Laugardaginn 6. janúar 1917
voru fimm dauðadæmdir hermenn fluttir til Bauchavesnes
að fremstu víglínu við Somme.
Passið þráðinn.
Sá fyrsti var áður kátur og ævintýragjarn
og gekk nú með númerið 2124.
Hann var skráður frá Seine-svæðinu.
Hann tók stígvélin sín af dauðum Þjóðverja.
Áður en hann varð 2124 hét hann Bastoche
og var ástfanginn af fallegri rauðku
sem heitir Véronique Passavant.
Hann var trésmíður.
Þegar hann hvíldi sig á timbrinu fékk hann sér bjór
á barnum hans Louis litla við Gullhandarstræti.
Hann tók stígvélin af ávini sem þarfnaðist þeirra ekki lengur.
Hann tróð stráum eða dagblöðum í þau
og notaði þau í stað gömlu skónna.
Hann var dæmdur fyrir að veita sjálfum sér sár.
Það fannst byssupúður á særðri hendi hans.
Hans beið dauðarefsing.
Passið þráðinn.
Annar fanginn var númer 4077
og kom einnig frá Seine-svæðinu.
Hann var logsuðumaður fyrir járnbrautina
í Bagneux.
Hann hét Francis Gaignard
og var kallaður Síx-Sous.
Hann vissi að þeir fátæku smíðuðu vopn eigin tortímingar
og að þeir ríku seldu þau.
Hann vildi útskýra það fyrir hinum en var ílla máli farinn.
Ódýrt vín, besti vinur hins fátæka manns,
blindaði augu hinna hermannanna
svo það var erfitt að ná til þeirra.
Númer 1818 var sá harðasti og hugrakkasti af þeim.
Hann myrti eitt sínn annan yfirmann.
Yfirmann sem sparkaði í þá sem lágu.
Upp með ykkur. Svínin ykkar.
Letihaugar.
Þú þarna. Stattu upp.
Árás. Árás.
Áfram með þig.
Enginn komst að því.
Benoit Notre-Dame var bóndi frá Dordogne.
Einn ágústmorgun
var hann sóttur á bæinn sínn og fluttur þaðan með lest.
Passið þráðinn.
Símaþráðurinn var eina tengingin við heim þeirra lifandi.
Þessi þunni vír var eina vonin um náðun frá Poincaré forseta.
Jafnvel þátt sá eini sem trúði ennþá á þetta væri þessi.
Númer 7328, frá Korsíku.
Angel Bassígnano.
En þeir sem þekktu hann víssu að hann væri enginn engill.
Hann var lygari, svíndlari, montrass
og laumulegur vandræðagemlingur.
Fyrir stríðið
starfaði Tína Lombardi sem hóran hans.
Hann fékk fimm ár dóm fyrir ástar- eða heiðursglæp.
Það fór eftir því við hvern hann talaði.
Þetta var í raun barátta milli tveggja melludálga.
Sumarið 1916 voru almennir glæpamenn skráðir í herinn
til að styrkja herliðið sem var splundrað við Verdun.
Hann fékk að velja.
Það hefur rignt skotum yfir okkur.
Nei, þetta hefur verið frekar rólegt.
Fyrir hvern er þetta?
Þið eigið
að gera árás á morgun.
Við vildum bara fá smá forskot.
Passið þráðinn.
Sá fimmti var "Kornblóm“ eða útskrifaður 1917.
Hann varð tvítugur eftir fimm mánuði.
Þessa dagana hræddist hann allt.
Franskar fallbyssur sem klikkuðu,
vindinn sem hentaði vel fyrir sínnepsgassárásir
og aftökur sem áttu að setja fordæmi.
Hann hafði ekki alltaf verið svona.
Áður barðist hann í stormi og hjálpaði vitaverðinum.
Skyndilega hafði hann séð of margar sprengjur.
Þetta er miðinn heim til kærustunnar.
Þetta er miðinn í herréttinn.
Gleymdu þessu. Hann hefur upplifað nóg.
Hann gæti verið tekinn af lífi. -Vertu mannlegur.
Þegiðu. -Gerðu það.
Haldið kjafti.
Fyrsta skipti sem Mathilde og Manech sváfu saman
sofnaði hann með höndina á brjóstínu á henni.
Hver stingur í sárinu er sem hjarta Mathilde í lófa hans.
Hver sláttur færir hann nær henni.
Mathilde skynjar það ef Manech deyr.
Síðan hún fékk dánartilkynninguna
heldur hún í innsæið eins og þunnan þráð.
Hún lætur aldrei draga úr sér kjarkinn.
Mathilde er glaðvær.
Ef þráðurinn færir hana ekki að unnusta sínum
getur hún notað hann sem snöru.
Í júní 1920 fékk Mathilde bréf frá nunnu.
Sjúklingur í Rennes vildi hitta hana.
Hann hafði hitt Manech í janúar 1917 við Somme.
Ágúst 1912.
Var ég ekki myndarlegur?
Þetta er De Dion bifreið.
Hörkukaggi.
Segðu mér frá Manech.
Í janúar 1917...
fylgdi ég fimm dauðadæmdum föngum.
Var hann einn þeirra?
Já.
Ég átti að fylgja þeim í skotgröf við víglínuna.
Lögreglan beið með fangana við kirkjugarð í rúst.
Hvað ertu að gera í þýskum stígvélum?
Bíða. Eftir hverju?
Eftir náðun forsetans? Þú þarft að bíða lengi.
Hann skrifar undir.
Ég átti aldrei að vera dæmdur til dauða.
Ég er frá Korsíku. Ég er ekki Frakki.
Láttu hann vera. Hann er snarklikkaður.
Ertu búinn, liðsforingi?
Kuldinn hefur bjargað þessum.
Hann hefði fengið drep í þetta að sumri.
Hvað með Manech?
Þjáðist hann?
Þeir urðu að taka tvo fingur af honum en hann fann ekki lengur til.
Ég fylgdi þeim að skot- gröfinni "Bingó-húmið".
Fjandinn sjálfur.
Gastu ekki týnt þeim á leiðinni?
Þú gast rekið þá í burtu frá þér.
Mér var skipað að fylgja þessum fimm mönnum til þín.
Ég fékk líka skipun.
Ég á að reka þá upp úr skotgröfinni
og láta þá drepast eins og hunda milli víglínu okkar og Þjóðverjanna.
Þetta er mín helvítis skipun.
Það er lítið að gerast milli okkar og þeirra.
Er of rólegt? Byrjum að skjóta og sjáum allt verða vitlaust.
Súpa. Þið eruð heppnir því hún er ennþá heit.
Rauðrófur og fennel.
Hvað má bjóða þér?
Heitt súkkulaði og brauð með hunangi.
Ég gæti drepið foreldra mína til að færa þér það.
Væri þér sama?
Hann er munaðarlaus.
Hann finnur það.
Célestin Poux er sjálfur "Eldhúsræninginn".
Fimmtán mínútum síðar kom hann með það allt.
Saltað Guérande-smjör,
hunang
og kakó frá Nígeríu.
Stórkostlegt.
Segðu mér eitt, Kornblóm.
Átt þú engan að skrifa til?
Unnustu?
Mathilde.
Hún heitir Mathilde.
Mathilde.
Ég heyri hjarta hennar slá eins og morsmerki.
Við erum trúlofuð.
Vonandi þurfum við ekki að bíða til stríðsloka.
Ég get farið beint heim eftir aftökuna.
Á ég að hlífa þér við því sem fylgir?
Ég er fötluð, ekki heimsk.
Hvað gerðist?
Við klipptum gat á gaddavírinn
og gerðum þessa fimm tilbúnari fyrir kuldann.
Célestin Poux gaf unnusta þínum rauðan ullarvettling.
Er langt í þá?
Of langt fyrir handsprengjur en of stutt fyrir fallbyssur.
Gasið kemur ekki til greina því við fáum það yfir okkur.
Heldur þú að þeir geti törað?
Ef þeir verða ekki skotnir, svelta þeir og frjósa í hel.
Þjóðverjarnir hafa gaman af þessu.
Einn undirliðþjálfinn faðmaði Bastoche trésmið.
Það var Gorde undirliðþjálfi.
Þeir höfðu greinilega þekkst fyrir stríðið.
Svo fóru þeir yfir.
Fjandinn. -Þegiðu.
14. september.
Þarna gat ég lyft sjötíu kílóum.
Þótt ég væri ekki upp á mitt besta.
En þennan morgun...
Var Manech á lífi í janúar 1917?
Í dögun kallaði Favart nöfn þeirra.
Þeir svöruðu allir nema bóndinn frá Dordogne.
Bassignano. Herra.
Bouquet. Hvað nú?
Langonnet.
Já, ég er hér.
Kornblóm, reyndu að fela þig betur.
Notre-Dame.
Notre-Dame!
Ég veit ekki meira.
Það var erfitt að skila skýrslu um þetta.
Það var mikið, Esperanza. Bretarnir leysa okkur af.
Hvað með Bingó-dæmið? Hvað er þetta?
Listi yfir þá dauðadæmdu sem Favourier skrifaði undir.
Komdu með hann.
Ekki standa eins og þvara. Þetta er ekki Pompei.
Þú fékkst stöðuhækkun og ferð til Vosges.
Þrátt fyrir það,
verður mjög erfitt að kyngja þessu.
Þá ertu heppinn að fara beint í sinnepsgas og hálstöflur.
Það er fræga Vosges-gotteríið. Þú mátt fara.
Nokkrum mánuðum síðar særðist ég í Somme.
Ég endaði í sama sjúkravagni og Chardolot
sem var undirliðþjálfi frá Bingó-húminu.
Hann átti aðeins nokkra daga ólifaða.
Þetta er ég. Esperanza.
Bingó-húmið. Manstu ekki?
Fyrirgefðu, ég þekkti þig ekki.
Þessir fimm sem voru reknir upp í einskismannslandið...
Hvað varð um þá?
Hvað heldur þú?
Lifði enginn þeirra?
Er samviskan að naga þig?
Þú hefðir átt að vera lengur.
Þú hefðir séð stór M,
nærbuxur sem fána og svífandi albatros.
Þú ert með óráði.
Við sendum upp fimm menn og fundum fimm lík.
Niðurstaðan...
Ég sé ekki en ég veit hvernig svip þú berð og mér líkar það.
Talaði hann virkilega um stór M og albatros?
Og nærbuxur.
Gjörðu svo vel.
Hér eru eigur þeirra, sem ég átti að færa fjölskyldunum.
Ég gat það ekki vegna heilsubrests.
Svona var bréf bóndans frá Dordogne til konu sinnar.
Ég sendi rétta bréfið þegar ég var nýkominn.
Ert þú hérna vegna sinnepsgassins?
Nei, ég er bara með slæma flensu.
Dauðinn velur oft undarlegar leiðir.
Mathilde.
Ef þú getur ekki grátið skaltu reyna að tala.
Ef þú getur ekki talað skaltu þegja.
En stundum koma tárin þegar maður talar.
Tárin segja það sem þú getur ekki sagt... Ef þú skilur mig.
Annars máttu bara eiga þennan ólundarsvip.
Segðu Véra að ég hugsi um hana. Hún vill ekki tala við mig.
Ég hitti Bíscuit og við sættumst.
Vertu sæll, Bastoche.
Benoit Notre-Dame, númer 1818. Ég mun ekki skrífa lengi.
Segðu Bernay að ég borgi skuldina í mars.
Mykjan hans er of dýr, passaðu þig á honum.
Segðu Baptistín mínum að ég elski hann
og að honum vegni vel ef hann hlusti á ástkæra móður sína.
Hún er allra ljúfust. Ástarkveðja, Benoit.
Til Tinu Lombardi, frá Angel Bassígnano.
Ef hundurinn kemur fyrir mat er Manech ennþá á lífi.
Ég er ekki svöng.
Það er kominn matur.
Matur, Mathilde.
Ég er að koma.
Mathilde fæddist 1. janúar 1900.
Því er auðvelt að reikna aldur hennar.
1903 létust foreldrar hennar í slysi í strætisvagns númer 44.
Síðan þá, hefur Mathilde oft sagt sjálfri sér...
Af jörðu ertu kominn að jörðu skaltu aftur verða.
Frændi hennar og frænka, Sylvain og Bénédicte ólu hana upp
með líftryggingu foreldranna frá Pierre-Marie Rouviére.
Mathilde fékk mænusótt þegar hún var fímm ára.
Hún lá í rúminu í marga mánuði,
þrátt fyrir sínnepsmeðferðir,
pendúla
og seyði úr fjögurra blaða smárum.
Nú er hún tvítug.
Hún spilar á túbu.
Eina hljóðfærið sem getur framkallað neyðarkall.
Hrútserta, hundurinn, fretar í svefni.
Bénédicte segir alltaf þegar hún heyrir það:
"Ef hundur leysir vind lifnar hjartans lind."
Mathilde þarfnast daglegrar umönnunar.
Eftir vopnahléð varð Georges Cornu sundmeistari
nuddarinn hennar.
Hún fór alltaf hjá sér en komst yfir það.
Mathilde ímyndaði sér að hann væri hrifinn af henni
og þjáður af þrá.
Einu sinni sagði hann:
Þú ert mjög vel vaxin, ungfrú.
Ég hef nuddað ansi margar konur.
Hvað átti hún að kalla hann eftir þetta?
Kæri Georges...
Elsku Georges...
Jojo...
Stundum ímyndar hún sér eráðtísk augnablik fyrir svefn.
Hún þarf ekki að láta sig dreyma lengi
til að fá fullnægingu.
Eftir hvarfið getur hún ekki
hugsað um unnustann sínn meðan hún fullnægir sér.
Þannig er það...
Ég myndi gleyma honum ef ég væri þú.
Þetta eru bara skýjaborgir.
Þú hefðir heyrt frá honum ef hann væri á lífi.
Hann var tekinn til fanga
og bjó hjá þýskri stelpu með fléttur og stór brjóst.
Franskur drengur að borða súrkál? Óhugsandi.
Get ég hjálpað þér? -Haltu þér á jörðinni.
Ég stend á mínum eigin fótum.
Hvað segirðu? -Ekki neitt.
Ég heyrði þetta samt.
En draumar þínir standast ekki.
Hann var ekki tekinn til fanga. Við náðum gröfinni á móti.
Það eru sigurvegararnir sem taka fanga.
Þá er hann bara orðinn sturlaður. Kannski elur hann sig til að forðast erfiðisvinnu.
Hættu þessum draumórum.
Sættu þig við þetta.
Þú finnur mann, þrátt fyrir...
Það er eitthvað ekki í lagi.
Ég verð að finna Célestin Poux, eldhúsræningja.
Hvað get ég gert fyrir þig?
Eða hóruna frá Korsíku. Hún gæti vitað meira en ég.
Á morgun ætla ég að fara til Parísar.
Til hvers?
Til að finna einhvern frá Bingó-húminu.
Germain Pire - Einkaspæjari Sniðugasti snuðrarinn
Ég er vanur að eiga við eldheitu málin.
Ég er með fullan skáp.
Hneyksli sem hefði verið sópað undir teppið
komu í ljós vegna hins snuðrandi Pire.
Taktu til dæmis þetta stórmál...
Mjög viðkvæmt.
Lest fer af sporinu 1917. 425 hermenn í leyfi deyja.
Rannsókn sýndi að yfirmaður heimilaði þessa ferð
þrátt fyrir bilun í hemlabúnaði.
Stjórn Poincarés reyndi að hylma yfir þetta.
Fjölskyldurnar áttu eina von til að finna yfirmanninn.
Germain Pire.
Sniðugasti snuðrarinn.
Ég er sá besti. Ég fann yfirmanninn.
Herinn var ekki ánægður með það. Reyndar var hann dáinn og grafinn.
Ég ætla að pakka niður og leita að Célestin Poux
og dömu guttans frá Korsíku.
Hvað kostar það, sniðugi snuðrari?
Ég blóðmjólka aðeins feitustu beljurnar.
Fyrir þig get ég gert þetta fyrir...
Tuttugu franka á dag.
Með útgjöldum, að sjálfsögðu.
Hvers vegna ertu svona góður?
Héléne, komdu og heilsaðu.
Hafðu engar áhyggjur af útgjöldunum.
Pire borðar lítið, drekkur ekki og er sparsamur á þjórfé.
Notre Dame í París? -Ekki Notre Dame í París.
Ég er að hringja frá París vegna Benoit Notre-Dame.
Benoit Notre-Dame. Hann var gjörvulegur og góðhjartaður bóndi.
Féll fyrir landið.
Ég hef misst mörg sóknarbörn.
Eru eiginkona hans og sonur enn þarna?
Þögn. Ég heyri ekki neitt.
Hún fór einn daginn án þess að gefa upp heimilisfang.
Heyri ég í kór?
Auðvitað er þetta kór. Við erum í kirkju.
En þetta er ekki sálmur á bak við þig.
Þakka þér fyrir og vertu sæll.
Bingó-húmið.
Ég átta mig ekki á þessu.
Ég hélt að þú hefðir gaman af vonlitlum málum.
Ósvífnin var sæt þegar þú varst tíu ára, ekki tvítug.
Taktu mig þá alvarlega.
Þú eyðir peningunum þínum í afkáralega krossferð.
Bingó-húmið? Hvers vegna ekki Saltkjöt-og-baunir?
Ég vil fá aðgang að gögnum hersins.
Segjum að það sé eitthvert örlítið vit í þessu.
Ef einhver er á lífi verður honum refsað með nauðungarvinnu.
Þú veist að forvitnin kemur honum í vandræði.
Vertu skynsöm.
Foreldrar þínir treystu mér...
Af jörðu ertu kominn...
Það er málið.
Þau treystu þér fyrir hamingju minni.
Vertu blessaður.
Þakka þér fyrir, Pierre-Marie.
Ekki láta svona, elsku Mathilde.
Ég er að hugsa um framtíðina þína.
Það er slæmt að heilsu þinni hrakaði þrátt fyrir nuddið.
Ég skal athuga hvað ég get gert.
Þetta gerist ekki aðeins í Lourdes.
Ég er að leita að Tinu Lombardi. Ég þekkti hana sem barn.
Kæru frúr, ég er frændi Tinu Lombardi og mig langar að vita...
Afsakaðu.
Ég sé um málefni Lombardi-fjölskyldunnar
og er að leita að Tinu.
Hún erfði peninga.
Ert þú að leita að Tinu Lombardi?
Já, reyndar...
Hefur þú komið til Korsíku?
Það er mjög fallegur og myndrænn staður.
En Tina gengur um aðrar götur.
Til allrar lukku náði háttsettur lögreglumaður
að rekja slóð hennar til Bar-le-Duc.
Valentina Emilia María Lombardi, eða Tína,
var skráð sem vændis- kona árið 1916
nærri búðum 23. herdeildar frá Marseilles.
Eftir stríðslokin flaug unginn úr hreiðrinu.
Ég glataði slóð hennar en ég hef verið duglegur.
Hún virðist vera horfin.
Gefstu upp?
Alls ekki.
Pire játar aldrei ósigur því Pire er þrjóskur.
Jafnoki Pires finnst hvergi.
Stórkostlegt. Þakka þér fyrir.
Bara örlítið.
Ekki fyrir augun.
Farðu varlega með þetta.
Get ég aðstoðað?
Þetta er unnusti minn.
Þessi, trésmiðurinn...
Ég held að þú þekkir hann.
Ég er þurr í hálsinum. Vínglas á dag...
Kemur skapinu í lag.
Þetta er lífsspeki frænku minnar.
Hún lést 99 ára gömul árið 1911 í Besancon.
Hún varð aldrei veik.
Gangi þér vel.
Vonum það besta.
Stríðið?
Híena í grasagarðinum.
Ég var að monta mig og klappa henni.
Bastoche og Biscuit smíðuðu þessa saman.
Biscuit?
Besti vinur hans.
Þeir kynntust í flóðunum 1910 þegar þeir björguðu lífi konu.
Bastoche var hæfileikaríkur
en Biscuit var snillingur.
Hann var galdramaður með útskurðarjárnið.
Hann notaði trépinna í öll liðamótin.
Þetta er handa þér.
Segðu Véro að ég hugsi um hana. Hún vill ekki tala við mig.
Ég hitti Biscuit og við sættumst.
Vertu sæll, Bastoche.
Þeir sættust. Hvers vegna rifust þeir?
Það er ráðgátan.
Þeir upplifðu erfiðar stundir.
Marne, Woðvre, Somme...
Einn daginn hættu þeir skyndilega að ræðast við.
Biscuit var fluttur.
Hann lést í loftárás á hersjúkrahús.
Það er gott að þeir sættust að lokum.
Þeir standa ekki í röð til að komast inn í dag.
Gefðu mér í glas.
Hún er þyrst.
Höndin er hörð og hjartað úr gulli.
Fyrir ástinni.
Sannri ást.
En hver var Véro?
Véronique Passavant. Hún var kærastan hans.
Þau komu oft hingað saman.
Hvers vegna ættu þau að rífast?
Kannski hélt hann fram hjá og hún fyrirgaf það ekki.
Hérna er þetta. Skýrslur frá 1917.
Hvað er þetta rauða?
Leyniskjöl.
Þú verður að fá leyfi að ofan fyrir þeim.
Þetta er uppi. Hjálpaðu honum.
Þú gætir gefið okkur skjölin ef þú værir háttsettur.
Ef ég hugsaði svona væri ég ekki yfirmaður.
Þú varst heppin að komast inn.
Oftast tekur það marga mánuði.
Þetta virðist snyrtilegt en hér er allt í óreiðu.
Það var Somme...
Bouchavesnes-svæðið, skotgröf númer 108.
Þvílíkt ástand.
Sjáðu þetta. Hryllingur.
Takk fyrir að hlýða bón hershöfðingjans.
Við erum mjög góðir vinir.
Ég missti tvo vini mína við Bouchavesnes.
Það voru hræðilegirbardagar þarna. Ástandið var ekki betra í París.
Ég fékk aldrei leigubíl eftir kvöld í óperunni.
Svo segja þeir.
Okkur vantar upplýsingar um skotgröf 108.
Hér eru stöður manna í gröfum 104 og 105.
Skotgröf 107. Hvar er 106?
Skotgröf 108.
Pirrandi, það er skrifað báðum megin.
Skotgröf 108.
Grafin af Þjóðverjum, tekin 1916 og kölluð Bingó-húmið.
Hvers vegna ekki Saltkjöt-og-baunir?
6. janúar. Engar fréttir.
7. janúar. Mikið mannfall.
Þeir sem féllu: Favourier kafteinn, sögukennari.
Benoit Estragin, tryggingasölumaður.
Undirliðþjálfi...
Undarlegt. Vissar upplýsingar eru skráðar sem trúnaðarmál.
Trúnaðarmál? Áttu við...
Því miður.
Geturðu ekki...
Því miður getum við ekki skoðað meira.
Hvað með hershöfðingjann? Gjörðu svo vel.
Þakka þér fyrir allt ómakið.
Það var ekkert.
Ekkert áhugavert hér nema stöður og matarnótur.
Daglega amstrið.
Eins og við héldum.
Þetta vissum við.
Nú hefur þú gengið of langt.
Vonandi var þetta ekki skráð sem trúnaðarupplýsingar.
Segðu mér ef þetta er mikilvægt.
Þetta er ekki neitt.
Bara náðun.
Frá forsetanum?
Það er rétt.
Poincaré forseti náðaði stundum góða hermenn.
Allt og sumt.
Ég fylgi ykkur út.
Kléber Bouquet, undirliðþjálfi.
Francis Gaignard, undirliðþjálfi.
Benoit Notre-Dame, óbreyttur hermaður.
Angel Bassignano, óbreyttur hermaður.
Manech Langonnet, óbreyttur hermaður.
Þið eruð dæmdir til dauða fyrir að valda eigin sárum.
Ef lestin fer ekki í göngin áður en ég tel upp að sjö,
eða lestarvörðurinn hefur ekkí komið,
þá er Manech látinn.
Einn, tveir, þrír...
Fjórir, fimm, sex...
Miðann, takk.
Fyrsti apríl.
Við birtum auglýsinguna þegar verkfallinu lýkur.
Verðlaun fyrir upplýsingar um Bingó-húmið.
Þessi hvatning gefur henni ekki matarlystina aftur.
Farðu með hana á héraðsskemmtunina.
Hvers vegna?
Það er nýtt umhverfi.
Þú gætir kynnst göðum strák.
Til hvers?
Til að giftast og eignast börn. Segðu henni þetta.
Gefðu mér í glas.
Drekkur þú núna?
Vínglas á dag kemur skapinu í lag.
Hver segir það?
Barþjónn með tréhönd.
Frænka hans sagði þetta og lést hundrað ára í Besancon 1911.
Segðu þetta aftur.
Í Besancon árið 1911
lést 99 ára gömul frænka einhents manns
sem á barinn Dauðu-höndina við Gullhandarstræti
en hún sagði oft þetta sem ég sagði.
Hún er blindfull.
Sjáðu.
Albatrosinn er þrjóskur.
Hann veit að hann þraukar lengur en vindurinn.
Mölin mín.
Véronique Passavant, 17. júlí 1920.
Ég skrifa frá barnum hans Louis litla. Hann sagði mér frá þér.
Ég verð að segja þér frá áþægilegum fundi.
Mér leið ílla og ég fár að verkstæði Bastoche.
Ég vil tala við Bastoche.
Bastoche?
Hann lést við Somme. Vissir þú það ekki?
Ég veit annað.
Hvað?
Frá spítalanum, þar sem ég hjúkra sárasóttarsjúklingum,
sendir einn sjúklingur þetta.
Svaraðu mér ef þú vilt ekki vera þakin vætlandi sárum.
Félaginn sem felur sig með Bastoche.
Segðu mér...
Segðu mér að hann sé frá Korsíku.
Ég hef óttast nunnur síðan ég var lítill.
Tina Lombardi veit eitthvað sem við vitum ekki.
Hvað segirðu?
Lombardi-stúlkan...
Hún veit eitthvað sem við vitum ekki.
Það gæti sannað að Bastoche slapp.
Með öðrum fanga.
Druslan heldur líklega að það sé Angel hennar.
Ef Bastoche slapp hefur hann hjálpað Manoche.
Ef hann slapp...
Komdu með þetta.
Fló getur borið fíl með endalausum "efum".
Kannski.
En ég gæti hengt mig án allra þessara "efa".
Það er þér að kenna að ég er alltaf að tína upp mölina.
Þegar ég sé möl vil ég koma með krafti.
Handa ungfrúnni.
Leprince-járnvöruverslunin í París, 25. júlí 1920.
Á sunnudögum er gott að skrifa bréf.
Ég svara vegna Célestin Poux og annarra frá Bingó-húminu.
Ég þekkti manninn. Klókasti þjófur sem ég hef kynnst.
Það var honum að þakka að míg skorti ekki neitt.
Oliver Nergeton, leikfangasmiíður.
Célestin Poux var bjargvættur okkar.
Hann var kallaður Eldhús- ræninginn og Aðeins-meira.
Hann falsaði mannfallstölur til að fá tvöfalda skammta.
Skílaðu til hans að við gleymum honum aldrei.
Etíenne Marillon, kennari. 3. ágúst 1920.
Hann kom okkur alltaf til að hlæja.
Hann þjálfaði lukkudýr hópsins fyrir okkur.
Góðan daginn. Hvílíkt veður.
Germain Pire, einkaspæjari.
Mathilde hefur talað um þig.
Sylvain.
Segðu Mathilde að koma niður.
Snuðrarinn er kominn að hitta hana.
Poux hefur verið á faraldsfæti.
Tveir dagar í Dreux, svo Troyes, Castre og fimm dagar í Séte.
Ég þarf heppni og þolinmæði til að finna hann.
Það var slæmt.
Kryddkökur, Héléne.
Smakkaðu.
Segðu mér hvað þér finnst.
Eldhúsið er þægilegra.
Þakka þér, Bénédicte.
Ég læt ykkur ein.
Poux er aldrei á sama stað en Tina Lombardi
lætur okkur hlaupa í hringi.
Ég veit það. Hún er líka drottning dulargervanna.
Hvað með Biscuit?
Hér er Benjamin Gordes.
Þarna fékk hann trésmíða- verðlaunin sjötta árið í röð.
Það er rétt.
Biscuit, vinur Bastoche, er Benjamin Gordes.
Hermaður úr hópnum
sagði að þeir hefðu verið sem bræður fyrir illindin.
Hvers vegna viltu ekki segja mér það? -Hættu þessu.
Segðu mér það.
Ég vil ekki slást. Hættu þessu.
Hvers vegna viltu ekki segja það?
Hver átti hugmyndina?
Var það ég? Nei, það varst þú.
Drullusokkur.
Það var hans hugmynd.
Þetta var allt vegna konu.
Véronique Passavant hætti með Bastoche í júní 1916.
Eftir það reifst hann heiftarlega við Gordes.
Maður þarf ekki beint að vera Pýþagóras.
Hittust þeir ekki aftur fyrir Bingó-húmið?
Þar sem öllu lauk.
Nei, þar sem það allt hófst, herra Pire.
Þar sem það hófst...
Tina Lombardi er viss um að Bastoche sé á lífi.
Hvað hafði hann umfram hina þetta kvöld?
Var hann eini trésmiðurinn?
Eitthvað skilur hann frá öllum hinum.
Þýsku stígvélin.
Hann var sá eini í þýskum stígvélum.
Auðvitað. Það er rétt.
Tina Lombardi veit að maður í þýskum stígvélum lifði af.
Hann hefur örugglega sést með vini sínum.
Ég sá tvo hermenn sem voru eins og umrenningar.
Annar var í þýskum stígvélum og hann hélt á hinum.
Við vitum líka að Bastoche sættist við besta vin sinn.
Nákvæmlega.
Gæti það hafa breytt atburðarásinni?
Ef ég ríf ekki hýðið
náði Gordes að bjarga Bastoche og Manech.
Ég næ aldrei að setja kökuna í ofninn.
Ég verð að fara aftur til Parísar.
Aftur? Peningarnir þínir fuðra upp.
Af jörðu ertu kominn...
Nýr fiskur...
Afsakaðu. Elodie Gordes?
Hún er þarna að selja gulrætur.
Þakka þér fyrir.
Aldrei séð hann.
Hvern þekkir þú ekki?
Ekki þá þennan?
Voru Bastoche og Biscuit að rífast þín vegna?
Ég hef ekkert að segja um það.
Ég vil vita það. -Láttu mig vera.
Þeir hittust síðast í Bingó-húminu.
Unnustinn minn var þarna með Bastoche.
Í þessari skítagröf.
Ég vil vita hvað gerðist.
Ég vil skilja það.
Þetta var ekki eins og þú heldur.
Ég get ekki talað um það. Hvert er heimilisfangið?
Ég skrifa illa...
en ég skal útskýra þetta allt í bréfi.
Ég lofa því.
Burt með þig. Mölin mín.
Ekkert handa mér?
Hvað segirðu?
Ekkert handa mér?
Bara dagblaðið.
Þarna er fjallað um allt nema Elodie Gordes.
Mjög fyndið.
Þú ættir að lesa það. Maður lærir ýmislegt.
Var forsetinn að hefja rannsókn á Bingó-húminu?
Kannski, ef hann hefði ekki fallið úr lest í náttfötunum.
Hann notar þó náttföt.
Við fundum fimm lík.
Niðurstaðan...
Við vissum að þú værir þjófur. En brennuvargur?
Allt handa mér?
Nei, bara þetta eina.
Ef ég tek ekki upp möl tek ég upp bréfberann.
Þú tókst mölina. Sanngjarn bardagi.
Bardagar eru aldrei sanngjarnir.
Má bjóða þér í glas? -Ég neita því ekki.
Ég grátbið þíg að fara ekki lengra með leyndarmálið mitt.
Þegar ég kynntist manninum mínum átti hann fjögur börn.
Hann átti ekkert þeirra sjálfur.
Af góðmennsku kvæntist hann pálskri ekkju með berkla.
Hann tók börnin hennar að sér fyrir andlátíð.
Ég var líka einstæð móðir.
Því varð hann fimm barna faðir
þótt hann gæti ekki eignast börn sjálfur.
Þið keyrið yfir mig.
Við áttum saman fjögur ljúf ár.
Við gerðum áætlanir.
Okkur dreymdi um að sjá hafið saman.
Svo hófst styrjöldin.
Ég hélt að Bastoche gæti séð um hann því þeir voru saman.
En í leyfinu hans, í september 1915,
rétt eftir orrustuna við Artois,
vissi ég að ekkert yrði eins og áður.
Þarna er vínið það eina sem heldur okkur gangandi.
Einu sinni sá ég tvo Frakka á brennandi engi.
Skotbeltin þeirra sprungu eins og púðurkerlingar.
Einu sinni varð ég að nota lík vinar...
...sem skjöld.
Það var eitthvað að plaga hann.
Hann sagði mér frá því annað kvóldið okkar.
Ef ég gerist liðhlaupi verð ég tekinn af lífi.
Eina leiðin út fyrir mig er að eignast sjötta barnið.
Ef maður á sex börn er maður sendur heim.
Eins og ég sagði gat hann ekki getið börn.
Ég vildi ekki hugsa um ráðagerð hans en hann gafst ekki upp.
Þetta eru ekki svik ef ég bið þig um það.
Einkum ef þetta er með Bastoche.
Ekki snerta þetta.
Ég á ekkert hinna fimm. Hvers vegna ekki sex?
Þú þarft að bíða í níu mánuði og þá verður stríðinu lokið.
Því lýkur aldrei.
Það yrðu níu vonarmánuðir. Ertu tilfinningalaus?
Einn daginn fann ég miða frá Kléber Bouquet,
eða Bastoche. Hann sagði mér
að binda klút á gluggann ef hann ætti ekki að koma upp.
Viltu kaffi?
Já, gjarna.
Á eftir þér. -Gjörðu svo vel.
Þakka þér fyrir.
Viltu sykur?
Nei, takk.
Er þetta úr perlum?
Já, Benjamin bjó þetta til.
Undarlegt. -Skrýtið að við höfum aldrei hist.
Eru börnin ekki heima?
Jú, en...
Þau eru úti að leika sér.
Viltu vinglas? -Já, takk.
Nei, fyrirgefðu.
Ég vil ekki drykk.
Ekki ég heldur.
Segjum honum bara að við gerðum það.
Þá verður hann rólegur.
Það verður auðveldara fyrir mig og þig.
Fyrir alla.
Skrýtið hvernig bros þitt opnaði samband okkar.
Ég loka því eins seint og hægt er.
Á lestarstöðinni eftir tvo daga.
Gerðu það...
Gefðu mér eitt bros. Það allra síðasta.
Til að loka þessu.
Ég varð ekki ólétt.
En bráðlega hætti óttinn að þjaka eiginmann minn.
Nú var það afbrýðisemi.
Hvar? Hvenær? Oft? Hvaða stellingar?
Var það gatt? Þetta varð helvíti fyrir okkur bæði.
Bastoche er látinn, eins og þú veist,
og maðurinn minn lést í árás á hersjúkrahús.
Það er gatt að skrifa þér. Oft verð ég næstum vitstala.
Elodie Gordes.
Drífðu þig, Mattí.
Herra Rouviéres er að bíða í símanum.
Drífðu þig.
Mathilde? Þetta er Pierre-Marie.
Ég hef slæmar fréttir.
Ekki beint slæmar en þig ætti að gruna þetta.
Þú verður að horfast í augu við staðreyndirnar.
Þú hafðir rétt fyrir þér varðandi eitt atriði.
Manech og vinir hans fjórir voru í þessari skotgröf.
Þeir voru allir jarðaðir í Herdelin-kirkjugarðinum
en voru fyrst grafnir undir segldúk í sprengigíg.
Þá veistu það, kæra Mathilde.
Mathilde var níu ára í júní 1909.
Manech Langonnet var þá tíu ára.
Er sárt að ganga?
Það var föstudagur eða laugardagur.
Mathilde man það ekki.
Áttu vini?
Ég get verið vinur þinn.
Er fiskifýla af mér?
Hefur þú komið efst í vitann?
Ég get borið þig upp tröppurnar.
Faðir minn er vitavörðurinn.
Vertu þá bara montin,
feimni sveitalubbi.
Á ég að sparka í þig?
Sér maður langt frá toppinum?
Ég er vitadraugurinn.
Ég ætla að éta eyrun af þér.
Ég kasta þér í dýflissuna.
Ég er þjónn smokkfisksins.
Ef hundur leysir vind lifnar hjartans lind.
Manech Með Mathilde.
Mathilde Með Manech.
Manech Með Mathilde. Mathilde Með Manech.
Ég reyki ekki. -Taktu þetta samt.
Þetta hjálpar þér að eignast nýja vini.
Ef ég kem að beygjunni á undan bílnum kemst Manech lífs af.
Ef ég kemst að beygjunni...
Ef ég kemst að henni á undan bílnum...
...þá kemur Manech lifandi til baka.
Ef ég kemst að beygjunni...
Langonnet Manech
Þú gortaðir af því að vera ári eldri en ég.
Nú er ég eldri en þú.
Sá sem gaf þér vettling heitir Poux.
Célestin Poux.
Er það ekki fyndið?
Sá sem ég réð til þess að finna hann heitir Pire.
Germain Pire.
Það er líka skrýtið nafn.
Hann hefur hvorki fundið Poux né hóru Korsíkubúans.
Þráðurinn slitnaði
en ég ætla ekki að gefast upp.
Ég trúi því að Tina viti eitthvað.
Ég þarfnast einhvers til að halda í.
Skilurðu það ekki?
Þess vegna verð ég að finna Célestin Poux.
Þú veist að þú getur verið mjög pirrandi.
Þú ættir að vera grafinn nær mér.
Komdu nú, Mathilde.
Það slær að þér.
Angel Bassignano
Thouvenel.
Hvað viltu?
Hver ert þú?
Hringdir þú?
Hver ert þú?
Dagarnir líða og Poux finnst hvergi.
Sorg Mathilde er yfirgnæfandi.
Hún verður að borða. Annars verður hún veik.
Gefðu henni mergbeinið.
Sorg hennar er farin að smita okkur.
Um miðja nóttina 15. september 1920
er þráðurinn bundinn saman á ný.
Sigur. Ég hef loksins fundið flakkarann Poux.
Það var með náð Guðs og Harley-Davidson.
Þið borgið útgjöldin. Germain Pire.
Célestin Poux. Riddari götunnar.
Voruð þið að auglýsa eftir mér?
Mathilde kreppir hnefana til að hristast eða gráta ekki.
Svo hún geri síg ekki að fífli.
Ég sá hann ekki verða fyrir skoti.
Ég sótti kássuna og rakst á Lebégue sem ég hitti í Vosges.
Hann var frá Meuse. Algjör einfeldningur.
Hann vissi þó muninn á kaffi og magamixtúru.
Ég reyndi að selja honum blöndu af kaffi og kolum
í skiptum fyrir hollenskt tóbak.
Síðasta skiptið sem þú sást Manech...
Var hann á lífi?
Hann fór ekki fram hjá neinum.
Hann skar út M á sviðinn trjábol
í miðju einskis- mannslandinu.
Hann skar út þrjú M áður en albatrosinn náði honum.
Albatros?
Albatros.
Mikli sveimandi sjófugl. Værukæri ferðafélagi.
Svífur meðal skipa. Ofan djúpsins dimma.
Þetta er ljóð eftir Baudelaire.
Orðið var líka notað um þýskar flugvélar.
Vélbyssurnar voru aftan í þeim.
Þá var ekki hægt að skjóta í gegnum skrúfuna.
Gafst þú honum ekki vettlinginn?
Þykkan og rauðan ullarvettling.
Kærastan mín prjónaði trefla og vettlinga handa mér.
Ég lét kalinn Senegala fá þá
í skiptum fyrir þýskar gulltennur.
Ég bræddi þær niður að stríðinu loknu.
Þannig keypti ég mótorhjólið mitt.
En ertu viss um að Manech sé látinn?
Mér var sagt að með svona sár
ætti hann ekki möguleika.
Ég sá aðeins þrjá þeirra deyja.
Ég gefst upp.
Ekki skjóta.
Ég grátbið ykkur. Ég gefst upp.
Hleypið mér í gegn.
Ég stend með ykkur.
Ég er ekki franskur. Ég er frá Korsíku.
Ég hef ekkert á móti ykkur.
Greyið litla.
Er hann ekki Frakki?
Afturköllum fæðingarvottorðið.
Franskur undirliðþjálfi sá um hann.
Thouvenel. Hann var skotglaður fjandi.
Hann hafði steinhjarta en skarpt auga.
Greyið litla.
Er þetta gott?
Ég gæti drepið foreldra mína fyrir góða kássu.
Engar áhyggjur, hann er munaðarlaus.
Það sama á við um trufflur.
Ef þið viljið trufflur á ég eina frá Périgord.
Hverja sást þú deyja?
Þennan með drepið.
Six-Sous.
Já, logsuðumanninn.
Félagar.
Áður en ég dey hef ég eina hinstu ósk.
Ég vil pissa standandi.
Eins og karlmaður.
Þá megið þið skjóta eins og ykkur lystir.
Nú kveð ég lífið. Nú kveð ég ástina.
Ég kveð allar konurnar.
Nú er öllu lokið.
Í flest skjól fokið.
Þetta bólvaða stríð.
Við Craonne, á sléttunni.
Þar endum við á röngunni.
Því við vorum allir dæmdir.
Við erum fórnin.
Hvað með Bastoche?
Hann var svo vel falinn
að við gátum ekki fundið hann.
Þegar hann svaraði kallinu í dögun gat enginn séð hann.
Hann var búktalari.
Nei, hann var trésmiður.
Skiptir ekki máli.
Albatrosinn skaut hann með kærastanum þínum.
Það kviknaði í vélinni og hún brotlenti þeirra megin.
Send til baka.
Hvað með bóndann frá Dordogne?
Hann þóttist vera dauður en það virkaði ekki.
Þjóðverjarnir voru ekki ánægðir með handsprengjuna.
Ekki horfa. Það gerir þetta ennþá verra.
Þegar ég kom með kássuna virtist skothríðin endalaus.
Stórskotaliðið var farið í gang.
Enginn getur ímyndað sér þetta.
Maður getur ekki hreyft sig og hjartað hamast í brjóstinu.
Svo sá ég bóndann springa í tætlur.
Gerið árás áður en okkur verður slátrað.
Upp með byssustingina.
Það var ekkert miðað við það sem fylgdi.
Fyrir Frakkland.
Árás.
Við fórum fram hjá líkunum fimm
og þýsku vélbyssurnar dældu að okkur kúlum.
Við vorum stráfelldir.
Bjáninn Lavrouye hefur geymt skjalið sjálfur.
Sjúkrabörur.
Hvaða skjal?
Hann sagði ekki meira.
Þá um kvöldið áttum við nægan mat til að fæða heilan her.
Favart og Chardolot fóru yfir mannfallið.
Hvers vegna eru þessir fimm skráðir hjá okkur?
Við erum bara að hlýða skipunum.
Það er skítalykt af þessu máli. -Skítalyktin er af Lavrouye.
En ekki matnum. Fáið ykkur áður en þetta kólnar.
Þetta er kalt.
Svo þú sást aðeins þrjá þeirra deyja.
Með eigin augum.
Falskar vonir valda aðeins þjáningu.
Þær eru ekki falskar.
Viltu köku?
Ég veit það ekki.
Ég á líka rjóma.
Ef þú endilega vilt.
Mér líkar vel við þá sem kunna að meta matinn minn.
Ég skal fara með hana í rúmið.
Förum í háttinn.
Rólegur.
Þig vantar stjórnina. Þú hefur engan stíl.
Þú kannt betur á hrífu en mótorhjól.
Ég skal skutla þér að næsta póstkassa.
Hvað með hjólið mitt?
Ég sé um það. Ég var hermaður. Ég er engin skrifstofublók.
Það var ekki mín sök. Ég er með astma.
Astmasjúklingur á reiðhjóli.
Við hafið. -Já, við hafið.
Célestin, þetta er ekki hliðarvagn.
Þessir karlmenn þroskast aldrei.
Það er í lagi á meðan þeir eru ekki í hermannaleik.
Ég borga Bernay í mars. Mykjan hans er of dýr.
Hvers vegna ætti hann að skrifa um svona smámuni?
Þetta hlýtur að vera dulmál.
Aðeins guðirnir geta lesið dulmál elskenda.
Hvað með Bastoche?
Hann hefur lifað ef hann sást í þýsku stígvélunum.
Það er ekki rétt.
Gordes leyfði honum ekki að fara í stígvélunum.
Þjóðverjarnir sjá að þú hefur tekið þau af líki.
Þá er Tina Lombardi á rangri braut.
Sá í stígvélunum...
...var ekki Bastoche.
Það var Gordes. Rétt hjá þér.
Hann var með útskriftarnema frá 1917, Desrochelles.
Ég hitti menn með börur sem fóru fram hjá þeim.
Ertu frá Bingó?
Kannski.
Segðu þeim að Gordes sé meiddur og vinur hans sé enn verri.
Desrochelles.
Þeir fóru að fá læknishjálp. -Í þýskum stígvélum.
Lengi lifi óstjórnin.
Óstjórnin.
Hvað kom fyrir?
Hvað sagði ég?
Opnaðu.
Vertu skynsöm.
Hvað gerðir þú? -Ekki neitt.
Þú veist að hann dó fyrir þremur árum.
Þetta er þrjóska.
Nei, þetta var von.
En Poux drap hana.
Ef ég get gert eitthvað...
Þú getur það.
Farðu með mig að Bingó-húminu.
Indversk prinsessa á fílnum sínum.
Með veiðimönnum sínum á slóðum sorgarinnar.
Þarna var hún.
Einmitt þarna.
Hundrað metrum frá henni var þýska skotgröfin Erlangen.
Hvar er sviðni trjábolurinn?
Allir trjábolir og allt brakið
var notað til að fylla upp í skotgrafirnar.
Við fundum líkin fimm undir segldúki hérna.
Þeir voru huldir moldu.
Ekki fögur sjón. -Ég trúi því.
Sá yngsti var aðeins drengur.
Var hann með hanska?
Rauðan ullarvettling?
Þeir voru allir með eina særða hönd og ekkert á hinni.
Ég man ekki eftir neinum vettlingum.
Athos.
Ég vil ekki að hann grafi svona.
Hér er hægt að finna ýmiskonar drasl
sem sprengir af manni hendur eða fætur.
Þetta er hvelfingin.
Það var kirkja á milli skotgrafanna tveggja.
Hún var í rúst.
Þetta er ótrúlegt. Ég kannast ekki við neitt.
Gæti Manech hafa misst vettlinginn í fallinu?
Hann var þéttur og þröngur á honum.
Ég notaði hinn í eldhúsinu allt til stríðsloka.
Kannski tók hann vettlinginn af sér til að skera út.
Ég veit það ekki.
Ég held ekki.
Hvernig var hann á litinn? Skærrauður?
Hann var eldrauður.
Með hvítum doppum.
Hann var eins og epli með möðkum.
MMM
Afsakaðu vandræðin.
Fjölskylda mannsins míns þjáðist gífurlega í stríðinu.
Hann má ekki sjá mig fara að borði franskra hermanna.
Hvað viltu segja mér?
Áður en Gunther bróðir minn lést
sá hann unnusta þinn skera þessa þrjá stafi í tréð.
Hann var með rauðan, doppóttan vettling.
Vinur Gunthers sagði mér söguna.
Þeim varð óglatt þegar flugvélin skaut hann.
Eftir það...
...hófst martröðin.
Guð þyrmdi þessum franska hermanni tvísvar.
Svo kom árásin frá ykkar mönnum.
Þeir myrtu bróður minn.
Hann var 23 ára.
Ég kom hingað til að sjá leiðið.
Ég samhryggist.
Tíminn læknar allt. Sjáðu bara til.
Nú fer ég áður en hann fær áhyggjur.
Ég hef þá ekki drepið hana.
Hvað áttu við?
Vonina.
Hvað nú?
Tina Lombardi er á leið í fallöxina.
Hún er kölluð yfirmannamorðinginn.
Hún myrti Lavrouye og Thouvenel
og hafði í hyggju að myrða Pétain.
Þú varst í hjólastólnum til að vekja samúð mína.
Ég tala bara við þig.
Því ég veit að við erum mjög líkar.
Látum þær einar.
Þú hefðir getað gert það sem ég gerði.
Það held ég ekki.
Ég yrði of hrædd.
Ég er ekki hrædd.
Ég sé ekki eftir neinu.
Nema hárinu mínu.
Ég fæ súpuskálarklippingu fyrir aftökuna.
Ég verð eins og Jóhanna af Örk þegar ég hitti Angel minn.
Hvers vegna vildir þú myrða Pétain?
Það var hans hugmynd að reka sjálfsærða hermenn yfir.
Hvers vegna ekki Poincaré?
Hann neitaði þeim um sakaruppgjöf.
Vissirðu það ekki?
Hann náðaði þá. Alla fimm.
Þetta er bara leyfi.
Bjáninn Lavrouye hefur geymt skjalið sjálfur.
Hvers vegna lagðist hann svona lágt.
Því lágkúrulegt fólk vill leggjast lágt.
Treystu mér. Ég sá um hann.
Við höfum verið með sömu rannsóknina í gangi.
Hvor á sinn hátt.
Við leituðum þeirra sem lifðu þetta af.
Ég fann sjúkraliða sem sá um Angel og hina.
Sá gaur, Phillipot, hélt að hann hefði séð einn þeirra.
Stóran mann með höfuðsár.
Stór maður með höfuðsár. Í þýskum stígvélum.
Hann var í þýskum stígvélum og hélt á grönnum hermanni.
Ég held að það sé rétt. Ég er nokkuð viss um það.
Stór maður með höfuðsár.
Yfirmaðurinn hans sagði honum að halda kjafti.
Þú getur ímyndað þér hversu vongóð ég varð.
Svo kynntist ég manninum sem drap drauma mína.
Favart yfirliðþjálfa.
Hann sagði að svínið Thouvenel hefði skotið Angel minn.
Eins auðveldlega og að pissa.
Ég sá um hann líka.
Þetta varð að þráhyggju.
Ég vildi myrða alla sem særðu manninn minn.
Angel skildi þetta eftir handa þér.
Hefndin er tilgangslaus. Ekki eyðileggja lífið fyrir mig.
Angel þinn frá helvíti.
Brottför til Parísar er á palli 2.
Var Gordes, sem tók stígvélin af Bastoche, hávaxinn?
Biscuit? Hann var ósköp venjulegur.
Hefurðu ekkert frétt af Desrochelles?
Hann átti fáa vini og bjó einn með móður sinni.
Ég verð að fara. Ég er á leið til Venesúela.
Gangi þér vel.
Sömuleiðis.
Þú sagðir mér ekki frá náðun Poincarés.
Ég vildi ekki nudda salti í sárið.
Ég vil einn greiða að lokum.
Það snýst eflaust um Bingó-málið.
Sonur Pauls Desrochelles, bóksala frá Sarraguemines
sem lést í febrúar 1897.
Það er rétt. Jean Desrochelles.
Hvað segirðu?
Í Saintes.
Á Charentes-svæðinu.
Vissir þú hvað Tina Lombardi ætlaði að gera, Pire?
Þú varst heppin að mæta henni ekki.
Sá sem snuðrar forðar sér þegar hættan nálgast.
Sá sem snuðrar gerir það úr fjarlægð.
Ég er með nýja vísbendingu handa þér.
Jean Desrochelles hvarf frá víglínunni 7. janúar 1917.
Eini ættingi hans var Desrochelles-ekkjan.
Hún býr á rue de I“ Abbaye í Saintes í Charentes.
Ég vissi þetta allt.
Varstu að reyna að ná í mig?
Vinur bróður míns. Sá sem ég sagði þér frá.
Hann mundi nokkuð sem gæti gagnast þér.
Frönsku hermennirnir tveir sem fylgdu honum um morguninn
vildu fara aftur í einskismannslandið.
Þeir sáu lík fanganna.
Einn þeirra var í litlum kjallara.
Frönsku hermennirnir virtust undrandi.
Ég veit ekki hvort þetta gagnist þér.
Þakka þér fyrir.
Segðu Bernay að ég borgi honum í mars.
Mykjan hans er of dýr. Passaðu þig á honum.
Mykjan hans er of dýr.
Þetta hlýtur að vera dulmál.
Snuðrarinn hringdi.
Hann fann engar upplýsingar í Saintes.
Ég veit það.
Já, halló.
Já, ungfrú. Ég man eftir þér.
Bernay? Nei, ég hef aldrei heyrt um hann.
Notre-Dame notaði eigin mykju. Hann keypti hana aldrei.
Þakka þér fyrir.
Ég verð að ráða þetta dulmál.
Við erum að hitna.
Verð í Bernay í mars.
Seldu allt.
Segðu ekki neitt.
Hlustaðu á engan.
Benoit.
Hvar er Heimsendi?
Það er síðasta húsið við enda götunnar.
Hvað ef hann kemur ekki?
Hann kemur. Komdu aftur eftir tvo tíma.
Sæl, Mathilde.
Það er hættulegt að vekja upp þá dauðu.
Þegar ég sá auglýsinguna frá þér í blaðinu
vissi ég að lögreglan kæmi innan skamms.
Engar áhyggjur.
Ég gat drepið þig en gerði það ekki.
Við vissum að þú værir þjófur. En brennuvargur?
Ég gat ekki drepið þig.
Nú þarf konan mín að drepa kanínurnar og kjúklingana.
Ég get það ekki eftir stríðið.
Þú veist hvað ég vil heyra.
Er hann á lífi?
Hann var illa haldinn síðast þegar ég sá hann.
Hann er sterkari en hann virðist vera.
Ekki vera saman.
Ég reyndi að sofna þegar allt róaðist.
Gaignard. -Heldur þú að við séum á hóruhúsi?
Bouquet. -Hvað nú?
Notre-Dame?
Notre-Dame!
Þá reyndi dálgurinn að gefast upp.
Og logsuðumaðurinn frá París var skotinn.
Unnusti þinn byrjaði að skera út í tréð.
Þá kom þýski albatrosinn.
Ég rankaði við mér þegar jörðin nötraði.
Ég veit ekki hvað gerðist.
Ég sá hlerann sem hafði opnast í sprengingunni.
Fyrir Frakkland.
Árás.
Þeir fóru yfir í einskísmannslandið.
Vélbyssurnar náðu þeim við seinni línur Þjóðverja.
Nokkrum tímum síðar var ég vakinn.
Bastoche er dáinn. Við getum ekki skilið hann eftir hérna.
Við komum aftur. Hann fer hvergi.
Bastoche er dáinn.
Sjáið, þessi er enn að hreyfa sig.
Þetta er Kornblómið. Hann er dauðans matur.
Ein sprengjan hafði rifið upp hurðina.
Einn mannanna kom í slæmu ásigkomulagi.
Bastoche er dauður.
Við munum allir deyja.
Þetta var vinur Bastoche. Sá sem tók þýsku stígvélin.
Eftir matinn reykti ég tóbakið hans.
Svo heyrði ég fleiri raddir.
Athugum málið.
Sjáðu þarna.
Andskotinn.
Þetta er ekki Kornblómið.
Hvað er hann að gera hérna?
Hvar er bóndinn frá Dordogne?
Mér er kalt. Engar áhyggjur.
Hann var illa særður
en unnusti þinn vildi lifa.
Ég sá það í augum hans.
Ég tók hann á öxlina og bar hann um skotgröfina.
Hann var líka með míkinn hita.
Ég fann hitann á bakinu á mér.
Hann var með óráði.
Talaði um hjarta sem sló í hendinni á honum.
Sæll, undirliðþjálfi.
Aðeins 500 metrar að sjúkrahúsinu.
Eigum við að setja vin þinn á börurnar?
Nei, takk.
Ef þið sjáið einhverja yfirmenn frá Bingó...
segið þeim að Gordes sé á leið á sjúkrahús með Desrochelles.
Hvað sem þú segir.
Ég kom þangað rétt fyrir sprenginguna.
Höfuðstöðvarnar létu reisa sjúkrahús
í flugskýli hjá loftfari sem var fullt af vetni.
Kornblómið var flutt á brott.
Lifir hann af?
Hann er ekki illa særður en lungnabólgan er slæm.
Þið eruð báðir skráðir eftir fanganúmerum.
Ég vil ekki vita meira en gangi ykkur vel.
Stöðvaðu vinduna.
Hjálpið mér.
Eftir það gekk ég til Bernay.
Ég vissi ekki hvort konan mín hefði fengið bréfið
og beið hennar daglega við stoppístöðina.
Hún seldi jörðina og við keyptum aðra hérna.
Hún er mjög einangruð og er kölluð Heimsendi.
Þar hefurðu það.
Vertu blessuð.
Undarlegt.
Þú skaust gat í gegnum líflínuna.
Að sjálfsögðu.
Ég dó
Bingó-húminu eins og unnusti þinn.
Láttu mig vita ef þú finnur Jean Desrochelles á lífi.
Þú veist hvar ég er.
Vertu sem heima hjá þér. Komdu niður skorsteininn um jólin.
Handa Mathilde.
Ég læt hana fá þetta seinna.
Ég myndi vekja hana ef ég væri þú.
Hvað er að?
Hann er á lífi.
Vertu kyrr, Mathilde. Vertu kyrr þarna.
Ég er á leiðinni. Germain Pire.
Ég er svo mikill kjáni.
Besti snuðrarinn stóð sig eins og vera ber.
Hann hefur það ágætt en man ekki neitt.
Minnisleysi. Hann varð að læra að lesa og skrifa aftur.
Geðlæknirinn sem hefur séð um hann frá 1917 er vonlítill.
En hver veit?
Ekki eru öll minnisleysin eins.
Hvar er hann?
Í Milly-la-Foret.
Munaðarlaus í annað sinn. Hann missti tökumóður sína.
Þekkir þú herra Pire, Pierre-Marie?
Aðeins af afspurn.
Minn er heiðurinn.
Ég trúi þessu þegar ég sé það, Mathilde.
Með eigin augum.
Móðir Jeans Desrochelles var fertug þegar hann fæddist
og hann var einkasonur hennar.
Þegar herlögreglan skráði hann...
Til að styrkja herinn við Ardennes.
Þá varð hún mjög þunglynd.
Einn daginn kom vinur sonar hennar í heimsókn.
Chardolot.
Því miður er Jean látinn.
Hann varð fyrir skoti og við fundum hann.
Ég ætti líka að segja þér eitt.
Kannski er yngsti fanginn að ferðast undir hans nafni.
Hann skipti á fanganúmerunum.
Hún truflaðist þegar hún fékk símtal frá sjúkrahúsinu
og var beðin að sítja við rúmstokk sonar síns.
Hann er sofandi. Ég læt ykkur ein.
Hver ert þú?
Ég er móðir þín, elskan mín.
Ég er móðir þín.
Ég var sjálfur aðeins að snuðra.
Frú Desrochelles lést fyrir tveimur mánuðum.
Bíll keyrði yfir hana eftir að hún reifst við kaupmann.
Ég er ekki aðeins að geta mér þess til.
Það stóð í skýrslunni. -Við vissum þetta.
Ekki vera döpur.
Frú Desrochelles þjáðist ekki. Hún lést samstundis.
Það er ekki málið.
Ég finn til sektarkenndar.
Ég trúði þér ekki, elsku Mathilde.
Ég hefði átt að vita þetta.
Fyrirgefðu mér.
Í því sem hún kallaði Milly-leiðangurinn
fylgdu sálin, himinninn og náttúran henni.
Hún var sönn dama og reyndi að líta sem allra best út.
Hún klæddi sig í hvítt vegna ferskleikans,
notaði varalit í tilefni dagsins og plokkaði augabrúnirnar.
Hún notaði ekki þetta svarta sem lengir augnhárin
því hún víssi að tárin eyðilögðu það.
Hann veit að þú ætlar að koma í heimsókn.
Við sögðum að ung stúlka sem elskaði hann væri á leiðinni.
Hann spurði að nafni þínu og þótti það fallegt.
Hann bíður þín í garðinum.
Er sárt að ganga?
Viltu sjá það sem ég er að gera?
Ég skal sýna þér það þegar það er tilbúið.
Hvers vegna ertu að gráta?
Mathilde hallar sér aftur í stólinn,
leggur hendur í kjöltu og harfir á hann.
Loftið er ljúft og garðurinn fagur
og Mathilde horfir á hann.
Hún horfir á hann.
Íslenskur texti eftir: SDI Media Group
(ICELANDIC)