το διαβάσεις; - Περίμενε.
"Ο Φρανκενστάιν έδωσε στο τέρας αιώνια ζωή διοχευτεύοντας στο σώμα του ηλεκτρισμό.
"Κάποιοι ισχυρίζονται πως είναι ακόμη ζωντανό, απλά βρίσκεται σε λήθαργο."
Ποιος θα ήταν τόσο ανόητος για να πιστέψει κάτι τέτοιο;
- Ποιος θα ήταν τόσο ανόητος να πιστέψει κάτι τέτοιο; - Ναι.
Εγώ.
Έλα, άνοιξε το κιβώτιο.
Τσικ, το άκουσες αυτό;
Ναι, σε άκουσα να βγάζεις τα καρφιά, σίγουρα. Συνέχισε.
Να βγάζω τα καρφιά;
- Τσικ; - Σταμάτα.
Δεν θέλω να ακούσω άλλες ανόητες ερωτήσεις.
Θα ανοίξεις το κιβώτιο επιτέλους;
Ορίστε.
Το ανοίξαμε. Κράτα το τώρα.
Βάλτο στην άκρη.
Αυτό ήταν. Βόηθα με να βγάλουμε το γέμισμα.
Βγάλτο όλο.
Πρόσεχε! Τσικ, κλείσ'το!
- Τι συμβαίνει; - Κλείσ'το! - Περίμενε.
- Κάλυψέ το... - Τι τρέχει με εσένα;
Σταμάτα!
Κοίτα τι έκανες.
Τι κάνετε εδώ μέσα με τα φώτα σβηστά;
Ο ΜακΝτούγκαλ! Τώρα έχουμε μπελάδες.
Κρύψε το κεφάλι. Γρήγορα! Γρήγορα!
Αφέντη.
Ναι.
Έλα. Ακολούθησέ με.
Μην φοβάσαι. Δεν θα σου κάνει κακό.
Έλα!
Γρήγορα. Έλα.
Μακάρι να είναι η σωστή.
- Τι έγινε, φοβάσαι το σκοτάδι; - Όχι.
Ναι, αυτό είναι. Αυτό είναι.
Τι είναι αυτό;
Γουίλμπουρ, ο ΜακΝτούγκαλ είναι εδώ. Τι τρέχει με εσένα;
Έλα, σύνελθε.
Πού είναι. Πού είναι τα πτώματά μου;
Ποια πτώματα; Δεν υπήρχαν πτώματα.
Ανοίξαμε και τα δυο κιβώτια. Το έδειξα στον Γουίλμπουρ. Κοίτα μέσα.
- Αν δεν είναι εδώ, πού είναι; - Δεν ξέρω.
- Θα κλάπηκαν. - Η εταιρεία μου έλεγξε
το περιεχόμενο πριν τα αποστείλει.
Τότε θα κλάπηκαν καθ'οδόν.
- Θες να πεις πως τους είδες; - Όχι.
- Τότε, λοιπόν, πού πήγαν; - Δεν ξέρω.
- Αν χάθηκαν, θέλω τα λεφτά της ασφάλειας. - Λυπάμαι.
Η εταιρεία μου δεν πληρώνει αν δεν ολοκληρωθεί η έρευνα.
Το άκουσες αυτό; Αν δεν μου φέρεις τα πτώματα,
θα καλέσω την αστυνομία!
- Την αστυνομία; - Αστυνομία!
Μπορώ και καλύτερα. Αστυνομία!
- Θα σε πιάσω. - Αστυνομία!
- Έλα. - Μισό λεπτό...
Πάμε έξω.
Έλα!
Καλησπέρα, δρ. Μορνέι.
Αγαπητέ μου Κόμη, πόσο χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.
Και εσείς είστε πιο γοητευτική από την τελευταία φορά που σας είδα.
- Περάσε, Κόμη Δράκουλα. - Σε ευχαριστώ, Σάντρα.
Αλλά με λένε Δρ. Λέχος.
Δεν θα ήθελα να τρομάξω τον βοηθό σου.
Τον καθηγητή Στίβενς;
Μην ανησυχείς. Είναι απόλυτα απορροφημένος στην δουλειά του.
Εκτός αυτού, θα φύγει από εδώ αύριο το πρωί.
Τέλεια.
Ναι, αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι κάνει πολλές ερωτήσεις.
Θα το κανονίσω αυτό. Όλα τα άλλα έχουν κανονιστεί;
- Ναι. Πού τον άφησες; - Στο κρύο.
Πάω να φέρω το παλτό μου.
Έχεις άγχος, αγαπητή μου;
Είναι επικίνδυνη δουλειά.
Όχι τόσο επικίνδυνη όσο οι περίεργες επεμβάσεις σου,
που ενδιαφέρουν τόσο την Ευρωπαϊκή αστυνομία. Αν και είναι πολύ προσοφοδόρες.
Επανέφερε το τέρας για χάρη μου και θα σου δώσω ό,τι επιθυμείς.
Σε αυτή την περίπτωση, καλύτερα να ξεκινήσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Είναι επικίνδυνο να τον αφήσουμε τόσο αδύναμο.
Κατανόησες τις σημειώσεις του δόκτορος Φρανκενστάιν;
Μόλις πιάσω το νυστέρι στα χέρια μου θα καταλάβεις.
Και ο εγκέφαλος;
Δεν θέλω να κάνω το λάθος του Φρανκενστάιν και να ζωντανέψω έναν άγριο,
ανεξέλεγκτο βάρβαρο.
Αυτή την φορά το τέρας δεν θα έχει δική του βούληση.
Καμία σατανική ευφυΐα να αντιτάξει στον αφέντη του.
Και έτσι, αγαπητέ μου Κόμη, πιστεύω πως έχω ξεπεράσει τις επιθυμίες σας.
Ο νέος εγκέφαλος που έχω διαλέξει για το τέρας είναι τόσο απλοϊκός,
τόσο εύκαμπτος που θα σας υπακούει σαν εκπαιδευμένος σκύλος.
Ωραία. Πόσο σύντομα;
Μεθαύριο. Ο Γουίλμπουρ θα με πάει σε ένα πάρτυ μασκέ.
Αλλά είμαι σίγουρη πως θα προτιμήσει να περάσουμε ένα ήσυχο απόγευμα στο σπίτι.
Φέρτον από εδώ.
Στο λέω, Τσικ, είδα ό,τι είδα όταν το είδα!
Κάνε ησυχία! Φλυαρείς για νεκρούς που το σκάνε!
Γι'αυτό μας συνέλαβαν και μας έβαλαν φυλακή.
Καταλαβαίνεις πως περάσαμε μια ολόκληρη ημέρα στην φυλακή;
Και θα ήμασταν ακόμη εδώ αν κάποια κυρά δεν πλήρωνε για να βγούμε.
Τσικ, σταμάτα να αποκαλείς την Σάντρα κυρά!
Και σου λέω, ήταν εκεί.
- Σταμάτα. - Δυο από αυτούς.
Ο ένας ήταν 2 μέτρα και 40 εκατοστά.
Μέχρι εκεί πάνω! Και περπατούσε έτσι.
Ακριβώς έτσι.
- Έτσι περπατούσε. - Σταμάτα.
- Δεν με πιστεύεις; - Και βέβαια όχι!
Το είδα.
Και ο άλλος πήγαινε έτσι.
Και πλησίαζε όλο και περισσότερο.
Τα μάτια του ήταν σαν πύρινες μπάλες.
Με κοίταζε κατάματα.
Κατάματα! Με κοίταζε!
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στην ζωή μου.
Πίστεψέ με, Τσικ, τρομοκρατήθηκα.
Πραγματικά. Πραγματικά φοβήθηκα, Τσικ.
Τι συμβαίνει; Τσικ;
Τι έκανα;
Τσικ, δεν μου αρέσεις έτσι. Έλα τώρα, γίνε όπως ήσουν.
- Παράτα με! - Μπράβο αγόρι μου! Είμαι χαρούμενος.
Ακριβώς έτσι ήσουν.
Εντάξει. Σταμάτα αυτές τις ανοησίες!
- Είστε ο Γουίλμπουρ Γκρέι; - Μάλιστα, κύριε.
- Τότε εσείς είστε ο Τσικ Γιάνγκ. - Ε και;
Είμαι ο Λόρενς Τάλμποτ. Σας έψαχνα σε όλη την πόλη.
- Δεν ήταν ανάγκη να ψάξετε μακριά. Ήμασταν φυλακή. - Ναι, το ξέρω.
Βλέπετε, εγώ είμαι αυτός που τηλεφώνησε και σας είπε να μην παραδώσετε τα πτώματα.
Ήξερα πως ήταν ζωντανά!
Ορίστε λοιπόν, και νόμιζες πως τα φαντάστηκα.
Όταν σου είπα για τον τύπο που ήταν 2.40
και περπατούσε λες και τα πόδια του ήταν πιασμένα και τον άλλο τύπο που έκανε έτσι.
Περίμενε! Ένα λεπτό. Είσαι τρελός το ίδιο και αυτός ο παλαβιάρης!
- Κοίτα φίλε, έχω τα δικά μου προβλήματα. - Χειρότερα από ό,τι νομίζεις.
Ακολούθησα τον Δράκουλα σε όλη την Ευρώπη,
επειδή πιστεύω πως θα προσπαθήσει να ζωντανέψει το τέρας του Φρανκενστάιν.
Πρέπει να τον βρούμε και να τον καταστρέψουμε πριν προλάβει να κάνει κάτι τέτοιο!
Μισό λεπτό, γιατί δεν πας στην αστυνομία
και να τους πεις την ιστορία για τον Δράκουλα και το Τέρας.
- Θα τους ενδιέφερε πολύ. - Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Επειδή τότε θα έπρεπε να τους πω ποιος είμαι και...
γιατί ξέρω όσα ξέρω.
Σύντομα...σύντομα θα νυχτώσει.
Δεν έχω χρόνο για εξηγήσεις.
Έκλεισα το απέναντι δωμάτιο. Να το κλειδί. Κλειδώστε με μέσα!
- Να σε κλειδώσουμε μέσα; - Ναι, σας παρακαλώ. Γρήγορα!
Είναι ανόητο αλλά θα το κάνω.
Φοβάται και αυτός.
Και να θυμάστε, ό,τι κι αν ακούσετε ή ό,τι κι αν συμβεί,
μην με αφήσετε να βγω έξω!
"Κλειδώστε με μέσα." Αυτός ο τύπος είναι πιο τρελός από εσένα.
Δεν είναι. Είναι καλός άνθρωπος.
Απλά ανησυχεί μήπως τον πιάσει η αστυνομία επειδή ξέρει πως είναι ζωντανοί.
- Πάω για ύπνο. - Λοιπόν...
Ξέχασε την τσάντα του.
Κύριε Τάλμποτ, ξεχάσατε την βαλίτσα σας.
Κύριε Τάλμποτ;
Πώς βγήκε από εδώ;
Θα του αφήσω ένα σημείωμα.
"Άφησα την τσάντα σας στην κρεβατοκάμαρα.
Γουίλμπουρ."
Αναρωτιέμαι αν θα τα έχει μετρήσει.
Μπορεί.
Μπορεί και όχι.
Η εξαιρετική ασφαλιστική εταιρεία με την οποία συνεργάζομαι
ξεγελάστηκε από δυο ηλίθιους!
Αυτοί οι δυο απατεώνες βγήκαν από την φυλακή. Με εγγύηση!
Το ξέρουμε αυτό, κύριε ΜακΝτούγκαλ, αλλά βλέπετε...
- Στην πραγματικότητα, εγώ το κανόνισα. - Εσύ; Ποια είσαι εσύ;
Είναι η δεσποινίς Ρέιμοντ, μια ερευνήτρια από το κεντρικό γραφείο.
Είναι δουλειά μου, κύριε ΜακΝτούγκαλ, να βρω αυτά τα χαμένα εκθέματα.
Είμαι σίγουρη πως μπορώ να πείσω τον χοντρούλη να με οδηγήσει σε αυτά.
Φυσικά, δεν θα μπορούσα να τον πίσω αν ήταν φυλακή.
Γουίλμπουρ, σε παρακαλώ! Είχα εφιάλτες όλο το βράδυ!
Δεν θέλω να ακούσω άλλο για νεκρούς.
Είδα ό,τι είδα όταν το είδα.
Εντάξει.
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω. Θα πας να μιλήσεις σε εκείνον τον τύπο;
- Σάντρα! - Γουίλμπουρ αγάπη μου, έμαθα τι έγινε.
Είναι τρομερό. Δεν μπορούν να βάλουν τον μικρό μου Γουίλμπουρ φυλακή.
Δεν μπορούν αλλά το έκαναν.
Σάντρα, θέλω να σε ευχαριστήσω που μας έβγαλες από την φυλακή.
Εγώ; Εγώ το έμαθα σήμερα το πρωί.
Δεν σου είπε ο αστυνόμος πως μας έβγαλε μια κυρία;
Ναι.
Γουίλμπουρ αγάπη μου, ήσουν μήπως άπιστος στην Σάντρα σου;
Σάντρα, πως μπορείς να με κοιτάς και λες κάτι τέτοιο;
Πώς μπορείς και τον κοιτάς, είναι το θέμα.
Πέρασα για να σου θυμίσω το αποψινό πάρτυ μασκέ.
Μόλις τοιμαζόμουν να πάρω το κοστούμι μου.
Έλα νωρίτερα αγάπη μου. Γύρω στο ηλιοβασίλεμα.
Μόνος. Αντίο.
Αυτό που θα ήθελα να ξέρω είναι τι έχει αυτός που δεν έχω εγώ;
Εγκέφαλο.
- Εγκέφαλο. - Θα ήθελα να μάθω πού είναι.
Ξέχασε να με φιλήσει.
- Ποιος είναι τώρα; - Είναι...είναι...είναι όμορφη.
- Είμαι η Τζόαν Ρέιμοντ. - Είναι η Τζόαν Ρέιμοντ.
Είμαι η κοπέλα που σας έβγαλε από την φυλακή.
Γιατί να θες να μας βοηθήσεις;
Πιστεύεις στον κεραυνοβόλο έρωτα;
Αν το θέτεις έτσι...
αυτό μου συνέβη.
Γουίλμπουρ, αγάπη μου!
Δεσποινίς Ρέιμοντ, πότε νιώσατε για πρώτη φορά αυτό το τρελό αίσθημα;
Την στιγμή που σε είδα στο χώρο αποσκευών.
Από τότε ήξερα πως θέλω να περάσω κάθε λεπτό της παραμονής μου στην πόλη μαζί σου.
Αλήθεια;
Τι θα κάνουμε απόψε;
Θα πάει σε ένα πάρτι μασκέ.
Αλλά εγώ δεν κάνω κάτι.
- Τότε θα νιώθεις μοναξιά. - Φυσικά...
Γουίλμπουρ αγάπη μου, έχω να πάω καιρό σε μασκέ πάρτι.
Ήλπιζα να μου το ζητούσες.
Γουίλμπουρ! Έλα εδώ.
Δεσποινίς, Ρέιμοντ, με συγχωρείτε;
Ακαταμάχητο αγόρι!
- Με θέλεις κάτι; - Ναι, σε θέλω. Έλα εδώ.
Απλά ήθελα να σε κοιτάξω καλά στο φως.
- Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω. - Ζηλεύεις;
Γουίλμπουρ, πρέπει να πάω να αγοράσω ένα κοστούμι.
Περίεργο. Ότι θα πήγαινα και εγώ.
Θα πάω στο δωμάτιο μου να πάρω μερικά πράγματα και θα συναντηθούμε στο λόμπι.
Εντάξει. Στο λόμπι.
Θα πάρω το καπέλο και το παλτό μου. Θα έρθω αμέσως.
- Συγνώμη. - Κοίτα.
Τώρα έχεις δυο ραντεβού. Τι θα γίνει με την Σάντρα, δίγαμε;
Την Σάντρα; Δεν ξέρω. Η Τζόαν είναι υπερβολικά χαριτωμένη.
- Εντάξει, πάρε την Τζόαν και εγώ την Σάντρα. - Η Σάντρα με απογειώνει.
- Τότε θα πάρω εγώ την Τζόαν. - Και η Τζόαν με απογειώνει.
Για άκου, κοντοπίθαρε Ρωμαίο,
θα σε απογειώσω εγώ!
Δεν μου αρέσεις.
Κοίτα, Γουίλμπουρ, πάντα ήμασταν φιλαράκια, έτσι;
- Ναι. - Πάντα μοιραζόμασταν
όλα τα πράγματα δίκαια, έτσι δεν είναι;
Τώρα ας είμαστε λογικοί. Έλα.
- Πάντα μοιραζόμουν τα πράγματά μου μαζί σου. - Και βέβαια!
- Αν είχα δυο τσιγάρα, σου έδινα το ένα. - Σωστά.
Και αν είχα δυο ζευγάρια παπούτσια, σου έδινα το ένα.
- Λες να μην το ξέρω; = Και αν έχω δυο κορίτσια...
Λοιπόν;
Γιατί δεν ανάβεις το τσιγάρο, να βάλεις τα παπούτσια και να κάνεις μια βολτούλα;
Αυτό θα κάνω αλλά μαζί σου.
Αυτό το κλειδί δεν κάνει. Είναι το κλειδί του Τάλμποτ.
Τον ξεχάσαμε αυτόν.
Φαντάσου πόσο θα είχε πιει χτες βράδυ!
Κύριε Τάλμποτ, κύριε Τάλμποτ!
Και εγώ πίστευα πως ήσουν καλός κύριος. Κοίτα πως είσαι.
- Είσαι χάλια! - Χτες βράδυ...
πέρασα άλλη μια από τις τρομερές κρίσεις μου.
Πριν χρόνια με είχε δαγκώσει ένας λυκάνθρωπος.
Από τότε, κάθε φορά που έχει πανσέληνο,
γίνομαι και εγώ λύκος.
Εντάξει φιλαράκι, δεν πειράζει.
- Και εγώ είμαι λύκος κατά κάποιο τρόπο. - Και πίστευα...
πως θα ήσουν ο μοναδικός που θα με πίστευε,
ότι ήσουν εκείνος στον οποίο μπορούσα να πω την αλήθεια.
- Είδες τους ζωντανούς νεκρούς.
Ήρθα από την Ευρώπη
επειδή ο Δράκουλας και το Τέρας πρέπει να καταστραφούν.
Πρέπει να τους βρούμε!
Α, όχι, μισό λεπτό. Μην ξεκινάμε πάλι.
Δεν μπορώ να έρθω. Έχω ραντεβού. Για την ακρίβεια, έχω δυο ραντεβού.
Αλλά εσύ και εγώ έχουμε ραντεβού με το πεπρωμένο.
Ας πάει ο Τσικ να βρει το πεπρωμένο.
Σε παρακαλώ;
Εσείς μείνετε εδώ. Πάω να φέρω την Σάντρα.
Και αυτή είναι δική μου.
Με συγχωρείς ένα λεπτό. Γουίλμπορ!
Κοίτα, έχεις και την Τζόαν και την Σάντρα.
- Έχεις δυο κορίτσια! - Τα δυο κορίτσια που είχαμε την προηγούμενη εβδομάδα;
Ας μην το συζητήσουμε αυτό.
- Δεν είχες παράπονα τότε. - Δεν παραπονιέμαι.
- Πήρες την ομορφότερη. - Ε και;
- Η δικιά σου είχε δόντια. - Κοίτα, Γουίλμπουρ, και η δική σου είχε δόντια.
- Τα είχες προσέξει; - Ναι, τα πρόσεξα.
Η δικιά μου είχε τόσο μεγάλη γέφυρα που κάθε φορά που την φιλούσα έπρεπε να πληρώνω διόδια.
Ποιο το νόημα;
Γουίλμπουρ, δεν μπορούμε να έρθουμε και εμείς;
- Ναι, αγάπη μου. Είναι Ισπανικά. - Είναι Γαλλικά.
- Κοίτα να δεις! Μιλάω και Γαλλικά. - Ω, χαριτωμένε διαβολάκο μου!
Σταμάτα.
Εμπρός, μπες μπροστά. - Άντε.
- Γεια. - Γεια.
- Είναι μέσα η Σάντρα; - Ποια;
- Η Σάντρα. - Εννοείτε, η δρ. Μορνέι;
Αν είναι γιατρός, τότε εγώ είμαι το γιατρικό της.
- Περάστε. - Ευχαριστώ.
Νόμιζα πως αυτή η Σάντρα ήταν δικό σου ραντεβού.
- Ή μήπως ήρθαμε και οι δυο για βόλτα; - Όχι, όχι.
Επιτρέψτε μου να σας συστηθώ. Είμαι ο καθηγητής Στίβενς.
Από εδώ η δεσποινίς Ρέιμοντ, ο Γουίλμπουρ Γκρέι και εγώ είμαι ο Τσικ Γιάνγκ.
- Πώς είστε, δεσποινίς Ρέιμοντ; - Πώς είστε;
Έχω αφήσει μια δουλειά στην μέση αλλά δεν θα αργήσω πολύ.
Περιμένετε στην βιβλιοθήκη αν έχετε την καλοσύνη και θα έρθω μαζί σας αμέσως.
Για να το ξεκαθαρίσουμε. Έχω έρθει για να πάρω την Σάντρα.
Βέβαια. Κάπου εδώ είναι.
Γουίλμπουρ!
Σάντρα, γεια.
Ποιο είναι αυτό το κορίτσι;
Είναι το ραντεβού του Τσικ. Θα έρθει μαζί μας στο πάρτι μασκέ.
Μα σου είπα να έρθεις μόνος. Πρέπει να τους ξεφορτωθούμε.
Κάποιον πρέπει να ξεφορτωθώ.
- Γεια, Σάντρα. - Γεια, Τσικ.
Τζόαν, η Σάντρα. Σάντρα, η Τζόαν.
- Έχετε ωραίο σπίτι, γιατρέ. - Ποιος σας είπε πως είμαι γιατρός;
Μα, ο νεαρός που μας άνοιξε.
Ο καθηγητής Στίβενς.
Είμαι σε διακοπές και ταξιδεύω ινκογκνίτο.
- Εσείς τι κάνετε εδώ; - Και εγώ ταξιδεύω.
- Να πηγαίνουμε; - Πάω να φορέσω το κοστούμι μου.
- Θα θέλατε να φρεσκαριστείτε; - Βεβαίως.
Επιστρέφω, Γουίλμπουρ.
Και εγώ επιστρέφω, Γουίλμπουρ.
Τσικ, έρχεται η στιγμή στην ζωή του καθενός όπου κάποιος μπαίνει σε μπελάδες.
- Αυτή την στιγμή έχω πρόβλημα. - Τι συμβαίνει;
- Έχω δυο κορίτσια. - Ξέρεις μια παλιά παροιμία;
"Θα τριτώσει το κακό."
Ας υποθέσουμε πως σε ερωτεύεται μια τρίτη κοπέλα;
- Πως την λένε; - Ας πούμε πως την λένε Μέρι.
- Είναι όμορφη; - Πανέμορφη.
Φυσικά, τι θα ήταν;
Τώρα έχεις την Μέρι, την Τζόαν και την Σάντρα.
Για να σου αποδείξω λοιπόν πως είμαι φιλαράκι σου, επιστήθιος φίλος σου,
θα σου πάρω ένα κορίτσι.
- Τσικ, είσαι πραγματικός φίλος. - Σιγά το πράμα.
Πάρε την Μέρι.
Καλύτερα να σηκώσουμε το τηλέφωνο. Είναι όλοι επάνω.
- Εμπρός. - Εμπρός;
Είναι ο δρ. Λέχος εκεί;
Μισό λεπτό. Κάποιος ζητάει έναν δόκτορα Λέχος.
Δεν τον ξέρω.
- Εμπρός; Ποιος είναι; - Εδώ Γουίλμπουρ Γκρέι.
Καλά σε κατάλαβα από την φωνή.
Εδώ Τάλμποτ.
Άκου. Μόλις βρήκα ένα στοιχείο για τον Δράκουλα και το Τέρας.
Κάποιος δόκτωρ Λέχος έλαβε μια μεγάλη ποσότητα ηλεκτρικού εξοπλισμού,
του τύπου που χρειάζεται για να ζωντανέψει το Τέρας.
Ε και; Εγώ είμαι σε νησί.
- Έχω δικά μου προβλήματα. - Ναι, αλλά άκου.
Πιστεύω πως είσαι στο σπίτι του Δράκουλα αυτή την στιγμή.
Μπορείς να βρεις το Τέρας και εγώ θα...
Εμπρός;
Γουίλμπουρ!
Έλα εδώ!
Τσικ, δεν ξέρεις τι κάνεις...
- Τι τρέχει με εσένα; - Ησυχία. Έλα εδώ.
- Δεν έκλεισες το τηλέφωνο. - Άστον να κλείσει αυτός το τηλέφωνο.
- Ποιος; - Ο Δράκουλας.
Ο Δράκουλας και το Τέρας μένουν εδώ.
Μισό λεπτό. Μην αρχίζεις πάλι. Ποιος στο είπε αυτό;
Ο Τάλμποτ. Είπε επίσης πως πρέπει να ψάξουμε το μέρος.
Έλα εδώ.
Άκου, Τάλμποτ, αρκετά, έως εδώ. Ο Γουίλμπουρ έχει τρομοκρατηθεί...
- Εμπρός; Εμπρός; Έφυγε. - Το ίδιο και εγώ.
Με τίποτα. Έλα εδώ. Θα τα ξεκαθαρίσω όλα μια και καλή.
- Θα ψάξουμε το σπίτι. - Κοίτα, Τσικ, έχει δύσει ο ήλιος,
και αν ο Δράκουλας είναι εδώ, θα θέλει πρωινό.
Και εγώ είμαι πιο χοντρός από εσένα και δεν θέλω να γίνω πρωινό!
- Για μισό λεπτό. Για μισό λεπτό. - Δεν θέλω να γίνω πρωινό!
Μισό λεπτό, θα σου αποδείξω πόσο τρελοί είστε εσύ και ο Τάλμποτ.
Θα ψάξουμε το σπίτι, ξεκινώντας από το υπόγειο.
- Κοίτα, Τσικ. - Τι;
- Θα το ψάξουμε. - Αυτό είναι...
- Μαζί. - Τώρα μάλιστα.
- Μπράβο αγόρι μου. Εσύ θα ψάξεις το υπόγειο. - Εγώ θα ψάξω έξω.
- Α, όχι! - Εντάξει, λοιπόν,
Εγώ θα ψάξω έξω και εσύ το υπόγειο.
Αυτό διαφέρει.
- Έπιασε! - Έλα!
Ας ρίξουμε μια ματιά.
Υπάρχουν κάποιες πόρτες εδώ κάτω.
Πιστεύεις πως πρέπει να πούμε στην Σάντρα πού πηγαίνουμε;
Και βέβαια όχι.
Κοίτα από εκεί.
- Λοιπόν; - Ντουλάπα με σκούπες.
Τι;
Ντουλάπα με σκούπες; Πρόσεχε.
Έλα.
Ντουλάπα με σκούπες;
- Έλα! - Περίμενέ με.
Έλα.
Τσικ! Άνοιξε!
Τσικ! Έλα. Τσικ!
- Τσικ! Έψαξες εδώ κάτω και μέσα...
- Σταμάτα! - Είναι η αλήθεια. Έλα εδώ.
Το μόνο που έκανα ήταν αυτό.
Τσικ, σου λεω, εκεί ακριβώς.
Πού είναι; Πού είναι;
- Εκεί μέσα. Εκεί μέσα. - Λοιπόν, άκου.
Μισό λεπτό. Θα ρίξω μια ματιά. - Πήγαινε μπροστά.
Αν δεν βρω κάποιον, θα σε σπάσω στο ξύλο.
- Στο λεω, Τσικ, ειλικρινά. - Περίμενε εδώ.
Εκεί είναι. Ω, όχι. Δεν πλησιάζω εκεί.
Σουσάμι άνοιξε! Σουσάμι άνοιξε!
- Λοιπόν, πού είναι; - Εδώ πρέπει να είναι.
Σταμάτα. Λοιπόν, άκου Γουίλμπουρ, βαρέθηκα με τις ανοησίες σου.
- Κάποιος τύπος που τριγυρνάει... - Όχι, όχι.
- Κάποιος άλλος που... - Όχι, όχι!
Ο ένας πάει...ο μεγάλος...
Και ο άλλος κάνει, όχι έτσι, έτσι.
Ναι, εντάξει, εντάξει. Κατέβασε τα χέρια σου.
Έλα, τα κορίτσια μας περιμένουν επάνω.
- Ξέρεις τον Γουίλμπουρ πολλά χρόνια; - Ναι, είμαστε παλιοί φίλοι.
- Αργείς ακόμη; - Όχι, πολύ.
- Δεσποινίς Ρέιμοντ; - Ναι;
Είμαι έτοιμη. Πάμε;
Βεβαίως.
- Ορίστε η τσάντα σου αγαπητή μου. - Ευχαριστώ.
- Ποιος ούρλιαξε; - Εσύ!
Εγώ;
Άκου, Γουίλμπουρ, αν δεν σταματήσεις να φαντάζεσαι τρελά πράγματα,
θα σε πάω να σε δει γιατρός.
Μα σου λεω πως τους είδα. Και όταν βλέπω αυτό που βλέπω, σημαίνει πως το είδα. Τελεία και παύλα.
Επειδή το είδε και ο κύριος Τάλμποτ.
Ο Τάλμποτ! Είναι τρελός. Και οι δυο είστε τρελοί!
Σάντρα.
Σάντρα, πρέπει να σου πω. Ήμουν στο υπόγειο.
Στο υπόγειο; Τι έκανες εκεί κάτω;
- Άνοιξα την πόρτα. - Άνοιξε την πόρτα,
και έπεσε από τις σκάλες.
- Ψεύτη. - Τι απρόσεκτος!
Πρέπει να είστε πιο προσεκτικός! Μπορεί να σκοτωθεί κάποιος με αυτόν τον τρόπο!
Ελπίζω να μην σας ενοχλήσαμε, δόκτορα Λέχος.
Κανένα πρόβλημα, αγαπητή μου. Σύστησέ με.
Από εδώ η δεσποινίς Ρέιμοντ. Ο κύριος Γιάνγκ.
Και ο Γουίλμπουρ.
Α, ο Γουίλμπουρ!
Έχω ακούσει τόσα για εσένα που νιώθω πως σε ξέρω ήδη.
Και πρέπει να πω, αγαπητή μου, πως εγκρίνω την επιλογή σου.
Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα είναι νέο αίμα.
Και μυαλά!
Μην ντρέπεσαι. Έλα.
Γεια σας, δόκτωρ Λέχος. Σας έψαχνα όλη μέρα.
Ξέρετε κάθε φορά που ρωτάω την δόκτορα Μορνέι σε τι θα χρησιμεύσει εκείνος ο εξοπλισμός
μου λεει να ρωτήσω εσάς.
Βέβαια.
Άκουσα καλά πως θα πάτε σε πάρτι μασκέ;
- Ναι, έχουμε τα κοστούμια μας στην βάρκα. - Α, εσείς οι νέοι!
Απολαύστε την ζωή σας όσο είναι καιρός.
Ευχαριστώ.
Καθηγητά, η δουλειά σου ήταν δύσκολη και άψογη.
Γιατί δεν πας μαζί τους και να αφήσεις τις ερωτήσεις για αύριο;
Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες θα έλεγα όχι, αλλά...θα σας πείραζε;
- Καθόλου. - Ωραία. Πάω να πάρω το παλτό μου.
Βέβαια είμαστε πολλοί για μια βάρκα.
- Αλλά αν ο καθηγητής και η κυρία και ο κύριος πάνε πρώτοι... - Βέβαια.
- Ο Γουίλμπουρ και η δόκτωρ Μορνέι μπορούν... - Φοβάμαι πως δεν μπορώ.
Τι συμβαίνει;
Ξαφνικά με έπιασε ένας τρομερός πονοκέφαλος.
Λυπάμαι, Γουίλμπουρ, αλλά θα πρέπει να πάτε χωρίς εμένα.
Ανοησίες! Θα περάσει αμέσως.
Δεν έχει νόημα, γιατρέ. Θα πάω αμέσως να ξαπλώσω.
- Με συγχωρείτε. - Λοιπόν, Τσικ, πάει το ραντεβού σου.
Τι ήταν όλο αυτό;
Το όλο θέμα είναι πολύ επικίνδυνο. Η κοπέλα είναι ερευνήτρια ασφαλιστικής.
Ο Στίβενς κάνει πολλές ερωτήσεις.
Και ο Γουίλμπουρ κάτι έκανε στο υπόγειο.
Νομίζω πως πρέπει να περιμένουμε.
Και να βάλουμε σε ρίσκο την επιτυχία της επέμβασης; Ποτέ!
Πρέπει να σε προειδοποιήσω, αγαπητή μου Σάντρα,
είμαι συνηθισμένος να υπακούν στις διαταγές μου,
και ειδικότερα οι γυναίκες που έχουν κάποιο αντίτιμο κατά νου.
Μην προσπαθείς να με τρομάξεις, Κόμη Δράκουλα.
Ορίστε. Τα Μυστικά της Ζωής και του Θανάτου από τον Δρ. Φρανκενστάιν.
Απομνημονεύσε τα. Κάνε μόνος σου την επέμβαση, αν βιάζεσαι τόσο.
Έχω άλλους τρόπους να εξασφαλίσω την συνεργασία σου.
Χάνεις τον χρόνο σου. Η θέλησή μου είναι τόσο ισχυρή όσο η δική σου.
Σίγουρα;
Κοίτα με στα μάτια.
Κοίτα!
Πιο βαθιά.
Πες μου τι βλέπεις.
Η Τζόαν, ο Τσικ και εγώ θα πάμε στην γκαρνταρόμπα και θα βάλουμε τα κοστούμια μας.
- Πάμε, καθηγητά. - Θα τα πούμε στην πίστα.
Εντάξει.
- Τι έκανα; - Τι εννοείς;
- Χορεύει με το κορίτσι μου! - Ε και;
Θα της δείξω εγώ!
- Είμαι ερωτευμένος...
- 'Ελα. Σήκωσε τους μπόγους! - Εντάξει.
Πάμε να ντυθούμε. Έλα.
- Εσύ είσαι! - Με ξέρει!
- Ο ΜακΝτούγκαλ! - Άκου χοντρέ, που είναι τα εκθέματά μου;
Άστον ήσυχο!
Όχι, αν δεν μου πει που είναι τα εκθέματά μου.
Πού είναι; Πού είναι;
ΜακΝτούγκαλ, σε έχουμε στο χέρι.
Μας έβαλες στην φυλακή, τώρα θα σε κατηγορήσουμε για επίθεση και ξυλοδαρμό.
Για να δούμε τι θα κάνετε. Δεν έχετε μάρτυρες.
- Εγώ είμαι μάρτυρας! - Ο λόγος μου είναι ενάντια στον δικό σας!
- Ο λόγος σου είναι καλύτερος από εκείνου. - Μην ανακατεύεσαι.
Θα βρω μάρτυρα. Κάνε μου μια χάρη φιλαράκι.
Μπορείς να το δεις αυτό. Χρειάζομαι έναν μάρτυρα.
Εμπρός. Θα ήθελα να σε δω να το ξανακάνεις.
Το είδες;
Συγνώμη. Δεν μπορούσα να δω κάτι.
Ευχαριστώ.
Είδες τον Τσικ Γιάνγκ ή τον Γουίλμπουρ Γκρέι;
Να τους δω; Ούτε καν τους ξέρω.
Πρέπει να μάθω τι βρήκαν στο νησί.
Τσικ! Γουίλμπουρ! Τι βρήκατε;
- Είχα δίκιο; - Όχι.
Και θα προτιμούσα να σταματούσες να βάζεις τέτοιες ιδέες στο κεφάλι του.
Δεν είναι συνηθισμένος σε αυτά. Πήγαινε να φορέσεις το κοστούμι σου, Γουίλμπουρ.
- Γνωρίσατε τον δόκτορα Λέχος; - Ναι.
Πώς ήταν; Ψηλός, αριστοκρατικός, με ένα απόμακρο βλέμμα;
Το μόνο που ξέρω είναι πως μας είπε να πάμε να διασκεδάσουμε.
Γιατί δεν το κάνεις και εσύ;
Δεν μπορώ να σε πείσω πως ο Δράκουλας είναι επικίνδυνος;
Εσύ και ο Γουίλμπουρ προσπαθείτε να με τρομάξετε. Ε, δεν πιάνει λοιπόν!
Σε τρόμαξα.
Σε τρόμαξα, φοβητσιάρη.
- Αυτή είναι η μάσκα σου. - Η δικιά μου;
- Όχι, όχι, όχι. Σε παρακαλώ, μην το βάλεις αυτό. - Τι τρέχει;
Ξέρω πως θα πιστέψεις πως τρελάθηκα, αλλά...
σε μισή ώρα θα βγει το φεγγάρι και θα μεταμορφωθώ σε λύκο.
- Εσύ και άλλοι 20 εκατομμύρια τύποι. - Άκου!
Μπορεί να σε ξεσκίσω!
- Είναι σοβαρό αυτό; - Θα σε δολοφονήσει!
Είναι σοβαρό.
Δεν πρόκειται να γίνει αν με πάτε και με κλειδώσετε στο δωμάτιό μου.
- Σας παρακαλώ. - Εντάξει.
Γιατί δεν προσλαμβάνεις μια νταντά;
Πάμε.
- Κοίτα. - Έρχεται η Σάντρα.
Είναι όλα εντάξει; Θα αναλάβω το κορίτσι.
Και εσύ πήγαινε τον Γουίλμπουρ στο κάστρο.
- Κατάλαβες; - Μάλιστα, αφέντη.
Σάντρα, φαίνεσαι...
Λοιπόν...ξανασυναντιόμαστε, Κόμη Δράκουλα.
- Δράκουλας; - Ναι. Αυτός λεει πως είσαι.
- Φταίει το κοστούμι μου μάλλον. - Όχι, ο Τάλμποτ πιστεύει πως είναι ο πραγματικός.
Κατευθείαν από το Σπίτι του Τρόμου του ΜακΝτούγκαλ.
Τι περίεργη παραίσθηση.
Αλλά το ανθρώπινο μυαλό πολλές φορές εξάπτεται από παράξενες ιδέες.
Προτείνω να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, κύριε Τάλμποτ.
Και πάρτε και αυτόν μαζί σας, παρακαλώ.
Εδώ είστε!
Χαίρομαι που σε βλέπω καλά.
- Δεν περίμενα να σας δω εδώ γιατρέ. - Η Σάντρα επέμενε να έρθω.
Εκτός αυτού, χρειαζόμουν λιγάκι χαλάρωση.
Δεσποινίς Ρέιμοντ, θα μου κάνετε την τιμή να χορέψουμε;
Όχι. Όχι!
Σας προειδοποιώ. Είναι ο Κόμης Δράκουλας!
Ενδιαφέρον. Πείτε μου κι άλλα.
Όχ, αφήστε με να σας πω εγώ...καθώς χορεύουμε.
Με συγχωρείτε, κύριε Τάλμποτ.
- Σάντρα, είσαι καλά; - Φυσικά.
Αλλά πρέπει να υπακούω στις διατεγές του γιατρού μου.
Βέβαια! Πρέπει να κάνεις ό,τι σου λεει ο γιατρός σου.
Αυτό σκοπεύω. Πάμε μια βόλτα, Γουίλμπουρ.
Καθηγητά, καταλαβαίνετε τις γυναίκες;
Δεν προσπαθώ καν. Πάω να πάρω ένα ποτό.
Κάθισε.
Σάντρα, έχεις κάτι περίεργο πάνω σου. Δεν είσαι ο εαυτός σου.
- Μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι; - Ναι.
Θέλω να φύγουμε μαζί για το νησί.
- Εγώ και εσύ; - Ναι.
Θέλω να είμαι η μοναδική στην ζωή σου. Θέλω να γίνω κομμάτι σου.
Θέλω να μπω στο αίμα σου.
Νομίζω πως καταλαβαίνω τι εννοείς.
- Δεν θα ήθελες κάποιον ομορφότερο από εμένα; - Όχι. Θέλω μόνο εσένα.
Είσαι τόσο γεμάτος, τόσο παχουλός, τόσο σφιχτός.
Έχω τα πάντα. Και έτσι θέλω να παραμείνω.
Τρυπήθηκα. Αιμορραγώ.
Άσε με να το δω.
Δεν φτάνει και τους δυο μας, αν αυτό σκέφτεσαι.
Θα σου πω τι σκέφτομαι. Κοίτα με στα μάτια.
- Φοβάμαι. - Δεν υπάρχει κάτι να φοβάσαι.
Κοίτα. Πιο βαθιά.
Πιο βαθιά!
Πιο βαθιά.
Κοίταξα αρκετά βαθιά. Δεν θέλω να κοιτάξω άλλο.
Και βέβαια θέλεις.
Δεν ξέρεις τι θα συμβεί τώρα;
- Θα φάω το δόλωμα. - Όχι...εγώ θα σε φάω!
- Γουίλμπουρ! - Τζόαν! - Γουίλμπουρ!
- Τζόαν! - Εκεί είναι.
Γουίλμπουρ, είδες την Τζόαν;
Όχι, αλλά σίγουρα έχω αποφασίσει.
Μπορείς να πάρεις την Σάντρα αλλά να έχεις πολλούς επίδεσμους μαζί σου.
Ίσως ο Δράκουλας να παρέσυρε την Τζόαν στο δάσος...
Τσικ, ξέρεις τι μπορεί να συμβεί αν συναντήσω τον Δράκουλα στο δάσος;
- Θα το καταπιώ. - Ω, όχι. Να περιμένεις.
- Ας μην χάνουμε άλλο χρόνο. - Ναι, πάμε.
Τζόαν; Τζόαν;
Τζόαν! Τσικ, δεν μπορούμε να την βρούμε.
- Ας συνεχίσουμε να ψάχνουμε. Πάμε.
Τσικ, δεν πρόκειται να την βρούμε.
Πού πήγε; Τσικ!
Κουράστηκα να ψάχνω για την Τζοαν.
Κοίτα τον.
Δεν σου είπε ο κύριος Τάλμποτ να μην φοράς αυτή την μάσκα;
Για ποιο λόγο την έβαλες;
Βγάλε την μάσκα. Έλα!
Τζόαν;
Τσικ, τι ψάχνεις εκεί;
Το ξέρεις πως δεν θα βρεις την Τζόαν εκεί μέσα.
Έλα, σήκω! Σήκω! Πρέπει να βρούμε την Τζόαν.
Έλα τώρα, Τσικ. Βγάλε τη μάσκα!
Ήρεμα. Ο φίλος σου είμαι!
Βοήθεια!
Είναι πληγωμένος. Φαίνεται πως κάτι του επιτέθηκε.
Φέρτε ένα γιατρό.
Θα γίνεις καλά, αν και παραλίγο να τραυματιστεί
η σφαγίτις φλέβα.
Σηκώστε τον.
- Ποιος το έκανε; - Κάποιος που φορούσε μια μάσκα λύκου.
ΜακΝτούγκαλ, τι σου συνέβη;
Εσύ! Εσύ ήσουν! Είπε πως θα με σκότωνε.
- Εγώ; - Ναι.
Τον είδα που τσακωνόσασταν νωρίτερα το απόγευμα.
Είναι γελοίο. Μα, δεν θα μπορούσα...
- Άνθρωποι, ζωντανοί άνθρωποι. - Εδώ είσαι. Πες τους.
- Εσύ, Τσικ. - Τι συμβαίνει;
Τι σκεφτόσουν όταν πήγες να με δαγκώσεις;
- Τι σκεφτόμουν; - Εσύ.
Τι, σε δάγκωσε και εσένα;
Τι συμβαίνει με εσένα, Τσικ;
- Τρελάθηκες; - Γουίλμπουρ!
Μην τον αφήσετε να σας ξεγελάσει.
- Είναι συνεργός. - Εγώ;
- Ας φωνάξουμε τον σερίφη. - Πάω να τον φέρω.
Μισό λεπτό...
Τσικ! Ο Κόμης Δράκουλας με θέλει...
Τζόαν, Τζόαν, έλα. Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Τζόαν; Μην μου πεις ότι τα έχασες και εσύ.
- Τσικ. Τσικ. - Ησυχία. Με κυνηγάνε.
Εσένα; Για ποιο λόγο;
Ο ΜακΝτούγκαλ παραλίγο να σκοτωθεί χτες είτε από κάποιον λύκο...
είτε από κάποιον άνδρα που φορούσε μάσκα λύκου!
Ήταν λύκος.
Θα παραδοθώ. Είναι ο μοναδικός τρόπος για να απαλλαγείς από τις κατηγορίες.
Τότε...έλεγες αλήθεια για το ότι είσαι λύκος;
- Ναι. Θα παραδοθώ. - Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!
- Ο Δράκουλας πήρε τον Γουίλμπουρ και την Τζόαν στο νησί. - Είσαι σίγουρος;
Είδα αυτό που είδα όταν το είδα!
Γρήγορα! Ακολούθα με!
- Μπορεί να επιστρέψουν. - Αλλά ο Δράκουλας;
Ο Δράκουλας είναι ανίσχυρος μέχρι να πέσει η νύχτα. Ίσως μέχρι τότε να...
Εντάξει. Αλλά μετά από αυτό που είδα το καλό που σου θέλω να μην υπάρχουν ίσως.
Σάντρα;
Τζούνιορ,
θα με βοηθήσεις να βγω από εδώ;
Σάντρα! Τζούνιορ. Σάντρα! Τζούνιορ.
- Να ξεκινήσουμε; - Σε περίμενα, αφέντη.
Σάντρα; Σάντρα;
Γίνεται όλο και πιο αδύναμος. Θα ανταποκριθεί στην επέμβαση;
- Αν οι γεννήτριες δουλεύουν συνεχώς. - Πρέπει να ξεκινήσουμε αμέσως.
Θα ξεφορτωθώ τον Στίβενς και εσύ ανέλαβε αυτόν.
Σάντρα, τι θα κάνουμε;
- Μην ανυσυχείς. Δεν θα σου κάνω κακό. - Σε ευχαριστώ.
Σύντομα, αντί για χοντρός και παχουλός,
θα είσαι μεγάλος και δυνατός σαν βόδι.
Και πάνω από όλα, θα ζήσεις για πάντα και δεν θα γεράσεις ποτέ.
Σάντρα,
ακόμη με αγαπάς.
- Μα Σάντρα, πως θα τα κάνεις όλα αυτά; - Με μια απλή επέμβαση.
Θα σου αφαιρέσω τον εγκέφαλο και θα τον βάλω στο σώμα του.
- Θα πάρεις τον εγκέφαλό μου και θα τον βάλεις στο σώμα του Τζούνιορ; - Ναι.
Για λίγο, δεν είχα καταλάβει πως θα το έκανες!
Καλησπέρα, καθηγητά.
- Είναι όλα υπό έλεγχο; - Όλα εκτός από την ψυχραιμία μου.
Βρήκα την δεσποινίς Ρέιμοντα στο δωμάτιο της δόκτορος Μορνέι.
Να κοιτάς την δουλειά σου, καθηγητά.
Βρήκα επίσης και αυτό, το οποίο αφορά την δουλειά μου.
Και μόλις πάω την Τζόαν στην πόλη, θα...
Τέλεια.
Ας τον πάμε στο κελάρι. Θα ξεφορτωθούμε τα πτώματα όλα μαζί.
Να η βάρκα. Ας ρίξουμε μια ματιά τριγύρω.
Αυτή πρέπει να είναι η είσοδος του κάστρου.
Πάμε.
Ξάπλωσε...εδώ.
Μάλιστα...αφέντη.
Φράνκι, μην τους αφήσεις να σου το κάνουν αυτό.
Φράνκι αγόρι μου. Άκουσέ με, Φράνκι.
Μην τους αφήσεις να σου το κάνουν αυτό!
Φράνκι. Φράνκι! Σου το λεω, δεν έκανες καλή συμφωνία.
Έχω αυτόν τον εγκέφαλο 30 χρόνια και δεν έχει λειτουργήσει ποτέ σωστά.
Ρώτα με πόσο κάνει ένα και ένα, Φράνκι. Εμπρός, ρώτα με.
Δεν ξέρω.
Θα επιστρέψουμε αμέσως, Γουίλμπουρ.
Εντάξει, θα περιμένω.
- Τσικ! - Γουίλμπουρ.- Ο Δράκουλας είναι ο Δράκουλας!
Και η Σάντρα θα χρησιμοποιήσει τον εγκέφαλό μου για να φτιάξει έναν πιο μεγάλο χαζό από έναν άλλο χαζό.
- Θα σε βγάλω από εδώ. - Αστειεύσαι! Γρήγορα
Μπράβο αγόρι μου.
- Πονάει; - Όχι, όχι. Συνέχισε, λιγάκι πιο δυνατά.
Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Τι συμβαίνει; Εντάξει, κάνω ό,τι μπορώ.
Μισό λεπτό. Με συγχωρείς, συγνώμη.
Ορίστε. Φύγε από εδώ. Άντε.
Όχι, από εδώ. Αριστερά!
Πάρτον έξω. Πάρτον έξω!
- Δεν υπάρχει έξοδος. - Δεν υπάρχει έξοδος; Πάμε, φύγε από εδώ!
Ηρέμησε, θα γίνεις καλά.
Πρέπει να γυρίσουμε στο κάστρο. Η Τζόαν είναι εκεί. Πάμε.
- Έλα, Γουίλμπουρ. - Όχι εγώ. Δεν ξαναπάω εκεί μέσα.
Έχω αυτό που θέλουν: μυαλό.
- Εντάξει. Βάλε την μηχανή στην βάρκα να δουλεύει. Γρήγορα. - Εντάξει.
Το έσκασαν!
Πρόσεχε το τέρας. Θα κανονίσω εγώ το χοντρό φίλο μας. Έλα.
Γουίλμπουρ.
Γύρνα πίσω.
Έλα.
Είπα... γύρνα πίσω!
Έλα!
Γουίλμπουρ! Είμαστε έτοιμοι. Βάλε την βάρκα...
Γουίλμπουρ! Δεν είναι εδώ!
Πού πήγε;
Κοιτάχτε!
Ξεκίνησαν την επέμβαση.
- Πρέπει να τον βρήκαν. - Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
Μείνε εδώ με την Τζόαν.
Σε παρακαλώ...δώσε μου λίγο αιθέρα.
Δεν τον χρειαζόμαστε. Δεν θα νιώσεις κάτι.
Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω!
Βγάλτε με από εδώ.
Για ποιο λόγο κοιτάς από το παράθυρο; Με κυνηγάει και κάποιος άλλος;
Τσικ, βοήθεια! Σε παρακαλώ!
Πίσω.
Πίσω!
Τσικ! Έλα!
- Τσικ, με πιστεύεις τώρα; - Ναι.
Γρήγορα.
Ας ασφαλίσουμε την πόρτα. Φέρτο εδώ.
- Εντάξει. - Πάμε.
Εκεί.
Βάλε τον ώμο σου στην πόρτα. Κράτα γερά.
Την ασφαλίσαμε. Δεν μπορεί να μπει!
Έλα, Γουίλμπουρ!
Έλα!
Βοήθεια!
Πίσω.
- Πίσω. - Μάλιστα...αφέντη.
Νομίζει πως είμαι ο Δράκουλας.
Τον πιάσαμε!
Τζόαν!
- Είσαι καλά;
ΜακΝτούγκαλ!
- Σε έπιασα. - Είσαι αυτός που ψάχνουμε. - Ακόμα θες τα εκθέματά σου;
- Και βέβαια τα θέλω. - Σου έρχεται το ένα!
- Τσικ! - Έλα, Γουίλμπουρ!
Γέμισε αυτόν τον κουβά με αέριο.
Λύσε την βάρκα.
Λύσε την βάρκα!
Θα λύσεις την βάρκα;
Θα λύσεις την βάρκα, σε παρακαλώ;
Εντάξει!
Δεν θα μας κυνηγήσει πάλι. Και κάτι άλλο, κύριε Τσικ Γιάνγκ,
την επόμενη φορά που θα σου πω ότι είδα κάτι όταν το είδα,
να με πιστέψεις ότι το είδα! - Ω, χαλάρωσε.
Τώρα που έχουμε δει τον Δράκουλα, τον Λυκάνθρωπο και το Τέρας
κανείς δεν μπορεί πια να μας τρομάξει.
Κρίμα. Ήλπιζα να μπω και εγώ στην διασκέδαση.
- Ποιος μίλησε; - Επιτρέψτε μου να συστηθώ. Είμαι ο Αόρατος Άνθρωπος.
Μετάφραση honeybuzzz