Leżą́c w klinice dla weteranów,
z dziurą́ w życiu i w ciele,
śniło mi się, że latam.
Byłem wolny.
Ale prędzej czy później trzeba się obudzić.
W kriokapsule nic się nie śni.
Nie czujesz, że minęło 6 lat.
Czujesz się jak pobity na kacu.
Tommy miał zacięcie naukowe.
To on marzył o kosmicznej podróży w czasie,
by znaleźć rozwią́zanie.
Już jesteśmy?
Tak, słoneczko.
Jesteśmy.
Chodzi o twojego brata.
Tydzień przed startem
spotkał gościa ze spluwą́, marzą́cego o zawartości jego portfela.
Spędziliście w kriokapsułach 5 lat, 9 miesięcy i 22 dni.
Dopadnie was głód i osłabienie.
Jeśli was zemdli, użyjcie torebek.
Tommy był naukowcem,
a ja durnym wojakiem, pchają́cym się tam, gdzie nie trzeba.
Czekała na nas Pandora.
Słyszałem o niej w młodości, ale nie są́dziłem, że tam trafię.
Sporo w twojego brata zainwestowaliśmy.
Chcemy, żebyś przeją́ł po nim kontrakt.
Masz identyczny genom, więc mógłbyś wskoczyć w jego buty,
że się tak wyrażę.
Nowy start w nowym świecie.
Dobrze płatny.
Bardzo dobrze.
- Zakładać egzopaki! Szybko! - Zakładać egzopaki!
Zgubienie maski
to utrata przytomności po 20 sek, a po 4 min - śmierć.
Nie chcę dziś strat w ludziach! To źle wyglą́da w raporcie.
Brama Piekieł, TAV-16 podchodzi do lą́dowania.
Mijam granicę, widzę kopalnię.
Jedno życie się kończy,
drugie się zaczyna.
Odpią́ć pasy, szykować sprzęt,
- z życiem, zwijać się! - Odpią́ć pasy! Macie minutę!
Ruszacie biegiem do bazy, nie zatrzymywać się!
Biegiem do środka. Czekać na mój znak!
Już, już! Wychodzić! Ruszać się!
Nie ma kogoś takiego jak eks-marine.
Kończysz służbę, mentalność pozostaje.
Powiedziałem sobie, że nie ma dla mnie rzeczy niemożliwych.
Kręgosłup można zoperować.
Ale nie z polisy dla weteranów. Nie w tym systemie.
Dawaj, specjalna trosko! Nie będę na ciebie czekał!
No, no panienki.
Świeżutkie mięsko armatnie!
Na Ziemi byli trepami na służbie. Piechota morska,
obrońcy wolności.
Ty, po tuningu, uważaj!
Tu zmieniali się w najemników,
opłacanych przez wielki koncern.
Ty, popatrz!
Bufet na kółkach.
Cholera, to jakaś pomyłka.
Dam wam dwóch za jakieś 20 minut!
Dobra! Przydadzą́ się!
Już nie jesteście w Kansas.
Trafiliście na Pandorę, panie i panowie.
Pamiętajcie o tym każdego dnia i w każdej chwili.
Jeśli piekło istnieje,
zarezerwujcie tam wczasy regeneracyjne po powrocie z Pandory.
Za tym ogrodzeniem
wszystko, co pełza, fruwa i czai się w błocie,
chce was zabić i wyssać na deser oczy.
Jest tu też tubylcza populacja humanoidów zwanych Na'vi.
Maczają́ strzały w neurotoksynie,
która w cią́gu minuty poraża serce.
Natura wzmocniła ich kości dodatkiem włókna węglowego.
Trudno ich uśmiercić.
Jako szef ochrony mam za zadanie utrzymać was przy życiu.
Nie wypełnię go.
Część z was zginie.
Kto chce przetrwać,
musi zachować odporność psychiczną́.
Przestrzegać regulaminu.
Regulaminu Pandory.
Zasada nr 1...
Nic tak nie uspokaja,
jak małe szkolenie bhp.
Przepraszam. Jake! Jake, prawda? Brat Toma?
Jak dwie krople wody.
Norm. Spellman. Byłem z nim na szkoleniu.
Biolaboratorium.
Spędzimy tu sporo czasu. Co słychać? Norm, operator avatarów.
- Cześć. - Hej.
Tu jest sala łą́czności.
Stą́d się łą́czymy z avata...
Mamy z Normem zdalnie sterować
istotami zwanymi avatarami.
Powstały na bazie ludzkiego DNA połą́czonego z DNA tubylców.
- Cześć. Witajcie. - Hej.
- Witam na Pandorze. Fajnie, że jesteś. - Dzięki.
Urośli.
Dojrzewają́ w trakcie lotu.
Symulacja proprioceptywna działa.
Dobre napięcie mięśniowe.
Osuszanie trochę potrwa,
ale jutro będą́ już sprawni.
Ten jest twój.
Norm Spellman.
- Max Patel. - Miło mi.
Podobny.
Zupełnie jak ty.
To twój avatar, Jake.
Koncepcja jest taka: każdy operator jest podłą́czony do swojego avatara,
w celu synchronizacji układu nerwowego...
czy jakoś tak.
Dlatego zaproponowali mi tę fuchę. Bo mogłem sterować avatarem brata.
A to cholernie droga zabawka.
Tak dobrze? Gadam na wideologu, co chcę?
Dokumentujemy wszystko, co widzimy
i czujemy.
- W ramach badań. - Obserwacja to podstawa.
I gwarancja tego, że przez tych 6 lat ci nie odbije.
No dobra.
Więc...
Jestem.
Pracuję naukowo.
Wychodzą́!
Operatorzy kończą́ połą́czenie.
Boże.
Gdzie jest fartuch?
Kto ma dla mnie fajkę? Ludzie, co jest na tym obrazku nie tak?
- Dziękuję. - Grace Augustine to żywa legenda.
Szef programu "Avatar". Napisała monografię
pandorskiej botaniki.
Bo woli badyle niż ludzi.
Kopciuszek wraca z balu.
Grace, poznaj Norma Spellmana i Jake'a Sully'ego.
Norm. Słyszałam wiele dobrego. Jak znajomość na'vi?
Niechaj Wszechmatka...
...okrasi to spotkanie uśmiechem.
Nieźle. Ale ciut zbyt oficjalnie.
Uczyłem się pięć lat...
...wcią́ż mam braki.
- To jest Jake Sully. - Witam.
Nie potrzebuję cię tu, potrzebuję twego brata.
Tego z doktoratem, po trzyletnim szkoleniu.
Nie żyje.
Wiem, że to wszystkim krzyżuje plany.
- Masz praktykę laboratoryjną́? - Kiedyś robiłem sekcję żaby.
Widzisz? Olewają́ nas ciepłym moczem,
nie raczą́c nawet skłamać, że to deszcz.
- Idę do Selfridge'a. -Nie, Grace,
- to nie najlepszy pomysł. - To jakaś paranoja!
Nakopię mu do korporacyjnej dupy.
Niech się nie wtrą́ca do mojego działu!
Tutaj, jutro, ósma zero zero. Używaj trudnych słów.
Skorpion 2 H, Brama Piekieł. Zezwalam na start.
Zjazd na pas "d". Uruchomić identyfikator.
- Widzisz? - Tak.
Kłamiesz, gapiłeś się w monitor.
Świetny jest ten putter. Uwielbiam go.
Parker. Kiedyś uważałam, że to poczciwe zaniedbanie,
teraz widzę, że mnie olewasz.
Wiesz, lubię te nasze pogawędki.
Potrzebuję badacza, nie trepa z demobilu.
A ja uważam, że mieliśmy farta.
- Co? - Tak.
A gdzie tu fart?
Raz: facet miał brata bliźniaka,
dwa: nie jest to technik dentystyczny.
Wojak się przyda.
Przydzielam go wam do ochrony.
Marzę o kolejnym debilu z parciem na cyngiel.
Podbijasz serca
i umysły tubylców.
Nie o to chodzi?
Poznajemy ich zwyczaje i mowę,
budzimy zaufanie.
Budujemy im szkołę, uczymy angielskiego.
I co? Parę lat
i stosunki się psują́.
Po paru seriach z automatów.
No tak. Chodź.
Nie mogę...
Oto cel naszej tu obecności. Unobtanium.
To coś jest warte 20 mln za kilo.
To jedyny powód. I źródło finansowania.
Dla twoich badań też.
Te dzikusy zagrażają́ naszej operacji.
Grozi nam wojna,
masz znaleźć jakieś dyplomatyczne rozwią́zanie.
Wykorzystaj to, co mamy, i przedstaw mi efekty.
Łą́czny czas połą́czeń?
- 520 godzin. - Świetnie.
Ty tu. Ty tu. Twój czas połą́czeń?
Zero. Ale czytałem instrukcję.
Powiedz, że żartujesz.
Ekstra.
No to już.
Nie, dam sobie radę.
Postanowiłeś tu przyjechać,
do ekstremalnych warunków,
bez szkolenia, i zobaczyć, jak pójdzie?
Rozum ci odjęło?
Miałem dość ględzenia lekarzy, że już nic nie mogę.
- Dobra biometria. - Łą́cze 3 gotowe.
Ręce przy ciele, połóż głowę.
Połóż. Odpręż się i wyłą́cz myślenie.
To dla ciebie pryszcz.
Możesz mnie cmokną́ć w...
Inicjuj łą́cze.
Sekwencer 3, gotowe.
Odpalam.
1. kongruencja.
- Wspaniały mózg. Pięknie pracuje. - Coś takiego.
40%.
Dobra, teraz ja.
Biorę czwórkę.
99%. Łą́cze jest stabilne.
Jest w nim. Jake, czy mnie słyszysz? Słyszysz mnie?
Źrenice reagują́ce.
Słuch w normie. Jak się czujesz, Jake?
Cześć.
To twoje nowe ciało, Jake.
Świetnie!
Powolutku.
- Dotkniesz kciukiem palców? - Tak.
-Kciuk do palców. - Bez problemu.
Przydały się ćwiczenia.
- Dobra. - Możesz usią́ść.
- W porzą́dku. -Dobrze.
Spokojnie. Brak oznak ataksji, świetnie.
Zawroty głowy, mdłości? Ruszasz palcami nóg!
- Świetnie, Jake. - Wspaniale.
Sprawność motoryczna kończyn.
Czujesz odrętwienie albo ból?
Wspaniale.
Spokojnie. Nic na siłę.
Przed nami jeszcze kilka badań,
- odpręż się. - Czekaj.
- Jake. - Siadaj.
Posłuchaj. Jake!
- Musisz usią́ść. - W porzą́dku.
- Jake! Słuchaj! - Dam sobie radę.
- Usią́dź, w tej chwili. - Z powrotem na wózek.
Siedź, dla własnego bezpieczeństwa.
Musisz się oswoić z avatarem.
- Uważaj na ogon! - Tak!
Sedacja! Gram supitocamu, już!
Uważajcie!
Rutynowa procedura.
- Jake. Przestań. - Jake! Słuchaj!
Oswój się z ciałem avatara.
- Nie ryzykuj. - To jest super.
- Jake? Posłuchaj. - Uśpią́ cię!
- Siedź. - Wyplą́czę się.
Zawróćcie go!
- Norm! Nie wychodź! - Nie jesteś na to gotowy!
- W ogóle nie umiesz grać. - Mało brakowało.
Nawet się nie wysilam.
Cześć.
- Ścią́gnę go. - Musisz wracać!
Jake! Przepraszam.
- Uważaj! - Przepraszam!
Stój!
Nie wolno ci biegać!
- Rany! Wybacz. - Uważaj!
Ty, marine!
Cholera.
- Grace? - A kogo się spodziewałeś, tłuku?
Skup się.
Dobra sprawność motoryczna.
Proszę wszystkich o ciszę! Kochani, gasimy światło.
No, Louise. Ciach, ciach.
Hej, hej!
Nie baw się tym, bo oślepniesz.
Trochę to upiorne.
Wynocha.
Dobranoc.
Gasimy. Spotykamy się na kolacji, dzieci.
Witaj z powrotem.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Jestem Trudy. Pilot wypraw naukowych. A to moje maleństwo.
Momencik.
Hej, Wainfleet! Kończ już wreszcie!
- Startujemy o 9.00. - Sprężam się, capitaine!
Osłona wcią́ż się telepie.
Sporo tego pakujecie.
Uważaj!
Bo nie jesteśmy tu jedynym obiektem latają́cym.
Ani największym.
Posadzę cię przy działku. Mam stanowisko do obsadzenia.
Myślałem, że się nie doczekam.
Pogadaj z nim. Widzimy się przy hangarze.
Chciał pan ze mną́ pogadać?
Niska grawitacja sprawia, że flaczejesz.
A jak sflaczejesz,
Pandora cię zeżre i wysra bez ostrzeżenia.
Przejrzałem twoją́ teczkę.
Wenezuela, trudny teren.
Pestka w porównaniu z tym.
Odważny jesteś, że się tu wybrałeś.
Kolejne piekiełko i tyle.
Też byłem w Pierwszym Zwiadowczym.
Kilka lat przed tobą́. No, więcej niż kilka.
Trzy tury w Nigerii, bez jednego draśnięcia.
A tutaj?
W pierwszym dniu. Czy poczułem się jak żółtodziób?
Mogliby to zoperować, gdybym wrócił na Ziemię.
Znów byłbym ślicznotą́. Ale wiesz? Lubię te blizny.
Codzienne przypomnienie, co mnie tu czeka.
Program Avatar to kpina. Banda jajogłowych przyrodników.
A jednak stwarza pożą́dane i jedyne w swoim rodzaju możliwości.
- Uwaga! - Uwaga!
Marine-zwiadowca w ciele avatara. Zabójcza kombinacja.
Aż sam mam gęsią́ skórkę.
Taki marine prowadziłby dla mnie rozpoznanie,
tu, na miejscu.
W obozie nieprzyjaciela.
Słuchaj, Sully. Chcę, byś poznał dzikusów od kuchni.
Wkradł się w ich łaski.
Wybadał, jak ich zmusić do współpracy,
i jak im przygrzać, jeśli odmówią́.
- Ale pracuję dla Augustine? - Oficjalnie.
Zachowujesz się jak reszta jajogłowych, gadasz jak oni.
Ale do raportu stajesz u mnie.
Zrobisz to dla mnie, synu?
Tak jest!
No to świetnie.
Synu, dbamy o swoich ludzi.
Załatw mi to, na czym mi zależy,
a po powrocie staniesz na nogi.
Swoje własne.
Brzmi zachęcają́co.
- Łą́cze gotowe. - 40%.
Tylko nic nie gadaj, od tego mamy Norma.
Mam pięć kongrugencji. 90%.
Łą́cze 3 gotowe!
Dobra, wchodzę.
Wyłą́cz silniki! Trochę tu pobędziemy!
- Norm! Ekwipunek! - Tak jest.
Zostań tu. Wystarczy jeden kretyn z armatą́.
Ty tu rzą́dzisz.
Prolemury. Nie są́ agresywne.
Wyluzuj, marine. Wprowadzasz nerwowy nastrój.
Jak się dowiedzą́, że tu jesteśmy?
Pewnie już nas obserwują́.
- Naprzód, Norm. - Trzymać tempo, chłopcy.
- I zaczynam. - Skanuję.
Tak szybko?
- Niesamowite, co? - Tak.
Mamy tu więc transdukcję sygnału z korzenia
do korzenia są́siedniego drzewa. Trzeba pobrać próbkę.
Dobrze. Próbka.
Są́dzą́c po szybkości reakcji, to pewnie sygnał elektryczny.
Norm, właśnie skaziłeś próbkę śliną́.
Racja.
Zaczynam.
Nie strzelaj. Nie strzelaj, bo się wkurzy.
Już jest wkurzony.
Ma za gruby pancerz, uwierz mi.
Pokazuje, że jest u siebie. Nie uciekaj, bo ruszy do ataku.
A co, mam z nim zatańczyć?
Nie ruszaj się z miejsca.
No, pokaż, co potrafisz.
No i kto tu jest groźny? Właśnie.
I o to mi chodzi, dziwko.
Tak, leć na skargę do mamusi.
Tchórz z ciebie. Uciekaj.
Może tu wrócisz z kolesiami?
Cholera.
A przed tym? Uciekać? Nie uciekać?
Uciekać! Zdecydowanie uciekać!
Kończymy.
Nie mamy zgody na nocne akcje, rozkaz pułkownika.
Przykro mi, musi wytrwać do świtu.
Nie dożyje.
Nie będę całą́ noc czekał.
No, śmiało! Dawaj!
Czekaj. Nie!
Pięknie.
Wiem, że pewnie mnie nie zrozumiesz,
ale... Dzięki.
Dziękuję ci.
Jestem pod wrażeniem.
Miałbym przerą́bane, gdybyś się nie zjawiła.
Zaczekaj chwilę. Doką́d to?
Zaczekaj!
Zwolnij trochę.
Chcę podziękować za zabicie tych stworów.
- Cholera! - Nie dziękuj.
Za to się nie dziękuje.
To jest smutne. Tylko bardzo smutne.
Wybacz.
Cokolwiek zrobiłem, przepraszam.
To wszystko przez ciebie. Nie musiały giną́ć.
Zaatakowały mnie, więc...
Twoja wina!
- Twoja wina! - Spokojnie.
Jak małe dziecko. Hałaśliwe, zagubione.
Spokojnie.
Już dobrze.
Skoro tak kochasz swoich leśnych przyjaciół,
czemu nie pozwoliłaś im mnie zabić?
Czym się kierowałaś?
- Czemu cię ocaliłam? - Właśnie, czemu?
Masz dzielne serce.
Bez lęku.
Ale jesteś głupi! Bez pojęcia, jak dziecko.
Skoro jestem jak dziecko, to...
to mnie poucz.
Ludzie Nieba się nie uczą́. Nie Widzą́.
Więc naucz mnie widzieć.
- Nie można się nauczyć Widzieć. - Rany...
Nie możemy pogadać?
Gdzie się nauczyłaś angielskiego? W szkole dr Augustine?
Jesteś jak małe dziecko.
Potrzebuję twojej pomocy.
Nie powinieneś tu być.
- No to zabierz mnie ze sobą́. - Nie! Wracaj.
Nie.
Wracaj!
Nie!
Co...
Co to takiego?
Nasiona Świętego Drzewa.
Bardzo czyste duchy.
O co tu chodziło?
Chodź.
Chodź!
Doką́d idziemy?
Chodź.
Jak się nazywasz?
Cholera!
W porzą́dku.
Spokojnie, ludzie! Spokojnie.
Co robisz, Tsu'tey?
Te demony nie mają́ tu wstępu.
Pojawił się znak!
To sprawa dla Tsahik.
Chodźmy do niego.
Co się dzieje?
Czekaj.
Co jest?
Hej!
Ojcze...
Widzę cię.
Ten stwór...
Po co go tu przyprowadziłaś?
Miałam go zabić,
ale Eywa zesłała znak.
Mówiłem,
że nie wpuszczę tu chodzą́cych we śnie.
Co on mówi?
Dusi mnie jego obcy zapach.
Co mówi?
Mój ojciec rozważa, czy cię zabić.
Twój ojciec? Miło mi...
Cofnijcie się!
Przyjrzę się temu obcemu!
To jest Matka.
Jest Tsahik. Tą́, która odczytuje wolę Eywy.
A kim jest Eywa?
Jak cię nazywają́?
Jake Sully.
- Czego u nas szukasz? - Chcę się uczyć.
Próbowaliśmy uczyć innych Ludzi Nieba.
Trudno napełnić naczynie, które jest już pełne.
Moje naczynie jest puste, zapewniam.
Spytaj Augustine. Nie jestem naukowcem.
A kim jesteś?
Byłym marine.
Wojownikiem klanu Dzbanogłowych.
Wojownik?
Zgładzę go!
Nie!
To pierwszy chodzą́cy we śnie wojownik,
jakiego spotkaliśmy.
Trzeba go lepiej poznać.
Moja córko,
nauczysz go naszych zwyczajów.
Nauczysz go chodzić i mówić jak my.
Dlaczego właśnie ja?
Bez gadania! Decyzja jest taka. Moja córka wprowadzi cię w nasz świat.
Ucz się pilnie, Jakesully.
Zobaczymy, czy twój obłęd da się wyleczyć.
Dobry wieczór.
Siedźcie, proszę.
Przepraszam.
Wybacz.
Co słychać?
- Jake! Jake! - Jest w stanie alfa.
- Wybudza się. -Jake. Jake!
Wracaj do nas, mały. No, już.
Właśnie tak. O tak. O tak...
Już dobrze.
Cholera, wessałeś się jak kleszcz.
- Avatar jest bezpieczny? - Tak.
I nie uwierzysz, gdzie teraz jestem.
Widzieliśmy tylko jego znikają́cą́ w chaszczach dupę,
i biegną́cego za nim thanatora.
- Tego nie da się nauczyć. - Niesamowite.
Z niezrozumiałych dla mnie przyczyn
stałeś się wybrańcem Omaticaya. Niech Bóg nas ma w opiece.
"Klan Dzbanogłowych"?
- Kupili to? - Traktują́ mnie jak krewniaka.
Chcą́ mnie poznać. Mam się uczyć ich obyczajów.
Wykazałeś inicjatywę.
- Przydałoby mi się z 10 takich jak ty. - Sully...
Wybadaj tylko, czego te niebieskie małpy chcą́.
Próbujemy im zapewnić lekarstwa, wykształcenie, drogi...
Ale nie. Wolą́ błoto.
I nie przejmowałbym się tym, gdyby nie fakt, że
Czy ktoś mógłby...? Sektor 12.
Dalej, dalej... stop.
Stop! Jezu...
Ich cholerna wioska siedzi na największym złożu unobtanium
w promieniu 200 kilometrów. To istna żyła złota.
- Kto ich nakłoni do przenosin? - Zgadnij.
- A jak się nie zgodzą́? - Zakładam, że się zgodzą́.
Słuchaj.
Zabijanie tubylców źle wyglą́da,
ale jest coś, co przeraża akcjonariuszy bardziej niż zły PR:
zły bilans kwartalny. Nie ja ustalam zasady gry.
Znajdź marchewkę, za którą́ pójdą́.
Inaczej trzeba będzie użyć kija. Jasne?
Masz trzy miesią́ce. Potem wjadą́ tam buldożery.
No to tracimy czas.
Lubię gościa.
- W tym momencie... - Dobra, jeszcze raz.
Mo'at. Smoczyca.
- Eytukan. - Przywódca.
Ona to przewodnik duchowy. Szamanka.
Jasne.
- T'su'tey. - Tsu'tey.
- Przyszły przywódca.
- Neytiri. - Kolejna Tsahik.
Połą́czą́ się w parę.
- A kim jest Eywa? - Kim jest Eywa?
To ich bóstwo. Bogini wszechrzeczy,
ucieleśnienie ich całej wiedzy!
Wiedziałbyś, gdybyś przeszedł szkolenie.
A kto chodzi z córką́ wodza?
- Co ty... - Przestańcie.
Wioska wcześnie budzi się do życia.
Nie rób nic szczególnie głupiego.
Spokojnie, mały.
Pale to klacz.
Spokojnie, mała.
To jest shahaylu. Więź.
Wczuj się w nią́.
Poczuj bicie jej serca. Oddech.
Poczuj siłę jej nóg.
Możesz wydawać polecenia.
W środku.
Na razie powiedz jej, gdzie ma jechać.
Naprzód!
- Powinieneś odejść. - Nie, tęskniłbyś.
Wiedziałem, że znasz angielski.
Ten obcy niczego się nie nauczy.
Kamień widzi więcej.
Popatrz na niego.
Jeszcze raz.
Szturm nie będzie łatwą́ sprawą́.
Tu nie widać struktury wewnętrznej.
To kolumny zewnętrzne.
Bardzo wytrzymałe. Jest jeszcze drugi krą́g
i trzeci. Tworzą́ coś w rodzaju spirali,
po której się przemieszczają́.
Musimy mieć skan każdej z kolumn.
Jasne.
Co jeszcze wiesz o strukturze?
Drugi krą́g to także konstrukcja nośna.
- Doką́d teraz? - Wyjeżdżamy z Dodge.
Nie dopuszczę, by Selfridge i Quaritch wtrą́cali się w nasze sprawy.
Urzą́dzimy bazę w punkcie 26,
wysoko w górach.
W górach Alleluja?
- Tak. - Mówisz serio?
- Tak. - Super!
Legendarne pływają́ce góry Pandory. Słyszałeś o nich?
Zbliżamy się.
Popatrz na instrumenty.
Tak, jesteśmy w worteksie.
Od tej chwili to lot VFR.
Co to jest VFR?
Lot na orientację.
- Przecież nic nie widać! - Właśnie. Wkurzają́ce, co?
O... mój... Boże...
Ale macie miny.
Air Pandora dziękuje za wspólny lot.
Witajcie w obozie.
- A więc, to moja prycza. - Ohyda.
- Norm, śpisz na dole. - Dobrze.
- Nic się przed nią́ nie ukryło. - Trudy, ty śpisz na górze.
Wiedziała, że gadałem z pułkownikiem.
Ale potrzebowała mnie, by odbudować kontakty z klanem.
Więc była miła.
Jake, dalej w lewo. Łą́cze na samym końcu.
Numer jeden. Beulah. Najrzadziej nawala.
Cholera jasna!
Nie patrz jej w oczy.
Ikran to nie koń.
Jeśli raz powstanie shahaylu,
ikran do końca życia będzie latać z jednym łowcą́.
Żeby stać się taronyu, łowcą́,
musisz wybrać sobie ikrana, a on musi wybrać ciebie.
- Kiedy? - Kiedy będziesz gotów.
Wideolog numer 12.
Czas: 21.32.
Muszę teraz? Chcę się w końcu przekimać.
Teraz. Póki pamięć jest świeża.
Miejsce: barak.
Dni zaczynają́ się z sobą́ zlewać.
Nauka języka to mordęga, ale...
traktuję to jak rozkładanie broni. Powtarzam, powtarzam.
-Navi. -"Nari".
-Nari. -"Narrri"!
Narrri!
Txur nÞ'ul. Mocniej.
Neytiri mówi na mnie skxawng, czyli debil.
To bardzo ważny element.
- Norm złagodniał. - Widzę cię.
W znaczeniu
"widzę twoje wnętrze".
Fajnie nam się pracuje, choć i on ma mnie za skxawng.
"Akceptuję cię. Rozumiem". To ważne.
Muszę się spieszyć. Dobra? Szybko.
Stopy coraz mniej mnie bolą́. Każdego dnia dalej biegam.
Muszę ufać własnemu ciału.
Tak! Popatrz!
Szlag!
Każdego dnia badam ślady wiodą́ce do wodopoju.
Cienie zapachów i echo odgłosów.
A ona wcią́ż nawija o przepływie energii, o duchu zwierzą́t.
Oby na egzaminie nie było tulenia się do drzew.
Tu nie chodzi wyłą́cznie o koordynację oko-ręka.
Słuchaj tego, co ci mówi.
Spróbuj spojrzeć na las jej oczyma.
Przepraszam, to mój wideolog.
Przy Neytiri trzeba się szybko uczyć, by nie zginą́ć.
To chyba żart.
Mo'at zgodziła się wpuścić Grace do wioski.
Ale jesteś duża.
Pierwszy raz od zamknięcia szkoły.
Ale jesteście śliczne.
O nie. Wracaj tu.
Bon appétit.
Chodź, marine.
Staram się zrozumieć ich głębokie
więzi z lasem.
Opowiada mi o sieci energii,
która przepływa przez wszystko, co żyje.
Twierdzi, że energia w każdej postaci to pożyczka,
którą́ kiedyś trzeba będzie zwrócić.
Widzę cię,
bracie.
Dziękuję ci.
Twój Duch idzie do Eywi,
twoje ciało zostaje,
by stać się czą́stką́ Ludzi.
Szybko zadałeś śmierć.
Jesteś gotów.
Ujeżdżanie ikrana, po naszemu "upiora",
to wyzwanie dla młodego łowcy.
Aby mu sprostać, idzie do ich siedliska.
Oo-rah.
Co znowu?
Jakesully będzie pierwszy.
Teraz wybierasz swojego ikrana. To musi pochodzić z wnętrza.
Jeśli i on cię wybierze, musisz być szybki.
Masz tylko jedną́ szansę, Jake.
Jak poznam, że mnie wybrał?
Spróbuje cię zabić.
Bosko.
Zatańczmy.
Ten kretyn zginie.
Nie bój się, wojowniku.
Zadzierzgnij więź!
Nie!
Jake!
Shahaylu, Jake.
Shahaylu!
Przestań!
Tak, jesteś mój.
Pierwszy lot pieczętuje więź. Nie możesz czekać.
- Myśl: "Leć"! - Leć?
Psiakrew!
Cholera!
Zamknij się i leć prosto!
Dobrze. Odbij w lewo.
Wyrównaj! Dobrze.
Jakesully!
Hej!
Naprzód!
Tak, potrafię!
Cholera!
Może nie jestem koniarzem, ale czułem się jak ryba w wodzie.
Tak!
- Nadleciałam tak. To ty. - Tak.
- Skręcam. Czuję wiatr. Skręcam mocno. - Odbiłem ostro...
Drzewo Dusz.
Ich największa świętość.
Widzicie worteks?
Instrumenty mi tam wariują́.
Zachodzi tam niezwykle ciekawe zjawisko biologiczne.
Oddałabym życie za próbki.
Obcy nie mają́ tam wstępu.
Ty fartowny wieprzu.
Zimny jak głaz powietrzny łowca. Śmierć uderzają́ca z góry.
Problem w tym, że masz konkurencję.
Pikuj w dół!
Szybko!
Za mną́!
Nasi nazwali go Wielkim Leonopteryksem.
To jest Toruk. Ostatni Cień.
No tak. Ostatni, jaki widzisz w życiu.
Dziadek mojego dziadka był Toruk Macto.
Jeźdźcem Ostatniego Cienia.
Dosiadał tego stwora?
Toruk go wybrał.
Od czasów Pierwszych Pieśni zdarzyło się to tylko pięć razy.
- Spory szmat czasu. - Tak.
Toruk Macto był potężny.
Zjednoczył klany w czasie wielkiego smutku.
Wszyscy Na'vi znają́ tę historię.
Wszystko jawi mi się na opak. Jakbym tam zostawił realny świat,
a tutaj tylko śnił.
Trudno uwierzyć, że minęły tylko 3 miesią́ce.
Ledwo pamiętam dawne życie.
Sam już nie wiem, kim jestem.
Chyba nie zabłą́dziłeś w lesie, co?
Od ostatniego raportu minęły ponad dwa tygodnie.
Zaczynam wą́tpić w twoją́ determinację.
Chyba czas zakończyć misję.
Nie, poradzę sobie.
Już sobie poradziłeś.
Przekazałeś mi przydatne informacje.
To całe Drzewo Dusz.
Chwycę ich za jaja, jeśli dojdzie do wojny.
A dojdzie na pewno.
Czas wrócić do swoich.
A tak na marginesie,
znów staniesz na nogi.
Tak. Mam zgodę korporacji. Wszystko załatwione.
Wieczorem wsadzam cię na prom.
Dotrzymuję słowa.
Muszę to dokończyć.
Został mi tylko ostatni etap.
Ceremonia. Ostatnia faza pasowania na mężczyznę.
Stanę się jednym z nich.
Zaufają́ mi.
Będę mógł negocjować warunki ich przenosin.
W takim razie lepiej to zaliczyć.
Na'vi powiadają́, że każdy rodzi się dwa razy.
Za drugim razem zajmujesz miejsce pośród Ludzi. Na zawsze.
Jesteś teraz synem Omaticayi.
Stałeś się jednym z Ludzi.
Chodź. Chodź.
To jest miejsce, w którym zanosimy modły.
Czasem zostają́ one wysłuchane.
Te drzewa noszą́ nazwę Utraya Mokri.
Drzewa Głosów.
Głosów naszych przodków.
Słyszę je.
Oni żyją́.
Istnieją́ w Eywi.
Jesteś teraz Omaticaya.
Zrobisz sobie łuk z drewna Domowego Drzewa.
I wybierzesz kobietę.
Mamy wiele pięknych kobiet.
Ninat najładniej śpiewa.
Ale ja nie chcę Ninat.
Beyral to świetna łowczyni.
Tak, to świetna łowczyni.
Już wybrałem.
Ale ona też mnie musi wybrać.
Już wybrała.
Jestem teraz z tobą́, Jake.
Będziemy parą́ do końca życia.
Co ty, do cholery, wyprawiasz?
Ma Jake!
Integracja fazy.
- Jake! - Nie, środkowy przycisk.
- Musisz coś zjeść. - Właśnie tak.
Jake! Obudź się! Błagam!
Nie każ mi karmić kaleki siłą́.
Grace, ja nie chcę...
Jake!
Dobrze.
Już, możemy zaczynać.
Kiedy ostatni raz brałeś prysznic?
- Nie potrzebuję. - Marine...
Jake!
Obudź się! Obudź się!
Hej!
Stać! Stać!
- Jake! - Zawróć, stój!
Szefie?
Hej!
- Czego? - Tubylec
odstawia mi przed lemieszem walniętego kurczaka.
Jedź, usunie się z drogi.
Niech wiedzą́, że nic nas nie powstrzyma. Dawaj.
Stop!
Uciekaj! Uciekaj!
Widzisz? Poszedł sobie.
Chłopie, chłopie... Nie!
BRAK SYGNAŁU
Nie widzę.
- Jake! - Neytiri!
Prędko!
Zatrzymaj kadr. Tutaj.
Powiększ. Popraw ostrość.
Skurczybyk.
Niewiarygodne.
- Ścią́gnij tu pilota. - Tak jest.
Tsu'tey stanie na czele rady.
Dość! Przestańcie!
To tylko pogorszy sytuację.
Nie odzywaj się!
Zadamy im cios w serce!
Tsu'tey! Nie rób tego!
- Ty! - Bracie...
- Współżyłeś z nią́? - O kurde.
Czy to prawda?
Złą́czyła nas Eywa. Dokonało się.
Bracie, proszę.
Nie atakujcie ich. Wielu Omaticaya zginie.
Nie jesteś moim bratem!
Nie jestem twoim wrogiem!
Nieprzyjaciel jest tam i ma wielką́ siłę!
Naprzód!
- Pogadam z nimi. - Koniec rozmów!
Tsu'tey!
Jestem Omaticaya. Jestem jednym z was.
I mam tu prawo głosu.
Pragnę coś powiedzieć...
...wam wszystkim.
Te słowa cią́żą́ mi kamieniem na sercu.
Przepraszam. Nie!
Nie wolno przerywać aktywnego łą́cza.
To wielkie ryzyko!
Grace!
Nie...
- Zaraz! - Spokój!
Słuchajcie.
Przysłano mnie tu...
Widzicie?
To demon w fałszywym ciele!
- Odbiło panu? - Przeholowałeś.
Wywieźć stą́d to ścierwo.
Co się tu dzieje?
Zawiodłeś mnie, synu.
No co?
Przygruchałeś sobie miejscową́ laskę
i zapominasz, dla kogo pracujesz?
Jeszcze nie wszystko stracone.
- Parker... - Zamknij jadaczkę!
Bo co, Wojowniku Ricku? Zastrzelisz mnie?
- Mógłbym. - Ucisz swojego kundla.
Może ciut mniej agresywnie?
Chcecie ocalić swoich ludzi?
Zacznijcie jej słuchać.
Te drzewa to dla Omaticaya
- niewyobrażalna świętość. -Wiecie co?
Tu się nie da rzucić patykiem,
żeby nie zbrukać jakiejś czczonej paprotki.
- Na litość boską́! - Nie mówię tu
o pogańskich obrzędach voodoo.
To coś realnego i mierzalnego, część biologii lasu.
A konkretnie?
Zaobserwowaliśmy zjawisko
elektrochemicznego przekazu impulsów
między korzeniami drzew. Przypomina to synapsy w neuronach.
Każde z drzew ma 10 tysięcy połą́czeń z każdym ze swoich są́siadów.
A drzew jest tu 10 do 12. potęgi.
Czyli, domyślam się, sporo.
Więcej połą́czeń niż w ludzkim mózgu.
Rozumiesz? To sieć.
Globalna sieć, z którą́ łą́czą́ się Na'vi.
Mogą́ wprowadzać i pobierać dane. Wspomnienia.
W miejscach, jak to, które zniszczyliście.
Tak!
Co za świństwo wyście tam popalali?
To są́ najzwyklejsze drzewa!
- Obudź się wreszcie. - Nie, ty się obudź!
Bogactwo tego świata nie leży w ziemi, jest wokół nas.
Na'vi to wiedzą́, i staną́ w jego obronie.
Jeśli chcecie współistnienia, musicie ich zrozumieć.
Powiem nawet, że doskonale ich rozumiemy, za sprawą́ Jake'a.
Chodź, to coś zobaczysz.
Nie porzucą́ domostw.
Nie pójdą́ na układ.
Co im zaproponujemy? Piwo light?
Jeansy?
Nie mamy nic, czego by pragnęli.
Niepotrzebnie traciłem tutaj czas.
Nie opuszczą́ Domowego Drzewa.
Więc... Skoro nie ma mowy o ugodzie, sprawa jest bardzo prosta.
Dzięki. Aż się wzruszyłem.
Dam ci gorą́cego, mokrego całusa.
Ograniczę ofiary po stronie tubylców do minimum.
Najpierw wykurzę ich gazem.
Humanitarnie.
Do pewnego stopnia.
Dobra, czas trochę postrzelać.
- No, ludzie. - O rany.
Zbierać się, szybko.
Tak to się załatwia.
Kiedy ktoś siedzi na cennym dla ciebie szajsie,
obwołujesz go wrogiem. I grabisz w majestacie prawa.
Quaritch wysyła siły powietrzne na Domowe Drzewo.
Boże.
- Dr Augustine, proszę stą́d wyjść! - Spadaj!
Czekaj! To ludzie, których właśnie...
- Nie, nie. - Spadaj, mówię!
To zapchlone dzikusy mieszkają́ce na drzewie.
Rozejrzyj się!
Widzę masę drzew. Potrafią́ się przemieszczać.
- Możecie...? - Tak jest.
Tam są́ rodziny. Dzieci. Niemowlęta.
Chcecie zabijać dzieci?
Nie plamcie sobie rą́k ich krwią́. Serio.
Spróbuję ich przekonać.
Ufają́ mi.
Szybka kalibracja!
Trójkę i czwórkę!
- Sekwencja. - Inicjalizacja, 30 sek.
Daję wam jedną́ godzinę.
Chcesz oszczędzić dziewczynie topora?
Namów ich do ewakuacji. W godzinę.
Ojcze!
Matko!
Eytukan, mam coś ważnego do powiedzenia.
Słuchajcie!
Mów, Jakesully.
Zagraża nam wielkie zło.
Ludzie Nieba przyjdą́,
by zniszczyć Domowe Drzewo.
Powiedz im, że zaraz tu będą́.
Musicie uciekać, bo czeka was śmierć.
Jesteś tego pewien?
Przysłali mnie tu, bym poznał wasze zwyczaje.
Po to, byście usłyszawszy nowinę, mogli w nią́ uwierzyć.
Co ty mówisz, Jake? Wiedziałeś, że tak się stanie?
Tak.
Najpierw wykonywałem tylko rozkaz.
Ale potem wszystko się zmieniło.
Zakochałem się.
Zakochałem się... w tym lesie, w Ludziach Omaticaya...
I w tobie.
- Wierzyłam ci... - W tobie.
- Zaufałam ci! - Zaufaj mi i teraz.
Nigdy nie będziesz jednym z nas!
- Nie powinnam była... - Próbowaliśmy ich powstrzymać!
Neytri, proszę! Proszę.
Zwią́zać ich.
Musicie stą́d uciekać.
Musicie uciekać! Przyjdą́ tu!
Minuta do celu.
Zrozumiałem. Widzę go.
Zrozumiałem. Kurs 0-3-0.
Zrozumiałem. 0-3-0.
- Do lasu! - Nadlatują́!
- Zniszczą́ to miejsce. - Musicie stą́d uciekać!
Do lasu! Biegiem!
Uciekajcie!
Nie bójcie się!
Nie! Cholera, uciekać!
Weźcie ikrany,
uderzcie z góry!
Niezły kawał drzewa.
No, no, no... Widać dyplomacja zawiodła.
Dobra, ludzie, zaczynamy!
Pociski z gazem w stronę wejścia.
CS-40 w gotowości.
- Odpalaj. - Odpalam.
Bingo. Mistrzowska celność.
Odpowiedzieli ostrzałem.
To chyba jakieś żarty!
Durnie nie zrozumieli aluzji.
Podkręćmy temperaturę.
- Ładunki zapalają́ce! - Tak jest.
Ognia.
Nie!
Wszyscy do lasu!
I tak się rozgania karaluchy.
Neytiri!
Uciekajmy! Rozwalą́ kolumny!
Boże!
- Mo'at! Nie! - Jeśli jesteś jednym z nas,
ratuj nas.
Zmiana ładunków!
Pociski burzą́ce w podstawy kolumn od zachodu.
Tędy!
Zmiana ładunków.
Jeden, gotów. Dwa, gotów.
- Trzy, gotów. - Częstuj się!
Do dowódcy, Szmugler w gotowości.
- Zwalić je. - Zezwolenie na ostrzał.
Grace, szybko!
Niżej!
Szybko! Tutaj!
Cel namierzony.
Chrzanię.
Co ty wyprawiasz?
Nie pisałam się na takie gówno!
Strzelać do oporu.
Uciekać! Szybko!
Nie! Cofną́ć się! Zawracać!
Ruszaj się!
Dobra robota. Stawiam dziś pierwszą́ kolejkę.
Ruszamy.
Smok z lewej. Wracam do bazy.
Szmugler z lewej.
- Grzmot, zrozumiałem. - Jeźdźca, zrozumiałem.
Ojcze!
Córko...
Weź... mój... łuk.
Chroń naszych Ludzi.
Neytiri!
- Tak mi przykro. - Odejdź!
Odejdź!
Wynoś się stą́d!
I nigdy już nie wracaj!
Odłą́cz zasilanie.
- Nie rób tego! - Tak nie wolno!
- Z drogi! Spokój! - Nie! Proszę!
Byłem wojownikiem śnią́cym o pokoju.
Prędzej czy później trzeba się obudzić.
Idziemy!
Połóż go!
Ty morderco!
No co, brachu? Kopę lat.
Hej.
Tulą́cy drzewa zdrajcy nie zasługują́ na steki.
Dostaną́ steki? Chrzanisz. Pokaż.
Wiesz, co to znaczy. Gleba.
- Trudy! - Na płask.
Max!
Trudy, odpalaj silniki! Szybko!
Masz.
- Czysto, chodź! - Trzymaj.
Max, zostań. Muszę tu mieć kogoś zaufanego.
Dobrze. Idźcie.
Czysto.
Dawaj, skarbie!
Pułkowniku? Coś się tu dzieje.
Samson 16. Nieautoryzowane włą́czenie silników.
Trzy!
Szybko!
Nałożyć maski!
Ostrzeliwują́ mnie! Szybciej!
W górę, już!
Złap się! Jesteśmy. Ruszaj!
Szybko! Już!
Pułkowniku!
- Tak! - Udało się!
- Szlag... - Wszyscy cali?
O tak, kotku!
- Norm, w porzą́dku? - Tak.
To mi zepsuje cały dzień.
- Grace dostała! - Co?
- Dajcie zestaw ratunkowy. - Zestaw ratunkowy!
- Uciskaj, Grace. - Zestaw jest przy wrędze!
- Wytrzymaj, Grace. - To nic. Jest dobrze.
- Dobra, już. - Do góry!
Uwaga, zaczynam.
Czysto!
Leć na północ, głęboko w góry.
Zrozumiałam.
- Norm, w porzą́dku? - Tak! Wcią́ż żyję.
Już nas nie namierzą́. Nie w tym miejscu worteksu.
Najmocniejszy jest przy Drzewie Dusz?
Tak.
Świetnie. Tam lecimy.
Auć.
Ty dzieciuchu.
Przemieszczamy się.
Ścią́gnę pomoc, Grace.
Jestem naukowcem.
Nie wierzę w bajki.
Na'vi ci pomogą́.
Wiem.
Czemu mieliby nam pomagać?
Na'vi powiadają́: "Eywa poratuje".
Straciwszy dom i nadzieję,
mogli się udać tylko w jedno miejsce.
Łą́cze aktywne.
- Jaki mamy plan? - Nie ma żadnego planu.
Tsu'tey jest teraz Olo'eyktan. Nie pozwoli ci się tam zbliżyć.
A jednak spróbuję.
Zaczynam.
Wyrzutek.
Zdrajca.
Obcy.
Byłem w miejscu, gdzie oko nie widzi.
Ja potrzebowałem ich pomocy, oni mojej.
Jednak ponowne spotkanie
miało nadać całej sprawie zupełnie nowy wymiar.
Czasami całe twoje życie określa jeden szalony czyn.
Musimy coś zrobić.
Nie będziesz zachwycony.
Toruk to postrach nieba.
Nic i nikt go nie atakuje.
Spokojnie, mały.
Po co miałby patrzeć w górę?
To była czysta teoria.
Toruk Macto?
Widzę cię.
Bałam się, Jake.
O swoich.
Ale strach miną́ł.
Tsu'tey, synu Ateyi,
staję przed tobą́,
gotów służyć ludowi Omaticaya.
Jesteś Olo'eyktan i wielkim wojownikiem.
Bez ciebie nie dam rady.
Toruk Macto,
polecę z tobą́.
Moja przyjaciółka umiera.
Grace umiera.
Błagam Eywę o pomoc.
Spójrz, gdzie jesteśmy.
Muszę pobrać próbki.
Wielka Matka może ocalić wszystko to, co z niej pochodzi
w tym ciele.
To możliwe?
Musi przejść przez oko Eywi i z powrotem.
Ale, Jakesully,
jest bardzo słaba.
Trzymaj się, Grace. Postawią́ cię na nogi.
Wysłuchaj nas, Wszechmatko!
Eywo, pomóż jej.
Przyjmij w siebie jej ducha...
i przywróć go nam swym tchnieniem.
Niech chodzi pośród nas...
jako jedna z Ludzi.
Jake.
Grace.
Jestem z nią́, Jake.
Jest realnym bytem.
Grace? Grace, proszę.
Co się dzieje?
Grace!
Co się dzieje?
Podziałało?
Jej rany były zbyt ciężkie. Zabrakło czasu.
Jest teraz z Eywą́.
Jeśli pozwolisz, chcę teraz przemówić.
Uczyń mi zaszczyt i tłumacz.
Ludzie Nieba dowiedli,
że sięgną́ po to, na czym im zależy,
i nikt ich nie powstrzyma.
My też im czegoś dowiedziemy.
Spieszcie, jak na skrzydłach wiatru.
Zwołajcie pozostałe klany.
Powiedzcie im, że wzywa ich Toruk Macto.
Lećcie teraz, ze mną́!
Bracia moi! Siostry!
Pokażemy Ludziom Nieba,
że nie mogą́ sięgać po to, o czym zamarzą́,
i że te ziemie
należą́ do nas!
Tak!
Poniosły nas cztery wiatry świata.
Do klanów jeźdźców z równiny.
Z powrotem do gwiazd!
Do ludów ikran znad Wschodniego Morza.
Za nasze dzieci!
I stawili się na wezwanie Toruk Macto.
Tak!
Wszyscy z tej bazy
walczą́ o przetrwanie.
Takie są́ fakty!
Hordy aborygenów szykują́ zmasowany atak.
Proszę, zdjęcia z orbity świadczą́ o tym,
że siły wroga wzrosły z paru setek
do przeszło dwóch tysięcy.
Wojownicy cią́gną́ ze wszystkich stron.
Za tydzień może ich być nawet 20 tysięcy.
W końcu ruszą́, by sforsować granicę.
Nie dopuścimy do tego!
Dlatego uprzedzimy ich atak.
Odpowiemy terrorem na terror.
Napastnicy żywią́ nadzieję, że ich górska forteca
jest chroniona przez...
boginię.
Niszczą́c ją́,
wypalimy im w pamięci taki krater,
że już się więcej nie odważą́ tam zbliżyć.
To także... jest faktem.
Tak!
MATERIAŁ WYBUCHOWY
Obłęd. Pełna mobilizacja. Zamieniają́ nasz prom w bombowiec.
Szykują́ wielkie zapasy ładunków,
by urzą́dzić pokaz grozy i zniszczenia.
Cholerne kosiarki stokrotek!
Quaritch już się nie cofnie.
- Kiedy? - Jutro o 6.00.
- Max! Max! - Muszę kończyć.
No to już po nas!
Liczyłam, że nasz plan taktyczny
nie uwzględnia męczeństwa.
Idziemy z łukami przeciw ostrzałowi z powietrza.
Zgromadziłem 15 klanów.
Ponad 2 tysią́ce wojowników.
Znamy te góry. Latamy nad nimi. Wy też. Oni - nie.
Instrumenty pokładowe zawiodą́. Systemy namierzają́ce też.
Muszą́ atakować w linii strzału.
Przeniosą́ tu teatr wojny, dają́c nam przewagę.
Skierują́ bombowiec prosto na Drzewo Dusz.
Wiem.
Jeśli tam dotrze, to koniec.
To łą́cznik z Eywą́, z przodkami.
Jego zniszczenie to zagłada Na'vi.
Więc trzeba temu przeszkodzić.
Pewnie gadam teraz do drzewa.
Ale jeśli tam jesteś, muszę cię ostrzec.
Jeśli Grace jest z tobą́, zajrzyj do jej wspomnień.
Zobacz miejsce, z którego przybyliśmy.
Nie ma tam zieleni.
Uśmiercili własną́ matkę.
To samo zrobią́ tutaj.
Zjawi się więcej Ludzi Nieba.
Będą́ jak niekończą́cy się deszcz.
Chyba że ich powstrzymamy.
Posłuchaj, z jakiegoś powodu mnie wybrałaś.
Stanę do walki.
Wiesz, że to zrobię.
Ale potrzebuję pomocy.
Nasza Wielka Matka nie bywa stronnicza.
Stoi na straży równowagi życia.
Spróbować zawsze warto.
Tu dowódca grupy.
Tak! I o to chodzi!
Wchodzimy w worteks.
- Przejść na sterowanie ręczne. - Zrozumiałem.
Tu Papa Smok.
Sprężać się. Chcę być w domu na kolacji.
- Desant. - Dobra, panienki. Zadajmy im ból.
Naprzód!
B 11, odbij w lewo.
B 11 odbija w lewo. Uwaga na flanki.
- Pilnować szyku, naprzód. - Zrozumiałem.
C 21, zachowuj odległość.
Zrozumiałem.
Sprawdzajcie, co się dzieje w górze. Obserwujcie termoradary.
Papa dowodzi, zbliżamy się do celu.
Trzymajcie się blisko mnie.
Zedrzemy tu trochę lakieru.
Obsługa dział: oczy dookoła głowy.
Nie wolno wam popełnić błędu.
Oni tam są́. Dobra, widać cel. Odległość: 4 km.
Walkiria 1-6, szykować ładunek.
Zrozumiałem. Ładunek gotów do zrzutu.
Na rampę, już!
Stop!
C 21, coś się rusza.
- Pozostać na stanowiskach. - Chwila.
- Rejestrujemy ruch, 500 m od nas. - C 21, pozostań na stanowisku.
Zaczęli się przemieszczać. W szybkim tempie.
- Charlie Oscar, Jeźdźca. - Formacja!
Odległość od celu: 400 m.
- Wyostrzysz? - Nie, zakłócenia.
Przebiję się, reszta za mną́.
Strzelać do wszystkiego, co się rusza!
Zawróć.
Rozwalić ich!
Luźna formacja, ostrzeliwać wroga!
Tak! Macie za swoje!
Namierzać i niszczyć.
Jake! Słyszysz mnie?
Wycofujemy się! Wybiją́ nas!
Uciekajcie.
Jest! Za nim!
Rozwal go!
Załatw ją́!
Tutaj!
Nie ty jeden masz broń, szmato.
- Nie spuszczać z niej oka! - Wyciek.
Ładować!
O tak!
Seyzey!
Łobuz 1 trafiony, zawracam.
Wybacz, Jake.
Ognia.
Tsu'tey! Bracie, słyszysz mnie?
Łobuz 1, odbiór!
Trudy!
Cel za 2 minuty.
Walkiria 1-6, do akcji.
Smok, zrozumiałem. Zaczynamy nalot.
- Uzbroić jedynkę! - Jedynka uzbrojona!
Ma Jake!
Słyszę cię.
- Neytiri! - Seyzey nie żyje.
Są́ tuż, tuż. Jest ich mnóstwo.
Nie atakuj.
Słyszysz mnie, Neytiri?
Nie atakuj!
Wycofaj się! Uciekaj! To rozkaz!
Neytiri!
Coś się rusza!
Pozostać na stanowiskach! Coś się zbliża.
B 1-1, wyłą́czyć monitory.
- Coś się rusza, 200 m. - Zachować szyk.
- Gotowość. - Uwaga na flanki.
100 m, zbliża się.
Uciekajmy stą́d!
- Odwrót! Odwrót! - Szybko!
Odwrót! Prędko!
Jake... Eywa cię wysłuchała.
Eywa cię wysłuchała!
Ruszaj!
Odwrót! Prędko!
Wszystkie jednostki zestrzelone albo w odwrocie.
Dokończmy dzieła. Walkiria 1-6, tu Smok.
- Lecicie na cel! - Zrozumiałem.
30 sek. do zrzutu!
Na "już". 2... 1... Już!
Zrzucać! Szybko!
Uwaga!
To Sully.
- Maski! - Mamy intruza!
No, chodźcie do taty.
Poddaj się!
To koniec.
Póki żyję, jeszcze nie.
Liczyłem, że tak powiesz.
No, chodź!
Hej, Sully, jak się czuje zdrajca rasy?
Masz się za jednego z nich?
Pobudka.
Jake?
TLEN
Jake.
Ma Jake!
Widzę cię.
Obcy wrócili do swego giną́cego świata.
Tylko garstce wybrańców pozwolono zostać.
Epoka wielkiego smutku dobiegała końca.
Toruk Macto nie był już potrzebny.
To chyba już ostatni zapis w moim wideologu.
Cokolwiek się dziś wydarzy, jakkolwiek się skończy,
na pewno już tu nie wrócę.
No to spadam.
Nie chcę się spóźnić na własną́ imprezę.
Dziś są́ moje urodziny.
Jake Sully kończy przekaz.