Distribution / Distributie: CINÉART
Hier is het begonnen.
Nee, vroeger.
Aangrijpend. - Hoezo?
Die film. Hij is aangrijpend.
Zoveel te beter.
Zou het daar begonnen zijn?
Ze zit achter je aan.
En dan?
Moet ze ook nog "Neuk mij" nemen voor je het door hebt?
Dag. - Dag.
Wanneer begint een relatie?
Bij de eerste afspraak?
Bij de eerste kus?
Bij de eerste... - Ik houd van je.
We waren gelukkig, verliefd. We waren alleen op de wereld.
Een lach was voldoende om mijn hart te doen overslaan.
Een blik was voldoende.
We waren vrij lichtzinnig.
Die dag zei hij... - Ik wil een kind van jou.
Uit verlangen, uit liefde, uit hartstocht zei ik...
Maak het.
Toen is alles echt begonnen.
Alles in orde?
Wat is er zo belangrijk dat het niet kon wachten?
Bab,
als je zegt "we moeten praten", moet je praten.
We moeten praten, Nico.
Vooruit, ik luister.
Wil je me dumpen? - Helemaal niet.
Ze gaan ze niet stelen. - Wat?
Je tas. Je kijkt er voortdurend naar. Wat is er?
Voor Freud is een handtas een vagina.
Waarom kijk je zo naar je vagina?
Zo wilde ik het niet zeggen.
Ben je zwanger?
Is het zeker?
Ik dacht aan die negen maanden. Om te dromen van onze baby
hem voelen bewegen, mee praten, hem strelen.
Ik draai.
Negen maanden van geluk...
Vanaf nu zijn uw vijanden: kaas, eieren, vlees,
charcuterie, varkenspastei. Maar ook:
uw moeder, uw schoonmoeder, alle mensen die al kinderen hebben.
Luister naar niemand en alles zal goed verlopen.
Uw bevalling is begin maart. De 5de.
Is maart goed?
Barbara? Barbara? - Ja, meneer Truffard.
Ik reken op u. We gaan het niet laten aanslepen.
U hebt 9 maanden. Om te bevallen van uw thesis.
Als alles goed verloopt, word je assistente.
"De vraag van de andere", in de Tractatus Logico-Philosophicus.
Het onderwerp van mijn thesis filosofie.
Maar nu stelde ik me duizenden andere vragen.
Alles goed, Barbara? - Ja, alles in orde.
U ziet er vreemd uit.
Anders. Zelfs fysiek lijkt u me veranderd.
U doet me denken aan Gregor Samsa. - De Gedaanteverwisseling?
De Gedaanteverwisseling. Die Verwandlung.
Zeg me, wat verbergt u?
Niets, meneer Truffard, ik verzeker het u.
Je beeldt je wat in. Je ziet het niet.
We doen zoals afgesproken. Oké? - Ja.
Wat? Wat is er? Wat heb ik?
Niets, schatje. - Waarom bekijk je me zo vreemd?
Ben je bij de kapper geweest?
Nee, waarom? - Er is iets veranderd.
O ja?
Je wangen lijken opgeblazen.
Nee, bedankt. - Genoeg.
Denk je dat ik het niet heb gezien? Je drinkt niet, je rookt niet.
Je hebt zelfs niet van de Roquefort gegeten. Je bent zwanger en wilt het niet zeggen.
Dat is flauw van jou. - Je zou het als eerste weten.
Stop met liegen. Hoelang ben je al zwanger?
Dit wordt je beste dag niet.
Geloof je me nu? - Aandoenlijk.
Je bent bereid tot alles om het niet te moeten zeggen.
Zou ik mijn baby willen vergiftigen?
Vergiftigen, grote woorden. Toen ik zwanger was, dronk ik en rookte ik.
En geen sigaretten. En je bent in goede gezondheid.
Ik begon te roken op 12 jaar. Hoe zou dat komen?
Ga je me dat verwijten?
Toen je 12 was, voelde je je slecht en droeg je 'n lullige bril
waardoor roken het enige was om je te doen opmerken bij de jongens.
Die lullige bril had jij gekozen.
Je zag er lelijk uit, met die bril leek je intelligent.
En hij verborg je puistjes.
We zijn weg.
Wat ben jij gevoelig.
Is je moeder op de hoogte?
Nee! Zeker niet!
Ik wist het. - Heb je het aan je moeder gezegd?
Je had het beloofd.
Ik kon niets doen. Je kent haar.
Ze heeft een radar. Ze hoorde het aan mijn stem.
Ik ben de laatste die het weet.
Vraag aan je schoonmoeder om op je baby te passen.
Ik ben een heel slechte oma. Kijk naar je nichtjes.
Je zus bindt ze liever vast aan een boom. - Inderdaad.
Ik ging het je zeggen. - Wanneer? Voor of na de geboorte?
Ik ga hiernaast. - Ben je er klaar voor?
Je bent financieel niet onafhankelijk.
Ik heb je laten studeren. Waarom?
Het loonde de moeite dat ik vocht voor mijn onafhankelijkheid.
Stop daarmee! Geen enkele vrouw heeft ooit...
Wat is er? - Barbara is zwanger.
Proficiat.
En vooral, veel geluk.
In elk geval, jij als moeder, dat belooft.
Zie je, mama? Daarom wilde ik het niet zeggen.
Ik weet niet of ik een moeder zal kunnen zijn.
Ik had geen interesse in kinderen. Ik vond baby's vervelend.
Toen ik klein was, wilde ik zo snel mogelijk volwassen zijn.
Ik moet mijn thesis afmaken. Jij werkt in 'n videoclub, je leest stripverhalen.
Ik lees geen stripverhalen. Ik lees een "Strange".
Met de nobelste superheld uit het melkwegstelsel.
Kijk naar ons, we hebben geen verantwoordelijkheid.
Hoe kunnen we het zijn voor iemand anders? - Jij bent onvolwassen.
Ik herinner je eraan dat je weende bij Koh-Lanta.
En ik herinner jou eraan dat je door je job een uur kan praten,
gewoon met de dialogen van Back To The Future.
Zeus nog aan toe, je hebt gelijk.
Nico, ernstig. Wat denk je ervan?
Ik vind het geweldig.
De ruimte.
De oneindige grens voor ons ruimteschip.
Tijdens zijn opdracht van 5jaar gaat het nieuwe werelden ontdekken,
nieuwe levensvormen, andere beschavingen
en ondanks het gevaar gaat het naar het onbekende...
De foetus. Dit is 'n doorsnede van het hoofd.
Dit is de romp, het vruchtvlies, en het geslacht.
Als u dat wilt weten natuurlijk.
Toch wel. - Nee.
Zeg het in mijn oor.
Ben je gek? Denk je dat we het tot de geboorte uithouden?
We zien mekaar binnen enkele weken. Jullie kunnen nadenken.
Wat is dat? Het beweegt aan 200 per uur.
Dat is het hartje.
Daarom doe ik altijd twee condooms aan.
We zijn de eersten die het zien. Doe een inspanning.
Vroeger deed ik er Tijgerbalsem tussen. - We willen het niet weten.
Of toch. Waarom deed je zoiets stoms? - 't Is simpel.
Stel dat het condoom scheurt.
Het meisje huilt want het verbrandt haar slijmvlies.
En dat is een soort van alarm.
Wat een gentleman. Slijmvlies.
Ik dacht dat je zou zeggen... - "Het poesje verbrandt".
Eerlijk, word je er niet gek van?
Als er iets in mijn buik zou groeien, zou ik gek worden.
Ja, ik had schrik. Ik voelde me bezeten.
Ik werd bewoond door iemand anders. Een alien.
Een vreemd wezen dat mijn lichaam veranderde,
een wezen met verlangens en dat me van binnenuit bestuurde.
Hij was het die me elke morgen wakker maakte.
Hij deed me mijn vegetarische voorkeur vergeten.
Hij deed me lachen...
of wenen zonder reden.
Hij speelde met mijn interne klok.
Overdag sliep ik en 's nachts was ik wakker.
Nicolas van zijn kant was onbezorgd.
Mannen hebben de capaciteit alles zomaar te laten gebeuren.
Vanaf de vierde maand dacht ik alleen nog aan de liefde.
Mijn gevoelens draaiden dol mijn hormonen werden gek.
Ik had de top van mijn vrouwelijkheid bereikt.
Het spijt me, hij lijkt ons te bekijken.
Alsjeblieft, bedrijf de liefde met mij.
Neuk me!
Ik kan niet. Ik blokkeer.
Wat? Deed je het met je promotor?
Nee, ik deed een experiment.
Alles begon bij een studie die ik las over "De grootte van de penis per beroep".
Een handarbeider zou beter voorzien zijn dan een intellectueel.
Houd op. Ik heb zin in seks,
maar ik droom van een orgie.
Nog wat luider, die kerel daar heeft het niet gehoord.
Alle mannen denken dat ik de Onbevlekte Ontvangenis ben.
Moesten ze weten wat er in het lichaam van 'n zwangere vrouw gebeurt,
die hormonale bom die ontploft,
ze zouden me met andere ogen bekijken. En Nicolas ook.
Zie je deze pepermolen? Dat is een Rubirosa,
naar Porfirio Rubirosa, een Zuid-Amerikaanse playboy
die goed voorzien was. - Ik kan er niet meer tegen.
Ik heb misschien 'n oplossing.
De "Magic Finger". - Je moet van stekels houden.
Als u er niet van houdt,
heb ik deze voor de lekkerbekken.
Ik heb al gegeten. - We komen net van tafel.
Jullie zijn vriendinnen, is dit niet iets om te delen?
Nee, maar heeft u geen eendjes? Kleine, eenvoudige eendjes?
Nee, maar als u van dieren houdt... Er is "Snoop".
'n Japans speeltje. Z'n neus trilt, z'n staart kwispelt
en als u fluit, steekt hij zijn tong uit.
Maar u moet kunnen fluiten.
Wat is er? - Hij heeft bewogen.
Wat is dat, die hond? - De baby bewoog.
Ja?
Ik voel niks.
Ik zal hem niet inspireren.
Daar ziet u de grote schaamlippen, de kleine
en de clitoris.
Maar we wilden het geslacht niet kennen!
Is dat zo? - 't Is een meisje...
U was er toch wel achtergekomen.
Zei ik al dat haar uterus gekanteld is?
Dat is perfect voor 'n baby.
Hallucineer ik? - Je uterus is perfect. Cool, hè?
Wat is 't probleem? Wou je 'n jongen?
Ik had het geslacht liever niet gekend.
Ik zei 't toch. Waarom houdt niemand rekening met mij?
Ben ik alleen maar 'n uterus? Verdomme!
Nico, moest jij niks vragen?
Nee. - Toch wel.
Hij vraagt zich af of de baby slikt wat ik slik.
De navelstreng en de placenta werken als filter.
Uw eten wordt omgezet in voedingstoffen.
't Is dus geen directe opname.
En sperma? Dat was 't toch, hè, Nico?
Er zitten
zeer goede voedingstoffen in zaad
en ze worden doorgegeven aan de foetus.
In 't belang van de baby is 't beter
dat dit niet zijn voornaamste voedingstof is.
De vraag stellen over de andere is zichzelf in vraag stellen.
Wie is de mens, de andere, het alter ego?
Biologisch gezien behoort de mens tot de hominiden,
van het type "homo' onderverdeling 'sapiens"
'n Primaat dichtbij de grote apen.
Maar meer dan dat is de mens 'n cultureel wezen
van 't moment dat hij met taal begint.
Amandine?
Anouk? - Zoals de dienster van L'étoile?
Ja. - Nee.
't Klinkt 'n beetje als anus...
Eleanor.
Je besliste dat ik vandaag niet zou werken?
Eleanor? Klinkt goed. - Nee.
Dat gaat niet. Nee.
Waarom niet? - Ze krijgt mijn naam.
En dan? - Eleanor Malle.
Ze is abnormaal!
Mama, ze is niet abnormaal. 't Is een grap.
Ja, dat is 't.
Ze is abnormaal. Je begrijpt 't.
Ja, inderdaad. Dat is 't. Ja, ik zal 't zeggen.
Ik bel je nog. Dikke kus.
Ja, kusjes. Kusje, mama.
Niet te geloven. Dat van die uterus,
dat gekanteld gedoe...
Mijn moeder heeft dat ook. Net hetzelfde.
Niet te geloven.
Eet je niet? - Ik heb geen honger meer.
Maar geniet. Intussen praat ik over de prostaat van mijn vader.
Ik ben te dik, ik moet op dieet.
Je bent niet dik, maar zwanger. - Ik heb 't berekend.
'n Baby eet de reserves van de moeder op. Vandaar hun vetreserves.
Als ik minder eet, verslindt de baby mijn vet. Als 'n lintworm.
Let op, je vergelijkt onze baby met 'n lintworm. Niet echt positief.
We kunnen haar Linda noemen.
Ik ben gek op ons appartement.
't Is perfect voor ons twee... - Maar te klein voor ons drie.
Er komt 'n flat met drie kamers vrij op 't 1ste. Wat denk je?
Hebben we 't geld?
Nee, maar ik kan ander werk zoeken.
Met pak, das, aktetas en maaltijdcheques. Alles.
Ik had vandaag 'n gesprek. - Echt?
Toen we elkaar ontmoet hebben, sprak je me over je filmdromen.
Je zei dat Tarantino ook was begonnen in 'n videotheek.
Maar hij heeft geen kind.
Dit is de Pleyo,
met een zeer goede verhouding prijs/kwaliteit.
Je hebt 'n diploma nodig om 'm open te plooien?
U krijgt hem met 'n handleiding.
En die? Die lijkt me goed? - Dat is de beste.
De Bebesta Rossa.
Een 3-in-1: wandelwagen, draagmand en Maxi Cosi.
Hij heeft antisliphandvaten, schijfremmen
en 'n groot stuur met 'n opening voor z'n drank.
Je vouwt hem zo op.
En zo gaat hij open.
Wat is dat? - Een kilometerteller.
Heeft u hem in metaalgrijs?
Kom kijken. - Ja? Wacht.
Wat is dat? - "De kinderwagens van de dood".
'n Oudervereniging voor ernstige ongevallen met kinderwagens.
Ze deden vergelijkende crashtests. Kijk. Die van ons.
De Bebesta Rossa: 2/10. Weet je hoe ze hem noemen?
"De kleine doodskist".
We brengen 'm terug. - De Pleyo kreeg 9/10.
Oké voor de Pleyo.
De andere ik lijkt op mij maar is anders
en kan ook gezien worden als 'n vijand, 'n bedreiging, 'n gevaar.
Door onze verschillen is onze relatie met anderen veroordeeld tot onbegrip.
Door de kronkels van de dialectiek wordt de andere ook snel
een hel.
Koekoek Bab? Kreeg je m'n pakje? - Yep.
Erg leuk maar onze achterlijke moeder gaf 'm mij al.
Je achterlijke moeder gaf je de editie van 1970,
die ik kreeg van mijn knotsgekke moeder.
Je hebt hem niet gelezen. - Toch wel. Ik nam zelfs nota's.
En toch heb je gefaald.
Schat wat je ook doet je kind zal altijd zeggen dat je faalde.
Lees 'm toch maar. En liefst de mijne.
Mijn nota's zullen erg grappig zijn.
Ze moet ze allebei lezen.
Natuurlijk. Ik kan ook 'n vergelijkende studie maken...
De Laurence Pernoud van 1970 was toleranter dan die van 2010.
In 1970 mocht je roken als je zwanger was, zonder ethisch probleem.
In 2010 is 't een misdaad.
Gek, niet?
Rebelleren. Weigeren onderdanig te worden.
Weigeren in de meute op te gaan, te doen wat hoort.
Opnieuw.
Spijbelen.
De extra bal spelen.
Nog meer spijbelen.
Altijd spijbelen.
Rondhangen.
Rondlopen.
En wachten... wachten... wachten.
Help!
Volgde u mijn prenatale oefeningen? - Ja.
Zeker? Tot het einde?
Vele vrouwen nemen 't hooghartig op en denken slim te zijn.
Nadien hebben ze spijt, geloof me.
Blijf ontspannen. Ik onderzoek uw baarmoederhals.
Ik ben ontspannen. Ik heb pijn. - Dit is nog maar 't begin.
Hebt u niets om de pijn te verlichten?
Nee, wel om driftige vrouwen te kalmeren. - Dat ben ik niet, u bent het.
Jullie zijn het allemaal.
U gaf me 'n kapje te veel. - Die zijn voor de voeten.
Ik ben hiernaast. Bij 'n probleem roept u maar.
Dokter Malle komt zo.
Gaat 't? - 't Is een stom idee...
Wat? - Dat je oom mij helpt bevallen.
Waarom? Bevallen zoals vroeger, in familieverband?
Hij is goed en je vindt hem leuk.
Ja, maar niet met m'n benen open en een vagina vol bloed...
Ik waarschuw je, ik eet niet meer bij hem.
We zijn slecht bezig. Kunnen we naar huis gaan?
Nee, nee, nee. - Raak me niet aan.
Wat doe ik? - Zwijg.
Laat me. - Ik laat je.
Nee. Wacht!
Kom hier. - Ik ben er.
Ik kan niet meer.
Wat is er?
Wat scheelt er? - Ze is dood.
Nee, de baby heeft bewogen.
Ziezo.
Dank u. - Uw moeder zit in de wachtzaal.
Ze wil de bevalling bijwonen. - Nee. Ze gaat weg.
Ze dringt aan. - Bel de veiligheid.
Ik los 't op.
Buig wat naar voren.
Ziezo.
Hier. - Wat is dat?
Als u op mijn prenatale lessen was geweest, wist u dat.
Ik begrijp 't niet. Ben je niet geweest?
Barbara? Waar was je dan?
Waar was je? - Op café. Verdomme.
Ben je van de staatsveiligheid? Laat me met rust.
Ik ga in zwijm vallen...
Ik ga naar de cafetaria.
Ziezo.
Fijn jullie te zien.
Jullie moeten eens komen eten. - Cool. Wanneer je wilt.
Welke naam geven jullie haar? - Wat denk je van Martha?
Zoals tante Martha? - Zoals tante Martha.
Waarom niet? - Tante Martha...
Ja, tante Martha.
Lea. Ik wil haar Lea noemen. - Lea. Akkoord.
Dat kan helpen. - Bedankt.
Nee, voor je vrouw.
Nog!
Contracties. Vooruit. Persen.
Ik heb te veel pijn. - Waarom gebruik je je pomp niet?
Ik weet niet tot wat ze dient. - Druk erop en de pijn gaat weg.
Neem ze. Ja, goed.
Daarom moest u naar de les komen.
Teef. Teef. Vuile teef!
't Is niet erg. - Vooruit, Barbara.
Concentreer je. De baby moet eruit. Vooruit!
Neem de beugels vast. Haal adem tot je longen volzitten.
Trek met je armen en vooruit!
Dat is goed! Kom naar voren tot tegen je buik. Perfect.
Ga door! Ga door! Nog!
Vooruit, vooruit! - Kom op! Persen!
Haal adem, blaas en pers!
Trek aan de beugels! Pers!
Nog! Nog, nog!
We herbeginnen. Ik doe een episiotomie.
Ga door!
Gaat het? - Alles oké.
We herbeginnen. Haal adem.
Ik was een en al spasme en convulsie.
Ik had geen benul meer van tijd, en ik wist niet wat er gebeurde.
Waarom had niemand me verwittigd? Waarom had m'n moeder niets gezegd?
In de hersenen is er iets dat de herinnering aan de pijn elimineert
want later weet ik het niet meer. Het verdwijnt als bij toverslag.
De waarheid is: bij een bevalling word je verscheurd
en ze naaien alles terug vast met draad en naald.
We zijn hier voor de heling van de wonde. Kijk.
Er zijn drie draadjes die binnen 4 tot 5 dagen verdwijnen.
Er is geen hematoom, geen ontsteking.
Dat is heel belangrijk. Er kan een hematoom voorkomen.
Dit is op de goede weg. Mooi werk van topkwaliteit.
Bedankt. Tot ziens. Goede namiddag.
U moet slapen.
We zorgen goed voor haar. Maak u geen zorgen.
Morgenvroeg krijgt u haar terug.
Wel, bent u er nog?
Lea en ik blijven nog wat. We zijn nog niet klaar.
Zeg dat niet. Haast u. Ik zal u helpen.
Uw gezicht al gezien?
Wat is er?
U kan het niet begrijpen. - U hebt schrik. 't Is niet erg.
Uw hormonenspiegel daalt razendsnel. En het is normaal schrik te hebben.
Ik ga het niet kunnen. - Toch wel.
Heb vertrouwen. Alles komt vanzelf. U zal het zien.
En als het niet komt?
Als ik haar niet leuk vind? - Geloof me.
Ze zal u veroveren.
Weinigen kunnen eraan weerstaan.
Ween maar, dat zal u goed doen.
Bedankt. - Graag gedaan.
Laat jij haar boeren?
Kan je komen helpen?
Dokter Marcaurel u zal helpen een vraag te beantwoorden
die alle wanhopige moeders stellen: hoe een baby doden?
Zonder verdacht te worden van kindermoord. - Uiteraard.
Deze fles met bedorven melk is zeer efficiënt.
Een nootje, een speeltje, een snoepje,
smakelijk en de verstikking is gegarandeerd.
Wat is er? Wat is er?
Dag, meneer Truffard. Ik wilde u spreken.
Het anderszijn moet fenomenologisch worden benaderd.
En toen Levinas stelde: "De liefkozing is een stap in het onzichtbare"...
Hoezo, naast de kwestie?
We moeten praten, meneer Truffard.
Dag.
Ik ben Lea, ik ben een maand oud en ik spreek.
We is dat? Dat is mama. Ze heeft boodschappen gedaan.
Wat doe je? - Ik maak de eerste beelden van onze dochter.
Heb je 'n camera gekocht? - We kregen hem vanmorgen.
Er is een bericht voor jou bij.
"Stuur me beelden van mijn kleindochter. Kusjes. Papa."
Je vader is nog altijd laconiek.
Als hij haar wil zien, moet hij komen. Ondertussen kan hij de pot op.
Kom, schatje, we gaan slapen.
Waarom zeg je dat? Zo praat je niet over je vader.
Zeg niet wat ik moet doen. Hij ging weg toen ik 4 was.
Hij deed nooit iets voor mij. Dood of levend, het is gelijk.
Het zou niet hetzelfde zijn.
Ik had het niet mogen zeggen.
Excuseer.
Dat is van mama.
Wat doe je, schatje? Wil je dat?
Hier.
Ziezo.
Ze slaapt door. Cool. - Slaapt ze door?
Er is één persoon die doorslaapt en dat is zij niet.
Wat insinueer je? Ik kan niet opstaan om haar de borst te geven.
Heeft ze gegeten?
Dat zie je, niet? - Ja, inderdaad.
Je kan alles zien wat ze heeft gegeten sinds ze geboren is.
Heb je maar één T-shirt?
Heb je maar één hersencel?
Denk je dat ik me mooi kan maken?
Moet ik haar verversen?
Nee, ik doe het. - Ik zorg ervoor.
Ik doe het. - Nee, ik doe het.
Wat is er aan de hand?
Dat stinkt. Dat stinkt.
Dat stinkt enorm.
Zeg dat niet, anders raakt ze verstopt zoals haar papa.
Ik weet zeker dat je moeder iets heeft gezegd
over je kaka toen je klein was.
Hij ruikt goed. Je zou ervan eten.
Lea, alsjeblieft. Alsjeblieft.
Er zijn geen luiers meer. - Ga naar de winkel.
Neem ook mijn shampoo tegen haaruitval en de zalf voor mijn borsten,
tegen de kloven. Een grote tube.
Vroeger was ik romantisch.
En zetpillen tegen aambeien. Bedankt.
Verdomde klotebuggy!
Vroeger was ik filosofisch.
Ik was luchtig, onschuldig.
Er waren een aantal dingen van het leven die ik niet wist.
Uw bekkenbodem is in lamentabele toestand.
Bij de bevalling is hij volledig uitgezet.
Net alsof een olifant in een hangmat is gaan zitten.
Hebt u incontinentieproblemen?
Het is normaal.
Maar het is een spier. Ze kan worden geoefend.
Dit is een sonde die de duur en de kracht meet
die u moet uitoefenen met uw bekkenbodemspieren.
't Is grappig, maar toen ik een afspraak maakte wist ik niet
dat u een man kon zijn. Het is uw naam: Camille Rose.
Goed gedaan.
Ga ik geen pijn hebben? Na de episiotomie.
Nee, alles is geheeld. AI een lange tijd.
Waarom? Hebt u pijnlijke betrekkingen? - Betrekkingen?
Uw betrekkingen... - Ja...
Nee, eigenlijk heb ik nog geen...
Bedoelt u dat u sinds de geboorte geen...
Geen betrekkingen.
Kijk, schat. Het zal fijn zijn in je kamer.
Dat kind heeft een seksdetector. Niet te doen.
Schuif je wat op?
Is dat wel 'n goed idee?
't Is uitzonderlijk.
Is dit 'n grap? - Nee, 't is Darty voor de ijskast.
Ik belde ontelbare keren en dit was de enige mogelijkheid.
'n Zondagmorgen? Hoe kon je?
Houd je me voor de gek?
Ik doe hier alles en je klaagt voor deze ene keer?
Opstaan op zondagmorgen om 8 uur is vreselijk.
Ik kan alleen dan uitslapen.
Voor de ijskast. - Eerste verdieping.
Zij erbij kan niet. 't Is een bed voor 2, niet voor 3.
Uitzonderlijk, maar 't duurt al weken. Ik ben moe.
Ik heb m'n slaap nodig. Ik werk als 'n bezetene.
Dag. De ijskast staat in de keuken.
In de keuken? Hoor je dat, Roger?
Je hebt er soms die origineel zijn.
Wat scheelt er precies mee?
Hij werkt niet. - Hij werkt niet.
En ik werk niet als 'n bezetene? Ik doe niets meer sinds Lea er is.
Ik heb geen tijd meer voor mezelf. Ik doe steeds hetzelfde.
Je bent slecht georganiseerd. - 't Is mijn schuld.
Ik ben ook moe. Snap je dat? - Ik zie dat je gek wordt.
Darty op zondagmorgen. Dat doe je niet. - Ja, ik word gek.
Omdat ik voor 't huishouden zorg, voor Lea, en niemand zorgt voor mij.
Ik wil ook geknuffeld worden, gestreeld...
Ik wil vrijen, verdomme!
Ik kan niet meer. Ik ben het noorden kwijt.
Maak je geen zorgen. Ik heb de oplossing.
Dag, Edith. - Dag, Barbara.
Je zou wat last hebben met de kleine Martha?
Ze heet niet Martha, maar Lea.
Doe je open? - Natuurlijk.
Houd haar nek goed vast. - Ja, ja.
Ze zuigt niet echt, hè? - Denk je?
Ik denk het niet.
Ik zal haar laten boeren.
Geef je haar slabbetje?
Ziezo.
Ze heeft nog honger, Edith.
Je hebt geen melk genoeg. Schakel over op flesjes.
Ik wil doorgaan met borstvoeding.
Morgen breng ik m'n spiraaltje mee. Excuseer, mijn borstpomp.
Dat zal de melkproductie aanwakkeren. - Ik wil doorgaan met de borstvoeding.
Begrijp je dat? - Je wil wel, maar 't lukt je niet.
Ik zal je helpen.
Ik gaf Nicolas de borst tot hij 5 was.
Ik weet waarover ik spreek. Gaf je moeder je de borst?
Nee, 't maakt de borsten kapot.
Ik probeerde 't 3 weken met Katia,
maar je deed me zo'n pijn dat ik voortdurend vloekte.
Ik kon je de borst niet geven en je uitmaken voor teef. Dat begrijp je, hè?
En psychologisch helpt het ook niet.
Waarom geef je de borst? - Omdat ik...
Omdat de maatschappij je dwingt. Probeer niet perfect te zijn.
Wees tevreden met middelmatig. Zoals ik. - Ik geef de borst omdat ik 'n zoogdier ben.
Zeg niet "de borst geven is puur natuur". Ik herinner me 't artikel
waarin Céline Dion sprak over borstvoeding als over 'n kunstwerk.
Wanneer baby René-Charles drinkt, vind ik mezelf 'n topartieste.
Nog zo'n stunt van die fantasten van de Melkclub.
Ze hebben die arme Céline gek gemaakt.
Wat is de Melkclub? - Als je lid wordt, waarschuw ik je:
reken niet op mij om je uit die sekte te halen.
Ik ben Barbara. Ik heb 'n dochter van 5 maanden, Lea.
Dag, Barbara. Dag, Lea.
Hoe is 't met Lea? Krijgt ze borstvoeding?
Ja, maar ik moet misschien aanvullen met flesjes.
Nee, de fles is de vijand van de borst.
Wordt ze gedragen? - Slapen jullie samen?
Excuseer? - Slapen jullie samen?
Slaap je met haar in hetzelfde bed?
In de Melkclub zijn we er absoluut voor.
Ja, soms slaap ik samen met m'n dochter.
Maar ik heb wel geen seksleven meer met m'n man.
Samen slapen is alle kansen benutten.
De borst geven is makkelijker als de baby bij je slaapt.
Ja.
M'n moeder blijft eten. Stoort 't? - Nee.
Wat me stoort is dat ze Lea stiekem flesjes geeft.
Ze wil m'n borstvoeding saboteren. De fles is de vijand van de borstvoeding.
Ze blijft hier slapen vanavond.
't Is vermoeiend om dagelijks heen en weer te gaan.
Goed. Kom, schat, tijd voor je bad.
Alles oké, Edith?
Zoek je iets? - Nee.
Ze slaapt als 'n roos. - Ze is blij in haar bedje.
Ik heb ook aan jou gedacht.
Alsjeblieft.
Wat is dat?! - Mijn borstpomp.
Ik gaf Nicolas graag de borst. Ik denk er graag aan terug.
Maar de veelvraat deed me pijn...
en m'n borsten raakten ontstoken.
Dit apparaat redde m'n boezem.
Nicolas, kan je me komen helpen? - Ja.
Ze wil m'n vel. - Je bent paranoïde.
Jawel. Ze wil je helpen en jij hebt alleen kritiek.
Vraag jouw moeder en we zullen zien hoelang dat duurt.
Ik bel m'n moeder als ik ten einde raad ben.
Waarom altijd dramatiseren? - Mijn leven is een drama.
Vertrouw mijn moeder wat meer. Ze is goed met kinderen.
Ik ben het bewijs. - Inderdaad!
Jij speelt het lieve zoontje, maar ik heb een echte man nodig.
Ze had honger.
Vanavond slaapje in je bed. Alle vriendjes zijn er.
Je pandabeer zetten we daar,
en wie is dat? Je giraf.
En ook je knuffeltje krijgt een plaats.
Ik wilde hem liefhebben, en ik wilde dat hij mij liefhad.
Maar het was moeilijk.
Mijn lichaam was ongevoelig geworden.
Ik voelde niets meer alleen nog gêne.
Heb je pijn? - Nee. Maar doe het zachtjes.
Verpleegsters, dokters, vroedvrouwen, verloskundigen.
Iedereen had me werktuiglijk aangeraakt
en alles was ontheiligd.
Mijn geslachtsdeel had niets seksueels meer.
Het was een doorgang geworden.
Gescheurd, en genaaid.
Maar nooit meer echt genezen.
Ze was het dierbaarste, ze was het beste op aarde.
De rest liet me koud.
Ik houd van jou. Helemaal.
Met haar beleefde ik fijne momenten,
we waren één. Het waren momenten van absolute liefde.
Nicolas en ik groeiden uit mekaar.
We waren twee continenten die van elkaar wegdreven.
Ik besef dat de borstvoeding me zoveel voldoening geeft
en dat het zo intens is en een soort van vereenzelviging
dat het een sensuele en emotionele verwezenlijking is.
Een orgasme? - Ja.
Volgende vrijdag op hetzelfde uur?
Onze laatste afspraak.
Kan ik nog enkele extra afspraken vastleggen?
Natuurlijk.
Ik geef ook les. Weet u dat?
Wilt u een demonstratie geven? Uw bekkenbodemspieren zijn sterk.
Excuseer.
U moet zich niet verplicht voelen.
Het spijt me.
Het is het eerste compliment
over mijn lichaam sinds ik bevallen ben.
Bedankt.
Moet u niet wat tijd voor uzelf nemen?
Ga eens uit, ontmoet wat vrienden.
Leef. - We gaat er voor haar zorgen?
Ze heeft toch een papa, niet?
We kunnen een babysitter nemen. - Voor een keer dat ik iets vraag.
Ik zag mijn vriendinnen al heel lang niet meer.
Ik wil zelfs de machine van je moeder gebruiken.
Je bent een superegoïst. - Stop daarmee.
Ik zou het graag doen, maar niet vanavond.
Ik wil de verjaardag van Tony niet missen. Ik zie m'n vrienden ook niet.
Ik moet de handleiding van de buggy vinden. Het moet toch lukken.
We hebben dat niet nodig. Ze zit hier goed.
Ze zou eens iets anders zien. Ze is altijd bij jou.
Hoe weet jij dat ze daar goed zit? Heb je het haar gevraagd?
Misschien wil ze dat je haar eens loslaat.
Als ik haar loslaat, valt ze op de grond.
Moest ze niet naar de crèche? - Ik was er.
We staan nog op de wachtlijst.
Ik geef toe, ik ben er te laat mee begonnen.
Ik moest haar inschrijven voor haar geboorte. Voor ze gemaakt was!
Voor vanavond is er nog altijd mijn moeder.
Of de jouwe.
We nemen een babysitter.
Wat is dat?
Ik vraag het aan de buren. Ze zien er deftige mensen uit.
Goed idee.
Schatje, vanavond blijf je bij een lieve mevrouw.
Mama gaat zich eens goed bezatten.
Ze zal niet meer weten hoe ze heet.
Ze gaat uit met haar vriendinnen.
Goedenavond. - Kom binnen.
Bedankt.
Aan kinderen is er geen gebrek.
Zijn ze allemaal van u? - Ja.
Eentje meer of minder maakt niets uit.
Hoe doet u het? Is het niet te veel?
Is het niet uitputtend? - Het gaat wel.
En uiteindelijk komt alles in orde.
Orde? Welke orde?
Van diegenen die ongelukkig zijn
en hun familie zo weinig mogelijk willen zien?
Van diegenen die nog 'n kind nemen om de schade te herstellen,
maar uiteindelijk toch scheiden?
Of van diegenen die samenblijven ook al is de liefde weg,
maar niet de moed hebben te scheiden?
Alles bestaat.
Maar een gelukkig koppel met kinderen, dat ken ik niet.
Geen enkel.
Goedenavond.
Ik kom mijn dochter halen. - Uw dochter?
Uw man kwam haar halen... zes uur geleden.
Excuseer.
AI goed, hé!
We wordt er wakker? Mama.
Mama heeft zin om te kotsen.
Ik voel me niet goed.
Ik hoop dat ze niet went aan de fles. - Ik geef haar dat graag.
Je geeft haar toch niet eeuwig de borst. - Hoe laat is 't?
't Is middag.
We zongen 't liedje van de egel,
we lazen 't verhaal van de mol en speelden 't spel van 't konijn.
Jij hebt goed gegeten.
Dat is 'n klein tonnetje.
Wat doe jij hier?
Waar is Nico? - Hij moest boodschappen doen.
Hij belde me. 't Was dringend. Ik was net 'n ziekenwagen.
Arm schaap. Achtergelaten door je dronken moeder.
Ze lijkt echt op jou, ik voel me weer 30.
Ik neem ze wel. - Je zit te dicht op je dochter.
Je bewijst haar geen dienst. Ze zal nooit zelfstandig worden.
Ze zal je ervoor laten boeten.
Ik voel me niet goed. - Je verbaast me.
Hoe kon je 't zover laten komen? Wat 'n lichtzinnigheid.
Dat zeg jij! Jij reed onder invloed van LSD met twee kleine meisjes op de achterbank.
Was dat niet lichtzinnig?
Ga je me dat m'n hele leven verwijten? Jullie waren ongedeerd.
Dankzij de politie die je tegenhield op de ring.
Ondankbaar wicht.
Als ik denk aan wat ik voor je deed. We liet je studeren?
Daar gaan we weer...
We kwam naar je volleybalwedstrijden zelfs al raakte je geen bal?
We kwam naar je slaapverwekkende dansvoorstellingen?
En in Nepal, je was nog 'n baby. We zocht overal melk voor je?
Gaat 't beter? - Waarom belde je m'n moeder?
Je zei ooit dat je je moeder zou bellen als je de bodem zou raken.
Vandaag vond ik dat je de bodem had geraakt.
Met vakantie gaan was 't enige wat we vonden om onze relatie te redden.
Op de Babyclub! - En op zijn bedenker.
Die man verdient de Nobelprijs voor de Vrede.
Dat is 't werk van 'n vrouw. Voor de overleving van 't ras.
Wil je proeven?
'n Alcoholvrije Piña Colada? Ik blijf bij m'n Mojito.
't Is fijn op dit paradijselijke eiland. - Op Temptation Island.
Wat zei je?
Staar niet naar die sletten. Anders krijg je m'n drankje in je gezicht.
Dat doe ik niet. Ik keek naar de mensen.
Dat zal je leren me voor de gek te houden.
Je Piña Colada is lekker.
Spijtig dat er geen alcohol in zit.
Ik houd van jou.
Toon me hoe graag je me ziet.
Blijf hier! Blijf!
Nee, ik kan niet. - Toch wel.
Toch wel. Blijf hier!
Kijk in het dossier Ménatte.
't Zit tussen de niet-geklasseerde dossiers.
Laat maar. Ik ben er binnen 5 minuten.
Met de geboorte ervaren we de scheiding, de toewijding aan de andere,
de verantwoordelijkheid.
De grenzen van ons lichaam worden overschreden
evenals de kaders van onze gedachten.
Ja, de doorslaggevende menselijke ervaring is de uitbarsting,
het ontluiken van 't bewustzijn bij de ontmoeting met de andere, het oneindige.
Kom binnen. Kom binnen.
U heeft mij ontgoocheld. Echt.
Ik beschouwde u als één van m'n beste studenten.
Maar de stukken van uw thesis die u mij gaf
of eerder de flarden...
Dat heeft niets te zien met filosofie. - Ik los 't op. Beloofd.
Uw gedachtegang gaat in alle richtingen. 't Einde spreekt 't begin tegen.
Verander van promotor.
Of van beroep. Want lesgeven zit er niet in.
Alstublieft, geef me nog 'n kans.
Geef me nog wat uitstel. - Neem alle tijd.
Ik gaf de plaats aan uw medestudent, Jean-Baptiste Leroux.
Jean-Baptiste Leroux...
Nog steeds geen beelden van m'n kleindochter? Ik wacht. Papa.
Kijk, papa. Je kleindochter Lea.
Je denkt vast dat ze op mij lijkt. - Wat doe je?
Je kan niet zeggen dat ze op Nicolas lijkt, want je kent 'm niet.
Slaapt ze nog niet? - Nee.
Ik ga haar formol toedienen. - Veel geluk.
Ze is 9 maanden, ze huilt de hele tijd en ze slaapt nog niet door.
Misschien is 't genetisch.
Mama zei me dat ik ook veel weende als kind. Weet je dat nog?
Denk je dat kleine meisjes huilen omdat ze hun papa missen?
Nicolas is zo vaak op kantoor dat ik ga denken dat hij 'n dubbel leven leidt.
Zegt dat je iets, papa?
Ja, ze slaapt. Maar hoelang?
Ze wordt zo wakker en dan moet ze weer inslapen. En opnieuw en opnieuw.
En dan moet ik stomme liedjes zingen.
Met zeehonden, pony's, otters
en tal van andere beesten.
Ze is wakker.
Tot ziens. Ziezo. Nu ken je je kleindochter
en hoef je de halve planeet niet af te reizen om haar te zien. Tot weldra?
't Goede nieuws is dat de kerstman bestaat en hij op tijd komt.
Niet zoals sommigen die we kennen.
De geschenken. - Daar is hij!
Nu is 't feest. - Mijn excuses.
We hebben op jou gewacht. - Vrolijk Kerstmis, schat.
Heb je honger? Er is kalkoen en een kerststronk.
En veel drank.
De kerststronk is erg lekker. - Echt?
Gaat 't? - Ja, en met jou?
Laat eens zien...
Hoe laat is 't? - Middag.
Verdomme. Ik ga lunchen met Tony. Je had me moeten wekken.
Ik ben 't beu niet in m'n eigen bed te slapen.
Ik kan ook op hotel gaan. - Waarom? Ben je hier niet op hotel?
Wat is 't nummer voor roomservice? - Nummer 1.
We is dat? - Tony. Doe jij open?
Nee. De flat is 'n mesthoop en ik loop er slonzig bij. Dat hij beneden wacht.
Hij heeft 'n cadeau bij.
Kom maar naar boven.
Je deed mijn cadeau niet open. Waarom? - Ik ben je verwijten zat.
Vrolijk Kerstmis.
Kan jij gaan kijken?
'n Beetje wenen moet kunnen. Hoe oud is hij?
Zij is negen maanden. Het is een meisje.
Laat haar 9 minuten wenen. Evenveel minuten als maanden.
Ze moet leren leven zoals de Sioux.
Zij laten hun kinderen alles alleen leren: in de rivier vallen, zich verbranden.
Achteraf herbeginnen ze niet meer.
Doe 't bij jouw kinderen, maar je zal er geen krijgen door je polygame principes.
Rustig. - Het kleine monster.
Kijk! Kijk!
Zijn er spanningen? - 't Is een hel. Je zag hoe ze deed.
Ik wil weggaan. Heel ver weg.
Je gaat toch niet scheiden? - Vandaag niet. 't Is kerstdag.
Verdomme. Je bent een lul.
Ze heeft honger. Ze wil de borst. - Wou je haar niet zien?
Ja, ze is schattig. We moeten ervandoor.
Ga maar, ik speel de meid wel. Als je thuiskomt, zal ik je pijpen.
Je bent aandoenlijk. Besef je dat? - Ik wacht beneden.
Verneder me niet waar je vriend bij staat. - Dat doe je zelf.
Ik ben je opmerkingen, je somberheid beu.
Ik ga weg. - Ja, doe dat.
Hier gingen we uit elkaar...
Ik neem de kleine mee en je ziet ons nooit meer terug.
Dan bel ik de politie. Is dat duidelijk?
Nee, hier.
Gaan we uit elkaar omdat ik ga lunchen?
Wat heb je? Ik herken je niet meer.
Ik voel me alleen. De hele dag opgesloten.
Onder huisarrest.
Ik kwam hier al 'n jaar niet meer buiten. Je weet 't zelfs niet.
Ik huil de hele tijd.
Ik zit vol water.
Ik weet niet meer wat gedaan.
Ik ben niet gelukkig, ik kan niets meer geven.
Ik voel me leeg.
Ik dacht dat je vol water zat?
Ik moet hier buiten. Ik heb ruimte nodig. En jij ook.
Wil je echt dat we uit elkaar gaan?
Ik heb tijd nodig om mezelf terug te vinden.
Wil je weggaan?
Ga dan. Vooruit.
Maar ik waarschuw je, Lea blijft hier. Te nemen of te laten.
Een infusie?
Mannen zijn nietsnutten. Allemaal. Je moet niets verwachten.
Eens je dat weet, gaat 't veel beter.
Dat zei je me al 100 keer. Wat wil je? Dat ik opgeef zoals jij?
Denk je echt zo over mannen? Begon je daarom niet opnieuw?
Denk je dat 't gemakkelijk is met 2 kinderen?
Zeg gewoon dat 't onze schuld is.
Is 't ook onze schuld dat papa wegging? - Nee.
Hoe kan je zoiets denken?
De schuldigen zijn je vader en ik. 't Is gewoon niet makkelijk...
Met 2 kleine kinderen. Ik weet 't.
Maar we wonen hier al lang niet meer.
Je wil toch niet alleen eindigen? Of toch?
Zeurkous!
Jij was altijd al 'n zeurkous. Je zus ook, maar jij nog meer.
Waarom kreeg je kinderen als 't zo lastig is?
Ik hield zo van je vader
dat 't mooiste wat we samen konden maken
liefdeskinderen waren.
Er is geen meer. Zet ik nieuwe? - Als jij wil. Op mij heeft 't geen effect.
Heb je de beelden gekregen?
Versturen
M'n kleindochter is prachtig.
Ze doet me denken aan iemand. Jou. Papa.
"Ontkleed zich voor het verhemelte".
Banaan.
"Stom van bij de geboorte". Zes letters.
't Is voor mij. - Is mijn huis opnieuw een hotel?
Ben je niet klaar?
Jawel. Waarom? - Gaan we naar een pretpark?
Allemaal kleren van toen ik 17 was.
Je was geweldig toen je 17 was.
Ziezo. - Nee.
Ja.
Is dat niet wat te? - Te wat?
Te hoerig. - Je haar is nog niet in orde.
Waarom heb je er niets over gezegd?
Ik mag niet ongelukkig zijn. Ik ben mama geworden.
Hoe kan ik klagen? Het zou onbetamelijk zijn.
Een baby krijgen is het beste wat er kan gebeuren.
Dat is theorie.
Goedenavond. - Goedenavond.
Hoe is het met de bekkenbodemspieren?
Goed.
Ik weet het niet. - Nog altijd even sterk?
Ik ken veel koppels die uiteengaan na een kind te hebben gekregen.
Mijn vrouw kan erover meepraten. Mijn ex-vrouw.
Uw man moet toch weten hoeveel geluk hij heeft.
U bent een heel knappe vrouw.
Het spijt me. - Geen probleem.
Ik weet het niet.
De 17de. Wacht, ik vraag het aan mijn assistente.
Schrijf het op voor de 17de.
Nu gaan we slapen, schatje.
Husserl, Kant Heidegger.
Ik had die boeken voor niets gelezen.
In plaats van me iets duidelijk te maken, sloot de filosofie me op.
En tegenover het leven had ik niets meer.
Definitief verwijderen
Toen is het begonnen.
Ik werd ingenomen door een gevoel van "zijn"
Je wordt niet geboren als moeder
je wordt het.
Hoe deden de vrouwen het zonder peridurale?
De man moet er niet bij zijn.
Waarom maken we kinderen?
Een horrorfilm met in de hoofdrol...
Mijn leven hoorde mij niet meer toe.
Ik was hol leeg, niets.
Ik was een moeder.
Voor haar had ik alles in vraag gesteld. Ze gooide mijn leven overhoop.
Ze dreef me in het nauw.
Ze deed me mijn grenzen overschrijden.
Ze confronteerde me met het absolute.
Van de liefde, van de opoffering,
van de tederheid, van de verlatenheid.
Ze had me uit elkaar gerukt. Ze had me veranderd.
Is het gelukt?
Wat? - De buggy openplooien.
Ik liet me helpen door voorbijgangers.
Het is makkelijk, met drie lukt het.
Ik heb je enorm gemist. Kom hier.
Het is net of ik haar een jaar niet heb gezien.
Vertel me alles. Alles wat je hebt gedaan met papa.
Uur per uur, minuut per minuut.
Ik denk dat ze naar de crèche kan.
Ja?
Ze nemen haar. - Hoe heb je dat gedaan?
Ik ging naar de directrice en deed dit...
We kan eraan weerstaan?
Kijk, kijk.
Wat is dat? Sneeuw.
Het sneeuwde de dag dat je geboren bent.
Mooi, hè?
Hier is je knuffel, schatje.
We moeten praten, niet?
Ik zou willen geloven dat een blik volstaat om te zeggen dat we nog van elkaar houden,
dat we te veel van mekaar hielden om nu niet meer van mekaar te houden.
Alles gaat voorbij. Alles.
Maar wat blijft wat eeuwig blijft hoe mysterieus ook
is het leven.
Ja. Het leven...
[Dutch] NN1