Ο γερο-Μάρλεϋ ήταν νεκρός σαν κούτσουρο.
Αυτό πρέπει να 'ναι ξεκάθαρο...
...αλλιώς τίποτα υπέροχο δεν θα βγει από την ιστορία που θα διηγηθώ.
Ευχαριστώ, κύριε.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Πουρνάρι! Αγοράστε πουρνάρι για τα Χριστούγεννα!
Πριν από εφτά χρόνια από σήμερα...
Τι είπες;
Ο κύριος Μάρλεϋ πέθανε. Πριν από εφτά χρόνια από σήμερα.
Θα ήταν μεγάλη απαίτηση να σας ζητήσω...
...να επιστρέψετε στην δουλειά σας για την οποία σας πληρώνω πλουσιοπάροχα;
Κύριε Κράτσιτ!
Η φωτιά κοντεύει να σβήσει, κύριε Σκρουτζ.
Ελάτε εδώ, κύριε Κράτσιτ.
- Τι είναι αυτό; - Πουκάμισο.
- Κι αυτό; - Γιλέκο.
- Κι αυτό; - Παλτό.
Αυτά είναι ενδύματα.
Τα ενδύματα εφευρέθηκαν για προστασία από το κρύο.
Μετά την αγορά τους, χρησιμοποιούνται επ' άπειρον...
...για το σκοπό τον οποίο φτιάχτηκαν.
Τα κάρβουνα καίγονται.
Τα κάρβουνα είναι προσωρινά και κοστίζουν.
Δεν θα κάψουμε κι άλλα κάρβουνα σ' αυτό το γραφείο σήμερα.
- Έγινα σαφής, κ. Κράτσιτ; - Μάλιστα, κύριε.
Γύρνα στην δουλειά σου πριν αναγκαστώ να συμπεράνω...
...ότι οι υπηρεσίες σου είναι περιττές.
Ναι, κύριε.
- Καλά Χριστούγεννα, Μπομπ Κράτσιτ. - Παρομοίως , κύριε Φρεντ.
Καλά Χριστούγεννα, θείε.
Είπα, καλά Χριστούγεννα, θείε.
Σαχλαμάρες!
Τα Χριστούγεννα είναι σαχλαμάρες, θείε;
- Φυσικά δεν το εννοείτε. - Το εννοώ.
Τι είναι τα Χριστούγεννα...
...πέρα από εποχή για ψώνια...
...για τα οποία δεν έχεις ανάγκη ούτε χρήμα;
Εποχή που γίνεσαι ένα χρόνο πιο μεγάλος και καθόλου πιο πλούσιος.
Αν περνούσε το δικό μου...
...κάθε ηλίθιος που λέει "Καλά Χριστούγεννα"...
...θα έπρεπε να βράζει στην ίδια του την πουτίγκα...
...και να θαφτεί μ' ένα παλούκι από πουρνάρι στην καρδιά του.
Ελάτε τώρα, θείε.
Γιόρτασε τα Χριστούγεννα όπως θέλεις κι άσε μ' εμένα να τα γιορτάσω με τον δικό μου τρόπο.
Να τα γιορτάσετε...; Μα δεν τα γιορτάζετε ποτέ.
Άσε με ήσυχο, λοιπόν!
Και τι κερδίζεις; Τι έχεις κερδίσει;
Υπάρχουν πολλά πράγματα από τα οποία ίσως έχω αποκομίσει καλό...
...και άλλα που δεν έχω καθόλου κέρδος. Μεταξύ αυτών, είναι τα Χριστούγεννα.
Αλλά ανέκαθεν θεωρούσα τα Χριστούγεννα ως μια καλή εποχή...
...αγαθότητας, συγχώρεσης, φιλανθρωπίας...
...όπου άντρες και γυναίκες βλέπουν τη μοναδική τους συγκατάθεση...
...για ν' ανοίξουν τις κλειστές καρδιές τους απλόχερα στους συνανθρώπους τους.
Αν και δεν κέρδισα ποτέ ούτε δεκάρα απ' τα Χριστούγεννα...
...πιστεύω, όντως, ότι μου έχουν κάνει καλό.
Και λέω, ο Θεός να τα ευλογεί.
Μην βγάλεις άχνα.
Θα γιορτάσεις τα Χριστούγεννα χάνοντας τη δουλειά σου.
Είσαι σπουδαίος ομιλητής. Αναρωτιέμαι πώς και δεν πήγες στην Βουλή.
Σας παρακαλώ, μην θυμώνετε, θείε. Ελάτε να δειπνήσουμε μαζί αύριο.
Να δειπνήσουμε; Προτιμώ να πάω στην Κόλαση.
Θα ήταν μεγάλη χαρά για μένα και την γυναίκα μου.
Ναι, η γυναίκα σου.
Μου είπαν πως δεν είχε μεγάλη προίκα. Φτωχή κοπέλα.
Την αγαπώ...
...και μ' αγαπάει.
Αγάπη...
Καλό απόγευμα, ανιψιέ.
Δε θέλω τίποτα από σένα.
Δε σου ζητάω τίποτα.
- Γιατί δε μπορούμε να είμαστε φίλοι; - Με χασομεράς.
Λυπάμαι που σας βρίσκω τόσο ανένδοτο.
Ποτέ δεν είχαμε διαπληκτιστεί, μέχρι στιγμής, απ' όσο ξέρω.
Και γι' αυτό, θα κρατήσω την καλή μου διάθεση και θα σας ευχηθώ "Καλά Χριστούγεννα.
- Αντίο. - Κι ευτυχισμένο το νέο έτος.
- Τι κάνει η θαυμάσια οικογένειά σου; - Καλά. Όλοι καλά, κύριε.
- Θα τους δώσεις τις καλύτερες ευχές μου; - Ναι, φυσικά.
- Αντίο, Κράτσιτ. - Αντίο,, κύριε.
Και καλά Χριστούγεννα.
Ηλίθιε...
Με καθυστέρησε για το Μπούσνελ.
Πάω στο Χρηματιστήριο.
- Μην κλείσεις ούτε λεπτό νωρίτερα. - Όχι, κύριε.
Αύριο θα θέλεις άδεια υποθέτω, έτσι;
- Αν βολεύει, κύριε. - Δεν βολεύει.
Και είναι άδικο.
Αν έκανα κράτηση μισή κορώνα από το μισθό σου γι' αυτό...
...θα νόμιζες πως σε αδικώ. Εσύ, όμως, δε νομίζεις πως με αδικείς...
...όταν σου πληρώνω μεροκάματο χωρίς να δουλέψεις;
Μια φορά τον χρόνο είναι Χριστούγεννα.
Κακή δικαιολογία για να ληστεύεις το πορτοφόλι κάποιου κάθε 25 Δεκεμβρίου.
Αλλά είναι αναγκαστικό, υποθέτω.
- Να έρθεις νωρίτερα μεθαύριο. - Μάλιστα, κύριε.
- Φρόντισε. - Μάλιστα, κύριε.
- Καλά Χριστούγεννα και σε σας, κ. Σκρουτζ. - Σαχλαμάρες!
Καλά Χριστούγεννα, κύριε Σκρουτζ.
Μη ζητιανεύεις εδώ, μικρέ.
Δε ζητιανεύω, κύριε. Είμαι ο Τιμ. Ο Τιμ Κράτσιτ.
Περιμένω τον πατέρα μου.
Ο Tιμ Κράτσιτ, ε; Καλά τότε, θα περιμένεις πολύ, εντάξει;
- Ευχαριστώ, κύριε. - Σαχλαμάρες.
Αδειάστε μου την γωνιά. Φύγετε απ' τη μέση! Να περάσω!
Καλά Χριστούγεννα, κύριε.
Στις 18 Ιανουαρίου. Στις 18 Ιανουαρίου.
Η ελεύθερη αγορά. Ελεύθερη αγορά; Αγοράστε εδώ. Αγοράστε.
- Φοβηθήκαμε πως δεν θα ερχόσουν. - Κοντεύει να κλείσει, κύριε.
- Ήρθα. -Εγώ τους το είπα.
- Το ήξερα πως θ' άλλαζες γνώμη. - Σωστά. Άλλαξα γνώμη.
- Άρα, θα δεχτείτε την προσφορά μας; - Η τιμή έχει ανέβει.
Έχει ανέβει; Δεν είναι δυνατόν!
Αν θέλετε το καλαμπόκι μου, θα πρέπει να δεχτείτε την προσφορά μου.
Συν 5% για την καθυστέρηση.
Θα μείνεις με μια αποθήκη γεμάτη καλαμπόκι!
- Αυτό είναι δική μου δουλειά. - Αν πληρώσουμε όσα ζητάς...
...το ψωμί θα γίνει πιο ακριβό. Οι φτωχοί θα υποφέρουν.
- Αγοράστε καλαμπόκι από αλλού. - Μισό λεπτό, Σκρουτζ.
Θα πάρουμε το καλαμπόκι σου στην χθεσινή τιμή.
Πολύ αργά. Αύριο θ' ανεβεί ακόμα πέντε τοις εκατό.
Δεν είναι δίκαιο!
Όχι. Αλλά είναι επιχείρηση.
Σας δίνω ένα λεπτό για ν' αποφασίσετε.
Εντάξει, Σκρουτζ. Σύμφωνοι.
Πολύ ωραία, κύριοι.
Τώρα φροντίστε ώστε το αντίτιμο της συναλλαγής μας...
...να κατατεθεί στον υπάλληλό μου.
Δεν παραδίδω το εμπόρευμα πριν πάρω το μετρητό στο χέρι. Καλή σας ημέρα.
- Ο κύριος Σκρουτζ, υποθέτω; - Πράγματι, κύριε.
- Δε μας γνωρίζετε. - Ούτε επιθυμώ.
Λέγομαι Πουλ, αυτός είναι ο κύριος Χάκινγκ.
-Έξοχα. Αφήστε με να περάσω. - Να σας εξηγήσω.
Αυτήν την εορταστική εποχή, θα ήταν ευχάριστο...
...αν εμείς οι εύποροι κάναμε κάποια προσφορά...
...για τους φτωχούς και άπορους που υποφέρουν σε μεγάλο βαθμό.
Μου ζητάτε χρήματα;
Χιλιάδες άνθρωποι στερούνται τα στοιχειώδη...
...ακόμα και τις πιο κοινές ανέσεις.
- Δεν υπάρχουν φυλακές; - Άφθονες.
- Λειτουργούν τα άσυλα αστέγων; - Μακάρι να μπορούσα να πω όχι.
Τα ιδρύματα, τα πτωχοκομεία...
- ...είναι σε πλήρη λειτουργία; - Και γεμάτα, κύριε.
Από τα λόγια σας, φοβήθηκα...
...ότι κάτι τα είχε κλείσει ξαφνικά.
Ελάχιστοι από εμάς καταβάλλουν κάθε φιλότιμη προσπάθεια να συγκεντρώσουν χρήματα...
...για ν' αγοράσουν φαγητό, ποτό και ζεστασιά για τους άπορους.
- Τι θα γράψουμε για σας, κύριε; - Τίποτα.
- Επιθυμείτε να παραμείνετε ανώνυμος; - Επιθυμώ να μ' αφήσετε ήσυχο.
Αφού ρωτήσατε τι επιθυμώ, σας απάντησα.
Δε νιώθω χαρούμενος τα Χριστούγεννα...
...ούτε έχω χρήματα για να χαροποιώ τους τεμπέληδες.
Με τους φόρους μου συντηρούνται τα δημόσια ιδρύματα.
Και κοστίζουν αρκετά.
Όσοι δεν έχουν λεφτά, ας πάνε εκεί.
Πολλοί δε μπορούν να πάνε. Κι αρκετοί, προτιμούν να πεθάνουν.
Αν προτιμούν να πεθάνουν, ας πεθάνουν...
...για να μειωθεί ο υπερπληθυσμός.
- Δεν τα λέτε σοβαρά αυτά. - Με όλη μου την καρδιά.
Τώρα, κάντε την δουλειά σας κι αφήστε με...
...να κάνω την δική μου. Καλή σας ημέρα.
Πατέρα!
Τιμ...
...θα έχεις ξυλιάσει!
Καλά είμαι τώρα.
Μπορούμε να περάσουμε να δούμε τα παιδιά που παίζουν με το χιόνι ενώ πάμε σπίτι;
Φυσικά και μπορούμε.
Τιμ, έχω όλη τη μέρα ελεύθερη αύριο.
Θα 'μαστε μαζί, όλη η οικογένεια, όλη τη μέρα!
Ζήτω τα Χριστούγεννα, η καλύτερη μέρα του χρόνου!
- Κοίτα. - Διασκεδάζουν, πατέρα.
Πιάσ' την!
Κι εσύ θα είσαι εκεί μια μέρα και θα παίζεις με τ' άλλα παιδιά.
Είμαι σίγουρος.
Κάθε μέρα νιώθω όλο και πιο δυνατός.
Πάμε σπίτι τώρα. Θα περιμένει η μητέρα σου.
Ναι. Είναι ώρα να πάμε σπίτι.
Σκρουτζ...
Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Ποιος με φωνάζει;
Φώναξε κανείς τ΄ όνομά μου;
Σκρουτζ...
Σκρουτζ.
Μάρλεϋ...;
Σκρουτζ.
Σαχλαμάρες!
Είναι σαχλαμάρες! Δεν το πιστεύω!
Τι θέλεις από μένα;
Πολλά.
- Ποιος είσαι; - Ρώτα με ποιος ήμουν.
Απαιτητικός είσαι για φάντασμα. Ποιος ήσουν, λοιπόν;
Στη ζωή, ήμουν ο συνέταιρός σου, ο Τζέικομπ Μάρλεϋ.
- Μπορείς να καθήσεις; - Μπορώ.
Κάτσε, λοιπόν.
Δε με πιστεύεις.
Όχι.
Τι αποδείξεις θα χρειαζόσουν από την δική μου πραγματικότητα...
- ...εκτός απ' τις αισθήσεις σου; - Δεν ξέρω.
Γιατί αμφισβητείς τις αισθήσεις σου;
Επειδή εύκολα επηρεάζονται. Ακόμα κι από μια δυσπεψία.
Μπορεί να φταίει λίγο χαλασμένο κρέας, λίγη μουστάρδα...
...ή ένα κομμάτι μισοψημμένης πατάτας.
Περισσότερο σάλτσα κρέατος παρά τάφος μου μυρίζει, ότι κι αν είσαι. Απατεώνα!
Έλεος.
Φρικτό όραμα, γιατί με βασανίζεις;
Πιστεύεις σε μένα ή όχι, υλιστή;
Πιστεύω! Πρέπει!
Αλλά γιατί περπατούν τα πνεύματα; Γιατί ήρθες σ' εμένα;
Είναι υποχρεωτικό για κάθε άνθρωπο...
...το εσωτερικό πνεύμα μέσα του θα 'πρεπε να βγει έξω...
...και να ταξιδέψει παντού ανάμεσα στους συνανθρώπους του.
Κι αν αυτό το πνεύμα δεν το κάνει όσο ζει...
...είναι καταδικασμένο να το κάνει μετά θάνατον.
Είναι καταδικασμένο να περιπλανιέται σ' όλο τον κόσμο...
...κοιτάζοντας αυτά που δε μπορεί να μοιραστεί.
Που θα μπορούσε να είχε μοιραστεί!
Και να νιώσει ευτυχία!
Είσαι αλυσοδεμένος; Για πες μου για ποιο λόγο;
Φοράω την αλυσίδα που έφτιαξα όταν ζούσα.
Την έφτιαξα κρίκο-κρίκο και μέτρο-μέτρο.
Βρίσκεις παράξενο το σχέδιό της...
...ή αναγνωρίζεις το βάρος και το μήκος της...
...απ' αυτήν που φοράς κι εσύ;
Ήταν το ίδιο συμπαγής και βαριά...
...όπως και πριν από επτά Χριστούγεννα.
Έκτοτε την έχεις μεγαλώσει. Είναι ασήκωτη!
Δεν βλέπω καμία αλυσίδα.
Κι η δικιά μου αόρατη ήταν...
...μέχρι τη μέρα που πέθανα...
...όπως θα 'ναι και η δική σου.
Τζέικομπ...
Πες μου κι άλλα. Πες μου λόγια παρηγοριάς.
Δε μπορώ να σου πω.
Το πνεύμα μου...
...ποτέ δεν περπάτησε έξω απ' το λογιστικό μας γραφείο.
Εν ζωή, ποτέ το πνεύμα μου δεν πλανήθηκε έξω από τα στενά όρια...
...του σκοτεινού μαγαζιού μας!
Δεν αμφιβάλλω γι' αυτό. Πάντα ήσουν καλός στις επιχειρήσεις.
Επιχειρήσεις;!
Η ανθρωπότητα ήταν η επιχείρησή μου.
Η κοινωνική πρόνοια ήταν η επιχείρησή μου.
Φιλανθρωπία, οίκτος, ανοχή και καλοσύνη ήταν όλη μου η επιχείρηση.
Οι εμπορικές μου δοσοληψίες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια σταγόνα νερό...
...από τον συνολικό ωκεανό της επιχείρησής μου!
Σε λυπάμαι, Τζέικομπ. Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για εσένα;
Για εμένα;
Όχι. Είναι πολύ αργά.
Αλλά έχω έρθει...
...για χάρη σου, Εμπενίζερ.
Αλήθεια; Πάντα ήσουν καλός φίλος.
Ως μέρος τής ποινής μου...
- ...μ' έστειλαν να σε προειδοποιήσω. - Και το έκανες.
Για να σου προσφέρω μια ελπίδα και την ευκαιρία να ξεφύγεις από τη μοίρα μου...
...θα σου εμφανιστούν τρία πνεύματα.
Τρία πνεύματα; Αυτή είναι η ελπίδα και η ευκαιρία που ανέφερες;
Είναι.
Σ' αυτή την περίπτωση, καλύτερα όχι.
Περίμενε το πρώτο απόψε...
...όταν σημάνει μία.
Δε μπορούν να έρθουν όλα συγχρόνως να τελειώνουμε;
Περίμενε το δεύτερο όταν σημάνει δύο.
Και το τρίτο, το πιο απρόβλεπτο...
...θα εμφανιστεί όποτε θέλει.
Μην υπολογίζεις πια σε μένα.
Κοίτα, για να θυμάσαι...
...τι συζητήσαμε.
Σαχλαμάρες...
Κάτι που έφαγα θα με πείραξε.
Μία...
Πώς το είπε ο Μάρλεϋ;
Τίποτα.
Ήταν μόνο ένα όνειρο.
Είσαι το πνεύμα που μου προείπαν για τον ερχομό σου;
Εγώ είμαι.
Ποια και τι είσαι;
Είμαι το πνεύμα των παρελθόντων Χριστουγέννων.
- Πολύ παρελθόντων; - Όχι. Των δικών σου.
Μπορείς να μου κάνεις την χάρη...
...να φορέσεις αυτό το καπέλο που κρατάς;
Φέρνω το φως τής αλήθειας.
Θα το έσβηνες μ' αυτό το καπέλο;
Με συγχωρείς, δεν ήθελα να σε προσβάλω.
Ποια δουλειά σε φέρνει εδώ;
- Έρχομαι για την ευτυχία σου. - Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία...
...από μια νύχτα αδιατάρακτου ύπνου.
Πρόσεχε, Εμπενίζερ Σκρουτζ. Μιλάω για την αναμόρφωσή σου.
Αν πρόκειται για αναμόρφωση, τότε...
...ας τελειώνουμε.
Έλα.
Θα γίνουμε αόρατοι...
...και σιωπηλοί σαν τάφος.
Θα δεις ένα παιδί, έναν νεαρό.
Θα δεις τον εαυτό σου, Εμπενίζερ.
Τι καθαρός αέρας! Πόσο διαφέρει από την πόλη.
Ξέρεις πού είσαι;
Φυσικά, είμαι...
Εδώ μεγάλωσα, σ' αυτό το μέρος.
Ο Ντάνιελ Κόστας! Κι ο Ρόμπερτ Έστες!
Γεια σου, Ντάνιελ.
Ο ψηλός εκεί, είναι ο Ντέιβιντ Τάιλερ.
Ντέιβιντ, κοίτα εδώ! Ο Εμπενίζερ είμαι!
Στο είπα, Εμπενίζερ. Δε μπορούν να σε ακούσουν.
Πόσο ευτυχισμένοι φαίνονται όλοι τους.
Σωστά. Είναι ευτυχισμένοι.
Ναι, είναι ώρα να προχωρήσουμε.
Πάμε, Εμπενίζερ. Ξέρεις τον δρόμο.
Και με κλειστά τα μάτια!
Το σχολείο σου.
Το θυμάμαι.
Και είναι Χριστούγεννα.
Είναι ένα παιδί μέσα, παραμελημένο.
Το εγκατέλειψαν φίλοι και συγγενείς.
Η μητέρα του πέθανε. Ο πατέρας του, του κρατά κακία.
Γιατί του κρατά κακία ο πατέρας του;
Εκείνη πέθανε στον τοκετό.
Στην γέννησή του.
Κλάψε για το παιδί, αν σου έρθουν δάκρυα.
Έχει τους φίλους του, ακόμα και σήμερα.
Τ' αγαπημένα του βιβλία.
Τον Αλή Μπαμπά.
Τον αγαπητό, γέρο και τίμιο, Αλή Μπαμπά.
Τον υπηρέτη του Σουλτάνου που φέρνει τα πάνω κάτω στο Τζίνι.
Αλλά όχι ένα αληθινό παιδί για να πει μια κουβέντα. Όχι ένα υπαρκτό πρόσωπο.
Δεν είναι αληθινός ο Ροβινσώνας Κρούσος;
Και ο Παρασκευάς; Κι ο παπαγάλος...
...με το πράσινο σώμα και την κίτρινη ουρά; Δεν είναι αληθινοί;
Τα βόλεψε αυτός ο μικρός.
Ας δούμε κάποια άλλα Χριστούγεννα...
...όταν ήσουν νεαρός.
Η Φαν!
- Φαν! - Πολυαγαπημένε μου αδελφέ!
Ήρθα να σε πάρω στο σπίτι, αγαπημένε μου αδελφέ.
Να σε πάρω στο σπίτι!
Σπίτι...
Σπίτι, μικρή μου Φαν;
Ναι.
Στο σπίτι οριστικά και αμετάκλητα.
Ο πατέρας δεν είναι όπως ήταν, έχει μαλακώσει.
Μου μίλησε τόσο καλοσυνάτα ένα βράδυ...
...που δεν φοβήθηκα να τον ρωτήσω αν μπορείς να έρθεις σπίτι.
Και είπε ναι, θα μπορούσες. Και μ' έστειλε να σε πάρω με την άμαξα.
Είσαι σπουδαία, μικρή μου Φαν.
Κι εσύ...
...πρόκειται να γίνεις άντρας πλέον.
Και ποτέ δεν θα ξανάρθεις εδώ.
Έλα. Ας μην αφηνούμε τον πατέρα να περιμένει.
Πατέρα!
Φρόνιμα, μικρέ. Στάσου.
Για να σε δω...
Δε σε παραταΐζουν, αυτό είναι σίγουρο.
Ψήλωσα. Έτσι νομίζω.
Ναι, όπως τα περισσότερα αγόρια.
- Όπως ξέρεις, δεν πρόκειται να γυρίσεις εδώ. - Μάλιστα, κύριε.
Είναι καιρός να πορευτείς μόνος σου. Κανόνισα να μπεις παραγιός.
Θα μετακομίσεις στου κυρίου Φέζιγουϊγκ σε τρεις μέρες.
Τρεις μέρες, πατέρα;
Ήλπιζα να τον είχαμε σπίτι περισσότερο.
Περισσότερο;
Τρεις μέρες είναι αρκετές και για τους δυο μας.
Δε νομίζεις, Εμπενίζερ;
Ναι, κύριε.
Αρκετές.
- Τελείωσες εκεί πίσω; - Όλα εντάξει, κύριε.
Μπες μέσα στην άμαξα, Φαν.
Φεύγουμε.
Στην άμαξα, μικρέ.
Εμπρός...!
Η Φαν τον ικέτευσε, αλλά ο πατέρας μου ήταν πολύ...
...άτεγκτος άνθρωπος.
- Και η Φαν... - Πέθανε σε νεαρή ηλικία.
Ήταν τόσο γενναιόδωρη. Ναι, πολύ νέα.
- Πρόλαβε να κάνει ένα παιδί. - Έναν γιο.
- Τον Φρεντ, τον ανιψιό σου. - Ναι, τον Φρεντ Χόλιγουελ.
Ο οποίος έχει μεγάλη ομοιότητα με την αδερφή σου.
Μοιάζει; Ποτέ δεν το πρόσεξα.
Δεν το πρόσεξες ποτέ;
Νομίζω πως περνάς τη ζωή σου με τα μάτια κλειστά.
Άνοιξέ τα. Άφησέ τα ορθάνοιχτα.
Τον ξέρεις αυτόν.
Ο γερο-Φέζιγουϊγκ!
Ναι, αγαπητή μου.
Μπορείς να ζητήσεις από τον κύριο Πούρινγκ να παραπέμψει αυτό το θέμα στον κύριο Σκρουτζ;
Σ' ευχαριστώ, αγαπητή μου.
Το αναγνωρίζεις και αυτό το μέρος.
Αν το αναγνωρίζω; Εδώ δεν μαθήτευσα;
Προσέξτε με, όλοι σας! Ντικ; Εμπενίζερ; Κάτω τα μολύβια.
Τέρμα η δουλειά για σήμερα, παιδιά. Είναι παραμονή Χριστουγέννων.
Γι' αυτό, κλείστε τα κατάστιχα, Εμπενίζερ και Ντικ!
Μαζέψτε τα όλα. Χρειαζόμαστε χώρο.
Έτσι μπράβο, λεβέντη μου.
Να διασκεδάσεις απόψε, Εμπενίζερ. Είναι διαταγή.
- Ναι, κύριε. Θα προσπαθήσω. - Βάλε τα δυνατά σου.
Δουλεύεις πολύ σκληρά, μόνο επαίνους έχω για σένα...
...όμως είσαι νέος.
Η ζωή δεν είναι μόνο υφάσματα και μουχλιασμένα κατάστιχα.
Η κ. Φέζιγουϊγκ με τις τρεις κόρες της και τους επίδοξους μνηστήρες τους.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
Η Μπελ...
Είχα ξεχάσει...
...πόσο όμορφη ήταν.
Γεια σου, Μπελ.
Γεια.
- Θα ήθελες να χορέψουμε; - Ναι.
Πόσος καιρός πέρασε απ' όταν χόρεψες, Εμπενίζερ;
Χάσιμο χρόνου είναι ο χορός.
Δεν είχες την ίδια γνώμη τότε.
Τότε υπήρχε λόγος.
Έχεις αλλάξει από την εποχή που ήρθες στου κυρίου Φέζιγουϊγκ. Ήσουν τόσο μελαγχολικός.
Πιστεύω πως θα έπρεπε να σας προειδοποιήσω, δεσποινίς Μπελ. Είμαι πάρα πολύ σοβαρός.
Θεωρώ πως η σοβαρότητα είνα ένα αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό.
Αλλά μπορεί να το παρακάνεις.
Θ' ακούσω με προσοχή τη συμβουλή σας και θα χαμογελώ περισσότερο.
Ελάτε εδώ, εσείς οι δύο! Θα παίξουν το "Σερ Ρότζερ ντε Κόβερλι".
Θα έχετε χρόνο να πίνετε παντς όταν γεράσετε και παχύνετε σαν εμένα.
Πάω να χορέψω με την γυναίκα μου προτού αυτό το νεαρό ζιζάνιο χορέψει μαζί της.
Πόσο καλύτερα είναι, Εμπενίζερ, να ταξιδεύεις στο σκληρό δρόμο της ζωής...
...με τη σωστή γυναίκα να μοιράζεται το βάρος!
Τι τυχερός που είμαι!
Πάμε κοντά στους άλλους;
Ευχαρίστησή μου, δεσποινίς Μπελ.
Ο γερο-Φέζιγουϊγκ.
Ανόητος άνθρωπος.
Ανόητος; Γιατί;
Τι έκανε για ν' αξίζει τους επαίνους των υπαλλήλων του;
Ξόδεψε μερικές λίρες;
Χόρευε σαν μαϊμού;
Χαμογελούσε πλατιά;
Η ευτυχία που δίνει...έδινε...
Ήταν τόσο σπουδαία σαν να είχε ξοδέψει 1000 λίρες.
Μικροπράγματα.
- Μπελ... - Είσαι ερωτευμένος, Εμπενίζερ;
- Μου πέρασε αυτή η σκέψη. - Δεν είναι για τα δόντια σου.
Όταν κάποτε γίνω πλούσιος...
...τότε θα είμαι αντάξιός της.
Αυτή η νύχτα θα μείνει αξέχαστη.
Αξέχαστη...
Την ξέχασες, όμως. Πολλές φορές. Έτσι;
Κοίτα. 'Αλλη μία παραμονή Χριστούγεννων...
...καθυστερημένος από την πίεση της δουλειάς.
- Θυμάσαι; - Όχι.
Γεια σου, Μπελ.
Θυμήθηκες τώρα;
Λυπάμαι που άργησα.
Νόμιζα πως δεν θα ερχόσουν. Ξέρω πόσο πολυάσχολος είσαι.
Κοίτα...
...φταίει η εποχή και η φύση της δουλειάς μου.
Είναι σημαντικό να εκμεταλλευτώ τον χρόνο και τις ευκαιρίες μου συνετά.
Άλλο ένα είδωλο πήρε την θέση μου.
- Τι είδωλο; - Ένα χρυσαφένιο.
Όλες σου οι ελπίδες συγχωνεύτηκαν σ' ένα πρωτεύον πάθος: το κέρδος.
Σ' απορροφά η σκέψη του χρήματος.
Ίσως έχω γίνει σοφότερος.
Αλλά δεν έχω αλλάξει απέναντί σου.
Το συμβόλαιό μας πάλιωσε.
Έγινε όταν ήσουν νέος και οι προοπτικές μας περιορισμένες.
Πόσο συχνά σκέφτομαι εκείνες τις στιγμές!
Αν δεν είχε γίνει τίποτα μεταξύ μας...
...θα με είχες αναζητήσει για να προσπαθήσεις να με κερδίσεις τώρα;
Μια άπροικη κοπέλα που είχε μόνο τον εαυτό της;
Δεν απαντάς;
- Πιστεύεις ότι δεν θα το έκανα; - Τι ασφαλής και απαίσια απάντηση!
Χαρακτηριστικό γνώρισμα επιφυλακτικού ανθρώπου.
Εμπενίζερ, σε αποδεσμεύω.
Είσαι ελεύθερος.
Σ' αφήνω μ' όλη μου την καρδιά.
Μακάρι να ευτυχήσεις στη ζωή που έχεις επιλέξει.
Παραλίγο να τρέξω πίσω της.
Το "παραλίγο" δε σημαίνει τίποτα.
Ειδικά σε ζητήματα της καρδιάς.
Και είχες καρδιά, έτσι δεν είναι;
Γιατί δεν την ακολούθησες;
Μετά τον θάνατό του, ο πατέρας μου...
...μου άφησε μια μικρή κληρονομιά.
Η Μπελ επιθυμούσε να παντρευτούμε, επιμένοντας πως θα τα φέρναμε βόλτα και με λίγα λεφτά.
Αλλά εγώ ήθελα κάτι περισσότερο και για τους δυο μας. Κι έτσι...
...δάνεισα εκείνα τα λεφτά.
Έβαλα τα θεμέλια της οικονομικής επιτυχίας μου, την οποία έχω πετύχει.
- Συγχαρητήρια! - Άσε το σαρκασμό, σε παρακαλώ.
- Δεν θέλω να δω άλλα. Πήγαινέ με σπίτι. - Μου εξήγησες τι κέρδισες.
Τώρα θα σου δείξω τι έχασες.
- Η Μπελ... - Ναι, η Μπελ.
Κι αυτά είναι τα παιδιά της!
Αγάπη μου, είναι υπέροχος! Τι λες κι εσύ;
Θεέ μου, τι τσούρμο!
Γεια σου, γεια σου. Γεια σου, χρυσή μου.
Γεια σου, μπαμπά. Πού είναι το δώρο μου; Το δώρο μου;
Θα πρέπει να περιμένετε μέχρι σήμερα το βράδυ. Όλοι σας.
Τα δώρα την Παραμονή των Χριστουγέννων, όπως πάντα.
Ποιος να το 'λεγε!
Θα μπορούσαν να είναι δικά μου.
Το ίδιο σκέφτηκα κι εγώ.
Είδα έναν παλιό σου φίλο στην πόλη το απόγευμα.
- Ποιος ήταν; - Μάντεψε.
Δε μπορώ.
Δεν ξέρω.
- Τον Εμπενέζερ Σκρουτζ; - Τον κ. Σκρουτζ, όντως.
Πέρασα έξω από το γραφείο του και το παράθυρο ήταν ανοιχτό.
Είχε ένα μοναδικό κερί αναμμένο πάνω στο τραπέζι του.
Ο συνέταιρός του, Τζέικομπ Μάρλεϋ, είναι ετοιμοθάνατος, λένε.
Και καθόταν εκεί. Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ ήταν μόνος του.
Ολομόναχος στον κόσμο, πιστεύω.
Καημένε Εμπενίζερ.
Καημένε, δυστυχισμένε άνθρωπε!
Να μου λείπει ο οίκτος σου! Δεν τον χρειάζομαι!
Δε μπορούν να σ' ακούσουν.
Κι όσο για σένα, αρκετά με τις εικόνες σου από το παρελθόν!
Παράτα με!
Μη με καταδιώκεις άλλο!
Η αλήθεια ζει!
Εφιάλτης ήταν...
Ένας φρικτός εφιάλτης.
Θεέ μου...
...άσε με να κοιμηθώ.
Άσε με να κοιμηθώ ήρεμα.
Ήρεμα...
Δύο η ώρα...
Λοιπόν, Τζέικομπ Μάρλεϋ...
...πού είναι το πνεύμα για το οποίο τόσο πειστικά μίλησες;
Όταν το ρολόι σημάνει δύο, σωστά, Τζέικομπ;
Λάθεψες στο θάνατο...
...όπως και στη ζωή, παλιέ συνέταιρε.
Εμπενίζερ Σκρουτζ!
Έλα μέσα!
Αυτό σκοπεύω να κάνω.
Έλα μέσα και γνώρισέ με καλύτερα, άνθρωπε!
Δεν έχεις ξαναδεί ανθρώπους σαν εμένα ποτέ σου;
Αυτό είναι απόλυτα σωστό. Δεν έχω ξαναδεί.
Δεν έχεις κάνει ποτέ παρέα...
...με κανένα από τα νεότερα μέλη της οικογένειάς μου;
Απ' όσο θυμάμαι, όχι.
Ούτε με κανένα από τα μεγαλύτερα αδέρφια μου που γεννήθηκαν αυτά τα μετέπειτα χρόνια;
Όχι, δυστυχώς. Όχι.
Έχεις πολλά αδέλφια, πνεύμα;
Πάνω από 1800!
Τεράστια οικογένεια συντηρείς.
Πιάσε τη ρόμπα μου, Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Τι μέρα είναι τώρα;
Δεν ξέρεις;
Πρωί Χριστουγέννων.
Πολλά ψώνια κάνουν, ε;
Εμπενίζερ, μόνο αυτό βλέπεις;
Ακολούθησέ με και θα σου δείξω σε τι καλό χρησιμεύουν...
...αυτά τα εμπορεύματα.
Αναδίδει κάποια περίεργη δύναμη ο δαυλός σου;
Μα, ναι...
...αναδίδει.
- Το ξέρεις αυτό το σπίτι; - Όχι, δε νομίζω.
Είναι το σπίτι του Μπομπ Κράτσιτ.
Αλήθεια; Καλά τα καταφέρνει με 15 σελίνια τη βδομάδα.
Θα μπούμε;
- Δεν θα ήθελα να τους ενοχλήσω. - Όπως και στα παρελθόντα Χριστούγεννα...
...δεν θα μας βλέπουν ούτε θα μας ακούνε.
- Αναρωτιέμαι, γιατί αργεί ο πατέρας σου; - Μάλλον θα μιλάει με τον ιερέα.
Πάντα του αρέσει να τον συγχαίρει για το κήρυγμά του.
Ελπίζω να πέτυχε η πουτίγκα.
Κανείς δεν φτιάχνει καλύτερη πουτίγκα από 'σένα, μητέρα.
Πήτερ;
- Άσε λίγο και για τους υπόλοιπους. - Δοκίμαζα αν ψήθηκε, μαμά.
Είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρουν και χωρίς την βοήθειά σου, νεαρέ.
- Γεια σου, μητέρα! - Γεια σου, μητέρα!
- Μύρισε την χήνα, Μάρθα! - Μου τρέχουν τα σάλια!
- Και 'μένα! - Δεν βλέπω την ώρα!
Πρέπει να περιμένεις. Πήγαινε να βοηθήσεις την Μάρθα να βουτυρώσει το ψωμί.
Ήρθαν!
- Καλά Χριστούγεννα σε όλους! - Άργησες, Μπομπ Κράτσιτ.
Παγωμένος είσαι, Τιμ. Πού χαζολογούσατε;
Ο πατέρας συζητούσε για ώρα με τον παπά.
Καλά το κατάλαβα...
Τιμ, άκου πώς σφυρίζει η πουτίγκα στη φωτιά!
Σαν ένα τεράστιο φίδι μέσα στην κατσαρόλα!
Πήγαινε μαζί με τον αδερφό σου και την αδερφή σου, Τιμ.
Πηγαίνετε.
Έλα.
- Πώς κάθησε στην εκκλησία; - Ήταν ένα παιδί μάλαμα.
Και κάτι παραπάνω.
Η μαμά ανησυχεί πώς θα εξελιχθεί η κατάστασή του.
- Κοίτα πώς τον στηρίζουν. - Τι είπες;
Τίποτα. Είναι...
...τίποτα.
Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, σκέφτεται πολύ όταν κάθεται μόνος του.
Σκέφτεται περίεργα πράγματα.
Μου είπε ενώ γυρίζαμε πως ελπίζει να τον είδαν στην εκκλησία επειδή είναι ανάπηρος...
...και ίσως ήταν ευχάριστο γι' αυτούς να θυμούνται την ημέρα των Χριστουγέννων...
...ποιος ήταν αυτός που έκανε τους σακάτηδες να περπατήσουν...
...και τους τυφλούς να δουν.
Μου φαίνεται πως μέρα με τη μέρα δυναμώνει ο Τιμ.
Μεγαλώνουν τα πόδια του. Φτιάχνει η διάθεσή του, έτσι μου φαίνεται.
Ναι, Μπομπ. Είμαι σίγουρη ότι έχεις δίκιο.
Δυναμώνει...
Τουλάχιστον, είμαστε όλοι μαζί. Αυτό είναι το σημαντικό.
- Μπελίντα, βοήθησέ με με την χήνα. - Ναι, μητέρα.
Πήτερ, σου έχω καλά νέα.
Συνάντησα τυχαία, σήμερα το πρωί στην εκκλησία, έναν θαυμάσιο κύριο.
Λέγεται Φρεντ Χόλιγουελ. Είναι ανιψιός του γνωστού μας κυρίου Σκρουτζ.
Θυμήθηκε πως έχω έναν γιο σε ηλικία δουλειάς...
...και μου είπε πως έχει μια θέση με τρία σελίνια και έξι πένες την εβδομάδα.
Τρία σελίνια και έξι πένες κάθε εβδομάδα;
Λοιπόν, αν συμφωνείς...
...μπορείς ν' αρχίσεις την επόμενη Δευτέρα.
Τώρα θα μπορώ να βοηθάω εσένα και τη μαμά.
Και το πιο σημαντικό...
...θα ξεκινήσεις μια θαυμάσια καριέρα.
Να ξεκινάει ένα παιδί με τρία σελίνια και έξι πένες τη βδομάδα!
Αυτός είναι ο ανιψιός μου. Δεν απορώ που ποτέ του δεν έχει δεκάρα στην άκρη.
Ίσως έχει "βάλει στην άκρη" κάτι παραπάνω από λεφτά.
Ο Φρεντ;
Το κάνει για να με διαολίσει, το καταλαβαίνεις;
Προσλαμβάνει το γιο του υπαλλήλου μου με εξωφρενικό μισθό.
Ελάτε να πάρετε!
Ήσυχα, ήσυχα, ήσυχα, παιδιά. Ήσυχα.
- Θαυμάσια χήνα! - Φτάνει για ένα στρατό!
- Μητέρα, ξεπέρασες τον εαυτό σου! - Δηλαδή, είναι εντάξει;
Πατέρα, γρήγορα, κόψε την χήνα! Δε μπορώ να περιμένω!
Μήπως ξεχάσαμε κάτι;
Κύριε, Σ' ευχαριστούμε για την αφθονία που έβαλες ενώπιόν μας.
Σ' ευχαριστούμε γι' αυτή τη μέρα αγάπης και χαράς...
...που μας επιτρέπεις να είμαστε όλοι μαζί και να μοιραζόμαστε μαζί Σου και μεταξύ μας...
...την ευτυχία της καρδιάς μας, αυτήν την ξεχωριστή μέρα.
- Αμήν. - Αμήν.
Αμήν.
- Αμήν. - Τι;
Είπες τίποτα;
Όχι, όχι.
Μου φάνηκε πως σε άκουσα...
Όχι, δεν είπα τίποτα.
Καλά...
- Πατάτα. - Πήτερ.
Άλις.
- Μπελίντα. - Πατάτα, Άλις;
Είναι πολύ μικρή χήνα.
Αυτή μπορεί ν' αγοράσει ο Μπομπ Κράτσιτ.
Θα το κάνω εγώ.
- Σερβιριστήκαμε όλοι; - Ναι.
Τότε, ας αρχίσουμε.
Και καλά Χριστούγεννα να έχουμε.
Καλά Χριστούγεννα.
Κι ο Θεός να μας ευλογεί, όλους.
Πες μου, πνεύμα.
Θα ζήσει;
Βλέπω μια κενή θέση σ' αυτό το τραπέζι.
Βλέπω μια πατερίτσα χωρίς ιδιοκτήτη προσεκτικά διατηρημένο.
Αν αυτές οι σκιές...
...δεν αλλάξουν στο μέλλον, το παιδί θα πεθάνει.
Όχι.
Πες μου ότι θα ζήσει.
Αν αυτές οι σκιές δεν αλλάξουν στο μέλλον...
...μόνο οι συνάδελφοί μου θα τον βρίσκουν εδώ.
Αλλά αν είναι να πεθάνει, ας πεθάνει...
...για να μειωθεί ο υπερπληθυσμός.
Χρησιμοποιείς τα λόγια μου εναντίον μου.
Ναι. Κι ίσως στο μέλλον να κρατάς την γλώσσα σου...
...μέχρι ν' ανακαλύψεις ποιος είναι ο υπερπληθυσμός...
...και πού βρίσκεται.
Μπορεί στα μάτια τού Θεού...
...να είσαι πιο άχρηστος και ακατάλληλος να ζήσεις...
...από εκατομμύρια σαν αυτό το φτωχό παιδί.
Θρίαμβος, καλή μου. Άλλος ένας θρίαμβος!
Στο είπα, μητέρα.
Έχει επιτυχία.
Τι ανακούφιση για την κυρία Κράτσιτ!
Τώρα η γιορτή τους τελείωσε.
Όχι εντελώς.
Άλλη μια τελετουργική στιγμή.
Κοίτα...
Και τώρα, θα ήθελα να πιούμε στην υγειά του κυρίου Εμπενίζερ Σκρουτζ...
...του "ιδρυτή" της γιορτής μας.
Στον κύριο Σκρουτζ...
Του πραγματικού "ιδρυτή της γιορτής" μας!
Μακάρι να τον είχα εδώ.
Θα του έλεγα την γνώμη μου κι ας του κοβόταν η όρεξη.
Αγάπη μου, όχι μπροστά στα παιδιά. Είναι Χριστούγεννα.
Μόνο Χριστούγεννα μπορεί να πιει κανείς στην υγειά ενός τέτοιου...
...τσιγκούνη, μισητού, μοχθηρού...
...σκληρού, αναίσθητου ανθρώπου, όπως είναι ο Εμπενίζερ Σκρουτζ!
Αγάπη μου, δείξε λίγη ευσπλαχνία.
Καλά, λοιπόν...
Θα πιω στην υγειά του για χάρη σου και λόγω της ημέρας...
...αλλά όχι για χάρη του.
Μακροζωία, κύριε Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Καλά Χριστούγεννα κι ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος.
Δεν αμφιβάλλω ότι τα Χριστούγεννά του θα είναι πολύ χαρούμενα όπως κι ο ίδιος.
Στον κύριο Σκρουτζ.
Είπε κάτι σωστό ο Μπομπ Κράτσιτ.
Χωρίς εμένα, δεν θα υπήρχε γιορτή. Και καθόλου χήνα.
Το επιχειρηματικό μου μυαλό του έδωσε δουλειά.
Αυτό μόνο έμαθες παρατηρώντας αυτήν την οικογένεια την ημέρα των Χριστουγέννων;
Όχι, καθόλου.
Αλλά οφείλω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου.
Μας έχει μείνει λίγος χρόνος.
Πιάσε τη ρόμπα μου.
- Πού είμαστε τώρα; - Σ' έναν δρόμο.
Οποιοδήποτε δρόμο.
Σ' αυτό το σπίτι. Εδώ θα πάμε.
- Νομίζω πως θα σε διασκεδάσει. - Δεν έχω διάθεση να διασκεδάσω.
- Τόσο αστείο είναι το παίξιμό μου; - Με συγχωρείς, αγάπη μου.
Σκεφτόμουν το πρόσωπό του, χθες. Σαχλαμάρες, είπε. Σαχλαμάρες.
Είπε πως τα Χριστούγεννα είναι σαχλαμάρες. Και το πίστευε.
Θέλω να γνωρίσω τον θείο σου. Μου κεντρίζει το ενδιαφέρον όπως τον περιγράφεις.
Είναι κωμικός.
- Αλλά όχι ευχάριστος. - Οι αμαρτίες του είναι αυτοτιμωρία.
Ο γαμπρός του έχει πει πως είναι πολύ πλούσιος.
Πολύ σωστά. Όμως, ο πλούτος του δεν του χρησιμεύει σε τίποτα.
Δεν βοηθάει τους άλλους, ούτε ο ίδιος ζει άνετα.
Δεν τα σπαταλώ, αν αυτό εννοείς.
Άσκοπα διαφωνείς μ' όσους επισκεπτόμαστε. Είναι ανώφελο και χωρίς λεπτότητα.
- Η λεπτότητα είναι ένα προσόν που απεχθάνομαι. - Αυτό το βλέπω.
- Δεν τον αντέχω. - Εγώ τον λυπάμαι.
Με λυπάται; Εμένα;
Ποιος υποφέρει από τις ιδιοτροπίες του; Ο ίδιος. Πάντα.
Αποφάσισε να μας αντιπαθεί και να μην έρθει να φάει μαζί μας.
Και χάνει ένα πολύ καλό δείπνο.
Ο λόγος που συζητάω τόσο πολύ γι' αυτόν...
...είναι ότι η μητέρα μου, ο Θεός ν' αναπαύει την ψυχή της...
...του είχε αδυναμία. Τον αγαπούσε.
Πράγματι.
Η Φαν μ' αγαπούσε και την αγαπούσα.
Αγαπημένη μου, Φαν. Μακάρι να ζούσε μέχρι σήμερα.
Ο Φρεντ της μοιάζει πολύ.
Ναι.
Μόλις πρόσφατα μου το υπενθύμισαν.
Οι συνέπειες της αντιπάθειάς του για εμάς...
...και να μην διασκεδάζει μαζί μας, είναι πως χάνει μερικές πολύ ευχάριστες στιγμές...
...που δεν θα τον έβλαπταν καθόλου.
Θα του δίνω την ευκαιρία κάθε χρόνο, είτε το θέλει είτε όχι.
Και κάθε χρόνο θα λέει:
"Χριστούγεννα! Μπα, σαχλαμάρες!"
Πρέπει να περιποιηθούμε τους καλεσμένους μας.
Μαντολάτο;
Τι φασαρία!
- Μου πήραν τ' αυτιά. - Φαίνονται ευτυχισμένοι.
Υποθέτω ότι το δωρεάν φαγητό και ποτό είναι ευχάριστη περίσταση για τους περισσότερους.
Ο καθένας απολαμβάνει την παρέα του άλλου, δηλαδή.
Ηρεμήστε, όλοι. Θα παίξουμε ένα παιχνίδι με λέξεις. Ποιο θα 'ναι αυτό;
- Παρομοιώσεις. - Ξέρουν όλοι τους κανόνες;
Ο καθένας σας έχει πέντε δευτερόλεπτα για ν' απαντήσει. Εγώ θα κάνω τις ερωτήσεις.
- Κύριε Τόπερ, θα χρονομετράτε. - Θα βάλω τα δυνατά μου.
Έχετε πέντε δευτερόλεπτα. Αν δεν δώσετε αποδεκτή απάντηση...
...τότε πρέπει να σηκωθείτε όρθιοι πίσω από την καρέκλα σας.
- Όποιος μείνει τελευταίος καθιστός κερδίζει. - Φρεντ, αρκετά . Απλώς ξεκίνα.
Με συγχωρείς, αγάπη μου. Ναι, αρχίζω.
Και τώρα...
Περήφανος σαν...;
Περήφανος σαν παγώνι.
Πήτερ; Στεγνός σαν...;
- Σαν κόκαλο. - Ωραία.
- Στρουμπουλός σαν... - Την γυναίκα μου!
Συγγνώμη, αγάπη μου. Ένα αστειάκι.
Στρουμπουλός σαν...
- Ένα, δύο... - Δύο δευτερόλεπτα!
Σαν πέρδικα.
Γρήγορος σαν...;
- Τον άνεμο; - Όχι!
Ένα, δύο...
...τρία, τέσσερα...
...πέντε!
- Σαν βλεφάρισμα, ηλίθιε. - Εμπενίζερ, ησυχία.
- Είπες πως δε μπορούν να μας ακούσουν. - Αλήθεια είναι.
Ναι. Με συγχωρείς.
Ακόμα κι εγώ ξεχνάω τους κανόνες καμιά φορά. Στο κάτω-κάτω, δεν επιστρέφω πολύ συχνά εδώ.
Προσπαθώ ν' ακούσω το παιχνίδι.
Ταπεινός σαν...;
- Παρθένα. - Όχι.
- Σίγουρα είναι γνωστή παρομοίωση. - Σκεφτόμουν ταπεινός σαν βιολέτα.
Φρεντ.
Θα δεχτώ την απάντησή σου, πάντως.
Τζάνετ;
Πρόσεξε. Σφιχτός σαν...;
Σφιχτός σαν...
Σαν τύμπανο. Όλοι το ξέρουν αυτό.
Σφιχτός σαν...;
Όχι και πολύ έξυπνη η γυναίκα του ανιψιού μου.
Σφιχτός σαν το πουγγί του θείου σου Σκρουτζ!
Εντελώς λάθος. Και έληξε ο χρόνος σου.
Έχασες και πρέπει να σηκωθείς όρθια πίσω από την καρέκλα σου.
Σφιχτός σαν τύμπανο, σκεφτόμουν.
Εύγε, Φρεντ. Έξυπνο αυτό το παιδί.
Όσο για το γέλιο εις βάρος μου...
...θα το παραβλέψω ενόψη της γενικής ευθυμίας.
Ώρα ν' αφήσουμε αυτήν την ευχάριστη σκηνή.
Μας μένει μια επίσκεψη πριν τελειώσει ο χρόνος μου.
Πιάσε τη ρόμπα μου.
- Πονηρός σαν...; - Αλεπού!
- Κόκκινος σαν...; - Τριαντάφυλλο.
- Σιωπηλός σαν...; - Τη νύχτα.
- Όχι! - Ποντίκι!
- Με τίποτα - Ξέρω. Τάφος.
Πού είμαστε τώρα;
Είμαι σίγουρος πως δεν το ξέρω αυτό το μέρος.
Το όνομα δεν θα σήμαινε τίποτα για σένα. Είναι ένα μέρος...
...όπως πολλά σ' αυτόν τον κόσμο.
- Έχουμε αρκετά ξύλα για τη νύχτα; - Θα φτάσουν.
Τουλάχιστον υπάρχει κάτι που είναι ακόμα δωρεάν σ' αυτήν την χώρα.
Μαίρη, φάε απ' αυτή, έχει ψηθεί.
- Καίει πάρα πολύ. - Θα κρυώσει σε λίγο.
- Πού τα βρήκες, πατέρα; - Δεν τα έκλεψα.
Δεν είπε πως τα έκλεψες.
- Θα έπρεπε να δείχνει σεβασμό. - Μη μαλώνεις το κορίτσι.
Έπεσαν από ένα καρότσι στον δρόμο.
Ο πατέρας σου δεν είναι κλέφτης, μικρή.
Όχι ακόμα.
Γιατί είναι εδώ αυτοί οι άνθρωποι;
Άντρες και γυναίκες φοράνε κουρέλια. Τα παιδιά τρώνε αποφάγια!
Υπάρχουν ιδρύματα.
Έχεις επισκεφθεί κανένα από αυτά τα ιδρύματα που αναφέρεις;
Όχι! Φορολογούμαι γι' αυτά. Δεν είναι αρκετό;
Είναι;
- Μπεν, έλα κοντά στην φωτιά. - Κοίτα τα χέρια μου.
Είναι σκληρά χέρια. Έχουν δουλέψει σκληρά.
Θέλω να δουλέψω.
Θέλω να ταΐζω τα παιδιά μου. Δεν είναι σωστό να είμαι άνεργος.
Είμαστε μαζί. Αυτό είναι το σημαντικότερο.
Σ' αγαπώ, Μεγκ. Αγαπώ τα παιδιά.
Αύριο πήγαινε τα παιδιά στο ίδρυμα της ενορίας.
Όχι, όχι!
Κάλλιο να πνιγούμε όλοι στο ποτάμι, παρά να πάμε εκεί και να χωριστούμε για πάντα.
- Μέχρι να βρω δουλειά! - Όχι.
Μπεν, είμαστε μία οικογένεια. Θα μείνουμε ενωμένοι.
Έλα.
Έλα κοντά στην φωτιά. Έλα...
Γιατί μου το δείχνεις αυτό; Τι σχέση έχει μ' εμένα;
Δεν ανήκουν στην ανθρώπινη φυλή;
Κοίτα εδώ...
...κάτω από τη ρόμπα μου!
Κοίταξέ τα!
Τι είναι;
Είναι τα παιδιά σου.
Είναι παιδιά όλων όσων περπατάνε αόρατοι στην γη.
Τα ονόματά τους είναι Άγνοια...
...και Στέρηση.
Να τα φοβάσαι.
Επειδή πάνω στο μέτωπό τους είναι γραμμένη η λέξη...
..."Θάνατος".
Εκπροσωπούν την καταστροφή σου...
...και όλων όσων αρνιούνται την ύπαρξή τους.
Δεν έχουν καταφύγιο; Δεν έχουν λύση;
Δεν υπάρχουν ιδρύματα;
Δεν υπάρχουν φυλακές;
Σκέπασέ τα. Δεν θέλω να τα βλέπω.
Το φαντάστηκα.
Είναι κρυμμένα.
Αλλά ζουν.
Ναι, ζουν.
Λοιπόν...
...ήρθε η ώρα να σ' αφήσω, Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Να μ' αφήσεις; Να μ' αφήσεις εδώ πέρα;
Ακριβώς.
Δε μπορείς. Πήγαινέ με πίσω στο κρεβάτι μου.
Είναι πολύ αργά...
Κάνει κρύο, είναι άγνωστο μέρος. Μη μ' αφήσεις.
Πνεύμα;
Γύρνα πίσω!
Θέλω να σου μιλήσω!
Μπορεί...
...έκανα κάποια λάθη κάπου-κάπου.
Μιλούσα επιπόλαια για θέματα πριν τα σκεφτώ καλά.
Πολύ καλά, ας διαπραγματευτούμε.
Να φτάσουμε σε κάποιο συμβιβασμό.
Είμαι λογικός άνθρωπος.
Πνεύμα!
Λυπήσου με.
Μη μ' αφήνεις.
Τι έχω κάνει;
Για να μ' εγκαταλείψουν έτσι;
Τι;
Είσαι το πνεύμα που μου είπε ο Μάρλεϋ πως θα μ' επισκεφθεί;
Είσαι το φάντασμα των μελλοντικών Χριστουγέννων;
Θα μου δείξεις τις σκιές των πραγμάτων που δεν έχουν συμβεί...
...αλλά θα συμβούν στο μέλλον. Έτσι δεν είναι;
Σε φοβάμαι...
Περισσότερο από κάθε άλλο φάντασμα που έχω δει.
Είμαι έτοιμος ν' αντέξω την παρέα σου.
Δεν θα μου μιλήσεις;
Πολύ καλά, προχώρα.
Η νύχτα φεύγει γρήγορα. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος.
Το ξέρω πολύ καλά αυτό το μέρος. Το Χρηματιστήριο είναι δεύτερο σπίτι μου.
Δεν ξέρω λεπτομέρειες, ξέρω μόνο ότι πέθανε.
- Πότε πέθανε; - Χτες το βράδυ.
Τι θ' απογίνουν τα λεφτά του;
Ίσως τ' άφησε στην εταιρία του. Ποιον άλλον είχε;
Πιθανώς, δεν θα έχει κόσμο στην κηδεία. Αν θέλετε, πάμε όλοι μαζί.
Έρχομαι αν δίνουν και φαγητό.
Αλλά επιμένω να με ταΐσουν για τον χρόνο που θα χάσω.
Δεν έχουν κανένα σεβασμό για τους νεκρούς;
Πρέπει να πάω, υποθέτω.
Σε τελική ανάλυση, είχαμε αρκετή συνεργασία.
Πάω να μάθω την τιμή του καλαμποκιού. Αντίο.
Αντίο.
Γιατί άκουσα αυτή τη συζήτηση;
Σε τι μου χρησιμεύει;
Θεέ και Κύριε, τι είναι αυτό;
Πνεύμα...
Αυτό το μέρος με τρομάζει. Θέλω να φύγω.
Όχι, δεν θα το κάνω.
Δεν θα μ' αναγκάσεις.
Είπα, καταλαβαίνω. Αρκετά.
Κάποιος σ' αυτήν την πόλη θα λυπάται για τον θάνατο αυτού του ατόμου.
Απαιτώ να τον δω!
Είναι άσχημη γειτονιά. Θα πρέπει να παρανόησες.
Κάπου στρίψαμε λάθος.
Εκεί μέσα;
Δεν έχω καμιά δουλειά εκεί μέσα!
Ανοίξτε το, κυρία Ντίλμπερ.
Θα πληρώσω εμπόρευμα που δεν έχω δει;
Δεν θα με ρωτήσετε πού τα βρήκα;
Ο καθένας έχει δικαίωμα να φροντίζει τον εαυτό του.
Είναι το σύνθημά μου.
- Ήταν πεθαμένος. - Ναι.
Λες να του λείψουν;
- Όχι του πεθαμένου, υποθέτω. - Όντως.
Αν ήθελε να τα κρατήσει μετά τον θάνατό του, ο τρελόγερος...
...γιατί δεν ήταν πιο φυσιολογικός όταν ζούσε;
Θα είχε κάποιον να τον φροντίζει όταν τον χτύπησε ο θάνατος...
...αντί να κείτεται εκεί ψυχορραγώντας.
Μόνος του.
Ολομόναχος.
Αυτά είναι δικά μου.
Μου 'κλεψε τα πράγματά μου. Θα την πάω στα δικαστήρια.
- Τι είναι αυτά; - Κουρτίνες κρεβατιού.
Και τις κατέβασες; Δαχτυλίδια και προσωπικά αντικείμενα ενώ αυτός κείτονταν εκεί;
Γιατί όχι;
- Μη ρίξεις κερί στις κουβέρτες του! - Τις κουβέρτες του;
Ελπίζω να μην έπασχε από τίποτα κολλητικό.
Αν έπασχε, δεν θα έμπαινα εκεί μέσα.
Πόσα δίνεις, λοιπόν;
Αυτά δεν είναι δικά μου.
Ναι, μοιάζουν...
...αλλά δε μπορεί να είμαι εγώ αυτός στον οποίο μιλάει.
Μια ομοιότητα, ίσως, αλλά...
Μιάμιση λίρα. Ούτε μια πένα παραπάνω, ο κόσμος να χαλάσει.
Είσαι σκληρός, Τζο. Δεν ξεγελάς κανέναν.
Πάντα είμαι ευγενικός με τις κυρίες. Έτσι καταστρέφω τον εαυτό μου.
Πνεύμα, τι διαστροφή είναι αυτή;
Ζήτησα να δω λίγη συγκίνηση για τον θάνατο αυτού του ανθρώπου...
...και μου δείχνεις μόνο απληστία και φιλαργυρία!
Δείξε μου λίγη τρυφερότητα! Λίγο συναίσθημα!
Κάποιο μπέρδεμα θα έχει γίνει.
Το άλλο πνεύμα μ' έφερε εδώ νωρίτερα.
Πολύ καλά.
Είσαι ανυπόφορα δύσκολος για να συζητήσει κανείς μαζί σου.
"Αφήστε τα μικρά παιδιά να έρθουν κοντά μου, μην τους το απαγορεύετε."
"Έτσι είναι το Βασίλειο του Θεού."
"Αληθώς σας λέω...
...όποιος δεν γνωρίσει το Βασίλειο του Θεού ως παιδί...
...δεν θα μπει ποτέ σ' αυτό."
Αυτό το χρώμα με πονάει στα μάτια.
Είναι καλύτερα τώρα.
Αυτή η δουλειά κοκκινίζει τα μάτια μου.
Να μην δει κόκκινα μάτια ο μπαμπάς όταν έρθει.
Για κανένα λόγο.
Θα έρθει όπου να 'ναι.
Έπρεπε να έχει έρθει.
Νομίζω πως τώρα τελευταία περπατάει πιο αργά.
Τον έχω δει να περπατάει με τον...
...με τον μικρό Τιμ στους ώμους του πολύ γρήγορα.
Κι εγώ.
Αλλά ήταν πολύ ελαφρύς.
Κι ο πατέρας σας τον αγαπούσε τόσο...
...που δεν ήταν ταλαιπωρία.
Καθόλου.
Ήρθε ο πατέρας σας.
Γεια σου, πατέρα.
Γεια σου, χρυσή μου.
- Γεια σας, μικρά μου. - Γεια σου, πατέρα.
Άργησες. Ανησυχήσαμε.
- Χαίρομαι που ήρθες σπίτι, πατέρα. - Κι εγώ.
Δεν χωράς στην αγκαλιά μου.
Άργησα επειδή πέρασα από εκεί σήμερα.
Σήμερα;
Δε μπορούσα να μην πάω.
Είναι τόσο ήσυχα και πράσινα.
Θα το δεις την Κυριακή.
Όλοι θα πάμε την Κυριακή.
Του υποσχέθηκα πως κάθε Κυριακή θα πήγαινα...
Παιδάκι μου!
Μικρό μου, παιδάκι!
Πατέρα, μη λυπάσαι τόσο πολύ.
Με συγχωρείτε.
Έχω όλους εσάς.
Πρέπει να είμαι ευγνώμων.
Ξέρεις ποιον είδα στον δρόμο σήμερα;
Τον ανιψιό του κυρίου Σκρουτζ, τον Φρεντ.
Με χαιρέτησε χαρούμενα, όπως συνήθως.
Είδε πως ήμουν λίγο θλιμμένος.
Με ρώτησε τι με στενοχωρούσε. Κι όταν του είπα...
...είπε πως λυπάται από τα βάθη της καρδιάς του γι' αυτό και...
Ρόμπερτ...
Ο Τίμυ είναι μέσα σε όλους μας.
Αλλά για χάρη του, πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε.
Εφόσον αγαπάμε ο ένας τον άλλον, θα είναι πάντα ζωντανός.
Ναι, φυσικά, αγάπη μου.
Αλλά όπως και όποτε...
...και να χωριστούμε...
...είμαι σίγουρος πως κανείς μας δεν θα ξεχάσει τον μικρούλη Τιμ.
Όχι, ποτέ. Ποτέ.
Όταν θυμόμαστε πόσο υπομονετικός, πόσο πράος ήταν...
...αν και ήταν μικρό παιδί...
...είμαι σίγουρη πως δύσκολα θα τσακωθούμε μεταξύ μας.
Είμαι ευτυχισμένος.
Πραγματικά ευτυχισμένος.
Ζήτησα τρυφερότητα και συναίσθημα.
Και μου τα έδειξες.
Δεν χρειάζεται να δω τίποτε άλλο.
Πήγαινέ με σπίτι.
Τι είναι αυτό;
Νόμιζα πως συμφωνήσαμε να με πας σπίτι;
Φάντασμα...
Κάτι μου λέει πως πλησιάζει η στιγμή του χωρισμού μας.
Το ξέρω αλλά δεν ξέρω το πώς.
Πες μου.
Ποιος ήταν αυτός που είδαμε να κείτεται νεκρός;
Όχι.
Πριν πλησιάσω αυτόν τον τάφο, απάντησέ μου σ' αυτό:
Αυτά που μου έδειξες είναι οι σκιές αυτών που θα γίνουν;
Ή είναι οι σκιές αυτών που "πιθανόν" να γίνουν;
Η πορεία του ανθρώπου προδιαγράφει συγκεκριμένο τέλος. Το δέχομαι αυτό.
Αλλά αν αλλάξει πορεία...
...το τέλος πρέπει ν' αλλάξει.
Πες μου ότι ισχύει αυτό σ' αυτά που μου έδειξες.
ΕΜΠΕΝΙΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ
Θεέ μου! Δεν είμαι αυτός που ήμουν.
Δεν θα είμαι αυτός που ήμουν πριν από αυτό το όραμα.
Αν δεν έχω καμιά ελπίδα, γιατί μου τα δείχνεις;
Καλό μου πνεύμα.
Η φύση σου μεσολαβεί για να με λυπηθείς.
Πες ότι μπορώ να τ' αλλάξω όλα αυτά αν αλλάξω ζωή.
Θα τιμώ ολόψυχα τα Χριστούγεννα όλον τον χρόνο.
Θα ζω το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Τα πνεύματα και των τριών θα ζουν μέσα μου!
Δεν θα ξεχάσω τα διδάγματά τους!
Πες μου...
Πες μου ότι μπορώ να σβήσω το όνομα από αυτήν την πέτρα!
Λυπήσου με!
Έλεος!
Το δωμάτιό μου...
Είμαι ζωντανός...
Ευχαριστώ, πνεύματα.
Θα κρατήσω την υπόσχεσή μου.
Θα ζω το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Θα κρατώ μέσα μου τα πνεύματα και των τριών.
Ο Παράδεισος και τα Χριστούγεννα να είναι ευλογημένα!
Το λέω γονατιστός, Τζέικομπ Μάρλεϋ.
Γονατιστός...
Εννιά η ώρα.
Και είναι μέρα.
Αλλά ποια μέρα;
Γεια σου! Εσύ εκεί, μικρέ!
Εγώ, κύριε;
Ναι, εσύ, καλό μου παιδί. Τι μέρα είναι σήμερα;
Σήμερα; Ανήμερα Χριστουγέννων, φυσικά!
Χριστούγεννα;
Δεν τα έχασα.
Τα πνεύματα τα έκαναν όλα μέσα σε μια νύχτα.
Ό,τι θέλουν κάνουν τα πνεύματα.
- Γεια σου, καλό μου παιδί! - Γεια!
Ξέρεις τον έμπορο πουλερικών στον παραπάνω δρόμο;
Έτσι νομίζω!
Έξυπνο παιδί. Ξεχωριστό.
Ξέρεις αν πούλησε την εκλεκτή γαλοπούλα που είχε κρεμασμένη;
Ποια; Αυτήν που είναι ίσα με το μπόι μου.
Θαυμάσιο παιδί. Χαίρεσαι να του μιλάς.
Ναι! Αυτήν που είναι ίσα με το μπόι σου!
Είναι ακόμα εκεί κρεμασμένη.
Τότε, πήγαινε να την αγοράσεις!
Ναι, πήγαινε! Και φέρ' τους εδώ ώστε να τους πω πού να την παραδώσουν.
Έλα εδώ με τον υπεύθυνο και θα σου δώσω ένα σελίνι.
Έλα σε λιγότερο από πέντε λεπτά και θα σου δώσω μισή κορώνα!
Πρέπει να ντυθώ. Έχω πολλά να κάνω.
Δεν θέλω να καθυστερήσω καθόλου.
Είμαι ελαφρύς σαν πούπουλο!
Είμαι ευτυχισμένος σαν άγγελος!
Είμαι νέος σαν σχολιαρόπαιδο!
Είμαι ζαλισμένος σαν μεθυσμένος.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους.
Κι ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος σ' όλο τον κόσμο!
Αν είναι φάρσα, θα σου βγάλω τ' αυτιά.
Ήταν σ' εκείνο το παράθυρο. Τ' ορκίζομαι.
Α, εδώ είσαι.
Ο μικρός λέει πως θέλετε ν' αγοράσετε αυτήν την γαλοπούλα.
Ναι, πολύ σωστά.
Η μισή κορώνα για τις υπηρεσίες σου.
- Ευχαριστώ, κύριε! - Θαυμάσιο παιδί.
Λοιπόν, ιδού η διεύθυνση και το αντίτιμο της γαλοπούλας.
Πήγαινε αυτό το εκλεκτό πτηνό στον Μπομπ Κράτσιτ στο Κάμντεν.
Έχω γράψει και τις οδηγίες.
- Πήγαινε αμέσως. - Μάλιστα, κύριε.
Θα πεις μόνο ότι τη στέλνει ένας φίλος.
Πρέπει να είναι εκεί εγκαίρως για το χριστουγεννιάτικο δείπνο.
Θα είναι, κύριε.
Πάρε κάτι για τον κόπο σου.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Ορίστε, όλα δικά σου.
- Ευχαριστώ. - Καλά Χριστούγεννα.
Θαυμάσια μέρα.
Καλημέρα. Καλά Χριστούγεννα.
Σαν άγγελοι. Ναι, ακριβώς.
Τραγουδάτε υπέροχα. Ορίστε...
- Ευχαριστώ, κύριε. - Εγώ σας ευχαριστώ...
...για την εξαίσια μουσική σ' αυτήν την εξαίσια γιορτινή μέρα.
Καλημέρα.
Κύριοι, καλά Χριστούγεννα.
Ο κύριος Σκρουτζ...
Έχω την αίσθηση ότι το όνομά μου δε σας είναι ευχάριστο.
Συγχωρήστε με και παρακαλώ δεχθείτε την προσφορά μου για τους φτωχούς...
Κύριε ελέησον!
Αγαπητέ μου, κύριε Σκρουτζ!
Σοβαρολογείτε;
Αν το επιθυμείτε, και ούτε δεκάρα λιγότερη.
Σας διαβεβαιώνω, συμπεριλαμβάνονται και καθυστερούμενες οφειλές.
Τι μπορώ να πω σε τέτοια γενναιοδωρία;
Μην πείτε τίποτα.
Μα, αγαπητέ μου κύριε!
- Θα έρθετε να με δείτε; - Ασφαλώς!
- Θα έρθουμε! - Σας είμαι υποχρεωμένος.
- Ευχαριστώ 50 φορές! - Ευχαριστώ, κύριε. Ευχαριστώ.
- Ναι; - Ο Μπομπ Κράτσιτ;
- Ναι. - Αυτό είναι για σας.
Κάποιο λάθος θα έγινε.
- Είστε ο Μπομπ Κράτσιτ; - Ναι.
Δεν έγινε λάθος.
Δεν την παρήγγειλα.
Αυτή εδώ η εκλεκτή γαλοπούλα πληρώθηκε από έναν κύριο...
...για να παραδοθεί σ' εσένα και την οικογένειά σου, εγκαίρως, για το χριστουγεννιάτικο δείπνο.
Πώς αυτός λέγεται ο κύριος;
Ανώνυμος.
Επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος.
Ανώνυμος είπες;
Έτσι είπε. Ένας ανώνυμος κύριος.
- Ποιος μπορεί να την έστειλε; - Δεν έχω ιδέα.
- Μήπως έκαναν λάθος; - Έτσι είπα κι εγώ.
Έχει τ' όνομά μας επάνω.
- Τι θα κάνουμε; - Εγώ λέω να την ψήσουμε, να την φάμε...
...και να κάνουμε το ωραιότερο χριστουγεννιάτικο φαγοπότι της ζωής μας.
Κι εγώ λέω, κυρία Κράτσιτ, τι έξοχη ιδέα!
Κι ο Θεός να μας ευλογεί όλους.
Κι ο Θεός να μας ευλογεί όλους!
- Καλά Χριστούγεννα, κύριε. - Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα.
Ω, Φρεντ! Είναι πάρα πολύ ακριβό.
Σ' αρέσει, όμως;
Το λατρεύω!
Είναι το πιο όμορφο πράγμα που έχω δει!
Η θέση του είναι στον καρπό σου, αγάπη μου. Καλά Χριστούγεννα.
Φρεντ, σ' αγαπώ!
- Κι όχι μόνο γι' αυτό. - Το ξέρω.
Το ξέρω.
- Ποιος μπορεί να είναι; - Δεν περιμένουμε κανέναν τόσο νωρίς.
Θεέ μου!
Είναι ο θείος Εμπενίζερ.
Ο θείος σου;
Τι μπορεί να θέλει;
Άνοιξε την πόρτα, Μαίρη.
Δεν ξέρω τι θέλει.
Θείε Εμπενίζερ...
Μπορώ να περάσω;
Ναι, περάστε.
- Παρακαλώ. - Ευχαριστώ.
Περάστε.
Καλό απόγευμα, κυρία μου.
Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα και σ' εσάς.
Θείε Εμπενίζερ, από 'δώ η γυναίκα μου, η Τζάνετ.
Τζάνετ, ο θείος Εμπενίζερ.
Χαίρω πολύ.
Μάλλον έχεις ξαφνιαστεί, έτσι δεν είναι;
Ναι, κι αυτό.
Ναι, είναι αλήθεια.
Ειλικρινά, είναι έκπληξη.
Χτες που μιλήσαμε, μου ξεκαθαρίσατε...
...ότι δεν θα κάνατε δεκτή την πρόσκλησή μου.
Κι άλλα πράγματα ξεκαθάρισα, σωστά, Φρεντ;
Ότι τα Χριστούγεννα είναι σαχλαμάρες χάσιμο χρόνου και σπατάλη χρήματος.
Ένα ψεύτικο και εμπορικό φεστιβάλ...
...που πρέπει ν' αγνοείται.
Ναι, βασικά αυτά είπατε.
Έχω έρθει για τρεις λόγους.
Πρώτον, να σου ζητήσω συγγνώμη.
Για ό,τι σου είπα για τα Χριστούγεννα.
Έλεγα σαχλαμάρες, Φρεντ.
- Αλήθεια; - Τότε δεν το ήξερα αλλά τώρα το ξέρω.
Δεύτερον, ήρθα να γνωρίσω την γυναίκα σου.
- Νάτη, λοιπόν. - Ναι.
Και πολύ όμορφη, επίσης.
Σας ευχαριστώ.
Εγώ, εμ...
Κάποτε ήμουν ερωτευμένος.
Θα το πίστευες αυτό;
Ναι.
Αλλά δεν είχα ούτε το θάρρος, ούτε την αισιοδοξία...
...κι ίσως, ούτε τα βαθιά αισθήματα που έχετε οι δυο σας.
Τρίτον, αν ισχύει ακόμα η πρόσκληση για το δείπνο...
...την δέχομαι.
Φυσικά ισχύει.
Ζήτω!
Ήμουν σίγουρος πως μια μέρα...
Ήσουν; Τελικά, φαίνεται πως είχες δίκιο.
Ναι, θα ήθελα να φάμε μαζί.
Είστε παραπάνω από ευπρόσδεκτος.
Σ' αρέσουν τα παιχνίδια, έτσι;
Ναι, πράγματι, μου αρέσουν.
Παίζετε ποτέ "παρομοιώσεις";
Είναι ένα από τα αγαπημένα μας.
- Μπορούμε να παίξουμε σήμερα; - Πολύ πιθανόν.
Τα καταφέρνω πολύ καλά.
Κι αν τύχει να πουν: "σφιχτός σαν..."...
...η απάντηση είναι, "...σαν τύμπανο".
Μα, ναι. Αυτή είναι.
Ωραία.
Συγχώρεσέ με που σου το λέω αυτό, αλλά βλέπω τη σκιά της αδελφής μου στο πρόσωπό σου.
Την αγαπούσα τη μητέρα σου, Φρεντ.
Για ένα χρονικό διάστημα, είχα ξεχάσει πόσο πολύ την αγαπούσα.
Ίσως είχα επιλέξει να ξεχάσω.
Αυτά για την ώρα.
Θα ήθελα να δοκιμάσω εκείνο το ξακουστό παντς.
Φυσικά. Μας κάνατε πολύ ευτυχισμένους, θείε Εμπενίζερ.
Αλήθεια;
Ναι.
Ο Θεός να με συγχωρέσει για τον χρόνο που έχασα.
Εννιά η ώρα. Αργοπορημένος πάλι, έτσι, Κράτσιτ.
Θα δούμε τι θα κάνουμε.
Κύριε Κράτσιτ!
Μάλιστα, κύριε.
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Μάλιστα, κύριε.
Τι ώρα είναι;
Εννιά και δεκαοχτώ, κύριε.
Και δεκαοχτώμισι λεπτά.
Γιατί ήρθες τέτοια ώρα σήμερα;
Συγγνώμη, κύριε. Πάει πίσω το ρολόι μου.
Ναι, έτσι νομίζω.
Έρχεσαι λίγο εδώ, αν θες, σε παρακαλώ;
Μια φορά τον χρόνο συμβαίνει, κύριε. Δεν θα επαναληφθεί.
Διασκέδασα κάπως χτες.
Λοιπόν, σου λέω, φίλε μου, δεν θα το ανεχθώ άλλο πια.
Γι' αυτό...
Γι' αυτό, σκοπεύω να...
...σου διπλασιάσω το μισθό!
Μου διπλασιάζετε το μισθό, κύριε;
Ναι, Μπομπ!
Καλά Χριστούγεννα!
Θα σου διπλασιάσω το μισθό και θα βοηθήσω την οικογένειά σου μ' όποιον τρόπο μπορώ.
Κι όσο για τον Τιμ; Ο Τιμ θα ξαναπερπατήσει.
Και θα γίνεται όλο και πιο δυνατός. Όσο ζω, έτσι θα γίνει.
Θα συζητήσουμε τις λεπτομέρειες το απόγευμα, πίνοντας ένα ποτό.
Τι έπαθες;
Τίποτα, κύριε.
Είναι που...
Τίποτα.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Παρακαλώ, καλέ μου φίλε.
Άναψε την φωτιά πριν πεθάνουμε από το κρύο.
Αγόρασε μερικά κάρβουνα...
...πριν στρωθείς στη δουλειά!
Μάλιστα, κύριε.
Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ τήρησε, και με το παραπάνω, το λόγο του.
'Εγινε τόσο καλός φίλος, τόσο καλός εργοδότης...
...και τόσο καλός άνθρωπος, όσο κανένας στην πόλη.
Και για τον μικρό Τιμ, που δεν πέθανε, ήταν σαν δεύτερος πατέρας του.
Λέγεται πως ο Εμπενίζερ Σκρουτζ ήξερε να γιορτάζει τα Χριστούγεννα.
Αν κάποιος άνθρωπος εν ζωή κατέχει αυτήν την γνώση...
...μακάρι να το πουν αυτό και για μας. Για όλους μας.
Κι όπως παρατήρησε ο μικρός Τιμ:
"Ο Θεός να μας ευλογεί όλους!"
Mετάφραση - Υποτιτλισμός: NUimages Productions