Oké jongens, kom de New York Globe maar halen.
Zorg dat je de sport en de strips niet weer vergeet. En nu wegwezen.
Wie wachten er hier op een krant?
Alsjeblieft, en weg jij.
Waar zijn de anderen? Ik heb niet de hele dag.
We moeten kranten verkopen. Hier.
Vooruit.
Wat is de kop vandaag, Sandy?
'Wereldbevolking naar 2,5 miljard'.
Wat een hoop mensen.
Hoi, Pete. - Dag, Annie.
Te gek.
Sandy.
Extra editie. Wereldbevolking stijgt explosief.
Wij hebben alles erover.
Miss Hannigans weeshuis voor meisjes
Goedemorgen, Annie. - Morgen, Molly.
Ik heb dit voor je.
Zelf gemaakt. Ik heb het deeg zelf gekneed.
Dank je. Wat is de kop vandaag?
'Wereldbevolking naar 2,5 miljard.'
Jeetje. - Dat zei ik nou ook.
We moeten straks in de rij staan voor een ijsje.
Of voor de film. - Of de dierentuin.
Jeetje.
Als er zoveel mensen op aarde zijn...
is er vast wel een gezin dat me wil adopteren.
Dat geloof ik zeker, Molly.
Ik ga maar. Bedankt voor de taart.
Tot morgen.
We moeten haar helpen een gezin voor haar te vinden.
Ben je al klaar met je kranten, Hannah?
Arme Molly. Ongelooflijk dat ze niet bij een gezin woont.
Iemand zoals zij verdient een bijzonder gezin.
Adoptie wordt moeilijker als je te oud bent.
Wat is te oud? - Negen.
Nee toch. Molly is acht.
Arme Molly.
Als ze geen gezin vindt, moet ze altijd bij Miss Hannigan blijven...
en krijgt ze nooit ouders die Kerstmis met haar vieren.
Dan krijgt ze nooit een eigen pony. - Wie heeft dat nou?
Kinderen in boeken. - Maak het niet te erg.
We helpen haar een thuis te vinden.
Kijk, Murphy. Ze zijn gestopt.
Hannah.
Madame Charlotte, handlezeres
Kijk dat nou.
Wat doe je? - Je zei: Kijk.
Geef die man wat geld en schiet op.
Kronkelende kruipers. Speciale aanbieding, tien cent.
Ik heb tien cent van m'n kranten.
Dat mag je van je vader vast niet aan een waarzegger uitgeven.
Dat vindt hij niet erg.
Ik wil me graag een beetje voorbereiden op de toekomst.
Snel.
Er is een probleem. We moeten naar het bureau.
Wat? - Ik heb een agent geslagen.
Hij gaat picknicken met z'n gezin.
Leg je dubbeltje op tafel.
Geef me je hand.
lnteressant.
O nee.
Jemig. - Wat is er?
Ben je van plan om op reis te gaan?
Nee. Misschien naar de bieb of zo.
Ik zie een lange reis met troebel water.
Je moet je familie waarschuwen.
Ze moeten oppassen voor duistere figuren.
Duistere figuren? - Overal om je heen.
Ik zie wezels en water.
En overal moeilijkheden.
Afgezien daarvan ziet je leven er prima uit.
Wezels?
Wat een toekomst.
Kost een poot nog een dubbeltje?
Dag, Mr Asp. Wat doet u?
Mr Warbucks wil dat ik nieuwe koffers koop.
Je gaat op reis.
Op reis?
Kronkelende kruipers.
Papa Warbucks.
Annie, ik was naar je op zoek.
Ga maar inpakken, liefje, we varen naar Londen.
De mouw iets langer.
Papa Warbucks, dat kan niet. - Wat een onzin.
Dit wordt je paasvakantie, een ideale tijd om te reizen.
Nee. - Ik ben bij Mme Charlotte geweest.
Ze heeft m'n hand gelezen.
Ik moet oppassen voor duistere figuren, troebel water en wezels.
Ik heb het ook gehoord.
O ja, Hannah? Als ik zeg kopen, meen ik dat ook.
Ik laat de reis wel doorgaan...
maar ik neem extra maatregelen. Punjab.
Annie en Hannah vertellen me net...
dat er misschien duistere figuren achter ons aan zitten.
Aha. En hoe weten we dat?
Madame Charlotte. - Zij kan in de toekomst kijken.
Ze heeft Sandy's poot ook gelezen. Hij moet uitkijken voor 'n grijze kat.
Sorry, sir.
Madame Charlotte moet wel een gave hebben.
Punjab, wees alert. - Jazeker.
En papa?
Mag Hannah met ons mee? - Als het mag van haar ouders.
En mag Molly ook mee?
Dat moet je Miss Hannigan vragen.
Waarom gaan we naar Londen?
Dus de rijkste man ter wereld wordt geridderd.
Dat is toch niet niks, Rupert?
Zeg Murphy, ik probeer even te slapen.
Als je zo begint...
Hoe begint?
De baas zal heel blij zijn.
Dus we moeten die kleine rode pakken?
Nee.
We maken een reisje naar Londen. Dan pakken we onze man.
Annie is toch een meisje? - Uiteraard.
We pakken haar alleen om bij professor Eli Eon te komen.
De beroemde professor woont bij Warbucks.
Alleen hij kan ons helpen om het plan van de baas af te maken.
Dit is heel gecompliceerd.
Als je je kop maar gebruikt.
We ontmoeten Warbucks en z'n vrienden op het schip.
We pappen aan met de professor, dringen binnen in z'n hut...
en zorgen dat hij ons de juiste informatie geeft.
We kunnen beter wel een oogje op Annie houden.
Hou daar eens mee op. - Sorry, Rupert.
En als de professor niet meewerkt?
Hij werkt wel mee.
Heus wel.
Jongedame, je moet leren om goed op te letten.
Dag in dag uit zal ik je interessante dingen leren.
Als je lerares moet ik ervoor zorgen dat je oplet en altijd naar me luistert.
Hou daar direct mee op.
Omdat je ongehoorzaam blijft...
krijg je extra huiswerk in de voorjaarsvakantie.
Mrs Fowler, Sandy wilde... - Geen gemaar.
Je schrijft 'n verslag over dit boek over middeleeuwse kastelen.
Begrepen?
Huiswerk in de vakantie?
Mrs Fowler heeft zeker geen hart.
Hoe zou Mr Fowler eruitzien?
Ik heb gehoord dat ze geen man heeft.
Hij is allang dood en ze bewaart het lijk in een kast.
Jeminee.
Ze zet hem elke avond aan tafel, zodat ze niet alleen is.
Vreselijk. - En na het eten gaan ze schaken.
Ze zet met zijn hand alle rode stukken op de verkeerde plek.
Arme Mr Fowler.
Grapje.
Annie, je fantasie brengt je nog eens in de problemen.
Klop jij maar.
Doe jij maar.
Ik wil niet kloppen.
Waar zijn we nou bang voor? Het is maar...
nou ja, Miss Hannigan.
Kijk nou.
Als dat niet dat rijke meisje en haar vriendin zijn.
Dag, Miss Hannigan. - Fijn om u te zien.
O ja?
Waarom zijn jullie terug bij Miss Hannigans fraaie tehuis?
We missen u, Miss Hannigan.
We missen al het plezier uit de tijd...
dat we vloeren boenden en wc's schoonmaakten.
Natuurlijk doen we dat.
En omdat u ons zoveel fijne dingen liet doen...
willen we u graag terugbetalen.
Als we eens een hele week een deel van uw last overnamen?
Ik snap het niet. - We zijn bereid om Molly...
voor een hele week mee te nemen naar Londen.
Dan bent u van haar af. Een week lang een zorg minder.
Wat denkt u daarvan, Miss Hannigan?
Wat ik daarvan denk?
Dit denk ik ervan:
Ze is nog gemener dan ik me herinner.
We moeten Molly op een of andere manier mee kunnen krijgen.
Ik wil een paasdiner op elke tafel in New York.
Hoor je me? Mooi.
Annie, fijn dat je er bent. Ik krijg de professor niet uit z'n kamer.
Heeft hij geen zin om naar Londen te gaan?
Hij is een groot geleerde, maar geen groot reiziger.
Hij is nooit verder van huis geweest dan bij ons thuis.
Eli.
Het wordt geweldig.
Weet je nog? We gaan naar de Eoniet-fabriek.
We gaan kijken waar je uitvinding Eoniet wordt gemaakt.
Je bent mijn held, professor Eon.
Wat wil ik graag de gezichten zien als ze de vader van Eoniet zien.
Het product dat beter is dan plastic of rayon.
Zo goed dat het over twee jaar in geen huis meer ontbreekt.
Maar als zo'n product in verkeerde handen komt...
kan het de wereld vernietigen.
Kronkelende kruipers, klopt dat?
Niemand krijgt de ingrediënten.
Alleen de professor kent ze, en we wijken niet van z'n zijde.
Eli, je moet mee.
Goed dan.
Annie, ik ben hier.
O, het is Hannah.
Ik moet haar helpen met...
hele bijzondere bagage.
Wat voor bijzondere bagage?
Wacht maar tot je haar ziet. Het is een prachtig schip.
Dank u wel. Dat was het.
Gaat het? - Prima.
Maar ik maak me zorgen om...
Hannahs bagage.
Zit daar maar niet over in.
Dit is het meest efficiënte schip ter wereld, de Queen Mary.
Ze behandelen elke koffer als een pasgeboren kind.
Kom op, meiden.
Neem me niet kwalijk.
Pardon. - Pas op. Deze kant op, graag.
Lieve hemel.
Pardon. Dank u. - Mogen we een foto maken?
Pardon.
Eentje maar. - Prachtig. Dank u.
Wat een prachtdag voor de grote zee.
Dat is een goede. - Dank u.
Wie was dat? - Zie je wat je mist als je niet reist?
Kom, meiden.
Stop. Stop.
Stop, een verstekeling.
Een verstekeling.
Niet afvaren, wacht.
Een verstekeling.
Wacht.
Is dat niet Miss Hannigan?
lnderdaad.
Ze komt ons uitzwaaien.
Laat het schip niet vertrekken. Verstekeling.
Wat zegt ze daar? - Volgens mij zegt ze...
'een mededeling'.
Stop, verstekeling.
Dag, Miss Hannigan.
Bon voyage.
Maak open.
Molly.
Blij om je te zien. - Blij om iets te zien.
Hoe was het? - Ik werd er misselijk van.
Al dat geschud heen en weer. Ik heb toch niet in de lucht gehangen?
Wil je overgeven? - Ik wil alleen wat frisse lucht.
Terug in de kist.
Hallo.
Ik kom zeggen dat de lunch klaarstaat.
Prachtig.
Lunch, Hannah. - Prachtig.
Waren jullie niet met z'n drieën?
Z'n drieën?
Nee, alleen Hannah en ik.
En Sandy natuurlijk.
Wat is dat? - Sandy.
Wat, de hond?
Ja, hij heeft een koutje.
De zeelucht zal hem goeddoen. Tot bij de lunch.
Lunch? Ik rammel.
Ik zal wat voor je meenemen. En ook voor jou.
Doe wel de deur op slot. - Oké.
Jeetje.
Waar is professor Eon?
Die voelt zich veiliger in z'n hut. Geleerden zijn een bijzonder volkje.
Foto, mevrouw. - Moment.
Enig. - Neem me niet kwalijk.
Neem me niet kwalijk. - Wegwezen.
Pardon. - Pardon, dames eerst.
Dank u wel. Moment, ik ken uw gezicht.
Ik ken u. - O ja?
U bent Oliver Warbucks.
lnderdaad.
Ik ben al zo lang een bewonderaar van u.
Ik zeg niet hoe lang, want dan weet u hoe oud ik ben.
En dat kunnen we niet hebben, toch?
Zegt u maar Oliver. - Oliver.
Telefoon voor u, Mr Warbucks.
Momentje. - Uiteraard.
Ja, natuurlijk.
Geef de kinderen in China de beste schoenen die er zijn.
Pardon. Hoe is uw naam?
Lady Edwina Hogbottom.
Aangenaam, lady Hogbottom. Is lord Hogbottom ook aan boord?
Je regrette... Wijlen lord Hogbottom ligt ónder ons.
Onder? - Hij is jaren geleden vergaan.
Wilt u met m'n familie dineren bij de kapitein aan tafel?
Met de rijkste man ter wereld, dat is me een eer, Oliver.
Dit zijn m'n dochter Annie en haar vriendin Hannah.
Wat een lieve meisjes. Bent u ook zo dol op kinderen?
Bent u niet dol op volwassenen?
Murphy, wat loop je daar rond te sluipen?
Dat moest van je.
Met mij, Murphy. Je moet samen met mij rondsluipen.
Niet zo dichtbij.
Klop op de deur.
De kapitein heeft vast veel verhalen over verdwenen dingen.
Zeker, we hebben allerlei verhalen over gevonden voorwerpen.
Lieve hemel.
Jullie hebben vast honger. - Wat?
O, dit.
Dat is voor Sandy, m'n hond.
Toch, Hannah? - Ja, voor Sandy.
Ik voer hem liever niet in de eetzaal. Dat stoort sommige mensen.
Dus ik dacht, ik neem wat eten voor hem mee.
We geven Sandy z'n eigen voer wel.
Ober, breng Miss Warbucks een groot bord voor de hond.
Dank u wel.
Kinderen zitten vol verrassingen.
Hebt u kinderen?
Nee, niet bepaald.
Geen kinderen.
Een bord voor de hond, jongedame.
Wie is daar?
We zoeken professor Eon.
Dan hebt u hem gevonden. - Bingo.
We zijn van het welkomstcomité van de Queen Mary.
O ja?
We willen met u praten over de activiteiten aan boord.
Sjoelen, kaarten...
en nachtelijke bals...
waar u de dames aan boord kunt ontmoeten.
Dames?
Er zijn talloze dames die graag een vrijgezel als u willen ontmoeten.
Een bot?
We hebben een aardappel. - En een stuk kip.
Ik weet niet, hoor.
Verstekeling zijn is niet zo romantisch als in de verhalen.
We zullen een echt diner voor je meenemen.
Wat is dat? - Laat me met rust.
Het is professor Eon.
Wie bent u? - Ik ben Murphy.
Ik ben Annie, en professor Eon is een vriend van me.
Ik eis dat u me binnenlaat.
Dat kan ik niet doen.
Ik kan hem wel foppen, hij is niet zo snugger.
Laat mij maar even.
Hoeveel is twee keer twintig?
Twee keer twintig? - Dat zei ik, ja.
Dat is een boel. Een heel groot getal.
Hij is dom. - Goed zo, Molly. We hebben hem.
Pardon.
Kunt u het licht in m'n hut aan doen?
Het is donker en ik durf er niet in.
Welja.
Eén plus één is twee, toch. - Sandy, kom.
Zeg tegen papa Warbucks dat er duistere figuren rondlopen.
Duistere figuren.
Er zijn duistere figuren aan boord.
Duistere figuren?
Verschoont u mij. Asp, Punjab, kom mee.
Professor Eon. - Gaat het wel?
Mr Warbucks, professor Eon zit daar. - Dank je, Molly.
Molly, wat doe je hier?
We wilden u verrassen.
Dit handel ik later wel af.
Asp, de deur.
Achter hem aan.
Wat is er met jou? - Ik moest vermenigvuldigen.
Wat?
Deze kant op.
Een valstrik. - Wat voor valstrik?
Man overboord. - Hemel.
Man overboord.
Nee toch. - Murphy.
Wij zijn het.
Kom, Murphy.
Zijn ze dat?
Vast wel.
Nee.
Gaat het? - Wat?
Ja hoor...
prima. Maar ik heb een hekel aan problemen.
Verdrinken is alleen zo vervelend en nat.
Het gaat best.
Kom je nog?
Hier.
We kunnen ons hier verstoppen. - Waar zijn we?
We zijn niet alleen.
Wat jou betreft, Molly... - Ja, Mr Warbucks?
Meegaan als verstekeling is verboden, weet je dat?
We moeten je terugsturen zodra we aanleggen.
En dan reken ik ook af met jullie.
Duidelijk?
Niet te geloven dat we in Londen zijn.
Een stad met historie op elke hoek. - Wat is dat?
Dat is nou Buckingham Palace.
Ik heb tenminste Buckingham Palace gezien.
Je weet dat ik je morgen moet terugsturen.
Ik weet het. - Maar dat doe ik niet.
Dat doet u niet? Maar aan boord zei u...
Ik heb eens nagedacht.
Na Molly's hulp bij het achtervolgen van die duistere figuren...
verdient ze wel een beloning. Ik stuur een telegram.
Dank u, papa Warbucks. - Dank u wel.
Maar bij de volgende escapade wordt er wel iemand gestraft.
Ja, Mr Warbucks. geen escapades meer.
Alstublieft, de hele zesde etage.
Hier, uw berichten. Er is er een van premier Churchill.
Ik heb hem zelf gesproken.
Goede vent, Winston.
Maar hij kan totaal niet kaarten.
Kom mensen, op naar onze kamers.
Jemig, wat mooi.
Met complimenten van de directie.
Bent u verkouden? - Ik heb een koutje gevat.
Ik heb een verrassing voor jullie. Van de directie.
Dit doen ze alleen voor hun meest bijzondere gasten.
U komt me heel bekend voor.
O ja?
Hebt u eerder in het Savoy gelogeerd?
Nee. - Dan kennen we elkaar niet.
Kijk eens naar je uitzicht.
Tot ziens, ik moet ervandoor.
Eet smakelijk.
Dank u. En doe iets aan uw verkoudheid.
Ik ken hem toch ergens van.
Missie volbracht, baas.
Dan heb je eindelijk eens iets goed gedaan.
Vreemd genoeg was er nu eens geen shakespeareaanse tragedie...
die je afhield van het uitvoeren van een simpele opdracht.
Ik heb het gedaan. Ze zitten allemaal in dromenland.
En dan roepen we drie keer hard hoera.
Ik word maar niet warm.
Ik moet 24 uur in bed blijven.
Je mag je hele leven in bed liggen als we hiermee klaar zijn.
Ik wil gewoon koningin worden. Is dat zo erg?
Maar er zijn al een koning en koningin.
Dat weet ik, hersenloze.
Maar ik ben een Hogbottom.
Vele jaren geleden stal de koning de kroon van m'n familie.
En nu wil ik hem terug.
Er stroomt koninklijk bloed door m'n aderen, Murphy.
Hoor je het niet pompen?
Ik ben de laatste Hogbottom die dit kan rechtzetten...
en niemand houdt me tegen.
Ik hoor een kroon op m'n hoofd en een scepter in m'n hand te hebben.
We hebben alleen dat stomme Eoniet nodig...
om m'n perfecte plan ten uitvoer te brengen.
Het scheelt bijna niks. Ik ruik het gewoon.
Over een half uur slapen ze.
Dan kunnen we het Eoniet pakken.
Hallo, Winston. Met Oliver Warbucks.
Hoe gaat het, ouwe jongen?
Zin om geld te verliezen met een potje hartenjagen?
Ja, ik neem m'n portemonnee mee.
Tot gauw dan, Winston.
Die is zuur.
We eten later wel, we gaan naar Hyde Park.
Moeten we het niet zeggen?
Papa slaapt. We zijn terug voor hij wakker wordt.
Molly, Sandy, kom. We gaan.
Kom, Sandy.
Dank je.
Ik wil even gaan liggen.
Slaap later maar, Molly. Dit is Hyde Park.
Daar is Peter Pan.
Ja, J.M. Barrie schreef het hier in Londen.
Het gaat over echte jongens.
Peter Pan en de verloren jongens is prachtig.
Het waren wezen, net als ik.
Ze is zeker doodop.
Ze ligt op onze wicket.
Ze is zo uitgeput dat ze geen minuut meer kan staan.
Het park is groot. Ga daar maar honkballen.
Honkballen? Waar heb je het over?
Je hebt een knuppel en een bal.
Maar je knuppel is helemaal niet orde.
We komen hier cricket spelen.
Ben je Amerikaans? - Ja, ik ben Annie.
Mooi. Ik ben Michael.
En ik Hannah. - En ik wil spelen.
Wil je spelen? - We weten niks over cricket.
Luister, het is simpel.
Er is een slagman in het veld. Eén voor elke wicket.
De bowler gooit de bal, de slagman slaat...
en rent naar de crease waar de slagman stond.
Weet je, we spelen gewoon.
Mag ik Mr Warbucks spreken?
Geen gehoor?
Dank u.
Je hebt hem verkeerd vast. - Zo houd ik hem vast.
Dat is verkeerd. - Gooi de bal maar.
Wauw, wat een slinger. - Geweldig, nu zijn we klaar.
We kunnen tikkertje doen. - Dat doe ik niet.
Ik ga een andere wedstrijd zoeken. Ga je mee, Michael?
Nee, ik blijf nog even.
Oké Molly, wakker worden.
Opstaan, Molly.
Molly?
Ik krijg haar niet wakker.
Ze ademt wel, dus ze leeft. We brengen haar naar mijn huis.
We mogen niet met onbekenden meegaan.
We wonen hier. M'n moeder kan goed zieke kinderen helpen.
Molly is ziek, we moeten wel.
Waren ze niet met z'n drieën?
Oké, professor...
waar bewaar je je geheimen?
Dank je. - Waarvoor?
Ik wist dat het er drie waren.
Mr Warbucks wil u vast wel even spreken.
Mij.
Hé, Michael. - Johnny, is mama thuis?
Wie zit er in die wagen?
Een Amerikaans meisje. - Van wie is die wagen?
Geleend van Mrs Woods, bij het park.
Deze kant op, gauw.
Je broer?
Mam, ik ben thuis.
Je moet een paar van m'n broers leren kennen.
Zijn er nog meer? - Nog één, die is op z'n werk.
Je moeder is vast uitgeput.
Oké, van wie zijn deze? Van lan of van Johnny?
Kunt u ons helpen? Onze vriendin hier is ziek.
Jullie zijn vrienden van... - Van mij.
Annie en Hannah.
En Sandy.
Michael, haal eens wat vlugzout.
Geen koorts, haar kleur is goed.
Ze redt het wel.
Een kopje thee zal wel helpen.
Wil je haar ouders bellen?
Molly heeft geen ouders. - Ze is wees.
Kijk, de verloren jongens.
Molly, gaat het?
Ik weet niet. Het is alsof ik heel lang heb geslapen.
Dat heb je ook. - Henry, kijk eens wat ik vind.
Ik ben Annie. - En ik Hannah.
Dan ben ik Molly. Ik heb nog nooit zoveel jongens tegelijk gezien.
Waar ben ik? - Nou, dit is Michael.
We kwamen hem tegen in het park. En dit is z'n familie.
Wat is er aan de hand? - Hoe is het gegaan?
Heb je die baan? - Nee, ze hadden me niet nodig.
Kom, ik wil je voorstellen aan een paar meisjes.
Dit zijn Annie en Hannah. - Dit is m'n man, Mr Webb.
En dit is Molly. Ze is wees.
Dag, Molly.
Mr Warbucks.
Dag Winston, tot vanavond. Bedankt voor het potje.
Sir? - Nog berichten?
Alstublieft.
Punjab. Je hebt vrienden gemaakt.
Dit zijn geen vrienden, het zijn lastpakken.
Die van het schip. - Alweer?
Iemand heeft Eon en Asp in slaap gebracht en de meisjes zijn weg.
En deze twee lopen te rotzooien in m'n kamer.
Weet je waar m'n dochter is?
Echt niet.
Hou ze vast tot ik terug ben.
Punjab, we gaan Annie zoeken.
Kijk.
M'n voet.
Hou ze tegen.
De auto is bij de garage. Bel een taxi.
Oliver, wat een heerlijk toeval.
Annie is zoek. Mogen we je auto lenen?
Zoek?
Welja, natuurlijk.
Lady Hogbottom?
Hoe bedoel je, 'Annie is zoek'?
Weet je zeker dat ze niet gewoon slaapt?
Punjab, we gaan.
Sandy.
Kom.
Hartelijk bedankt. - Heel graag gedaan.
Kom nog eens terug.
Dag, jongens.
Tot kijk.
Ik wist zeker dat ze hierheen zou gaan.
Ik weet niet waar ze kan zijn. Ze was vast uitgeput.
Niet mijn Annie, die wordt nooit moe. Rijden maar.
Miss Hannigan stapt altijd met het verkeerde been uit bed...
stormt m'n kamer binnen en roept, Molly, opstaan.
En...
Weet ik het, ga de kat wassen.
Erg grappig, Molly. Waar moet ik jullie heen brengen?
Naar papa Warbucks in het Savoy.
Oliver Warbucks?
De rijkste man ter wereld? - Dat is m'n vader.
Dat is heel interessant.
de Gevleugelde Wezel
We stoppen maar even. Michael, ga je mee?
Goed.
Doe dit maar terwijl ik weg ben.
Vergelijkingen? Ik kan amper rekenen.
Het is hier warm.
Even opfrissen.
Goh, hij zit zeker klem.
Zeker per ongeluk op slot gedaan.
Weten we dat wel zeker?
Hemel, wat bedoel je?
Waarom zijn ze onderweg gestopt?
Waarom deden ze dat niet op de terugweg?
En waarom bij een pub die de Gevleugelde Wezel heet?
Wezel? - Precies.
Michael en Mr Webb weten dat we bij Warbucks horen.
Ze weten dat papa Warbucks veel geld heeft.
Bedoel je dat ze ons willen ontvoeren?
Michael en Mr Webb niet.
Ik hoop maar dat ik me vergis.
Maar we mogen Mme Charlottes waarschuwing niet negeren.
Weet je nog? Ze waarschuwde voor duistere figuren...
troebel water en wezels.
Michael en Mr Webb zijn geen duistere figuren.
Dat wil ik niet afwachten.
Zet je schrap, meiden. Kom maar mee. - Kom op.
Achter ze aan.
Annie.
Kronkelende kruipers. Het is papa Warbucks.
Annie.
Wat is er? - We werden bijna ontvoerd.
Door wie?
Door jou. - Wilden jullie haar ontvoeren?
Nee, we brachten haar juist terug.
Ze sloten ons op in hun wagen.
Dat slot zit al maanden vast. Ik wilde het repareren.
En wie is hij dan?
Annie, dit is onze vriend Jimmy Enright.
Hij wilde me een baantje geven na school.
We zijn jullie gevolgd zodat jullie niet zouden verdwalen.
Oei.
Sorry dat m'n dochter zich zo vergiste.
Kan ik iets doen om het goed te maken?
Mr Webb zei dat ze werk zochten.
Kom morgen maar naar de Eoniet-fabriek.
Dan zoek ik goed en leuk werk voor jullie.
Dank u. Hartelijk dank, Mr Warbucks.
Het spijt me heel erg.
Geeft niks, Annie. We snappen het wel.
Tot kijk, allemaal.
Tot kijk.
Moesten je vrienden niet rusten na die lange reis?
Nee, ze wilden per se de stad in.
Annie.
Na deze escapade heb je wel wat stilte nodig...
om je fantasie te overpeinzen.
Dus je kunt nu mooi je huiswerk afmaken.
Huiswerk op vakantie in Londen?
Daar klopt niks van.
Kerkers en geheime tunnels.
Waarom moeten we dat eigenlijk weten?
Niemand stopt nog mensen in kerkers.
Wie kan dat betalen?
Jeetje, kijk eens.
Dit moet wel een heel slecht mens geweest zijn.
Ze hadden een kerker zonder ramen en met één deur.
Als die dicht was, kwam er geen licht binnen.
Het was pikdonker.
Je liep op eigen risico rond omdat er overal vallen stonden.
Wat vreselijk.
Je had spijkers op de vloer, messen aan de muur...
en alligators en slangen in de kuil.
O, geen slangen. Daar wil ik niet aan denken.
Ze waren er wel.
De cocktailparty begint over een half uur. Hoe zie ik eruit?
Knap, papa.
Als ik weg ben, moeten jullie wat rusten. Punjab bewaakt de deur.
Moeten we bewaakt worden? - Gewoon, uit voorzorg.
En probeer jij je fantasie een beetje in toom te houden.
Alsjeblieft, Annie.
Geen zorgen, ik heb m'n lesje geleerd.
Ik kan niet gaan. - Natuurlijk wel, Eli.
Ik doe je das wel.
Was ik maar zo'n flitsende figuur als jij, Oliver.
Waar heb je je broek vandaan?
Sears & Roebuck.
Mr Roebuck heeft goed werk geleverd. Je ziet er prima uit.
O, mooi zo.
Wat een schatje, hè?
Sir Percy, Oliver Warbucks. Leuk om u te zien.
Hoe maakt u het? - Goed.
Leuk om u te zien.
Prachtige avond.
Neemt u me niet kwalijk. Pardon, heren.
George, Oliver Warbucks. Goed om u te zien.
Dank je. - Goedenavond, Oliver.
Je ziet er uitermate knap uit.
Dat wilde ik ook van jou zeggen, maar dan met het woord 'enig'.
Dank je. En de bijzondere professor Eon.
U ziet er flitsend uit.
Ik ben een bewonderaar van u.
Uw brein fascineert me.
Hij komt er niet vaak uit.
Wat geeft dat? Hij is een genie.
Ik schaam me dood vanwege Michael en Mr Webb.
Hoe kon m'n fantasie zo op hol slaan?
Zou Michael nog met me willen spelen?
Ze zijn het vast alweer vergeten.
Ze lijken zo'n aardige familie.
Stel je voor dat je zoveel broers hebt.
Dat kan ik niet.
Hannah, jij bent de enige met een broer. Hoe is dat?
Rumoerig.
Jongens maken lawaai en zijn heel slordig.
En ze pesten je en kietelen je tot je bijna stikt.
Zelfs als je genade roept, gaan ze nog door.
In de bioscoop eten ze al je popcorn op...
drinken al je frisdrank en klagen nog dat ze honger hebben.
Hopelijk zijn echtgenoten niet zo.
Die zijn nog erger, schijnt het.
Gelukkig heb ik geen broer.
Ach, mij lijkt het wel wat.
Telefoon voor Oliver Warbucks.
Via de radio bereik je wel veel mensen, maar televisie heeft de toekomst.
Ja, tot uw dienst.
Tot binnenkort.
De president heeft overal ogen.
Het lijkt de professor geweldig...
om in m'n kasteel te logeren tot de ceremonie.
De professor kan zelf prima beslissen.
Het zou fijn zijn als je dochter en haar vriendinnen ook kwamen.
Lady Hogbottom... - Oliver.
Je hebt geen idee van de gevaren in de stad.
En je opvallende dochter zou veel veiliger zijn in m'n kasteel.
Je zult wel gelijk hebben.
En de professor ook. Hij wordt vast achtervolgd.
Gewetenloze mensen die z'n werk ten kwade willen aanwenden.
Professor?
Goed, dat is dan besloten.
Professor, doe of u thuis bent in m'n kasteel.
En moge het u inspireren tot nog groter dingen.
Derwood. Charity.
Ik heb je nodig.
O, lieve hemel.
Hoe kom jij zo vuil? Charity.
Ik kom, lady Hogbottom.
Charity, we verwachten gasten.
O ja? - Ik hou van mensen, Charity.
We moeten het kasteel klaarmaken. Het is een zwijnenstal.
Waarschuw de bedienden.
Welke bedienden?
Hebben we dan geen bedienden?
U hebt ze allemaal ontslagen. U vond ze waardeloos.
O, die bedienden. Is er niet één over?
Derwood. - Waar is die?
Derwood?
O, lady Hogbottom. Thee?
We moeten opruimen. M'n gasten kunnen elk moment komen.
Krijgen we gasten, hier?
Dat zegt ze.
Waar is m'n zoon?
Hij eet een broodje in de salon.
Een broodje?
Hoorde je dat? - Wat?
Niks.
Dit is vast heel spannend voor je.
Eindelijk zie je de bouw van de Eoniet-fabriek.
En dan naar lady Hogbottom.
Daar is het.
De wereld die professor Eli Eon geschapen heeft.
de toekomst is hier Eoniet
Fijn om u te zien.
Ik wil u voorstellen aan professor Eon.
Waar is hij?
Eén momentje.
Raad eens? - Hoi, Michael.
Je ziet er professioneel uit.
Ik zit nog niet in het lab, maar het zou kunnen.
Is Mr Webb hier? - Hij staat daar.
Hij leert een machine bedienen. Hij werkt graag met z'n handen.
Kom, ik wil jullie voorstellen aan professor Eon.
M'n gasten komen zo.
Ik wil u allen bedanken voor uw harde werken.
Het is niet onopgemerkt gebleven.
U krijgt er niks voor, maar het is wel opgemerkt.
Ik heb één verzoek, Rupert. - Ja, moeder?
Jullie blijven weg tot Warbucks en de man met de pluim weg zijn.
Dankzij jullie stomheid kennen onze vrienden jullie maar al te goed.
Derwood.
Wil er iemand thee?
Kwantum. Een vaste, elementaire eenheid van energie.
Ken je dit?
Volgens de kwantumtheorie wordt energie in doses uitgestraald.
Dat klopt.
Werk je hier? - Ja, professor.
Ik ben Michael Webb. Fijn om u te leren kennen.
M'n vader zou u dolgraag de hand schudden.
Werkt hij hier ook?
Aardig joch.
Mag hij mee naar het kasteel? - Natuurlijk.
M'n gasten.
Geëerde gasten, welkom allemaal op kasteel Hogbottom.
Oliver, m'n beste, welkom in m'n nederige stulpje.
Edwina, het is schitterend.
In elk geval groot.
Annie, liefje, wat fijn om je weer te zien.
Je hebt de hond bij je. - Die gaat overal mee naartoe.
Dit is Michael Webb, een slimme jongen uit de fabriek.
Slim. Dat is mooi.
Ik heb nog nooit een kasteel gezien. Alleen Buckingham Palace.
Buckingham doet pijn aan je ogen.
Het is niet eens een kasteel. Het staat er zo vervallen bij...
dat je het beter kunt opblazen en herbouwen.
Waar is de professor?
Prachtig hier, lady Hogbottom.
Professor, ik ben zeer vereerd door uw aanwezigheid.
Ik heb een speciale kamer voor u...
waar u ongestoord kunt werken.
Edwina, wat aardig van je.
Je kunt niet aardig genoeg zijn.
Thee? - Nee, ik moet terug.
Diner met de premier? - Met de koning en koningin.
Pardon. Een kleine irritatie die ik kwijt moet.
Goed. Mr Asp komt je vóór de ceremonie halen.
Veel plezier.
Vraag het lady Hogbottom als je nog wat nodig hebt.
Braaf zijn, professor.
Zullen we naar binnen gaan? Ik heb hele leuke plannen voor ons dagje.
Hannah. Ik zag net...
Dat kan niet.
Dit is m'n betovergrootvader, Henry Hollingsworth Hogbottom.
Een briljant militair, maar helaas verdwaalde hij...
en belandde in het kamp van de vijand.
Een slecht kompas, schijnt het. - Tragisch.
Professor, mag ik de hand van een genie eens vasthouden?
Lady Hogbottom.
Eoniet is een van de wonderen van de 2oe eeuw.
En ik houd de hand vast van de man die het geheim bewaart.
Ga uw gang, lady Hogbottom.
Pardon. Mogen we buiten gaan spelen?
Willen jullie naar buiten?
Ja, mogen we weg?
Van mij wel.
Maar jullie mogen absoluut niet naar de achtertuin.
Ik heb bijzondere rozen, en die mogen niet vertrapt worden.
Begrepen? - Ja, lady Hogbottom.
Annie?
Niet in de achtertuin. - En ik meen het.
En nu terug naar u, m'n onwillige genie.
Er is iets aan lady Hogbottom wat ik niet vertrouw.
Niet weer die fantasie van je.
Ik heb gewoon zo'n gevoel.
Daar zijn ze weer. - Wie?
Die kerels van het schip. We volgen ze.
Over wie heb je het?
Duistere figuren. We zijn omringd door ze.
Ze heeft gelijk, ze zijn het.
Lanceren en snel wegwezen hier.
De lancering is morgenochtend.
Lancering?
Kom, we moeten weten waar ze het over hebben.
Als m'n man zo was geweest als u was ik een gelukkig mens.
Elke man zou gelukkig zijn als hij uw man was.
Dat heb ik altijd gedacht.
Ziet u dat?
Zeker m'n fantasie.
En nu terug naar u, m'n onwillige genie.
Kronkelende kruipers.
Dat is een raket.
Ongelofelijk.
Het lijkt wel een gestolen raket om hele dorpen te verwoesten.
Wauw, een echte raket.
Hij moet om 8.oo uur ontploffen. - Ontploffen?
Wanneer is dat? - Heel gauw.
Wat doet hij in haar achtertuin?
Jullie luisteren slecht, hè kinderen?
Ik heb jullie wel gezien.
Dan zijn we één grote, blije familie.
Waar is de professor? - In m'n lab, waar hij thuishoort.
Wat gaan jullie doen met die raket?
Ik ga Engeland een heel ander gezicht geven...
en niemand houdt me tegen.
Grijp ze.
En pak dat mormel. - Als je Sandy maar niks doet.
Niks aan de hand, blijf maar bij me.
Kijk nou, brave meid.
Als je meewerkt, doe ik je geen kwaad.
Breng die slimme jongen bij de professor.
En als je heel erg lief bent...
krijg je misschien wel een plekje aan m'n hof.
Hof?
Waar brengt u ons naartoe?
We zetten jullie in ons speelkamertje.
Naar binnen.
Vooruit.
Naar binnen.
Veel plezier.
Hoe kom je daaraan?
Hij lag op tafel, en ik was Charity te snel af.
O jee, een kerker. Hoe is dit mogelijk?
Dit is de 2oe eeuw.
Ik wil terug naar Miss Hannigan.
We moeten onze kop niet verliezen. - Zeg dat niet.
Ik lees over kerkers voor m'n huiswerk en er is altijd een geheime uitgang.
Als er maar geen slangen zijn.
Dat weet ik zeker.
Nooit gedacht dat het zo zou aflopen.
Ik dacht dat ik kinderen zou krijgen, zou reizen...
journalist en chef-kok zou worden.
Het had een mooi leven kunnen zijn.
Hannah, kalm.
Hoe kan dat nou? Ik word opgegeten door gifslangen.
Ze zitten in een kuil en kunnen er niet uit.
Maar wij wel.
Als we de geheime deur maar vinden.
Het is zinloos. Molly heeft overal geduwd.
Er is geen deur. - Toch gaan we door.
Huiswerk is altijd waar.
Denk ik niet.
Ziedaar m'n dilemma.
M'n raket is klaar voor de klap, maar heeft geen voortstuwing.
En daarom bent u hier, professor.
Ik heb alleen wat Eoniet voor in de tank nodig.
Dan verwoest m'n raket Buckingham Palace...
en iedereen erin, en vollà.
De Hogbottoms zijn terug op de troon, waar ze thuishoren.
Ik doe het niet.
Weet u wel met wie u te maken hebt?
Rupert.
Ga Annie halen.
Oké, Punjab. Eens kijken of je nu vier munten kunt oplichten.
Dat is m'n laatste kwartje. - Stil.
Ik zeg geen woord meer.
Ochtendmagie, Punjab. - Vier munten, Mr Warbucks.
Uitstekend.
Sorry dat ik je concentratie verstoorde.
Dat is het niet.
Kijk de krant eens.
En kijk nu hiernaar.
Het zijn die schurken, en lady Hogbottom kent ze.
Volgens het artikel is een van hen haar zoon.
We zijn beetgenomen.
Hopelijk zijn we niet te laat.
Kronkelende kruipers.
Wat is dat?
Goed gedaan, Sandy.
Molly, word wakker.
Hannah, word wakker.
Kom, wegwezen.
Niks. Waar zijn ze?
Ze zijn niet hier.
Moeder zal niet zo blij zijn.
Zoek die apen. De ophaalbrug is dicht.
Ze gaan vast naar de toren.
Kan me niet schelen dat je hoogtevrees hebt. Ga ze zoeken.
Je bent zo streng.
Ik ben zo terug. Denk maar eens na over uw keuzes, professor.
Uw tijd verstrijkt.
Stel je voor dat je de koninklijke familie te gronde richt.
Een eeuwige zwarte bladzijde.
Als een kasteel niet prima wordt onderhouden...
kunnen sommige delen instorten van ouderdom.
Kom nou. - Ik kan het niet.
Het is hier vreselijk.
Het uitzicht is mooi.
Hierheen.
Zeg, is dat niet de professor?
Moeder.
Vooruit.
Moeder.
Moeder, daar is de professor.
Murphy, haal me naar binnen.
Murphy, haal me binnen.
Ik doe m'n best.
Hijs me op.
Murphy, haal me naar binnen.
Daar is de professor. Murphy, trekken.
Laat me niet los. - Ik heb je.
Ik glij weg. - Niet waar.
Murphy, haal me naar binnen.
Je bent er bijna, Rupert.
Hijs me omhoog. - Dat doe ik.
De ratten, Murphy. - Waar?
Murphy.
Hemel.
Rupert.
Verdorie, Rupert, moet je nu gaan zwemmen?
Hier kun je er niet uit.
Michael, kom op.
Rupert, gaat het?
Charity. Jij geeft om me. - Altijd al.
Kom, we moeten hier weg.
Klopt.
Ik wil moeders hulpje niet meer zijn. Ik heb in een vriezer vastgezeten.
Ik ben mishandeld door een grote lndiër.
Ik heb bijna een dode rat opgegeten.
M'n moeder wil koningin worden.
Tijd om te vertrekken.
Maar hoe komen we aan geld?
We gaan.
Kan het traject worden veranderd zodat hij boven zee ontploft?
Ja, maar dat kost tijd. - Waar gaat hij nu heen?
Buckingham Palace. - Kronkelende kruipers.
Wat een slecht mens.
Niet slecht, vastberaden. - Laat haar los.
Oké professor, ga mee met die slimme jongen.
Als die raket niet binnen een uur gelanceerd is...
krijgt dit meiske een heel vervelend ongeluk.
Kom.
We lopen vanaf hier.
Ik wil geen aandacht trekken, maar we moeten doorlopen.
Eoniet
Waar is de slimme jongen?
2o plus 2o is 4o.
We moeten terug naar de raket.
Michael.
Hier zijn de berekende trajecten naar zee. Veel succes.
Jij en Hannah blijven hier, zodat lady Hogbottom jullie ziet.
Sandy.
Je hebt een hele nare werkgever.
Laat me los, man met de pluim.
Allereerst vertelt u ons waar u heen ging, Mr Hogbottom.
Als u het moet weten, ik liep weg van huis.
Een souveniertje.
Uit met die spelletjes. Wat gebeurt hier allemaal?
M'n moeder wil koningin worden.
Koningin?
Waar wacht je op? Lanceer die raket.
Hoe durf je m'n plan te verpesten.
Goed dan, u laat me geen keus.
Dus bouwden we de raket, en hij wordt vanochtend gelanceerd.
Zo is het wel genoeg.
Punjab, het juweel.
Bind ze vast en bel Scotland Yard.
We moeten Annie en Engeland redden.
Snel. Als we hem niet over zee kunnen laten gaan...
worden we aan gruzels geblazen.
Kronkelende kruipers. - Annie, help me.
Dat is Molly. Ga haar redden. - Maar...
Dit lukt wel.
Gruzels.
O jee.
Kom op, meisje.
Ik doe je geen pijn. Kom maar.
Kom op.
Maak dat je wegkomt.
Anders zul je het berouwen.
Michael.
M'n raket.
Heus, de meeste mensen in Engeland zijn niet zo.
Professor, u zou me toch nooit kwaad doen?
Annie, gaat het?
Prima, papa Warbucks.
Laat me los, stom genie.
Weet je wel wat je daar doet?
Je heb net Buckingham Palace opgeblazen.
Nee, uw raket ontploft zonder schade, boven zee.
Nee.
Professor, schat van me...
kunnen we deze gebeurtenissen bij het diner bespreken?
Doe dat maar bij Scotland Yard.
Kronkelende kruipers.
Deze kant op, en pas op op de trap.
Jullie hebben het verpest.
Jullie hebben m'n roeping als koningin gefnuikt.
Was dat niet een beetje onrealistisch?
Wauw, wat een vakantie.
Mr Warbucks, de ceremonie. - De wat?
De ceremonie.
Wil er iemand thee?
Staat u op voor de koning.
Hoort, hoort.
Op bevel van de koning en de meest verheven orde van het Britse Rijk...
bepaal ik dat Oliver Warbucks naar voren komt.
Ik ben Annie. Dit is papa Warbucks.
M'n papa. Je gelooft nooit wat wij hebben meegemaakt.
Lady Hogbottom, ken je die? Dat is een slechte vrouw.
Ze had een raket in de achtertuin, en dode ratten en slangen...
Kronkelende kruipers. U bent de koning.
Papa Warbucks?
Ik ben zo trots op je, papa Warbucks.
Wacht tot ik Mrs Fowler m'n huiswerk laat zien.
Dat gelooft ze nooit.
M'n ouders geloven nooit dat ik vastzat in een kerker.
Miss Hannigan wil vast niks over m'n reisje horen.
Maar de andere meisjes vast wel. Wat zullen ze jaloers zijn.
Er zijn een paar mensen voor je, Molly.
Wie?
Mr en Mrs Webb? Wat doet u hier?
Wil je geen papa en mama tegen ons zeggen?
Ik wist wel dat je ouders zou vinden.
En we verhuizen naar Amerika.
Michael liet zien hoe je een element in Eoniet kunt veranderen...
zodat je het niet meer voor kwade doeleinden kunt gebruiken.
Mr Warbucks laat de hele familie naar de VS komen...
zodat Michael bij mij kan studeren.
Wauw, instant-broers.
Weet je wat ik nou zo leuk vind, papa Warbucks?
Een gelukkig einde.
Ik ook.
DVDRip by cjdijk. Gedownload van www.ondertitel.com