Toen Columbus Amerika ontdekte,
ontstonden er een serie mysteries in Europa.
Hier, zijn twee continenten, geïsoleerd van elkaar.
Desondanks ontwikkelden ze een soortgelijke cultuur.
Bijvoorbeeld:
De Mayakalender meet tijd met hetzelfde principe als de Gregoriaanse kalender van Europa.
Ze gebruiken dezelfde tekens van de dierenriem.
Hetzelfde wiskundige systeem.
Ze waarderen het zilver en goud.
Gebruiken beide voor juwelen en sieraden.
Nog een mysterie was de bananenplantage.
Behorende aan Azië en kan niet groeien uit zaad.
Alsnog vond Columbus plantages in de Nieuwe Wereld.
Olifanten bestonden in die tijd niet in Amerika.
En toch waren er tekeningen in prehistorische grotten in Peru.
De piramiden in Mexico en Egypte zijn gebouwd...
...met hetzelfde bouwkundige principe.
Dan was er de overeenkomst tussen een heks uit Spanje...
...en de heks afgebeeld in de Nieuwe Wereld.
Maar het belangrijkste van allemaal...
Maya en Azteken deelden legendes met de Grieken en Hebreeën...
...verschrikkelijke catastrofes afbeeldende.
Zo verschrikkelijk dat velen dachten dat de schakel vernietigd was.
Het imperium...
...dat haar beschaving had verspreid naar beide kanten van de Atlantische oceaan.
De Griekse historicus Plato verkondigde deze theorie eerst,
meer dan tweeduizend jaar geleden.
Er was ooit nog een continent.
'ATLANTIS' 'Het verloren continent'.
Ik heb beet!
Kijk vader, daar!
Verdomme.
Wat?
Kom terug! Demetrios, kom terug!
Het is een truc van Osiris!
Wees voorzichtig! Raak haar niet aan!
Bij de drietand van Neptunus. Een zeemeermin.
De fles.
Wie ben jij?
Wie kan ze zijn? Ze is niet één van onze mensen.
Ik weet het niet, maar er is nog nooit een visser met een vangst als deze thuisgekomen.
Vader.
Waar is deze verschrikkelijke plek en waarom draag ik de kleren van een slaaf?
Je bent in Griekenland en dit is ons huis.
De jurk is van mij.
Jij hebt mij aangekleed?
Iemand moest het doen.
Waar zijn mijn kleren? Dit kleed beledigt mijn huid.
Ze waren nat, ik heb ze opgehangen om te drogen.
Ons eten is klaar, kom.
Eet met ons en vertel ons je verhaal.
Jullie eten lokt me niet.
Zoals je wenst, mijn kleine zeemeermin.
Ik ben niet jouw kleine zeemeermin.
Ik ben een prinses.
Prinses?
Prinses Antilia, dochter van koning Kronas.
En waar is dit koninkrijk van je, prinses?
In de grote zee, achter de zuilen van Hercules.
Zuilen van Hercules?
Er is niks verder. De wereld eindigt daar.
Je twijfelt aan mijn woord, visser?
Ben je ooit verder geweest?
Als we dat gedaan hadden zouden we hier niet zijn.
Raak me niet aan.
Je ruikt naar vis.
Dat hoort ook zo,
we zijn vissers.
Luister nu. En luister goed, prinses.
In ons land hebben we geen koningen...
....geen dochters van koningen...
...geen slaven.
We zijn allemaal vrije mannen.
We behandelen anderen zoals we zelf behandelt willen worden.
Mijn zoon en ik hebben je van de zee gered.
Je naar veiligheid gebracht.
Ons nederige bed hebben we gedeeld.
En nog ontvangen we beledigingen als dank.
Als ons huis waardeloos is, onze kleren te min,
ons voedsel lokt je niet koninklijke prinses,
schenk de eer van je aanwezigheid aan iemand anders.
Je mag me nu helpen.
Je mag jezelf helpen.
Kom, Demetrios. Er moeten vissen gevangen worden.
Goedenavond, Petros.
Gaat het, Antilia?
Natuurlijk, waarom?
Je gezicht is zo bleek, je ziet er ziek uit.
Waar is Demetrios?
De netten aan het verspreiden om te drogen.
Ik zal hem helpen.
Ze is ziek.
Demetrios!
Nu hebben we beide niks te verbergen.
Kan je mijn gewaad aangeven of zal ik zo aan boord komen?
Oh, jij...
Achter de zonsondergang is Atlantis, mijn thuis.
Een land van wonderen die niet te begrijpen zijn.
Breng me daar heen, Demetrios. Mijn vader zal je rijk maken.
Antilia, alles waar de rijken naar verlangen, bezit ik al.
Alles behalve één.
Eén die je nooit zal bezitten, visser.
Antilia.
Achteruit.
Ga zitten.
Je moet gek zijn. Er is een wet tegen het stelen van een boot.
Ik ga naar huis en geen wet zal me tegenhouden.
Vele mannen hebben het geprobeerd.
Vele goede zeemannen zijn naar de zonsondergang gevaren.
Maar nooit is er één teruggekeerd, Antilia. Niet één.
Ben je bang? -Ja.
Terecht ook. Er zijn vele gevaren achter de zuilen.
Ik zou liever sterven dan nog een dag in je dorp verblijven.
Ik zal deze gekkigheid vergeten. Ik laat je niet gaan.
Goed, breng me terug.
Er zijn andere mannen, dapperder, die zouden smeken om mij te helpen.
Zet me aan wal en kijk hoe ik een reisgenoot kies.
Luister, Antilia.
Ik zal je brengen, maar alleen onder mijn voorwaarden.
Als ik voor de volgende maan je land niet zie...
...zullen we terugkeren naar mijn land.
Maar wacht, dat is niet alles.
En wanneer we terugkeren...
...zal je mijn vrouw worden, voor altijd.
Zoals jij wilt, Demetrios.
Antilia!
Ik weet niet meer wat oost of west is, noord of zuid.
We moeten het zeil draaien en een tijdje wachten.
Dat is niet nodig.
Dit zal ons leiden.
Het wijst altijd naar het noorden.
Mijn vader zou het tovenarij noemen.
Het is geen tovenarij, het is wetenschap.
Demetrios.
Het is tijd dat we eten.
Geen voedsel.
Alleen een beetje wijn.
Het was maar een vis.
Laat mij het vullen.
Dit zijn vervloekte wateren, we keren om.
Een dolfijn kermt en mijn kapitein heeft spijt van zijn afspraak.
Het is niet de afspraak, het is niet de dolfijn, het is alles.
De mist... de stilte wanneer de wind gaat liggen.
De stem wanneer het terugkeert en tegen me fluistert...
Keer om.
Keer om of je zal nooit meer aanmeren.
Luister naar mijn lippen, Demetrios.
Ze fluisteren ook.
Maar niet over een ondergang.
Vanavond zal het volle maan zijn en er is nog niks voor ons behalve zee.
Ik zal je aan je belofte houden.
Ik zal het houden.
Dan keren we terug?
Nog niet.
Onze afspraak zegt één maan...
...niet meer, niet minder.
Demetrios.
Ja?
Is de rand van de wereld bij de zuilen van Hercules?
Nee.
En heb je gevaar achter elke golf gevonden?
Nou...
Nou?
Nou, ik zag koning Neptunus.
Maar je zag hem niet echt.
Misschien niet.
Heb ik je vertrouwen dan verdiend?
Voor altijd.
Dan geloof mij nu, mijn liefde.
Voor de volle maan weg is zal je Atlantis zien. Ik beloof het.
Nee, Demetrios.
We zijn niet in gevaar.
We zijn verheugd, prinses.
Onze goden zijn goed. Ze brengen je veilig thuis.
Met zijn hulp, Surgeon.
Bewakers, breng hem aan boord.
Je naam is Demetrios? -Dat is het.
Visser? -Ik kan met een net omgaan.
Zou het dan kunnen dat je onder het teken van de vissen bent geboren?
Teken? -Wanneer ben je geboren?
Welke sterren gaan over je lot?
De sterren zijn er om vissers te leiden op zee.
Een man die spreekt als een echte zeeman.
Mijn naam is Zaren.
Dit is Surgeon, hij leest de sterren.
Met een schip als deze...
...zou ik de beste visser van Griekenland zijn.
Je hebt geen schip dat onder de zee vaart?
Oh, prinses.
Je bent op tijd. We zijn bijna boven water.
Waarom is mijn vader hier niet om me te ontmoeten?
Heb je hem geen boodschap gestuurd?
Het moment dat we je vonden. Maar het gaat niet goed met hem...
...hij wacht op je bij het paleis.
Trek hem er van af! In de kerker!
Wat is dit?
Laat me los! Laat me gaan!
Vader.
Antilia.
Mijn kind.
Ze hebben me verteld dat je ziek bent.
Ziek van rouw en bezorgdheid.
Ondanks dat de sterren je veilige terugkomst voorspelden.
Zeiden de sterren ook dat er een vreemde met me zou terugkeren?
Een vreemde, zeg je?
Ja, vader. Een fantastische vreemde.
Aan wie je mijn hand zal geven om te trouwen.
Maar ik had gehoopt dat jij en Zaren...
Ik heb nooit van Zaren gehouden en dat zal ik ook nooit.
Maar wacht, kind...
We vergeten de wet.
Voor mij zal je het veranderen.
Geen zorgen, schat. Het zal even duren...
...en tot die tijd is het beter dat jullie elkaar niet zien.
Maar nu...
Nu heb ik duizend vragen.
Bedankt.
Bedankt voor het redden van mijn leven.
Jouw gezicht...
...ik heb het niet eerder gezien.
Ik ben Demetrios, de visser.
Ik ben Xandros, de zeeman.
Xandros?
Van mijn thuisland? -Ja.
En de anderen? Al die vreemde mannen.
Waar komen zij vandaan?
Van land dat ik niet wist dat bestond.
De meeste zeemannen zoals jij en ik...
...van koers geweken, schipbreukelingen, aan land gespoeld.
We zochten toevlucht...
...maar vonden zwepen en kettingen.
Hoe lang geleden?
Een leven van lijden geleden.
Je vergeet hier de tijd.
Ik zal hier niet lang genoeg zijn om de tijd te vergeten.
Dat waren precies mijn woorden, toen ik hier gebracht ben.
Opstaan! Er is werk te doen!
Kom. Kom.
Ze waren ooit mannen, jong en sterk zoals jou.
Maar hoe kan dat?
Ze zijn monsters.
Hoe ze het gedaan hebben weet ik niet.
Maar in dit land zijn ongelofelijke wreedheden.
Van tijd tot tijd worden sommige van ons weggebracht zonder waarschuwing.
Waar?
Het huis van angst.
Als ze ooit weer gezien worden zijn het beesten.
Laat hem zien wat hij moet doen!
Leer het goed en snel want anders zal je dit voelen.
Wat is dat?
Kristallen geboren in de krater,
vangen de energie van de zon op.
De kleine worden gebruikt voor warmte en licht.
En de grote?
Zouden de wereld kunnen vernietigen.
Snel zei ik!
Nee, nee, nee...
Een moment, Uwe Hoogheid.
Aan de kant met deze slaven.
In de greppel, allemaal!
Kom op. Doorlopen!
Vergeef me, Uwe Hoogheid, het pad zal zo vrij zijn.
Een cadeau voor de prinses!
Jij onbeschofte slaaf! Straf hem!
Je vertrouweling Zaren heeft tegen ons gelogen.
Hij heeft de man die mij gered heeft kettingen omgedaan.
Ik wil hem gestraft hebben.
Maar het was ik die het bevel gaf om van de Griek een slaaf te maken.
Jij.
Zijne Majesteit had geen alternatief.
Met welk recht spreek je voor jouw koning?
Wat bedoelt hij?
De wet.
De wet eist om van buitenlanders slaven te maken.
En jij, mijn prinses, opgeleid in de schaduw van de troon, moet de wet respecteren.
Maar mijn beloftes dan?
En je woord, betekent dat niks meer?
Maar hij is een buitenlander. En alle buitenlanders zijn gevaarlijk.
Het is waar prinses, ik heb de sterren geraadpleegd, ze zijn niet in zijn voordeel.
Zie je, schat? -De Griek had gedood moeten worden.
En toch heb ik hem gespaard.
Dit is geen manier om dankbaarheid te tonen
aan de man die niet alleen mijn leven heeft gered...
...maar ook zijn eigen op het spel heeft gezet.
Prinses, er is niks aan de hand...
...hij kan zijn vrijheid heroveren met de beproeving van vuur en water.
Hij zou het niet overleven, je weet het.
Vader, alsjeblieft.
Je hebt een slaaf van hem gemaakt. Laat hem nu gaan.
Je bent veranderd. Toen ik vertrok was je sterk.
Je was een koning.
Het is jij die veranderd bent.
Ik wou dat ik kon helpen, mijn kind, ik-
De wet moet gehoorzaamt worden.
Weer denk je voor je koning te mogen spreken.
Iemand zou denken dat je zijn kroon draagt.
En dat doe je.
Oh, Azor.
Tranen hebben geen zin.
Wat heeft Zaren met mijn vader gedaan?
En wat heb ik Demetrios aangedaan?
Ik weet het, kleine.
Kom met mij mee, je gebeden worden hier verspilt.
Deze goden zijn nep. Het zijn maar stenen.
Azor... Zulk gepraat is ketterij.
Het is de waarheid. Kom op.
Daar boven, mijn kind, verblijft de enige echte God,
die alle levende dingen gecreëerd heeft.
De echte God is de maan?
Nee, Antilia.
Zijn hand heeft de maan vormgegeven...
...en stuurde het draaiende door het sterrenstelsel van sterren.
Diezelfde hand vormde de aarde met hoge bergen en diepe zeeën.
Hij gaf leven aan jou en aan mij.
Bid tot hem, Antilia.
Hij zal naar je gebeden luisteren.
Er was gisteren weer een storm. Gaf ons meer werk te doen.
Verwijder zijn kettingen, hij zal met mij meekomen.
Wacht hier.
Mijn orders zijn om hem niet uit het oog te verliezen.
Alleen nobelen mogen door deze deur lopen.
Nou, de Griek is niet nobel.
Een Atlanteaan ook niet.
De goden erkennen de aanwezigheid van een barbaar niet...
...en hij is er één, niet? -Ja, maar ik-
Jij redetwist met je goden?
Nee, Heilige.
Wacht.
Wacht, Demetrios.
Waarom?
Je moet naar me luisteren.
Ik luisterde eens en loop met kettingen om. Is dat niet genoeg?
Het komt niet door mij.
Zaren zei dat je had gekozen om terug te gaan naar Griekenland en ik geloofde hem.
Tot ik je gisteren zag.
Laat me dan nu gaan.
Dat kan ik niet.
Waarom niet?
Je vader is de koning die me rijk zou maken, weet je nog?
Hij is niet dezelfde koning als toen ik hier wegging.
Zaren heeft de macht in Atlantis gekregen.
Vraag het dan aan Zaren.
Hij zou je laten vermoorden als hij wist dat ik van je hou.
Liefde...
Jij hebt me naar dit eiland gelokt met leugens en trucs.
Je accepteerde mijn afspraak en deed me geloven...
...dat je van me hield, zodat ik niet om zou keren.
En de hele tijd wetende dat ik een slaaf zou worden...
...is dit liefde, prinses?
Ik dacht dat mijn vader boven de wet stond.
Je liegt.
Je dacht niet verder dan aan je eigen egoïstische verlangens.
Eerst wel.
Maar toen je mijn in je armen nam,
was mijn hart van jou.
Je hart is goedkoop, prinses.
Het is de prijs niet waard die ik er voor betaalde.
Geef het aan Zaren. Geef hem je liefde...
...en koop mijn vrijheid terug.
Zelfs je woorden ruiken naar vis.
Nou, Demetrios?
Ik prefereer het gezelschap van slaven.
Drink.
Nu...
...zal je je ogen dichtdoen.
Wanneer je bevolen wordt ze weer open te doen...
...zal je een stier zijn.
Elke dag en op elke manier...
...zal je meer zoals een stier worden.
Sterk, sterk, sterk.
Breng hem weg.
Breng me de Griek.
En wat zal jij zijn?
Een halve muilezel met lange belachelijke oren?
Of...
...een buffel. Met lange horens.
Hier en hier.
Maar jij, bent niet zoals de anderen,
je zal kunnen herinneren wie je bent.
Misschien zou dit gepast zijn.
Stel je voor hoe het de prinses zou amuseren om je te zien zoals je echt bent.
Een smerig varken.
Ja?
Ik heb orders van heer Zaren.
Hij geeft de Griek een kans zijn vrijheid te winnen.
Waarom nemen ze altijd mijn beste monsters af?
Maar hij moet de beproeving van vuur en water onder ogen zien.
Goed.
Neem hem.
Ik zal er van genieten je langzaam levend zien verbranden.
Wat is er, Azor?
De duiven, kijk naar ze.
In het verleden vlogen ze altijd om het colosseum,
en keerden dan terug naar hun kooien.
Nu vliegt de hele groep naar de open zee.
Vader, het is Demetrios. Je moet dit stoppen.
Dat zal ik, mijn schat.
Maar Uwe Majesteit, u kan uw trouwe onderdanen niet teleurstellen.
Natuurlijk.
Dat kan ik niet doen.
Er is niets dat we kunnen doen.
Bij Zijne Majesteits bevel..
...Demetrios is geen slaaf meer!
Hier, in het midden van onze grote oceaan, is Atlantis.
Ons machtige imperium.
Maar geen oceaan is groot genoeg...
...om onze macht en ambitie te beteugelen.
In het verleden was één grote kristal genoeg om...
...energie te leveren voor al onze behoeftes.
Maar we kunnen niet in het verleden leven.
Als we willen overleven moeten we in de toekomst leven.
En als monument voor onze toekomst heb ik...
...een grotere kristal gevonden, diep in de krater.
Een wapen zo krachtig, dat wij, gouverneurs van Atlantis,
meesters van de wereld kunnen worden.
Je spreekt over kwalijke dingen, Zaren.
Luister niet naar deze woorden over oorlog.
Het is het lot van Atlantis om over de wereld te heersen.
Noemen de goden ons niet het ras van meesters?
En is het niet geschreven ''verover of veroverd worden?''
Veroverd door wie?
Ik zal antwoorden.
Een land alleen is het misschien niet waard om voor te vrezen.
Maar samen met andere landen zouden zo sterk kunnen zijn...
...dat ze ons bestaan in gevaar zouden kunnen brengen.
Atlantis kan dat risico niet nemen, we moeten ze één voor één aanvallen,
onze enige kans van overleven is aanvallen en snel aanvallen!
Nee. Nee. Nee.
Laat Azor gehoord worden.
Je hebt wapens die elke invasie kunnen afweren.
Elke denkbeeldige invasie die je kan bedenken.
Het belangrijkste is dat we...
...Atlantis van de rest van de wereld hebben geïsoleerd.
We hadden onze technologie met de hele mensheid moeten delen.
De mensheid waar jij over spreekt is goed voor één ding.
Slavernij.
Een land dat afhankelijk is van slavernij om te bestaan,
moet verdwijnen.
Majesteit.
Nobele gouverneurs van Atlantis.
Lang voor hij kwam, stond er geschreven in de sterren...
...dat een Griekse visser ons land zou bereiken.
Die voorspelling is uitgekomen.
Het was ook voorspeld dat met zijn komst...
...de ondergang van Atlantis zou beginnen.
Het feit dat een barbaar...
...de beproeving van vuur en water kon overleven...
...is een waarschuwing dat we veroverd zullen worden door barbaren.
Behalve als wij eerst veroveren.
Ik vraag om oorlog.
Wij van de bergen zeggen oorlog.
En de zee.
Oorlog voor de rivieren.
En voor wetenschap.
En de dieren.
Oorlog.
En jij, priester?
Laat er oorlog zijn.
Leeg?
Net zoals de anderen.
De bijen hebben ons verlaten.
Raar.
Elke ochtend van mijn leven ben ik wakker geworden met het gezang van vogels.
Nu is er alleen nog stilte.
Misschien is het instinct, noem het wat je wilt.
Maar ze voelen iets. Iets slechts.
Er is nu een vreemde bries bij elke getijde,
dode bladeren blazende naar de open zee.
De nederige insecten lijken te weten dat het ze draagt, niet naar vernietiging maar naar overleving.
Zelfs de zaden verlaten de grond van de aarde.
De natuur voelt dat het einde nabij is.
Alleen mensen luisteren niet naar de waarschuwingen van de natuur.
De prinses wenst je te spreken, Demetrios.
Ik heb geen wens haar te spreken.
Het is beter als je het wel doet.
Ik ben hier om mijn schuld aan jou terug te betalen.
Vanavond bij maanlicht vertrekt een vissersvloot van de noordelijke haven.
Wees daar.
Een schip draagt het wapen van de koning.
De kapitein zal op je wachten.
Hij zal je meenemen en bij de zuilen van Hercules aan land zetten.
Vanaf daar moet je zelf de weg vinden.
Antilia.
Als je denkt aan verraad, wees gerust.
De woorden die ik sprak tijdens ons laatste ontmoeting,
waren woorden van woede.
Vergeef mij.
Bedankt, Antilia.
Je hoeft niemand te bedanken.
Je vaarwel was kort.
Ze houdt van je.
Ik wou dat het waar was.
Ik ga.
Antilia heeft het me in vertrouwen verteld.
Wil je dat ik blijf?
Als je in Atlantis blijft zal je sterven.
Niemand zal gespaard worden.
En de dag des oordeels is niet ver weg.
Maar niemand kan de toekomst voorspellen, zelfs een heilige niet.
Ik was niet altijd een priester, mijn zoon.
In de tijd dat Atlantis een rechtvaardig en nobel land was,
was ik goed op de hoogte van de wetenschap.
Maar ik deed mijn ogen dicht toen ze haar...
...kennis voor kwaad begon te gebruiken.
En goden schiep naar hun eigen wetenschappelijke verrichtingen.
Hiervoor zullen we sterven.
De echte God zal Atlantis vernietigen.
Maar waarom blijf jij, Azor?
Omdat schuldgevoel op mijn hart drukt.
We hebben wonderen gecreëerd voor het goed van de mensheid.
En hebben toen monsters van ze gemaakt.
De kristallen vangen de stralen van de zon op, de sokkel bewaart de energie.
Ze zien er hetzelfde uit maar verschillen in hun functie.
Dit is een model van de originele uitvinding.
Het doel...
...warmte, licht en comfort leveren. Voel maar.
Kijk nu wat ze er mee hebben gedaan.
Die urn...
Zaren bouwt er nu een die duizend keer meer kracht heeft.
Voor de volgende maan zal het klaar zijn en de wereld er aan onderwerpen.
Waarom vertel je mij dit?
Jij kan de wereld waarschuwen. Je eigen mensen wanneer je thuis bent.
Maar welke verdediging hebben we?
Geen.
En als ik blijf...
...wat kan ik doen om de plannen van Zaren te stoppen?
Nu niks. Maar morgen is misschien je kans.
Ik kan niet tot morgen wachten. Mijn schip vertrekt vanavond.
Demetrios...
Doe dit gewaad aan, het zal het schip betreden makkelijker maken.
Vaarwel, Azor.
Moge God je beschermen, mijn zoon.
Al mijn berekeningen leiden tot dezelfde conclusie.
Bij de volgende volle maan moet je vertrekken voor verovering.
Het geeft me weinig tijd om de kristal af te maken.
Het is de enige datum die de sterren gunstig stemt.
Het zal klaar zijn.
Iemand genaamd Demetrios wenst u te zien, mijn heer.
Laat hem binnenkomen.
Je hebt mijn hulp nodig.
Waarom zou ik de hulp van een slaaf nodig hebben?
Vergeef mij. Een vrije man.
Ik ben ook een visser die de wateren kent...
...en land dat jij niet kent.
Ik kan je schepen veilig...
...voorbij de zuilen van Hercules leiden naar de verborgen zee.
Ik kan kleur toevoegen aan de donkere plekken van je kaart.
Waarom deze verandering?
Andere slaven zouden liever sterven dan ons helpen.
Ik heb aan comfort geproefd en ben er aan gewend geraakt.
Je vrienden in de kerker zullen je een verrader noemen.
Laat ze.
Ik kan comfort in zilver en goud vinden.
Nou?
Zou je met slaven onderhandelen?
Hij zal ons onheil brengen.
Excuseer onze onbedachtzame astroloog.
Het is een afspraak. Ga door, Demetrios.
Laat me zien hoe je het gezicht van de wereld verandert.
Wat denk je er van, kaartenmaker?
Mijn heer is er van op de hoogte dat geen van onze schepen...
...ooit teruggekeerd is van de verborgen zee.
Ze moeten gezonken zijn op de verraderlijke riffen...
...of de veranderende stroming bij de zuilen van Hercules.
Daarom bezitten we bijna geen...
...kennis, alleen speculatie.
De kans dat deze map te vertrouwen is, is aannemelijk.
Ik denk dat geen detail correct is.
We zullen het snel zien.
Bewaker!
Jij verraderlijke hond.
Jij verrader!
Verwijder hem.
Jij stinkende, smerige verrader!
Jij smerige verrader! Zwijn!
Ik zal mijn betaling nu nemen.
Natuurlijk, Demetrios.
Dit is maar een voorbeeld van mijn gulheid,
ik heb je diensten misschien weer nodig.
Ik zou deze Griek nooit vertrouwen.
Hij liegt met elke adem.
Blijf bij je sterren Surgeon,
en laat belangrijke dingen aan mij over.
Ik vertrouw mannen die rijkdom boven eer plaatsen.
Nog een waarschuwing.
Ik meet het lava elke dag.
Het stijgt snel.
Een zee van kokende verwoesting onder Atlantis.
Strekkende tot de keel van de slapende vulkaan.
Wachtende op het begin van het einde.
Wanneer is het einde, Azor?
Snel na de volgende volle maan.
Snel nadat Zaren en zijn krijgers,
vertrokken zijn om de wereld te veroveren.
Maar als Zaren vertraagt is, kan zijn verovering nooit plaats vinden.
Heer Zaren wacht ongeduldig.
Je had hier eerder moeten zijn.
Kijk. Nog een vertraging.
Er is weinig tijd meer en de slaven worden elk uur luier.
Zij kunnen me niet helpen.
Jij moet me helpen. Wat kan je doen?
Niets. -Maar jij, een wijze man,
...moet toch een manier weten.
Er is een limiet aan het uithoudingsvermogen van een man.
Deze mannen hebben die limiet bereikt.
Ze moeten rusten.
Onze priester heeft een fantastische remedie.
Inderdaad.
Maar ik heb een betere.
Kapitein.
Breng ze naar het schavot.
Dat zal de anderen genezen.
Het schavot is niet het antwoord, Zaren.
Luister naar een man die eens een slaaf was.
Wat is jouw remedie?
Geef mij de leiding.
En wat zou je dan doen?
Een kamp dichtbij opzetten. De kerker is ver weg.
De slaven uitgerust voor het begin van de dag.
Verwijder hun kettingen, doe de zweep weg, geef ze fatsoenlijk voedsel.
Belachelijk. Waarom zou ik zulke idiote eisen inwilligen?
Je hebt geen keus.
Goed.
Natuurlijk zijn mijn diensten niet gratis.
Je kent mijn gulheid.
Je kan er weer op vertrouwen.
Maar als je faalt...
Ik zal slagen.
Ik ben wakker, Xandros.
De anderen wachten.
Ze geloven, net zoals ik, dat Demetrios zijn vrienden niet heeft verraden.
We zullen je allemaal helpen met je plan.
Ik heb nagedacht.
Wensende dat ik iets kon doen om je te helpen.
Er is niets dat je kan doen.
Niemand kan iets doen.
Het eet langzaam de wil van de hersenen op...
...tot ik geen mens meer ben.
En uiteindelijk moet ik opgesloten worden, met de anderen.
Kom op, we moeten gaan.
Ik wil je helpen nu ik het nog kan.
Verwijder de wig. -Schiet op. Schiet op.
Draai door naar de bodem. -Schiet op. Schiet op.
De vulkaan wacht. -Schiet op. Schiet op.
Vernietig het kristal. -Schiet op. Schiet op.
Voor de volle maan. -Schiet op. Schiet op.
Voor Zaren zeilt. -Schiet op. Schiet op.
Kom omhoog, lava. -Bijna. Bijna.
Kristal wees vervloekt. -Vervloekt. Vervloekt.
Zaren zal niet veroveren. -Nee. Nee.
Schiet op. Schiet op.
Ik wil je vrouw zijn, Demetrios.
Ik hou van je.
Neem me mee.
Dat kan ik niet.
Je boot wacht op een geheime plek.
Laten we Atlantis verlaten en nooit terugkeren.
Ik heb je verkeerd behandeld Demetrios, ik weet het.
Dat is het niet, Antilia, geloof mij.
Wat is het dan?
Ik kan het je niet vertellen.
Nog niet.
Goed. Laat me achter als je dat wilt.
Maar jij moet Atlantis direct verlaten.
Zodra je taak volbracht is zal Zaren je vermoorden.
Dat is een gok die ik moet nemen.
Alstublieft prinses, vertrek nu, de zon zal snel opkomen...
...en hij heeft rust nodig.
Vertrouw mij, Antilia.
Vulkaan wakker. -Sneller. Sneller.
Kom omhoog lava. -Sneller. Sneller.
Onze dagen zijn geteld. -Sneller. Sneller.
Vernietig het kristal. -Sneller. Sneller.
Voor de volle maan. -Sneller. Sneller.
Kom omhoog lava. -Nu. nu.
Kristal wees vervloekt. -Vervloekt. Ver-
Daar, daar.
Nee. Deze kant op.
Snel, verberg de ingang.
Ze mogen de schacht niet vinden.
Daar zijn ze!
Pak ze!
Vermoord ze allemaal!
Laat ze niet ontsnappen!
Waar is de Griek? Hij kan niet ver weg zijn.
Vind hem.
Bevrijd jezelf!
Het einde is gekomen.
Naar de haven! Aan boord van de schepen!
Onbeschofte onderdanen!
Hoe durven ze mijn paleis binnen te dringen.
Volg mij!
Nee! Nee!
Antilia!
We zitten vast!
Er is daar geen uitweg, de haven is afgesloten. Het is overspoeld met lava.
Deze kant op.
Wees vervloekt.
Atlantis is verdwenen.
Maar vrije mannen, wijze mannen.
Ze brachten de cultuur van het imperium...
...naar de vier hoeken van de aarde.