Tu asgardzki transport uchodźców, okręt Statesman.
Zostaliśmy zaatakowani, powtarzam, zaatakowani.
Mamy uszkodzone silniki i systemy podtrzymywania życia.
Wzywam wszystkie statki w zasięgu.
Jesteśmy 22 skoki od Asgardu.
Wieziemy rodziny z dziećmi. Na pokładzie prawie nie ma żołnierzy.
Nie jesteśmy okrętem wojennym,
powtarzam, nie jesteśmy okrętem wojennym.
Słuchajcie i radujcie się.
Dostąpiliście zaszczytu oczyszczenia przez Wielkiego Tytana.
Zdaje wam się, że cierpicie.
Nie.
To zbawienie.
Wasza ofiara pozwoli przywrócić równowagę we wszechświecie.
Więc cieszcie się.
Bo poprzez swoją śmierć stajecie się Dziećmi Thanosa.
Wiem, co znaczy bezsilność.
Kiedy jesteś przekonany, że masz rację,
lecz mimo to ponosisz klęskę.
Przerażające uczucie.
Tracisz grunt pod nogami.
Ale na co liczysz?
Możesz się kryć, uciekać...
Przeznaczenie i tak cię dopadnie.
I oto nadeszło.
Czy też raczej...
nadszedłem.
Za dużo gadasz.
Tesserakt.
Albo twój brat straci głowę.
Zakładam, że jakieś preferencje masz.
Owszem.
Rozwal go.
Dosyć, przestań!
Nie mamy już Tesseraktu.
Zniszczono go w Asgardzie.
Jesteś beznadziejnym bratem.
Zapewniam...
Jeszcze nie wszystko przepadło.
Twój optymizm jest bezzasadny, Asgardczyku.
Po pierwsze, nie jestem z Asgardu.
A po drugie...
mamy Hulka.
Niech się rozerwie.
Wszechojcowie...
Niechaj mroczna magia popłynie przeze mnie ten ostatni...
raz.
To był błąd.
Nie!
Zdechniesz za to!
Twój uniżony sługa
klęka przed twoją potęgą.
Żadna inna istota nie była nigdy dość silna,
ani dość szlachetna,
by dzierżyć nie jeden, lecz dwa Kamienie Nieskończoności.
Cały wszechświat jest w zasięgu twej ręki.
Na Ziemi są jeszcze dwa Kryształy.
Znajdźcie je, moje dzieci, i sprowadźcie na Tytana.
Ojcze, nie zawiedziemy cię.
Jeśli mogę się wtrącić...
Skoro lecicie na Ziemię, przyda wam się przewodnik.
Mam spore doświadczenie na tym polu.
Jeśli za doświadczenie uznasz porażkę.
Za doświadczenie uznaję doświadczenie.
Wszechmocny Thanosie.
Ja, Loki, książę Asgardu,
syn Odyna,
prawowity król Jotunheimu,
bóg podstępu,
niniejszym ślubuję ci
moją dozgonną wierność.
Dozgonną?
Cóż za niefortunny dobór słów.
I tak nigdy...
nie będziesz...
bogiem.
Nie!
Tym razem nie będzie zmartwychwstania.
Nie... Loki...
Poważnie? Nie masz żadnej gotówki?
Miłość do spraw doczesnych odrywa nas od duchowych.
Powiem to przy kasie.
Może ci zrobią metafizycznego bajgla.
Czekaj, chyba mam dwie stówy.
Dolców?
- Rupii. - Co daje...
Półtora dolara.
Co chcesz?
Chodzi za mną kebab na grubym.
Thanos nadciąga.
Nadciąga.
Kto?
AVENGERS: WOJNA BEZ GRANIC
Czekaj, wyjaśnię.
Bredzisz.
Nic nie rozumiem.
Czasem jak śpisz, śni ci się, że musisz siusiu?
Tak.
A potem myślisz: „O rany. Tu nie ma łazienki.
I ktoś patrzy”.
A potem się budzisz
i okazuje się, że naprawdę chce ci się siku.
Tak.
Każdemu się to zdarza.
Właśnie, do tego zmierzam.
Bo widzisz, wczoraj w nocy śniło mi się, że mamy synka.
Realistyczny sen.
Miał imię po twoim wujku-dziwaku, jak mu tam było?
- Jasne. - Morgan! Morgan.
Wtedy się zbudziłeś...
i uznałeś, że jestem...
- Przy nadziei. - Tak.
- Tak? - Nie.
Tak mi się śniło. Dziecko jak prawdziwe.
Gdybyś chciał dziecko,
nie zrobiłbyś tego.
A, to. To nic takiego.
Trochę nanocząstek.
- Słaby argument. - Nie, to się odczepia. To nie...
Nie potrzebujesz tego.
Jasne, miałem operację. Chcę chronić nas...
i nasze potomstwo.
Jakby się okazało, że pod łóżkiem jest potwór.
- A nie, no wiesz... - Kapcie?
Ale ty mnie znasz.
Kończysz za mnie zdania.
Pod łóżkiem powinny być kapcie.
Tak.
I tak już będzie. Żadnych niespodzianek.
Pójdziemy dziś razem na kolację,
pobłyskasz nowym pierścionkiem...
I żadnych niespodzianek, nigdy więcej.
Powinienem ci to przysiąc.
- Tak. - I przysięgnę.
Dziękuję.
Tony Stark?
Jestem doktor Stephen Strange. Musimy natychmiast ruszać.
Swoją drogą, gratuluję zaręczyn.
Pan rozdaje jakieś ulotki?
Potrzebna nam pomoc.
Nie przesadzę, jeśli powiem, że ważą się losy wszechświata.
„Nam”, czyli komu?
Hej, Tony.
Bruce.
- Pepper. - Cześć.
W porządku?
U zarania wszechświata nie istniało nic.
A potem...
Wielki Wybuch wyrzucił sześć Kryształów
w dziewiczy kosmos.
Każdy z Kamieni Nieskończoności kontroluje inny aspekt Stworzenia.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Moc.
Duszę.
Umysł.
I czas.
Jak się nazywa ten drań?
Thanos.
Jest jak kosmiczna zaraza. Najeżdża planetę i bierze, co zechce.
Zabija połowę mieszkańców.
To on nasłał Lokiego.
Atak na Nowy Jork to jego robota.
Kiedy tu będzie?
Nie wiadomo. Ma Kamienie Mocy i Przestrzeni.
To go czyni najsilniejszą istotą we wszechświecie.
Jeżeli dorwie wszystkie sześć Kryształów...
Doprowadzi do zagłady na skalę dotychczas niewyobrażalną.
Czy ty musisz się wyrażać jak słownik?
A ty musisz się rozciągać na Kotle Przeznaczenia?
Tak to się nazywa?
Tym razem ci odpuszczę.
Skoro Thanos potrzebuje sześciu, wywalmy ten pod prasę i z głowy.
Nie da rady.
Ślubowaliśmy chronić Kamień Czasu za wszelką cenę.
A ja, że nie tknę lodów,
ale w cukierni obok nazwali smak na moją cześć.
- „Tony Batony”. - Dobre.
Odbijają się trochę.
Najlepsza jest „Kulka Hulka”.
- Są takie? - Rzecz w tym, że wszystko się zmienia.
Nasze zasady nie zmienią się nigdy.
A Kamień może nam dać przewagę w walce.
Ewentualnie jemu, jeśli coś pójdzie nie tak.
Jeśli się nie przyłożymy do pracy.
A jaką masz pracę, poza wiązaniem balonów?
Chronię twoją rzeczywistość, lamusie.
Możemy przełożyć tę dyskusję na później?
Ten Kryształ jest w naszych rękach. Wiemy, gdzie się znajduje.
A Vision gdzieś tam sobie hula z Kamieniem Umysłu.
Musimy go znaleźć.
Trochę słabo.
To znaczy?
Dwa tygodnie temu Vision wyłączył nadajnik i zniknął.
Co?!
Zgubiłeś kolejnego superbota?
Nie zgubiłem, to coś więcej. On ewoluuje!
Kto mógłby go znaleźć?
Cholera.
Pewnie Steve Rogers.
No super.
Może.
Ale...
Zadzwoń.
To nie takie proste.
Nie jesteś na bieżąco, prawda?
Nie.
Ekipa się rozpadła. To koniec.
Rozpadła?
Jak kapela? Jak Beatlesi?
Poprztykałem się z Kapitanem.
Nie rozmawiamy ze sobą.
Tony, posłuchaj.
Thor przepadł.
Thanos nadchodzi, tu nie ma miejsca na fochy.
Z klapeczką.
A tym loczkiem to majtasz magicznie?
Akurat nie tym razem.
W porządku?
Pomóż mu!
Wong, ruchy!
Friday, co jest?
Nie jestem pewna. Dowiem się.
Lepiej schowaj ten swój kamyk za pazuchę!
Mogę go potrzebować.
Ned. Musisz odwrócić ich uwagę.
W mordę jeża.
Wszyscy zginiemy!
Inwazja alienów!
Boże!
Co z wami, małolaty? Statku kosmicznego nie widzieliście?
Friday, ewakuuj wszystkich i zawiadom służby.
Działam.
Słuchajcie i radujcie się.
Albowiem zaraz zginiecie z ręki Dzieci Thanosa.
Bądźcie wdzięczni,
że wasze bezwartościowe życie przyczyni się...
Przykro mi, panów dziś nie obsługujemy.
Zbierajcie zabawki i wynocha.
Strażniku Kamienia.
Ten zwierzak przemawia w twoim imieniu?
W moim imieniu mówię tylko ja.
Wynoście się z miasta i z naszej planety.
To znaczy spadówa stąd, Skalmar.
Znudziło mi się.
Przynieś mi Kamień.
Banner, bawisz się?
Nie, nie bardzo. Ale czy mam wybór?
Otóż to.
Dobra... Przyj!
Stęskniłem się.
Fajnie, że wróciłeś.
Cicho.
Muszę się... trochę skupić, daj mi chwilę.
Wyłaź, stary.
Szlag!
Gdzie zielenina?
Mamy tak jakby kryzys.
- Kiepski moment. - Wiem.
Tu masz kryzys. Raz-raz!
Robisz mi wiochę.
Przepraszam. On nie chce.
W porzo.
Odpuść. Miej go na oku. Dzięki.
Jasna sprawa.
Skąd takie masz?
Nanotechnologia, fajna?
Doktorze Banner, skoro pańska zielona połowa się nie zjawi...
Zabierz stąd Kamień.
Zawsze jest przy mnie.
Otóż to. Pa.
Tony! Jesteś cały?!
Jak nam idzie? Dobrze?
Wręcz świetnie. Może się przyłączysz?
Próbuję. Ale on nie chce wyjść.
Młotek!
No weź, Hulk. Dlaczego mi to robisz?
Wyłaź! Wyłaź! Wyłaź!
Nie!
Ale jak to „nie”?!
Siema! Co tam, panie Stark?
- Skąd się tu wziąłeś, młody? - Z wycieczki szkolnej.
A temu o co chodzi?
Jest z kosmosu. Chce skroić wisiorek czarodziejowi.
Jak widzę, lubisz tanie sztuczki. Dzieci pewnie cię uwielbiają.
Proste zaklęcie, ale nie do złamania.
W przeciwieństwie do twojego karku.
Przekonasz się, jak trudno złamać zaklęcie trupa.
O śmierć to ty będziesz błagać.
Nie!
To ten czarodziej, goń go.
Gonię!
Niefajnie.
Mam cię!
Chwila!
Panie Stark? Ten statek mnie wciąga!
Trzymaj się, młody.
Wong, zapraszam na ślub.
Włącz mi dopalacz.
Odblokuj 17A.
Pete, musisz skoczyć. Złapię cię.
Miałem ratować czarodzieja!
Duszę się.
Jesteśmy za wysoko, nie masz czym oddychać.
Tak. Ma to sens.
Pachnie tu jak w nowej furze!
Baw się dobrze, mały.
Friday, zabierz go.
No nie!
Szefie, dzwoni panna Potts.
Tony? Wszystko dobrze? Co się dzieje?
Chyba trzeba będzie odwołać tę rezerwację.
Dlaczego?
Po prostu możliwe, że wrócę odrobinę później.
Jesteś na tym statku?
Tak.
Powiedz, że to nieprawda.
Kochanie... Przepraszam.
- Nie wiem, co powiedzieć. - Wracaj, bo cię zabiję.
Wracaj tu w tej chwili.
Wracaj.
Szefie, tracimy zasięg.
Mnie też rozłączy.
O matko!
Trzeba było zostać w autobusie.
A ty dokąd?
Zabrali Kryształ Czasu.
Sanctum zostało bez ochrony.
Jakiś pomysł?
Telefon do przyjaciela.
KOSMOS
Śpiewaj, Drax!
To po co tam lecimy?
To sygnał SOS, Rocket. Możliwe, że ktoś tam umiera.
To czaję, ale dlaczego my?
Bo jesteśmy fajni.
I może ten ktoś odpali nam coś za fatygę.
- Choć nie o to chodzi. - Choć nie o to chodzi.
A jak nie odpali...
Zgarniemy mu statek.
- Dokładnie! - Bingo!
Tak jest.
Cel jest już blisko.
Dobra, Strażnicy, może być niebezpiecznie,
więc robimy groźne miny.
Groot, odłóż to wreszcie. Już. Nie będę się powtarzać.
Groot.
Ja jestem Groot.
Ej! Bez takich!
A kopa w kasztany chcesz?
Ledwie odrosłeś od ziemi, a już jesteś dupkiem.
Rób tak dalej, to ci rozwalę tę zabawkę o ścianę!
Co tu się stało?
Boże.
No to chyba kaski nie będzie.
Wycieraczki!
Zetrzyj to!
Jakim cudem ten facio jeszcze dycha?
To nie jest facio.
Ty jesteś facio.
To jest mężczyzna.
Przystojny, pięknie zbudowany...
Tak jak ja.
Weź, Quill. Jesteś zbudowany jak wór smalcu.
Ta, jasne.
Fakt. Przybrałeś na wadze.
Co?
Gamora, sądzisz, że jestem...
Coś go dręczy... i gniewa.
Ma poczucie wielkiej straty i winy.
Jakby skrzyżowanie gladiatora i anioła.
Dzięki, że mówicie. Okej.
Kupię orbitreka. Będę zasuwać.
Ketle czynią cuda.
Tylko ich nie zeżryj.
Jakby był cały ze stalowych włókien Cotati.
Przestań go gładzić.
Pobudka.
Zbudź się.
A wy coście za jedni?
Odkąd znam Thanosa, miał jedno jedyne pragnienie.
Przywrócić równowagę we wszechświecie,
mordując połowę populacji.
Systematycznie, masakra za masakrą, planeta za planetą.
Włącznie z moją.
Jeśli dorwie wszystkie sześć Kamieni,
będzie mógł to robić ot tak.
Ciekawe, skąd tak dużo o nim wiesz.
Gamora jest córką Thanosa.
Twój ojciec zabił mi brata.
O rany.
Ojczym, gwoli ścisłości.
Ona nie znosi go tak samo jak ty.
Rodzina potrafi dać w kość.
Mój ojciec przed śmiercią wyznał mi, że mam przyrodnią siostrę...
Bestię, którą musiał uwięzić.
A potem wróciła do domu i wykłuła mi oko,
więc musiałem ją zabić.
Ale takie jest życie, co nie? Los bywa przewrotny.
Rozumiem twój ból.
A ja to nawet bardziej, bo...
Nie licytuję się, ale swoje przeszedłem.
Mój ojciec zabił moją matkę.
Potem ja załatwiłem jego. Łatwo nie było.
Pewnie nawet trudniej, niż zabić własną siostrę.
Tyle że ja nadal mam dwoje oczu...
Potrzebny mi młot, nie łyżka.
Jak to się otwiera? Jest do tego jakiś...
czterocyfrowy kod, czyjaś data urodzin?
- Co ty robisz? - Zabieram kapsułę.
Wolnego!
Nic z tego, gdyż jest to nasza kapsuła.
Quill, czy ty sobie głos obniżasz?
- Nie. - Tak.
Naśladujesz to bóstwo. Dziwaczne.
Zdaje wam się.
- Znowu to zrobił! - Taki mam głos!
Przedrzeźniasz mnie?
- Przedrzeźniasz mnie? - Przestań. Znów to robisz.
On mnie próbuje małpować.
- Dosyć! - On zaczął.
Musimy zatrzymać Thanosa.
Co znaczy, że musimy się dowiedzieć, dokąd leci.
Na Knowhere.
Nie rozumiem, nano co?
Nie nano. Na Knowhere.
Byliśmy tam. Dziura, że szok.
- Moment, to nasze żarcie. - Już nie.
Thor, dlaczego miałby lecieć na Knowhere?
Dlatego, że od lat
Kryształ Rzeczywistości leży tam sobie w sejfie niejakiego Kolekcjonera.
Czyli nie jest bezpieczny.
Tylko idiota dałby coś Kolekcjonerowi.
- Albo geniusz. - Skąd pewność,
że Thanos wybierze teraz ten Kryształ?
W sumie jest sześć Kamieni.
Thanos już zdobył Kamień Mocy.
W zeszłym tygodniu, kiedy zdziesiątkował Xandar.
Kamień Przestrzeni zabrał mnie,
kiedy zniszczył mi statek i wyrżnął połowę załogi.
Kamienie Czasu i Umysłu są bezpieczne,
strzegą ich Avengersi.
- Avengersi? - Najwięksi bohaterowie na Ziemi.
Jak Kevin Bacon?
Może jest w drużynie, nie wiem, dawno tam nie byłem.
A Kamienia Duszy nikt nigdy nie widział.
Nie wiadomo, gdzie jest.
Zatem Thanos nie może go zdobyć, czyli zmierza na Knowhere.
Po Kamień Rzeczywistości.
Nie ma za co.
Trzeba tam natychmiast lecieć.
Nie. Trzeba lecieć na Nidavellir.
- Zmyślone słowo. - Jak każde.
Nidavellir istnieje? Poważnie?
To miejsce jest legendą.
Robią tam najstraszliwszą broń, jak wszechświat długi i szeroki.
Chętnie bym się też zabrał, jeśli można.
Królik ma rację, on jeden ma tu łeb na karku.
Królik?
Tylko karzeł Eitri może wykuć broń, jakiej mi trzeba.
Zakładam, że ty jesteś kapitanem.
Słusznie zakładasz.
Zatem, szlachetny dowódco, zechcesz mi towarzyszyć?
Nie wiem, zapytam kapitana. A, chwila, czyli siebie!
- Tak, lecę. - Doskonale!
- Tylko że ja tu jestem kapitanem. - Milcz.
- To mój plecak. - Usiądź sobie.
To jest mój statek!
I nie pozwolę się...
Zaraz, a co to za broń?
Taka, co zgładzi Thanosa.
A nam się taka nie przyda?
Nie. Nie macie dość siły.
Ciała by wam się rozpadły, a umysły ogarnął obłęd.
To dziwne, że kusi mnie jeszcze bardziej?
Odrobinę, tak.
Jeśli nie polecimy, a Thanos zdobędzie kolejny Kryształ,
będzie dla nas zbyt potężny.
- Już jest. - To ja chyba mam sposób.
Mamy dwa statki i szeroki asortyment matołów.
Więc ja i Groot polecimy z panem gladiatoro-aniołem,
a matoły polecą na Knowhere, powalczyć sobie z Thanosem.
- Fajno? Fajno. - Super-fajno.
Ustalmy sobie.
Lecisz tam tylko dlatego, żeby nie spotkać Thanosa.
Naprawdę nieładnie, odzywać się tak do kapitana.
Chodź, Groot.
Zostaw już tę gierkę, bo ci mózg spróchnieje.
Żegnam i życzę powodzenia, matoły.
Pa.
Vis?
Znowu coś z Kamieniem?
Jakby chciał mi coś powiedzieć.
I co mówi?
Nie rozumiem, ale... mówi.
A ty coś wyczuwasz?
Tylko ciebie, nic więcej.
SZKOCJA
O 10:00 jest pociąg do Glasgow.
Mielibyśmy więcej czasu dla siebie.
A gdybym się na niego spóźnił?
Jest też o 11:00.
A gdybym się spóźnił na wszystkie?
Gdybym tym razem nie wrócił?
Dałeś Starkowi słowo.
Wolałbym dać tobie.
Na mnie też czekają.
Oboje mamy zobowiązania.
Szkoda, że nie wobec siebie.
Wanda...
Od dwóch lat wykradamy te chwile,
nie wiedząc, czy to się sprawdzi, ale...
Sam nie wiem.
Spróbuję powiedzieć coś od siebie...
Moim zdaniem...
Sprawdza się.
Tak, sprawdza się.
Zostań.
Zostań ze mną.
Jeśli chcesz. Bo może przeginam i...
ATAK NA NOWY JORK
Co to za jedni?
To przed nimi ostrzegał mnie Kryształ.
TONY STARK ZAGINĄŁ
Czas na mnie.
Nie, Vision.
Jeśli to prawda, to może lepiej trzymać się z daleka.
Tyle że ja...
Vision!
Ostrze. Nie dało mi zmienić struktury.
- To w ogóle możliwe? - Teoretycznie nie.
Padło mi kilka układów.
Tak sobie myślę, że trzeba było zostać w łóżku.
Vis!
Oddaj mi Kryształ, a daruję jej życie.
Łapy precz.
Wstawaj. Musisz się podnieść.
Musisz wstać, chodź!
Trzeba uciekać.
Proszę, zostaw mnie.
Chciałeś, żebym została.
- Więc zostanę. - Proszę.
- Wstawaj. - Nie mogę.
Nie chcemy was zabijać. Ale zabijemy.
Nie będziecie już mieli okazji.
Możesz wstać?
Dziękuję, Kapitanie.
Zwijajmy się.
Chyba coś nam obiecałaś.
Nie oddalać się, nie znikać, głupio się nie narażać.
Przepraszam.
Chcieliśmy pobyć razem.
Dokąd teraz?
Do domu.
Będzie dobrze. Będzie dobrze.
Zehoberianie!
Gdzie moja mama?!
Wybierzcie stronę albo zginiecie.
Mamo!
Po jednej stronie jest objawienie.
Po drugiej zaszczyt, którego dostąpili nieliczni.
Co się stało, dziecinko?
Moja mama. Gdzie jest moja mama?
Jak ci na imię?
Gamora.
Dzielna z ciebie dziewczynka.
Chodź.
Pomogę ci.
Patrz.
Ładny, prawda?
Idealna równowaga, której tak brakuje światu.
Za bardzo w jedną stronę albo w drugą i zaraz...
Proszę. Spróbuj sama.
Idźcie w pokoju na spotkanie ze Stwórcą.
Skup się.
I proszę. Już umiesz.
Gamora.
Te granaty to gazowe, czy takie, co urywają aparaturę?
Bo zawiesiłbym sobie parę takich przy pasku.
Ale jak mi urwie...
Chcę cię o coś prosić.
Wal.
Prędzej czy później staniemy twarzą w twarz z Thanosem.
I po to te granaty.
Wybacz. Co to za prośba?
Jeśli coś pójdzie nie tak,
jeśli Thanos mnie dopadnie,
chcę, żebyś dał mi słowo,
że mnie zabijesz.
Co?
Wiem coś, czego on nie wie.
A jeśli się dowie, cały wszechświat będzie zagrożony.
Co wiesz?
Jeśli ci powiem, też będziesz wiedział.
Skoro to takie ważne,
może powinienem?
Tylko jeśli chcesz zginąć.
Same krwawe scenariusze.
Po prostu...
Zaufaj mi. I w razie czego mnie zabij.
Ja bym... nawet chciał,
z wielką chęcią, tylko że...
Daj mi słowo.
Przysięgnij na grób matki.
Dobrze.
Zgoda.
Człowieku. Długo tam tak stoisz?
Od godziny.
Od godziny?!
Jaja sobie robisz?
Opanowałem umiejętność stania w tak niebywałym bezruchu,
że staję się kompletnie niezauważalny.
Patrzcie.
Wpierniczasz wafelka.
Ale moje ruchy
są tak powolne,
że oko ich nie rejestruje.
Nie.
Jestem niewidzialny.
Cześć, Drax.
Szlag by to.
Gdzie wszystkich wymiotło?
Wykrywam jakiś ruch. W trzecim kwadrancie.
Tak. Ja też to widzę.
Wylądujmy tutaj.
Nie mam go.
Cała galaktyka wie, że sprzedałbyś własnego brata
w zamian za byle paciorek
do tej swojej żałosnej kolekcji.
Wiem, że masz Klejnot Rzeczywistości.
Oddaj mi go od razu,
a oszczędzisz sobie wielkiego cierpienia.
Mówiłem.
Sprzedałem go.
Po co miałbym kłamać?
Sądzę, że masz to we krwi.
To byłoby samobójstwo.
Czyli się rozumiemy.
Nie pozbyłbyś się takiego skarbu.
Nie wiedziałem, co to.
Więc jesteś o wiele głupszy, niż sądziłem.
To on.
Ostatnia szansa, oszuście.
Gdzie jest Kryształ?
Dzisiaj...
zapłaci za śmierć mojej żony i córki.
Drax, stój!
Jeszcze nie, za wcześnie!
Drax. Posłuchaj mnie.
Thanos jeszcze nie ma Kryształu.
Znajdźmy go, to załatwimy drania.
Ale najpierw Kamień.
Nie.
Nie. Za Ovette. Za Camarię!
Śpij.
Dobra.
Gamora, Mantis, wy idźcie w prawo.
W drugie prawo!
Dlaczego?
Dlaczego ty, córko?
Szybko poszło.
Fenomenalne! Fenomenalne!
Czy wyczuwam w tobie smutek, córko?
Wierzyłem, że wciąż mnie kochasz.
Ale nigdy nie można być pewnym.
Rzeczywistość często rozczarowuje.
Przynajmniej tak było dotąd.
Od dzisiaj...
będzie taka, jak ja zapragnę.
Wiedziałeś, że się zjawię.
Liczyłem na to.
Czas na poważną rozmowę, dziecinko.
Thanos!
Nie!
Puść ją, paskudo!
Peter.
Kazałem ci iść w prawo.
Teraz? Serio?
Puść ją!
Masz chłopaka.
Niezupełnie.
Raczej kochanka wszechczasów łamane przez zabójcę tytanów.
- Puść ją. - Peter.
Albo ci odstrzelę ten paskudny, mosznobrody czerep.
Nie jego.
Obiecałeś!
O, córko.
Przecież to go przerasta.
Chyba prosiła, prawda?
Strzelaj.
Strzelaj!
Kazałem ci iść w prawo.
Kocham cię ponad wszystko.
Ja ciebie też.
Już go lubię.
Vision nadal się nie odzywa?
Satelity zgubiły go nad Edynburgiem.
W porwanym quinjecie z czwórką kryminalistów.
Są kryminalistami, bo tak ich nazwaliście.
Mój Boże, Rhodes.
Jeśli chodzi o wciskanie kitu, bije mnie pan na głowę.
Gdyby nie Protokół, Vision byłby tu z nami.
Pan też się pod nim podpisał, pułkowniku.
Zgadza się.
I słono za to zapłaciłem.
Ma pan rozterki?
Już nie.
Panie sekretarzu.
Macie niezły tupet.
Przyznaję.
I właśnie teraz może się to przydać.
Sytuacja jest dramatyczna,
co nie znaczy, że wam wybaczono.
Nie oczekuję wybaczenia, i nie będę prosić o zgodę.
Ziemia straciła największego obrońcę.
Jesteśmy tu, żeby walczyć.
Jeśli wejdzie pan nam w drogę,
będziemy walczyć i z panem.
Aresztuj ich.
Nie ma sprawy.
Sąd wojenny, jak nic.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też, Rhodey.
No pięknie.
Wyglądacie jak psu z gardła.
Ciężkie dwa lata?
Te hotele nie miały pięciu gwiazdek.
Moim zdaniem wyglądacie super.
Tak, wróciłem.
Cześć, Bruce.
Nat.
Ale siara.
Zakładamy, że wrócą, nie?
I mogą nas znaleźć.
Potrzebni nam wszyscy. Gdzie Clint?
Po akcji z Protokołem poszli ze Scottem na układ.
Są w areszcie domowym.
- Co za Scott? - Ant-Man.
Najpierw pająk, a teraz mrówka?
Słuchajcie.
Thanos dowodzi największą armią w całej galaktyce,
i nie cofnie się przed niczym, żeby dorwać...
Kryształ Visiona.
Więc trzeba go chronić.
Trzeba go zniszczyć.
Sporo ostatnio rozmyślałem o tym czymś w mojej głowie.
O jego... naturze.
Ale także o jego budowie.
Sądzę, że wystawiony na działanie odpowiednio potężnego źródła energii,
czegoś o bardzo zbliżonej budowie molekularnej,
może ulec dezintegracji.
I ty też, przy okazji.
To nie wchodzi w grę.
Tylko wtedy możemy mieć pewność, że Thanos go nie dostanie.
Cena jest za wysoka.
Ty jedna masz siłę, by ją zapłacić.
Thanos zagraża połowie wszechświata.
W tej walce jedno życie nie ma znaczenia.
A powinno.
Życie to nie towar.
70 lat temu oddałeś własne,
żeby ocalić wiele milionów ludzi.
Jaka jest różnica?
Taka, że ty możesz mieć wybór.
Twój umysł to bardzo złożona wypadkowa kilku jaźni.
Jarvisa, Ultrona, Tony'ego, mojej, Kryształu...
Wszystkie współdziałają, wszystkie się od siebie uczą.
Vision to nie tylko Kryształ?
Mówię tylko, że gdyby usunąć Kryształ,
wciąż zostanie cała reszta, być może to, co najlepsze.
Możemy to zrobić?
Nie ja i nie tutaj.
Znajdźcie kogoś, kto może, i miejsce, gdzie się da.
Ross nie będzie czekał z założonymi rękami.
Jest takie miejsce.
Powiadomiliśmy gwardię i Dora Milaje.
A Plemię Strażników?
Tych, którzy zostali.
Dajcie też znać Jabari.
M'Baku lubi porządną jatkę.
A co z tym?
Mówił, że jest zmęczony wojną.
Ale Biały Wilk już wystarczająco wypoczął.
Będzie zadyma?
Prędzej, niż myślisz.
Służę Thanosowi od wielu lat
i nigdy go nie zawiodłem.
Ale gdybym miał wrócić na Tytana
z Kamieniem przytwierdzonym do twojej jakże irytującej osoby,
spotkałby mnie... osąd.
Oddaj mi...
Kryształ.
Takiej wiernej odzieży to ze świecą szukać.
A skoro o wierności mowa...
Co jest?
- Wiem, co pan powie. - Nie powinno cię tu być.
Wracałem do domu...
Ale było strasznie wysoko, w drodze pomyślałem o panu...
no i przywarłem do statku.
A ten strój, to mi czyta w myślach.
Więc w pewnym sensie to pana wina, że tu jestem.
- Coś ty powiedział? - Cofam to.
I teraz jestem w kosmosie.
Tak, dokładnie tam, gdzie miało cię nie być.
To nie lunapark ani szkolna wycieczka.
To bilet w jedną stronę. Rozumiesz?
Nie mów, że to przemyślałeś.
Wiem, że nie.
Na co komu przyjazny Spider-Man,
jak nie będzie komu pomagać?
Znaczy wie pan, o co mi biega, nie?
Dobra, przydaj się na coś.
Widzisz go? Ma kłopoty. Jak go ocalisz?
Mów.
Dobra. Kojarzy pan taki film, Obcy 2?
Bolesne, prawda?
Zaprojektowano je z myślą o mikrochirurgii.
Każde z tych ostrzy...
zabije twojego przyjaciela w sekundę.
Nie jesteśmy przyjaciółmi.
Ratuję go w ramach zawodowej uprzejmości.
Nikogo nie ratujesz.
Twoje moce nie umywają się do moich.
Za to młody widział więcej filmów.
Tak! Chwila. A co to?
My się chyba nie znamy.
Spoko.
Musimy zawrócić ten statek.
To teraz chce do mamusi. Ekstra.
Przede wszystkim chcę chronić Kryształ.
A ja chcę, żebyś mi podziękował. Dawaj. Słucham.
Za to, że prawie wystrzeliłeś mnie w próżnię?
Kto ci ocalił czarodziejski tyłek? Ja!
Jak twoje ego mieści się w tym skafandrze?
Trzeba było zrobić tak, jak mówiłem.
Kazałem ci się wycofać.
Może to szok, ale nie pracuję dla ciebie.
I właśnie dlatego jesteśmy w latającej oponie,
miliardy kilometrów od Ziemi, bez wsparcia.
- Ja jestem wsparciem. - Nie. Wagarowiczem.
Daj dorosłym pogadać.
Przepraszam, nie łapię tej waszej relacji.
Kto to, twój chrześniak?
Nie.
- Tak w ogóle, jestem Peter. - Doktor Strange.
A, czyli ksywki.
To Spider-Man.
Statek sam zmienia kurs, jesteśmy na autopilocie.
Da się przejąć stery?
Wrócić do domu?
- Stark? - Tak.
Umiesz wrócić na Ziemię?
Słyszałem.
Tylko nie wiem, czy powinniśmy.
Thanos pod żadnym pozorem nie może dostać Kamienia Czasu.
Chyba nie do końca pojmujesz, jaka jest stawka.
Co? Nie. To ty nie pojmujesz,
że Thanos tkwił mi w głowie od sześciu lat.
Odkąd zaatakował Nowy Jork. A teraz wrócił!
I nie bardzo wiem, co robić.
Nie wiem, czy lepiej walczyć na jego terenie, czy na naszym,
ale sam widziałeś, co oni wyczyniają, do czego są zdolni.
Tam się nas przynajmniej nie spodziewa.
Więc twierdzę, że kontratak jest lepszy.
Doktorku?
Jaka diagnoza?
W porządku. Lecimy do niego.
Ale jedno musisz zrozumieć.
Jeśli stanę przed wyborem: wy czy Kryształ Czasu...
to bez wahania zostawię was na śmierć.
Nie mam wyjścia. Waży się los wszechświata.
Ekstra, kręgosłup moralny zdrowy.
I wszystko jasne.
Dobra, młody.
Witaj w Avengersach.
Pomyślałem, że będziesz głodna.
Nienawidziłam tego tronu.
Słyszałem.
Ale miałem nadzieję, że kiedyś na nim zasiądziesz.
Nienawidziłam tej sali.
Tego statku.
Mojego życia.
Tak, to też mi mówiłaś.
Codziennie.
Przez niemal 20 lat.
Byłam dzieckiem, gdy mnie porwałeś.
Ocaliłem cię.
Nie.
Nie. Byłam szczęśliwa na swojej planecie.
Żyjąc w nędzy?
Żebrząc o resztki?
Wasza cywilizacja chyliła się ku upadkowi, a ja mu zapobiegłem.
Wiesz, jak tam jest teraz?
Kolejne pokolenie
zaznało wyłącznie szczęścia i dostatku.
Żyją jak w raju.
Bo wymordowałeś połowę ludności.
Niewielka cena za wybawienie.
Jesteś szalony.
Dziecinko, to prosta kalkulacja.
Wszechświat jest ograniczony, tak jak jego zasoby.
Życie trzeba kontrolować, inaczej pożre samo siebie.
Należy je okiełznać.
Tego nie wiesz!
Ja jeden to wiem.
A przynajmniej tylko ja czuję potrzebę, by coś zmienić.
Pamiętam czas,
gdy żyłaś tym samym pragnieniem,
walcząc u mego boku.
Córko.
Nie jestem twoją córką.
Wszystko, czego w sobie nienawidzę, wpoiłeś mi ty.
A przy okazji zmieniłem cię w najgroźniejszą kobietę w galaktyce.
Dlatego liczyłem, że znajdziesz Kryształ Duszy.
Wybacz, że cię zawiodłam.
Zawiodłaś, owszem.
Ale nie dlatego, że go nie znalazłaś.
Dlatego, że znalazłaś.
I skłamałaś.
Nebula.
Nie rób tego.
Jakiś czas temu twoja siostra zakradła się
na statek, żeby mnie zabić.
Błagam, nie.
I niemal jej się udało.
Więc sprowadziłem ją tutaj.
Na rozmowę.
Nie. Przestań.
Przysięgam na swoje życie.
Nie odnalazłam Kryształu Duszy.
Otwieranie pliku pamięci.
Wiesz, co zamierza.
Wreszcie jest gotowy. Spróbuje zdobyć Kryształy.
- Wszystkie. - Nie zdobędzie wszystkich.
Zdobędzie!
Nie zdoła, Nebulo.
Znalazłam mapę z położeniem Kryształu Duszy
i spaliłam ją na proch.
Jesteś silna.
Po mnie.
Jesteś hojna.
Po mnie.
Ale nie nauczyłem cię kłamać.
Dlatego tak marnie ci to idzie.
Gdzie jest Kryształ Duszy?
Vormir!
Kryształ jest na Vormirze.
Zaprowadź mnie.
Ja jestem Groot.
Sikaj do kubka! Nikt nie patrzy. Na co tu patrzeć?
Na twojego badylka? Widziałem niejednego badylka.
Ja jestem Groot.
Wylej w kosmos, co nalałeś, i będziesz miał pusty kubek.
Znasz ten język?
Uczyli go na Asgardzie, fakultatywnie.
Ja jestem Groot.
Zorientujesz się, jak będziemy blisko.
Kuźnia nidavellirska korzysta z mocy prastarej gwiazdy neutronowej.
To tam powstał mój młot.
Wspaniałe miejsce.
No dobra. Czas pobyć kapitanem.
Zabili ci brata, co?
Tak, trochę przerąbane.
Niby nie pierwszy raz.
Chociaż tym razem sądzę, że to już na dobre.
No a siostra, ojciec?
Oboje nie żyją.
A co tam u mamusi?
Zabił ją mroczny elf.
Przyjaciel od serca?
Dźgnięty w serce.
Na pewno się piszesz na kolejną jatkę?
Jak najbardziej.
Żądza odwetu, wściekłość, żal, rozdzierający ból...
Działają bardzo motywująco. Oczyszczają umysł.
Więc tak, bardzo chętnie.
Ale ten cały Thanos, o którym mowa,
to jest totalny twardziel, tak?
- Nie walczył ze mną. - Walczył.
Ale nigdy dwa razy.
I będę miał nowy młot.
Oby to był kawał młota.
Mam na karku półtora tysiąca lat.
Wrogów zabiłem dwakroć tyle.
Każdy z nich chciał zabić mnie, ale nie zdołał.
Żyję wyłącznie dlatego, że jest mi to pisane.
Ten Thanos to tylko jeszcze jeden sukinkot,
który zazna mego gniewu.
Tak chce przeznaczenie.
A jeśli chce jakoś inaczej?
Jeśli chce inaczej, to...
co mogę jeszcze stracić?
Ja tam mam co tracić. Całkiem sporo nawet.
Dobra.
Skoro los chce, żebyś zabił tego łachudrę,
to masz tu drugą gałkę na szczęście.
- Co to jest? - To, co widać.
Wygrałem od jednego frajera z Contraxii.
Grał z tobą o oko?
Nie, o sto kredytów.
A potem włamałem mu się do kabiny i rąbnąłem oko.
Dziękuję, zacny króliku.
Ja bym je najpierw umył.
Z Contraxii musiałem je przeszmuglować w...
Jesteśmy!
To oko chyba nie działa.
Widzę tylko ciemność.
To nie przez oko.
Coś jest nie tak.
Gwiazda wygasła.
A pierścienie zamarzły.
Mam nadzieję, że te krasnale lepiej kują, niż sprzątają.
Może nie chciały już mieszkać w kupie złomu na skraju kosmosu.
Ta kuźnia nie gasła przez całe wieki.
Wspomniałeś, że Thanos ma rękawicę, nie?
Tak, bo co?
Wygląda podobnie do tej tu?
Ja jestem Groot.
Wracajcie do kapsuły.
Eitri, czekaj!
Przestań!
Thor?
Co tu się stało?
Mieliście nas bronić.
Asgard przysięgał nam ochronę!
Asgard legł w gruzach.
Eitri, ta rękawica... Coś ty narobił?
Na tym pierścieniu mieszkało trzystu karłów.
Sądziłem, że ich oszczędzi, jeśli będę posłuszny.
Dałem mu, czego chciał.
Narzędzie zdolne okiełznać moc Kryształów.
A on i tak wszystkich zabił.
Oprócz mnie.
„Życia ci nie odbiorę” - powiedział.
„Ale twoje dłonie należą tylko do mnie”.
Tu nie chodzi o twoje dłonie.
Cała broń, którą stworzyłeś, każdy topór, młot, miecz...
To wszystko jest w twojej głowie.
Wiem, że wydaje się, jakby wszystko przepadło.
Wierz mi, wiem.
Ale razem, ty i ja, możemy zgładzić Thanosa.
Mantis, słuchaj bardzo uważnie.
Natychmiast lećcie na Tytana.
Co się dzieje?
Dolecieliśmy.
Ta fura chyba nie ma autoparkowania.
Wsadź rękę do tego ustrojstwa, to sobie zaciśnij...
Nadążasz?
Tu robił jeden duży gość. Ma być synchronicznie.
Okej. Gotowy?
Dobrze by było skręcić.
Skręt, skręt, skręt!
TYTAN
Jesteś cały?
O mały włos.
Odwdzięczę się.
Jeśli obcy złożą mi w mózgu jakieś jaja
i was pożrę, to sorry.
Do końca wycieczki nie chcę słyszeć nawiązań do popkultury.
- Jasne? - Mówię tylko, że coś się zbliża.
Thanosie!
Nie składaj we mnie jaj!
Leż, pajacu.
Giń, szmato zagłady!
Niech nikt się nie rusza, luzować poślady!
Zapytam tylko raz.
Gdzie jest Gamora?
Ja to przebiję. Kto to Gamora?
Nie, ja to przebiję! Dlaczego Gamora?!
Gadajcie, gdzie dziewczyna, albo usmażę kurdupla na frytkę.
Śmiało! Zastrzel małego, ja rozwalę debila. Proszę!
Dawaj, Quill! Zniosę wszystko.
- Nie, tego nie! - Ma rację, tego nie.
Nie powiecie, gdzie ona jest? Spoko.
Zabiję was wszystkich, a potem sam wyduszę to z Thanosa.
Zacznę od ciebie!
Zaraz, Thanos? Dobrze, mam pytanie.
Kto jest twoim panem?
„Kto jest moim panem”? Co mam powiedzieć? Pan Jezus?
- Jesteś z Ziemi. - Nie. Z Missouri.
To na Ziemi, ośle.
Coś ty się tak nas uczepił?
Czyli nie jesteś od Thanosa?
Od Thanosa?!
Nie! Chcę go zabić.
Porwał mi dziewczynę. A wy to kto?
Jak to kto? Avengers.
To ci, o których mówił Thor.
Znacie Thora?
Tak. Wysoki, przeciętnej urody. Słabo sobie radzi.
A gdzie jest teraz?
To wasz plan? Walnąć go cegłówką?
To tylko forma.
Na królewską broń.
Miała być najlepsza w Asgardzie.
Być może zdolna nawet otworzyć Bifrost.
Ma jakąś nazwę?
Stormbreaker.
Ciut wydumana.
Jak ją zrobimy?
Trzeba będzie uruchomić kuźnię.
Obudzić serce konającej gwiazdy.
Króliku, odpalaj kapsułę.
Co jest z tą planetą?
Oś odchylona o 8 stopni. Grawitacja totalnie pokiełbaszona.
Jedno działa na naszą korzyść. To my czekamy na niego.
To nasz atut. Dobra, mam plan.
A przynajmniej zalążek.
Prosty: zwabimy go, przyciśniemy, weźmiemy, co trzeba.
Bez certolenia. Potrzebna nam tylko rękawica.
Ty ziewasz?!
Teraz, jak przedstawiam strategię?
Słuchałeś mnie w ogóle?
Tylko do słów: „dobra, mam plan”.
Glaca chce po swojemu.
Rzadko działamy po czyjemuś, co nie?
A ta działalność to jaka?
Kroić biednych, dawać bogatym.
Właśnie.
Dobra, podejdźcie tu wszyscy.
Panie Lord, poprosi ich pan tutaj?
Żaden pan. Wystarczy „Star-Lord”.
Musimy zewrzeć szyki.
I zacząć działać z werwą, bo...
Żadnej werwy.
Nie znam kobiety.
Trzeba myśleć pozytywnie. Świetny plan.
Tylko ździebko syfny, więc ja obmyślę nowy
i jak zwykle ocalę wszechświat.
Może nawet tańcem, tak jak poprzednio.
Jak to tańcem?
Nieważne.
Jak w tym filmie? Footlose?
Dokładnie jak w Footloose...
Największym filmie w historii.
Nigdy nim nie był.
Nie drażnij wariata.
Flash Gordon nam nie pomoże.
Flash Gordon? Dzięki, to komplement.
Jestem pół-Ziemianinem.
Jak mówię coś głupiego...
to z waszej połówki.
- Mózg mi się lasuje, jak go słucham. - Przepraszam.
Wasz przyjaciel często tak robi?
Strange! W porządku?
Spokojnie. Wszystko gra.
Co to było?
Rekonesans w czasie. W różne wersje przyszłości.
Zawierające wszystkie możliwe wyniki nadchodzącego starcia.
Dużo ich widziałeś?
14 000 605.
Ile razy wygraliśmy?
Raz.
Oby ten Kamień tam był.
Dla dobra twojej siostry.
Witaj, Thanosie, synu Alarsa.
Gamoro, córko Thanosa.
Znasz nas?
To moje przekleństwo znać wszystkich przybyszów.
Gdzie jest Kamień Duszy?
Musisz być świadom,
że cena będzie straszliwa.
Jestem na to gotów.
Wszyscy tak uważaliśmy.
I wszyscyśmy się mylili.
Jak to się stało, że tu trafiłeś?
W poprzednim życiu ja także szukałem Kryształów.
Trzymałem nawet jeden z nich w ręku.
Ale odrzucił mnie i zesłał tutaj.
Prowadzę innych do skarbu, którego nie posiądę.
To, czego pragniesz, jest przed tobą.
To, czego się lękasz, również.
Co to?
Cena.
Kryształ Duszy zajmuje szczególne miejsce pośród innych.
Można powiedzieć, że posiada pewną mądrość.
Powiedz mi, czego chce.
Upewnić się, że ten, kto go zdobędzie,
rozumie jego potęgę.
Kryształ wymaga ofiary.
Jakiej?
Jeśli chcesz go posiąść, musisz się wyrzec tego, co kochasz.
Dusza...
za duszę.
Całe życie czekałam na dzień,
na chwilę,
kiedy dostaniesz to, na co zasłużyłeś.
Ale ty zawsze byłeś górą.
A teraz wreszcie...
Zabijasz i torturujesz,
nazywając to łaską.
Wszechświat w końcu cię osądził.
Zażądałeś czegoś, a on odmówił.
Przegrałeś.
Chcesz wiedzieć dlaczego?
Bo ty niczego nie kochasz.
I nikogo.
Nie.
Poważnie?
Płaczesz?
Ale nie nad sobą.
Nie.
To nie miłość.
Raz zignorowałem swoje przeznaczenie.
Nie zrobię tego ponownie.
Nawet dla ciebie.
Przykro mi, dziecinko.
Zejdź na 2600 stóp, kurs 0-3-0.
Obyś miał rację.
Albo wylądujemy wcześniej, niż byś chciał.
Kiedy mówiłeś, że Wakanda otworzy się na świat,
nie to sobie wyobrażałam.
A co?
Olimpiadę.
Może jakiegoś Starbucksa.
Trzeba się kłaniać?
Jasne, to król.
I znowu będę twoim dłużnikiem.
Co ci odbiło?
U nas się tego nie robi.
Jak duża będzie ta inwazja?
To będzie taka... raczej z tych większych.
Czym dysponujemy?
Dostaniecie królewską gwardię, Dora Milaje, Plemię Strażników i...
Nieźle podleczonego stulatka.
Jak leci, Buck?
Nie ma tragedii, jak na koniec świata.
Jego struktura jest polimorficzna.
Musieliśmy podłączyć każdy neuron niesekwencyjnie.
Nie prościej zaprogramować synapsy do reakcji kolektywnej?
Na to nie wpadliśmy.
Liczą się dobre chęci.
Umiesz to zrobić?
Tak, ale tu chodzi o ponad dwa biliony neuronów.
A każda pomyłka może wywołać lawinę awarii.
To potrwa, braciszku.
Ile dokładnie?
Tyle, ile mi dacie.
Coś właśnie weszło w atmosferę.
Kapitanie, mamy problem.
Rany. Uwielbiam to miasto.
Jeszcze nie świętujemy. Nadlatują następne.
Za późno.
Trzeba zniszczyć Kryształ.
Jazda mi z powrotem na stół.
Spróbujemy ich zatrzymać.
Wanda, jak tylko wyjmiecie mu to z głowy,
rozwal to w diabły.
Tak zrobię.
Ewakuować ludność. Aktywować systemy obronne.
I dajcie mu jakąś tarczę.
Oj, z mechaniki to kolega jest słaby.
Pierścienie są gigantyczne. Jak chcesz je przestawić,
musisz sobie skołować jakieś większe narzędzia.
- Zostaw to mnie. - Tobie?
Stary, jesteś w kosmosie. Masz tylko linkę i...
Odpalaj silniki!
Pełna moc, króliku!
Brawo, chłopcze.
To jest Nidavellir!
Cholera.
Cholera, czyli co?
- Mechanizm jest uszkodzony. - Co?
Osłona się zacięła, nie rozgrzeję metalu.
Jak długo musi być otwarta?
Parę minut, może dłużej, a co?
Otworzę ją ręcznie.
To pewna śmierć.
Tak jak walka z Thanosem bez tego topora.
Jak sytuacja, Bruce?
Powoli zaczynam to ogarniać.
Ale jazda! Jakbym był Hulkiem, ale bez...
Wszystko gra. Wszystko gra.
Od strony lasu zbliżają się dwa obiekty.
Dziękuję za przybycie.
Zawsze, bracie.
Gdzie twój drugi kumpel?
Zapłacisz życiem za to, co mu zrobiłaś.
A Thanos dostanie ten Kryształ.
Nie rób sobie nadziei.
Zadarliście z Wakandą.
Thanos znajdzie tu tylko ból i krew.
Krwi mamy pod dostatkiem własnej.
Poddają się?
Nie do końca.
O ja pieprzę.
Panna się wkurzyła.
One się zabijają.
Widzieliście kiedyś takie kły?
Wycofaj się, Sam, bo ci skrzydełka przypali.
Kapitanie. Jeśli te stwory zdołają się dostać na tyły,
ruszą prosto na Visiona.
Więc trzeba je trzymać z przodu.
Tylko jak?
Wyłączymy barierę.
Na mój sygnał otwórzcie sektor numer 17.
Proszę o potwierdzenie, panie. Mamy otworzyć barierę?
Na mój znak.
To będzie koniec Wakandy.
Najpiękniejszy koniec w historii.
Wakanda w moim sercu!
Teraz!
Długo jeszcze, Shuri?
Dopiero zaczęłam, bracie.
Radzę ci trochę przyspieszyć.
Wszechojcowie, dajcie mi siłę.
Pojmujesz to, chłopcze?
Wystawisz się na całą moc gwiazdy.
To cię zabije.
Tylko jeżeli zginę.
Tak.
Tak zwykle jest, jak coś cię zabija.
Wytrzymaj! Wytrzymaj, Thor!
Thor! Weź coś powiedz!
Thor, jest OK?
On chyba umiera.
Potrzebny mu topór!
Gdzie jest rękojeść?!
Krzaku, pomóż mi znaleźć stylisko!
Za dużo ich jest!
Teraz macie konkretnie przerąbane!
Dawać mi Thanosa!
No tak.
Niezły z ciebie kawał Thanosa.
Zakładam, że Maw nie żyje.
Śmierć zbiera dziś wielkie żniwo.
A jednak wykonał swoje zadanie.
Będziesz tego żałował.
W efekcie znalazłeś się oko w oko z Mistrzem Sztuk Mistycznych.
Jak sądzisz, gdzie ty się znalazłeś?
Będę strzelał. To twój dom?
Niegdyś.
I było tu pięknie.
Tytan był jak większość planet.
Zbyt wielu głodnych, za mało jedzenia.
W obliczu zagłady zaproponowałem rozwiązanie.
Ludobójstwo.
Ale losowe, obiektywne. Tak biednych, jak i bogatych.
Okrzyknęli mnie szaleńcem.
A moje przewidywania się spełniły.
No gratulacje, jesteś prorokiem.
Raczej pragmatykiem.
Chcącym zgładzić biliony istnień.
Gdy zgromadzę wszystkie Kamienie, wystarczy, że pstryknę palcami.
I po prostu przestaną istnieć. To akt miłosierdzia.
I co potem?
Wreszcie odpocznę.
Obejrzę wschód słońca nad wdzięczną galaktyką.
Najtrudniejsze decyzje wymagają najsilniejszej woli.
Zaraz się przekonasz, że nasza dorównuje twojej.
„Nasza”?
Bułka z masłem, Quill.
Tak, jeśli szło o to, żeby go wkurzyć.
Bum!
Nie pozwól, żeby zacisnął pięść.
Czary mary!
I jeszcze raz!
Czar z półobrotu!
Czar z...
Karaluch!
Proszę, proszę.
Trzeba było mnie zabić.
I zmarnować tyle dobrych części?
Gdzie jest Gamora?!
Nie daj mu się ocknąć.
Pośpiesz się! Jest bardzo odporny!
Parker? Pomóż! Chodź tu.
Długo nie utrzymamy, dawaj.
Musimy rozewrzeć mu palce.
Myślałem, że będzie trudniej. Co, dobry miałem plan?
Już nie jesteś taki kozak.
Gdzie Gamora?
Moja Gamora!
Gucio prawda!
Gdzie ona jest?
Przepełnia go ból!
Ekstra!
Jest w żałobie!
A kogo ten potwór miałby opłakiwać?
Gamorę.
Co?
Wziął ją na Vormir.
Wrócił z Kryształem Duszy...
ale bez niej.
Quill. Tylko spokojnie. Rozumiesz?
Nie rób tego. Zostaw go, prawie zdjęliśmy rękawicę!
Ona kłamie, tak?
Ej, tłuku! Nie zrobiłeś tego, co?
Musiałem.
Nie, wcale nie.
Nieprawda.
- Nieprawda! - Quill!
Przestań!
Dość!
Schodzi! Schodzi! Mam ją!
O Boże.
Chodźcie tu, śmiało, kundle!
Komu kulkę, komu?
No już!
Ile chcesz za tę spluwę?
Nie jest na sprzedaż.
A ile za łapę?
Jeszcze będzie moja.
Nowy fryz?
Brodę ze mnie zerżnąłeś.
Przy okazji, mój nowy kumpel, Krzaczor.
Ja jestem Groot!
Ja jestem Steve Rogers.
Wycofać się! Do tyłu, już!
Daj cały ogień na lewą flankę, Sam.
Już to zrobiłem!
Nie mogła się wcześniej pofatygować?
Już go nie pilnuje. Ruszaj.
Słuchajcie, Vision ma gości.
Niech ktoś do niego idzie!
Lecę!
Zaraz będę.
Umrze sam. Tak jak i ty.
Nie jest sama.
O nie, nic z tego.
Nie będzie powtórki z Nowego Jorku.
Chodź, zafajdańcu. Ten pancerz spuścił raz łomot Hulkowi.
Co? Nie! Nie!
Słuchajcie! Vision potrzebuje pomocy!
Hulk? Wiem, że lubisz wpadać w ostatniej chwili.
To jest to, stary. To naprawdę ostatnia chwila!
Hulk!
Nie!
Mam cię gdzieś, ty wielki zielony palancie!
Załatwię to sam!
No dawaj!
I na razie!
Serio, Hulk, musimy pogadać.
Spodziewałem się godnego przeciwnika.
Ale umrzesz, jak wszyscy pozostali.
Uciekaj stąd!
Jazda!
To było ohydne.
Kazałem ci uciekać, tak?
Życie to nie towar, Kapitanie.
Mam cię! Mam cię!
Sorry, nie pamiętam tych waszych imion!
Masz w zanadrzu sporo sztuczek.
Ale nigdy nie użyłeś swojej największej broni.
Podróbka.
Rób tak dalej, koleżko, a wreszcie się doigrasz.
Stark.
Ty mnie znasz?
Owszem.
Podobnie jak ty, zaznałem przekleństwa wiedzy.
Sam jesteś przekleństwem.
No dawaj!
Tyle zachodu dla kropli krwi?
Naprawdę cię szanuję, Stark.
Kiedy skończę, połowa ludzkości zostanie przy życiu.
Może będą cię wspominać.
Przestań!
Oszczędź go...
a oddam ci Kryształ.
Żadnych sztuczek.
Nie.
Jeszcze tylko jeden.
Gdzie on jest?
Przegraliśmy?
Czemu to zrobiłeś?
Pora zakończyć tę partię.
Jak się czujesz?
Co? Co się dzieje?
Już tu jest.
Uwaga, wszyscy do mnie. Coś się zaczyna dziać.
Co za cholera?
Kapitanie...
To on.
Zachować gotowość.
Wanda.
Już czas.
Nie.
Oni nie mogą go zatrzymać, ale my tak.
Spójrz na mnie.
Masz moc, by zniszczyć Kryształ.
- Nie. - Musisz to zrobić. Błagam cię.
Nasz czas się skończył.
Nie mogę.
Możesz.
Jeśli on dostanie Kryształ, umrze pół wszechświata.
To nie fair.
Ale wypadło akurat na ciebie.
To nic.
Ty nigdy mnie nie skrzywdzisz.
Czuję tylko ciebie.
Wszystko dobrze.
To nic.
Kocham cię.
Rozumiem cię, dziecinko.
Rozumiem cię jak nikt.
Nigdy nie zwyciężysz.
Poniosłem dzisiaj niewyobrażalną stratę.
Ale to nie jest czas na żałobę.
Teraz w ogóle nie ma już czasu.
Nie!
Ostrzegałem cię,
że umrzesz.
Trzeba...
trzeba było...
Trzeba było celować w głowę.
Nie!
Córko?
Zrobiłeś to?
Tak.
Co dałeś w zamian?
Wszystko.
Coś ty zrobił?
Coś ty zrobił?!
Gdzie on jest?
Thor.
Gdzie on jest?
Steve?
Wstawaj! Już!
Tutaj nie możesz umrzeć.
Ja jestem Groot.
Nie, nie, nie!
Groot! Nie...
Sam!
Sam, gdzie jesteś?!
Stało się coś strasznego.
Quill?
Nie ruszaj się.
O rany.
Tony.
Nie było innego wyjścia.
Panie Stark?
Dziwnie się czuję.
- Nic ci nie będzie. - Nie wiem, co się dzieje.
Nie wiem...
Nie chcę umierać. Nie chcę umierać, proszę.
Proszę, nie chcę umierać. Nie chcę umierać.
Przepraszam.
Zrobił to.
Co to? Co się dzieje, do cholery?
Boże.
AVENGERS: WOJNA BEZ GRANIC
Stark się nie odezwał?
Jeszcze nie.
Prowadzimy nasłuch przez wszystkie satelity, na razie cisza.
A to co?
Wrogie obiekty nad Wakandą.
Takie same jak w Nowym Jorku?
Dziesięć razy większe.
- Powiedz Kleinowi, że jedziemy... - Nick! Nick!
Są cali?
Tam nikogo nie ma.
Dzwoń do Centrali.
Czerwony alarm.
Nick.
Hill.
O nie.
Co za skur...
WYSYŁANIE...
THANOS powróci