ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
เพื่อนซี้สองคนเข้าร่วมการแข่งรถครั้งยิ่งใหญ่
พวกเขาได้รางวัลชนะเลิศร่วมกัน
เป็นรถดูนบั๊กกี้สีแดงประทุนสีเหลือง
เพราะพวกเขาไม่มีวันที่จะแบ่งรางวัลกัน
พวกเขาเลยต้องตัดสิน ด้วยการแข่งกินไส้กรอกกับเบียร์
ในจังหวะที่ขับเคี่ยวกันอยู่ ก็มีนักเลงมาอาละวาดทำลายข้าวของแถวนั้น
พังบาร์ราบเป็นหน้ากลอง และจุดไฟเผารถดูนบั๊กกี้
เพื่อนซี้ทั้งสองคนยัวะจัด
หลังโดนต่อยโดนตบจนน่วม
นักเลงก็ต้องควักกระเป๋าซื้อรถดูนบั๊กกี้ใหม่สองคัน
ให้พวกเขาคนละคัน แถมเป็นสีแดงประทุนเหลืองเหมือนเดิมซะด้วย
แต่รถดูนบั๊กกี้คันนึงดันเกิดไฟไหม้ เลยเหลือรถแค่คันเดียว
เพราะพวกเขาไม่มีวันที่จะแบ่งรางวัลกัน
พระเอกทั้งสองคนของเราก็เลยต้องสู้กัน
เพื่อชิงรถดูนบั๊กกี้คันนั้น
นายนี่มันดื้อด้านจริงๆ
ความผิดของนายนั่นแหละ
นายก็รู้อยู่แล้วว่ามันไม่จริงซะหน่อย
นายพุ่งเข้ามาชนฉัน
ฉันชนนายก็จริง แต่ก็เพราะฉันเสียสมาธิไปแวบเดียวเอง
- มัวแต่มองสาวละสิ - สาวที่ไหนล่ะ
ห้ามไปไหนทั้งนั้น จนกว่าจะตกลงเรื่องนี้กันให้รู้เรื่อง
จะมาเล่นไพ่กันมั้ยล่ะ
เล่นกับคนขี้โกงเนี่ยนะ มาแข่งงัดข้อกันดีกว่า
- อย่ามาหยามกันนะ - ฉันเก่งเกินไปใช่มั้ยล่ะ
คงจะใช่หรอก
งั้นเอาเหมือนเดิมมั้ยล่ะ
เบียร์กับไส้กรอกเหรอ
คราวนี้ไม่เอาล่ะ
มาแข่งรถดีกว่า
แข่งรถเหรอ นี่อยากหาเรื่องแพ้ล่ะสิ
ถ้ารถคันนั้นไม่ชนฉัน ฉันก็ชนะไปแล้ว
พ่อ อีกนานมั้ยฮะ
- ยังไม่เสร็จ - ยังไม่เสร็จ
ห้ามแกแตะต้องรถเด็ดขาด
นายก็หาข้อแก้ตัวตลอด
เฮ้ นี่มาดูนี่สิ
นี่คือรถดูนบั๊กกี้
เครื่อง 1,200 ซีซี 41 แรงม้า
วิ่งได้เกิน 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
งั้นเหรอ
ทำอะไรของนาย ลงไปเลย!
- ไม่งั้นทำไม - ไม่งั้นพ่อจะโกรธน่ะสิ
พ่อโกรธอยู่แล้วนะ
ช่างมันเถอะ ยังไงมันก็ไม่ใช่รถของเรา
"ยังไงมันก็ไม่ใช่รถของเรา"
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ
- "ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ" - พอซะทีได้มั้ย
"พอซะทีได้มั้ย"
พอ!
ถ้าฉันให้นายขับก่อนล่ะ
จะไปไหน กลับมานี่นะ!
บอกแล้วห้ามอย่าแตะต้องรถ!
เดี๋ยวต้องตีให้ตาย
(NETFLIX ขอเสนอ)
เป็นฉัน ฉันไม่จอดหรอก
- แล้วถ้านั่นเป็นฉันล่ะ - ฉันต้องตอบด้วยเหรอ
ขอบใจนะไอ้หนู
รถเราน้ำมันหมดน่ะ
รถสวยนี่
ไม่เด็กเกินไปที่จะขับรถเหรอ
แล้วไม่ขายหน้าคนอื่นเขามั่งเหรอ ที่ขี่รถกากๆ แบบนั้น
เฮ้ยรถฉันมีชื่อนะ มันชื่อโบลต์
แล้วก็ห้ามใครดูถูกโบลต์
- ฉันขอขับซักรอบได้มั้ย - ไม่ได้
งั้นเอางี้มั้ย
ถ้านายชนะ เอาโบลต์ไปเลย
แล้วเราจะเอามอเตอร์ไซค์สองจังหวะไปทำไม
- ให้เขาพูดให้จบ - ปล่อยนะ
และถ้าฉันชนะ นายต้องให้ฉันเอารถไปขับรอบนึง ตกลงมั้ย
- ไม่เอา - ตกลง
เอาล่ะ ได้พระแม่มารีชนะ ได้เซนต์แอนโธนี่กับเซนต์จานัวเรียสแพ้
คอยดูให้ดีนะ
ตั้งใจดูหน่อย
อันนี้แพ้
อันนี้ชนะ
เซนต์แอนโธนี่แพ้
อันนี้ชนะ
แพ้หรือชนะฉันลืมแล้ว
อันนี้ชนะ
พระแม่มารีอยู่ไหนเหรอ
ฉันว่านายแพ้แล้วละนะ
เข้า…
เจ้ามือชนะตลอด
นายไม่ได้ตั้งใจดูให้ดี
เดี๋ยวก็กลับมา
กลับมาแน่ๆ
(หลายปีต่อมา)
(คณะละครสัตว์โวแลนด์)
(มิเรียม)
(คาเรซซ่า)
เจ้าหมาน้อย
ไงเจ้าหมาน้อย
เฮ้ ว่ายังไง
(มิเรียม)
มีเพื่อนกับเขาด้วยเหรอ น่ารักนี่
มานี่เจเรมิอา
ให้ตายสิ ขี้หงุดหงิดชะมัด
- เท่าไหร่ล่ะ - ห้าสิบ
ห้าสิบเลยเหรอ
นี่มันโจรชัดๆ
ฉันเป็นโจรเหรอ
ก็ได้ เอาไปเลย
ห้าสิบ
แก๊งคอบร้า
เวรเอ๊ย แก๊งคอบร้า!
- แก๊งคอบร้ามา! - หลบเร็ว!
(สกาโยเน่)
(อาร์มานดิโน่)
(คณะละครสัตว์โวแลนด์)
(แรลลี่คนคลั่ง)
(รางวัลชนะเลิศ รถดูนบั๊กกี้)
จะไปไหน
ปล่อยฉันนะ!
- ฉันชอบผู้หญิงสะดีดสะดิ้ง - งั้นเหรอ
ไอ้หนุ่มแฟนแกรู้หรือเปล่าล่ะ
เธอเหลือเวลาอีกสองวัน ที่จะเซ็นเอกสารแล้วไปซะ
ตอร์ซิลโล่หมดความอดทนแล้ว
สองวัน!
เฮ้ย
ฉันพูดกับแกเหมือนกันนะ
นี่ไอ้อ้วน ได้ยินที่ฉันพูดใช่มั้ย
อัดมันเลยสกาโยเน่!
ปล่อยฉันนะ
อัดมันเลย
ฆ่ามันเลย!
จะไปไหน
เดี๋ยวฉันจะกลับมาเก็บเงินคราวหน้า
ปล่อยฉันนะ!
หนีไปให้ไวเลยไอ้ขี้ขลาด!
ปล่อยฉันสิ!
ขอบใจมาก ส่งฉันตรงนี้ก็ได้
แกคิดว่าจะโกงเราได้งั้นเหรอ
คราวหน้าแกได้ตายจริงแน่
(ซอร์ริโซ่)
(อู่ซ่อมรถ)
แต่นแต๊น!
ฉันสบายดีนะ นายเป็นไงมั่ง
จะไม่กอดกันหน่อยเหรอ
ไม่เอาน่า มานี่มา
ฉันเข้าใจ นายไม่อยากคุยกับฉัน แต่ฉันมั่นใจเลย
ว่านายก็เห็นนี่แล้ว
นายกับฉัน เราไปเอากลับมาได้นะ
ความคิดเข้าท่าใช่มั้ยล่ะ
ชกทำไมเนี่ย
จะเล่นอย่างงี้เหรอ
ได้ ฉันจะไปคว้ารางวัลเองคนเดียวก็ได้
ถ้าฉันได้ละก็ ฉันไม่แบ่งให้นายแน่ มันจะเป็นของฉันคนเดียว!
ฉันจะเก็บรถไว้คนเดียวเลย
อรุณสวัสดิ์เวียดนาม
ขอต้อนรับเข้าสู่การแข่งขันแรลลี่คนคลั่ง!
การแข่งรถอันแสนดุเดือด
เปลวไฟแห่งความบ้าคลั่ง น้ำมันและความพลุ่งพล่าน
ตื่นเต้นกันมั้ยครับท่านผู้ชม
อย่าลืมว่าเรามาที่นี่ทำไม
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
ชายผู้ที่ไม่จำเป็นต้องแนะนำอะไรกันอีก
ชายผู้ที่มีพรสวรรค์เป็นเสน่ห์น่าดึงดูด
ชายผู้แสนหล่อเหลา
ขนาดตอนเขาส่องกระจก เขายังอยากจะจูบเงาตัวเองเลยด้วยซ้ำ
หมอนี่มันเพ้ออะไรของมัน
เอาล่ะครับทุกท่าน ขอเสียงปรบมือให้กับ ฟลาวิโอ ตอร์ซิลโล่
พอแล้ว
(ตอร์ซิลโล่)
สวัสดี ลุยเลยพวก
โชคดีนะ ขอให้คนเก่งเป็นผู้ชนะ
มันโง่หรือไงเนี่ย
โชคดีนะ
(รานิเอโร่)
การแข่งขันครั้งนี้ยิ่งพิเศษเข้าไปอีก เพราะต้องแย่งชิงของรางวัลชิ้นสำคัญ
นั่นก็คือรถดูนบั๊กกี้ปี 1974!
ใครจะเป็นผู้ชนะ
ใครจะเป็นนักแข่งที่บ้าระห่ำที่สุด
ตอนนี้ทุกท่านพร้อมกันหรือยัง
ห้า…
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง!
ไป!
ติดสิๆ!
ให้ตายสิวะ!
แล้วเจอกันนะพวก
ตื่นเต้นกันมั้ยครับ
สุดยอด! ต้องอย่างนี้สิ!
มาติดตรงนี้ทำไมวะ มันติดโว้ย!
มันไม่ได้เรื่องเลย
ไปได้แล้วสกาโยเน่
- ไม่ดูลูกชายท่านแข่งเหรอครับ - มีอะไรให้ดูอีกล่ะ
ใส่หมวกให้ดีๆ เปิดประตู
ว้าว เหลือเชื่อจริงๆ!
ไม่อยากจะเชื่อตาตัวเองเลย มาหักมุมเอาตอนจบ
รถคว่ำหงายท้องไปแล้วแล้ว คนขับอยู่ไหนกันละเนี่ย
ปัดโธ่เว้ย
พวกเขาออกมาแล้วครับ ตอนนี้กลายเป็นการวิ่งแข่งเข้าเส้นชัยไปแล้ว
เป็นการแข่งรถที่ไม่มีรถครั้งแรก!
และไม่มีคนดู เหลือผมอยู่คนเดียวแล้ว
(เส้นชัย)
มีการโกงเอาไหล่กระแทก ใกล้เส้นชัยแล้วครับ!
มาโน่นแล้ว จวนเข้าเส้นชัยแล้ว
พวกเขาแข่งจนจบการแข่งขันครับ
ของฉัน!
ผู้ชนะ!
สุดยอดผู้ชนะ!
รู้สึกยังไงบ้างที่ได้รางวัล เป็นรถดูนบั๊กกี้ปี 1974 ไปครอบครอง
ยอดครับ มันต้องคึกคักอย่างนี้สิ!
ผมขอไม่ขัดจังหวะ เดี๋ยวผมไปเอาแชมเปญมาให้นะ
ได้ผู้ชนะแล้ว!
ดีมาก เช็ดให้สะอาด
ทุกอย่างก็เตรียมไว้ให้ผมชนะใสๆ
แล้วรถทุกคันก็เหมือนกันหมด มีแต่รถผมคันเดียวที่แต่ง
ไม่รู้ว่าผมแพ้ได้ยังไงเนี่ย
เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ
- รถทุกคันก็เหมือนกันหมด - ไม่ หลังจากนั้น
ผมบอกว่ารถผมแต่งมา
หลังจากนั้นล่ะ
หลังจากนั้น…
ผมพูดอะไรต่อเหรอพ่อ
คนนอกอาจจะมองว่าน่าประทับใจที่แกแพ้
แต่มันก็เป็นแค่ความประทับใจ
ไม่ ผมแพ้จริงๆ นะพ่อ
พ่อก็เห็นกับตาเองเลยด้วย
ในการแข่งขัน ความยุติธรรมมันไม่สำคัญหรอก ผลลัพธ์ต่างหากที่สำคัญที่สุด
ตระกูลตอร์ซิลโล่ไม่มีทางยอมรับความพ่ายแพ้
เพราะอย่างนั้นเราถึงชนะตลอด
มากับพ่อหน่อย มา
พวกมันได้รถไปใช่มั้ย ไปเอารถจากพวกนั้นกัน
พวกนั้นไม่ยกให้ผมหรอก มันไม่ให้รถผมแน่ๆ
ไม่อยู่แล้ว
แกจะไปบอกมันยังไง "พี่ครับขอรถให้ผมเถอะนะครับ"
บอกไปเลยว่าแกตระกูลตอร์ซิลโล่ แค่นี้มันก็กลัวหัวหดแล้ว
ขอบอกว่าสนุกกว่าเยอะเลยละนะ เวลาไปเอาของที่ไม่ใช่ของเรา
ตอร์ซิลโล่
รานิเอโร่ พ่อของแก ก็เจอสถานการณ์แบบเดียวกัน
พ่ออยากได้ที่ดินคนอื่นแต่เขาไม่ยอมยกให้
แหงล่ะ ก็ที่ดินของมันนี่
แล้วพ่อทำยังไงรู้มั้ย
อัลเฟรโด้ เป็นยังไงมั่ง
ขาผมชาหมดแล้ว
มันก็ต้องอย่างงั้นอยู่แล้ว ก็แกอยู่ในตู้แช่มาตั้ง 2 ชั่วโมงแล้วนี่
ยอมรับข้อเสนอดีกว่าน่า ไม่อย่างงั้นเดี๋ยวสมองแข็งไปด้วยนะ
ฉันไม่ขายหรอก
มันเป็นบ้านของฉัน
ย้ำแล้วนะว่าเก็บกวาดให้เรียบร้อย ก็ต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อย
ครับ
เอาเนื้อไปทิ้งด้วย มันนอนทับสกปรกไปหมดแล้วเนี่ย
- เข้าใจมั้ย - ครับ
เป็นอะไร
โทษทีครับ
- สงสัยคงเป็นหวัดน่ะ - ไปเอามาจากใครเนี่ย
เอามาจากใครเนี่ย ปิดซะ
อย่า!
ชกทำไมเนี่ย ฉันแค่จะขอเอาไปขับเล่นเอง
ชกทำไมน่ะเหรอ
เพราะจนกว่าเราจะตกลงกันเรื่องรถได้
รถต้องจอดอยู่นี่
- อ๋อเหรอ - ใช่น่ะสิ
รู้มั้ยว่าถึงไม่มีกุญแจ ฉันก็เอาไปได้นะ
จริงเหรอ
ก็เอาสิ
เดี๋ยวก่อน
ถ้านายหาโจ๊กเกอร์เจอ บั๊กกี้เป็นของนาย
ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว
ฉันไม่เล่นกับพวกขี้โกงหรอก
ดูนะ ไม่เห็นต้องว่ากันเลย
งั้นเรามาตัดสินกันเหมือนสมัยก่อนมั้ยล่ะ
เหมือนสมัยก่อนเหรอ
ฉันคุมอาหารอยู่
เดี๋ยวก่อนสิ
โอเคฉันเข้าใจแล้ว
- แล้วนายคุมอาหารแบบไหนเหรอ - แยกประเภทอาหาร
ดูเหมาะกับนายนะ
ทำความสะอาดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เนี่ย
ที่นี่ขาดผู้หญิงมาช่วยดูแลนะ
นายคบใครบ้างหรือเปล่า
- เจเรมิอา มากินข้าว - นอกจากเจเรมิอา
ก็ได้ ฉันรับคำท้า
เหมือนสมัยก่อน
แต่นายต้องอยู่เฉยๆ แล้วก็เงียบด้วย
ได้สิ แต่ฉันขอขับนะ
(รอสโก้ ไส้กรอกและเบียร์)
พวกนั้นกลับมาอีกแล้ว
ไอ้พวกเวรคอบร้า
ตกแต่งภายในใหม่เหรอเนี่ย
จะรับอะไรดี
ขอคิดก่อนนะ…
ขอเบียร์ 20 ไพน์ ไส้กรอก 20 ชิ้น
ไส้กรอก 40 ชิ้น
แล้วก็ไอศกรีมวานิลลา ขอบคุณ
ไอศกรีมล้างปากน่ะ
มิเรียม
ว่ายังไง!
พวกมันทำลายข้าวของ
พังละครสัตว์ แต่นายกลับมานั่งกินไส้กรอกอยู่นี่งั้นเหรอ
คนอะไรเนี่ย!
นายแย่ยิ่งกว่าพวกคอบร้าอีก
อย่าโผล่หน้ามาอีกนะ
แล้วนายมองอะไรไม่ทราบ
เธอต้องเป็นโจรแหงๆ
ฉันเหรอเป็นโจร
เพราะเธอขโมยหัวใจฉันไปไง
ให้ตายเถอะ
นี่จีบเหรอ
- ไปตายซะ - ก็ได้
นี่แหละ แม่ของลูกเลย
พักแป๊บนะ ขอไปทำตามเสียงหัวใจเรียกร้องก่อน
เลอะเทอะหมดแล้ว ดูสิ
ถ้านายเลิกฉันชนะนะ
ขอเวลาเดี๋ยวเดียว ขอไปเอาหัวใจกลับมาก่อน
ล้อกันเล่นอะไรเนี่ย
เรื่องนี้ฉันไม่เกี่ยวด้วยนะ
ชกตรงอื่นมั่งได้มั้ยเนี่ย
- ตรงไหนล่ะ - ไม่รู้สิ
ยังไงซะพวกมันก็ขโมยไปแล้ว
(มิเรียมกับเสือโสรยา คณะละครสัตว์โวแลนด์)
เด็กดี
เข้าที่
โสรยา
นี่
ดี
ทีนี้กลิ้งนะ
เธอเก่งจังเลย
แล้วทีนี้ลุกขึ้น
เก่งมาก!
ฉันว่ามันกลิ่นทะแม่งๆ นะ
อีกฝั่งนึง
ฉันว่ากลิ่นอูฐนะ
ไม่ต้องห่วง
คนพวกนี้ทะเลาะกันตลอด
แต่ฉันมีแผนแล้ว เชื่อสิ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
คาเรซซ่า
โสรยาไม่กินเนื้อที่ยังไม่ได้หั่นนะ
- เสือชื่อโสรยาเหรอ น่ารักจัง - หั่นซะเลยดีมั้ย
- อย่าๆ - หั่นไปเลย
อย่าหั่นนะ ไม่
- นายมาทำอะไรที่นี่ - รถที่เธอขโมยมาเป็นรถของฉัน
- ของเรา - ขโมยเหรอ
- ใช่ - เราไม่ใช่โจรนะ
ไม่มีใครหาว่าเธอเป็นโจรนะ ไม่มีเลย
- ถ้างั้นก็ไสหัวไปได้แล้ว - ก็ได้
แค่นี้เราก็มีปัญหามากพอแล้ว
ฉันต้องคุยกับใครบ้าง
อาร์มานดิโน่อาจจะพอคุยได้นะ
แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะ
นายน่าจะต้องใช่ล่ามด้วย
ก็ได้
นี่อาร์มานดิโน่ ญาติตัวน้อยของฉัน
ก็ตัวไม่น้อยนะ
เอามา 50 แล้วเดี๋ยวฉันแปลให้
- ห้าสิบเหรอ - ห้าสิบ
จ่ายไปเถอะ
อาร์มานดี้ มาคุยกับคนพวกนี้หน่อย
สวัสดีครับคุณอาร์มานดิโน่
พวกเราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรที่คุณเป็นโจรนะ
ดีมาก
แต่ว่าท่าทางคุณก็ดูมีเหตุผลอยู่นะ
คุณก็คงเข้าใจว่าเราอยากได้รถคืนน่ะ
หมอนี่บอกว่าฉันสวยเลยอยากเอาฉัน
บอกมันไปเลยว่าถ้าอยากตายละก็ เดี๋ยวฉันจัดให้
บอกไปสิ!
ฉันบอกให้
ฟังนะ ญาติของฉันบอกว่าเขาเสียใจ
และขอโทษจริงๆ
ใช่ เขาเป็นคนขโมยรถไปเองแหละ แต่เขาไม่คืนนะ
- ฉันไม่คืนหรอก - ไม่คืน
- เขาจะไม่คืนรถ - ไม่คืนเหรอ
- ไม่ - แต่ว่ายิ้มหวานๆ ไว้นะ
ไม่งั้นเขาจะคิดว่านายดูถูกเขา
- ดีมาก - ไม่เอาน่า
มันยิ้มหาพระแสงอะไร
มันบอกว่าฉันมันของถูก แต่ก็คุ้ม
ฉันว่าพวกนี้เล่นเราแล้ว
แกมาดูถูกฉัน ดูถูกญาติฉัน!
ห้ามใครพูดมากับญาติฉันแบบนี้เด็ดขาด!
ห้ามใครพูดมากับครอบครัวฉันแบบนี้เด็ดขาด!
- เขาบอกว่า "รถเป็นของฉัน ของฉันคนเดียว" - ของฉัน!
- ฉันไม่มีวันคืนเด็ดขาด - ไม่มีวัน
- เราขอคุยกันแป๊บนึงนะ - ได้เลย
เขาบอกว่า "ส่งผู้หญิงมา ไม่งั้นฉันจะฉีกนายเป็นชิ้นๆ"
โจเซฟ แมรี่ พิซซ่า กระต่าย!
อ้วนตุ๊ต๊ะโทรกลับบ้าน
อย่างนั้นแหละ อย่างนั้น!
อ้วนตุ๊ต๊ะเหรอ
มันพูดถึงนาย
ไม่เจ็บหรอก
นี่คือธรรมเนียมของพวกเรา
เราใช้วิธีนี้ตัดสินปัญหา
เจ๋งใช่มั้ยล่ะ มาเลย
แทงได้เลย!
ใครล้มก่อน 25 เหรียญ!
แทง 25 เหรียญว่าใครล้มก่อน
อย่าๆ ฉันอุ่นเครื่องให้นาย
ให้เครื่องร้อนหน่อย ไปเลย
เอาเลย
นี่อย่างกับหนังอเมริกัน เรื่อง "พ่อครับ อย่ายอมแพ้"
ขยี้มันเลย!
เปล่านะ
ฉันจะขยี้แกให้เละ
อาร์มานดิโน่ ลุกขึ้นสิที่รัก
ช่วยฉันหน่อย
- แจ๋วเลยใช่มั้ย - แจ๋วกับผีสิ
- อ้อ งั้นแปลว่านายแทงฝั่ง… - เปล่า
- เปล่าเหรอ - เปล่า
- เปล่างั้นเหรอ
หยุดนะ!
นายกับฉัน เราต้องมาตกลงเรื่องธุรกิจกัน
ถ้าไม่เอาส้อมออกละก็
สาบานได้เลยว่าฉันจะอัดหน้าแกให้ยับ จนแม่หน้าเหี่ยวของแกจำไม่ได้
แม่ฉันยังไม่แก่นะ
ที่นี่แจ๋วดีนะ
ฉันชักชินกับชีวิตละครสัตว์แล้วนะเนี่ย
ไม่หรอก
เรามาตกลงกันหน่อยดีกว่า
ฉันจะช่วยนายตามหารถ แล้วนายก็ต้องช่วยฉัน
- จำเป็นต้องถุยน้ำลายด้วยเหรอ - จำเป็นสิ
ถ้าจำเป็นละก็…
ฝีมือรานิเอโร่
ลูกชายตอร์ซิลโล่
ฉันเห็นมันออกมาจากบาร์
พ่อมันเป็นคนมีอิทธิพล
มันมีทุกอย่างแล้ว แต่ก็ยังโลภมาก
มันอยากได้รถนาย
แล้วก็อยากได้ที่ดินของเรา
ถึงได้ส่งพวกคอบร้ามาหาเรื่องพวกเรา
ถ้างั้นเธอก็ไปอยู่ที่อื่นสิ ละครสัตว์ต้องย้ายตามที่ต่างๆ ไม่ใช่เหรอ
- ไม่ไป - ไม่เหรอ
ที่นี่คือบ้านของเรา
พวกเราอาศัยอยู่ที่นี่มาห้าชั่วคนแล้ว
ขนาดรถนายหายยังวุ่นวายแทบตาย แล้วจะให้ฉันทิ้งบ้านไปงั้นเหรอ
ก่อนอื่นนะ ต้องใจเย็นก่อน
อีกอย่าง มันไม่ใช่รถเก่าธรรมดาๆ
มันเป็นรถพ่อฉัน
งั้นเราก็มีเป้าหมายเดียวกันสินะ
อ๋อเหรอ มีเป้าหมายเดียวกันงั้นเหรอ
ขอบใจที่ให้ข้อมูลนะ
นี่!
เราตกลงกันแล้วนะ
เราตกลงกันแล้ว
ตอร์ซิลโล่นี่มันหลงตัวเองจริงๆ
กล้าพูด!
อะไรเหรอ
ฉันไม่ชอบเลย กลับดีกว่า
นายจะไปไหน จะให้ฉันเข้าไปคนเดียวหรือไง
- นายเป็นส่วนสำคัญของแผนนะ - แผนอะไร
- แผนฉันไง - ถูก ก็แผนนายไง
นายไม่รู้จักตอร์ซิลโล่ แล้วฉันไม่ไว้ใจพวกละครสัตว์
- นายกลัวงั้นเหรอ - ใช่ โคตรกลัวเลย
นายรู้มั้ย ถ้านายไม่จอดช่วยไอ้พวกนั้น สมัยตอนเรายังเด็กละก็
ป่านนี้รถบั๊กกี้ก็ยังเป็นของเราอยู่
นายว่าอะไรนะ
ฉันบอกว่าถ้านายไม่จอดช่วยไอ้พวกนั้น สมัยตอนเรายังเด็กละก็
ป่านนี้รถก็ยังเป็นของเราอยู่
- งั้นเหรอ - ใช่
นายนั่นแหละที่เป็นคนไปพนันไพ่ ไอ้ขี้โกง!
"ไอ้ขี้โกง"
- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ - "ฉันไม่…"
- หยุดนะ - "หยุดนะ"
ฉันรู้น่า
อีกที
รู้อะไรมั้ย
- ฉันไม่อยากทะเลาะกับนาย - ดี
ช่วยด้วย
ก็ได้
ฉันไปเองคนเดียวก็ได้!
แต่ถ้าฉันหารถเจอละก็ มันเป็นของฉัน
บ้านหลังเล็กไปมั้ย สวัสดี
ต้องใบนี้สิ เชื่อฉัน
สุภาพบุรุษ
ฉันขอคุยกับตอร์ซิลโล่หน่อย
ตอนแรกฉันว่าจะพาพี่ชายมาด้วย แต่หมอนั่นมันหัวร้อนง่ายไปหน่อย
ฉันบอกว่า
"คนที่อยู่ในนั้นต้องเป็นคนดีคนน่ารักแน่นอน"
ถ้าในนี้มีใครเป็นหัวหน้าใหญ่ละก็
ก้าวออกมาหน่อย
เจ็บใช้ได้เลย
นี่ก็ด้วย
แล้วแกจะคุยอะไรกับคุณตอร์ซิลโล่ไม่ทราบ
นายมีอะไรมาเสนอหรือไง
เกือบแล้ว
ตอร์ซิลโล่ทาวเวอร์
ร้านเสื้อผ้า สปา ชายหาดแสนสวย ไนท์คลับ
แถมไม่เสียเงินค่าที่ซักแดงเดียว
ประกันว่ามีใบอนุญาตสร้างอาคาร ตำรวจก็ให้ความร่วมมือ
จะหลับตาข้างนึงเรื่องการฟอกเงินให้
คุณทานากะอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม เรื่องการโอนที่ดินค่ะ
รายละเอียดยังมีไม่มาก
ผู้อยู่อาศัยบางคนยังไม่ยอมเซ็นเอกสารโอนที่
แต่ผมรับรองได้ว่า เจ้าหน้าที่รัฐอยู่ฝั่งเดียวกับผมแน่นอน
คุณทานากะ
ถ้าไม่พอใจละก็ จะออกไปเลยก็ได้นะ
ประตูอยู่โน่นน่ะ เข้าใจมั้ย
ต้องขอโทษแทนรานิเอโร่ด้วย
คุณอาจยังไม่ทราบ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของผม
ทำบ้าอะไรของแก
ขอโทษครับ ก็พ่อบอกให้ผมเล่นบทโหด
เออ แต่ไม่ใช่กับคนพวกนี้!
เด็กสมัยนี้… ขี้เล่นนะคะ
ไอ้นี่มันซื่อบื้อครับ
งั้น
แกมีอะไรจะสั่งเสียมั้ย
มี
- เขาไม่ชอบพวกสิงห์มอเตอร์ไซค์น่ะ - ใครวะ
มันไม่ดีนะ
นี่มันอะไรกัน สกาโยเน่!
ไม่ต้องปลุกเขาหรอก
โทษที
ขออภัยด้วยที่มาขัดจังหวะการประชุม แต่เรามีเรื่องต้องสะสางกันหน่อย
ลูกชายนายขโมยรถของฉันไป
โทษที รถของพวกเราน่ะ
รถดูนบั๊กกี้สีแดงประทุนสีเหลือง
ถูกเผงเลย
ผมขอตัวซักครู่นะครับ
คุยกันตรงนี้ก็ได้ ขอบคุณ
ถ้านายยอมคืนรถของเรา
เราก็จะจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- ไม่มีปัญหาพ่อครับเราก็คืน… - เฮ้ย
ไม่อย่างงั้นจะทำไม
ไม่อย่างงั้นจะยังไง
ฉันก็ยังไม่ได้คิด
เขายังไม่ได้คิดน่ะ
ถ้าเป็นทุกทีนะพวกแกสองคนโดนเชือดคอไปแล้ว
แต่นี่พวกแกดวงยังดีที่ฉันกำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่
ไปซะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
ฉันจะเอาของเล่นของแกไปคืนพรุ่งนี้เที่ยง
ดี
ไปที่อู่ละกันนะ
อ้อ ฉันลืมไปสนิทเลย
ขอโทษทีดันลืมเรื่องสำคัญ
คณะละครสัตว์จะไม่ย้ายออกไปไหน
สวัสดีครับ ขอบคุณมาก
ฉันเปิดประตูทิ้งไว้ละกัน
คนงานน่ะ
คนงานสมัยนี้เดาใจยากจริงๆ
ช่วยแปลหน่อยสิ
ใช่
จะบอกให้นะ ถ้ายังทำแบบนี้ นายไม่ได้แก่ตายแน่
น่าจะได้ตายพรุ่งนี้ก่อน
เป็นอะไรของนายเนี่ย
ถ้าเป็นเรื่องคณะละครสัตว์ หรือเรื่องที่ฉันขโมยโมเดลตึกละก็
โทษที่ที่ไม่ได้บอกนาย
เราควรไปแค่เอารถคืนอย่างเดียว
แต่ถ้าฉันไม่ได้ไปตกลงกับมิเรียม เราก็ไม่มีวันรู้นะ
- เหรอ - ใช่
รู้มั้ย นายน่ะชอบคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุดในโลก
- แต่นายเป็นคนแรกที่เสียเรื่องตลอด - ไม่ขุดเรื่องอีกแล้วได้มั้ย ตอนนั้นฉันแค่ 13
ถ้านายโตแล้วจริงๆ ก็ควรจะรู้ว่า ไม่ควรไปตกลงกับคณะละครสัตว์
พวกนั้นได้คืบจะเอาศอกแล้วก็…
นั่นไง ใช่เลย
เอาหัวใจฉันมาคืนเหรอ
ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย
อยากให้เธอเห็นจริงๆ ฉันกระโดดถีบประตู ชกคว่ำไปอีกสองคน
แล้วฉันก็หยิบโมเดลตึกหนีบจั๊กแร้
แล้วก็บอกพวกมันว่า "คณะละครสัตว์จะไม่ย้ายออกไปไหน"
ฉันเจ๋งมั้ยล่ะ
ใช่
ใช่แต่สงครามยังไม่จบหรอกนะ
ต้องทำให้ตอร์ซิลโล่รับรู้ว่าที่ดินนี้เป็นของเรา
ใช่ ฉันเข้าใจแต่คำว่าสงคราม มันฟังดูเล่นใหญ่ไปนะ
ฉันสนแค่รถของฉันแล้วก็…
ฉันไม่ชอบเรื่องยุ่งยาก
- ลาก่อน - หมายความว่ายังไง
ใช่ ฉันไม่ชอบเรื่องยุ่งยาก
ทำอะไรอยู่
รอ
แต่นี่เที่ยงคืนแล้วนะ
ก็ไปนอนซะ
พรุ่งนี้นายมีเรื่องต้องทำอีกเยอะ
- ฉันเหรอ - ใช่
ทำไม
เพราะนายต้องไปแล้วไง
กินอาหารเช้ามั้ย
รถดูนบั๊กกี้สีแดงประทุนสีเหลือง
ใช่จริงๆ
- โอ้โฮ - ใช่เลย
- ใช่เลย
พ่อเคยบอกแกว่าไง
ดูนี่สิ
- สวยใช่มั้ยล่ะ - สวย
- เส้นแถบ - ใช่ สวยมากเลย
แค่ว่าฉัน…
ฉันจำได้ว่า…
มัน…
- ใหญ่กว่านี้ - ไม่
- ไม่เหรอ - ไม่
คุณตอร์ซิลโล่
ขอบคุณมากครับ มันแจ๋วสุดๆ
ขอบคุณ
แค่ว่าตรงประทุนตรงนี้ มันเป็นรอยอยู่หน่อยนึงน่ะครับ
ลงน้ำยาลบรอย ก็น่าจะสวยเหมือนใหม่
สกาโยเน่ คราวนี้อัดมันให้เละเลยนะ ไปได้แล้ว
น้ำยาลบรอยเหรอ
ก็จริงนะ
- อุ๊ย! - ไปเถอะรานิเอโร่
เอาแล้วไง
สตาร์ทสิ ไปได้แล้ว
น่าขายหน้าชะมัด ไอ้ซื่อบื้อเอ๊ย!
เอาเลย อัดมันเลย!
จับมันไว้ เร็ว จับให้ได้สิวะ!
เจ้าหมาน้อยน่ารัก
มามะ หมาน้อย
ห้ามแตะต้องเจเรมิอานะ!
ห้ามมาแตะ!
ไอ้หน้าโหดนั่นทำอะไรแกหรือเปล่า
รถฉัน!
และแล้วซอร์ริโซ่กับคาเรซซ่า ก็กลายเป็นพระเอกจำเป็น
“แก๊งคอบร้าไม่มาก่อเรื่องอีกแล้ว” ซอร์ริโซ่พูด
คณะละครสัตว์โวแลนด์ และชาวบ้านแห่งตอร์ตูก้าก็ได้อยู่อย่างปลอดภัย
ตอร์ซิลโล่แพ้ราบคาบและต้องหนีไม่คิดชีวิต
แก๊งคอบร้าโดนทลาย
และพวกเขาก็ได้ใช้ชีวิต กันอย่างมีความสุขตลอดกาล
จบบริบูรณ์
จบอะไรกันล่ะ สกาโยเน่!
จะจบได้ก็ต่อเมื่อฉันบอก
เข้าใจมั้ย
ขอโทษครับนาย
ขอโทษงั้นเหรอ
ผมทำพลาดครับพ่อ ผมขอโทษ
แกขอโทษเหรอ
ห้ามขอโทษเด็ดขาด
มีแต่พวกกระจอกที่ขอโทษ
ทำอย่างกับหมาสำนึกผิดหางจุกตูด
เวลามันขี้บนพรม!
ฟังฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย มัวคิดอะไรของแก
คิดเรื่องหมาครับ
เราน่าจะหาหมามาเลี้ยงนะครับ
เลี้ยง…
- ไปโดนอะไรกระแทกหัวมา - ไม่มีนี่ครับ
แกเป็นโรคสมองเสื่อมตั้งแต่ยังหนุ่มหรือยังไง
ผมแค่คิดว่าถ้าเราเอารถไปคืนพวกมันละก็
มันจะได้เลิกยุ่งกับเราไงครับ พ่อนึกออกมั้ย
ไม่คืนโว้ย!
- ทำไมละครับ - นั่นรถของแก!
จะขี่ จะขาย จะปู้ยี่ปู้ยำอะไรก็ไปตามใจแก!
แต่ก่อนอื่นแกต้องทำให้ไอ้บ้านนอกสองคนนั่น รู้ไว้ว่าใครใหญ่ เข้าใจมั้ย
เข้าใจครับ ว่าแต่ทำไมผมต้องขายรถด้วยละครับ
กี่ครั้งกี่หนที่ฉันต้องถามว่าแกเข้าใจที่ฉันพูดมั้ย
- หลายครั้งครับ - หลายต่อหลายครั้ง
ไปเล่นรถของเล่นของแกไป เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจัดการเอง
ซื่อบื้อเอ๊ย!
ไม่ต้องสนใจหรอก นายท่านก็เป็นแบบบนี้แหละ
นายก็เล่นงานผมมาตลอดหลายปี
แต่มันก็เป็นวิธีแสดงความรักของนายท่านนะ
ผมก็เล่นบทโหดเป็นนะ
เข้าใจ แต่จำไว้ว่าไม่มีกฎที่บอกว่า
ลูกก็ไม่จำเป็นต้องเดินตามรอยเท้าพ่อเป๊ะๆ
ถ้าโหดไม่ได้
ก็ไม่ต้องโหด
เดี๋ยวผมจัดการสองคนนั่นให้เอง
- เรียกแก๊งคอบร้าแล้วตามผมมา - คุณมีแผนอะไรเหรอ
ผมจะเล่นบทโหด
โหดจนตัวเองยังต้องกลัวเลยล่ะ
รานิ รานิเอโร่!
หวังว่าจะไม่ได้ไปพูดอะไรโง่ๆ นะ
(คณะละครสัตว์โวแลนด์)
ท่านสุภาพบุรุษ สุภาพสตรี ขอต้อนรับสู่คณะละครสัตว์โวแลนด์ครับ
จากนี้เราจะเริ่มด้วยการแสดงช้างครับ
สุดยอด!
มิเรียมนี่!
เป็นไงบ้าง
สนุกกันหรือเปล่าคะ
สุดยอด!
- เธอยังไม่ทันทำอะไรเลยนะ - เดี๋ยวเห็นๆ
จากนี้
เป็นการแสดงที่อันตรายที่สุด ของคณะละครสัตว์โวแลนด์
การปามีดค่ะ
ฉันขออาสาสมัครหนึ่งคน
ผู้ชายที่กล้าหาญ
องอาจ กล้าเสี่ยงชีวิต
ฉันๆ!
ขอเสียงปรบมือค่ะ
เธอปามีดเก่งใช่มั้ย
- ครั้งแรกน่ะ - พูดเล่นใช่มั้ยเนี่ย
เปล่า
ไม่ได้พูดเล่นเหรอ
ฉันไม่เคยพูดเล่น
ถ้าเธอไม่ฆ่าฉันตายซะก่อน ฉันจะแต่งงานกับเธอ
เธอทำไม่ได้หรอก
สุดยอด!
- เธอไม่ได้ฆ่าฉัน - ฉันไม่ชอบนาย
ไม่ชอบเหรอ
รถ!
ใช่จริงๆ ด้วย!
อยากได้รถคืนใช่มั้ยล่ะ
ใช่จริงๆ
ก็เอาไปสิ!
ไม่นะ!
ทำอะไรสักอย่างสิ
รถฉัน!
ทำไง…
- ทำไงกันดี! - ไปเร็ว
- ขับลงทะเลไปเลย - ไม่ ขับไปอู่
- ไม่! - ขับลงทะเลเดี๋ยวสนิมขึ้น
ฉันบอกว่าไม่ไง!
ไปเร็ว!
นี่ รับไป!
เร็วเข้า!
เอาเหยือกมาอีก!
ฉันบอกแล้ว สกาโยเน่
ฉันยังกลัวตัวเองเลย
ครับนาย
ดีที่ไม่ไหม้ทั้งคัน
เจเรมิอา
เจเรมิอา!
ขอโทษทิ้งแกอยู่คนเดียวนะ
แกโดนไหม้เหรอ
เราน่าจะยังกลับไปช่วยมิเรียมทัน
ไปกันเถอะ
ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
หา อะไรนะ!
"หา อะไรนะ"
แล้วใครช่วยฉันบ้าง
ไม่มีสักคน
บอกให้รู้นะ
ฉันไม่ช่วยใครทั้งนั้น โดยเฉพาะคนอย่างนาย
ที่สร้างเรื่องวินาศสันตะโรตั้งแต่เด็กจนถึงป่านนี้
ดูแต่ละอย่างที่นายทำสิ
คิดว่ายังไง คิดว่าทุกอย่างแก้ได้ ด้วยรอยยิ้มและมุกเฝื่อนๆ หรือไง
นายรู้มั้ย
ฉันไม่ได้โกรธนาย ฉันโกรธตัวเองต่างหาก
ที่ชอบตกปากรับคำทั้งที่จริงๆ ฉันควรปฏิเสธนาย
คราวนี้ ขอบอกว่าไม่!
ได้ ฉันเป็นคนเล่นพนันแล้วฉันก็แพ้
ฉันขอโทษ ขอโทษนายจากใจจริงเลย
แต่นายก็อยู่ด้วย
ฉันไม่ได้บังคับนายเลยนะ
นายเองก็มีส่วนร่วมรับผิดชอบเหมือนกันแหละ
เก็บรถสุดที่รักของนายไว้เถอะ ฉันไม่ได้ชอบมันหรอก
ฉันก็เกลียดนายเหมือนกัน!
น้องเอ๊ย
โสรยามันหนีไปแล้ว
ทำยังไงกันดี
เดี๋ยวเราก็หาเจอ
เพื่อนๆ ละครสัตว์ทุกคน เกมนี้ง่ายมาก
ดูดีๆ นะ ได้โจ๊กเกอร์ชนะ
- ชนะ - ถ้าได้เอซ แพ้
- โอเค - โอเคนะอาร์มานดิโน่
- โจ๊กเกอร์ - ชนะ
- เอซ - แพ้
แพ้
เริ่มกันเลยมั้ย
- เอาอันนี้ - อันนี้เหรอ
ไงล่ะ!
ฉันชนะ!
เอาใหม่ คราวนี้ช้าๆ นะ
ช้าแบบทากคลานเลย
- เข้าใจมั้ย - เข้าใจแล้ว
เอาล่ะทุกคน ขอย้ำอีกที
- โจ๊กเกอร์… - ชนะ
- เอซ - แพ้
- ใบนี้ - ใบนี้นะ
ใครชนะ…
- ไม่นะ! - ฉันชนะ!
- เฮ้ย! - มีอะไร
ฉันอธิบายได้
ไอ้เวรเอ๊ย!
ฉันจะฆ่าแก ฉันจะอัดแกให้เละเลย
ฉันอธิบายได้นะ
สวัสดี
โทษทีคุณผู้หญิง
ใช่แล้ว
ฉันไม่มีทางจ่าย 50 เหรียญหรอกนะ
ไม่ใช่เรื่องเงิน 50 เหรียญหรอก
พวกเธอมาผิดทางต่างหาก
คฤหาสน์ตอร์ซิลโล่ไปทางโน้น
ปล่อยหมอนั่นเถอะนะ เรายังต้องใช้งานมันอยู่
วันนี้แกดวงดี
ขอบใจ
รู้มั้ย ฉันไปคิดดูแล้วฉันว่ามัน…
มีบางอย่างยังไม่ค่อยถูกนะ
- จริงมั้ย - จริง
มันต้องมีประทุน
- ใช่ เราชอบประทุนสีเหลือง - ใช่
- เราชอบประทุนสีเหลือง - ต้องสีเหลือง
มันดู… ควันเขรอะ
- เกรียม - เกรียม
เราไปบอกพวกมันกันดีมั้ย
- ฉันก็ว่าอย่างนั้น - งั้นนายขับนะ
เราจะรออะไรกันอีกล่ะ
คึกคักหน่อย!
- คึกคักหน่อย! - ใช่
คึกคักหน่อย!
ไปเอาเงินมา เร็วเข้า ขับไปเลย
คึกคักหน่อย
ขอบคุณมาก ขอบคุณที่มานะครับ
ไปเถอะ
มิตรสหายและหุ้นส่วนทางธุรกิจทุกท่าน
ผมมีความยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบปะทุกท่าน ในวันที่แสนสำคัญวันนี้
อย่างที่ทุกท่านทราบ เมื่อคืนเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่
แต่โอกาสก็สามารถได้เกิดจากเรื่องน่าเศร้า
ถึงเราจะโศกเศร้ากับเหตุไฟไหม้ร้ายแรงนี้
ที่ทำลายคณะละครสัตว์โวแลนด์
เราก็ยังดีใจได้กับการเทคอนกรีตชั้นเยี่ยม
ที่วันนี้รถบรรทุกของเราจะ…
หยุด!
ขอโทษที่มีการผิดคิวครับ
เมื่อกี้ถึงไหนแล้ว
ก่อนโดนขัด พ่อพูดว่า "ของเรา…"
ผมไม่รู้ว่า…
ถึงเราจะโศกเศร้ากับไฟไหม้ร้ายแรง ที่ทำลายคณะละครสัตว์โวแลนด์
เราก็ยังดีใจได้กับการเทคอนกรีตชั้นเยี่ยม…
- พ่อพูดไปแล้ว - คอนกรีต คอนกรีต!
สกาโยเน่ ไปดูซิ
ไม่นะๆ
พวกแกอีกแล้ว!
ใช่ รถที่แกให้เรามามันเสีย
ประทุนมันหายไป แปลกชะมัด
- จริงด้วย - เห็นมั้ย มันไม่ใช่สีเหลือง
- มันไม่ใช่สีเหลือง - พวกเราอยากได้คันใหม่
ถ้าฉันไม่ให้แล้วจะยังไง
- ไม่อย่างงั้น… - ไม่อย่างงั้น…
ไม่อย่างงั้นเราจะโกรธ
อ๋อเหรอ อยากเห็นเลย
โอ๊ย!
หยุดนะ! ท้อง กระต่าย ฉลาม ถั่ว!
ลุย!
พวกโง่เอ๊ย เร็วเข้า ไปกันเถอะ!
ไปให้พ้นเลย!
ไปตายซะ นี่มันวันฮัลโลวีนหรือไงวะ
เดี๋ยวได้เห็นดีกัน
ตอร์ซิลโล่!
มันจบแล้ว
งั้นเหรอ
อย่านะ!
มันได้ผลจริงๆ พ่อ
(กลับมาเปิดใหม่)
เอาละครับ มาถึงตอนจบจริงๆ ของเรื่องซะที
คณะละครสัตว์ถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง
ชาวคณะละครสัตว์ก็ได้บ้านกลับคืนมา
สำหรับชาวบ้านตอร์ตูก้า ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ
แม้แต่รถดูนบั๊กกี้สีแดงประทุนสีเหลือง
ก็ได้กลับคืนสู่พระเอกของเรา ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเรื่องเล็กน้อยที่ต้องสะสาง
พวกนายจะจัดการกันยังไง
มันเป็นเรื่องของครอบครัว
วางกุญแจไว้บนโต๊ะ
นี่ จ่ายเงินมาก่อนได้มั้ย
ก็ถูกนะ จ่ายไปสิ
ยังไง…
ดี
พร้อมยัง
พร้อม การแข่งขันจะเริ่มแล้ว!
ใครเชียร์พอล นิวแมนยกมือขึ้น!
สาม สอง หนึ่ง!
หยุดเลย
ไม่
รถพวกนายทำคณะละครสัตว์ของฉันไฟไหม้
พวกเราตกลงกันแล้วนะ
ฉันแข่งด้วย
ไม่ได้ นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับหมอนี่
ถ้าเขาชนะ แต่ไม่ชนะหรอก
พวกนายสองคนไปตกลงกันเองได้
ก็ได้
โชคดีนะที่รัก
โชคดีจ้ะ
ดูแลตัวเองนะ เข้าใจมั้ย
การต่อสู้จะเริ่มแล้ว!
สาม สอง หนึ่ง
ไม่นะ!
ผู้หญิงอะไรเนี่ย!
อ๋อใช่ ก็เหมือนกับเรื่องดีๆ ทุกเรื่อง เรื่องนี้ยังไม่จบ
ดูท่าจะไม่มีใครได้ครอบครองรถดูนบั๊กกี้คันนี้แน่ๆ
ดูสิว่าพวกมันทำอะไรลงไป
ข้าวของพังหมดเลยไม่เหลือชิ้นดี
ดูสภาพของพ่อสิ
มันก็แค่แมวตัวใหญ่
พ่อชกหน้ามันแล้วก็ฆ่าทิ้งไปแล้ว
แต่มันจะจบอย่างนี้ไม่ได้
ไม่อย่างนั้นเราจะทำยังไง
ไม่อย่างงั้นเราจะโกรธไง เราจะโมโห
ใช่!
แกแน่ใจนะ
ซวยเป็นบ้า
แอ็กชั่น!
เอาเลย
- มันไม่ขาดเลย - แอ็กชั่น!
ต่อเลย!
แป๊บนะ ผมโดนบุหรี่
ฉันรู้น่า
อีกทีสิ
นายรู้อะไร
- ฉันไม่อยากทะเลาะกับนาย - ก็ได้
- ผมเหรอ ขอผมลองแบบเดซิก้าหน่อย - ลองแบบเดซิก้า
- เดินกล้อง - พวกแกอีกแล้วเหรอ!
ใช่ รถที่แกให้เรามามันเสีย
- ด้านข้างมันมีรอย - ใช่ แถมประทุนมันก็หายไป
พวกเราอยากได้คันใหม่
เดี๋ยวนะ
ถ้าฉันไม่ให้แล้วจะยังไง
- ไม่อย่างงั้น… - ไม่อย่างงั้น…
ไม่อย่างงั้นเราจะโกรธ
- คัต! - ผิดตั้งแต่แรกเหรอ
มันเจ็บนะ
- ผมก็เจ็บเหมือนกัน - คัต!
- เอาเลย! - สุดยอด!
จะพูดทำไมเนี่ย ผมต้องพูดว่า "สุดยอด" สิ
สุดยอด!
- ถ้าเขาไม่ได้… - และนี่เป็นการแสดงที่อันตรายที่สุด
- การปามีด - เฮ้!
เพราะเขาเดินเข้ามา…
ถ้าฉันไม่ให้แล้วจะยังไง
- ไม่อย่างงั้น… - ไม่อย่างงั้น…
แกแน่ใจนะ
ซวยเป็นบ้า
ดูหมอนี่สิ
เดี๋ยวนะ ขออีกเทคนึง
ได้ คราวนี้ขอดีๆ หน่อยนะ
สาม สอง หนึ่ง!
หมายความว่ายังไง
ตั้งแต่ต้น!
แอ็กชั่น!
- ไม่อย่างงั้น… - ไม่อย่างงั้น…
ไม่อย่างงั้นเราจะโกรธ
เราเป็นเสียงเดียวกัน เป็นหนึ่งเดียวกัน
คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล