::PROJECT HAVEN:: prezentuje
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Tłumaczenie: crt & pyros3344 Korekta: Nazgul
FILM OPARTY NA FAKTACH
Rok 1951 Manchester, Anglia
/Słucha pan uważnie?
/Dobrze.
/Jeśli nie słucha się uważnie, /coś może umknąć.
/Coś ważnego.
/Nie będę robił przerw /ani się powtarzał,
/a pan nie będzie mi przerywał.
/Wydaje się panu, że skoro /siedzimy na swoich miejscach,
/to kontroluje pan to, /co się wydarzy.
/Ale to nieprawda.
/Ja kontroluję sytuację.
/Bo wiem o rzeczach, /o których nie ma pan pojęcia.
/Posterunek policji, łączę.
/Sir Turing, Alan.
KWATERA GŁÓWNA WYWIADU (MI6) /Wybite okno. Dom został splądrowany.
/Wyślijcie tam detektywa.
/Chcę, by się pan /do czegoś zobowiązał.
/Będzie pan słuchał uważnie
/i nie będzie mnie oceniał, /dopóki nie skończę.
/Jeśli nie może pan na to przystać, /proszę opuścić pokój.
/Proszę wejść.
/Jeśli zdecyduje pan zostać, /to będzie pana decyzja.
/Nie odpowiadam za to, /co nastąpi.
/Tylko pan.
OKRADZIONO ALANA TURINGA ŚLEDZTWO W TOKU
/Niech pan słucha uważnie.
W czym problem?
Turing, Alan.
Profesor z King's College.
Wygląda na włamanie.
- Co skradziono? - Chodzi o to, że nic.
Co on robi w Manchesterze?
Coś z maszynami.
Projekt dla Instytutu Fizyki.
Nie chce powiedzieć, do czego to służy.
Profesorze Turing?
Detektyw Nock, policja.
Sierżant Staehl powiedział, że doszło do włamania.
Profesorze Turing.
Proszę się cofnąć i nie oddychać głęboko.
- Dlaczego? - Stężony cyjanek.
Wystarczy odrobina, by zabić.
- Jestem rozczarowany. - Słucham?
Spodziewałem się kogoś wyższego stopniem.
Sierżancie, wydaje mi się, czy nas obrażono?
Wczoraj doszło do włamania.
Sąsiad, pan Springborn, zgłosił hałas.
Mówił, że było spore zamieszanie.
Ale pan mówi, że nic nie zginęło. Dziwne.
Proszę powiedzieć, co się stało, a znajdziemy winnego.
Panowie, wątpię, czy znaleźlibyście winnego,
nawet gdyby na was wpadł.
Nie potrzebuję policjanta, ale sprzątaczki,
więc o ile nie macie w radiowozie fartucha,
wypełnijcie raport i dajcie mi spokój.
Jak pan sobie życzy.
Powodzenia z cyjankiem.
/Straszny z niego dupek.
To było nieco wymuszone.
Nie rozumiem.
Jeśli nie chciał, by policja mieszała się w jego sprawy,
to wybrał świetny sposób, by to osiągnąć.
- Nie sądzisz, że to podejrzane? - Nie sądzę.
Tajemniczy profesor, który nie chce przyznać,
że coś mu skradziono.
Myślę, że Turing coś ukrywa.
GRA TAJEMNIC
Wypowiedziano wojnę! 800 tys. ewakuowanych dzieci!
Niemieckie bomby są blisko!
Kupujcie gazetę z najnowszymi wiadomościami!
Wypowiedziano wojnę. 800 tys. ewakuowanych dzieci!
/Dziś rano /ambasador brytyjski w Berlinie
/przekazał niemieckiemu rządowi /nasze ultimatum.
/W razie gdyby Niemcy /nie odpowiedzieli do jedenastej,
/mieliśmy wypowiedzieć im wojnę.
/Jestem zmuszony powiedzieć,
/że nie otrzymaliśmy odpowiedzi,
/a to oznacza,
/że jesteśmy z Niemcami /w stanie wojny.
/Po raz drugi w życiu /większości z nas
/jesteśmy w stanie wojny.
/By znaleźć /pokojowe rozwiązanie...
Poproszę dokumenty.
BLETCHLEY FABRYKA RADIOODBIORNIKÓW
Co pan tu robi?
Ta pani kazała mi zaczekać.
W moim gabinecie?
Powiedziała, żeby zrobił pan sobie herbatę w międzyczasie?
Nie.
Zapewne nie wyjaśniła, o co tutaj chodzi.
A powinna?
Jak się pan nazywa?
Alan Turing.
- Matematyk. - Zgadza się.
Jak mógłbym nie zgadnąć?
Nie zgadł pan, tylko przeczytał.
King’s College, Cambridge.
Napisano, że jest pan geniuszem matematycznym.
Ciężko mi to ocenić, panie...
- Ile ma pan lat? - 27.
- Ile pan miał, gdy zaczął pracę w Cambridge? - 24.
A ile pan miał, gdy opublikował pracę, której tytułu nawet nie rozumiem?
23.
Nie uważa pan, że to czyni pana geniuszem?
Newton opracował dwumian, gdy miał 22 lata.
Einstein napisał cztery prace, które zmieniły świat, nim skończył 26.
Więc raczej nie mogę się z nimi równać.
- Pan mówi poważnie. - Wolałby pan, żebym żartował?
Chyba pan nie wie, co to żarty.
To chyba nie jest wymagane, by tutaj pracować, panie...
Komandor Denniston, Królewska Marynarka Wojenna.
Dlaczego chciałby pan pracować dla rządu Jego Królewskiej Mości?
W sumie to bym nie chciał.
Jest pan cholernym pacyfistą?
Jestem agnostykiem w kwestii przemocy.
Ale zdaje pan sobie sprawę, że 1000 kilometrów od Londynu
znajduje się paskudny typ o nazwisku Hitler,
który chce pogrążyć Europę w tyranii?
Nie znam się na polityce.
Naprawdę?
Chyba ustanowił pan rekord
najkrótszej rozmowy kwalifikacyjnej w historii brytyjskiej armii.
Matka mówi, że bywam odpychający,
ale jestem też jednym z najlepszych matematyków świata.
Doprawdy?
Tak.
Wie pan, ilu kandydatów odrzuciłem?
Nie.
Zgadza się, bo to ściśle tajny program.
Powiem panu, bo jesteśmy przyjaciółmi,
że w zeszłym tygodniu odrzuciłem najlepszego lingwistę w Anglii,
znającego niemiecki lepiej niż Bertolt Brecht.
Nie mówię po niemiecku.
Słucham?
Nie mówię po niemiecku.
Jak ma pan rozszyfrować niemiecką komunikację,
jeśli nie mówi pan po niemiecku?
Jestem świetny w rozwiązywaniu zagadek.
Margaret!
Niemieckie szyfry są jak zagadka. Gra, jak każda inna.
Jestem świetny w grach, a raczej zagadkach.
To najtrudniejsza zagadka na świecie.
Na litość boską.
To chyba żart.
Niestety nie znam się na nich, komandorze Denniston.
Udanego powrotu do Cambridge.
- Enigma. - Wzywał mnie pan?
Tym się tu zajmujecie.
Tajny program w Bletchley.
Staracie się złamać szyfr niemieckiej Enigmy.
Dlaczego pan tak uważa?
To najlepsza maszyna szyfrująca w historii,
a Niemcy używają jej w komunikacji radiowej.
Jeśli alianci złamią szyfr Enigmy...
to wojna będzie krótka.
To oczywiste, że nad tym pracujecie.
Kiepsko wam idzie, inaczej nie zatrudnialibyście
kryptologów z uniwersytetu.
Potrzebujecie mnie bardziej, niż ja was.
Lubię rozwiązywać problemy.
A Enigma to najbardziej złożony problem na świecie.
Szyfru Enigmy nie da się złamać.
Amerykanie, Rosjanie, Francuzi
i Niemcy.
Wszyscy oni tak uważają.
Dobrze.
Pozwólcie mi spróbować, to się przekonamy.
Poznajcie Enigmę.
Szczegóły ataków z zaskoczenia,
każdego tajnego konwoju
i każdego U-Boota na Atlantyku przechodzą przez tę maszynę,
a wychodzą jako bełkot.
Piękna.
To zdradziecka dłoń samej śmierci.
Przechwytujemy tysiące wiadomości radiowych dziennie.
Ale dla pań z marynarki wojennej
to bełkot.
Mają sens dopiero po odszyfrowaniu przez Enigmę.
Ale mamy Enigmę.
Polski wywiad wywiózł ją z Berlina.
Więc w czym problem? Wprowadźmy wiadomości do Enigmy...
To nie takie proste, prawda?
Posiadanie samej maszyny nie umożliwia odszyfrowania wiadomości.
Zgadza się, panie Turing.
By odszyfrować wiadomość, musimy znać ustawienia maszyny.
Niemcy zmieniają je codziennie o północy.
Zwykle przechwytujemy pierwsze wiadomości o 6.00.
Co daje dokładnie 18 godzin każdego dnia,
by złamać szyfr, zanim się zmieni i trzeba będzie zaczynać od początku.
Pięć rotorów
i dziesięć połączeń kablowych daje...
- Milion. - Miliard.
- Bilion. - To idzie w miliony.
To ponad 150 trylionów możliwych kombinacji.
Bardzo dobrze.
159, jeśli mamy być precyzyjni.
159
i 18 zer
możliwych kombinacji.
Każdego dnia.
Przedstawiam Hugh Alexandra.
Wybrałem go, by kierował tym zespołem.
- Czy pan nie... - Pan Alexander wygrał krajowe mistrzostwa w szachach.
Dwukrotnie.
Nie tylko pan Turing jest tutaj dobry w grach.
Mamy pracować razem? Wolę osobny gabinet.
- Będziecie pracować jako zespół. - Nie mam czasu tłumaczyć, co robię.
Będą mnie spowalniać.
Jeśli nie chce się pan bawić razem, może się pan nie bawić wcale.
To Stuart Menzies z MI6.
Jest tylko pięć wydziałów wywiadu wojskowego.
MI6 nie istnieje.
Zgadza się. O to nam chodzi.
Wie pan, ilu ludzi zginęło przez Enigmę?
Nie.
Trzech.
Podczas tej rozmowy.
O, następny.
Mam nadzieję, że nie miał rodziny.
Nie wygrywamy wojny, o której mówi komandor Denniston.
Złamcie szyfr, a będziemy mieli szansę.
Zostawimy was z nową zabawką.
W porządku, panowie.
Pobawmy się.
/Gra była dość prosta.
/Każda niemiecka wiadomość /o ataku z zaskoczenia,
/każdym bombardowaniu, /każdym ataku U-Boota,
/unosiła się w powietrzu.
/Sygnały radiowe, /które mógł przechwycić
/każdy chłopiec, /wyposażony w odbiornik radiowy.
/Problem polegał na tym, /że były zaszyfrowane.
/159 trylionów /możliwych ustawień Enigmy.
/Wystarczyło znaleźć właściwe.
/Ale jeśli dziesięciu ludzi sprawdza /jedno ustawienie na minutę,
/przez 24 godziny, /każdego dnia tygodnia,
/to ile dni zajęłoby/ /sprawdzenie każdego ustawienia?
/Nie dni, ale lata.
/20 milionów lat.
/By powstrzymać atak,
/musielibyśmy wykonać /zadanie na 20 milionów lat,
/w 20 minut.
Jestem głodny.
Lancz?
Co takiego jest w kobietach w beretkach?
Idziemy na lancz.
- Alan. - Tak?
Powiedziałem, że idziemy na lancz.
- Alan. - Tak?
- Słyszysz mnie? - Tak.
Powiedziałem, że idziemy na lancz. Zaczynam się powtarzać.
Co?
Spytałem, czy pójdziesz z nami na lancz.
Nieprawda. Powiedziałeś, że idziecie na lancz.
- Obraziłem cię jakoś? - Dlaczego tak myślisz?
- Pójdziesz z nami na lancz? - O której jest pora lanczu?
Chryste, to tylko kanapka.
- Co? - Lancz.
Nie lubię kanapek.
Nieważne.
Żeby zgrywać krewkiego geniusza, musisz być geniuszem.
A jednak to my czynimy postępy.
Tak?
Tak.
Odszyfrowaliśmy kilka wiadomości, analizując częstotliwość rozkładu liter.
Nawet zepsuty zegar dwa razy dziennie pokazuje dobrą godzinę.
To tylko szczęście.
Projektuję maszynę, która pozwoli odszyfrować
codziennie każdą wiadomość,
i to natychmiast.
Kto jest głodny?
Chodźmy.
Ja jestem głodny.
Co?
Peter pytał, kto jest głodny.
Możecie mi przynieść zupę?
Jak to tajne?
Wiem, co to znaczy.
Pytam dlaczego profesor matematyki ma utajnioną kartotekę wojskową.
Przyjadę tam...
Chciałbym zobaczyć pewne dokumenty.
Przebieg służby pana Alana Turinga.
Przysłano mnie z MSZ.
To niedopuszczalne.
Jeśli chce pan omówić skargę, proszę się umówić na spotkanie.
Alexander...
Skargę?
Hugh Alexander odrzucił moją prośbę o części
i wyposażenie, potrzebne do zbudowania maszyny.
Koledzy nie chcą z panem pracować i złożyli pisemną skargę.
Jest oparta ma starej polskiej maszynie szyfrującej,
tylko nieskończenie bardziej zaawansowana.
Jeśli nie ustosunkuje się pan do skargi, pójdę z tym do ministerstwa.
Zostaw to na moim biurku...
To idioci. Proszę ich zwolnić, a środki przeznaczyć na budowę mojej maszyny.
Potrzebuję najwyżej 100 tysięcy funtów.
100 tysięcy?
Czemu buduje pan maszynę?
To skomplikowane, nie zrozumie pan.
Proszę się postarać i mi to wytłumaczyć.
Enigma to świetnie zaprojektowana maszyna.
Wykorzystujemy ludzi, by złamać jej szyfr.
A jeśli jedynie maszyna może pokonać maszynę?
To nie było skomplikowane.
Hugh Alexander kieruje zespołem, odmówił panu i na tym koniec.
Nie mam na to czasu.
Wygrał pan kiedyś wojnę?
Ja tak. Wie pan, jak to się robi?
Porządek, dyscyplina i hierarchia służbowa.
To nie uniwersytet.
Jest pan trybikiem w ogromnej machinie
i zrobi to, co rozkaże pana zwierzchnik.
A kto jest pana zwierzchnikiem?
Winston Churchill. Downing Street 10, London.
Nie podoba się panu moja decyzja, proszę się udać do niego.
/Panie Menzies!
Jedzie pan do Londynu?
Możliwe.
Dostarczy pan list ode mnie?
/Żartuje pan chyba.
Churchill powierzył Alanowi kierownictwo?
To straszny pomysł.
Nie.
Mogę im już wydawać rozkazy?
Niechętnie to przyznaję, ale tak.
Świetnie. Keith i Charles, jesteście zwolnieni.
- Słucham? - Co?
Jesteście przeciętnymi lingwistami i nie potraficie łamać szyfrów.
Nie możesz ich zwolnić.
- Powiedział, że mogę. - Nic takiego nie powiedziałem.
Ale Churchill to zrobił.
Idź do diabła.
To nieludzkie.
Nawet, jak na ciebie.
Był pan lubiany w szkole?
/Problem rozpoczął się /od marchewek.
/Marchewki są pomarańczowe.
/Groszek zielony.
/Nie mogą się stykać.
/Wie pan, /czemu ludzie lubią przemoc?
/Bo sprawia przyjemność.
/Daje poczucie /głębokiej satysfakcji.
/Ale bez satysfakcji
/sam akt staje się pusty.
Turing.
No dalej.
Nie bądź takim Żydkiem.
Niech tam zgnije.
/Nie nauczyłem się tego sam.
/Ktoś mi pomógł.
/Christopher.
Wszystko w porządku?
To nie moja wina.
Marchewka pomieszała się z groszkiem.
Więcej im na to nie pozwolę.
Robią się coraz gorsi.
Biją mnie, bo jestem mądrzejszy.
Biją cię, bo jesteś inny.
Matka mówi, że jestem dziwny.
Ma rację.
Ale czasami ludzie, których nikt nie docenia,
dokonują rzeczy niewyobrażalnych.
Co będziemy robić?
Brakuje nam ludzi.
Zwiększymy zatrudnienie.
Jak chcesz to zrobić?
ROZWIĄŻ KRZYŻÓWKĘ W MNIEJ NIŻ 10 MINUT,
ZADZWOŃ, A OTRZYMASZ CIEKAWĄ OFERTĘ PRACY
Alan Turing.
- Do Stewarta Menziesa. - Proszę bardzo.
/Kim oni są?
Różnie.
Nauczyciel, inżynier, kilku studentów.
Nadają się do Bletchley, bo umieją rozwiązywać krzyżówki?
Tak twierdzą. Przekonamy się o tym.
Po prawej macie zielony notatnik, w którym możecie robić notatki.
Na rozwiązanie zadania, macie sześć minut...
Nie wolno tu wchodzić.
Przepraszam za spóźnienie. Autobus złapał gumę.
Mogę kontynuować? Dziękuję.
- Nie może tu pani być. - Spóźniłam się tylko kilka minut.
Sekretariat jest piętro wyżej.
- Tutaj przyjmujemy kandydatów. - Mogę kontynuować?
Jestem kandydatką.
- Na jakie stanowisko? - List tego nie precyzował.
- Sekretarki przyjmujemy piętro wyżej. - Było napisane, że to ściśle tajne.
Co tu się dzieje?
Rozwiązałam krzyżówkę w gazecie
i dostałam list, że jestem kandydatką na jakąś tajemniczą posadę.
- Nazywam się Joan Clarke. - Naprawdę rozwiązała ją pani sama?
Dlaczego myśli pan, że nie zrobiłam tego sama?
- Jestem dobra w... - Muszę panią prosić...
Panno Clarke, spóźnienie jest absolutnie niedopuszczalne.
Proszę usiąść, byśmy mogli kontynuować.
Dziękuję.
Jak wspominałem,
macie sześć minut na rozwiązanie zadania.
Szanowni państwo,
zaczynajcie.
Sześć minut.
- Czy to w ogóle wykonalne? - Nie. Ja robię to w osiem.
Nie chodzi o rozwiązanie zadania, ale o podejście do rozwiązania problemu.
Potraktować to całościowo, czy raczej dzielić na mniejsze części.
- Skończyła pani? - Tak.
5 minut i 34 sekundy.
Miało być poniżej 6 minut.
/Gratulacje.
Witam w służbie Jego Królewskiej Mości.
Jeśli wspomnicie o tym słowem, zostaniecie straceni za zdradę.
Będziecie kłamać przyjaciołom, rodzinie i każdemu, kogo spotkacie,
na temat tego, co tu robicie.
A co będziemy robić?
Złamiemy niemożliwy do złamania szyfr nazistów i wygramy wojnę.
Co czytasz?
O kryptografii.
Coś jak tajne wiadomości?
Nie tajne.
To jest najlepsze.
Każdy może je zobaczyć, ale nikt ich nie odczyta bez klucza.
Czym to się różni od rozmowy?
- Jak to? - Ludzie rozmawiają, ale nigdy nie mówią tego, co myślą.
Skąd mamy wiedzieć, o co im chodzi?
Bo ja nigdy nie wiem.
Na czym polega różnica?
Mam wrażenie, że będziesz w tym dobry.
Dobranoc.
/Zaczekaj, Marion. Już idę.
Sygnał zaczyna drogę tutaj, a potem wraca...
Wraca przewodami...
Ostrożnie.
To nie zabawka.
Wygląda jak zabawka.
Warta 100 tysięcy funtów.
Przybyli nowi pomocnicy.
- Jack Good. - Gdzie panna Clarke?
Czarujący, nieprawdaż?
To nie jest zwyczajny zakład produkcyjny.
Jak wspominałem, to bardzo ważna fabryka radioodbiorników.
W sumie to nie.
Wśród fabryk radioodbiorników, ta jest wyjątkowo...
Czemu nie jesteś w Bletchley?
Dziękuję za odwiedziny. Podróż się panu podobała?
Zbierz rzeczy i jedźmy.
Przykro mi, ale nie mogę przyjąć pana oferty.
Uważamy, że takie stanowisko byłoby niestosowne.
Ukończyła pani z wyróżnieniem licencjat z matematyki.
Ale nie przyjęto mnie na uniwersytet.
Musi pani pracować w Bletchley.
Przykro mi, ale dla osoby w mojej sytuacji, mieszkanie...
praca w fabryce radioodbiorników, daleko od domu, wśród mężczyzn,
byłaby...
nieodpowiednia.
Co to niby znaczy?
Mamy grupę młodych kobiet, pracujących w biurze.
Asystentek i tłumaczek.
Mieszkają razem w miasteczku.
Czy to by pani bardziej odpowiadało?
Więc pracowałabym z tymi kobietami?
Tak.
Są wspaniałe. Organizują nawet spotkania w pobliskim kościele.
To całkiem...
odpowiednie.
Nie będzie miała pani pełnego dostępu, więc będziemy musieli improwizować.
Czemu mi pan pomaga?
W całym świecie liczy się teraz tylko jedna rzecz. Rozumie pani?
Złamanie Enigmy.
Panie Turing.
Dlaczego pomaga pan mnie?
Czasami ludzie, których nikt nie docenia,
dokonują rzeczy niewyobrażalnych.
Panie inspektorze.
Co to?
Utajniona kartoteka wojskowa Alana Turinga.
- Jest pusta. - Otóż to.
To pusta szara koperta.
Rozgryzłeś więc sprawę.
Akta Turinga nie są tajne, one nie istnieją.
Ktoś się ich pozbył.
Usunął je, spalił.
Ta sama osoba włamała się do niego i nic nie ukradła?
Guy Burgess i Donald Maclean.
- Szpiedzy, o których piszą? - Sowieccy szpiedzy.
Wcześniej byli profesorami, prawda? Zostali radykałami na Cambridge.
Wstąpili do partii komunistycznej, potem dostali się do MSZ
i przekazywali Stalinowi informacje podczas wojny.
Zna pan innego profesora Cambridge,
który podczas wojny rozpoczął tajną działalność?
Uważasz, że Turing jest sowieckim szpiegiem?
Myślę, że pod naszym nosem dzieje się coś poważnego.
Nie chciałby się pan dowiedzieć?
Witam, panie. Proszę za mną.
/Niektórzy myślą, /że toczyliśmy wojnę z Niemcami.
/Błąd.
/Walczyliśmy z czasem.
/Brytyjczycy dosłownie głodowali.
/Amerykanie co tydzień wysyłali /100 tysięcy ton żywności,
/a Niemcy posyłali /potrzebny nam chleb
/na dno oceanu.
/Nasza codzienna porażka /była ogłaszana dzwonkiem o północy.
/Ten dźwięk /nawiedzał nas w snach.
/Tik, tak.
/Tik.
Cholera!
Co się stało?
Północ.
To, co dziś zrobiliśmy, jest już bezużyteczne.
Nie martw się, mamy kilka godzin,
nim zaczną napływać jutrzejsze wiadomości.
I zaczniemy od nowa.
- Od zera. - Mam tego dosyć.
Cztery godziny przekładania kabli w jego tablicy połączeń.
Wczoraj trzy godziny ustawiania rotorów.
- Nie idź tam. - Przestań, John.
Jeśli wcześniej nie było to niewykonalne, to teraz na pewno.
Hugh, nie rób tego.
Niech cię szlag i twoją bezużyteczną maszynę.
Dzięki mojej maszynie wygramy wojnę.
Naprawdę?
Tej maszynie?
- Mówisz o tej cholernej... - Hugh, przestań!
Arogancki drań.
Mógłbyś nam pomóc to przyspieszyć, ale tego nie zrobisz.
Puść mnie.
On ma rację.
Prawdziwi żołnierze próbują wygrać prawdziwą wojnę.
Mój brat służy w marynarce i ochrania konwoje z żywnością.
Moi kuzyni latają w RAF-ie.
Wszyscy moi przyjaciele coś robią,
a my marnujemy czas, nic nie robiąc.
Przez ciebie.
Moja maszyna
będzie działać.
Chodź, Peter.
W porządku.
Joan.
Mógłbyś to robić głośniej? Chyba nie obudziłeś dozorczyni.
Przepraszam.
To wszystko, co mogę zrobić.
Mężczyźni nie mogą nas odwiedzać po zmroku.
Co mi przyniosłeś?
Proszę.
Niektórzy przynoszą kwiaty.
To odszyfrowane wiadomości z Enigmy, prosto z nazistowskiego dowództwa.
"6.00. Pogoda jest ładna. Wieczorem będzie padać.
Heil Hitler".
Na pewno dzięki tym ważnym wiadomościom wygramy wojnę.
Interesuje mnie związek
pomiędzy zaszyfrowanymi i odszyfrowanymi wiadomościami.
Może znajdziemy wskazówkę, którą wbudujemy w Christophera?
- Kim jest Christopher? - To moja maszyna.
Nadałeś jej imię?
Uważasz, że jest złe?
Nie.
Nieważne.
Chcesz zbudować uniwersalną maszynę?
- Czytałam twoją pracę. - Już o tym uczą?
Nie, czytałam na wyrost.
Opracowałeś teoretycznie maszynę, zdolną rozwiązać każdy problem.
Mogłaby obliczyć wszystko.
Nie byłaby tylko programowalna, ale też reprogramowalna.
Na takiej koncepcji opiera się Christopher?
Ludzki mózg może szybko wykonywać skomplikowane obliczenia.
Nawet Hugh to potrafi. Chcę, by Christopher był mądrzejszy.
By dokonał obliczeń i określił, co zrobić dalej.
Jak człowiek.
Zastanów się.
Mózg elektronowy.
Komputer cyfrowy.
Co się dzieje?
- Nie dotykaj tego! - Cofnąć się.
To moje biurko.
Dzięki Bogu. Bałem się, że przeszukujemy niewłaściwe.
Co robicie? Co się dzieje?
W Bletchley Park jest szpieg.
Marynarka uważa, że jeden z nas jest podwójnym sowieckim szpiegiem.
Dlaczego?
Przechwyciliśmy to, nim dotarło do Moskwy.
Wygląda znajomo?
To szyfr Beale'a.
Zakodowany frazą z książki lub wiersza.
Nie myśli pan chyba, że to moja sprawka.
Podwójni agenci to dranie.
Samotne odludki.
Nieprzywiązani do przyjaciół czy rodziny.
Aroganccy.
Zna pan kogoś takiego?
Wiem, że mnie pan nie lubi,
ale to nie czyni mnie sowieckim szpiegiem.
Nic odbiegającego od normy.
Naprawdę?
W porządku.
Ministerstwo może cię chronić,
ale prędzej czy później popełnisz błąd.
Nie będę musiał cię zwalniać.
Powieszą cię za zdradę.
Słyszałam, co się stało.
Dziewczyny w moim baraku mówią tylko o tym.
Wiem, co może poprawić ci humor.
Żadna litera nie może być zastąpiona samą sobą,
więc na wstępie można odrzucić wiele kombinacji.
- To twój zespół? - Tak.
- Powinniśmy się przywitać? - Nie. - Cześć.
Mówiłem, żebyś tego nie robiła.
- Nie wiedziałem, że pijesz. - On tylko spija piankę.
- Zdradzę pani sekret, panno... - Clarke.
- Panno Clarke. - Proszę.
- Ja też uwielbiam piankę. - Naprawdę?
- Proszę się do nas przysiąść. - Zaraz podejdę.
Panno Clarke.
Lubi cię.
Tak.
Ty...
sprawiłaś, że cię polubił.
- Tak. - Czemu?
Bo jestem kobietą, która wykonuje męską pracę i nie mogę być świnią.
Alan.
Nieważne, jak mądry jesteś.
Enigma jest od ciebie lepsza.
Jeśli chcesz rozwiązać zagadkę,
będziesz potrzebować pomocy.
A oni ci nie pomogą, jeśli cię nie polubią.
Co to?
Jabłka.
- Nie. - Naprawdę.
Joan Clarke
powiedziała, że będzie miło, jeśli coś wam przyniosę.
- Dziękuję. - Lubię jabłka.
Pozdrów pannę Clarke.
Dwójka kolegów chodzi po lesie
i spotykają niedźwiedzia.
Pierwszy klęka i się modli, a drugi zaczyna wiązać buty.
Klęczący pyta drugiego:
"Przyjacielu, co robisz? Nie prześcigniesz niedźwiedzia".
Drugi na to:
"Nie muszę się z nim ścigać, wystarczy wyprzedzić ciebie".
Jeśli byście mnie potrzebowali, będę obok Christophera.
/Jeśli założymy, że pierwiastek z dwóch
jest liczbą wymierną,
to możemy stwierdzić, że pierwiastek z dwóch
ma formę ułamka "a/b",
gdzie "a" i "b" to liczby całkowite
i "b" jest różne od zera.
Panie Turing, czy to wiadomość?
Nie, proszę pana.
Tylko Turing pisze wiadomości wyglądające jak bełkot.
W czasie wakacji nie zapomnijcie o algebrze.
Udanego wypoczynku,
a po wakacjach wrócimy do liczb niewymiernych.
DO ZOBACZENIA ZA DWA DŁUGIE TYGODNIE,
NAJDROŻSZY PRZYJACIELU.
Ale twierdzenie Eulera daje wynik szybciej.
Spójrz na to.
Jeśli poprowadzić przewody w tablicy połączeń po przekątnej,
wyeliminujesz złe pozycje rotorów 500 razy szybciej.
To nie taki zły pomysł.
Alan chciał chyba podziękować.
To moja kanapka.
Nie lubisz kanapek.
Denerwujesz się?
Co się teraz stanie?
Powinien podać dzisiejsze ustawienia Enigmy.
Ile to potrwa?
/Niemieckie wojska /zalewają Europę,
/od Polski po Serbię, od Litwy po Danię, /od Norwegii po Francję.
/Flagi nazistów powiewają /w stolicach ponad dwudziestu państw.
/Ich kampania posuwa się z furią, /a wolna Europa drży.
/Ciągle pracuje.
- Dzień dobry panu. - Witaj, Margaret.
Rotory ciągle się kręcą.
To trwa w nieskończoność.
Bez nadziei na wynik?
Nie.
Turing.
Niech pan otworzy te cholerne drzwi.
Nie.
Otwórz drzwi, albo je wyważymy.
Nie mogę was wpuścić. Nie możecie przeszkadzać.
Do dzieła.
Wyłączcie to.
Nie, proszę.
Proszę.
Nie!
Nie róbcie tego!
Wygląda na to, że pana kosztowna maszyna nie działa.
Działa.
Wspaniale.
Więc złamał pan szyfr Enigmy.
Ona...
jeszcze pracowała.
To mój współpracownik z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
100 tysięcy funtów to masa pieniędzy.
Chciał zobaczyć, co pan za to zbudował.
Nigdy nie zrozumiecie,
jak ważną rzecz tworzę!
Odszyfrował pan jakieś niemieckie wiadomości?
Chociaż jedną?
Może pan pokazać cokolwiek, co tu osiągnął?
Pańskie fundusze się skończyły, a nasza cierpliwość się wyczerpała.
To wielka przyjemność, że w końcu mogę to powiedzieć.
Alanie Turingu, zwalniam pana.
Proszę wyprowadzić pana Turinga za ogrodzenie.
Nie.
Słucham?
Jeśli zwolni pan Alana,
to mnie też.
Co pan mówi?
Przyznaję to bardzo niechętnie,
ale on ma rację.
Alan ma rację.
Jego maszyna może zadziałać i daje największe szanse powodzenia.
Nie do wiary.
Jeśli pan ich zwolni,
to mnie też.
I mnie.
Jesteśmy najlepszymi kryptologami w Wielkiej Brytanii.
Chce pan nas wszystkich zwolnić?
Niech nam pan przynajmniej da więcej czasu.
Pół roku, a jeśli maszyna nie spełni oczekiwań,
wrócimy do sprawdzonych metod. Co pan na to?
Macie miesiąc.
A potem, tak mi dopomóż Bóg, wszyscy wylecicie.
Zostawcie go.
Dziękuję.
Nie ma za co.
A twoja maszyna...
Lepiej, żeby działała.
Hugh,
przysięgam,
nie jestem szpiegiem.
Na litość boską, jasne, że nie jesteś.
Co?
Denniston dał mi szyfrogram i zgadnij, co się stało?
Złamałem go.
"Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie".
Ewangelia wg św. Mateusza. Taki był klucz.
Zdecydowanie za prosty, jak na ciebie.
Niestety Denniston się z tym nie zgadza.
Wejść.
Panie inspektorze, chyba przyłapałem Turinga.
Śledziłem go wczoraj do pubu, gdzie spotkał się z facetem.
Wręczył mu kopertę.
Poszedłem za gościem, zatrzymałem i wycisnąłem z niego informacje.
To pedzio.
Przyznał się.
Co?
Przyznał się. Nazywa się Arnold Murray.
Przesiaduje w tym pubie. Faceci płacą za przyjemność.
Turing był jednym z nich.
Ale pan Murray wpadł na pomysł, żeby potem obrobić dom Turinga.
Z przyjacielem.
To ukrywał Turing.
Jest pedałem, nie szpiegiem.
- Nie. - O co chodzi?
Możemy oskarżyć profesora o czyn nierządny.
Nie, to jakieś bzdury. Turing kombinuje coś poważnego.
Popełnił przestępstwo, złamał prawo.
I to z facetem. Chryste, to obrzydliwe.
Nie taki był cel śledztwa.
Przyprowadź go.
Chwileczkę.
Niech mi pan pozwoli go przesłuchać.
Wystarczy pół godziny, a przez kolejny miesiąc
może mi pan przydzielać dowolnie durne sprawy.
Zgoda.
Niech ktoś załatwi nakaz aresztowania Alana Turinga.
Alan.
Christopher nie jest wystarczająco szybki.
- Musimy porozmawiać. - Nawet z tablicą skośną
nie jest w stanie robić tego tak szybko, jak chcemy.
Wyjeżdżam.
Dopiero przyszłaś.
Nie.
Z Bletchley.
Co?
Przez rodziców.
Mam 25 lat, jestem panną i mieszkam sama.
Chcą, żebym wróciła do domu.
To śmieszne.
Tacy są moi rodzice.
Nie możesz wyjechać. Nie pozwolę.
"Będę tęsknić".
Tak powiedziałby normalny człowiek.
Nie dbam o to, co jest normalne.
Co mam zrobić?
Nie wyrzeknę się rodziców.
Tutaj masz okazję wykorzystać swój talent.
I skończyć jak ty? Dziękuję bardzo.
Przykro mi, że jesteś sam.
Ale Enigma cię nie uratuje.
Odszyfrujesz to, delikatny narcyzie?
Czy musi ci pomóc twój ukochany Christopher?
Przepraszam.
Chcę, żebyś została, bo cię lubię.
Lubię z tobą rozmawiać.
Ja też lubię rozmowy z tobą.
A gdybyś nie była samotna?
Gdybyś miała męża?
Masz na myśli kogoś konkretnego?
Owszem.
Hugh?
Muszę przyznać, że jest bardzo przystojny,
ale to kiepski materiał na męża.
Nie jego miałem na myśli.
Albo Peter.
Jest taki cichy.
Dobry Boże.
To ma sens.
Oświadczasz mi się?
To logiczne posunięcie.
- To śmieszne. - Twoi rodzice tacy są.
Własnym uszom nie wierzę.
Joan Ca...
Na drugie masz Caroline czy Catherine?
Elizabeth.
Joan Elizabeth Clarke...
wyjdziesz za mnie?
Piękny.
Wiem, że nie jest zwyczajny...
Ale kto kocha zwyczajne rzeczy?
Trzymała go w dłoniach,
spojrzała na mnie i spytała:
"Mam go wziąć do ust?".
A ja na to: "Tak. Po francusku".
Więc go wsunęła,
objęła ustami
i zaczęła nucić pieprzoną Marsyliankę.
Zatańczmy!
Z narzeczonym możesz tańczyć, kiedy zechcesz. W tej chwili...
jest moja kolej.
O co chodzi?
A jeśli...
Co zrobić, jeśli nie chcę
tego robić z Joan?
Bo jesteś homoseksualistą?
Podejrzewałem.
Powinienem jej powiedzieć, że romansowałem z mężczyznami?
Z mojego niezbyt bogatego doświadczenia wynika,
że kobiety są drażliwe,
gdy przypadkowo wyjdą za homoseksualistę.
Zachowanie tego w tajemnicy będzie najlepszym wyjściem.
Zależy mi na niej, naprawdę.
Nie wiem tylko, czy potrafię...
udawać.
Nie możesz nikomu powiedzieć.
To nielegalne.
Denniston szuka pretekstu, żeby cię odsunąć.
Wiem.
To musi pozostać tajemnicą.
Chodź, twoja kolej!
Dobra.
John.
Dla mnie whisky.
KOCHAM CIĘ
Herbaty?
Nie, dziękuję.
Zdradzić panu tajemnicę?
To moja specjalność.
Chcę panu pomóc.
No jasne.
Czy maszyny potrafią myśleć?
Czytał pan moje publikacje?
Czemu pan tak sądzi?
Bo siedzę na komisariacie,
oskarżony o nakłanianie młodzieńca, by dotykał mojego penisa,
a pan mnie pyta, czy maszyny potrafią myśleć.
A potrafią?
Czy maszyny będą mogły myśleć tak, jak ludzie?
Większość ludzi powie, że nie.
Ale pan nie jest jak większość.
Sęk w tym, że zadaje pan głupie pytanie.
Tak?
Oczywiście, że maszyny
nie potrafią myśleć jak ludzie.
Różnią się od nas,
więc myślą inaczej.
Pytanie brzmi,
czy jeśli coś myśli inaczej,
to znaczy, że nie myśli?
Zgadzamy się z tym, że ludzie różnią się od siebie.
Pan lubi truskawki, ja nie cierpię łyżew.
Pan płacze na smutnych filmach,
a ja jestem uczulony na pyłki.
Co tłumaczy, że mamy różne gusta, preferencje,
jeśli nie to, że nasze mózgi inaczej pracują, inaczej myślimy?
Jeśli możemy to powiedzieć o nas, to czemu nie o mózgach,
zbudowanych z miedzi i stali?
A ta ważna praca, którą pan napisał?
Jaki ma tytuł?
"Gra tajemnic".
Właśnie. I o to w tym chodzi?
Zagra pan?
- Słucham? - To jest gra.
Rodzaj testu.
Aby stwierdzić, czy coś jest
maszyną czy człowiekiem.
- Na czym polega gra? - Jest sędzia i badany obiekt.
Sędzia zadaje pytania
i na podstawie odpowiedzi określa, z kim rozmawia...
z czym rozmawia.
Wystarczy, że zada pan pytanie.
Co pan robił w czasie wojny?
Pracowałem w fabryce produkującej radioodbiorniki.
Co pan naprawdę robił?
Słucha pan uważnie?
Szlag by to!
Wkrótce braknie nam czasu.
Kończy się miesiąc.
Więc to by było na tyle.
Nieważne, jak bardzo ją ulepszymy, ta maszyna nigdy nie będzie w stanie
sprawdzić na czas 159 trylionów możliwych kombinacji.
Beznadziejna sprawa.
Szuka, tylko...
nie wie, czego.
Gdybyśmy znali wiadomości.
Wtedy nie musielibyśmy ich w ogóle deszyfrować.
Nigdy nie spałem z lesbijką. A wy?
Kim jest kolega Alana?
Hugh?
To łajdak.
W moim typie.
Przedstawię cię.
Nie.
Podejdzie tu.
Jesteś pewna?
Tak.
Uśmiechnęłam się do niego przed kwadransem, a potem ignorowałam.
Kto jest z Joan?
Helen. Pracują razem.
Zjawiskowa.
Chce, żebym podszedł.
Skąd wiesz?
Uśmiechnęła się chwilę temu, a potem mnie ignorowała.
Połknął haczyk.
Gdy byłam samotna, ta gra wydawała mi się nudna,
a od kiedy jestem zaręczona, jest strasznie zabawna.
Bingo, leci na mnie.
Alan, przedstaw mnie.
Czemu ja?
Zaręczyny to dobra okazja, żeby kobieta zrobiła
z przystojnym kumplem narzeczonego coś, czego będzie później żałować.
Do dzieła.
Pół korony, że Alan dokumentnie to schrzani.
Nie zakładam się.
- Alan Turing ma teorię. - Ma ich wiele.
Uważa, że przepisy
zabraniające wspólnej pracy mężczyznom i kobietom są logiczne,
bo taka bliskość musi prowadzić do romansu.
Nie mówiłem...
Ja się z tym nie zgadzam.
Poważnie?
Gdybym pracował obok kobiety cały dzień,
mógłbym docenić jej talent i intelekt, nie idąc z nią do łóżka.
Czy my się znamy?
Nie przypominam sobie, ale załóżmy, że nie.
Helen Stewart, Hugh Alexander.
Z kim się zgadzasz? Ze mną czy Alanem?
Oczywiście z Alanem.
Schlebiasz mi, ale ja naprawdę...
Bujdy.
Pracuję z mężczyzną na co dzień,
i nic na to nie poradzę, ale trochę się w nim bujam.
Co to za facet, bo chcę skopać mu tyłek?
To niewinny romans.
Nawet się nie znamy.
Jest Niemcem.
Teraz naprawdę chcę go zabić.
W jakim sensie pracujesz z Niemcem?
Każda z nas przechwytuje wiadomości z konkretnej wieży nadawczej.
Mamy odpowiednika po drugiej stronie, który wstukuje wiadomości.
Każdy stuka inaczej, więc łatwo poznać rytm swojego odpowiednika.
To wyjątkowo intymne.
Czuję, jakbym dobrze go znała. Szkoda, że ma dziewczynę.
Dlatego się z tobą nie zgadzam, Alexandrze.
Jestem zakochana w kimś z pracy, chociaż się nie poznaliśmy.
Muszę ci postawić piwo, żeby wytłumaczyć, że się mylisz.
Chodźmy.
Doskonale.
Dzięki.
Duże piwo i jałowcówka.
Gdybyś się zastanawiał, to tak się flirtuje.
Helen!
Nie ma papierosów?
Tak?
Czemu uważasz, że twój niemiecki odpowiednik ma dziewczynę?
- To tylko głupi żart. - Powiedz, proszę.
Każdy jego komunikat zaczyna się od pięciu liter:
C-I-L-L-Y.
Cilly musi być jego ukochaną.
Niemożliwe, żeby Niemcom kazano wybrać
pięć dowolnych liter rozpoczynających komunikat.
Ten facet się nie zastosował.
Miłość zmusza mężczyzn do robienia dziwnych rzeczy.
W tym wypadku
miłość kosztowała Niemców przegraną wojnę.
Chodźmy.
Wybacz.
Alan!
Chwileczkę!
- Proszę okazać przepustkę! - Alan, chcę... nazywam się...
- Nazywam się John Cairncross! - Hugh Alexander!
- Pracujemy dla wojska. - Peter Hilton, do diabła!
Co...?
A jeśli Christopher
nie musi przeszukiwać wszystkich kombinacji?
Jeśli wystarczy przeszukać te,
które dają w wyniku słowa, które na pewno będą w komunikacie?
Powtarzające się słowa. Spodziewane!
Właśnie.
Takie jak to.
"Godzina 6.00. Pogoda jest ładna, wieczorem będzie padać. Heil Hitler".
To jest to.
No jasne.
Codziennie przesyłają komunikat pogodowy.
O 6.00.
Znamy trzy słowa, które będą w każdym
komunikacie o szóstej rano. Oczywiście "pogoda" i...
Cholerne "Heil Hitler".
To dzisiejszy komunikat.
Hugh, pierścień liter po prawej. Ustaw go na...
Wiem. “Pogoda” i “Hitler”.
Peter, John, puśćcie sygnał z tych liter przez kodery z tyłu.
Użyjemy pętli?
Tak. Joan, jak brzmi ostatnia wiadomość?
L,
H,
W,
A,
Q.
Gotowe.
Licz, Christopher, licz.
Mój Boże.
Co się stało?
Zadziałało?!
Alan!
Dajcie mi nowy komunikat. Ostatni, który przechwyciliśmy.
Dzięki.
O, T.
- Gotowe? - Tak.
M,
Y,
M,
S,
A,
I,
C,
T,
R,
I,
S,
O,
A,
Y,
R,
I.
"KMS Jaguar jest auf punkt, zmierza na pozycję 53 stopnie,
24 minuty szerokości północnej i auf punkt 1...
stopień długości zachodniej.
Heil Hitler".
Wystarczy kilka niemieckich słów, żeby złamać szyfr Enigmy.
Tak!
/M,
/A,
/Y,
/I,
/T,
/R,
O,
/T,
/A,
/H,
Q,
/U,
R.
Udało ci się.
Pokonałeś nazizm, rozwiązując zagadkę.
Pięcioro ludzi na świecie zna pozycję każdego statku na Atlantyku.
Wszyscy są tutaj.
Dobry Boże.
Chyba nawet On nie ma takiej władzy.
Nie...
Dojdzie do ataku na cywilny brytyjski konwój.
- W tym miejscu. - Masz rację.
U-booty przechwycą go za 30 minut.
Tam są setki ludzi. Możemy ich uratować.
Dzwonię do Dennistona. Skontaktuje się z admiralicją.
Wystarczy czasu?
Powinno. Jeśli ich uprzedzimy, będą mogli zmienić kurs.
- To pilne. - Nie!
- Co robisz, do diabła?! - Nie możesz dzwonić do Dennistona
i mówić mu o ataku.
- O czym ty mówisz? - W 10 minut może tam być wsparcie.
Niech U-Booty zatopią konwój.
To wielki dzień, jesteś w szoku.
- Nie ma czasu... - Nie!
Hugh, wystarczy!
Przestań!
Wkrótce nastąpi atak.
Wszystko w porządku...
Hugh, wiesz czemu ludzie lubią przemoc?
Bo to przyjemne uczucie.
Czasem nie można zrobić tego, co jest przyjemne,
tylko co jest logiczne.
A co jest logiczne?
Najtrudniej okłamać człowieka, który spodziewa się kłamstwa.
Boże.
Co?
Jeśli spodziewają się kłamstwa, to nie możesz ich okłamać.
Cholera, Alan ma rację.
Co?
Co pomyślą Niemcy, jeśli zniszczymy ich U-Booty?
Nic, będą martwi.
Nie... to nie może być prawda.
Nagle nasz konwój zbacza z kursu,
a eskadra bombowców RAF-u magicznie pojawia się nad U-Bootami.
Co pomyślą Niemcy?
Będą wiedzieli, że złamaliśmy szyfr Enigmy.
W południe zawieszą łączność radiową,
a do poniedziałku zmienią konstrukcję Enigmy.
Dwa lata pracy.
Wszystko, co osiągnęliśmy,
pójdzie na marne.
W tym konwoju płynie 500 cywili.
Kobiety,
dzieci.
Pozwolimy je zabić?
Naszym zadaniem nie jest uratowanie jednego konwoju,
tylko wygranie wojny.
Mieliśmy złamać szyfr Enigmy.
Udało nam się.
Teraz najtrudniejsze.
- Utrzymać to w tajemnicy. - Carlisle.
Co?
Konwój, który zaraz...
Płynie w nim HMS Carlisle.
Nie możemy wykorzystać wszystkich informacji.
W porządku. Nie wykorzystamy.
Tylko ten statek.
Peter, o co ci chodzi?
Mój brat
jest na pokładzie Carlisle.
Chorąży artylerii.
Przykro mi.
Chyba jednak nie.
To mój brat.
Chodzi o mojego starszego brata. Macie kilka minut, żeby go uratować.
Nie możemy.
Ma rację.
Alan.
Joan.
Hugh.
John.
Proszę was...
Niemcy nie będą nic podejrzewać, jeśli powstrzymamy jeden atak.
Nikt się nie dowie.
Proszę jako wasz przyjaciel.
Proszę.
Bardzo mi przykro.
Nie jesteś Bogiem, Alan. Nie tobie decydować o życiu i śmierci.
Niestety to nasz obowiązek.
Czemu?
Bo nikt inny nie może tego zrobić.
Czemu mi to mówicie?
Musi nam pan pomóc zachować to w tajemnicy
przed admiralicją, armią i RAF-em.
Nikt się nie może dowiedzieć, że złamaliśmy szyfr Enigmy.
Nawet Denniston.
Który przygotowuje wasze zwolnienie ze służby.
Może pan to powstrzymać?
W międzyczasie przygotujemy system,
który pomoże wam określić, które informacje wykorzystać.
Które ataki powstrzymać, a na które przyzwolić.
Analiza statystyczna.
Minimalna ilość działań, które pomogą nam wygrać wojnę,
ale maksimum działań, które możemy podjąć,
nie wzbudzając podejrzeń Niemców.
I chce pan to oprzeć na statystyce?
- Matematyce? - Zgadza się.
A wywiad może ujawniać kłamstwa, które przekażemy wszystkim pozostałym.
Musicie mieć wiarygodne, alternatywne źródło
dla każdej informacji, którą wykorzystacie.
Fałszywe wyjaśnienie pochodzenia informacji,
które nie ma nic wspólnego z Enigmą.
I takie wyjaśnienie musicie podrzucać Niemcom.
I naszym siłom zbrojnym.
Utrzymać zmowę kłamstw na szczytach władzy?
Zadanie w sam raz dla mnie.
Rzadko mam okazję to mówić,
ale okazałeś się dokładnie tym, o kogo mi chodziło.
/Operacja otrzymała /kryptonim "Ultra".
/Wkrótce byliśmy największym /centrum wywiadowczym,
/jakie widział świat.
/Jakbyśmy mieli podsłuch /w gabinecie Himmlera.
/Zachowanie tajemnicy /było kluczowe. Z jakiegoś powodu...
/to mnie ją powierzyli.
Peter,
masz odszyfrowane komunikaty z 6.30...
/To szyfr Beale'a.
/Zakodowany frazą /z książki lub wiersza.
/"Proście, a będzie wam dane; /szukajcie, a znajdziecie".
/Ewangelia wg św. Mateusza. /Taki był klucz.
Peter w końcu odpuści.
Jack,
zostawisz nas na chwilę samych?
Sowieci i my
jesteśmy po tej samej stronie.
To co robię, przysłuży się Wielkiej Brytanii.
Muszę powiedzieć Dennistonowi.
Wcale nie.
Bo jeśli zdradzisz im moją tajemnicę,
ja zdradzę twoją.
Wiesz, co robią z homoseksualistami?
Nie znajdziesz pracy, nie będziesz mógł wykładać.
A twoja bezcenna maszyna...
wątpię, czy jeszcze ją zobaczysz.
/Muszę mówić ze Stewartem Menziesem.
To pilne.
/Chwileczkę.
/Menzies, słucham.
/Rada odnośnie tajemnic.
/Jest znacznie łatwiej, /jeśli się ich w ogóle nie zna.
/Czytali moją korespondencję, /podsłuchiwali telefon?
/Czy śledzili mnie, /gdy nerwowo spacerowałem?
/W zasadzie...
/to nigdy się tego /nie dowiedziałem.
/Joan.
Joan, co się...
Gdzie ona jest?
W areszcie wojskowym.
Co pan zrobił?
Odszyfrowane depesze z Enigmy. Były na jej szafce nocnej.
Nie, to ja dałem je jej rok temu.
Chciałem rozgryźć, co łączy...
Jasne.
Denniston szuka sowieckiego szpiega.
Podejrzewa, że to ktoś z baraku nr 8.
Wiem, kim jest szpieg.
To nie Joan,
tylko Cairncross.
Znalazłem szyfr Beale'a. Biblię.
Szkoda, że to nie ty.
Byłbyś w tym znacznie lepszy.
Wiedział pan, że to on.
Jasne, że tak.
Wiedziałem, nim trafił do Bletchley.
Myślisz, że czemu go tam umieściłem?
Ale mamy Enigmę.
Polski wywiad wywiózł ją z Berlina.
/Umieścił pan...
sowieckiego agenta w Bletchley Park?
Dobrze jest kontrolować to, co chcemy ujawnić Stalinowi.
/Churchill ma paranoję.
/Nie chciał się niczym dzielić /z Sowietami.
/Nawet informacjami, które mogły /pomóc im w walce z Niemcami.
Same tajemnice.
/Cairncross nie ma pojęcia, /że wiemy.
/Nie jest zbyt bystry.
Dlatego musisz mi pomóc.
Co mam ujawniać Johnowi,
a on potem Sowietom oraz naszym służbom?
Nie jestem szpiegiem.
Tylko zwykłym matematykiem.
Znam wielu szpiegów.
Masz więcej tajemnic, niż najlepsi z nich.
Musi mi pan obiecać, że uwolni Joan.
Joan poszła na targ. Wróci za godzinę.
Kłamałem.
Lepiej to zatrzymam.
Gdyby ktoś się dowiedział,
czekałoby ją coś gorszego niż więzienie.
To będzie wspaniała wojna.
/Musisz wyjechać z Bletchley.
/- Co? /- Chodzi o Menziesa.
/Nie ufam mu.
/Tutaj nie jest bezpiecznie.
/- A gdzie jest bezpieczniej? - Musisz wyjechać daleko stąd.
Alan, co się dzieje?
Musimy zerwać zaręczyny.
Musisz wrócić do rodziców i znaleźć męża gdzie indziej.
Co ci się stało?
Muszę ci coś powiedzieć.
Jestem...
homoseksualistą.
W porządku.
Nie, Joan. Lubię mężczyzn...
a nie kobiety.
I co z tego?
- Właśnie powiedziałem. - I co z tego?
Podejrzewałam od dawna.
Ale nie jesteśmy jak inni.
Kochamy się na swój sposób
i możemy żyć razem, jak chcemy.
Będziesz idealnym mężem.
Ale ja nie mam zamiaru być idealną żoną.
Nie będę przyrządzać ci jagnięciny, gdy będziesz wracać z pracy.
Będę pracować.
Ty też.
Będziemy dotrzymywać sobie towarzystwa.
Będziemy dzielić zainteresowania.
O takim małżeństwie większość mogłaby marzyć.
Zależy mi na tobie.
A tobie zależy na mnie.
Rozumiemy się lepiej niż ktokolwiek.
Mnie nie...
- Co? - Nie zależy mi na tobie.
I nigdy nie zależało.
Byłaś mi potrzebna, żeby złamać szyfr Enigmy.
Złamałem szyfr,
więc możesz odejść.
Nigdzie się nie wybieram.
Za dużo czasu straciłam, zastanawiając się, co o mnie myślisz,
co myślą moi rodzice, chłopcy z baraku nr 8
i dziewczyny z baraku nr 3. Mam tego dość.
To najważniejsza praca, jaką przyjdzie mi wykonywać.
I nikt mnie nie powstrzyma.
Zwłaszcza ty.
Mieli rację.
Peter, Hugh,
John.
Naprawdę jesteś potworem.
Wojna ciągnęła się przez kolejne dwa...
samotne lata.
Każdego dnia obliczaliśmy /nasz brzemienny w skutki rachunek.
/Codziennie decydowaliśmy, /kto przeżyje, a kto umrze.
/Codziennie...
/pomagaliśmy zwyciężać aliantom, /ale nikt o tym nie wiedział.
/Stalingrad,
/Ardeny,
/lądowanie w Normandii.
/Wszystkie te zwycięstwa /byłyby niemożliwe
/bez informacji, /których dostarczaliśmy.
/Ludzie...
/mówili o wojnie, /jak o heroicznej bitwie cywilizacji.
/Wolność przeciwko tyranii,
/demokracja przeciwko nazizmowi.
/Wykrwawiające się /milionowe armie,
/flotylle okrętów /tonące w oceanach,
/samoloty zrzucające bomby, /nim same pogrążą się w kłębach dymu.
/Nie tak zapamiętaliśmy wojnę.
/Dla nas to tylko
/sześcioro maniaków zagadek /w małej mieścinie na południu Anglii.
/To jest...
/wasze zwycięstwo.
/Zwycięstwo...
/w walce o wolność
/w każdym zakątku świata.
/To podniosła
/i pełna chwały godzina.
/Żałuję, że Franklin D. Roosevelt
/nie dożył tej chwili.
/Czy byłem Bogiem?
/Nie.
/Bo Bóg nie wygrał wojny.
/My tego dokonaliśmy.
Co będzie teraz?
Wracamy do pracy na uniwersytecie?
W zasadzie tak.
Ale musicie zrobić jeszcze jedno, nim skończycie służbę.
Co takiego?
Spalcie wszystko.
Po co?
Pierwszego dnia powiedziano wam, że to ściśle tajna operacja.
Myśleliście, że żartujemy?
Wojna się skończyła.
Ta wojna tak, ale będą kolejne.
I wiemy, jak złamać szyfr,
który wszyscy inni uważają za niemożliwy do złamania.
W rzeczy samej.
Zniszczyć, spalić, zapomnieć.
Nie znacie się
i nigdy nie słyszeliście o Enigmie.
Szczęśliwej drogi do domu.
Bądźcie grzeczni.
Przy odrobinie szczęścia nigdy się już nie spotkamy.
Nie do wiary.
Teraz, detektywie,
musi pan ocenić.
Niech pan powie,
czym jestem?
Jestem...
maszyną czy człowiekiem?
Bohaterem wojennym
czy przestępcą?
Nie mogę pana osądzić.
W takim razie...
wcale mi pan nie pomógł.
/Proszę wejść.
Chciał mnie pan widzieć.
Turing. Usiądź.
Coś się stało?
Jesteś blisko z Christopherem Morcomem.
Inaczej bym to określił.
Wasz nauczyciel matematyki mówił, że jesteście nierozłączni.
Jesteśmy najlepszymi uczniami.
Przyłapał was na przekazywaniu wiadomości.
Kryptografia dla zabicia czasu. Zajęcia są zbyt proste.
Na lekcji matematyki rozwiązywaliście z przyjacielem problemy matematyczne,
bo zajęcia były zbyt nudne?
Nie jest moim przyjacielem.
Podobno jedynym.
Kto tak powiedział?
Mam przykrą wiadomość dotyczącą Morcoma.
Czemu mnie pan wezwał?
Christopher nie żyje.
Nie rozumiem.
Jego matka poinformowała nas rano.
Byli na wakacjach.
Nie rozumiem.
Cierpiał na gruźlicę.
Na pewno ci mówił,
więc nie jest to szok,
ale mimo wszystko
bardzo mi przykro.
Pan się myli.
Nie powiedział ci?
Był chory od dawna.
Wiedział, że koniec jest bliski.
Ale trzymał fason.
Dobry chłopak.
- Dobrze się czujesz? - Oczywiście.
Już mówiłem, że słabo go znałem.
Rozumiem.
To wszystko, panie dyrektorze?
Gratuluję.
PROFESOR CAMBRIDGE SKAZANY ZA CZYN NIERZĄDNY
Przepraszam.
Mogłam przyjechać.
Zeznawać.
I co byś powiedziała? Że nie byłem homoseksualistą?
To poważna sprawa. Mogli cię wysłać do więzienia.
Cholera!
Twoje dłonie. Masz skurcze.
Nie mam.
To przez lekarstwo.
Jakie lekarstwo?
Sędzia dał mi alternatywę:
dwa lata w więzieniu albo terapia hormonalna.
O Boże.
Wiem.
Chemiczna kastracja.
Żeby mnie wyleczyć
ze skłonności homoseksualnych.
Wolałem to, naturalnie.
Nie mógłbym...
pracować w więzieniu.
No dobrze.
Porozmawiam z twoimi lekarzami i adwokatami.
Nic mi nie jest.
- Pozwól mi pomóc. - Nie potrzebuję twojej pomocy.
Dziękuję.
Alan, nie musisz sam przez to przechodzić.
Nie jestem sam.
Nigdy nie byłem.
Christopher jest coraz mądrzejszy.
Jeśli zrezygnuję z terapii, to oni mi...
Odbiorą mi go.
Nie możesz im na to pozwolić.
Nie możesz pozwolić, żebym został sam.
Nie chcę być sam...
Już dobrze, już dobrze.
Usiądź.
Już dobrze.
Usiądź.
Już dobrze.
To znacznie ładniejszy pierścionek niż ten, który dla ciebie zrobiłem.
Ma na imię Jock.
Jest wojskowym, dasz wiarę?
Pracujemy razem.
Rozwiążmy krzyżówkę.
To zajmie pięć minut.
Tobie sześć.
Może później.
Oczywiście.
Masz to, czego zawsze chciałaś.
Pracę, męża.
Normalne życie.
Nikt normalny by tego nie dokonał.
Dzisiaj rano...
siedziałam w pociągu.
Przejeżdżaliśmy przez miasto, którego by nie było, gdyby nie ty.
Bilet kupiłam u mężczyzny,
który zapewne by nie żył,
gdyby nie ty.
W pracy czytałam
o całej dziedzinie nauki,
która istnieje tylko dzięki tobie.
Jeśli mówisz, że wolałbyś być normalny,
to daję słowo, że ja nie.
Świat jest nieskończenie lepszy
właśnie dlatego, że nie byłeś.
Naprawdę tak uważasz?
Uważam,
że czasami ludzie, których nikt nie docenia,
dokonują rzeczy niewyobrażalnych.
/Po roku przymusowej /terapii hormonalnej
/7 czerwca 1954 roku /Alan Turing popełnił samobójstwo.
/W chwili śmierci miał 41 lat.
/W latach 1885 - 1967
/około 49 tysięcy /homoseksualnych mężczyzn
/skazano za czyny nierządne /na podstawie brytyjskiego prawa.
/W 2013 roku królowa Elżbieta II
/przyznała Turingowi /pośmiertne królewskie ułaskawienie,
/aby uhonorować jego /bezprecedensowe osiągnięcia.
/Historycy szacują, /że złamanie szyfru Enigmy
/skróciło wojnę /o ponad dwa lata,
/ratując życie /ponad 14 milionów ludzi.
/Fakty te pozostawały tajemnicą /przez ponad pół wieku.
/Prace Turinga zainspirowały /pokolenia do badań nad tym,
/co naukowcy nazywają /"maszynami Turinga".
/Dzisiaj nazywamy je komputerami.
{Y:u}Lubię to! www.facebook.com/ProHaven
Na podstawie książki: "Alan Turing: Enigma"
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.