ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ
Μετά τη συγκινητική τελετή στο Βερολίνο και...
και τις παρελάσεις κατά μήκος του γερμανικού εδάφους...
το τρένο του Φύρερ μπήκε στην Ιταλία.
Το θριαμβευτικό ταξίδι του Φύρερ προς τη Ρώμη...
συνοδεύεται από το φασιστικό χαιρετισμό στους σταθμούς.
Απ' το Μπρένερο μέχρι τη Ρώμη η Ιταλία χαιρετά τον Φύρερ...
με πειθαρχημένες συγκροτήσεις των πολιτικών οπαδών του...
και με άδολη ανταπόκριση από το λαό.
Στο μεταξύ το Κόμμα διοργάνωσε για το Φύρερ...
μια μεγαλειώδη γιορτή αλλά και με την απαιτούμενη απλότητα.
Ο αγκυλωτός σταυρός το έμβλημά του.
Τα χρώματα των δύο εθνών ανεμίζουν μαζί.
Στην Οστιένσε, ο Ντούτσε με τον Υπ. Εξωτερικών Τσιάνο.
Εκεί υποδέχεται την Αυτού Μεγαλειότητα το Βασιλιά.
Υποδέχθηκαν το τρένο του Φύρερ με κανονιές και...
χαιρετισμούς δοκίμων υπό το άκουσμα του Γερμανικού ύμνου.
Πρόκειται για την επίσημη συνάντηση μεταξύ του Φύρερ...
του Βασιλιά και του Ντούτσε, ιδρυτή της Αυτοκρατορίας.
Μετά τον εγκάρδιο χαιρετισμό κατά την άφιξη...
η πρώτη συνάντηση έγινε στο παλάτι Κουιρινάλε...
όπου ο Ντούτσε συνοδευόταν από τους Τσιάνο, Σταράτσε, Αλφιέρι.
Αργότερα οι δύο αρχηγοί επιβιβάσθηκαν σε ανοικτό αμάξι.
Στο αμάξι συνοδείας ήταν οι Υπουργοί του Ράιχ...
Φον Ριμπεντροπ, Χες και Γκέμπελς...
όπου συνάντησαν στο μεταξύ τους Ιταλούς συναδέλφους.
Διάφορες μονάδες είχαν παραταχθεί κατά μήκος των οδών.
Πρόκειται για μια από τις ιερότερες περιοχές της Ρώμης.
Ο φόρος τιμής στον Άγνωστο Στρατιώτη θ' αποδοθεί επιβλητικά.
Μεγάλο μέρος της πλατείας καταλαμβάνεται από Λεγεωνάριους.
Ο Φύρερ με στρατιώτες του καταθέτει δάφνινο στεφάνι...
με κόκκινες κορδέλες και το έμβλημα του αγκυλωτού σταυρού.
Οι δύο αρχηγοί άκαμπτοι χαιρετούν τον Άγνωστο Στρατιώτη
Με το χαιρετισμό που προκάλεσε την ύψωση της γροθιάς...
ένα επιβλητικό τραγούδι ακούγεται απ' τους Λεγεωνάριους.
Σιγανό και γεμάτο αρρενωπή γλυκύτητα.
Είναι η προσευχή τους πριν τη μάχη.
Έτσι φαίνεται η πολεμική θέληση των ανδρών του Μουσολίνι που...
μέσα από σκληρές μάχες φτάνουν στον ηρωισμό και τη θυσία.
Η πρώτη μέρα του Φύρερ τελειώνει μπροστά σε μια λαοθάλασσα.
Η μεγάλη όμως συνάντηση είναι αύριο στην Αυτοκρατορική Οδό...
όπου θα γίνει μπροστά του η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση.
Κανείς Ρωμάνος δε θα λείψει απ' αυτό το ιστορικό γεγονός...
που σφραγίζει τη συνεργασία δύο λαών με κοινή μοίρα.
- Ουμπέρτο, σήκω! - Καλά, μαμά.
Φάμπιο! Αρνάλντο!
Ρομάνα, άντε πρώτη στο μπάνιο γιατί αργείς.
Μαρία Λουί, ξύπνα!
Εμανουέλε, σήκω γιατί πέρασε η ώρα.
- Μας σπάει τα νεύρα απ' τις 5. - Βασικά είναι 6.
- Γιατί δε μας ξύπνησες νωρίτερα; - Τόση ώρα σας φωνάζω...
- Γιατί τόσο λίγο; - Τον έκανα δυνατό.
Μαρία Λουί, σήκω, εσύ θα κάνεις το Χίτλερ να σε περιμένει.
- Θα χάσω τη γυμναστική μου. - Ας γυρνούσες νωρίτερα χθες.
- Να μη δω τους φίλους μου; - "Τους φίλους σου";
- Λιτό, άντε αγόρι μου! - Νυστάζω!
Είναι λογικό τέτοια ώρα που σηκώνεστε.
Αν αργήσετε, μην πείτε πως έφταιγα εγώ.
Άντε και είναι αργά.
Τα αυτιά.
Είναι άδειο το μπάνιο;
Μαρία Λουί, έλα να πλυθείς στην κουζίνα!
Φάμπιο, κάνε γρήγορα να μπει κι ο μπαμπάς.
- Εγώ ήμουν πρώτα! - Ναι αλλά θα τις φας.
Τις μπότες!
Ουμπέρτο, δώσε εσύ το μουρουνόλαδο στο Λιτόριο.
- Αύριο θα τις πάω στον τσαγκάρη. - Δεν μπορούσες να το 'χες κάνει;
Έχεις σκοπό να πας για χορό;
Η Γιουγκοσλαβία ζητά τη Δαλματία κι εμείς τους ρίχνουμε μία...
Όλο παλιοκουβέντες!
Αυτό θα λέμε στην παρέλαση, είναι πατριωτικό τραγούδι.
Μπορεί, αλλά είναι και βρισιά.
- Τι είναι αυτό; - Πού να ξέρω.
Πάντως δεν είναι ευαγγέλιο. Δεν ντρέπεσαι;
- Θα το πω στον πατέρα σου! - Εκείνος μου το έδωσε.
Φυσικά, τι τον νοιάζει αν πάθεις κάτι.
Το ξέρεις πως μπορεί να τυφλωθείς;
- Δες τον ενοριακό. - Εκείνον τον μισότυφλο;
Έχει καταρράκτη! Άντε να φτιαχτείς λίγο.
- Γιατί δε ντύθηκες ακόμα; - Εγώ δε θα πάω.
Και θα σ' αφήσουν στην τάξη. Γιατί δε θες να πας;
Με κοροϊδεύουν επειδή έχω κοιλιά.
Τα πάχη μου τα κάλλη μου. Άντε να ντυθείς.
- Μαμά, αυτό έχει μια τρύπα. - Κλείσε την.
Πρόσεχε το γάλα, μη βράσει! Φέρε τις κούπες.
Με βοηθάς μαμά, να βάλω τη ζώνη;
- Μου έμεινε μέσα το χέρι. - Δεν έβλεπες;
- Δε θα σου μιλήσει κανείς. - Θα τον ρεζιλέψουν!
- Μου είχαν πάρει το πον-πον. - Αυτή είναι ξένη κουβέντα.
Να το λες ιταλικά. Πονπόνο.
- Εσύ πρόσεχε τι φέρνεις σπίτι! - Τι λες πάλι;
Η μητέρα σας ξύπνησε στραβά σήμερα!
Το Σάββατο με κορόιδευαν, τι να κάνω, μαμά;
- Δεν έχω άλλα χέρια. - Τελειώνετε, μαμμόθρεφτα.
Ακόμα να τελειώσεις; Νόμιζα πως θα 'κανες το κρεβάτι σου.
- Μα είναι άσπρο. - Θα το βάψουμε μαύρο!
- Έτοιμο το πρωινό; - Έτοιμο!
- Προχώρα! Όλο στη μέση είσαι. - Μη μ' ακουμπάς!
Αν θες πιπί, να τους το πεις, μην τα κάνεις πάλι πάνω σου.
Μια και μένεις εδώ, σιδέρωσε το μπλε κοστούμι.
Θα πάω να γιορτάσουμε την προαγωγή του Ρινάλντι.
Τον θυμάσαι, ε; Αυτόν απ' το αρχείο...
- Καλημέρα, κύριε. - Αγαπητέ Τιμπέρι.
Το βράδυ να μου τα πείτε με κάθε λεπτομέρεια!
Δε θα έρθετε;
Α, δεν έχετε υπηρέτρια...
Γεια σου, Αντονέ!
Η μάνα είναι μόνο μία...
εδώ όμως χρειάζονται τρεις.
Μία για να κάνει τα κρεβάτια...
μία για να καθαρίζει την κουζίνα...
κι η τρίτη που είμαι εγώ, ξαναπέφτει να κοιμηθεί.
Μαμά, μόνο για σένα τραγουδώ...
Ας αρχίσουμε από εδώ...
Πρώτα τα κρεβάτια.
Στο βασίλειο των Πυγμαίων.
Φαίνονται πολύ μικροί. Είμαι Ιταλός.
Τόσο μικρά ζώα κάνουν τόσο μεγάλες κτηνωδίες.
Τώρα δε μας μένει παρά ν' αλλάξουμε πορεία...
Με λένε Αντονιέτα, όχι Ατονέτα.
Ή θα με φωνάζεις σωστά, ή μη με φωνάζεις καθόλου.
Το κόκαλο της σουπιάς... θα στο αλλάξω την άλλη βδομάδα.
Σήμερα δεν έχω χρόνο για χάσιμο.
Θα σου δώσω φαγητό και...
Ροσμούντα, γύρνα πίσω!
Σου είπα, να έρθεις εδώ!
Μην κουνηθείς, μπορεί να σε σκοτώσουν.
Συγγνώμη, αλλά το 'σκασε η Ροσμούντα.
Είναι το όνομα μιας μάνας...
Ίσως απ' το παράθυρό σας μπορέσω να την πιάσω...
Περάστε.
Να την! Έλα να δεις τι σου έφερα.
- Έλα, κούκλα μου... - Ξέχνα το.
Από χθες έχει να φάει, σίγουρα πεινάει.
Για δοκιμάστε με τη σκούπα.
Τέτοια ενόχληση...
Για μας όμως είναι σαν μέλος της οικογένειας. Αν τη χάναμε...
Ευτυχώς που δεν είχατε πάει στην παρέλαση.
Κι εμένα θα μου άρεσε να πάω...
αλλά έχω έναν άντρα και τόσα παιδιά να ετοιμάσω...
- Ξέρετε πόσα παιδιά έχω; - Δε με ενοχλήσατε.
Σας έλεγα πως έχω 6 παιδιά.
Αν έρθει κι άλλο, θα πάρουμε το βραβείο των πολυτέκνων.
Αλλά δε σας ενδιαφέρει καθόλου...
Γιατί γελάτε;
Γιατί η ζωή είναι φτιαγμένη από διάφορες στιγμές...
και κάποια στιγμή είναι η ώρα να γελάσεις.
Έτσι στα ξαφνικά. Δε σας έχει τύχει ποτέ;
- Γελάτε μ' εμένα. - Όχι. Αλλά κι έτσι να 'ταν...
θα 'πρεπε να σας ευχαριστήσω που ήρθατε αυτή τη στιγμή.
- Δε σας καταλαβαίνω. - Δεν πειράζει, εγώ φταίω.
Ας πηγαίνω τώρα. Ευχαριστώ...
Θα πάρετε κάτι; Αν και δεν έχω πολλά, δεν είναι σπίτι μου.
- Σας είπα, πρέπει να πηγαίνω. - Θα σας ετοιμάσω έναν καφέ.
- Σας το ξανάπα, πρέπει να φύγω. - Όπως θέλετε.
- Είμαι κάπως ακατάστατα. - Τα 'χετε διαβάσει όλα;
Περίπου. Έχω πολύ ελεύθερο χρόνο. Δε σας το είπα, ε;
"Οι 4 Σωματοφύλακες"! Απ' το διαγωνισμό στο ράδιο!
Ήταν "Τρεις"... Είναι το πρωτότυπο.
- Θέλετε να το διαβάσετε; - Μακάρι, αλλά πού χρόνος...
- Πάρτε το, δεν πειράζει... - Μου το δίνετε μια άλλη φορά.
Μένω ήδη 2 μήνες εδώ και δεν έχουμε ξανασυναντηθεί...
Ποιος ξέρει πότε θα τύχει πάλι.
Όταν το ξανασκάσει η Ροσμούντα!
Εσύ είσαι; Επιτέλους!
Ναι, σχεδόν όλα. Δεν είναι πολλά, μόνο βιβλία.
Τα περισσότερα είναι δικά σου. Τα ξεχώριζα.
Μου το είπαν χθες. Το κάνουν πάντα σε τέτοιες περιστάσεις.
Σε λίγες μέρες θα τον αφήσουν, θα δεις.
Τώρα συγγνώμη, θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.
Θέλετε να μάθετε σε τι χρησιμεύουν;
- Είδατε πόσο απλό είναι; - Μα όχι, αφήστε...
- Μα τι κάνουμε; - Χορεύουμε ρούμπα!
Η μεγάλη μου κόρη ξέρει να χορεύει, αλλά στην ηλικία μου...
Χάλασα και τις κάλτσες μου, και τις έβαλα σήμερα.
Ελάτε να δοκιμάσουμε. Είναι εύκολο.
- Πάτε συχνά για χορό; - Ποτέ!
Τότε γιατί μαθαίνετε ρούμπα;
Αυτό δε χορεύεται ιδιαίτερα.
Ας πηγαίνω γιατί έχω ανοιχτή φωτιά.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Με λένε Γκαμπριέλε.
Δε συστηθήκαμε καν. Αντονιέτα Τιμπέρι.
Όμορφο όνομα.
Κρατικός Ραδιοφωνικός Σταθμός.
Σταθμοί Ρώμης, Νάπολης, Μπάρι, Μιλάνο, Τορίνο, Τριέστης...
Όλοι οι σταθμοί σε σύνδεση με το σταθμό του Ράιχ...
και με το νέο κρατικό σταθμό μεταδίδουν την παρέλαση...
Την έπιασα...
Συνδεόμαστε με την οδό Θριάμβου.
Πρόκειται για έναν από τους ωραιότερους δρόμους...
όπου είναι γεμάτος κόσμο.
Εκατοντάδες εκατομμύρια Ιταλοί και ξένοι απ' όλη την Ευρώπη...
ήρθαν να παρευρεθούν στον ιστορικό εορτασμό.
Οι ώρες της αναμονής ήταν γεμάτες από εορταστικό πάθος...
αλλά και μια τρανταχτή απόδειξη της ετοιμότητας.
Πιο έντονη ήταν η αναμονή στους στρατώνες.
Σήμερα θα δείξουν την ίδια αφοσίωση όπως και στη μάχη.
Τέλειοι περιμένουν το σύνθημα της έναρξης.
Στους δρόμους έχουν στηθεί τα φράγματα για το κοινό.
Οι δρόμοι ντυμένοι κατάλληλα για την επίσημη περίσταση...
να υποδεχτούν το παθιασμένο πλήθος...
μοιάζουν σαν χείμαρροι που ξεχειλίζουν.
Πρόσχαροι και δυνατοί άντρες, Ιταλοί στρατιώτες...
παρατάσσονται ακούραστοι, με αδημονία...
γιατί αισθάνονται περήφανοι για τη στρατιωτική τους υπεροχή.
Αυτός ο λαός ταγμένος και ενωμένος ψυχικά...
είναι έτοιμος ν' αποδειχθεί και υλικά υπό έναν ιδιοφυή ηγέτη.
Αυτός ο λαός καθοδηγημένος από μια διάθεση για ειρήνη...
μπορεί να προσφέρει στον κόσμο τη σιγουριά της σταθερότητας.
Αμέσως την ξαναπήρε! Τι με νοιάζει...
Μπράβο σου! Μ' έκανες να χάσω όλο το πρωί.
Θα 'πρεπε να έχεις συνηθίσει. Ήσουν πάντα ή χώρια ή μόνος.
Το θέμα είναι πως όλα είναι τόσο παράλογα...
Σύμφωνα μ' αυτούς, θα έπρεπε να νιώθουμε ένοχοι...
Σήμερα παραλίγο να κάνω μια "ανοησία", όπως λένε...
Με έσωσε το ότι ήρθε μια κυρία που μένει απέναντί μου.
Όχι, μη φοβάσαι. "Η ζωή όπως και να 'ναι, πρέπει να τη ζούμε".
Στο τέλος πάντα έρχεται μια μάινα και στο θυμίζει.
Απλά σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μένα, το ξέρεις...
Όπως όταν ονειρεύεσαι και θες να ουρλιάξεις αλλά δεν μπορείς...
μετά έχω τόση ανάγκη να μιλήσω, με καταλαβαίνεις;
Θέλω να βγω στο δρόμο και να σταματήσω έναν περαστικό...
και να του πω τα πάντα για μένα, να τον τρομάξω...
ακόμα και να του κάνω κακό. Οτιδήποτε...
απ' το να κάθομαι μόνος σ' αυτό το σπίτι που μισώ.
Δε λες κάτι; Εμπρός; Μάρκο;
Μα μίλα! Πες κάτι! Ό,τι θες, για τον καιρό, ένα βιβλίο...
Συγγνώμη, ξέρω πώς νιώθεις κι εσύ.
Δεν μπορούμε να βρεθούμε, θα ήταν χειρότερο.
Όταν είσαι χάλια, πρέπει να βρίσκεις τη δύναμη ν' αντιδράς.
Αλλιώς όλα είναι μάταια, είσαι παγιδευμένος.
Γιατί δε γελάμε;
Είναι εύκολο να κλαις μόνος αλλά για να γελάσεις, θέλει δύο.
Θυμάσαι εκείνη τη φορά στην Όστια με το καρπούζι;
Μα γέλα, Μάρκο, σε παρακαλώ!
Τι θλιμμένο φίλο διάλεξα!
Ξέρεις τι θα με στενοχωρήσει περισσότερο; Η απουσία σου.
Να μου λες πώς είσαι. Θα σε ξαναπάρω.
Να με σκέφτεσαι όποτε μπορείς...
Ας θυμηθούμε το ταξίδι του Γκαίτε και το αποτέλεσμά του.
Αν ο γερμανικός ρομαντισμός σε συνδυασμό με την κλασική Ρώμη...
απέφερε τέτοιον πλούτο στη γερμανική μουσική...
τι να περιμένουμε σήμερα απ' το ταξίδι του Χίτλερ!
Από παντού έχουν κατακλύσει το χώρο της παρέλασης.
Τα προάστια της Ρώμης είναι τελείως έρημα...
- Εσείς είστε! - Δε φαίνεται να χαρήκατε.
Ξέρετε όταν χτυπάνε την πόρτα, πάντα φοβάμαι λίγο...
Γι' αυτό ρωτάμε: "ποιος είναι" και απαντούν: "φίλος".
Ξεχάσατε να πάρετε αυτό.
Δεν το ξέχασα, απλά δεν ήθελα να εκμεταλλευθώ...
Αν το πάρετε, θα με ευχαριστήσετε.
Έχει και εικονογράφηση...
Είστε τόσο ευγενικός που μπήκατε στον κόπο...
Περνάνε τ' αεροπλάνα!
- Πόσο μου αρέσουν! - Η γοητεία του αεροπόρου!
Θα χρειαστώ κάποιο χρόνο, έχω πολλές δουλειές βλέπετε...
Και πάλι σας ευχαριστώ.
Θέλετε να μου προσφέρετε έναν καφέ;
Περάστε, συγγνώμη για την ακαταστασία.
- Η τάξη είναι αρετή των μετρίων. - Τότε εγώ είμαι ιδιοφυία.
Νόμιζα πως τον είχατε ήδη έτοιμο, αφήστε το...
Περάστε εκεί. Η κουζίνα δεν είναι για τους άντρες.
Εγώ είμαι συνηθισμένος, είμαι εργένης.
Άρα πληρώνετε το φόρο της αγαμίας.
Ναι, λες και η μοναξιά είναι δείγμα πλούτου.
Αφήστε εμένα, πάντα μου άρεσε.
Ο παππούς μου έκανε διαγωνισμό, κάθε εγγόνι, τρείς γύρους.
Μέχρι να καβουρδιστεί ο καφές...
μια φορά με έδιωξε γιατί είχα κάνει τέσσερεις.
Πάω να ετοιμάσω την καφετιέρα.
Υπό των επευφημιών Ιταλών και Γερμανών...
καταφθάνει ο βασιλιάς Βιτόριο Εμανουέλε Γ'.
Επιτέλους το πλήθος μπορεί να τον δει από κοντά...
και με αμέτρητο ενθουσιασμό ζητωκραυγάζει!
Καθώς παίζουν τους ύμνους των δύο εθνών...
οι δύο αρχηγοί ανεβαίνουν στην εξέδρα...
απ' όπου θα παρακολουθήσουν αυτό το πολιτικό γεγονός.
Παίρνουν τη θέση τους κοντά στη Βασίλισσα...
και είναι ιδιαίτερα συμβολικό πως τα άψογα στρατεύματα...
μαζί με τα τελειότερα όπλα αποτελούν μία εικόνα.
Η συνέχεια της ιστορίας της Ιταλίας μέσω των αιώνων.
Εσείς με τι ασχολείστε; Είστε υπάλληλος;
Είμαι εκφωνητής στο ραδιόφωνο.
Τώρα είμαι σε άδεια, πρέπει να ξεκαθαρίσουν μερικά θέματα.
- Σας πάει η μπούκλα μπροστά. - Όλο πέφτει...
Ο άντρας μου δουλεύει στο Υπουργείο της Ανατολ. Αφρικής.
Είναι υπεύθυνος για τους κλητήρες.
Αλλά κι εσείς πρέπει να βγάζετε αρκετά.
Δεν έχουμε ακόμα ραδιόφωνο γιατί έπρεπε...
- Ποιος να είναι; - "Φίλος". Έτσι δε λένε όλοι;
- Ποιος είναι; - Εγώ.
Θέλω το κλειδί της ταράτσας. Το πήρατε από χθες.
Πρέπει να μαζέψω τα ρούχα.
Τι συμβαίνει;
Όταν κάποιος είναι μόνος στο σπίτι και χτυπάνε...
Αυτό ακριβώς ήθελα να σας πω, σινιόρα Αντονέ...
Όπως λένε "καλύτερα μόνος παρά με κακή παρέα".
Αυτός εκεί μέσα, όχι πως ανακατεύομαι...
αλλά φαίνεται τύπος που καλύτερα ν' αποφεύγουμε.
Ο κύριος από απέναντι... τότε που βρήκα τη Ροσμούντα...
Δε θέλω να μου πείτε. Ξέρω μόνο πως είναι ιδιότροπος.
Δε μου αρέσει και δεν του αρέσω.
Συγγνώμη, ήταν η θυρωρός και...
Κατάλαβε πως είστε εδώ... ίσως σας είδε ν' ανεβαίνετε...
δεν της το είπα εγώ γιατί δεν είναι κάτι κακό...
αλλά αυτή είναι τόσο κακόβουλη που ίσως πρέπει...
- Θέλετε να φύγω. - Δε θέλω, αλλά...
Λυπάμαι, ίσως είναι καλύτερα.
Πάντα υποκύπτουμε εμείς στη νοοτροπία των άλλων...
Κι εσείς σταματήσατε τον καφέ για να μη σας ακούσει...
Περιμένετε, θέλω κι εγώ να πιω καφέ.
Δε θέλω να σας φέρω σε δύσκολη θέση. Είπατε πως πρέπει...
Το είπα, μπορεί να είναι κι έτσι...
Είμαι μόνη στο σπίτι και ίσως δε θα 'πρεπε, αλλά...
Σας έχω ζαλίσει με όλες αυτές τις κουβέντες...
Ίσως είναι καλύτερα να πάτε να τον πιείτε σ' ένα μπαρ.
Το αντίβαρο είναι λίγο. Πρέπει να ισορροπήσει.
Και ηλεκτρολόγος εκτός από... ραδιοεκφωνητής.
Δηλαδή μιλάτε και σας ακούει όλη η Ιταλία!
- Κι αν τύχει να γελάσετε; - Είναι σοβαρό. Δεν πρέπει.
Δε σας έχει τύχει;
Να την η Ροσμούντα μας.
Έτσι δείχνουμε στον σπουδαίο καλεσμένο μας το μεγαλείο μας.
Σήμερα θα δει πώς η νέα φασιστική γενιά...
απαντά στο χαιρετισμό των σημαιών απ' όλα τα σπίτια.
Αυτός είναι συνάδελφός σας;
Ο Γκουίντο Νοτάρι. Αυτός είναι καλός, δε γελάει ποτέ.
Το ξυπνητήρι. Το βάζω κάθε μία ώρα για να μην ξεχνιέμαι.
Τώρα ξέρω πως μετά από μία ώρα, είναι 12 το μεσημέρι.
- Δεν είναι καλύτερα ένα ρολόι; - Κι αν ξεχαστώ και δεν κοιτάξω;
Τι είναι αυτό! Παρακαλώ, καλύτερα να πηγαίνετε.
- Ήταν τ' αγαπημένο μου παιχνίδι. - Κάτι δεν πάει καλά...
- Θα 'ναι έτοιμος ο καφές. - Δε θέλω να σας ενοχλώ άλλο.
Ποια ενόχληση; Αρκεί να μην τρεχοβολάτε.
Η διμοιρία Σάσαρι περνάει σε παράταξη με τις σημαίες...
παρασημοφορημένες με χρυσά μετάλλια ανδρείας.
Τώρα περνάει ένα τάγμα φυλάκων των συνόρων.
Το 60ον και 73ον τάγμα μελανοχιτώνων.
Αυτές οι δύο μονάδες έχουν δώσει πολλές μάχες μαζί.
Αυτή είναι η εκπροσώπηση ενός στρατού 8 εκατ. στρατιωτών...
30.000 αξιωματικών, 400 αρμάτων, 400 κανονιών...
Είναι παράξενο να βλέπει κανείς το σπίτι του από απέναντι.
- Τι είπατε; - Τίποτα...
Τα λάβαρα απ' την Αφρική ήρθαν να αποτιμήσουν φόρο...
στο μεγάλο γερμανικό έθνος, τη νέα αδελφή της Ιταλίας.
Ξέρετε και τον ίδιο τον Ραμπαλιάτι;
Εγώ τον φαντάζομαι ομορφάντρα, πάντα γελαστό...
Όπως εγώ!
- Δε μου φαίνεστε πολύ γελαστός! - Εξαρτάται απ' τις μέρες.
Μου αρέσει όπως τραγουδάει, βάζει πολύ συναίσθημα...
Περνάνε τα άρματα μάχης σαν αρχαίοι πολεμιστές...
"Αν μου πεις πως αγαπάς τον Μουσολίνι...
εγώ και πάλι θα σε παντρευτώ. Δε θα ζηλέψω".
- Σας αρέσει το άλμπουμ μου; - Νόμιζα πως ήταν των παιδιών.
Όχι, είναι δικό μου. Σας αρέσει;
- Ωραίο άλογο. - Είναι ο Νεντ. Έχει τρία.
Λένε "το πρωί να χτενίζεις ένα άλογο και το βράδυ μια γυναίκα"
Καημένα άλογα, καημένες γυναίκες...
Λένε τόσα πολλά για εκείνον...
Καλός! Χαίρομαι που δεν τον ήπια σπίτι μου.
Πριν 4 χρόνια τον είχα δει.
Στη βίλα Μποργκέζε.
Περνούσε με το άλογο, εγώ σταμάτησα και με κοίταξε...
ένιωσα σαν να καίγομαι, κρατούσα τα ψώνια...
ένιωσα τα πόδια μου να κόβονται...
μετά άρχισα να στριφογυρνάω μέχρι που ζαλίστηκα κι έπεσα.
Μόνο με ένα βλέμμα του;
Κάποιοι περαστικοί με βοήθησαν να σηκωθώ...
Εκείνη την ίδια μέρα κατάλαβα πως περίμενα τον Λιτόριο.
"Παρά τη γυναικεία φύση, μόνο ο άντρας είναι ιδιοφυής".
Συμφωνείτε μ' αυτό;
Φυσικά, γιατί;
Πάντα οι άντρες δε γράφουν την ιστορία;
Ναι, ίσως και με το παραπάνω.
Δεν αφήνουν χώρο για κανέναν άλλο, ειδικά τις γυναίκες.
Είστε περίεργος, ε;
Η μητέρα μου δεν ήταν άντρας, αλλά ήταν ευφυέστατη.
Έγραφε, ζωγράφιζε, εργαζόταν και σαν λογίστρια.
Εκείνη ήταν η κινητήρια δύναμη, όχι ο πατέρας μου.
Εκείνη έπαιρνε όλες τις αποφάσεις.
Τη μόνη που πήρε εκείνος, ήταν να φύγει απ' το σπίτι.
Ήταν σπουδαία γυναίκα...
αλλά ο άντρας της δεν ήξερε να την κρατήσει, ή δεν ήθελε.
Η δική μου μάνα ήταν τελείως διαφορετική.
Όταν γυρνούσε το βράδυ ο μπαμπάς, στη Νάπολη...
Αυτή θα είναι πάλι!
Πείτε της πως αν με ψάχνει κανείς, να πει πως είμαι εδώ.
- Ηρεμήστε. - Με βλέπετε νευρική;
Σας έφερα το κλειδί της ταράτσας.
Είδα πως τα δικά σας ρούχα έχουν στεγνώσει.
Αυτός είναι ακόμα μέσα;
Μου φτιάχνει το φως της κουζίνας.
Σ' αυτόν δε θα 'δινα να φτιάξει ούτε κουβά.
Μα γιατί μιλάτε έτσι γι' αυτόν;
Το λέω για το καλό σας, μερικοί τύποι είναι μπελάς.
Δεν τον ήθελα εδώ γιατί είναι χαμένο κορμί!
Ένας αντιφασίστας! Θα 'πρεπε να ντρέπεται!
Εσείς γιατί λέτε να τον έδιωξαν απ' το ράδιο;
Του είπαν "δεν πρέπει να φτύνεις στο πιάτο που τρως".
Γι' αυτό, "δώσε μας πίσω το πιάτο".
Ένας τόσο αξιοπρεπής κύριος δεν μπορεί να 'ναι αντιφασίστας.
Η ευγένεια δεν έχει σχέση. Ξέρω έναν κλέφτη...
που τώρα είναι αρχηγός ομάδας της εθνοφυλακής.
Το θέμα είναι να 'σαι ή όχι πιστός στο κόμμα.
- Πού πήγε; - Εδώ είμαι.
Φτιάχνω το φως. Αν γυρίσει και δεν είναι φτιαγμένο...
- Κρυφακούγατε! - Στην αρχή. Μετά δεν άκουγα.
Αφήστε το φως. Πρέπει να πάω στην ταράτσα.
- Τι σας είπε για μένα; - Τίποτα. Τι να μου έλεγε;
Είμαι το αγαπημένο της θέμα συζήτησης.
Μετά το μακαρίτη άντρα της που στα τελευταία του...
αντί για μετάληψη ζήτησε να ντυθεί μελανοχίτωνας.
Ήταν σπουδαίος άντρας. Δεν ήταν κανένας αντιφασίστας!
Όπως εγώ, ε; Αυτά δεν είπε;
Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά.
Δεν πιστεύω πως είμαι αντιφασίστας.
Απλά όλοι οι άλλοι είναι φασίστες.
Για όλα φταίνε οι άλλοι. Δε σταματάτε για λίγο;
Λίγη άμμο ακόμα.
Γιατί σας έδιωξαν από το ράδιο; Έτσι χωρίς λόγο;
Μπορεί η φωνή μου να μην ήταν "αυστηρή, μαχητική...
και να δονείται από ρωμάνικη περηφάνια".
Ίσως δεν είχα αρκετή περηφάνια επειδή γεννήθηκα στο Βιτέρμπο.
Στα λόγια είστε καλός, ε;
Συγγνώμη που θα το πω, αλλά καλά σας έκαναν!
Το ρεύμα!
Μπορεί να σας σκότωνε!
Παραλίγο να μου 'ρθει συγκοπή...
κι αυτή που 'χει στήσει αυτί, ποιος ξέρει τι θα λέει.
Μα ήρθατε για να με μπλέξετε, άντε πηγαίνετε, έχω δουλειά!
- Ήθελα να σας κάνω να γελάσετε. - Ναι και τα καταφέρατε...
- Έφτιαξα όμως το φως, σωστά; - Μπράβο, στείλτε το λογαριασμό.
Δες πόσα κουμπιά! Εσείς το φτιάξατε κι αυτό;
- Ναι! Θα σας απολογηθώ; - Όχι, είναι εντυπωσιακότατο.
Εξ άλλου τόσα κουμπιά κάπου μπορεί να φανούν χρήσιμα!
Αυτό το χιούμορ δεν ευχαριστεί κανέναν!
- Μα τι κάνετε; Ανεβαίνετε; - Θα βγω απ' την άλλη.
Έπρεπε αμέσως να μου λέγατε τη γνώμη σας.
- Για τις φωτογραφίες. - Τι θα άλλαζε;
Δε θα σας έβαζα σπίτι μου. Αυτό θα άλλαζε.
Τι φοβάστε; Είστε τόσο σίγουρη για τις ιδέες σας.
Δε θέλω όμως να συζητώ μ' ανθρώπους σαν εσάς.
Όλο κριτική... συνέχεια να κοροϊδεύετε.
Γελάτε με πράγματα που δεν είναι αστεία.
Δε γελάω συνέχεια. Δεν έχω λόγους γι' αυτό.
Αλλά εσείς γιατί δε γελάτε; Όλα δε σας πάνε καλά;
Έχετε ένα σπίτι, σύζυγο, 6 παιδιά...
Μιλάτε και μ' αυτόν τον περίεργο τρόπο.
Μου φαίνεται πως το κάνετε επίτηδες!
"Είστε ικανοποιημένη; Σίγουρη για τις ιδέες σας...
Φύγατε;
Καλά έκανε!
Μπορούσε τουλάχιστον να χαιρετήσει.
Από 'δώ και πέρα θα σου μιλάω στον ενικό!
- Επιτέλους γελάς. - Δε γελάω!
Κρίμα! Όταν γελάς, είσαι πολύ πιο όμορφη.
Ειρήνη...
Στο γαλάζιο ουρανό οι πιλότοι χαράζουν τα χρώματά μας...
στο δρόμο προς τα αστέρια, στα όρια του κόσμου.
Κακό τέλος είχε τ' αστείο. Είδες που με γρατσούνισες;
Τι τρέχει;
Βαρέθηκα τ' αστεία σας, ας τα πούμε έτσι...
Δεν ξέρω τι μπορεί να σκέφτεστε...
αλλά σίγουρα κάνετε λάθος! Ξέρετε καλά τι θέλω να πω.
Αντονιέτα, σε βεβαιώ δεν είχα καμιά πρόθεση...
Με αγκαλιάσατε κατά λάθος...
όλοι οι άντρες ίδιοι είστε. Απ' το πρωί το περίμενα.
- Το περίμενες από μένα; - Οι 3 Σωματοφύλακες, ο καφές...
Σίγουρα στο περιβάλλον σας είναι αλλιώς...
- Αφήστε να το κάνω μόνη. - Στο σπίτι πάντα βοηθούσα.
Ηθοποιοί, τραγουδιστές, εκφωνητές...
Σίγουρα επίτηδες έγινε και το τηλεφώνημα.
Πηγαίνετε.
Σας παρακαλώ, πηγαίνετε.
Σας παρακάλεσα.
Έπρεπε να φεύγατε πριν όταν με είχατε αγκαλιάσει.
Περισσότερο με τον εαυτό μου τα έχω...
γιατί από το πρωί... σας κοίταζα.
Πρέπει να φύγεις, κατάλαβες;
Πίστεψέ με, είναι η πρώτη φορά που...
Γκαμπριέλε, πες μου, είναι σημαντικό...
Υπάρχει μια φράση στο άλμπουμ σου...
"Ο άντρας πρέπει να είναι σύζυγος, πατέρας και στρατιώτης".
Εγώ δεν είμαι ούτε σύζυγος, ούτε πατέρας, ούτε στρατιώτης.
Τι θες να πεις;
Δε μ' έδιωξαν απ' το ράδιο λόγω της φωνής μου.
"Ηττοπαθής, άχρηστος και με ανώμαλες τάσεις" έτσι είπαν.
Δεν καταλαβαίνω.
Κατάλαβες πολύ καλά. Αυτή είναι η αλήθεια.
Τι περίμενες; Χαδάκια, αγκαλίτσες, χουφτώματα;
Έτσι δεν κάνει κάποιος όταν είναι μόνος με μια γυναίκα;
Αυτό πρέπει να κάνω; Να νιώσεις το όργανό μου!
Με πονάς! Άσε με... μη μ' ακουμπάς!
Έκανες λάθος όμως! Δεν είμαι ο άντρακλας που ήλπιζες!
Είμαι αδελφή! Έτσι τους λένε...
Στο μπιλιάρδο όταν βρίσκαμε κανέναν τέτοιο...
του χώναμε τη στέκα στον κώλο!
Κατάλαβες τώρα τι κάνανε;
Τι ξέρεις όμως; Είσαι μια απλή, αναίσθητη γυναίκα...
μια παγιδευμένη νοικοκυρά που καμιά φορά θες...
έτσι σε στιγμή αδυναμίας όπως λένε...
Θες να πηδηχτείς στην ταράτσα, αλλά κριτικάρεις εμένα!
Τι ξέρεις όμως; Κανείς δεν ξέρει!
Θα φωνάξω εγώ τη θυρωρό!
Ας μάθουν όλοι πως είμαι ομοφυλόφιλος, αδελφή, πούστης!
Η περιγραφή του γεγονότος προκαλεί αισθήματα περηφάνιας.
Η στρατιωτική δύναμη περνά μπροστά απ' τον μεγάλο επισκέπτη.
Ό,τι πιο μοντέρνο στα όπλα για έναν επίφοβο στρατό...
παρελαύνει μπροστά απ' τον ηγέτη του φιλικού έθνους...
κι εκείνος παρακολουθεί με έκπληξη αλλά και ευχαρίστηση.
Λυπάμαι.
Δεν μπαίνεις; Φτιάχνω ομελέτα.
Ο λαός φωνάζει τους δύο ηγέτες να τους ζητωκραυγάσει πάλι.
Η μπάντα παίζει εμβατήρια.
Μετά σιωπή. Ο Μπενίτο Μουσολίνι ιδρυτής της Αυτοκρατορίας...
απευθύνει το φασιστικό χαιρετισμό στον Φύρερ.
Είχα αρραβωνιαστεί κάποτε με κάποια...
Μία απ' τη δουλειά, το ήξερε.
Την έβγαζα για φαγητό, για σινεμά...
σε όλα τα μέρη που μπορούσαν να μας δουν μαζί...
Έκανα πως ήμουν τρελός για εκείνη και το ίδιο κι εκείνη.
Ήταν καλή φίλη, ήθελε να με βοηθήσει.
Ίσως όμως δεν έπαιζα καλά το ρόλο μου...
Μια μέρα με φώναξαν και μου είπαν πως με απολύουν.
"Δεν έχεις ταυτότητα του κόμματος" μου είπαν.
"Στην πήραμε γιατί στο κόμμα θέλουμε μόνο άντρες".
Προσπάθησα να κάνω απάτη...
δείχνοντας ένα χαρτί που 'λεγε "πως δεν ήμουν ομοφυλόφιλος".
- Πως ήμουν φυσιολογικός. - Σε πίστεψαν;
Ήταν χειρότερο λάθος.
Αν δεν είσαι, δεν τριγυρνάς με πιστοποιητικό.
Αυτό είναι το κακό, θες να είσαι άλλο απ' αυτό που είσαι.
Σε αναγκάζουν να ντρέπεσαι, να κρύβεσαι.
Σ' εμένα το είπες όμως.
Βρήκα τη δύναμη γιατί δεν είσαι σαν τους άλλους.
Πώς το λες; Σε χαστούκισα.
Όμως είσαι εδώ, μαζί μου...
Πώς τα βγάζεις πέρα;
Κρατάω την εμπορική αλληλογραφία μιας εταιρείας.
Γράφω τις διευθύνσεις των πελατών στα φάκελο.
Ένας φίλος μου άφησε αυτή τη δουλειά.
Έφυγε πριν ένα χρόνο για τη Σαρδηνία. Τους μετέφεραν...
Ήταν κι αυτός;
Ναι σαν εμένα. Πήγα να τον χαιρετήσω...
Τελευταία φορά τον είδα όταν τους έβαζαν στο καράβι.
Κάνεις ωραία γράμματα...
Θα μου στείλεις ένα κι εμένα;
Κι εγώ νιώθω πολλές φορές ταπεινωμένη...
κάτι λιγότερο από μηδενικό.
Ο άντρας μου δε μιλά, μόνο διατάζει.
Μέρα και... νύχτα.
Έχουμε να γελάσουμε μαζί από όταν ήμασταν αρραβωνιασμένοι.
Εκείνος γελάει έξω απ' το σπίτι. Με τις άλλες...
Δε σου είναι πιστός; Μου φαινόσουν ευτυχισμένη...
Είναι πιστός στο κόμμα!
Ξέρεις τα μέρη που πάνε οι άντρες και πληρώνουν;
Εκεί είναι πιο γνωστός απ' ό,τι στο γραφείο του.
Αλλά αρκεί να έμενε σ' αυτές...
Όμως πριν ένα μήνα βρήκα ένα γράμμα από μια Λάουρα...
είναι δασκάλα σε δημοτικό.
Η σχέση με μια μορφωμένη...
είναι σαν να μου λέει πως είμαι αγράμματη, αμόρφωτη.
Ναι, δεν πήγα σχολείο σχεδόν καθόλου...
κι εμένα θα μου άρεσε να γράψω ένα τέτοιο γράμμα...
αλλά δεν το έκανα γιατί δεν ξέρω να γράφω.
Κανείς δε σέβεται μια αμόρφωτη...
Μ' αρέσεις, Γκαμπριέλε.
Έτσι όπως είσαι...
Τα λόγια που μου είπες... δε με νοιάζουν τα άλλα.
Είσαι καλή.
Τον εαυτό μου σκέφτομαι...
Μου αρέσει να με αγγίζεις...
Περίεργο, δε νιώθω καμιά ενοχή...
τ' αντίθετο μάλιστα...
μ' εκείνον ποτέ δεν ήταν έτσι...
δεν μπορούσα να φανταστώ πως είναι έτσι.
Εσύ;
Δεν είπα πως δεν μπορώ να κάνω έρωτα με γυναίκα...
είναι διαφορετικό, απλά.
Ήταν όμορφα... αλλά δεν αλλάζει κάτι.
Η γνωριμία μας, το να 'μαι μαζί σου όλη μέρα...
ειδικά σήμερα ήταν πολύ σημαντικό για μένα.
Θα κοιτάζω κάθε μέρα το παράθυρό σου!
Όπως σήμερα όταν γύρισα σπίτι μου...
σε κοιτούσα και δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι.
Το επόμενο Σάββατο όταν θα φύγουν όλοι...
μου αρκεί να σε βλέπω, να σε ακουμπάω.
Πώς ήταν η παρέλαση; Εγώ την άκουσα απ' το ράδιο.
Γυρνάνε, πρέπει να φύγω.
Καλησπέρα σας.
Εγώ τα άκουσα όλα απ' το ράδιο. Περάσατε όμορφα;
- Πώς είναι ο Χίτλερ, κυρία; - Καταπληκτικός.
- Ήταν ωραία η παρέλαση; - Φοβερή!
- Ιστορική μέρα! - Ακριβώς.
- Είδατε τον κόκκινο στρατηγό; - Ήταν ο Γκέριγκ.
- Όχι ο Ες; - Αυτός ήταν ο κάπως παλαβός.
- Ήταν όλο το Επιτελείο τους. - Εμένα με πονάνε τα πόδια μου.
Φούλβιο, κουράστηκες;
Όλοι φώναζαν "Ντούτσε" Κι εκείνος καμάρωνε...
αλλά κάποια στιγμή έκανε μια κίνηση προς το Χίτλερ...
σαν να λέει "χειροκροτήστε κι αυτόν"...
και τότε ο κόσμος χειροκρότησε περισσότερο.
- Δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο. - Εσείς ήσασταν πολύ μακριά.
Έχασες φοβερό θέαμα!
Μα τρώμε σούπα με πιρούνι! Τι έπαθες σήμερα;
Ήταν μια μέρα μοναδική, αλησμόνητη...
Κι εσείς είχατε το προνόμιο να τη ζήσετε!
Σε 20-30 χρόνια θα λέτε "ήμουν κι εγώ εκεί".
Εμένα μου 'δωσαν μόνο ένα ψωμάκι.
- Τι έπαθες; - Το πον-πον.
Μου δίνεις το σαλάμι;
Όλα είναι κρύα... Δε μαγείρεψες σήμερα;
- Δεν ήταν γιορτή για όλους; - Κι εσύ το έριξες στον ύπνο!
- Έχουμε πιο πολλά όπλα απ' όλους. - Κι απ' την Αμερική, μπαμπά;
Αυτοί κάνουν καλές ταινίες αλλά από όπλα, τζίφος.
- Εμένα μ' αρέσουν τ' αεροπλάνα. - Εμένα το ναυτικό.
- Κρίμα που δεν παρελαύνουν... - Τώρα περνάει ένα θωρηκτό!
- Κάτω τα χέρια σου! - Δε μας παρατάς, ηλίθια;
Μαμά, αύριο πάρε φωτογραφίες απ' τις εφημερίδες για το άλμπουμ.
- Έκλεισε η φωνή μου. - Είδες τη γερμανική μπάντα;
- Ήταν φοβερή πάνω στ' άλογα. - Η προσωπική του Φύρερ.
Ο Λιτόριο τρώει με το αριστερό.
Πώς βημάτιζαν καλύτερα εκείνοι από μας;
Τι μας λες; Δεν έβλεπες όταν περνούσαν οι αλπινιστές;
Οι γερμανικές στολές όμως είναι πιο κομψές.
Αφού είναι σύμμαχοί μας, κολλάνε απ' τη φιγούρα μας!
Αν γίνει κι άλλος πόλεμος, θα δεις πώς θα 'μαστε!
Αντονιέ, μια τέτοια μέρα πρέπει να τη γιορτάσουμε...
Αν γεννηθεί το έβδομο, θα το πούμε Αδόλφο.
Τέλειωνε κι έλα στο κρεβάτι...
και μετά τα λέμε.
Την πρώτη Δευτέρα του Απρίλη 1625 γεννήθηκε ο συγγραφέας...
Τότε εμφανίστηκαν σε ταραχή οι Ουγενότοι...
- Είμαι σχεδόν έτοιμος. - Έχουμε χρόνο ακόμα.
- Τι ώρα φεύγει το καράβι; - Σε τρεις ώρες.
Φανταστείτε έναν Δον Κιχώτη στα 18 του...
μακρύ πρόσωπο, τραβηγμένα ζυγωματικά...
Έτσι ήταν ο νεαρός Ντ' Αρτανιάν...
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ: amerzone 1080p BluRay FLAC x264-EA