Subtitles downloaded from www.MY-SUBS
Η ιστορία που ακολουθεί...
δεν είναι ούτε καταγγελία ούτε εξομολόγηση...
και πάνω από όλα δεν είναι μια περιπέτεια...
γιατί ποτέ ο θάνατος δεν είναι περιπέτεια...
γι' αυτούς που τον αντιμετωπίζουν πρόσωπο με πρόσωπο...
Απλά θα προσπαθήσω...
να μιλήσω για μια γενιά αντρών, οι οποίοι...
αν και ίσως κατάφεραν...
να δραπετεύσουν από τα καβούκια τους, ο πόλεμος τούς κατάστρεψε...
ολοκληρωτικά...
- Τριάντα χιλιάδες. - Ρώσους;
Όχι, Γάλλους.
Ρώσους συλλαμβάνουμε πολύ περισσότερους κάθε μέρα.
Κύριε Ταχυδρόμε.
Ο πόλεμος πόλεμος, το ποτό ποτό όμως και οι δουλειές δε σταματάνε.
Ακόμα δεν έχεις παραδώσει σήμερα την αλληλογραφία.
Συγγνώμη, κ. Meyer.
Γεια σας, Himmelstoss. Έχεις τίποτα για μας;
- Όχι,όχι, αφέντη Peter. - Α, κάτι πρέπει να υπάρχει.
Έλα, πήγαινε νεαρέ μου.
Ορίστε. Αυτή είναι και η τελευταία αλληλογραφία που παραδίδω.
- Πως; - Αύριο αλλάζω στολή.
- Θα καταταγείς; - Μάλιστα, με κάλεσε ο στρατός.
Είμαι λοχίας στις εφεδρείες.
Θα κληθώ μόνος μου, αν δεν τελειώσει ο πόλεμος σε λίγους μήνες.
- Αν και θα έχει τελειώσει. - Σίγουρα έχετε δίκιο, κ. Meyer.
...υπερασπίζοντας την πατρίδα μας, την γη των προγόνων μας.
Αγαπημένη μου τάξη, αυτό ακριβώς οφείλουμε να πράξουμε.
Να χτυπησουμε με όλες μας τις δυνάμεις.
Να δωσουμε κάθε ικμάδα της δύναμής μας...
για να έρθει περήφανη η νίκη πριν τελειώσει ο χρόνος.
Αλήθεια είναι ότι επαναφέρω αυτό το ζήτημα με σχετική απροθυμία.
Είστε το πιο ζωντανό κομμάτι της πατρικής γης, παιδιά μου.
Είστε η σιδερένια γροθιά της Γερμανίας.
Είστε οι γελαστοί ήρωες που θα αποκρούσουν τον εχθρό...
όταν κληθείτε να το πράξετε.
Δεν είμαι εγώ που θα προτείνω σε κάθε έναν από εσάς...
να σταθεί όρθιος και να προσφερθεί να υπερασπίσει την πατρίδα του.
Αναρωτιέμαι όμως αν κάτι τέτοιο περνάει από την σκέψη σας.
Γνωρίζω καλά πως σε κάποιο από τα σχολεία...
τα αγόρια σηκώθηκαν όρθια στην τάξη τους...
και κατατάχθηκαν όλα μαζί σαν ένας.
Όμως, αν κάτι τέτοιο συμβεί και εδώ σήμερα...
δεν θα ήθελα να κατηγορηθώ αν αισθανθώ υπέρτατη υπερηφάνεια.
Ίσως κάποιοι να πουν...
ότι δεν θα έπρεπε να σας επιτραπεί να πάτε ακόμα...
ότι είστε πολύ νέοι, ότι έχετε τα σπίτια σας, τους γονείς σας...
τους οποίους δεν θα έπρεπε να στεναχωρήσετε.
Είναι όμως οι πατεράδες σας τόσο αγνώμονες προς την πατρίδα...
που θα την άφηναν να αφανιστεί;
Είναι οι μητέρες σας τόσο αδύναμες που δεν μπορούν να στείλουν ένα γιο...
να υπερασπίσει την γη που τις γέννησε;
Και στο κάτω κάτω, είναι μια μικρή εμπειρία...
τόσο κακό πράγμα για ένα νέο;
Είναι η τιμή να φοράει κανείς την στολή...
κάτι που θα έπρεπε να αποφεύγει;
Και αν οι νεαρές κοπέλες δοξάζουν όσους την φοράνε...
είναι αυτό κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρεπόμαστε;
Ξέρω ότι ποτέ δεν επιζητήσατε την αίγλη των ηρώων.
Άλλωστε δεν ήταν μέρος της διδασκαλίας μου.
Πρέπει να προσπαθούμε συνέχεια να γίνουμε άξιοι άνθρωποι...
και η αναγνώριση μπορεί να έρθει όταν πρέπει.
Η διάκριση όμως στο πεδίο της μάχης...
είναι αρετή που κανείς δεν πρέπει και δεν μπορεί να περιφρονεί.
Πιστεύω ότι θα είναι ένας σύντομος πόλεμος...
που δε θα επιφέρει σημαντικές απώλειες.
Όμως αν απαιτηθούν απώλειες...
τότε ας θυμηθούμε την λατινική φράση...
που ανέβαινε στα χείλη κάθε Ρωμαίου...
λίγο πριν πολεμήσει σε μια ξένη γη:
"Dulce et decorum est pro patria mori. "
"Γλυκός και ταιριαστός ο θάνατος, όταν πεθαίνεις για την πατρίδα."
Κάποιοι από εσάς μπορεί να έχουν φιλοδοξίες.
που έχει γράψει την πρώτη πράξη μιας τραγωδίας...
και θα οραματίζεται, υποθέτω...
να ακολουθήσει τα βήματα του Γκαίτε και του Σίλερ...
και εύχομαι να το πράξει.
Σήμερα όμως η πατρίδα μας καλεί.
Η γη των προγόνων μας έχει ανάγκη από ηγέτες.
Η προσωπική φιλοδοξία πρέπει να μπαίνει στην άκρη...
για να προηγηθεί η μία η σπουδαία θυσία για την πατρίδα.
Σας ανοίγεται μια ένδοξη αφετηρία για τις ζωές όλων σας.
Το πεδίο της τιμής σας καλεί.
Γιατί βρισκόμαστε εδώ;
Εσένα, Kropp, τι σε βαστάει πίσω;
Εσένα, Mueller, γνωρίζεις πόσο αναγκαίος είσαι;
Και γω το ίδιο, σε κοιτάζω, Paul Baumer...
και αναρωτιέμαι τι σκοπεύεις να πράξεις.
- Θα πάω. - Θέλω να πάω.
Υπολογίστε και μένα. - Είμαι έτοιμος.
Δεν θα μείνω πίσω!
Ακολουθήστε με! Καταταχθείτε τώρα!
- Όχι άλλα μαθήματα! - Όχι άλλα μαθήματα!
- Μην δειλιάζεις! - Έλα, Behn!
Να μείνουμε ενωμένοι. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε.
- Ας μείνουμε όλοι ενωμένοι. - Έλα, Behn.
Εντάξει. Εντάξει.
- Θα πάω. - Έτσι μπράβο!
Πάμε!
Ας τραγουδήσουμε! Εμπρός!
Κρατήστε τις γραμμές σας εκεί κάτω, στρατιώτες.
Ότι πείτε, Στρατηγέ.
Απόσπασμα, αλτ!
Κλίνατε επ' αριστερά!
Φορέστε τις στολές σας, ετοιμαστείτε για αναφορά. Ζυγούς λύσατε!
Στοίχημα ότι ένα μέρος σαν κι αυτό σε κρατάει σε φόρμα.
Θα σου χρειαστεί για τις μεγάλες πορείες.
Θα πάω στο ιππικό, και θα ιππεύω.
Δεν το θέλω το ιππικό.
Στο πεζικό ζεις πραγματικά τον πόλεμο και τις μάχες.
Τα όπλα που είναι; Αυτό θέλω να μάθω.
Δεν θα πάρεις όπλο για αρκετό καιρό.
Αν πρόκειται να ξεπαστρέψω τον εχθρό, χρειάζομαι και λίγη εξάσκηση.
Εξάκηση σε ξιφολόγχη. Αυτό θέλω.
Μόλις κέρδισες ένα μετάλιο, Mueller.
Απλά περίμενε. Σε κανά μήνα θα είμαι καλυμμένος από μετάλια.
Ε, βγάλε τις αρβύλες σου από το πρόσωπό μου!
Γιατί; Αποτελεί τιμή να έχεις αυτές τις αρβύλες στο πρόσωπό σου.
Είναι το καλύτερο ζευγάρι του στρατού! Ο θείος μου τις έδωσε.
Δες το δέρμα, που είναι εισαγωγής.
Βάλτες όπου θέλεις, εκτός από το πρόσωπό μου.
Ούτε καθαρίστρια δεν θα με κοίταζε έτσι που είμαι!
Προσοχή!
Για όνομα του... Είναι ο Himmelstoss!
- Αυτός είναι. - και τσίλικα ντυμένος.
Γεια σου, Himmie. Ούτε που θα το πίστευες ότι θα με δεις τόσο σύντομα, έτσι;
- Βλέπεις τον βαθμό μου; - Βέβαια.
Κάτσε πίσω, τότε!
- Himmelstoss, χαιρόμαστε πολύ που σε βλέπουμε. Τι είπες;
- Έλεγα ότι... - Άστο καλύτερα!
- Τι τρέχει με σένα; - Όταν αναφέρεσαι σε αξιωματικό να λες "κύριε"!
- Που βρήκες τόσο ωραία στολή; - Έχεις κανά γράμμα για μας, Himmie;
- Ησυχία! - Αγαπητέ μου φίλε, εσύ ουρλιάζεις.
Α, έλα τώρα, Himmelstoss. Σε ξέρουμε. Δε χρειάζονται τα μασκαριλίκια.
- Νομίζω ότι το εννοείς! - Θα το ανακαλύψεις σύντομα.
Μα μόλις πριν 3 μέρες ήσουν ο ταχυδρόμος μας.
Σκασμός! Έλα αμέσως εδώ!
Στις γραμμές σας!
Στις γραμμές σας! Μπείτε σε γραμμές!
Όλοι σας! Στις γραμμές σας είπα!
Τι ωραία εικόνα!
Δεν έχετε ακούσει ποτέ πως στέκονται σε γραμμή;
Σκέτο χάλι είναι αυτό.
Λοιπόν, πρέπει να σας μάθω.
Θα αφιερώσουμε όλη την ημέρα σε αυτό, έτσι;
Μπορεί να είστε ηλίθιοι, όμως είμαι συνηθισμένος.
Και μετά θα έχετε ένα σωρό αλλά πράγματα να κάνετε.
Α, δεν θα σας παραμελήσω.
Δεν είστε ότι καλύτερο για ξεκίνημα...
θα κάνω όμως ότι μπορώ.
Βλέπω ότι έχετε έρθει εδώ, έχοντας παρανοήσει κάποια πράγματα...
αλλά θα το διορθώσουμε, έτσι δεν είναι;
Και για ξεκίνημα, θα πρέπει να ξεχάσετε όλα όσα ξέρατε.
Όλα όσα μάθατε, θα τα ξεχάσετε! Κατανοητό;
Ξεχάστε ότι ήσασταν και ότι νομίζατε ότι θα γίνετε.
Θα γίνετε όλοι στρατιώτες, αυτό και μόνο αυτό!
Θα φτύσετε το γάλα της μάνας σας! Θα σας κάνω άντρες!
Ή θα σας κάνω εγώ στρατιώτες, ή αλλιώς θα σας σκοτώσω!
Τώρα... προσοχή!
Απόσπασμα... πρυμηδόν!
Τα κεφάλια κάτω!
Το κεφάλι κάτω, Baumer!
Απόσπασμα... όρθιοι!
Τώρα τραγουδάμε!
Αυτό το λέτε τραγούδι;
Απόσπασμα, αλτ!
Άρα, δεν έχουμε κέφι ε;
Δεν έχουμε διάθεση για ψυχαγωγία.
Θέλουμε δουλειά. Ωραία!
Πίσω στην δουλειά λοιπόν!
Απόσπασμα... πρυμηδόν!
Τα κεφάλια κάτω!
Τώρα τραγουδάμε!
Άντρες... αλτ!
Παρά πόδα, αρμ!
Επιθεώρηση στις 3:00. Ελεύθεροι!
Το γουρούνι! Δεν μας άφησε καθόλου ελεύθερο χρόνο.
Θα μας πάρει 4 ώρες να ετοιμαστούμε για επιθεώρηση.
- Θα θελα να ξέρω τι έχει στο μυαλό του. - Που να το βρει το μυαλό!
Θα του ανοίξω το κεφάλι καμμιά φορά και θα μάθω!
Είναι χοντροκέφαλος. Δεν θα ανοίγει.
Τέταρτη φορά με αναγκάζει να απογοητεύσω το κακόμοιρο το κορίτσι.
Παρουσιάστε, αρμ!
Παρά πόδα, αρμ!
Επ' ώμου, αρμ!
Διμοιρία, πορεία δεξιά!
Αριστερό, αριστερό, αριστερό, αριστερό.
Συνεχίστε δεξία, μαρς!
Διμοιρία, αριστερά, μαρς!
Ευθεία... μαρς!
Απόσπασμα...
Αλτ!
Παρουσιάστε, αρμ!
Himmelstoss.
Εξαιρετική δουλειά. Ξεκινάνε για το μέτωπο αύριο.
- Συνιστώ αναχώρηση μέχρι τα μεσάνυχτα. - Πολύ καλά, κύριε.
Αριστερά, αριστερά, αριστερά.
Απόσπασμα... πρυμηδόν!
Συρθείτε μπροστά!
Κατέστρεψε την αναχώρησή μας. Ποτέ δεν θα τον συγχωρήσω γι' αυτό.
- Το ποντίκι! - Αναχώρηση μέχρι τα μεσάνυχτα.
Θα μας πάρει μέχρι τα μεσάνυχτα να στεγνώσουμε τα ρούχα μας.
Την κάνει ο βρωμοπίθηκος.
Όσο τριβόμαστε μέσα στην λάσπη, αυτός πάει να πιει τα ποτάκια του!
Μια μέρα θα του χώσω μια..μόνο μία.
Και γω. Από δω και μπρος αυτός είναι ο σκοπός της ζωής μου.
Γιατί μόνο μία; Εγώ θα του χώσω κάμποσες.
Μπορεί και να τον κλωτσήσω όσο είναι κάτω.
Τι κάνεις;
Δεν θα λιποτακτήσεις, έτσι;
Τι;
Ακούστε. Έχω μια ιδέα.
Συρθείτε μπροστά! Πρυμηδόν!
Πρυμηδόν! Συρθείτε μπροστά!
Ω! Τι;
Paul, είσαι καλά;
Behn! Behn!
Behn! Έλα!
Behn, έλα! Ανόητε! Behn!
Σήκω! Έλα.
Ακούστηκε ότι θα έρθουν αντικαταστάτες.
Ναι. Ο Tjaden πρέπει να έφτασε σπίτι του για να φέρει ξύλα.
Να μερικοί ακόμα, φρέσκοι φρέσκοι.
Μάλλον εδώ θα διανυκτερεύσουμε.
Αυτός είμαι εγώ, "I. Westhus..."
και εδώ ακριβώς ζω.
- Δεν το ήξερα! - Τώρα το ξέρεις!
Ναι, ναι, βέβαια.
- Εντάξει. - Έχει εδώ μια κουκέτα, Paul.
- Πότε φάγαμε τελευταία φορά; - Μην μου το θυμίζεις.
- Μια χαρά ήμουν, μέχρι που μίλησες. - Που είμαστε τέλος πάντων;
Δεν ξέρω. Το όνομα του σταθμού είχε σβηστεί από τις σφαίρες.
Κάτι πρέπει να υπάρχει για να φάμε.
Θα σου πω τι θα κάνω.
Θα ρωτήσω τα παιδιά.
Συγγνώμη για την ενόχληση, κ. Westhus.
Γνώρισε τον Detering. Τον καλύτερο αγρότη που πέρασε από την γη.
- και τον κ. Tjaden. - Κάθησε.
Ξέρετε, δεν έχουμε φάει τίποτε από το πρωί.
Θεωρήσαμε ότι ίσως να μπορούσατε να μας πείτε τι πρέπει κα κάνουμε σχετικά.
Να φάτε χωρίς άλλη καθυστέρηση.
Που βλέπετε το αστείο;
Στην πόλη αυτή δεν πρέπει να κουβαλάς την όρεξή σου μαζί σου, στρατιώτη.
Είμαστε εδώ από εχθές το πρωί και ζούμε πάνω σε άχυρα και ξυραφάκια.
Είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε. Που είναι η καντίνα;
Η μόνη καντίνα σε όλη την περιοχή είναι κάπου έξω και ψάχνει για προμήθειες.
- Έχεις ακουστά τον Katczinsky; - Ποιον;
Τον Katczinsky. Είναι αλλόκοτος.
Αν υπάρχει φαγητό σε ακτίνα 25 μιλίων, αυτός είναι ο μόνος που θα το βρει.
Προσοχή! Τι είναι αυτοί;
Εθελοντές. Για το μελλοντικό γραφείο του στρατηγού.
Κάποτε θα παρω έναν από τους εθελοντές από δίπλα...
για να μάθω τι είναι αυτό που τους κάνει να εγκαταλείπουν το σχολείο για το στρατό.
Ανάπαυση. Εδώ δεν είναι χώρος παρελάσεων.
- Πεινάτε; - Ναι.
Για μισό λεπτό! Αυτό δεν ήταν πρόσκληση.
- Έχετε να πληρώσετε; - Ναι, βέβαια. Έχω μερικά λεφτά.
Όχι, όχι λεφτά. Αυτά είναι απλά κομμάτια χαρτί.
Έχετε καθόλου τσιγάρα, πούρα...
- Η σαπούνι, κονιάκ... - Ναι.
- Καπνό; - Ναι, ναι.
Kat. Τρελλάθηκες; Αυτό δεν φτάνει ούτε για μας
Σας εύχομαι να σας ξεπαστρέψουν γρήγορα και τους τρεις.
Βαρέθηκα να σας ταίζω στο τσάμπα.
Φέρτε ότι έχετε.
- Πεινάω πολύ... - Με μεγάλη χαρά σας δίνω...
- Ελάτε! - Φτάνει αυτό, κύριε;
Kat!
- Έχεις το απόσπασμα συρματοπλέγματος απόψε. - Που;
- Πέρα από το νεκροταφείο. - Με αυτό το ασκέρι;
Ήσυχα είναι απόψε. Μπορείς να τους δείξεις μερικά πράγματα.
Ευχαριστώ. Καλύτερα να το κάνω μόνος.
- Αυτά τα μωρά σκοτώνονται γρήγορα. - Καλά, το καμιόνι περιμένει.
Εχθές το βράδυ, δεν μπορούσα να κοιμηθώ από την πείνα...
και απόψε, με το που λάδωσε το έντερό μου, θυμήθηκαν το συρματόπλεγμα.
Λοιπόν, αυτή είναι η ευκαιρία σας ήρωες.
Για την πατρίδα!
Άντε, πάρτε τα πράγματά σας και πάμε να φύγουμε από δω.
- Είναι αυτός τρόπος να οδηγεί κανείς; - Αστον να οδηγεί όπως θέλει.
Ας πούμε ότι σου σπάει το χέρι. Θα σε στείλουν σπίτι, έτσι δεν είναι;
Πολύ καλύτερα από το να σου ανοίξει μία τρύπα στα έντερα.
Αν την γλυτώσει κανείς από σας, θα τον μαζέψω το πρωί.
Καλά, αφού δεν μας σκότωσε η οδήγησή σου, τίποτα δεν πρόκειται να μας σκοτώσει.
Και να σαι στην ώρα σου. Δεν θέλω να χάσω το πρωϊνό.
Πρέπει να περιμένεις τον στρατό σου, Μπαμπά.
Ελάτε, ελάτε. Μην μένετε τόσο πίσω.
Ακούστε παιδιά. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αραδιάσουμε λίγο σύρμα.
Θα το πάρουμε από την αποθήκη, και θα το μεταφέρουμε όπου χρειάζεται.
Θα δείτε το φως από οβίδες, και θα φοβηθείτε, καταλάβατε;
Όλα εντάξει, μικρέ. Σήκω.
Έλα. Μην κάνεις έτσι. Δεν τρέχει τίποτα.
Συνέβη και σε καλύτερους από σένα. συνέβη και σε μένα.
Όταν γυρίσουμε, θα σας βρω ωραία καθαρά εσώρουχα.
Μην σας πολυανησυχούν αυτού του τύπου οι οβίδες.
Μόνο φασαρία κάνουν και σκάνε περίπου πέντε μίλια πίσω από τις γραμμές.
Οι φωτεινές είναι αυτές που θα πρέπει να προσέχουμε.
Δε σε προειδοποιούν.
Πάνε "γουααα-αα-ααα ζινγκ."
Και μόλις το ακούσετε αυτό, όλοι κάτω!
Στη μάνα γη.
Κολλήστε πάνω της.
Θαφτείτε βαθιά μέσα της.
Απλά, να έχετε τα μάτια σας κολλημένα πάνω μου.
Όταν με δείτε να βουτάω κάτω, βουτάτε και σεις...
απλά προσπαθήστε να το κάνετε πιο γρήγορα από μένα.
Σσσσ...Τώρα ακούστε.
Θα σας δείξω πως γίνεται.
Δως μου μερικά από αυτά. Για να ρουφάνε τον θόρυβο.
Tjaden.
Το είδες αυτό;
- Τι σημαίνει αυτό; - Βομβαρδισμός.
Τα μάτια μου!
Τυφλώθηκα!
Δεν μπορώ να δω! Θεέ μου!
Τα μάτια μου! Δε βλέπω!
- Δεν μπορώ να δω! - Ο Behn! Ο Behn!
- Πάω να τον πάρω... - Θα σκοτωθείς!
- Άσε με... - Κάτσε κάτω και μην κουνηθείς!
Είναι νεκρός.
- Είναι νεκρός! - Γιατί ρίσκαρες τη ζωή σου...
- για να τον φέρεις εδώ; - Μα, είναι ο Behn!
- Ο φίλος μου. - Ένα πτώμα είναι, δεν έχει σημασία ποιου.
Λοιπόν, κανείς από εσάς μην ξανακάνει ποτέ κάτι παρόμοιο.
Βάλτε τον εκεί πέρα.
- Προσοχή στο σύρμα. - Προσοχή στο σύρμα.
Mind the wire. - Mind the wire.
- Προσοχή στο σύρμα. - Προσοχή στο σύρμα.
Εντάξει, ελάτε.
Ελάτε. Πάρτε τους σάκους σας και κατεβείτε. Γρήγορα!
Ελάτε. Γρήγορα. Με ζωντάνια.
Πάρτε τους σάκους σας και κατεβείτε.
Kat, τι κάνουμε; Τι συμβαίνει;
Το άκουσες. Έχουμε εντολές για πορεία.
- Για που όμως, μα τον... - Σε ένα άλλο πάρτυ.
Και αυτό θα διαρκέσει πάρα πολύ.
Έλα.
Λόχος, προσοχή!
Επ ώμου, αρμ!
Πορεία δεξιά, μαρς
Κάτω τα χέρια σου!
- Η ντάμα κερδίζει! - Καλά, αν νομίζεις ότι αυτό είναι ντάμα, ξαναδές το.
Α, βαλές είναι.
- Ναι. - Αυτές οι κάρτες, όλες ίδιες μοιάζουν.
Πολύ φασαρία! Δεν μπορώ να παίξω.
- Υποθέτω ότι τα ντελικάτα νεύρα σου δεν την αντέχουν - Σήκω
Είναι ο Oscar.
Ο παλιομπαστ...
Κοίτα εδώ!
Μην είσαι τόσο ακατάδεκτος. Μπορεί να ευχηθείς να το ξανάβρισκες.
Ακόμα δυο μέρες να περάσουν έτσι...
και αυτό το μισοφαγωμένο από ποντίκι κομμάτι ψωμί, θα σου φαίνεται...
σαν το καλύτερο γλυκό.
Δεν θα... δεν θα διαρκέσει δύο ακόμα ημέρες, έτσι δεν είναι;
Δεν στο είπα ότι θα ήταν πραγματικά άσχημο;
Δεν με νοιάζουν οι μέρες τόσο.
Αλλά δεν σταματάει όλη την νύχτα...
Α, σε δύο ακόμα ημέρες θα κλείσουμε βδομάδα, μικρέ.
Τότε θα μπορείς να πεις ότι έχεις μπει στην φωτιά!
Δεν φοβάσαι, έτσι δεν είναι;
Όχι. Απλώς ρώτησα. Αυτό είναι όλο.
- Θέλεις να παίξεις λίγο ακόμα; - Εσύ;
- Εννοείται. - Εντάξει. Μοιράζω εγώ.
Καλύτερα να πας να φέρεις την αρβύλα σου, πριν στην φάει ο Oscar!
Ο μικρός είναι μια χαρά.
Behn!
Behn.
Ναι, ναι. Άστον να κοιμηθεί. Ονειρεύεται.
Θεέ μου. Δεν βλέπεις ότι είναι ο Behn;
Δεν ήθελε να έρθει στον πόλεμο!
Όχι, όχι.
Δεν είναι ο Behn.
Δεν είναι ο Behn!
Είναι ο Kemmerick! Εγώ είμαι!
Βούλωστο! Είναι εντελώς άθλια εδώ μέσα και χωρίς τις φωνές σου.
Όλα...
Όλα είναι εντάξει, Franz. Όνειρο ήταν.
Ένα όνειρο, υποθέτω.
- Προσοχή! - Ανάπαυση.
Ο καταιγισμός πυρών όσο πάει και χειροτερεύει.
Χάσαμε τους άντρες σε δύο ακόμα αμπριά.
Εν τούτοις, θα κάνουμε το παν να φέρουμε λίγο φαί, μέχρι το βράδυ.
Σταμάτα! Σταμάτα!
Θέλω να βγω έξω!
- Γιατί το έκανες αυτό; - Βούλωστο και σήκωσέ τον!
- Όχι. - Τώρα, κράτα τον.
Είσαι εντάξει τώρα;
Έτσι νομίζω.
Δε μπορούσα να αντέξω περισσότερο.
- Θεέ μου, είναι ο Franz! - Φέρτε τον εδώ πέρα!
Όχι, χτυπήθηκ στο στομάχι. Δεν πρέπει να πιει τίποτα.
Φέρε ένα φορείο.
Που σε πέτυχαν, Kemmerick;
- Ήρθε, κύριε. - Πιάσε το κεφάλι του.
Εντάξει. Πάρτον έξω.
- Είναι σοβαρά, κύριε; - Δεν είμαι σίγουρος.
- Πες στους άλλους ότι είναι Εντάξει. - Μάλιστα, κύριε.
Αν είναι να πολεμήσουμε, γιατί δεν πολεμάμε;
Γιατί δεν προχωράμε;
Τρελλαίνεσαι να μένεις εδώ μέσα.
Ας κάνουμε κάτι!
- Ας τους κυνηγήσουμε! - Κάτσε κάτω!
Αν ο μάγειράς μας έχει κότσια, θα προσπαθήσει να μας φέρει κάτι.
Είναι τόσο μακριά που ούτε που θα ακούει τους πυροβολισμούς!
- Ήρθε ο Kat. Βρήκες τίποτα;
- Θα πρέπει να το μοιραστούμε. - Επιτέλους φαγητό!
Χρειαζόμαστε και βούτυρο.
Ναι. Και γλυκό. Και ένα πουπουλένιο πάπλωμα για να ξαπλώσουμε.
- Ποντίκια! Ποντίκια! - Ποντίκια!
Κάνε στην άκρη!
- Αρκετά. - Αρκετά, παιδιά
Τι είναι αυτό;
Εμπρός! Πιάστε τα τουφέκια σας!
Εμπρός!
- Έρχονται. - Φέρτε τις χειροβομβίδες εδώ.
Γρήγορα. Εμπρός, κάντε γρήγορα.
Πάμε! Πάμε
Δεν μπορούμε να κρατήσουμε τη θέση! Πίσω στις γραμμές σας!
- Γέμισέ το. - και κάνε γρήγορα - Έχω άλλα πράγματα να κάνω.
Περίμενα γι' αυτο τρεις εβδομάδες.
Όταν φθάσουν όλοι.
Εσύ τι θέλεις;
Φασόλια, θέλω γιε σκύλας.
- Τι λες να θέλω; - Πεινάμε.
Σκασμός! Θα σας ταίσω μόνο όταν μαζευτείτε όλοι.
- Όλοι εδώ είμαστε. - Μόνο ο μισός λόχος είναι εδώ. Φέρτε και τους άλλους.
Ξυπνήστε τους.
Μακάρι να μπορούσα να τους ξυπνήσω.
Μόνο 80 από μας μείνανε.
Οι υπόλοιποι είτε τους δένουν τα τραύματα είτε βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα.
80; Και εγώ μαγείρεψα για 150!
Εντάξει. Έχουμε αρκετό φαγητό. Έλα, σέρβιρέ μας!
Θες να πεις πως μαγείρεψες φασόλια για 150...
και έχεις ψωμί για 150...
και λουκάνικα για 150, και καπνό για 150;
Από όλα! Όλα λάθος. Έπρεπε να είχα ειδοποιηθεί.
Τι τσιμπούσι!
Ο καθένας παίρνει δύο μερίδες.
- Στη γραμμή! Στη γραμμή! - Α, όχι!
Αυτό δε γίνεται.
Δεν μπορώ να δώσω σε 80 ότι αντιστοιχεί σε 150.
Άκου.
Έφτιαξες μερίδες για το δεύτερο λόχο, έτσι δεν είναι;
Έτσι.
Ωραία λοιπόν. Εμείς είμαστε ο δεύτερος λόχος.
Έχω τις εντολές μου.
- Ο Kat έχει δίκιο. - Εμείς είμαστε ο δεύτερος λόχος.
Και αν μόνο οι μισοί από εμάς επέστρεψαν, καλό δικό μας.
- Έλα. Σέρβιρέ μας. - Έλα!
- Όχι! - Ει!
Είσαι ο πιο δειλός σαχλοπίθηκος, που έγινε ποτέ μάγειρας...
και τρέμεις από τον φόβο σου... και αυτό φαίνεται. Άλλο έν ακιχ να κάνεις...
και θα σε σφάξουμε σαν αρνί για να σε φάμε ωμό.
Έχεις την κουζίνα σου τόσο πίσω από τις γραμμές...
που ποτέ δεν μας ήρθε φαγητό χωρίς να είναι κρύο ή να έχουμε κοιμηθεί!
Άκου λοιπόν ποντικομαμή, ή του δίνεις ή...
ή θα σου σπάσουμε τον αυχένα!
- Έλα λοιπόν! Δώσε μας... - Προσοχή!
Ανάπαυση.
Τι συμβαίνει εδώ;
Έχει μαγειρέψει για 150, κύριε, και θέλει να μας δώσει μόνο το μισό.
- Νόστιμο φαίνεται. - Μάλιστα κύριε.
- Σέρβιρέ το όλο. - οι άντρες Θα το καταφέρουν.
- και στείλε και σε μένα ένα πιάτο. - Μάλιστα, κύριε.
Εντάξει. Πάρτε το όλο. Πάρτε ότι βρείτε.
Δώστους και μέλι. Δωστους ότι θελήσουν. Δώστους ότι θελήσουν.
- Γέμισέ το! - Γέμισέ το!
- Μην ενοχλείσαι, πάρτο. - Εντάξει, να σαι καλά.
Ξέρετε...
Θα έτρωγα λίγα φασόλια ακόμα.
Άντε να βάλεις. Έχουν μείνει αρκετά.
Μακριά είναι.
Αναρωτιέμαι πότε θα μας στείλουν πίσω στο μέτωπο.
- Αύριο. - Κατάφερες να μου κόψεις την όρεξη.
Αν πρόκειται να μας πάνε πίσω αύριο...
πρέπει να πάμε να δούμε τι κάνει ο Kemmerick.
- Καλή ιδέα. - Ας πάμε.
- Πόσο μακριά είναι το νοσοκομείο; - Δυο μίλια από δω.
- Να του πάμε τα πράγματά του. - Σωστά!
Είναι απαίσιο και μόνο να σκέφτεται κανείς τι του συνέβη...
και είναι τόσο καλό παιδί ο Kemmerick.
Οι Γάλλοι τους αξίζει να τιμωρηθούν που ξεκίνησαν τον πόλεμο.
Όλοι λένε ότι φταίει ο άλλος.
Και πως ξεκίνησαν τον πόλεμο;
Μια χώρα θίγει μια άλλη χώρα.
Και πως μια χώρα μπορεί να θίξει μιαν άλλη χώρα;
Δηλαδή γίνεται ένα βουνό στη Γερμανία να θυμώσει με μια πεδιάδα στη Γαλλία;
Μα ανόητε, ένας άνθρωπος μπορεί να θίξει έναν άλλον άνθρωπο.
Αν είναι έτσι, δεν θα έπρεπε να είμαι εγώ εδώ.
Δεν νοιώθω καθόλου θιγμένος.
Δεν αφορά αλητήριους σαν και σένα.
Μια χαρά. Τότε μπορώ να γυρίσω σπίτι μου τώρα αμέσως.
- Καλά, για προσπάθησε. - Ναι. θες να σε εκτελέσουν;
Εγώ και ο Κάϊζερ...
Εγώ και ο Κάϊζερ έχουμε την ίδια απόψη γι' αυτόν τον πόλεμο.
Κανείς από τους δυο μας δεν τον ήθελε, οπότε και γω γυρίζω σπίτι.
- Αυτός είναι σπίτι ήδη. - Κάποιος θα τον ήθελε τον πόλεμο.
Ίσως οι Άγγλοι.
Όχι, δε θέλω να σκοτώσω Άγγλους.
Ποτέ δεν είχα δει άγγλο μέχρι να έρθω εδώ.
Και σίγουρα ούτε αυτοί είχαν δει Γερμανό μέχρι να έρθουν εδώ.
Όχι, είμαι σίγουρος ότι κανείς τους δε ρωτήθηκε.
Λοιπόν...
σίγουρα κάποιος ωφελείται.
- Όχι εγώ και ο Κάϊζερ. - Πιστεύω μάλλον ο Κάϊζερ ήθελε τον πόλεμο.
Εμάς μην μας ανακατεύεις μ' αυτά.
Δεν το καταλαβαίνω.
Ο Κάϊζερ τα είχε όλα.
Ναι αλλά ποτέ δεν έκανε έναν πόλεμο.
Κάθε αυτοκράτορας χρειάζεται έναν πόλεμο για να γίνει διάσημος.
- Έτσι γράφεται η ιστορία. - Ναι, και οι στρατηγοί το ίδιο.
Και οι βιομήχανοι. Με τον πόλεμο πλουτίζουν.
Εγώ νομίζω ότι είναι ένα είδους πυρετού.
Κανείς δεν τον θέλει ιδιαίτερα...
και έτσι, σε μια στιγμή, νάτος.
Εμείς δεν τον θέλαμε. Οι άγγλοι επίσης.
Και νάμαστε εδώ να πολεμάμε.
Θα σου πω εγώ πως έπρεπε όλα να γίνουν.
Κάθε φορά που ετοιμάζεται ένας μεγάλος πόλεμος...
- Θα πρέπει να βρίσκουμε ένα μεγάλο γήπεδο... - και να πουλάμε εισιτήρια.
Ναι. Και...
Και τη μεγάλη μέρα...
να παίρνουμε όλους τους βασιλιάδες τα συμβούλια τους και τους στρατηγούς τους...
να τους βάζουμε στο κέντρο ντυμένους με τα σώβρακά τους...
και να τους αφήνουμε να παλεύουν με ρόπαλα.
Η καλύτερη χώρα να κερδίζει.
Ωραία, τώρα που ο Kat τα κανόνισε όλα, πάμε να δούμε τον Kemmerick.
- Μπορεί κάτι καλό να του συνέβη στο δρόμο. - Μπορεί να τον συνεφέρουμε λίγο.
Παιδιά, εγώ και ο Κάϊζερ σας θέλουμε πίσω στην ώρα σας, για την αυριανή πορεία.
Μη ξεχαστείτε.
- Θα γυρίσουμε στην ώρα μας. - Τους χαιρετισμούς μας να του δώσετε.
Νατος.
- Γεια σου, Kemmerick. - Πως είσαι;
Πως πάνε τα πράγματα; Σε φροντίζουν καλά;
Πως σε περιποιούνται; Franz;
Υπάρχουν κλέφτες εδώ.
Κλέφτες.
Μου έκλεψαν το ρολόϊ!
Στο' λέγα ότι δεν κουβαλάνε τόσο καλά ρολόγια.
- Μου το πήραν όσο ήμουν σε αναισθησία! - Franz, θα το πάρεις πίσω.
Νοιώθεις καλά;
- Κοίτα το χέρι μου. - Είναι που έχασες πολύ αίμα...πάρα πολύ.
Να τρως καλά και σύντομα θα γίνεις καλά.
Πρέπει να τρως. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Νοιώθω έναν τρομερό πόνο στο πόδι.
Κάθε δάχτυλο του δεξιού ποδιού μου με πονάει.
Καλά, πως γίνεται να σε πονάει το πόδι, αφού είναι...
Ξέρω τι θες να πεις!
Ξέρω! Τώρα ξέρω!
Μου έκοψαν το πόδι.
Γιατί δεν μου το είπαν; Γιατί... Γιατί δεν μου το είπαν;
- Franz! Franz! - Δε μπορώ να ξαναπερπατήσω!
Να είσαι ευγνώμων που κατάφερες να επιβιώσεις.
Κάποτε ήθελα να γίνω δασοφύλακας.
Ακόμα μπορείς. Φτιάχνουν τεχνητά πόδια που είναι θαυμάσια.
Ξεμπέρδεψες κιόλας. Μπορείς πλέον να γυρίσεις σπίτι. Σκέψου το και αυτό.
Σου φέραμε τα πράγματά σου. Βλέπεις;
Βάλτα κάτω από το κρεββάτι.
Τι υπέροχο ζευγάρι αρβύλες.
Κοιτάξτε το δέρμα!
Πόσο απαλές.
Σκεφτόμουν.
Αφού δεν πρόκεται να τις χρησιμοποιήσεις πια, Franz...
γιατί δεν τις αφήνεις σε μας; Δε σου χρειάζονται πια.
Οι αρβύλες μου με γεμίζουν φουσκάλες...
Εμείς να πηγαίνουμε, Franz.
Μην φύγετε. Μείνετε λίγο ακόμη.
- Θα ξανάρθω. - Θα ξανάρθουμε σύντομα, Franz.
- Θα νιώθεις σίγουρα πολύ καλύτερα. - Γεια σου.
- Γεια. - Αντίο, Franz.
Τι λέτε θ' αντέξει μέσα αυτό το χάλι;
- Δε νομίζω... - Θα τον ξεπαστρέψουν.
Παιδία, εσείς πηγαίνετε. Θα σας δω αργότερα.
Αντίο. Εντάξει, Paul.
Λυπάμαι, Paul.
Ούτε θα ακούμπαγα δικό του πράγμα αν μπορούσε να το χρησιμοποιήσει.
Θα περπάταγα ξυπόλητος πάνω σε γυμνό συρματόπλεγμα για κείνον.
Μόνο να... γιατί κάποιος νοσοκόμος να πάρει τελικά αυτές τις αρβύλες;
Καταλαβαίνω, Mueller. Όλοι μοιάζουμε εδώ πέρα.
Και οι καλές αρβύλες είναι δυσεύρετες.
Πες του γιατρού να έρθει σε παρακαλώ.
Γιατρέ, ο άντρας στο διπλανό κρεββάτι θα ήθελε να σας δει.
Έκανα ότι μπορούσα γι' αυτόν. Τίποτα δεν μπορεί να τον βοηθήσει.
Τον κακομοίρη.
Είπε σε λίγο, Franz.
Πιστεύεις ότι θα γίνω ποτέ καλά;
Μα, βέβαια.
- Αλήθεια το πιστεύεις; - Ναι, όταν συνέλθεις από την επέμβαση.
Δεν το πιστεύω.
Franz! Μην λες ανοησίες. Θα γίνεις πιο καλά από ότι ήσουν πριν.
Έχουν αντιμετωπίσει με επιτυχία πολύ χειρότερα περιστατικά.
Μπορεί να σε πάνε στο αναρρωτήριο...
στο Klosterberg μαζί με τους χωρικούς.
Θα μπορείς να δεις από το παράθυρο, πέρα στα λιβάδια...
μέχρι την άκρη του ορίζοντα.
Την πιο όμορφη εποχή του χρόνου, τώρα που τα καλαμπόκια ωριμάζουν.
Θα μπορείς να βγεις χωρίς να χρειάζεται να πάρεις άδεια.
Ακόμα και πιάνο θα μπορείς να παίξεις.
Όμως, όμως, Franz, πρέπει να προσπαθήσεις να κοιμηθείς τώρα.
Θεέ μου...
αυτός είναι ο Franz Kemmerick...
μόλις 19 χρονών.
Δε θέλει να πεθάνει.
Σε παρακαλώ, μην τον αφήσεις να πεθάνει.
Paul.
- Paul. - Franz.
Πάρε τις αρβύλες μου να τις δώσεις στον Mueller.
Όχι, Franz, όχι.
Και αν... Paul...
βρεις το ρολόϊ μου, να το στείλεις σπίτι μου.
Franz!
Γιατρέ! Γιατρέ!
Γιατρέ!
Που είναι ο γιατρός;
Γιατί δεν υπάρχει γιατρός;
Γιατρέ, ελάτε γρήγορα! - Ο Franz Kemmerick πεθαίνει! - Ποιος από όλους είναι;
- Ακρωτηριασμένο πόδι. - Ακρωτηρίασα μια ντουζίνα σήμερα.
- Κρεβάτι 26, κύριε. - Εσύ να τον δεις. Πρέπει να πάω στο χειρουργείο.
Θα χειρουργεί τον έναν μετά τον άλλον μέχρι τις 5 το πρωί.
16 νεκροί σήμερα, και με τον δικό σου 17.
Θα έχουν γίνει μάλλον 20 μέχρι το πρωί.
Φαίνεσαι καλά. Πολύ καλά σήμερα.
Γιατί βιάζεσαι; Εϊ! Στοίχημα ότι τις σούφρωσε τις αρβύλες!
Το βρήκα, Kat.
Άκου: "το άθροισμα μιας αριθμητικής σειράς είναι...
S = A + L x N στο τετράγωνο."
Ενδιαφέρον, έτσι; - Τι θέλεις και τα μαθαίνεις όλα αυτά; όλα αυτά;
Μια μέρα, θα σε βρει μια σφαίρα και όλα αυτά θα είναι άχρηστα.
Τα βρίσκω πολύ διασκεδαστικά.
Οι αρβύλες μου!
Mueller.
Τον είδα να πεθαίνει.
Μέχρι σήμερα δεν ήξερα πως είναι να πεθαίνεις κανείς.
Και μετά..μετά βγήκα έξω...
και ένοιωσα...
ένοιωσα τόσο υπέροχα που ήμουν ζωντανός, που άρχισα βαδίζω γρήγορα.
Άρχισα να σκέφτομαι τα πιο περίεργα πράγματα...
όπως το να ήμουν έξω στα λιβάδια.
Τέτοιου είδους σκέψεις.
Ξέρετε... κορίτσια.
Και αισθάνθηκα σαν να έβγαινε...
από την γη ηλεκτρική ενέργεια που ερχόταν πάνω μου.
Και άρχισα. Άρχισα να τρέχω σαν τρελλός.
Πέρναγα από στρατιώτες και άγουγα από παντού φωνές που με φωνάζανε.
Έτρεχα και έτρεχα.
Ένοιωθα σαν να μην μπορούσα να αναπνεύσω όσο αέρα χρειαζόμουν.
Και... και τώρα πεινάω.
Δεν με νοιάζει τώρα ο πόλεμος. Θα είναι διασκέδαση να πάω στο μέτωπο με τέτοιες αρβύλες.
Είναι καλή εφεύρεση.
Αν σπας κάθε μια ψείρα ξεχωριστά, σκέψου πόση ενέργεια σπαταλάς. Κοίτα.
Έγινε ψητή.
Πως ήταν η περίπολος; Άσχημη;
Θα ήταν απαίσια αν είχαν χρόνο να μαζέψουν τη σοδειά.
Περάσαμε από μια κερασιά και όταν την είδε, έκανε σαν τρελλός. Με το ζόρι φύγαμε.
Ήταν... όμορφη.
Έχω ένα μεγάλο θερμοκήπιο με κερασιές στο σπίτι μου.
Όταν είναι ολάνθιστες...
απ' το πατάρι του αχυρώνα μοιάζουν σαν ένα σεντόνι.
Τόσο λευκό.
- Ίσως να μπορέσεις να φύγεις σύντομα. - Μπορεί και να σε στείλουν πίσω σαν αγρότη.
Μια γυναίκα δεν μπορεί μόνη της να διευθύνει μια φάρμα.
Όσο σκληρά και αν δουλεύει.
Η ώρα της συγκομιδής φτάνει ξανά.
Τι τρέχει μ' αυτόν;
Πήρε εχθές ένα γράμμα από την γυναίκα του. Θέλει να γυρίσει πίσω στην φάρμα του.
Όλοι θα θέλαμε να γυρίσουμε πίσω στα σπίτια μας.
Αναρωτιέμαι τι θα κάναμε αν ξαφνικά κυρησσόταν ειρήνη.
Θα μεθάγαμε και θα ψάχναμε για γυναίκες!
Εγώ θα έψαχνα για μία Σταχτοπούτα...
που θα μπορούσε να φορέσει αυτό για ζαρτιέρα.
Και όταν την έβρισκα, θα χανόμουν για δύο εβδομάδες.
Εγώ θα γυρίσω πίσω στα ορυχεία...
και στις ευχάριστες στιγμές σε μια μπυραρία.
Κοίτα. Η οικογένειά μου.
Θα σου χώσω μία στον πισινό που το ξεκίνησες όλο αυτό.
Καλό είναι να μιλάτε γι' αυτά. Όλοι έχετε κάτι για να γυρίσετε.
Γυναίκες, παιδιά, δουλειές.
Εμείς όμως; Τι μας περιμένει άμα γυρίσουμε;
- Το σχολείο; - Γιατί όχι; Νομίζεις ότι ήδη τα ξέρεις όλα.
Ένας άντρας δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά όλα όσα διδάσκουν...
μετά από τρία χρόνια μέσα σε οβίδες και βόμβες.
Δεν μπορείς να τα ξεπεράσεις τόσο εύκολα. Ποτέ δεν μας δίδαξαν κάτι πραγματικά χρήσιμο...
όπως το πως μπορείς να ανάψεις τσιγάρο με κόντρα τον άνεμο, η φωτιά σε βρεγμένα ξύλα...
ή να χώσεις την ξιφολόγχη σου στην κοιλιά κάποιου και όχι στα παϊδια του για να μην κολλήσει.
Τι θα μας συμβεί αλήθεια στο μέλλον;
Θα σου πω εγώ. Πάρε την κλάση μας.
Από τους 20, τρεις είναι αξιωματικοί...
εννέα νεκροί...
Ο Mueller και τρεις άλλοι τραυματίες...
και ένας στο τρελλοκομείο.
Όλοι θα πεθάνουμε κάποτε, οπότε ας μην το σκεφτόμαστε.
- Γρήγορα! Μπες εκεί μέσα! - Βιάσου!
Himmelstoss!
Τι τρέχει;
- Τι έγινε, λάλεψες; - Είναι ο Himmelstoss!
Ο Himmelstoss; Υπάρχει δικαιοσύνη στο στρατό!
Λοιπόν, λοιπόν. Ώστε όλοι εδώ, ε;
- Λίγο παραπάνω από σένα, Himmie. - Από πότε γίναμε τόσο γνωστοί;
Όρθιοι και σε στάση προσοχής! Όλοι σας!
- Άντε κάνε λίγο στίβο μόνο σου! - Ποιος είναι ο φίλος σου;
Μπορεί κάποιος να φέρει στο στρατηγό Ludendorff μια άνετη πολυθρόνα;
Σας διατάζω ως ανώτερος αξιωματικός!
- Θέλετε να περάσετε στρατοδικείο; - Εγώ θέλω!
Θα γίνει μια μεγάλη επίθεση σήμερα το βράδυ και θα ήθελα να τη σκαπουλάρω.
Θα εκτελέσετε τις εντολές μου;
Φίλα τον κώλο μου!
Δεν συνηθίζεται να ζητούνται χαιρετισμοί εδώ πέρα. Θα σου πω τι θα κάνουμε.
Θα επιτεθούμε σε μια πόλη που προσπαθήσαμε να την πάρουμε και στο παρελθόν.
Πολλοί σκοτώθηκαν, πολλοί πληγώθηκαν. Είχε μεγάλη πλάκα.
Αυτήν την φορά θα είσαι μαζί μας.
Αν κάποιος από εμάς σταματήσει καμμιά σφαίρα, πριν πεθάνουμε...
θα έρθουμε σε σένα, θα σταθούμε προσοχή και θα αιτηθούμε με όλους τους τύπους...
"Παρακαλούμε, Λοχία Himmelstoss, " μπορούμε να αποχωρήσουμε;
Θα...Θα το πληρώσεις αυτό, θα...
Αυτό είναι.
Ακριβώς στην ώρα του. Παιδιά, καλύτερα να ετοιμαστούμε.
Πληγώθηκα! Πληγώθηκα!
Μια απλή γρατζουνιά είναι, παλιοαρουραίε, Σήκω! Πήγαινε με τους όλους!
- Σήκω! - Όχι! Όχι! Όχι!
Παλιοαρουραίε!
Βρωμερέ παλιοαρουραίε! Αφήνεις τους άλλους να το κάνουν, ε;
Σήκω! Σήκω!
Σήκω! Εμπρός!
- Βγείτε από εκεί. - Η εντολή... ήταν εμπρός.
Η εντολή ήταν εμπρός!
Εμπρός!
Εμπρός! Εμπρός!
Εμπρός!
Αντεπίθεση.
Θέλω να σε βοηθήσω.
Σταματήστε! Σταματήστε, σταματήστε!.
Δεν μπορώ να το αντέξω άλλο. Δεν μπορώ να το ακούω!
Γιατί αργείς τόσο να πεθάνεις; Θα πεθάνεις έτσι κι' αλλιώς!
Ω, όχι.
Δε θα πεθάνεις.
Όχι. Δεν θα πεθάνεις. Οι πληγές σου είναι μικρές.
Θα γίνεις καλά και θα γυρίσεις σπίτι.
Θα γυρίσεις σπίτι πολύ πριν γυρίσω εγώ.
Το ξέρεις ότι δεν μπορώ να φύγω. Γι' αυτό με κατηγορείς.
Στο λέω, δεν ήθελα να σε σκοτώσω. Προσπάθησα να σε κρατήσω ζωντανό.
Αν ξαναπήδαγες εδώ μέσα, δεν θα το έκανα πάλι.
Όταν πήδηξες εδώ μέσα, ήσουν ο εχθρός μου και σε φοβόμουν.
Όμως είμαι άνθρωπος σαν και μένα, και σε σκότωσα.
Συγχώρεσέ με, σύντροφε.
Πες το σε παρακαλώ. Πες πως με συγχωρείς.
Όχι, όχι. Είσαι νεκρός.
Είσαι καλύτερα από ότι εγώ. Εσύ ξέφυγες.
Δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτα πια.
Θεέ μου, γιατί μας το έκαναν αυτό;
Εμείς απλά θέλαμε να ζήσουμε.
Γιατί έπρεπε να μας στείλουν να πολεμήσουμε μεταξύ μας;
Αν πετάγαμε μακριά αυτά τα τουφέκια και αυτές τις στολές...
θα μπορούσες να είσαι αδελφός μου όπως ο Kat και ο Albert.
Πρέπει να με συγχωρήσεις, σύντροφε. Θα κάνω ότι μπορώ.
Θα γράψω στους γονείς σου. Θα γράψω...
Θα γράψω στην γυναίκα σου. Θα της γράψω.
Σου υπόσχομαι ότι δεν θα της λείψει τίποτα.
Θα την βοηθήσω και αυτήν και τους γονείς σου.
Μόνο συγχώρα με. Συγχώρα με!
Συγχώρα με. Συγχώρα με.
Συγχώρα με.
Κάτι το απαίσιο συνέβη εχθές το βράδυ.
Μαχαίρωσα κάποιον. Με τα ίδια μου τα χέρια, τον μαχαίρωσα.
Ξέρω πως είναι. Η πρώτη σου φορά.
Μην ανησυχείς. Θα τον βρουν οι τραυματιοφορείς.
- Είναι νεκρός. Τον έβλεπα να πεθαίνει. - Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα.
Πρέπει να σκοτώνουμε. Δε μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.
Γι' αυτό είμαστε άλλωστε εδώ. Κοίτα εκεί, για παράδειγμα.
Αυτή τον βρήκε.
Έπρεπε να δείτε το άλμα που έκανε στον αέρα.
Ο τύπος πρέπει σήμερα να πυροβολεί μαζί μας με τρεις βολές.
Αν τα καταφέρει, θα κερδίσει ένα στολίδι για τη μπουτουνιέρα του μέχρι το απόγευμα.
Μην χάνεις όμως τον ύπνο σου για όλα αυτά.
Ίσως φταεί που έμεινα μαζί του, δίπλα του, τόσο πολύ, έτσι;
Βέβαια, αυτό είναι.
Άλλωστε, ο πόλεμος είναι πόλεμος.
Πορεία! Εμπρός!
Μπροστά, Εμπρός!
Γρήγορα εκεί πέρα! Εμπρός!
Λόχος... αλτ!
Τους ζυγούς λύσατε!
Υπαξιωματικοί και οπλίτες...
τους ζυγούς λύσατε!
Ελάτε! Ας μπούμε εδώ!
- Δώσε μου το καλύτερο λουκάνικο. - Δύο.
Δώσε μου μια μπίρα.
Μία, δύο, τρεις!
Ει, άντε. Μια μπίρα.
Εϊ, φύγε από δω!
Έλα. Δώσε μου μια μπίρα.
Μια μπίρα. Μια μπ...
Ας πιούμε σε ένα μεθύσι μέχρι τελικής πτώσεως.
Που ξεκινάει μόλις τώρα.
Είχα ξεχάσει ότι υπήρχουν τέτοια κορίτσια.
Δεν υπάρχουν.
Κοίτα αυτά τα μικρά λεπτά παπουτσάκια.
Δεν θα μπορεί με αυτά να κάνει μεγάλες πορείες.
Paul! Μη μιλάς για πορείες. Θα κάνεις την δεσποινίδα να βαρεθεί.
Χίλια συγγνώμη.
- Πόσο χρονών λες να είναι; - Μμμ, γύρω στα 22.
Όχι, αυτό την κάνει μεγαλύτερή μας.
Είναι... 17.
Ένα τέτοιο κορίτσι.
Όμορφα δεν θα ήταν, Albert;
Δεν έχουμε και πολλές ελπίδες με δαύτον τριγύρω.
Πρέπει να κάνουμε ένα μπάνιο, να καθαρίσουμε και τα ρούχα μας...
Και ίσως να φτάσω και στο σημείο να βγάλω και τις ψείρες.
Μισό λεπτό. Είναι μακριά από εδώ τώρα πια.
Κοίτα την ημερομηνία. Μάϊος, 1917.
- Πριν τέσσερις μήνες. - Αλήθεια είναι.
Λοιπόν, στην υγεία της έτσι και αλλιώς.
Στην υγειά όλων τους, όπου και αν είναι.
Albert...
- Ίσως να πρέπει έτσι και αλλιώς να μπανιαριστούμε. - Εντάξει.
Προσωπικά, εγώ προτιμώ μεγαλύτερα πιασίματα.
Η συζήτησή μας ήταν υψηλού επιπέδου και ηθικής μέχρι τώρα.
Τώρα, όντως χρειαζόμαστε μπάνιο.
- Μπάνιο; - Για ποιο λόγο;
Δεν θα καταλάβαινες και να σου λέγαμε.
Το νερό είναι μπούζι. Παρατράβηξαν αυτές οι ρομαντικές ιστορίες.
A, απλά σκέψου τα υπέροχα μάτια της!
Ω, και τα μαλλιά της.
- Εδώ είμαστε! - Δεν θα χάσουμε τίποτα! - Φύγετε
- Τι κάνετε εδώ; - Μπάνιο!
Μου έχουν πει ότι υπάρχει κόσμος που κάνει μπάνιο μια φορά τη βδομάδα!
Γυναίκες!
Δεσποινίς, Θέλετε να κολυμπήσετε;
Δεσποινίς!
Αχ, μωρό μου!
Α, μη κορίτσια! Μη φεύγετε!
Αχ, μάνα μου!
- Παρακαλούμε, μη φεύγετε! - Μη φεύγετε μακριά!
Φαγητό! Φαγητό!
Αλτ! Γνωρίζετε ότι απαγορεύετε να περάσετε απέναντι.
Μείνετε στην πλευρά σας, αλλιώς θα έχετε προβλήματα
Τι στο καλό λένε;
Θέλουν να πάμε απο κει απόψε. Μας περιμένουν.
- Υπέροχα! - Θα πάμε. - Η ξανθιά είναι ξετρελλαμένη μαζί μου.
- Ναι αλλά είμαστε τέσσερις και αυτές τρεις. - Εγώ τις σταμάτησα!
Ο ξανθός κόμματος είναι δικός μου. Εσείς παλέψτε για ότι απέμεινε.
Να παλέψουμε είναι το σωστό. Όλα είναι δίκαια στον πόλεμο και τον έρωτα.
Τι εννοείς; Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Θα δεις. Au revoir!
- C'est moi, ξανθούλα! - Bon ami! Bon ami!
Vos camarades! Vos camarades!
Εννοεί την πόρτα.
Όχι μόνο σεμνός, αλλά και λεβέντης! Ο τέλειος συνδυασμός.
Για μένα πρέπει να φτιάχτηκε. Μια στολή αξιωματικού.
Είμαστε ο πιο διακριθής λόχος.
Merci.
Πιες άλλο ένα, σύντροφε.
Τα δικά σου γενέθλια είναι ή τα δικά μου;
Γιατί;
Με κερνάς το ένα ποτό μετά το άλλο εδώ και δυο ώρες.
Και προσπαθώ να καταλάβω το γιατί.
Γιατί;
Απλά, τα παιδία...
μου ζήτησαν να σε διασκεδάσω για λίγη ώρα.
Α, καλά παιδιά.
Ναι!
Είπαν..είπαν πως θα καταλάβεις.
Προδόθηκα!
Ναι, σίγουρα προδόθηκες.
Πάρε αυτήν!
Θα φας και άλλη!
Πολύ δυνατά.
Φτωχό αγόρι. Μικρό φτωχό αγόρι.
- Αγάπη μου. - Τι;
- Πως σε λένε; - Δεν καταλαβαίνω.
Το όνομά σου. Πως είναι το όνομά σου;
Georgette; Camille;
Α, το όνομά μου…Suzanne
Suzanne.
Και το δικό σου;
- Paul. - Paul. Όμορφο όνομα.
Suzanne, θα' θελα να σου πω κάτι.
- Μακάρι να καταλάβεινες. - Oh, non, non. Il faut pas...
Αγαπημένη, δεν πρόκειται να σε ξαναδώ. Το ξέρω.
Και δε θα σε γνώριζα αν σε ξανάβλεπα.
Και πάλι όμως, θα σε θυμάμαι πάντα.
Toujours.
Να΄ξερες πόσο διαφορετική είσαι από τις γυναίκες που εμείς οι στρατιώτες γνωρίζουμε.
Όχι, όχι, ξέχασέ τα όλα/ Ο πόλεμος...αυτός ο άθλιος πόλεμος.
Όχι, όχι, ο πόλεμος
Εσύ. Για σένα μιλάω. Vous.
Μοιάζει σαν ο πόλεμος, η φρίκη και η χυδαιότητα...
...που τον συνοδεύουν να έφυγαν μακριά μου...
σαν από θαύμα.
Σαν από κάτι που δεν θα μπορούσα ποτέ να πιστέψω.
Φτωχό αγόρι. Φτωχό αγόρι.
Φώναξε τον Paul.
Φεύγουμε, Paul.
Για κοίτα. Ωραία καινούργια φέρετρα. Για μας.
Ομολογώ, πολύ χαρούμενη προετοιμασία για την επίθεση.
Πολύ ευγενικό από μέρους τους. Δε βλέπω όμως όμως κανένα αρκετά μακρύ για τον σύντροφο Tjaden.
Αν και εγώ δεν μιλάω με προδότες.
- Κανένα φέρετρο δε θα με δεχθεί. - Δε νομίζω, εραστή.
Να εύχεσαι μόνο να τυλίξουν με αδιάβροχο σεντόνι...
το κακόμοιρο το κουφάρι σου.
Ω..το πλευρό μου!
Το πλευρό μου.
Καθολικό νοσοκομείο, Albert.
Λένε ότι εδώ θα έχεις πάντα καλό φαί και καλή περιποίηση.
- Είμαστε τυχεροί. - Μετά από αυτόν τον μουσκεμένο σταθμό...
και μετά από 24 ώρες στο τρένο, δικαιούμαστε λίγη τύχη.
Είμαι ο Hamacher.
Ναι, αυτό είναι το όνομά μου.
Έφαγα ένα σπάσιμο στο κεφάλι και μου έδωσαν πιστοποιητικό που λέει ότι...
"ο Josef Hamacher περιοδικά...
δεν είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του."
Και από τότε, ο Hamacher την περνάει φίνα.
Ελπίζω παιδιά να μην είστε βαριά τραυματισμένοι.
Οι άλλοι πέθαναν τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβα να τους γνωρίσω.
Εμάς θα μας γνωρίσεις απ' την καλή και την ανάποδη.
Σε ευχαριστώ. Και σένα.
Συγγνώμη αγαπημένη μου. Είναι ώρα να φύγεις.
Ναι, αδελφή.
Κοίτα.
Αν πάρουν τα ρούχα του, δεν πρόκειται να τον ξαναδείς.
- Βλέπεις; Τον πάνε στο νεκροθάλαμο. - Νεκροθάλαμο;
Όταν είσαι έτοιμος να τινάξεις τα πέταλλα, σε πάνε εκεί...
για να μπορούν να χρησιμοποιήσουν το κρεβάτι.
Στη γωνία του κτιρίου είναι ένα μικρό δωμάτιο...
δίπλα στο νεκροτομείο!
Πολύ βολικό. Μειώνει τις μετακινήσεις.
Και αν γίνει καλά:
Έχω δει πολλούς να πηγαίνουν στο νεκροθάλαμο...
κανείς όμως δεν γύρισε.
Αδελφή.
Αδελφή. Αδελφή.
- Εσύ βάρεσες, Paul? - Ναι.
- Συμβαίνει κάτι; - Νομίζω πως έχω αιμοραγία.
Ο επίδεσμος είναι βρεγμένος. Βαράω τόσην ώρα και κανείς δεν έρχεται.
- Νομίζω ότι ματώνω. - Αδελφή, φέρε ένα αποστειρωμένο επίδεσμο και πάγο.
- Γιατί δε με κάλεσε κανείς; - Βαρούσε το κουδούνι.
Κανείς δε μπορεί να περπατήσει, αδελφή.
- Αδελφή, είναι άσχημα; - Όχι, όχι. Θα γίνει καλά.
Το προλάβαμε.
Τι συμβαίνει; Τι κάνετε;
Πρέπει να φτιάξουμε τους επιδέσμους σου.
Που με πάτε;
Στο θάλαμο επίδεσης.
Όχι, όχι! Δεν πάω. Θα μείνω εδώ!
- Τώρα, τώρα! - Δεν πάω στο νεκροθάλαμο!
- Πάμε στο θάλαμο επίδεσης. - Γιατί παίρνετε τα ρούχα μου;
Μου λέτε ψέμματα! Όμως θα γυρίσω. Δεν θα πεθάνω!
Θα γυρίσω! Δε θα πεθάνω!
Δεν πρόκειται να πεθάνω! Θα γυρίσω!
Αδελφή Libertine, πως είναι;
Φτωχό αγόρι. Πρέπει να ακρωηριάσουν το πόδι του.
Paul. Paul.
Paul.
Πάει...
Πάει.
Γεια σου. Καλώς ήρθες πίσω, Albert!
- Πως νοιώθεις, μικρέ; - Καλά.
Πονάω όμως πάρα πολύ.
Το πόδι μου πον...
Hamacher. Μου κόψαν το πόδι;
Όχι βέβαια! Πόσα είχες; Δύο;
Ακόμα δύο έχεις! Ένα, δύο!
Μην παριστάνεις το χαζό, Hamacher. Μίλα μου ειλικρινά.
Σίγουρα όχι. Και φαίνεσαι μια χαρούλα.
Κοίτα. Βλέπεις;
- Δε θα γίνω σακάτης. - Έλα, έλα.
- Δε θα ζήσω έτσι! - Ηρέμησε.
- Θα σκοτωθώ με την πρώτη ευκαιρία! - Albert!
- Δε θα ζήσω! Δε θα ζήσω! - Θα ζήσεις.
Albert! Albert!
Albert, γύρισα!
Στο' πα ότι θα γύρναγα. Δείτε όλοι! Γύρισα!
Paul. Paul.
Paul, είμαι τόσο χαρούμενος.
Hamacher, γύρισα από τους νεκρούς
- Απίστευτο. Ποτέ δε ξανάγινε. - Albert, γίνε γρήγορα καλά...
για να γυρίσουμε στα σπίτια μας σύντομα.
- Όλα θα πάνε καλά τώρα. - Ναι, Paul.
Όλα θα πάνε καλά...τώρα.
Ω! Paul! Paul!
Paul.
- Τι συμβαίνει, Paul; - Τίποτα.
Paul.
Δώσε μου το μαντήλι σου.
- Μητέρα; - Εδώ είμαι, Paul. Εδώ είμαι.
Η μητέρα είναι άρρωστη.
- Είσαι πληγωμένος; - Όχι, μητέρα. Πήρα άδεια.
Κλαίω αντί να είμαι χαρούμενη.
Anna, φέρε το βάζο με τα βατόμουρα.
Ακόμα σου αρέσουν, έτσι;
Ναι, μητέρα. Έχω να φάω πάρα πολύ καιρό.
Σχέδον ξέραμε ότι ερχόσουν.
- Φτιάχνω πατατοκεφτέδες. - Πρόσεχε μη σου καούν.
Paul... κάθησε...
δίπλα μου.
Paul μου.
Μωρό μου.
Σχεδόν ξεχάστηκα, μητέρα. Έχω φέρει λίγα δώρα.
Κοίτα, μητέρα. Ψωμί, λουκάνικο και ρύζι.
Paul, θα λιμοκτόνησες από την πείνα.
Δεν θα ήταν καλύτερα να ειδοποιήσω τον πατέρα ότι γύρισε ο Paul;
- Ο Paul θα προσέχει το φαγητό. - Όχι, σηκώνομαι.
Ω, Paul, είσαι φαντάρος πια, έτσι δεν είναι;
Για κάποιο λόγο όμως, είναι σα να μη σε ξέρω.
Θα τα βγάλω, μητέρα.
Θα φέρω το κουστούμι σου. Είναι στη ντουλάπα εκεί που τ΄άφησες.
Είσαι πράγματι εδώ, Paul;
Δε θα...
Δε θα εξαφανιστείς, έτσι δεν είναι;
Όχι. Εδώ είμαι.
Τα πράγματά σου είναι, έτοιμα, Paul.
- Θυμάμαι πότε το πήρες αυτό. - Ναι
Ναι. Και συ μου το άρπαξες έτσι;
Ναι. Έτσι.
Είμαστε στα μετόπισθεν, όμως ξέρουμε πως να τιμάμε τον στρατιώτη...
που βαδίζει αψηφώντας το αίμα και το θάνατο.
Κύριοι, ο γιος μου.
- Συγχαρητήρια. - Συγχαρητήρια.
Ευτυχής που σε γνωρίζω, νεαρέ, ευτυχής που σε γνωρίζω.
Πως είναι τα πράγματα εκεί πέρα; Άθλια ε; Άθλια.
Όμως πρέπει να συνεχίσουμε.
Τουλάχιστον, σας προσφέρουν καθώς πρέπει φαγητό.
Φυσικά, εδώ είναι χειρότερο. Φυσικά.
Όμως ότι το καλύτερο για τους φαντάρους μας. Αυτό είναι το μότο μας.
Ότι το καλύτερο για τους φαντάρους μας.
Όμως...
πρέπει να χώσετε στα Γαλλάκια μια γερή κλωτσιά!
Και αν, εσείς παιδία, θέλετε να γυρίσετε πίσω...
άσε με να σου δείξω τι πρέπει να κάνετε πριν μπορέσετε να γυρίσετε.
Δώστε ένα χεράκι εδώ.
Λοιπόν, εδώ είναι το μέτωπο.
Κινείται έτσι σε σχήμα "V".
Εδώ είναι το St. Quentin. Μπορείς να το δεις μόνος σου.
Ήδη είστε εκεί. Εντάξει;
Τραβάτε μπροστά προς τα κει και μην κολλάτε σε μια ατέλειωτη σύρραξη με τους Γάλλους!
Συντριψτε τους Γιάνκηδες. Και μετά θα απολαύσετε την ειρήνη.
Όταν είσαι εκεί...ο πόλεμος δε μοιάζει με όσα εδώ φαντάζεστε.
Α! Δεν ξέρεις τίποτα σχετικά με αυτό.
Βέβαια...γνωρίζεις κάποιες λεπτομέρειες,
όμως αυτή εδώ είναι η μεγάλη εικόνα!
Δε μπορείς να την κρίνεις.
Βέβαια, εκτελείς το καθήκον σου και διακυνδινεύεις τη ζωή σου.
Όμως, για αυτές τις υπηρεσίες λαμβάνεις τη μέγιστη τιμή.
Πιστεύω ότι κάθε άντρας στον πόλεμο πρέπει να λάβει το σιδηρούν σταυρό.
Πρώτον, το μέτωπο του εχθρού πρέπει να διαρραγεί ση Φλάνδρα.
- Στο Παρίσι! Εμπρός για το Παρίσι! - Σωστά.
Όχι σης Φλάνδρα. Θα σας πω που πρέπει να σπάσει το μέτωπο.
- Εδώ. - Ο εχθρός διαθέτει πολλές εφεδρείες εδώ.
- Επιμένω ση Φλάνδρα! - Γιατί να κάνουν αυτό...
όταν έχουν ήδη φτάσει στα μισά για το St. Quentin;
Γιατί η Φλάνδρα είναι επίπεδη χώρα!
- Χωρίς βουνά, χωρίς εμπόδια! - Υπάρχουν όμως πολλά ποτάμια!
Από τα αγροκτήματα έχουν φύγει...
από τα σχολεία, τα εργοστάσια.
Έφυγαν με γενναιότητα και ευγενές πνεύμα...
αντιλαμβανόμενοι ότι το μέγιστο καθήκον είναι η σωτηρία της πατρίδας.
Paul! Τι κάνεις, Paul;
Χαίρομαι που σας βλέπω, κ. Καθηγητά.
Ήρθες την πλέον κατάλληλη στιγμή Baumer!
Και για να αποδείξω όσα έλεγα, να ένας από τους πρώτους που πήγαν.
Ένας νέος που καθόταν σ΄αυτά τα ίδια θρανία...
και που τα άφησε για να υπηρετήσει τον πρώτο κιόλας χρόνο του πολέμου...
εκπρόσωπος της σιδηράς γενιάς που έκανε τη Γερμανία ανίκητη στη μάχη.
Δείτε τον... ρωμαλέος, δυνατός και με καθαρό βλέμμα.
Το είδος του στρατιώτη που καθένας σας πρέπει να ζηλεύει.
Αγόρι μου, πρέπει να τους μιλήσεις.
Να τους πεις τι σημαίνει να υπηρετείς την πατρίδα.
- Όχι, δε μπορώ να πω τίποτα. - Πρέπει, Paul.
Μια λέξη....απλά πες τους πόσο απαραίτητοι είναι εκεί πέρα.
Πες τους γιατί πήγες και τι σήμαινε αυτό για σένα.
Δε μπορώ να πω τίποτα.
Θα θυμάσαι κάποια δείγματα ηρωισμού, κάποιες στιγμές αληθινής ανδρειάς.
Μίλα τους.
Δεν μπορώ να σας πω πράγματα που δεν γνωρίζετε ήδη.
Ζούμε μέσα στα χαρακώματα. Πολεμάμε.
Παλεύουμε να μη σκοτωθούμε. Κάποιες φορές χάνουμε τη μάχη αυτή.
Αυτά είναι όλα.
Όχι. Όχι, Paul.
Εκεί ήμουν! Ξέρω πω είναι.
Αυτά δεν είναι πράγματα που αξίζει κανείς να σταθεί, Paul.
Σας άκουσα και εγώ εδώ μέσα να απαγγέλετε τα ίδια ακριβώς λόγια...
να φτιάχνετε κι' άλλους σιδερένιους άνδρες, κι' άλλους ήρωες.
Ακόμα πιστεύετε ότι είναι όμορφο και γλυκό να πεθαίνεις για την πατρίδα, ε;
Πιστεύαμε και εμείς ότι είχες δίκιο.
Ο πρώτος όμως βομβαρδισμός μας τα' μαθε καλύτερα.
Είναι βρωμερό και επώδυνο να πεθαίνεις για την πατρίδα σου.
Όταν έρχεται η ώρα να πεθάνεις για την πατρίδα είναι καλύτερο να μην πεθάνεις καθόλου!
Υπάρχουν εκατομμύρια εκεί πέρα που πεθαίνουν για την πατρίδα τους. Τι ωραίο βρίσκεις;
Paul!
Μου ζητήσατε να τους πω πόσο απαραίτητοι είναι εκεί πέρα.
Σας λέει, "Πηγαίνετε να πεθάνετε."
Όμως θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι πιο εύκολο να το πεις παρά να το κάνεις.
- Δειλέ! - Και πιο εύκολο να το λες, από το να το βλέπεις να συμβαίνει.
Όχι! Όχι! Παιδιά, παιδιά!
- Λυπάμαι, Baumer, όμως πρέπει να πω... - Δε βοηθάνε τα λόγια μου.
Δε μπορείτε να με καταλάβετε.
Έχει περάσει καιρός από τότε που κατατάχτηκε η τάξη μου.
Τόσος δε, που πίστευα ότι ο κόσμος θα είχε πλέον διδαχθεί.
Αντί γι' αυτό όμως, στέλνουν μωρά, που δε θ' αντέξουν μια βδομάδα!
Δεν έπρεπε να έρθω με άδεια.
Εκεί στο μέτωπο, είσαι ή νεκρός ή ζωντανός, κ' αυτό είναι όλο!
Δεν μπορείς να ξεγελάσεις κανένα για πολύ καιρό.
Εκεί ξέρουμε ότι επιμαστε τελειωμένοι είτε ζούμε είτε πεθάνουμε.
Τρία χρόνια το περνάμε... τέσσερα χρόνια.
Κάθε μέρα μοιάζει με χρόνο, κάθε νύχτα με αιώνα.
Τα σώματά μας είναι χώμα και οι σκέψεις μας λάσπη...
κοιμόμαστε και τρώμε παρέα με το θάνατο.
Είμαστε τελειωμένοι γιατί δεν μπορείς να ζεις έτσι χωρίς να στεγνώσει ολότελα η ψυχή σου.
Δεν έπρεπε να γυρίσω με άδεια. Θα φύγω πάλι αύριο.
Έχω τέσσερις ημέρες ακόμα, όμως δεν αντέχω άλλο εδώ!
Θα φύγω αύριο! Λυπάμαι.
Μητέρα, θα κρυώσεις εδώ. Πρέπει να πέσεις να κοιμηθείς.
Θα έχω όλο το χρόνο για να κοιμάμαι...
όταν θα έχεις φύγει.
Πρέπει να φύγεις αύριο, Paul; Πρέπει;
Ναι, μητέρα. Οι διαταγές άλλαξαν.
Φοβάσαι πολύ, Paul;
Όχι, μητέρα.
Είναι κάτι που θέλω να σου πω, Paul.
Να...
Να προσέχεις τις γυναίκες εκεί πέρα.
Δεν είναι καλές.
Εκεί που είμαστε, δεν υπάρχουν γυναίκες, μητέρα.
Να προσέχεις στο μέτωπο, Paul.
Ναι, μητέρα. Θα προσέχω.
Θα προσεύχομαι για σένα κάθε μέρα.
Κι΄ αν μπορείς, βρες κάτι να κάνεις που να μην είναι τόσο επικύνδινη.
Ναι, μητέρα. Θα προσπαθήσω να μπω στα μαγειρεία.
- Εύκολα αυτό γίνεται. - Κάντο τότε, και αν οι άλλοι πουν κάτι...
Δε με απασχολεί αυτό, μητέρα.
Τώρα πρέπει να ξαπλώσεις, και να γίνεις καλά γρήγορα πριν γυρίσω.
Έβαλα δυο καθαρές αλλαξιές εσώρουχα στο σάκο σου.
Θα σε κρατάνε καθαρό και ζεστό.
Είναι μάλλινες.
Πολύ γλυκό αυτό μητέρα.
Καληνύχτα...γιε μου.
Καληνύχτα. Μητέρα
Ω, Μάνα, μάνα.
Ακόμα νομίζεις πως είμαι παιδί.
Γιατί να μη μπορώ να ακουμπήσω το κεφάλι μου στην ποδιά σου και να κλάψω;
- Εδώ είναι ο 2ος λόχος; - Μάλιστα, κύριε.
- Αυτός είναι όλος; - Μάλιστα, κύριε.
Είχαμε 150 άντρες, όμως μόνο αυτοί γύρισαν εχθές.
Όμως θα μας στείλουν κι' άλλους να ξαναγίνουμε 150.
Πόσο χρονών είσαι;
16.
Μη σηκώνεστε. Δεν μπόρεσα να βρω τίποτα.
Θα πρέπει να φάμε τα πριονίδια.
Όχι εγώ! Με αηδιάζουν.
Τώρα ο πόλεμος θα ξαναγίνει πια όπως ήταν.
Paul! Τι κάνει ο γερο-Paul;
Εδώ είμαι.
Ξέρεις, είναι πολύ δύσκολο να βρεις το λόχο. Κανείς δεν ήξερε που ήσασταν.
Ευτυχώς τον βρήκες.
Μάλλον δε θα φάω και πολύ από δαύτο.
Υπήρχε λίγο φαί μέσα στα πριονίδια. Τώρα έχουμε μόνο πριονίδια.
Δε μοιάζει καθόλου με τον παλιό 2ο λόχο.
Όλοι οι αντικαταστάτες είναι έτσι. Ούτε το σάκο τους δε μπορούν να σηκώσουν.
Μόνο να πεθαίνουν ξέρουν.
Φαντάζομαι ότι... κάποιες παλιοσειρές θα είναι ακόμα εδώ.
Paul, προσπαθούν να βρούν κάτι να με δολοφονήσουν.
Που είναι ο Westhus;
Πληγώθηκε ο αγγελιοφόρος σκύλος. Βγήκε έξω να τον μαζέψει.
- Αληθεύουν οι φήμες για ανακωχή; - Δε νομίζω με ότι είδα εκεί πίσω.
- Εννοείς, ότι θέλουν να συνεχίσουμε να πολεμάμε. - Αυτό ακριβώς εννοώ
Είναι τρελλοί!
Η Γερμανία θα αδειάσει πολύ γρήγορα.
Που είναι... Που είναι ο Detering;
Τον έπιασε νοσταλγία. Θυμάσαι τις κερασιές;
Φαντάζομαι ότι ποτέ δεν έφτασε.
Ξεκίνησε ένα βράδυ να γυρίσει πίσω να βοηθήσει τη γυναίκα του στη φάρμα.
Τον πιάσανε, και δεν ακούσαμε τίποτα πια γι' αυτόν.
Τον έπιασε απλά νοσταλγία, όμως δε φαντάζομαι ότι έδειξαν κατανόηση.
Που είναι ο Kat; Μήπως...
Όχι ο Kat! Αν πέθαινε, θα τελείωνε και ο πόλεμος.
Θυμάσαι τι έλεγε: Τον κρατάνε για τελευταίο.
- Που είναι; - Ψάχνει να βρει φαί να φτιάξει σούπα.
- Προς τα που είναι; - Το δρόμο όλο κάτω, κανά 2 μίλια μακριά.
Θα σε δω αργότερα.
Kat!
Paul!
Γεια σου, Paul.
- Πως είναι το πλευρό; - Μια χαρά.
- Είχες καθόλου τύχη; - Μπα...
Ας κάτσουμε εκεί.
Γαι πες, Paul... πως ήταν πίσω στην πατρίδα;
Πέρασες καλά την άδειά σου;
- Είχε και τα καλά της. - Τι τρέχει;
Δεν κάνω πια για εκεί πίσω, Kat.
Κανείς μας δεν κάνει. Είμαστε πολύ καιρό εδώ πέρα.
Οι νέοι πιστέψανε πως είμαι δειλός επειδή τους είπα...
ότι μάθαμε πως ο θάνατος είναι πιο δυνατός από το χρέος προς την πατρίδα.
Οι γέροι μου έλεγαν : Προχωρήστε. Φτάστε στο Παρίσι.
Ο ίδιος ο πατέρας μου ήθελε να φοράω τη στολή μπροστά του.
Δεν είναι πια το σπίτι μου εκεί πίσω.
Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν, "Θέλω να γυρίσω πίσω να ξαναδώ τον Kat."
Είσαι ότι μου έχει μείνει, Kat.
Δεν είμαι και τίποτα το σπουδαίο.
Μου έλειψες, Paul.
Τουλάχιστον ξέρουμε τι συμβαίνει εδώ. Εδώ δε χωράνε ψέμματα.
Να φτάσουμε στο Παρίσι;
Πρέπει να δεις τι εφόδια έχουν στην άλλη πλευρά.
Τρώνει λευκό ψωμί αυτοί.
Για κάθε ένα δικό μας αεροπλάνο αυτοί έχουν μια ντουζίνα...
και τανκς που δεν τα σταματάει τίποτα.
Τι μας έχει μείνει εμάς;
Πυροβόλα τόσο φθαρμένα που ρίχνουν τις οβίδες πανω στους δικούς μας.
Μηδέν φαί, μηδέν πυρομαχικά, μηδέν αξιωματικοί.
Φτάστε στο Παρίσι!
Έτσι σκέφονται και μιλάνε εκεί πίσω.
Καλύτερα να πηγαίνουμε.
Τι ψέμματα είπα στην κακομοίρα τη μάνα μου.
Της είπε ότι δεν είναι και τόσο άσχημα τα πράγματα εδώ, γιατί είμαστε ενωμένοι.
Τώρα που είμαι μαζί σου, αρχίζω να πιστεύω πως έλεγα την αλήθεια.
Κάτω!
Άλλο ένα που δε μας πέτυχε. Έλα. Πάμε.
Για περίμενε. Φαίνεται ότι το βαγόνι του ανεφοδιασμού χάλασε.
- Δε Θα το βγάλω το υπόλοιπο της διαδρομής. - Σε πέτυχε, Kat;
Νομίζω με βρήκε στην κνήμη.
Δεν είναι και τόσο άσχημα. Κράτα το μαζί.
- Την τύχη μου. - Καλή τύχη. Για σένα ο πόλεμος τελείωσε.
Ω, όχι, κύριέ μου!
Ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο όταν με τελειώσουν πραγματικά.
Τώρα, αυτό...
Ήρεμα. τώρα.
- Ει! - Ήρεμα!
Ήρεμα!
Έλα. Θα σε πάρω εγώ. Δώσε μου το χέρι σου.
Ήρεμα.
Εντάξει.
Λοιπόν, μικρέ... πλέον θα χωριστούμε.
Ίσως κάνουμε κάτι μαζί αργότερα όταν θα' χει τελειώσει ο πόλεμος.
Ναι. Δώσε μου τη διεύθυνσή σου, θα σου δώσω τη δική μου.
Δε μπορείς να μας πετύχεις και τους δύο σε μία ημέρα.
Σίγουρα θα βρεθούμε ξανά οι δυο μας, Kat.
Θυμάσαι τη μέρα που έφερες ολόκληρο γουρούνι στο εργοστάσιο;
Και κείνη τη μέρα στο δάσος που μας έμαθες ν' αποφεύγουμε τις οβίδες;
Και τον πρώτο μου βομβαρδισμό. Το κλάμα μου.
Ήμους νεούδι τότε.
Φτάσαμε. Φτάσαμε.
Εντάξει τώρα, Kat.
Τσάμπα μπήκες στον κόπο. Είναι νεκρός.
Ω, όχι. Μόνο λιποθύμησε. Χτυπήθηκε στην κνήμη.
Είναι νεκρός.
Θες να πάρεις το pay book του;
- Δεν είστε συγγενείς έτσι; - Όχι, δεν είμαστε.
Πήρες το όνομα και τον αριθμό του;
Ναι, Δεκανέας Stanislaus Katczinsky, 306.
Best watched using Open Subtitles MKV Player