วิ ญ ญ า ณ ต า ม ติ ด 4
กุ ญ แ จ ผี บ อ ก
แปลโดย angelsiam 01/05/2018
เมืองไฟว์คีย์ส นิวเม็กซิโก ปี 1953
ทัณฑสถาน ดิวเบนด์
ดับไฟ!
บ้านเรย์เนียร์
หน่วยชันสูตรท้องที
♪
ที่คุกมีประหารอ่ะพ่อ
รถด่วนขบวนนรกมารับแกแล้ว
เงียบนะ
ความตายไม่ใช่เรื่องน่าฉลอง
- ไม่ว่าคนดีรึเลว - เขาเพิ่งสิ้นใจ
นักโทษชาย เวย์น ฟิชเชอร์
อายุ 32 ฆาตกรรมผู้หญิงคนหนึ่งด้วยฆ้อน
มื้อสุดท้ายกินสเต็กซี่โครง
รอรับโทษประหารในคุก ดิวเบนด์ 3 ปี
- คำพูดสุดท้าย "ไปนรกซะ" - พี่รู้ได้ไง?
มันผุดขึ้นมาในหัว
เอาล่ะ เลยเวลานอนแล้วลูก
ไปแปรงฟังแล้วเข้านอนได้แล้ว ได้โปรด
♪
เอลีส แม่บอกให้เก็บของเล่นพวกนี้แล้วนี่
ไม่ฟังกันเลยนะ
หนูไม่ใช่คนทำรกนะคะ
แล้วงั้นใครทำ?
คริสเตียน ปิดประตูที
บอกแม่ได้นะ
ฝีมือเด็กผู้ชาย
เขาเคยอยู่ที่นี่นานมาแล้ว เขาชอบเล่นของเล่นของเรา
- สาบานได้ค่ะ - แม่เชื่อลูกจ่ะ
จากใจ
รู้มั้ย? ลูกเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์
ลูกเป็นคนพิเศษ
ซึ่งมีคนไม่น้อยที่เกรงกลัวคนพิเศษ
พ่อของลูกก็หนึ่งในนั่น
เขาไม่เข้าใจพรสวรรค์ของลูก
จากนี้ไปเรารู้กันแค่สองคน โอเค?
โอเคคะ
เข้านอนได้แล้ว
- ฝันดีจ่ะ - อย่าปิดไฟครับแม่
แม่อยู่นอกห้องนี่เองจ่ะลูก
ไหนถ้ากลัว ลูกต้องทำยังไง?
ถูกต้อง
แม่ให้เอาไว้สำหรับตอนที่เกิดกลัวอะไร ลูกก็แค่...
ไม่ว่าอยู่ที่ไหนแม่จะรีบมา
- แต่เอาไว้เป่าตอนจำเป็นจริงๆ โอเค? - โอเคครับ
แม่รักลูกทั้งคู่มากนะ
- รักแม่เหมือนกันฮ่ะ - รักแม่นะคะ
♪
เฮ้
ว่าไง?
ยังไม่หลับเหรอ?
ยัง
เคยคิดเรื่อง คนที่ถูกนั่งเก้าอี้ไฟฟ้ามั้งมั้ย?
ก็มีบ้าง
สงสัยมั้ย? ว่าพวกเขาไปไหนหลังจากสิ้นใจแล้ว
ไม่
รู้อยู่ว่าไปไหน
เธอรู้เหรอ?
ไปไหน?
พวกเขาเข้าสู่แดนมืด
คริสเตียน?
นั่นเธอจะทำอะไรเหรอ?
เอลีส
เธอใช่มั้ย? ที่เป็นคนทำรก
ใช่
นกหวีดเราไปไหน?
เด็กผู้ชายอยู่ในตู้เสื้อผ้า
ไม่ต้องกลัว
เราไม่ทำร้ายเธอ
ออกมาสิ
พอเถอะน่า เอลีส
ออกมาเถอะน่า
เราไม่ได้อยู่ในตู้
♪
เจอรัลด์ เจอรัลด์ไม่นะ
เล่นบ้าอะไรกัน? เอลีส ห๊ะ?
- ไปยืนมือยันกำแพง เดี๋ยวนี้ - ปล่อยลูกไปเถอะ
เงียบ ออเดรย์!
ลูกเห็นผีรึเปล่า?
เจอรัลด์ พอเถอะ
เห็นค่ะ
พ่อไม่อยากทำร้ายลูก
แค่ตอบว่าไม่เห็นแค่นั่นก็จบแล้ว
พ่อจะถามลูกอีกครั้ง
ลูกเห็นผีรึเปล่า?
ใช่ค่ะ หนูเห็น
มันอยู่ทั่วไปหมดในบ้านนี้
มีทุกซอกหลืบ
อย่าทำอะไรรุนแรงเถอะ ขอร้อง
ลูกยังเด็กอยู่นะ เจอรัลด์ ขอร้อง
ไม่ อย่านะ พ่อ
ไม่เอา ไม่
ไม่ๆ อย่า เอาฉันไปแทนเถอะ
- ช่วยด้วย - ขอร้อง ได้โปรดล่ะ เจอรัลด์ หยุดสักที!
- ได้โปรดเถอะ เธอเจอมาเยอะแล้ว - หยุด อย่า...
ขอร้อง อย่าทำ
อย่ามาสอนฉันเรื่องลงโทษ ฉันลงโทษคนเป็นอาชีพ
ได้โปรด!
ข้อร้อง หนูไม่เข้าไปในนั้น
ไม่ ไม่ ไม่
อย่าค่ะ พ่อ!
อย่านะพ่อ ขอร้อง หนูไม่อยากอยู่ในนั้น!
ไม่ หนูไม่อยากอยู่ในนั้น
ไม่พ่อ ไดโปรด ไม่อยู่ในนั้น!
พ่อ ปล่อยหนูออกไป! พ่อค่ะได้โปรด!
ทำตามกฎของพ่อ...
แล้วอยู่ในบ้านหลังนี้ รึอยากจะแหกกฎแล้วออกไปนอนข้างถนน
อย่าขังหนูในนี้พ่อ
พ่อหนูขอร้อง
พ่อกลับมาก่อน หนูไม่อยากอยู่ในนี้คนเดียว
พ่อขอร้อง!
กลัวความมืดงั้นเหรอ?
เสียงใครน่ะ? นั่นใคร?
ไม่ต้องกลัวนะ
ฉันทำให้สว่างได้
นั่นใครน่ะ?
ลงมานี่ทำไม?
พ่อฉันจับขังไว้ในนี้
พ่อทำกับเธอแบบนี้ไม่ถูกเลย
เปิดประตูนี้สิ
แล้วจะสว่างไสว
เอาเลย เปิดเลย
กุญแจประตูห้อยอยู่ด้านบนแหนะ
ไม่ต้องรีบ ฉันรอได้
มีเธอคนเดียวที่สามารถเปิดประตูได้
เธอทรงพลังยิ่งกว่าตัวเองนึก
อยากให้เธอมาช่วยเปิดประตูทุกบานเลย
♪
เอลีส
♪
เอลีส
ออเดรย์?
ออเดรย์
ออเดรย์!
ไม่นะ ไม่ ออเดรย์ ไม่
ไม่ ไม่ ไม่
ไม่นะ ออเดรย์!
หนูขอโทษ
ไม่!
แคลิฟอร์เนีย ปี 2010
มอบกุญแจให้ฉัน
อรุณสวัสดิ์
ฝันพวกนั้นกลับมาอีกแล้ว วาร์เรน
ไม่ยอมไปไหนซักที?
เอายังงี้มั้ย? กินมื้อเช้าบนที่นอน
อ้า..ก็ว่าแล้ว
แกแล้วนะ เจ้าวาร์เรน เราทั้งคู่
ผมแกะคลิปภาพ
จากใต้ถุนโบสถ์อาทิตย์ก่อน เรามองข้ามไปมีการเคลื่อนไหวในเฟรม
- ดูสิ - สำลีพันแผล
- สำลีเดินข้ามห้องไม่ได้ - มาดู..
สาเหตุที่ผมไม่นอนทั้งคืน
สว่าง
ถูกต้องเพื่อน ติดตั้งระบบสั่นด้วยเสียง
จากนี้ไม่ต้องหงุดหงิดกับสวิทช์ไฟแล้ว กว่าจะคลำเจอในความมืด...
แถมเจอแล้วยังต้องออกแรงนิ้วกดมันอีก
ใช่ โคตรเป็นปัญหามากเลย รู้ป่ะ
อย่าแดกดัน ไปทำงานไป ชีวิตจะมืดมนนะ
ขอไปทำงานภายใต้..แสงสว่าง
สว่าง?
สว่าง!
เสียงไม่ได้คีย์
สว่างธรรมชาติให้บรรยากาศดีกว่า ขอนำเสนอ..
ยินดีให้พวกเธอมาอยู่ด้วยที่นี่นะ
แต่..ขอล่ะ อะไรที่มันไม่เสียก็อย่าไปแก้มัน
ภาพผีสเปกตรัม
ครับ เธออยู่
เอลีส!
- เอลีสพูดค่ะ - หวัดดี ผมชื่อว่าเท็ด การ์ซา
ยินดีที่รู้จักคะ คุณการ์ซา
ครับ คือผมมีปัญหาบางอย่าง
มีเหตุประหลาดในบ้านผม คือว่า..
คุณรู้เรื่องพวกนี้ดี
ก็พอรู้บ้างค่ะ
ครับ ก็คือ..คุณจะพอมาดูให้ได้มั้ย?
เออคือผมต้อง..ต้องมีคนช่วยเรื่องแบบนี้
งั้น? ขอที่อยู่ได้มั้ยค่ะ
อยู่ที่ 414 ถนนแอปเปิ้ลทรี...
ไฟว์คีย์ส, นิวเม็กซิโก
อืม...
คุณการ์ซาคะ...
เออ..ฉันก็อยากช่วย แต่คงไม่สามารถจริงๆ
ต้องขอโทษจริงๆ
ไงก็..ขอคุณนะคะ ที่อุตสาห์นึกถึง
ขอโทษนะที่ไปปลุกมาจากที่นอน
ผู้ชายที่โทรมาติดต่องานวันนี้...
เขาบอกว่าเขาอยู่ในที่ๆ ฉันโตขึ้นมา
ไม่อยากเรียกมันว่าบ้านเพราะมัน..โหดร้าย
มันไม่สร้างความทรงจำ สร้างแต่แผลเป็นให้ฉัน
พรสวรรค์ของฉันที่พวกเธอตลึงพรึงเพ้อ
พ่อเฆี้ยนตีฉันให้มันหายไป
และ...
แม่ฉัน...
ก็ถูกฆ่าตายในบ้านนั้น
แม่ฉันถูกฆ่า..โดยสิ่งที่ฉันนำพามาสู่โลกเรา
ปีศาจตนนั้นมันต้องการใช้พลังของฉัน
ทำร้ายคนที่ฉันรักเพื่อเข้าถึงฉัน
เพราะงี้แหละ ถึงไม่อยากข้ามไปปรโลก
เพื่อช่วยควินน์
ฉันอุทิศทั้งชีวิตสู้กับสิ่ง..พวกนี้
เพราะไม่อาจจะลบลืม ภาพใบหน้าของแม่ตอนที่แม่ตายได้
ฉะนั้น...
ฉันต้องช่วยชายคนนี้
เพราะรู้..เขากำลังเผชิญกับอะไร
งั้นคืนนี้เราก็จัดของ พรุ่งนี้เช้าจะได้ออกเลย
ครั้งนี้ไม่ต้อง
เพราะว่างานนี้ฉันขอ..
ลุยเดียว
ต้องขอไปด้วยแล้วล่ะ ลงทุ่นไปกับรถตั้ง 700 เหรียญ
แถมบวกกับอีก 200 เป็นค่าเพ้นท์โลโก้
ขอต้อนรับสู่นิวเม็กซิโก
ขอต้อนรับสู่ไฟว์คีย์ส
ก่อนเข้าไปข้างใน..
ฉันเตรียมเสื้อผ้ามาให้พวกเธอด้วย
ก็..บางชิ้นเป็นของแจ็ค มันเลยสำคัญกับฉันมาก
เดาได้เลยว่าคุณเป็นใคร
ไม่ต้องเดาค่ะ ฉันเอลีส
- หวัดดีครับ - ส่วนนี้ สเปกส์กับทักเกอร์..
เป็นทีมงานค่ะ
เธอเป็นแม่หมอ
เราเป็นลูกหมอ
ยังไงนะ?
เธอเป็นแม่หมอ เราเป็นลูกหมอ
- โทษทีนะ คือผมไม่เข้าใจ - เอาเถอะ ช่างมัน
โทษที เข้ามาก่อนมั้ย? มา
เข้ามา ผมต้องเชิญสินะ เชิญเลยครับ
- หวัดดี - อืมมม
♪
คุณเก็บของเก่าเราไว้เยอะเลย
ยังอยู่ทุกชิ้น
ก็ของดีๆ ทั้งนั้น คุณก็รู้?
ไม่มีเหตุผลที่จะโละทิ้ง
มีเรื่องเล่า
เกี่ยวกับครอบครัวคุณ
แต่ผมไม่เชื่อเองที่ใครๆ ว่า...
บ้านหลังนี้ไม่ใช่อะไรที่น่าอยู่
สำหรับผมมันก็แค่บ้านหลักเล็กๆ น่ารัก
เลยช่างหัว "เรื่องที่คนเล่า" ตกลงซื้อ
ตอนนี้ เชื่อแล้วที่เขาเล่า
สัมผัสได้มั้งมั้ย?
บ้านนี้วิญญาณเยอะจนยากจะบอก ตนไหนดี ตนไหนร้าย
คุกที่อยู่ใกล้ๆ มีคนตายเยอะ
เหตุประหลาดเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่?
ก็ตั้งแต่ย้ายเข้ามา
แรกๆ มันก็แค่...
แหม่งๆ นิดๆ รู้มั้ย?
จากนั้นก็...
ลูกเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์
ลูกเป็นคนพิเศษ
จากนี้ไปเรารู้กันแค่สองคนนะ?
ไม่ ไม่!
โอเคมั้ย?
ใช่ค่ะ สบายดี
เหตุประหลาดที่คุณเจอ...
ส่วนใหญ่เกิดขึ้นตรงไหนเหรอ?
หลักๆ มีที่ห้องเดียว
ตอนนี้ ปิดล็อกไว้
ไม่ได้เปิดมา 3 เดือนแล้ว
ผมเก็บเอง
ขอแรงหน่อยสิ?
นั่นแหละ
อีกนิดนึ่ง
โทษนะ
ผมขอไม่เข้า
ตอนที่เจอแรกๆ...
เหมือนได้ยินเสียงคนเดินวนไปวนมา
มีเสียงพูดพึมพำกับตัวเอง
นึกว่าประสาทหลอนไปเอง แต่ต่อมา..
ก็มั่นใจว่าได้ยิน
ไม่ได้ประสาทหลอน
จนกระทั้งวันนึ่ง ผมเดินเข้าไปในห้อง...
แล้วก็ร้องตะโกนออกมาว่า..
"หยุดนะ"
"หยุดเดี๋ยวนี้"
"ขอร้องหยุดเถอะ"
ผมทุ้มเงินเก็บทั้งชีวิต ซื้อบ้านนี้
ฉะนั้นช่วยที
ช่วยผมด้วยเถอะ ขอร้อง
นี้งานเราอยู่แล้ว
ติดกล้องเอาไว้เราจะได้เห็นแบบเดียวกับเธอ แม้อยู่ในรถ
เราเรียกมัน "รถผีบ้านผีเรือน"
เอาเป็นว่าผมไปดูในรถดีกว่า
นี่จะอยู่ในห้องคนเดียวจริงๆ เหรอ?
การมาของฉันมักมีผลกระตุ้นให้เหล่าวิญญาณ ออกมาจากมุมมืดที่ซ่อนอยู่
งั้นคุณต้องใช้นี่
ขอบคุณนะ
กู๊ดไนท์
ได้ยินมั้ย? เอลีส
ได้ยิน..แต่เสียงดังไปมันกลบเสียงอื่น
รับทราบ งดคุย
เอาไป
- นี้อะไร? - แสงสว่าง
ขอบใจ
นึกว่าไม่เจอแล้วชาตินี้
แม่ให้นกหวีดกับน้องชายฉันไว้...
แล้วเขาก็ทำมันหาย ตอนอายุ 6 ขวบ
ปลอดภัยแล้ว
โอ้
อืม..
- หยุด - อะไร?
หันกลับ ทางซ้าย
- อะไร? - ไม่มีอะไร
นึกว่าเห็นเท้า
เท้าเหรอ?
เอลีส ใครไม่รู้อยู่ข้างหน้าคุณ
ดูเหมือนเป็นผู้หญิง
ฉันไม่เห็นอะไรเลย
เอลีส ระวังด้วย
ฉันไม่เห็นแบบที่เธอเห็น
คุณกำลังจะโดนตัวเขา
ระวังนะ
- ช่วยเธอ! - อ้า..!
เอลีส? เอลีส? เกิดอะไรขึ้น?
นกหวีด
มันเอานกหวีดไป
เข้าไปทำอะไรในนั้น?
นึกว่าคุณจะอยู่แต่ในห้องนอน
บางอย่างนำฉันลงไป
เป็นวิญญาณของผู้หญิง
ไม่รู้ว่าทำไมมันพูดว่า "ช่วยเธอ" แต่ว่าฉันเคยเห็นผีตนนี้มาก่อน...
ในบ้านหลังนี้แหละ
ตอนที่เห็นฉันอายุ 16
ได้ยินเสียงนั่นมั้ย?
เสียงอะไร?
มีคนอยู่ในห้องซักรีด
จะไปมีใครได้ยังไง?
พี่ได้ยิน
ขอไปดูก่อน
อย่า..ไม่เอา เอลีส
หวัดดี
ฉันอยู่ที่นี้กับน้อง ชื่อคริสเตียน
- ชื่อคุณล่ะ? - ไม่ต้องเลย
อย่ามาแกล้งปั้นเรื่อง
ออกมาตรงนี้ที น้องฉันไม่เชื่อคุณมีจริง
คริสเตียน!
ทำอะไร? ลูกพ่อ
มีคนในห้องซักรีด
ไม่เห็นมีใคร
เอาอีกแล้ว ใช่มั้ย?
จะมาทำโทษหนูไม่ได้ หนูไม่อยากมีเซนส์ไม่ได้อ้อนวอนจะมี
คงมีอย่างเดียว..
ที่แกอ้อนวอนมาตลอด เอลีส
คือ..วอนไม้เรียว
หนูจะไม่ยอมให้ทำร้ายอีกแล้ว
ขอล่ะ!
เอลีส
เอลีส!
เอลีส อย่าไปเลย!
ปล่อยมันไป ปล่อยมัน
จะได้ไปเรียนรู้ว่าโลกนี้ รับคนอย่างมันไม่ได้หรอก
ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่กลับมาที่นี้อีก
คืนนี้เราพอแค่นี้เถอะ
พรุ่งนี้ค่อยลุยกันต่อ
คริสเตียนกับฉันเคยมาร้านนี้กันประจำ
ฉันดูโอเคมั้ย?
ใช่ สวยเช้งเลย
เอาล่ะ
โอ้
โอ้ ขอโทษนะ คือฉัน..
พอดีพวกหนูหน้าเหมือนใครที่ฉันรู้จักดี
โอ้ จริงเหรอค่ะ?
ฉันเอลิส
เมลิซ่าค่ะ
อิโมเจน
- พี่น้องกันสินะ - ค่ะ ใช่เลย
ทักเกอร์
สเปกส์
ผมชื่อสเปกส์หรือสตีเว่น
แล้วแต่คุณจะเรียกเลย
เอลีสเป็นแม่หมอ เราเป็นลูกหมอ
คือยังไงค่ะ?
ช่างเถอะ
- ว่าแตว่ามาเที่ยวแถวนี้กันเหรอคะ? - ก็บอกยากอยู่
จริงๆ มันค่อนข้างเป็นความลับ
ประมาณเหตุผีหลอกวิญญาณหลอน บ้านเท็ด การ์ซา
รู้จักมั้ย? ไปทางถนนนี้แหละ อยู่ทางซ้ายถ้าหากสังเกตุ
ผีสางนางไม้และปอบ
คือจะบอกว่าเราเป็นนักล่าผี
ทั้ง 3 คนเลย
เหมือนตำรวจ
ทว่า..ผู้ร้ายไม่ใช่มนุษย์
ผมก็ฮานะ ฮาตลอดเลย
- ผมก็ชอบฮาเหมือนกัน อะไรเหรอ? - โอเค พอแล้วนะ
- ฉันบอกพวกเธอพอเถอะนะ - โอ้ งั้นเหรอ?
ฉันเคยอยู่เมืองนี้มาก่อน
เออ ยินดีด้วยคะที่ได้ย้าย
อืม..
เหมือนฉันทำตัวเองขายหน้า พวกเราดูตลก
ไม่ค่ะ ไม่เลย
เรายินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- เอิร์นนี่ เป็นไงมั้ง? - พ่อค่ะ ทางนี้คะ
- เป็นไง? - อากาศร้อนดีว่ามั้ย?
สวัสดี คริสเตียน
นี่แก่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
จะไม่พูดอะไรหน่อยเลยเหรอ?
ไม่มีอะไรจะพูดทั้งนั้น
เด็กๆ มา กลับกัน
- มาเร็ว - เราเพิ่งมาเองนะพ่อ
ฟังพี่ก่อนนะ
ยังไง พี่ก็ยังเป็นพี่ของเธอ และ..
ที่พูดมาจะมีความหมายก็เมื่อผมให้ความสำคัญ แต่ผมเลือกที่จะไม่ให้
ขอร้องล่ะ คริสเตียน
แค่ช่วยฟังที่พี่จะพูด สุดท้ายจะเป็นยังไงก็แล้วแต่
- เปล่า ไหนว่าพี่เห็นอนาคตไง - นี่พี่สาวพ่อจริงๆ เหรอคะ?
- ไม่จริง รีบลุกมาเลย - ใช่จริงจ่ะ ฉันเป็นพี่ของเขา
ฟังผมนะ ฟังให้ดีๆ
ตั้งแต่เรายังเป็นเด็กพี่ทำผมขวัญเสีย
เขย่าประสาท..ขู่ผมจนหวาดกลัวสารพัด
เรื่องปีศาจที่ออกมาจากประตูสีแดง
แล้ววันนึ่งพี่ก็ออกจากบ้านทิ้งกันไปเฉย
ทิ้งผม
ทิ้งผมไว้กับปีศาจตัวจริง นั่นคือ..พ่อ
คือ..ผมไม่ได้อาฆาต แต่อย่ามายุ่งกับพวกเรา เอลีส
พี่อย่ามายุ่ง
คริสเตียน
คริสเตียน!
ฉันสิ้นคิดแท้ๆ ที่กลับมานี้
ไม่ ไม่ใช่เลยนะ คุณมาช่วยผู้คน
อย่าลืมเหตุผลนี่สิ?
เอลีส
ต้องขอโทษด้วยคะ
บางทีพ่อก็ไม่มีเหตุผลอย่างนี้แหละ
ดูจากคนที่เลี้ยงเขามาก็เข้าใจแล้วว่าทำไม
พ่อไม่เคยเล่าเรื่องสมัยเป็นเด็กๆ เลยค่ะ
หนูไม่เคยเห็นรูปสักใบ
แล้วพ่อก็ไม่เคยพูดถึงป้าให้ฟังด้วย
ป้าทิ้งเขาไว้คนเดียว ทั้งที่ไม่ควรจะทำเลย
พ่อเป็นพ่อที่ประเสริฐมาก แบบว่า?
หนูรักพ่อมากๆ
ได้ยินอย่างนี้แล้วโล่งใจที่สุดเลย
อืม..
- ทักเกอร์? - คุยกันได้ครับ?
เราเอาภาพนิ่งที่เราปริ้นต์ มาด้วยมั้ย?
- ใช่ เอามาครับ - ช่วยเอามานี่ที
- มันถูกตัวเมียกิน ผมก็ไม่รู้ทำไม.. - ทักเกอร์?
- ทักเกอร์ มานี่ก่อน - อ้อใช่
เร็วเข้า
นี่ครับ
เอานี่ ฝากไปให้พ่อที..
บอกว่ารูปเพิ่งถ่ายเมื่อวาน ในห้องนอนเก่าตอนเด็ก
โอ้ ป้าว่าเขาต้องเซอร์ไพรส์มากที่ได้เห็น
ดีใจจังที่ได้เจอป้า
โอเค
โหลเทสต์ 1, 2
ทางนั้นได้ยินมั้ย?
ไม่
เห็นรูปวาดนี้แล้วเมื่อคืน
แต่ว่าไม่ได้เอ๊ะใจอะไร
จนได้ยินที่คริสเตียนพูดว่าตอนสมัยเด็ก..
ฉันได้เห็นประตูสีแดง
แล้ววิญญาณร้ายที่ฆ่าแม่ ก็ออกมาจากมัน
แล้วไงประตูแดงก็คือประตูแดง ใครๆ ก็เห็นได้
มันไม่ใช่ประตูธรรมดาแต่เป็นประตูมิติ
ตอนที่ฉันข้ามไปปรโลก เพื่อตามหาควินน์ เบรนเนอร์?
ฉันก็เจอประตูสีแดง
ซึ่งฉันต้องผ่านมันเข้าไป มันนำพาฉันเข้าสู่ปรโลก
ถ้าใครนิยายของมันได้..
ไม่แน่อาจจะยุติปรากฎการณ์ในบ้านหลังนี้ได้
ลองไมค์หูทิพย์
เมื่อคืนเราสื่อสารกัน
ตอนนี้คุณอยู่มั้ย? ได้ยินฉันรึเปล่า?
คุณฉกเอาของๆ ฉันไป
ทำไม?
แล้วทำไมพูดว่า "ช่วยเธอ"?
แล้วช่วยใคร?
ทางนี้
โอ้
นั่นคุณเหรอ?
เป่า 1 ครั้ง ถ้าใช่ 2 ครั้งถ้าไม่ใช่
คุณคือผู้หญิงที่ฉันเห็นเมื่อคืนเหรอ?
ในบ้านนี้มีดวงวิญญาณไหนรึเปล่าที่..
มุ่งร้ายต่อเท็ด การ์ซา?
วิญญาณคุณใช่มั้ย?
คุณมีอะไรที่อยากให้ฉันดูใช่มั้ย?
แล้วสิ่งที่อยากให้ดู..
อยู่หลังฝนังนี้เหรอ?
กุญแจ
หยุด อย่าขยับ หยุดนะ
เปิด
แล้วก็เปิด
เดี๋ยว
ขอบใจนะ
อะไรเหรอ? ที่อยากให้ฉันดู
- ช่วยเธอสิ! - อ้า!
ช่วยฉันด้วย
ไม่ใช่ผีนี่
โอ้ คุณพระ
โอ้ คุณเจ้า
ฉันจะตัดโซ่ให้
อย่าได้บังอาจ
ถอย
ออกห่างจากเธอ!
ขอให้มาช่วยกำจัดภูตผีในบ้าน
ช่วยไล่มันไปให้พ้น!
ให้มาช่วย!
แล้วทำไมเสือกลงมาตรงนี้?
- ทำไม?! - ก็ผีนี่แหละที่นำเราลงมา
มันอยู่ในหัวฉัน
มันสั่งให้ฉันทำ
เสียงเพื่อนแกเหรอ?
นั่นเสียงเพื่อนแกนี่
นายเหรอ? สเปกส์
สเปกส์!
อะไรว่ะเนี่ย?
เธอมีชื่อว่ามาร่า เจนนิ่งส์
เป็นพยาบาลอยู่ในเมืองที่ห่างจากนี้ไปประมาณ 10 ไมล์
หายตัวไปประมาณ 4 เดือนได้แล้ว
ค่อยๆ เดิน
- อยู่ต่อ 2-3 วันได้มั้ย? - ได้คะ เดี๋ยวอยู่ให้?
ผมต้องสอบปากคำพวกคุณ
ในโลกมีปีศาจตัวเป็นๆ อยู่มากมายมหาศาล
เธอกำจัดมันไปหนึ่ง
ขอบคุณ เอลีส
เขตงานตำรวจห้ามเข้า
นี่พ่อจะบ้าเหรอ!
นี่เป็นสิ่งที่พ่อต้องทำ
ต้องหาให้เจอ
มันเป็นนกหวีดสีเงินอันเล็กๆ
คือฉันจัดการสิ่งในโลกวิญญาณ..
ซึ่งพวกวิญญาณดลบันดานให้คน ทำชั่วได้ในโลกที่เป็นจริง
หลายคนที่เจอปัญหานี้เขามาให้ฉันช่วย
มันแปลกสำหรับคุณ
สำหรับฉันมันคืออาชีพ
แต่รายนี้ไม่เหมือนรายอื่น
บ้านที่ผีสิงเป็นบ้านเก่าฉัน
ไม่อยู่ในนี้
- เฮ้ ขอไปดูพ่อก่อนนะ - อื้ม
การ์ซาเชิญคุณไปทำไม..
ทั้งทีรู้ว่าเสี่ยงที่คุณจะไปเจอมาร่า?
โดนวิญญาณหลอน ชีวิตขวัญหนีดีฝ่อ
ความกลัวภูตผีปีศาจ
อาจมากกว่า..ความกลัวที่จะถูกจับ
หรืออาจจงใจให้ถูกจับ
อะไร? ร้องหาอะไร?
ฉันขอโทษนะคะ
ตะกี้ ฉันหลอนไปเอง
คงช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
คุณมีอะไรถามอีกมั้ย?
ไม่แล้ว
ขอบคุณค่ะ
เมลิซ่า
พ่อ
ข้างล่างลูก พ่อเจอนกหวีดแล้ว
พ่อ
ชูว์...
- พี่มาทำอะไร? - หาลูกสาวไม่เจอ ใช่มั้ยล่ะ?
เมลิซ่าเป็นอะไร? เธออยู่ไหน?
- เราหาดูทุกที่แล้ว - ยังไม่ทุกที่หรอก
โอ้ พระเจ้า ไม่นะ
อิโมเจน เรียกรถพยาบาล
เร็ว!
คุณรู้ได้ไง เธออยู่ตรงไหน?
เกิดอะไรกับเธอกันแน่?
ในบ้านหลังนี้มีปีศาจร้ายอยู่
ป้าปล่อยให้มันหลุดเข้ามาโลกนี้
มันคงดลใจให้เท็ด การ์ซาทำชั่ว
ตอนนี้มันจับวิญญาณน้องเธอไป ซึ่งป้าจะตามหาให้เจอ
แล้วจะจบเรื่องทุกอย่างคืนนี้
หนูก็เห็นผีเหมือนกัน
สมัยยังเด็กๆ
หนูนอนหลับแล้ว ลอยออกไปนอกห้อง
ไปไกลถึงบ้านยายแก่ที่อยู่แถวบ้าน
ยายแก่บอก ยายกำลังจะจากโลกนี้ไปสู่โลกหน้า
พ่อมาบอก ยายแก่ตายก่อนคืนหน้านั้น
หนูตอบว่าหนูรู้แล้ว
- พอได้ยินพ่อก็หน้าเสีย - อิโมเจน ไปกัน
มาเร็ว ลูก
ไม่หนู..หนูจะอยู่
เชื่อมั่นในตัวหนู โอเค?
มาเถอะหนุ่มๆ เตรียมข้าวของกัน เข้าในบ้านแล้วเริ่มกันเลย
โธ่เว้ย..
ฉันต้องเรียกความสนใจ จากวิญญาณทุกดวงในบ้านนี้
ซึ่งต้องใช้ของรักของสำคัญของการ์ซา
สเปกส์ ขึ้นไปชั้นบน
มีไบเบิลเล่มนึ่งดูเหมือนเขาจะรักมาก
เป็นเล่มสีแดงฉบับเวอร์ชั่นคิง เจมส์ หามาให้ได้
- พาอิโมเจนไปด้วย - โอเค
- ดูแลอย่าให้คลาดสายตา - แน่นอน
ทักเกอร์กับฉันจะลงไปหลุมหลบภัยใต้ดิน
ผมได้ลงห้องผีสิง มันได้ไปอ่านไบเบิลกับสาวสวยที่สุดในโลก?
ไม่ยุติธรรมซะเลย
มีแต่เธอที่ฉันไว้ใจให้ลงไปด้วย
ไม่ต้องแจกยาเสน่ห์เลยเจ๊
พวกคุณนึกยังไงถึงแต่งซะเต็มยศล่ะ?
ไอเดียเอลีสน่ะ เธอจัดมาให้
ที่จริงปกติ ผมแต่งชิลล์ๆ กว่านี้เยอะ
นี่มันพิลึก
- อะไร? - อู้ว์...
วินเทจแท้ ขายได้แพงมากเลย
เพื่อนเล่นเหรอ? รีบหาไบเบิลเลยนะ
ก็แค่บอก
- แบบว่างานอดิเรก - ฉันก็แค่บอก
มีแต่งานไม่ได้ ต้องหาความสุขบ้าง ไปเที่ยว นัดหนุ่ม
มันก็ต้องมีบ้าง
ตรงนี้มีบางอย่าง
ฉันสัมผัสได้
เธออยากให้ฉันได้มันไว้ในมือ
โอ้ น่าจะเปิดได้
- หลบเลยเจ๊ - อ๋อได้
นอนได้แล้ว
ฉันจำชุดนี้ได้
- ดื่มนี่จะทำให้หลับสบาย ชูว์... - ขอล่ะ อย่าบังคับให้ดื่มอีกเลย
ได้โปรดปล่อยฉันไป ขอร้องล่ะ
ดื่มเข้าไป
ได้โปรดปล่อยฉันไป
ฉันสัญญาจะไม่บอกใคร
ได้โปรดปล่อยฉัน..
ได้ยินเสียงมั้ย?
เสียงอะไร?
- น้องฉันไม่เชื่อคุณมีจริง - คริสเตียน!
มีคนในห้องซักรีด
ไม่เห็นมีใคร
จะมาทำโทษหนูไม่ได้ หนูไมได้อยากมีเซนส์..
ลาก่อน แอนนา
ตอนนั่นไม่ใช่ผี
พ่อฉันทำเรื่องชั่วร้ายแบบเดียวกับการ์ซาเลย
ผู้หญิงที่เห็นในบ้านเมื่อหลายสิบปีก่อน
ตอนนั้นเธอมีชีวิต
ฉันควรได้ช่วยเธอ
กลับทำให้ถูกฆ่า
ถอดพัดลมออก
โอเค
เธอตายเป็นความผิดฉัน
ฉันต้องปลดปล่อยเธอจากจุดที่เธออยู่
เธอติดอยู่ในความมืด
หลงทาง
ฉันจะเข้าไปนะ
ถอยไปก่อน
เชิญได้เลย
สบายมาก
ขอโทษนะ แอนนา
ไม่ได้ช่วยเธอ
โอ้ คุณพระคุณเจ้า
คุณจะไปไหนเนี่ย?
เอลีส
ไม่ได้มีแต่เธอ แอนนา
- ออเดรย์! - เอลีส?
ออเดรย์
เอลีส
นี่ที่ไหน?
นี่เป็นสถานที่พิเศษ
ที่ๆ เหล่าวิญญาณมา
คุณเป็นใคร?
ฉันเป็นมิตร
หนูไม่อยากอยู่นี่
หนูไม่อยากอยู่ที่ๆ วิญญาณมา
เอลีส..
ไม่ว่าพ่อหนูจะปรามยังไง
อย่าได้ละทิ้งการมีจิตสัมผัส
อย่าได้กลัวการมีพลังพิเศษ
ที่พ่อด่าไม่ใช่เพราะโกรธหนูจริงๆ
แต่พ่อกลัว..
ไอ้ตัวที่มีกุญแจ
เขาเป็นผู้ควบคุมทั้งหมด
และเป็นผู้ที่เปิดประตูได้ทุกบาน
- เขาเปิดประตูสีแดงทุกบานเหรอ? - ใช่
ไอ้มือกุญแจบอกว่า หนูมีพลังมากกว่าที่หนูนึก
บอกว่าจะให้หนูช่วยเปิดประตูทุกบาน
บอกว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้หนูไปช่วย
ตอนนี้เขายืนอยู่ข้างหลังคุณ
อย่า!
ออกไปจากนี้ซะ!
เอลีส ตื่นมา
เอลีส!
สเปกส์!
มาช่วยที!
นี่ ตรงนี่ ระวังหัวชน
- เธออยู่ปรโลก - ต้องมีคนข้ามไปช่วยเธอ
ใช่ แต่ใครล่ะ? ฉันไปไม่เป็น แกเป็นเหรอ?
- ก็ไม่ได้บอกว่า... - ฉันไปได้
ฉันไปช่วยได้
ที่จริงผมก็ไม่เคยสะกดจิตใครจริงๆ มาก่อน
ก็ไม่เคยโดนสะกดเหมือนกัน
ดีเลย จะได้ไม่รู้ว่าผมทำผิด?
โอเค เออ...
แบบฝึกหัดมันค่อนข้าง... เดี๋ยวผม...เอานิ้วไว้ตรงแสง
อี.ที. เฮ๊ะ!
อิโมเจน
เจ๋งดีนะ
- แค่มองตรงนี้ - อืม
แล้วก็ตั้งสมาธิที่มั่น ผ่อนคลาย
จินตนาการว่าร่างกายคุณเป็นน้ำ คุณอยู่ในมหาสมุทร
ไม่สมเหตุสมผลเลย
- อะไรนะ? - มีร่างเป็นน้ำ...
อยู่ในมหาสมุทรแปลว่าเธอเป็นมหาสมุทร
รึว่านายจะมาทำล่ะ?
- ขอบใจ - ผมอยู่ข้างๆ นะ
- อย่าแตะตัวเป้าหมาย - ฉันเปล่านะ
ถอยออกไป
หลับตาลง
หูฟังเสียงติ๊กต๊อก
สมาธิที่เสียง
ผมจะนับถอยหลังจาก 5
เมื่อเวลานับถึง 1 เธอจะตกอยู่ในภวังค์
5, 4...
3, 2, 1
พยักหน้าหากเธอได้ยิน
เมื่อบอกว่าให้ "ลืมตา" เธอจงลืมตา...
และพบว่าเธออยู่ในปรโลก
ลืมตา
ฉันอยากไปที่นั่น
ฉันมาช่วย
ประตูสีแดง
ประตูสีแดงที่เอลีสพูดถึงไง
ถึงแล้วที่นี้แหละ
ฉันเข้าไปไม่ได้
ถ้าหากเขาเจอฉันอีก เขาก็..
เขาก็จะจับฉันไว้
เชื่อฉัน ในนั่นมีสิ่งที่เธอตามหา
ฉันยอมแล้ว!
หุบปาก!
นั่นแหละ!
เอลีส?
กุญแจหายไปแล้ว
แกจะต้องได้รับมันอีกครั้ง!
เธอเคยคิดเรื่อง...
คนที่นั่งเก้าอี้ไฟฟ้ามั้งมั้ย?
ก็มีบ้าง
สงสัยมั้ยว่าเขาไปไหน?
หันกลับมาสิ
ระวังให้ดี!
♪
คงมีอย่างเดียวที่แกอ้อนวอนมาตลอด เอลีส
คือ..วอนไม้เรียว
ไม่! อย่านะพ่อ!
พวกมันอยู่ทั่วไปหมดในบ้านนี้
มีทุกซอกหลืบ
ให้มันได้เรียนรู้ว่าในโลกนี้ ไม่มีใครรับคนอย่างมันได้หรอก
หยุดคะพ่อ หยุด อ้า!
- อย่านะพ่อ ขอร้อง - ได้โปรด หยุดเถอะ ไม่
- หยุดนะ - ไม่ อย่า
ไม่นะ พ่อ!
คนไม่น้อยที่กลัวคนที่พิเศษ
พ่อของลูกก็หนึ่งในนั้น
หนูจะไม่ยอมให้ทำร้ายอีกแล้ว
ลูกเห็นผีรึเปล่า?
แค่ตอบว่าไม่เห็นแค่นั้นก็จบแล้ว
จะมาทำโทษหนูไม่ได้
หนูไม่ได้อยากมีเซนส์ ไม่ได้อ้อนวอนจะมี
แกฆ่าแม่ตัวเอง
เอลีส
เอลีส!
มันอยู่ในหัวฉัน มันสั่งให้ฉันทำ
พ่อฉันทำเรื่องชั่วร้าย แบบเดียวกันกับการ์ซา
ที่แท้พ่อฉันก็แค่หุ่นที่แกเชิด
ฉันจะไม่หล่อเลี้ยงแก ด้วยความเกลียดอีกต่อไป เจ้าปีศาจ
เตรียมหิวโหยตายได้เลย!
เอลีส!
- ไม่! - อ้า!
ปล่อยเธอไปนะ! ถ้าแกอยากได้วิญญาณใคร เอาฉันไป
ปล่อยหลานฉันไปเถอะ
เห็นรึยัง?
นังหนู? ลูกพ่อ?
พยาบาล! เข้ามาช่วยที!
เมลิซ่า!
ไม่เป็นไร ปั้มหัวใจ
1, 2, 3, 4
พ่อขอโทษ
ไม่! ไม่!
ไม่!
เอลีส!
อย่ายุ่งกับลูกสาวฉัน
ไม่ ไม่นะ ไม่
เอลีส!
เธอบาดเจ็บ
รีบกลับเข้าร่างเธอ เร็ว!
ลูกพ่อ
โอ้พ่อค่ะ
ป้าเอลีส เธอช่วยหนูไว้
ไม่รู้จะพูดยังไง
แม่เข้าใจลูกดีจ่ะ
ช่วยผู้คนต่อไป
กลับกันเถอะ
อิโมเจน ตื่น!
โอเคมั้ย?
ใช่ คิดว่าโอเคนะ
ถึงหนังจะเหี้ยวแต่ก็เหนียวนะ ไปโรงพยาบาล
ขอให้พยาบาลไปห้อง ICU ด่วน
- ว่าไงลูกพ่อ - ไงค่ะ
ไฮ
โอเคแล้ว
โอ้ คุณพระแท้
ไฮ
เหมือนนี่จะเป็นของเธอนะ
ถูกของเธอ คริสเตียน
พี่โดนสาบ
พวกปีศาจตามพี่ไปทุกที่
แต่พี่จะไม่ให้สิ่งที่พวกมันต้องการอีกต่อไป แม้เสี้ยววินาที
ความเจ็บปวดหวาดกลัวหล่อเลี้ยงมัน
งั้นก็ผมนี่แหละที่หล่อเลี้ยงมัน
ตัดพี่จากชีวิตหลายสิบปี
อภัยให้ผมนะ?
พี่สิที่ไม่ควรทิ้งเธอ
ขอบคุณนะ
- ได้เลย - โอ้..
เมลิซ่า...
อันนี่กินมั้ย?
ยกให้เลย
รู้มั้ย? ฉันเชื่อมาตลอดว่าตัวเองน่ะกลัวตาย
แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไม่ใช่
จริงๆ แล้วคือฉันกลัวตาย
โดยที่ไม่มีครอบครัวที่อบอุ่นอยู่ด้วย
ตอนนี้มีแล้ว
เวรกรรม!
บอกแล้วว่าอย่าจอดตรงนี้
- บอกก็บอกแล้ว - พูดไม่ฟังเพื่อน
มันได้สาว แต่ผมได้ใบสั่ง
ขอจองนั่งหน้านะ
ดี จะได้กลับมานี่อีก เคลียร์เรื่องใบสั่ง
ดัลตั้น
วันนี้น่ากลัวมาก ฉันกลัวทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม
ไม่หรอก
ผมสัญญา
แค่ให้เวลาหน่อย
โอ้ ดัลตั้น
ฮัลโหล
ขอโทษนะคะที่โทรมาซะดึก ฉันชื่อลอร์เรนค่ะ
คุณเคยมาช่วยครอบครัวฉันนานมาแล้ว ตั้งแต่ลูกชายของฉันยังเด็ก
ตอนนี้เกิดเหตุแบบเดียวกัน กับหลานชายฉัน
ดัลตั้น
รู้ชื่อเขาได้ยังไงค่ะ?
นี่อาชีพของฉัน
บอกจอชฉันจะไปถึงแต่เช้า
ขอบคุณคะ
- ราตรัสวัสดิ์ - เช่นกันคะ
แปลโดย angelsiam 01/05/2018