Simply ReleaseS Toppers Simply the Best
Proudly Presents A Single Man
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii en Suurtje
Vrijdag, 30 November, 1962
Wakker worden begint met te zeggen, 'Ik ben, en nu'.
Jennifer, ik zeg het je niet nog eens.
Gedurende de laatste acht maanden doet wakker worden eigenlijk pijn.
De koude bewustwording dat ik nog steeds hier ben, begint langzaam door te dringen.
Ik was nooit echt dol op wakker worden.
Ik wilde nooit uit bed springen, en de dag met een lach begroeten, zoals Jim.
Ik wilde hem 's morgens soms slaan als hij zo gelukkig was.
Ik zei hem altijd dat alleen idioten de dag met een lach begroeten, maar...
alleen idioten kunnen aan de simpele waarheid ontsnappen.
Dat 'nu' niet gewoon 'nu' is.
Het is een koude herinnering, 'één dag later dan gisteren...
één jaar later dan vorig jaar...
en dat vroeg of later het zal komen'.
Dan lachte hij altijd naar mij, en gaf mij dan een kus op mijn wang.
Ik heb 's morgens tijd nodig om George te worden.
Tijd om me aan te passen aan wat van George verwacht wordt, en hoe hij zich moet gedragen.
Tegen de tijd dat ik aangekleed ben, en het laatste polijstlaagje aangelegd heb...
ben ik een beetje stijf, maar wel de perfecte George.
Ik weet helemaal welk deel ik moet spelen.
In de spiegel kijkend, staart er niet zo zeer een gezicht terug naar mij...
maar de uitdrukking van een hachelijke situatie.
Kom gewoon die verdomde dag door.
Een beetje melodramatisch denk ik.
Dan wordt weer...
mijn hart gebroken.
Ik voel dat ik aan het zinken ben, verdrink...
ik kan geen adem halen.
Zeg je niets? - Ben je gek? Het is spectaculair.
Wat doe je? - Hou op.
Je bent nog niet klaar voor het leven in een glazen huis.
Gordijnen, ouwe kerel.
Jij zegt altijd dat wij onzichtbaar zijn.
Dat is niet precies wat ik bedoelde.
Voor de eerste keer in mijn leven kan ik mijn toekomst niet zien.
Iedere dag gaat in een waas voorbij.
Maar vandaag, heb ik besloten, zal anders verlopen.
Eindelijk. Je weet dat het hier al de hele dag regent...
en ik zit hier gevangen in dit huis op jouw telefoontje te wachten.
Ik heb zeker het verkeerde nummer. Ik bel voor Mr George Falconer.
Sorry, ik verwachte iemand anders.
U heeft zeker het goede nummer. Wat kan ik voor u doen?
Met Harold Ackerley. De neef van Jim. - Natuurlijk. Goedenavond, Mr Ackerley.
Ik heb slecht nieuws.
Er is een auto-ongeluk geweest. - Ongeluk?
Er is de laatste tijd veel sneeuw gevallen, en de wegen zijn glad.
Op weg naar de stad is Jim de controle over zijn auto verloren.
Het was blijkbaar meteen afgelopen.
Het is gisteren gebeurd, maar zijn ouders wilden u niet bellen.
Ik begrijp het. - Ze weten niet dat ik u nu bel...
maar ik dacht dat u het moest weten.
Dank u.
Dit is nogal een schok zijn, voor ons allemaal.
Ja, inderdaad.
Is er een dienst? - Overmorgen.
Dan moet ik maar neerleggen, en een vliegtuig boeken.
De dienst is alleen voor familie.
Voor familie, natuurlijk.
Bedankt dat u gebeld heeft.
Mr Ackerly? - Ja?
Wat is er met de honden gebeurd? - Honden?
Er was een hond bij hem. Die is overleden. Was er nog een andere?
Ja, een klein vrouwtje.
Ik weet het niet. Het spijt me. Niemand heeft iets over een andere hond gezegd.
Bedankt dat u gebeld heeft, Mr Ackerly. - Tot ziens, Mr Falconer.
Hoe wist je dat ik het was?
Charlotte, niemand anders belt me voor acht uur 's ochtends.
Ik heb je toch niet te vroeg gebeld? Je klinkt geïrriteerd.
Nee, ik heb hoofdpijn.
Ik wilde je nog bellen. Is het te laat om van mening te veranderen over vanavond?
Nee, natuurlijk niet. Ik heb je de hele week niet gezien.
Ik smacht naar een dosis van jou. - Ik weet het. Het spijt mij.
Dan zie ik je vanavond. Ik moet opschieten.
Ik ben al laat voor mijn werk. Ik bel je later vanaf school.
Goed, tot straks dan.
Goedemorgen, Mr George.
U ziet er niet zo goed uit vandaag.
Goedemorgen, Alva. Ik heb niet zo goed geslapen.
Je hebt vergeten het brood uit de vriezer te halen.
Zo blijft het vers. - Het was iets te vers vanmorgen.
Er liggen wat papieren op mijn bureau. Die moeten zo blijven liggen.
Mijn pen heeft op het bed gelekt. - Dat is niet erg, sir.
Alva? - Ja, sir?
Dank je. Je bent geweldig.
Professor Falconer? - Ja.
Er was een student die naar uw adres vroeg. - Mijn adres?
Heb je dat gegeven? - Ja, sir.
Dat heb ik gedaan. Ik hoop dat het goed is.
Misschien had ik dat niet moeten doen, maar hij was erg aardig. Voordat ik het wist...
Dat haar staat je echt goed zo.
Je ziet er altijd zo mooi uit. Heel fris.
En je hebt zo een mooie lach.
Arpege? - Sir?
Heel mooi.
Morgen, Don. - Morgen, George.
Goedemorgen, George.
Morgen, Grant.
Je ziet er vreselijk uit. Wat heb je gedaan?
Kijk om je heen, Grant.
De meeste van deze studenten willen niets meer dan een simpel baantje.
Het verlangen om cola drinkende tv kijkende kinderen groot te brengen...
die, zo gauw als ze kunnen praten, tv deuntjes zingen...
en dingen met een hamer in elkaar slaan. - Je maakt me bang vandaag, George.
Zeg nu niet dat ik het makkelijk heb met die studenten.
Ze staren mij stom aan, alsof ik les geef in een buitenlandse taal.
Herinner mij er aan, waarom we niet allemaal vernietigd zouden moeten worden.
Is dit allemaal een lachertje voor jou?
Je leeft in een wereld waar een kernoorlog een echte bedreiging is.
Ik begrijp niet waarom jij je daar niets van aantrekt.
Je meent het echt? - Ja.
George, heb je dat stuk van mij gelezen over schuilkelders?
Die van ons is bijna klaar. Drie aannemers hebben er aangewerkt.
Het staat in de vrije natuur, dus niemand weet dat het er is.
Echt waar?
Als bekend wordt dat je een betere schuilkelder hebt...
dan probeert iedereen er binnen te komen als er iets gebeurt.
En dan?
Er is geen tijd voor sentiment als de Russen een raket op ons afvuren.
In een wereld waar geen sentiment is, wil ik niet leven, Grant.
'After Many a Summer Dies the Swan'.
Jullie hebben toch allemaal de Huxley roman gelezen...
waartoe ik drie weken geleden opdracht had gegeven?
Hoe staat de titel in relatie met ons verhaal?
Ja, Mr Mong. - Niet dus.
Het gaat over een rijke jongen die bang is, dat hij te oud is voor dat meisje...
Russ.
Ja, Mr Hirsch.
Op pagina 79 zegt Mr Propter...
dat de stomste tekst in de Bijbel 'Ze haten mij zonder een reden' is.
Hadden de Nazi’s dus gelijk om de Joden te haten?
Is Huxley een antisemiet? - Nee.
Nee, Mr Huxley is geen antisemiet.
Natuurlijk was het verkeerd dat de Nazi’s de Joden haten...
maar hun haat tegen de Joden was niet zonder reden.
De reden was alleen niet echt.
De reden was ingebeeld.
De reden was angst.
We laten de Joden hier even buiten.
Denk aan een andere minderheid, een...
een die onopgemerkt kan blijven, als dat nodig is.
Er zijn allerlei soorten minderheden. Blondjes bijvoorbeeld.
Mensen met sproeten.
Men denkt alleen aan een minderheid, als...
het één of andere bedreiging vormt voor de meerderheid.
Een echte bedreiging, of een ingebeelde.
En daar zit hem de angst in.
Als die minderheid op de één of andere manier onzichtbaar is...
dan is de angst veel groter.
En door die angst wordt de minderheid nu vervolgd.
Er is dus altijd een reden. De reden is angst.
Minderheden zijn gewoon mensen.
Mensen zoals wij.
Ik zie dat jullie wat afdwalen.
We vergeten vandaag Mr Huxley even.
En we gaan praten over angst.
Angst is onze echte vijand.
Angst neemt onze wereld over.
Angst wordt in onze gemeenschap als een manipulatie gereedschap gebruikt.
Het zijn onze politici die zo de politiek bedrijven.
En Madison Avenue die ons dingen verkoopt die we niet nodig hebben.
Denk er over na.
De angst om aangevallen te worden.
De angst dat er communisten om elke hoek loeren.
De angst dat een klein Caraibisch land die niet in onze manier van leven gelooft, ons bedreigt.
De angst dat de zwarte cultuur de wereld overneemt.
De angst voor de heupen van Elvis Presley.
Dat is misschien een echte angst.
Angst dat onze slechte adem onze vriendschappen verpest.
Angst om oud te worden en alleen te zijn.
Angst dat we nutteloos zijn, en dat niemand het iets kan schelen wat we zeggen.
Fijn weekend.
Mag ik u even spreken?
Waarom praat u zo niet altijd met ons?
Volgens mij ging het niet zo goed.
Angst voor dingen raakt mij altijd.
Je kunt er nooit met iemand over praten, dan lijkt het of je gek bent.
Zelfs niet met Lois? - Die is nergens bang voor volgens mij.
Iedereen is ergens bang voor, Kenny.
Waar bent u bang voor? - Auto's.
U woont in Los Angeles en bent bang voor auto's?
Misschien kan ik dat ook niet.
Soms verlamt mijn angst voor de dingen mij.
Echte paniekaanvallen, dan voelt het alsof ik explodeer.
Mag ik u een persoonlijke vraag stellen? - Als je dat wil.
Wordt u wel eens high?
Hoe oud ben ik volgens jou? - Heeft u wel eens drugs gebruikt?
Natuurlijk, Kenny. - Wat dan?
Hier moeten we niet over praten op de campus, Mr Potter.
Soms is dat de enige mogelijkheid.
Heeft u ooit Masculine geprobeerd? - Niet echt mijn keuze.
Door Masculine heb ik eens één van mijn wenkbrauwen afgeschoren.
Sir? - Ik keek in de spiegel.
Grote fout als je high ben door Masculine.
Ik nam het besluit dat mijn wenkbrauwen mijn gezicht overnamen.
Voor ik het wist had ik er één afgeschoren.
Zes weken lang verband om mijn hoofd terwijl de wenkbrauw weer aangroeide. Heel beschamend.
Daarna heeft u het nooit meer genomen? - Kenny, luisterde je wel naar mij?
Ik had mijn wenkbrauw er afgeschoren.
Ik wilde een ervaring, Mr Potter, niet een carrière op het toneel.
Als u nog eens high wilt worden, ik heb meestal wel dope bij me.
Jij bent echt gek, of niet?
Het spijt me. U voelt zich ongemakkelijk als we zo praten.
Waarom zeg je dat? - Lois denkt dat u wat gesloten bent.
Zoals vanmorgen, toe u luisterde naar al die onzin over Huxley.
Niet allemaal. Jij hebt niet één keer je mond opengedaan.
Ik keek naar u.
U liet ons maar doorratelen, en toen zette u het recht.
U vertelt ons nooit echt alles wat u weet.
Misschien is dat tot een zeker punt waar.
Niet dat ik gesloten wil zijn.
Soms kan ik niet openhartig discussiëren over dingen op school.
Iemand zou dat verkeerd op kunnen vatten.
Dat heb ik vandaag geprobeerd. Pakte niet echt goed uit.
Wat wilde u gaan halen? - Niets.
Ik was onderweg naar het kantoor van de directeur.
Ben u helmaal hier naar toegelopen om met mij te praten?
Waarom niet? - Daar verdient u iets voor.
Kies maar uit.
Ik trakteer. - Dank je.
Ik had gedacht dat u blauw zou uitkiezen.
Waarom blauw? - Is blauw niet spiritueel?
Waarom denk je dat ik spiritueel ben?
En jij, rood?
Waar staat rood voor? - Heel veel dingen.
Woede. Lust.
Grapje?
Ik zie u nog wel.
Wat ben je aan het doen?
Ik probeer het boek af te maken. Hoe ging het vandaag?
Prima. Ik ben net weg bij school Heb je iets nodig voor vanavond?
Bedankt. Wat lief.
Ik denk dat ik alles heb.
Neem wat Gin mee. Tanqueray.
Ik vind de kleur van de fles mooi.
Je houdt van de inhoud. Hoe laat moet ik er zijn?
Zeven uur als jou dat uitkomt.
Perfect. Tot straks dan. - Tot straks dan.
Prachtig.
Ja, Mr Potter? - Gaat u ergens heen?
Daarom stappen mensen gewoonlijk in hun auto's.
Gaat u op vakantie of zo? - Wat?
Ik zag dat u uw kantoor opruimde.
Wat wil je nu precies, Kenny?
Ik hoopte dat we misschien eens iets samen konden gaan drinken.
Waarom is dat?
Ik weet het niet. Ik denk dat u dat leuk vindt, en...
u ziet eruit alsof u een vriend kunt gebruiken.
Echt waar? - Ja.
Je hebt misschien gelijk.
Dat moet dan een andere keer. Ik ben laat.
Bedankt voor de uitnodiging.
En bedankt voor dat gesprek van daarnet.
En blijf van de Masculine af.
Hallo, Mr Falconer.
Hoe gaat het vandaag met je. - Prima, sir.
Wilt u in uw kluis? - Ja.
Volg mij maar.
Alstublieft.
Wilt u hier tekenen?
Dank u.
Leg eens uit hoe het met Charlotte zit. - Wat wil je weten?
Geen idee. Jullie lijken heel intiem denk ik.
Net of jullie ooit iets samen hebben gehad.
Ben je ooit met haar naar bed geweest? - Ja.
En?
Een paar keer. Toen we jonger waren.
Niet dat het niets betekende voor mij, maar het betekende veel meer voor Charley.
Het was lang geleden. In Londen.
Ik hield van Charley.
We zijn heel goede vrienden. Dat is alles. - Nu ben ik in de war.
Als je met vrouwen naar bed gaat, waarom ben je dan met mij?
Omdat ik verliefd op een man ben geworden. Omdat ik verliefd op jou werd.
Gaat iedereen niet met vrouwen naar bed als ze jong zijn?
Ik niet. - Je maakt een grapje.
Nee.
Niet één had echt mijn interesse. - Jij bent toch nogal modern?
Dat was het eerste dat mij bij jou opviel...
hoe zelfverzekerd jij was.
Hoe kun je zo zeker van alles zijn op jouw leeftijd?
Denk je dat ik zeker van mezelf ben? - Natuurlijk.
Ik ben klaar. Bedankt.
Ja, Mr Falconer?
Kunnen we u nog met iets anders helpen vandaag?
Ik kan mijn chequeboek niet vinden. Ik heb wat contant geld nodig.
Niet mijn dag ben ik bang. Excuseer mij even.
Mama zegt dat borstelige wenkbrauwen saai zijn. Maar ik vind die van jou mooi.
Ik denk dat die van jou ook mooi zijn.
Waarom kijk je zo triest? Wil je Charlton Heston zien?
Ben Hur.
Hij is onze schorpioen.
We geven hem iedere avond iets nieuws en kijken hoe hij dat vermoordt.
Papa zegt het is net als een colosseum, dus mijn broer Tom heeft alle zuilen daar gemaakt.
Hij wil decorontwerper worden.
Hij heeft nog geen spin gegeten. Hij zit nog vol van de mot van gisteravond.
Papa zegt dat hij jou in het colosseum wil gooien.
Echt waar? Waarom?
Hij zegt dat je 'jouw loafers verlicht'.
Maar die draag je niet eens.
Mijn broer Tom verlicht volgens mij zijn loafers ook.
Maar hij draagt Keds.
Ik moest een haarbehandeling doen van hem, met eieren.
Glanst het niet? - Waarom val je Mr Falconer lastig?
Ze valt me helemaal niet lastig, Susan. Hoe is het met je?
Fijn je te zien, George.
Er komen vanavond wat mensen een borreltje drinken.
Kom ook alsjeblieft.
Bedankt, maar ik heb plannen.
Een andere keer dan.
Mr Falconer moet weer aan zijn bankzaken.
Kan ik u helpen? - Ik wil wat kogels voor dit pistool.
Dit is een heel oud pistool.
We hebben nu korting op de pistolen.
Misschien één voor de kleine dame? - Alleen kogels graag.
Nog iets anders? - Nee, bedankt.
2.29 dollar, alstublieft.
Sorry, ik hoop dat ze niet naar u gegromd heeft.
Ze wordt soms wat gek als ik haar in de auto achter moet laten.
Ze is perfect. Hoe heet ze?
India. Schuif op.
Kom op, liefje.
Ik had ook fox terriërs. Je ziet ze niet zo vaak.
Ze ruiken naar toast met boter.
Ze is toch nog maar een puppy?
Fijne avond. - U ook.
Welterusten, India.
Het spijt me. - Dat is niet erg.
Het is mijn schuld, ik haal wel een ander pak. - Het is niet erg.
Nee, ik sta er op.
Dank u. Sorry van het gebroken glas.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Wil je er één? - Nee, bedankt.
Waarom ook niet. Bedankt.
Carlos. - Wat zei je?
Carlos, zo heet ik.
Is alles goed? - Ja.
Ja, het spijt me.
Jij bent me er echt eentje.
Je hebt een ongelofelijk gezicht.
Geniet er van. Dat is een cadeautje.
Jouw Spaans is perfect. - Bedankt.
Ik had het meer moeten gebruiken.
Nou, het is nog niet te laat.
Wat doe je?
Gaan we nergens naar toe dan? - Nee, maar bedankt.
Die kleur komt door de smog.
Zo'n lucht heb ik nog nooit gezien.
Soms hebben vreselijke dingen hun eigen schoonheid.
Mag ik nog een sigaret? - Natuurlijk.
Weet je zeker dat je geen lift wil? - Dat weet ik zeker.
Waar kom je vandaan? - Madrid.
Madrid? Hoe ben je hier verzeild?
Dat is een lang verhaal.
Er was een jongen in LA bij het hotel waar ik werkte, die zei me dat...
ik bij hem kon wonen, en dat hij een agent voor mij kon regelen.
Maar ik heb me nooit gerealiseerd dat ik een Spaans accent heb.
Ik vind jouw accent leuk. Je spreekt de taal goed.
Hoe heb je Engels geleerd?
Mijn moeder had een Amerikaanse vriend toen ik klein was.
Woont jouw moeder in Madrid. - Ja, ze is kapster.
Ze knipte mijn haar voor ik wegging. Vind je het mooi?
Ik dacht dat ik op James Dean zou lijken.
Je bent beter dan James Dean. - Echt? Bedankt.
Niemand heeft me ooit opgepikt die niets van mij wilde.
Volgens mij heb je mij opgepikt.
Dit is nogal een serieuze dag voor mij.
Kom op. Wat kan er nu serieus voor jou zijn?
Ik probeer over een oude liefde heen te komen denk ik.
Mijn moeder zegt dat geliefden net als bussen zijn.
Je moet even wachten en dan komt er nog wel eentje.
Ik moet gaan. - Ik ben een aardige jongen.
Ik denk dat jij iemand nodig hebt die jou aardig vindt.
Bedankt. Ik ga weg.
Het is jouw beurt om het te veranderen. - Dat doe ik niet, het is jouw beurt.
Je vindt het toch nooit goed wat ik doe.
Ik geef je vijf dollar. Ik ben te oud om op te staan.
Je bent alleen maar oud als het je zo uitkomt.
Wat lees je trouwens? - 'Een metamorfose'.
Toch niet die depressieve troep weer. - Het is voor mijn klas.
Welk geweldig fictiewerk lees jij nou weer.
Niet zo slim doen. Wat een leven heeft hij toch.
Benijd jij hem niet? - Waarom?
Omdat hij aan elke kont kan snuffelen? - Leuk.
Nee, omdat hij gewoon doet wat hij wil. Zoals gisteren.
Ik stond in de voortuin en Susan kwam een praatje maken.
Dat kleine koter van haar, Christopher, kwam er aan, zwaaiend met zijn geweer.
Die kleine hond liep er naar toe, tilde zijn poot op...
en pieste tegen Christopher aan.
Over Christopher heen.
Ik moest net doen of ik echt van streek was.
Zo geweldig uitgevoerd. Dat had je moeten zien.
Na al die keren dat die kinderen die arme jongen getreiterd hadden.
Daar moet je een les uit leren.
Die blijven niet de hele nacht op en maken zich zorgen.
Die hebben uitgezocht hoe wij twee precies doen wat zij willen.
Eigenlijk zijn ze twee heel geraffineerde parasieten.
De domste wezens zijn altijd het gelukkigst. Kijk maar naar jouw moeder.
Ze leven alleen in het heden.
Net zoals nu.
Wat is er nu beter dan hier bij jou ingestopt te zijn?
Als ik nu zou sterven, dan zou dat goed zijn.
Voor mij zou dat niet goed zijn. Hou dus je kop en zet een andere plaat op.
Goed antwoord.
Ik wilde hem volgende week mee naar Denver nemen, als jij dat goed vindt.
Mijn moeder is gek op hem. Die herkent waarschijnlijk dezelfde geest.
Blijf daar, oude man.
'Vastbinden in een Windsor knoop'.
Nee, ik ben de gin niet vergeten. Ik zie je over tien minuten.
Christopher, zou je het leuk vinden als ik je vermoord?
Dat weet ik niet. - Ga zo door, dan kom je daar wel achter.
Ga naar huis en schiet niet meer op de mensen.
Ik ben zo blij jou te zien.
Kom binnen.
Dat ruikt heerlijk. Ik heb honger. Waar is Louisa?
Die is vrij. Ik kook zelf.
Jij? - Ik probeer iets nieuws.
Charley, dat jij kookt is nieuw. - Niet zo slim zijn.
Ik ben in een goede bui, en het gaat leuk worden.
Ik heb al twee Nieuwjaars resoluties gemaakt.
Resolutie één...
'Niet meer praten over vreselijke ex mannen en kinderen die het niets kan schelen'.
En die andere? - Welke?
Resolutie. - Resolutie twee...
'Meer roken en drinken, en rot op met alles'.
Kom, maak eens een drankje voor mij.
Ik wil een gin tonic.
En, let op, schatje. - Komt er aan.
Lief dat je komt vanavond. - Lief heeft er niets mee te maken.
Ik moest je zien. - Kom op.
Altijd als je iets liefs doet, schaam jij je om dat toe te geven.
Op onze vroege Nieuwjaars resoluties.
Proost.
Wat zijn jouw resoluties trouwens?
Het verleden loslaten, helemaal...
volledig en voor altijd.
Geef eens een vuurtje.
Schat, je ziet er niet goed uit.
Weet je nog die kleine hartaanval die je vorig jaar had?
Dat was geen hartaanval. - Wat het ook was, je ziet er niet goed uit.
Ik voel me prima. Nog nooit beter gevoeld.
Een beetje moe. Ik slaap niet zo goed. - Dat is normaal.
Jij en Jim zijn zestien jaar samen geweest. Ik denk iedere dag aan Richard.
Het is moeilijk alleen te zijn.
Jij hebt tenminste een baan en een leven.
Zullen we wat gaan eten?
Ik heb zo hard gewerkt.
Waar heb je het over? - Oud bestaat niet meer.
Gisteren noemde één van mijn studenten mij 'een bejaarde inwoner'.
Ik zou het niet erg vinden als 'oud' niet bestaat...
maar of 'bejaard' nu zo geweldig is?
Het is allemaal zo oppervlakkig. Of ik daarvoor nu naar Amerika gekomen ben.
Een complete afbraak van cultuur en manieren. - De jongeren hebben geen manieren.
Gisteren, bij de wasstraat, nam een jongeman me van boven tot onder op...
en vroeg of ik van nature blond ben.
Wat zei je? - Ik keek hem recht aan, en zei...
'Laten we zeggen, als ik op mijn hoofd sta...
zou ik een prachtige brunette zijn met een geweldige adem'.
Nee, toch? - Ja.
Het grappige was, hij begreep er niets van.
Jij hebt een grote mond. Toen in Londen...
die oude lesbienne, die een drankje over jouw hoofd gooide...
omdat je vroeg of die van haar er als een donut uitzag?
We kunnen altijd nog samen terug naar Londen gaan.
Nee, dank je. - Je weet dat je het mist.
Soms mis ik het. Misschien als Jim nog zou leven.
Hij vond Engeland geweldig. Hij vroeg of we zouden blijven de laatste keer dat wij er waren.
Zou je echt zijn verhuisd?
Ik weet het niet. We hoeven daar niet meer over te praten. Het is nu toch fantaseren.
Wat is dit? - De trouwring van mijn moeder.
Die heb ik in een la gevonden toen ik aan het opruimen was.
Charley, we hebben allebei nog een drankje nodig.
Wacht.
Hier hou ik van.
Je bent gek. - Kom op, oude man.
Beweeg je niet.
Dank je.
Hele mooie sigaret beweging. - Dat heb ik altijd willen doen.
Je rookt niet eens. - Al 16 jaar niet. Jim vond dat vreselijk.
Wat houdt me nu nog tegen? Dat vermoordt me toch niet.
Heerlijk, zo hier met jou te liggen.
Mis je dit nooit?
Wat we voor elkaar konden betekenen? Een echte relatie en kinderen.
Ik had Jim. - Nee, ik bedoel een echte relatie.
Wees eens eerlijk, wat jij en Jim samen hadden was prachtig...
maar was het eigenlijk geen plaatsvervanger voor iets anders?
Denk je er zo over na al die jaren?
Denk je dat Jim een plaatsvervanger was voor echte liefde?
Jim was nergens een plaatsvervanger voor.
Begrijp je dat? En er is geen plaatsvervanger voor Jim.
Nergens! Wat is er trouwens zo echt aan jouw relatie met Richard?
Na negen jaar heeft hij jou verlaten.
Jim en ik waren 16 jaar samen. Als hij niet was gestorven waren we nog steeds samen geweest.
Wat is daar nu niet echt aan? - Het spijt me.
Ik weet hoeveel jullie van elkaar hielden.
Ik ben denk ik jaloers dat jij en ik dat soort liefde nooit gekend hebben.
Trouwens, dat soort liefde heb ik nog nooit met iemand gehad.
Ik denk dat Richard nooit van mij gehouden heeft...
behalve van hoe ik er uitzag. En Clay, ik weet het niet.
Je voedt een kind op, je houdt er van en als ze oud genoeg zijn gaan ze weg.
Er is niets mis met jouw leven.
Jij heb graag medelijden met jezelf. Dat is één van jouw grote genoegens.
En van jou dan niet. Jij bent net zo zielig als ik.
Zelfmedelijden is zeker niet één van mijn grote genoegens.
Van mij ook niet. Ik hou absoluut niet van zelfmedelijden.
Ik heb Richard zo lang vast proberen te houden...
ook al was het voor iedereen duidelijk, behalve voor mij, dat het voorbij was.
En Clay wordt volwassen. Zeg me George, wat doe ik hier?
Je hebt zat vrienden. Het komt wel goed met jou.
Ja, ik heb vrienden, die hebben mij niet nodig. En ik heb jou.
Als jij niet zo'n homo was, konden we allemaal gelukkig zijn.
Ik heb je nu alleen maar, omdat je Jim verloren hebt.
Jou aan iemand anders verliezen, is niet makkelijk voor een vrouw.
Ik heb alles gedaan wat je vroeg, en mijn enige gezelschap is een fles gin.
Misschien moet je donuts proberen bij de gin.
Rot op.
Charlotte, je bent dramatisch. Je had me bijna te pakken.
Er kwam al een kleine traan in mijn ooghoek.
Hou op. Je bent nog steeds adembenemend mooi.
Als je de moeite doet om op te staan, en vijf minuten niet zeurt over van alles.
Ga naar Londen. Verander je leven.
Als je niet blij bent een vrouw te zijn, gedraag je dan ook niet zo.
Jij hebt alle antwoorden. - Eigenlijk geen één.
Je bent zo slim. Waarom doe je niet iets nieuws met je leven?
Neem die baan in Stanford aan.
Je klaagt over die kleine school, maar je kunt overal naar toe waar je maar wil.
Ik denk dat wat ik gedaan heb wel de moeite waard is.
Het spijt me. Ik had dat niet moeten zeggen.
Hoezeer ik dat ook vrees, ik denk dat ik wel naar Londen terugga.
Waarom vrees je het?
Toen ik Londen woonde was ik jong, fris, van alles.
Naar Amerika komen was zo'n droom. Het glazuur op de taart.
Naar huis gaan is een nederlaag.
Niets is zo gegaan als ik gepland had.
Dat doen de meeste dingen niet.
Je leeft in het verleden, je moet over je toekomst nadenken.
In de toekomst leven is mijn toekomst.
Dat hoeft voor jou niet zo te zijn. Jij bent een man.
En vanavond ben je saai.
Kunnen we niet nog heel even medelijden met onszelf hebben?
Laten we nog wat drinken. - Dat denk ik niet.
Alsjeblieft. - Ik moet gaan.
Dit was zo leuk.
Wanneer zie ik je weer?
Ga je niet naar Engeland? - Dat zou ik nooit doen.
Dat is veel te veel moeite.
Trouwens, ik denk niet dat Jim zou willen dat ik je hier helemaal alleen in LA achter zou laten.
Met mij komt het wel goed. Ik heb alle antwoorden toch?
Wat doe je dit weekend?
Ik denk dat ik heel rustig ga zijn.
Je hebt me nooit echt serieus genomen.
Dat probeer ik, Charley, weet je nog? Lang geleden.
Dat heeft niet echt goed uitgepakt, toch?
Welterusten, Charley.
Slaap lekker.
Patrick, één biertje, en een pakje Lucky Strike.
Het is te warm hier. - Dat klopt.
Sigaret? - Nee, bedankt. Ik rook niet.
Het is echt druk. - Het is zaterdagavond.
Normaal gesproken is het niet zo erg. Meestal pikken de mensen...
hier iemand op en gaan dan naar het strand.
Ja, daar is het behoorlijk heftig.
Het verbaast me dat de politie niet in actie komt.
Is het altijd zo? - Sinds de oorlog afgelopen is.
Eigenlijk is dat geweldig. Een beetje heidens.
Ik ben Jim. - George.
Aangenaam kennis met je te maken. - Ik kan mijn vrienden niet vinden.
Ik moest het huis even uit, en toen kreeg een koud biertje mij te pakken.
Woon je hier in de buurt? - Canyon.
Woon je hier al lang? - Sinds 1938.
Waar kom jij vandaan? - Colorado.
Ik vind het hier echt leuk. Vlak bij het strand.
Misschien blijf ik wel als m'n diensttijd er op zit.
Misschien ben ik wel een beetje een heiden.
Na jou. - Nee.
Sorry.
Wil jij een drankje voor mij kopen?
Ik denk dat ik bezet ben.
Echt spijtig.
Nog een biertje?
Patrick, een fles whisky en een pakje Lucky Strike, om mee te nemen.
Annuleer dat maar, Patrick.
Hallo, Mr Potter.
Hallo, sir.
Wat gaan we drinken? - Whisky.
Goed dan.
Ik kom hier altijd. Ik woon om de hoek. Maar dat wist je al.
In Camphor Tree Lane.
U heeft dat nog altijd bij u.
Ik apprecieerde altijd de kleine geschenken van het leven.
Wat doe je hier dan?
Gewoon een ritje op mijn fiets. - Meer niet?
Ik weet het niet. Was je op zoek naar mij?
Misschien, ik weet het niet.
Ik voel me alsof mijn hoofd vol zit met dingen. - Wat soort voor dingen?
Zoals de dingen waar u het over had in de klas. - Dat is zeker niet belangrijk.
Nee, het is belangrijk. Uw lessen zijn uitstekend.
Maar op een bepaalde manier beginnen we precies altijd te praten over het verleden.
Het verleden zegt me niets.
En het heden? - Ik kan niet wachten tot het heden voorbij is.
Het is een volledig riool. Wel, vanavond is een uitzondering.
Wat is er?
Vanavond, ja. Het heden, nee.
Laten we drinken op vanavond! - Op vanavond.
Als het verleden er niet toe doet, het heden een riool is, wat dan met de toekomst?
Welke toekomst? Cuba kan ons misschien opblazen.
De dood is de toekomst. - Sorry, ik wil niet deprimerend lijken.
Het is niet deprimerend maar de waarheid. Misschien niet in jouw nabije toekomst...
maar we delen het allemaal.
De dood is de toekomst. - U heeft denk ik gelijk.
Als je niet van iemands aanwezigheid geniet, waarom zou dat in de toekomst dan beter zijn?
Ja, dat dacht ik vroeger al. Maar het zit zo: Je weet het nooit zeker.
Kijk maar naar vanavond.
Feitelijk... voel ik me meestal eenzaam.
Ja? - Ja.
Ik heb me altijd zo gevoeld.
We zijn alleen geboren en we sterven alleen. En terwijl we hier verblijven...
zitten we absoluut volledig verzegeld in ons eigen lichaam.
Echt vreemd.
Ik word bang van mijn gedachten.
We kunnen enkel de buitenwereld ervaren, door onze hellende voorstelling ervan.
Wie weet hoe u echt bent. Ik zie enkel wat ik van u denk.
Ik ben precies zoals ik me voordoe.
Als je goed genoeg kijkt.
Weet je, wat het allemaal veel meer waarde geeft...
dat zijn die schaarse momenten dat ik me verbonden voelde met een ander mens.
Ik had een voorgevoel over u. - Had je dat? - Ja, sir.
Ik had een vermoeden dat u een echte romanticus kon zijn.
Iedereen blijft je maar zeggen, als je ouder bent heb je al die ervaring...
alsof het zo fantastisch is.
Grote onzin, ik denk dat ik feitelijk dwazer en dwazer geworden ben.
Echt waar? - Absoluut.
Dus al uw ervaring is nutteloos?
Dat beweer ik niet. Zoals mijn vriend Mr. Huxley zei:
De ervaring is niet wat er met een man gebeurt, maar wat een man daar mee doet.
Laten we gaan zwemmen. - Oké.
Wat? - Het was een test.
Ik dacht dat u blufte over dat dwaas doen.
Toen dacht ik, ik stel voor om iets volledig rampzaligs te doen...
en als hij weerstand biedt en twijfelt, dan weet ik dat hij een zwakkeling is.
Dat deed ik dus niet. Jij wel?
Verdomd niet!
Kom op, sir, ik help u wel.
Kom mee.
Kom op, man!
Sir?
Het is nu genoeg, sir.
Ik ben oké. - Ik niet, ik heb het koud, kom op.
Kunnen we terug naar uw huis gaan, sir? - Natuurlijk.
Waar anders? - Waar anders... Ben je gek geworden?
Wat is er gaande? - Je kunt zo niet naar huis gaan.
We zijn onzichtbaar, wist u dat nog niet?
Ze zouden u niet alleen buiten mogen laten. U komt te makkelijk in de problemen.
Ik word er door aangetrokken. - Uw voorhoofd bloedt.
Da badkamer is op het einde van de gang, als je wil douchen.
Gaat u ook douchen?
Ik voel me goed, ik ben een Engelsman. Wij houden van koude en nattigheid.
We moeten eerst die snee verzorgen. Heeft u verband?
Gaat u kamperen? - Ik ben in orde, echt waar.
Blijf daar zitten, ik ben zo terug.
Kom maar recht.
Doe uw hoofd naar achter.
Ditmaal heeft u niet het excuus om te zeggen dat Mescaline u een wondpleister bezorgde.
Ik denk dat we je moeten bevrijden van die natte kleren.
Jazeker, sir.
Heb je het niet te koud? - Nee, ik voel me prima.
Wil je iets drinken? - Een biertje graag, als u dat heeft.
Ik denk dat we niets anders hebben. Twee biertjes komen er aan.
Woont u hier alleen? - Ja, nu wel.
Ik deelde deze plek ooit met een vriend, hij was een architect.
Gasten van mijn leeftijd dromen van een stulpje zoals dit.
Wat verlang je nog meer? Men laat je met rust, en je komt of gaat wanneer je maar wilt.
Is dat je idee van een perfect leven? - Wat is er, sir. Gelooft u me niet?
Als je zo graag alleen wil wonen, hoe zit het dan met Lois?
Lois? Wat heeft zij er mee te maken?
Ik had de indruk dat jullie samen iets hadden.
Nauwelijks. Ze is wel leuk, en we zijn goede vrienden, maar...
ik denk dat u me gewoon wil vragen of we samen naar bed gaan.
En is dat zo? - Ja, ooit wel.
Waarom maar één keer? - Ik zei niet maar één keer, ik zei: ooit.
Lois, is nu wel het laatste waarover ik wil praten. Hoe laat is het?
Mijn horloge schijnt niet meer te werken.
Wilt u dat ik wegga?
Je maakt zeker een grapje. Haal nog een biertje voor ons.
Is dat een bevel, sir?
Zeker weten.
Zielig.
Zei u iets, sir?
Waarom ben je hier?
Waarom vroeg je op het bureel aan de secretaresse naar mijn adres?
Ik wou u eens op een andere plaats zien, dan enkel op school.
Waarom?
Soms denk ik dat ik gek ben omdat ik de dingen zo anders zie als de anderen.
Het voelt aan, alsof ik met u wel praten kan.
Om eerlijk te zijn, sir, maakte ik me vandaag zorgen over u.
Over mij?
Waarom zou je je zorgen maken? Ik voel me goed.
Ik... Met mij is alles goed.
Een paar keer in mijn leven, had ik momenten van absolute klaarheid.
Gedurende een paar luttele seconden, overheerste de stilte het geluid...
en ik voelde meer dan ik kon denken. Alles leek zo glashelder.
De wereld zag er zo zuiver uit.
Het was alsof alles zijn bestaan kreeg.
Ik kan die momenten nooit laten voortduren.
Ik klamp me er aan vast, maar ze vervagen, zoals al het andere.
Ik heb mijn leven geleid, door die momenten.
Ze brachten me terug naar het heden...
en ik besefte dat alles precies is zoals het voorbestemd is.
En op die manier... gebeurde het ook.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii en Suurtje Gedownload van www.simplyreleases.com