23.976
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Pragnienie.
Zardzewiały.
Siedemnaście.
Świt.
Piec.
Dziewięć.
Łagodny.
Powrót.
Jeden.
Wagon towarowy.
Dzień dobry, żołnierzu.
Gotowy na rozkaz.
Mam dla ciebie misję.
Usunięcie i ekstrakcja.
Żadnych świadków.
Dobra robota, żołnierzu.
::PROJECT HAVEN MOVIES:: {y:i}prezentuje
KAPITAN AMERYKA: WOJNA DOMOWA
Tłumaczenie, poprawki i korekta: peciaq
Synchro BRRip.XviD.MP3-RARBG: Panicz
LAGOS
OBECNIE
{y:i}Co widzicie?
To zwykli policjanci. Mały posterunek.
Spokojna ulica. Dobry cel.
- Na rogu jest bankomat, co oznacza... {y:i}- Kamery.
{y:i}- Obie ulice jednokierunkowe? - To utrudnia ucieczkę.
{Y:i}Skoro nie przeszkadza im monitoring, nie zależy im też na gładkim odwrocie.
Widzisz Range'a na końcu ulicy?
Tego czerwonego? Ładny.
To kuloodporny wóz. Prywatna ochrona, czyli więcej broni, czyli większy problem.
Ale wiecie, że mogę przesuwać przedmioty siłą umysłu?
Przyzwyczajaj się do oglądania się za siebie.
Mówił wam ktoś, że macie lekką paranoję?
{Y:i}Nie prosto w twarz, a co? Słyszałeś coś?
{y:i}Skupcie się na celu. Po pół roku poszukiwań
- wolę go nie zgubić. - To się nie zdarzy, jak nas wypatrzy.
Trochę nas nienawidzi.
Sam. Widzisz tę śmieciarkę? Sprawdź ją.
Włącz rentgen.
Załadowana po brzegi. Kierowca ma broń.
- Niedobrze. - Ruszamy.
Dokąd?
Nie zaatakują posterunku.
INSTYTUT CHORÓB ZAKAŹNYCH
Mają kamizelki i gazowe półautomaty. {y:i}Naliczyłem siedmiu.
Ja mam tu pięciu.
Czterech.
Rumlow jest na trzecim piętrze.
- Wanda, jak ćwiczyliśmy. - Co z gazem?
Wyciągnij go.
Spakujcie to.
On tu jest.
- Rumlow ma broń biologiczną. {y:i}- Zajmę się tym.
To już na mnie nie działa.
*****Uwaga na wybuch.
Jest w transporterze. {y:i}Jadą na północ.
Weź to. Nie uciekniemy im. Pozbądźcie się pojazdu.
- Gdzie się z nami spotkasz? - Nigdzie.
Widzę czterech. Rozdzielili się.
Wezmę dwóch z lewej.
Porzucili sprzęt. Jeden z nich ma fiolkę.
Tu jesteś, skurwysynu.
Czekałem na to!
Nic tu nie ma. Pusto.
Z drogi!
Rzuć broń albo ja upuszczę to.
- Rzuć broń! - No już!
Substancja zabezpieczona. Dzięki, Sam.
Nie dziękuj mnie.
- Maszynie nie podziękuję. - Nazywa się Redwing.
{y:i}- Wszystko jedno. - Jest uroczy.
No dawaj!
To za zwalenie na mnie budynku.
Ostatecznie chyba nie wyglądam aż tak źle.
- Dla kogo pracujesz? - Wiesz, że on sobie przypomniał?
Twój kumpel. Twój Bucky.
- Coś ty powiedział? - Przypomniał sobie ciebie.
Strasznie się rozkleił. Musieli mu na nowo zmiksować mózg.
Chciał, bym ci coś przekazał. Mówił: "Powiedz Rogersowi...
"gdy trzeba odejść - odchodzi się".
A ty pójdziesz ze mną.
Sam. Potrzebna pomoc... po zachodniej stronie budynku.
{y:i}Musimy się dostać na górę.
- Wstań, skarbie. Pożegnaj się z ojcem. - Jakiś bezdomny leży na kanapie.
Właśnie dlatego uwielbiam wracać na święta zaraz przed twoim wyjazdem.
Bądź dla niego miły, uczył się za granicą.
Czyżby? Gdzie? Jak miała na imię?
Candice.
Postaraj się nie spalić domu do poniedziałku.
Czyli wracacie w poniedziałek? Teraz mogę rozplanować imprezę.
- Dokąd jedziecie? - Ojciec zabiera nas na Bahamy.
- Zrobimy przystanek... - W Pentagonie. Mam rację?
Bez obaw. Na pewno mają wyśmienite menu świąteczne.
Mówią, że sarkazm świadczy o potencjale.
Jeśli to prawda, będą z ciebie ludzie. Idę po bagaże.
Tęskni za tobą, gdy wyjeżdżasz.
I sądzę, że ty też za nami zatęsknisz.
To ostatni raz, kiedy wszyscy jesteśmy razem.
Wiesz, co się niedługo stanie.
Jeśli nic nie powiesz, zawsze będziesz żałował.
Kocham cię, tato. Wiem, że robiłeś co mogłeś.
Tak powinno to wyglądać.
Binarnie Zwiększone Retro-obrazowanie. W skrócie BZR.
Popracuję nad tym skrótem.
Wysoce kosztowna metoda dostępu do hipokampu
w celu... wyczyszczenia traumatycznych wspomnień.
Nie zmienia faktu, że rodzice nie dotarli do lotniska
ani nie wymazuje rzeczy, które robiłem, by przetrwać żałobę.
661 milionów na eksperyment terapeutyczny?
{Y:i}Nikt przy zdrowych zmysłach by tego nie sfinansował.
Jak brzmi hasło uczelni? "Tworzyć, rozpowszechniać i zachować wiedzę".
Współpracować w walce z wyzwaniami stawianymi przez świat.
Wy, a także wielu innych,
dobrze wie, że obecne wyzwania są największymi w historii ludzkości.
Na dodatek nie macie forsy.
Dlatego dziś przyznaję każdemu studentowi
środki z Inauguracyjnego Funduszu Wrześniowego.
Wszystkie wasze projekty zostały właśnie dofinansowane.
Żadnych haczyków. Żadnych podatków. Kształtujcie przyszłość!
I zacznijcie już teraz!
{Y:i}Chciałbym wam także przedstawić twarz fundacji: pannę Pepper Potts!
Powodzenia.
Brak mi słów. Cóż za hojność!
Z ciekawości... czy jakąś część tych funduszy otrzyma kadra?
Wiem... ale wysłuchaj mnie. Mam pomysł na samorobiące się hot dogi...
- Wystarczy detonator, który... - Toalety są tam? - Tak.
Panie Stark, przepraszam za tekst na prompterze.
Nie wiedzieliśmy, że panny Potts nie będzie i nie mieliśmy czasu zmienić tekstu.
Nic się... nie stało. Zaraz wracam.
Pogadamy później.
To miłe, że wspiera pan tych młodych ludzi.
Zasłużyli na to. A ja mam teraz czystsze sumienie.
Mówią, że istnieje związek pomiędzy hojnością i poczuciem winy.
Ale pieniędzy panu nie brak. Może pan z nimi robić co zechce.
Prawda?
- Jedzie pani na górę? - Jestem dokładnie tam, gdzie chcę.
Przepraszam. To odruch.
Pracuję w Departamencie Stanu. W Kadrach.
To nudna praca,
ale pozwoliła mi wychować syna.
Jestem dumna z tego, kim się stał.
Nazywał się Charlie Spencer.
Zamordował go pan.
W Sokowii.
Choć wątpię, by to pana obchodziło.
Myśli pan, że walczy dla nas,
ale walczy pan za siebie.
Kto pomści mojego syna, Stark?
On nie żyje. I to pan ponosi za to winę.
{Y:i}11 obywateli Wakandy zginęło podczas starcia
{Y:i}Avengersów z najemnikami w ubiegłym miesiącu w Lagos.
{Y:i}Wakandanie przebywali w Lagos na misji humanitarnej.
Krew naszych rodaków skropiła obcą ziemię
nie tylko z powodu działań przestępców,
lecz wskutek obojętności tych, którzy przysięgali ich powstrzymać.
Zwycięstwo kosztem niewinnych nie jest zwycięstwem.
{y:i}Król Wakandy nawoływał...
Jaki rząd pozwala osobom takim, jak Wanda Maximoff działać na terenie Nigerii...
- To moja wina. - Nieprawda.
Włącz telewizor. Są bardzo konkretni.
Powinienem był wcześniej zauważyć tę bombę.
Rumlow powiedział 'Bucky' i...
w jednej chwili znów byłem 16-latkiem z Brooklynu.
Zginęli ludzie.
- Wina spada na mnie. - Na nas oboje.
W tej pracy...
Próbujemy ocalić, kogo się da. Nie zawsze wszystkich.
Jeśli pozwolimy, by to nas przytłoczyło, następnym razem...
może nie być kogo ratować.
Vision, rozmawialiśmy o tym.
Tak, ale drzwi były otwarte, więc zakładałem, że...
Kapitan Rogers chciał wiedzieć, kiedy przyjedzie pan Stark.
- Dziękuję. Zaraz przyjdę. - Wyjdę drzwiami.
- Mamy też gościa. - Kogo?
Sekretarza Stanu.
Pięć lat temu miałem atak serca w trakcie gry w baseball.
Okazało się, że to najlepsze, co mogło mnie spotkać,
bo po 13 godz. operacji i potrójnym bajpasie
zrozumiałem coś, czego nie nauczyło mnie 40 lat w armii:
perspektywę.
Świat ma dług wobec Avengersów.
Walczyliście dla nas. Ochranialiście nas. Ryzykowaliście własnym życiem.
Jednak, choć wielu ludzi widzi w was bohaterów,
- niektórzy mówią raczej o samowoli. - A jak pan by nas określił?
Jako niebezpiecznych?
Jak pani by nazwała grupę amerykańskich, obdarzonych siłą jednostek,
które ignorują suwerenne granice, udając się w dowolne miejsca świata
oraz najwidoczniej nie przejmują się następstwami?
Nowy Jork.
Waszyngton.
Sokowia.
Lagos.
Wystarczy.
Przez ostatnie 4 lata działaliście bez żadnego nadzoru.
Świat nie może dłużej tolerować takiego stanu rzeczy.
Myślę, że mamy rozwiązanie.
Porozumienie, podpisane przez 117 państw.
Stanowi, że Avengersi przestają być prywatną organizacją.
Zamiast tego, będą działać pod nadzorem komisji z ramienia ONZ.
Tylko i wyłącznie wtedy, gdy uzyskają zgodę na działanie.
Avengersi mieli zwiększyć bezpieczeństwo.
Sądzę, że nam się udało.
Kapitanie, czy wie pan, gdzie przebywają Thor albo Banner?
Jeśli zobaczę, że znikły nam bomby, poniesiecie konsekwencje.
Jawność i bezpieczeństwo - na nich opiera się świat.
Wierzcie mi, że idziemy na kompromis.
Są zatem pewne warunki.
Za 3 dni w Wiedniu szczyt ONZ ratyfikuje porozumienie.
Naradźcie się.
A jeśli nie spodoba się panu nasza decyzja?
Przejdziecie w stan spoczynku.
CLEVELAND
{y:i}Dzień dobry. Czy to pańskie auto?
Wpadłem w koleinę. Może jakoś się dogadamy.
Ale zrozumiem, jeśli chce pan wezwać policję.
Nie.
- Żadnych glin. - Dziękuję.
Zachował pan wygląd, pułkowniku.
Gratuluję.
Raport z misji z 16 grudnia 1991 roku.
- Kim jesteś? - Nazywam się Zemo. Powtórzę.
Raport z misji z 16 grudnia 1991 roku.
- Jak mnie znalazłeś? - Gdy upadło SHIELD,
Czarna Wdowa udostępniła bazę danych Hydry.
Miliony stron. Większość zaszyfrowana.
Nie była to łatwa praca,
ale mam doświadczenie. I dużo cierpliwości.
Z nimi człowiek dokona wszystkiego.
- Czego chcesz? - Raportu z misji z 16 grudnia 1991 roku.
Idź do diabła.
Hydra zasłużyła na swój los, więc twoja śmierć mnie nie obejdzie.
Ale muszę użyć tej księgi
i innych krwawych metod, by osiągnąć swój cel.
Nie będzie to przyjemne.
Umrzesz jedynie z powodu własnej dumy.
Niech żyje Hydra.
Sekretarz Ross ma Medal Honoru. Na tobie takiego nie widziałem.
Załóżmy, że się zgodzimy.
Ile czasu minie, nim zamkną nas jak kryminalistów?
117 krajów podpisało porozumienie.
Dla ciebie to nic nie znaczy?
Jak długo będziesz grał dla obu drużyn?
- Mam równanie. - Na pewno ułatwi sprawę.
W ciągu 8 lat, od kiedy pan Stark ogłosił, że jest Iron Manem,
liczba obdarzonych mocą osób systematycznie rośnie.
Jednocześnie na świecie wzrosła także liczba potencjalnych zagrożeń.
- Twierdzisz, że to nasza wina? - Sugeruję przyczynowość.
Siła sprzyja podejmowaniu wyzwań. Wyzwania pobudzają konflikty.
A konflikty... rodzą katastrofę.
Nadzór.
Nadzór jako koncepcja nie może zostać ot tak zignorowany.
Bum.
Tony? Jesteś dziwnie małomówny.
- Dlatego, że podjął już decyzję. - Jak ty mnie znasz.
Właściwie to mam elektromagnetyczną migrenę.
Tak to się właśnie skończy. Jak mawia Humphrey... boleśnie.
Kto zostawił fusy po kawie w zlewie?
To nie zajazd dla motocyklistów.
A to jest Charles Spencer.
Świetny dzieciak. Dyplom z informatyki,
średnia 3,6... dorabiał na boku i planował pracować w Intelu.
Jednak postanowił najpierw popracować nad duszą,
zanim pochłonie go praca za biurkiem.
Chciał zobaczyć świat, być pomocnym.
Nie pojechał do Vegas, jak zrobiłby każdy, np. ja.
Nie wybrał Paryża ani Amsterdamu.
Postanowił spędzić lato budując domy w Sokowii.
Chyba chciał zrobić coś dla świata. Nie dowiemy się,
bo zwaliliśmy na niego budynek.
Nie ma tu miejsca na dywagacje.
Ktoś musi sprawować kontrolę. Zgodzę się na każdą jej formę.
Jeśli nie zaakceptujemy pewnych granic,
nie będziemy lepsi od bandziorów.
Gdy ktoś ginie na twojej warcie, nie poddajesz się.
Kto tu się poddaje?
My, jeśli zrzekniemy się odpowiedzialności za własne czyny.
- To tylko zrzuci winę na kogoś innego. - Wybacz, ale to...
niebezpiecznie aroganckie. Mówimy o ONZ.
Nie o Radzie Bezpieczeństwa, SHIELD czy Hydrze.
Ale sprowadza się to do ludzi i poglądów, a te się zmieniają.
I dobrze! Dlatego tu jestem.
Kiedy dotarło do mnie, co mogliby zrobić z moją bronią źli ludzie,
- zamknąłem fabryki. - I była to twoja decyzja.
Jeśli to podpiszemy, stracimy prawo do wyboru.
Co jeśli wyślą nas tam, gdzie nie chcemy walczyć?
Albo będziemy chcieli gdzieś pomóc, ale nie pozwolą?
Bezpieczeństwo wciąż spoczywa w naszych rękach.
Porozumienie wejdzie w życie, tak czy inaczej.
Nie wyjdziemy na tym dobrze.
- Czyli przyjdą po mnie? - Ochronimy cię.
Może Tony ma rację.
Z jedną ręką na kierownicy wciąż można skręcać.
Czy to nie ty kazałaś rządowi pocałować nas w dupę?
Po prostu patrzę na to szerzej.
Trzeba załagodzić sytuację.
Musimy odzyskać zaufanie.
Chyba się przesłyszałem. Zgadzasz się ze mną?
- Cofam to. - Nie, już się nie wykręcisz. Dzięki.
To niespotykane.
- Sprawa zamknięta. Na moje. {y:i}Zmarła we śnie.
Muszę iść.
LONDYN
Chciałbym poprosić Sharon Carter, aby powiedziała kilka słów.
Margaret Carter była znana jako założycielka SHIELD,
lecz dla mnie pozostawała ciocią Peggy.
Miała w biurze zdjęcie, na którym stała obok JFK.
Zawsze bardzo mi to imponowało, jednak trudno było zajść tak wysoko.
Dlatego też nikomu nie mówiłam, że byłyśmy spokrewnione.
Kiedyś zapytałam ją o to, jak pogodziła role dyplomatki i szpiega
w czasach, gdy nikt nie chciał widzieć kobiety odnoszącej sukcesy w tych zawodach.
Powiedziała: "Gdy się da, idź na kompromis.
Gdy nie możesz, nie rób tego.
Nawet jeśli każdy mówi ci, że coś jest inne niż w rzeczywistości.
Jeśli cały świat każe ci iść,
twoim obowiązkiem jest zapuścić korzenie,
spojrzeć im w oczy i powiedzieć: "Nie, to ty idź".
Gdy wyciągnęli mnie z lodu, próbowałem ignorować jej brak.
Aż dowiedziałem się, że żyje. Poczułem ulgę.
Ona też się z tego cieszyła.
- Kto jeszcze podpisał? - Tony, Rhodey, Vision.
- A Clint? - Mówi, że przeszedł na emeryturę.
- Wanda? - Wciąż nie wiadomo.
Lecę na szczyt do Wiednia. W samolocie jest dużo wolnych miejsc.
Niewielki opór na drodze nie oznacza, że droga jest zła.
Trzymanie się razem jest ważniejsze od sposobów na to.
Albo co poświęcimy.
Wybacz, Nat. Nie mogę tego podpisać.
Wiem.
To co tu robisz?
Nie chciałam zostawić cię samego.
Chodź tu.
WIEDEŃ
{y:i}Na nadzwyczajnym szczycie ONZ
{Y:i}117 krajów zebrało się, by ratyfikować porozumienie.
{Y:i}Przepraszam, panno Romanoff. Proszę o podpis.
Dziękuję.
Chyba żadne z nas nie lubi blasku fleszy.
Nie zawsze można liczyć na przyjazną atmosferę.
Pani dobrze sobie radzi.
Biorąc pod uwagę wystąpienie na Kapitolu,
chyba trudno czuć się komfortowo w takim towarzystwie.
To prawda.
Dlatego właśnie cieszę się z pani obecności tutaj.
- Pan popiera tę inicjatywę? - Porozumienie tak, lecz nie politykę.
Dwoje ludzi może zdziałać więcej niż setka.
Chyba że chodzi o przeniesienie fortepianu.
- Ojcze. - Synu.
- Panno Romanoff. - Królu T'Chaka,
przepraszam za to, co stało się w Nigerii.
Dziękuję. Także za zgodę na to wszystko.
Przykro mi jednak, że kapitan Rogers do nas nie dołączy.
- Mnie również. {y:i}- Prosimy o zajęcie miejsc.
{y:i}Rozpoczynamy posiedzenie.
Przyszłość wzywa.
Miło mi było poznać.
Dziękuję.
Jak na kogoś, kto nie popiera dyplomacji,
za każdym razem lepiej ci idzie.
Cieszę się, ojcze.
Dziękuję.
Ja też.
{Y:i}Gdy skradzionego z Wakandy vibranium użyto do stworzenia broni,
{Y:i}zostaliśmy zmuszeni do zakwestionowania własnego dziedzictwa.
Kobiety i mężczyźni zabici w Nigerii brali udział w misji
wysłanej z kraju zbyt długo kryjącego się w cieniu.
Nie pozwolimy jednak, by nieszczęście nas powstrzymało.
Będziemy dalej walczyć o poprawę świata, którego jesteśmy częścią.
Cieszy mnie, że członkowie Avengers zgodzili się być częścią tej inicjatywy.
{Y:i}Wakanda z dumą wyciąga rękę w geście pokoju...
Wszyscy na ziemię!
Mama nie chciała, bym się zaciągnęła, ale Peggy mnie poparła.
Kupiła mi pierwszą kaburę na broń.
- Praktycznie. - I stylowo.
CIA przeniosło cię tutaj?
- Do Berlina. Siły specjalne. - Racja.
- Brzmi fajnie. - No nie?
Miałem cię wcześniej zapytać...
Kiedy szpiegowałaś mnie w mieszkaniu...
Czyli gdy wykonywałam swoją pracę?
Peggy wiedziała?
Miała wiele tajemnic.
Nie chciałam dodawać jej kolejnej.
- Dzięki, że mnie odprowadziłeś. - Żaden problem.
Musisz coś zobaczyć.
{Y:i}Bomba ukryta w furgonetce eksplodowała w Wiedniu,
{Y:i}raniąc 70 osób i zabijając 12, w tym króla Wakandy, T'chakę.
{y:i}Ujawniono sylwetkę podejrzanego,
{Y:i}zidentyfikowanego jako James Barnes, Zimowy Żołnierz,
agent Hydry, odpowiedzialny za liczne zabójstwa i ataki terrorystyczne.
Muszę wracać do pracy.
Zadzwoń do MI6. Może przyśpieszą transport.
Potrzebujemy ich tu w ciągu dwóch godzin, inaczej się nie przydadzą.
Współczuję.
W mojej kulturze śmierć nie jest końcem.
Jest czymś w rodzaju kolejnego przystanku.
Bogowie chwytają cię za ręce
i zabierają do zielonej krainy,
którą możesz przemierzać bez końca.
Napawa to spokojem.
Mój ojciec też tak sądził.
Lecz ja nie jestem nim.
T'Challa, żołnierze zdecydują, kto będzie ścigać Barnesa.
Nie ma potrzeby.
Sam go zabiję.
- Tak? - Wszystko w porządku?
{y:i}Tak, dzięki. Miałam szczęście.
Wiem, jak wiele Barnes dla ciebie znaczy.
Ale nie wychylaj się,
{Y:i}bo tylko pogorszysz sprawę. Proszę.
- Aresztujesz mnie? - Nie.
Ale ktoś to zrobi, {y:i}jeśli im przeszkodzisz.
Jeśli to wszystko prawda, to ja powinienem go sprowadzić.
{y:i}- Dlaczego? - Bo mam szansę przeżyć.
Cholera.
Kazała ci trzymać się z dala?
- Ma rację. - On by to dla mnie zrobił.
Może w 1945. Upewniam się tylko, że rozważamy wszystkie opcje.
Ludzie, którzy strzelają do ciebie, w końcu zaczynają strzelać do mnie.
Telefony dzwonią, od kiedy udostępniono nagranie.
Ludzie myślą, że widzieli Zimowego Żołnierza na siłowni.
Większość informacji to śmieci, poza tym.
Szef oczekuje mnie na odprawie, więc nie załatwię nic więcej.
- Dziękuję. - Lepiej się pośpieszcie.
Mamy rozkaz zabicia go na miejscu.
Powrót.
Jeden.
Wagon towarowy.
Panie Muller, przyniosłam śniadanie.
Czułem je jeszcze, zanim otworzyłem.
Bekon i kawa, jak zwykle.
Przyrządzę coś innego, jeśli pan chce.
- Nie, to wystarczy. - Zaniosę do...
Sam to zrobię. Dziękuję.
BUKARESZT
{y:i}Uwaga.
{Y:i}Oddział sił specjalnych zbliża się od południa.
Przyjąłem.
Poznajesz mnie?
Jesteś Steve. Czytałem o tobie w muzeum.
{y:i}Otoczyli budynek.
Wiem, że jesteś zdenerwowany, bo masz ku temu powody...
ale kłamiesz.
Nie byłem w Wiedniu. Już tego nie robię.
{y:i}Wchodzą.
Ludzie, którzy cię winią, już tutaj są.
Nie zamierzają pojmać cię żywcem.
Mądrze. To dobra strategia.
{Y:i}Weszli na dach. Muszę zmienić pozycję.
Walka to nie jedyne rozwiązanie, Buck.
- Wręcz przeciwnie. {y:i}- 5 sekund.
Wyciągnąłeś mnie z rzeki. Dlaczego?
- Nie wiem. {y:i}- 3 sekundy!
Wiesz.
Przestań! Możesz kogoś zabić!
Nie zamierzam nikogo zabijać.
Podejrzany zbiegł. Kieruje się na dół...
No weź.
- Południowo-zachodni dach. {y:i}- Kim jest ten drugi?
Zaraz się dowiem.
- Sam. {y:i}- Mam go.
Stać!
- Nie mogę się go pozbyć. - Jestem tuż za tobą.
Nie ruszać się.
Gratuluję, Kapitanie. Zostałeś przestępcą.
Wasza wysokość?
Szczypta papryki?
Szczypta.
Czy to paprykarz?
Pomyślałem, że poprawi ci humor.
Udało się.
Na swoje usprawiedliwienie dodam,
że nigdy niczego nie jadłem.
Proszę.
Wszyscy cię lubią.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Nie, chodzi o to, że strach jest u ludzi naturalnym odruchem.
Ciebie też się to tyczy?
Cóż, jestem sztuczny, więc...
Miałam na siebie plan, ale...
później spotkało mnie to.
Jestem teraz kimś innym.
Część mnie pozostała taka sama,
ale ludzie widzą kogoś innego.
Wiesz, że nie mam pojęcia, co to jest?
Wiem, że nie pochodzi z tego świata,
napędzało berło Lokiego i dało ci twoje moce,
lecz jego prawdziwa natura pozostaje tajemnicą.
A mimo to jest częścią mnie.
Boisz się tego?
Chciałbym to zrozumieć.
Im więcej wiem, tym mniejszą ma nade mną władzę.
Pewnego dnia być może sam będę mógł to kontrolować.
Nie wiem, co tu dodałeś, ale to nie jest paprykarz.
Pójdę do sklepu. Wracam za 20 minut.
Może zamiast tego zamówimy pizzę?
Dlaczego nie pozwalasz mi wyjść?
- Względy bezpieczeństwa. - Umiem o siebie zadbać.
Nie chodzi o twoje bezpieczeństwo.
Pan Stark chce uniknąć kolejnego incydentu.
Dopóki porozumienie nie będzie mieć silniejszych podstaw.
A czego ty chcesz?
By ludzie postrzegali cię tak jak ja.
BERLIN
- Czyli lubisz koty? - Sam.
No co? Przebiera się za kota. Nie jesteś ciekaw?
Masz kostium z vibranium?
Black Panther jest obrońcą Wakandy od pokoleń.
Jego siłę przekazuje się z pokolenia na pokolenie.
Teraz, gdy twój przyjaciel zamordował mi ojca,
zostałem także królem.
Zatem pytam cię, jako wojownik i król,
jak długo zamierzasz ochraniać go przede mną?
- Co się z nim stanie? - To samo, co z wami.
- Ocena psychologiczna i ekstradycja. - To Everett Ross, zastępca dowódcy.
- A co z prawnikiem? - Prawnikiem? Zabawne.
Rekwirujemy cały sprzęt.
Dostaniecie pokwitowanie.
Gdy wyjrzę przez okno, lepiej, by nikt w tym nie latał.
{y:i}Umieścimy was w biurze, nie w celi, ale radzę tam zostać.
Ja nigdzie się nie wybieram.
Dla jasności. Tak wygląda pogarszanie sprawy.
Przynajmniej przeżył.
Nie są o tym decyduje. Nadzoruje to pułkownik Rhodes.
Nie namieszajcie bardziej.
Konsekwencje? Oczywiście, że będą.
Tak, możecie zacytować. Powiedziałem to.
Dziękuję panu.
Konsekwencje?
- Sekretarz Ross chce wnieść oskarżenie. - Tarczy raczej nie odzyskam?
Jest teraz własnością rządu.
- Skrzydła też. - To było zimne.
Cieplejsze niż mury pudła.
Chcesz zobaczyć coś fajnego?
Znalazłem to w archiwum ojca.
Rychło w czas.
FDR podpisał nim ustawę o dzierżawie ziemi w 1941 roku.
Wsparł tym samym aliantów, gdy ich potrzebował.
Niektórzy powiedzieliby, że przybliżył tym kraj do wojny.
Właśnie przez takie teksty tu jesteś.
Staram się tylko...
zapalić fajkę pokoju. Tak się na to mówi?
Gdzie Pepper? Nie widziałem jej.
Jesteśmy jakby...
- Jest... - W ciąży?
Zdecydowanie nie. Zrobiliśmy sobie przerwę.
Z niczyjej winy.
Przykro mi. Nie wiedziałem.
Kilka lat temu prawie ją straciłem, więc zniszczyłem wszystkie zbroje.
Potem walka z Hydrą, a potem, z mojej winy, z Ultronem.
I w rezultacie... nie przestałem tego robić.
Bo prawdę mówiąc, nie chcę przestać.
Ale nie chcę też jej stracić. Porozumienie miało to wyważyć.
Na jej obronę powiem, że niezłe ze mnie ziółko.
Ojciec był wrzodem na tyłku, ale z mamą jakoś dawali radę.
Cieszę się, ze Howard się ożenił. Znałem go jako kawalera.
Serio? Znaliście się?
Nie wspominał o tym... więcej niż 1000 razy.
Ależ cię nienawidziłem.
- Nie chcę niczego utrudniać. - Wiem, w końcu jesteś taki uprzejmy.
Pewnych problemów nie potrafię zignorować.
- Chociaż chciałbym. - Wcale nie.
Racja.
- Czasami... - Ja czasem mam ochotę wybić ci te idealne zęby.
Ale nie chcę, żebyś odszedł. Potrzebujemy cię.
Póki co wiele rzeczy można odkręcić. Proszę, podpisz to.
Niech ostatnie 24 godziny mają znaczenie.
Barnesa przeniesiemy do szpitala w USA, zamiast do pudła w Wakandzie.
Nie twierdzę, że to niemożliwe, ale potrzebuję zapewnień.
Jasne.
Jak ogarniemy PR, dorobimy aneksy do dokumentów.
- Przywrócimy cię i Wandę... - Wanda? Co z nią?
Siedzi już pod kluczem. Vision dotrzymuje jej towarzystwa.
- A już myślałem, że przejrzałeś... - 40 hektarów powierzchni,
basen i kino to twoim zdaniem złe warunki ochrony?
Ochrony?
Tak to nazywasz? Chyba internowania!
Nie jest obywatelką USA, a broniom nie przyznaje się wiz!
- To jeszcze dziecko! - Dajże spokój!
Robię, co trzeba,
by uchronić nas przed najgorszym.
Tak sobie to tłumacz.
Nie powinno się ich rozdzielać.
{Y:i}Witam, panie Barnes. ONZ przysłało mnie, bym ocenił pana stan.
{y:i}Mogę usiąść?
Ma pan na imię James?
Pokwitowanie za sprzęt.
"Strój ptaka"? Bez przesady!
Nie ja to pisałam.
{Y:i}Nie zamierzam pana osądzać. Chcę tylko zadać kilka pytań.
{y:i}Wiesz, gdzie się znajdujesz, James?
{y:i}Nie pomogę ci, jeśli będziesz milczeć.
Mam na imię Bucky.
Dzień dobry. Mam dla pana przesyłkę.
Proszę podpisać tutaj.
Co dało udostępnienie tego zdjęcia?
Wieść się rozeszła, ludzie zaczęli go szukać.
No tak.
Dobry sposób na wywabienie z kryjówki. Podłożyć bombę, cyknąć fotkę
i nakłonić 7 mld ludzi do szukania Zimowego Żołnierza.
- Mówisz, że go wrobili? - My szukaliśmy go dwa lata.
Ale nie próbowaliśmy zaatakować ONZ.
To nie znaczy, że ci, którzy go wrobili, zapewniliby mu to co my.
Tak.
Powiedz mi, Bucky, wiele widziałeś, prawda?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Czujesz, że jeśli otworzysz usta, koszmary mogą się nie skończyć.
Nie martw się.
PRZESYŁKA DOSTARCZONA
Interesuje mnie tylko jeden.
- Hej. Co to jest? - Nie wiem.
Świetnie. Dawać mi podgląd na Barnesa.
Friday. Znajdź źródło awarii.
Poziom piąty. Wschodnie skrzydło.
- Co to ma być? - Porozmawiajmy o twoim domu.
Nie o Rumunii. Nie o Brooklynie.
O twoim... prawdziwym domu.
Pragnienie.
- Zardzewiały. - Przestań.
Siedemnaście.
Przestań.
Świt.
Piec.
Dziewięć.
Łagodny.
Powrót.
Jeden.
Wagon towarowy.
Żołnierzu?
Gotowy na rozkaz.
Raport z misji z dnia 16 grudnia 1991 roku.
Pomocy.
Wstawaj.
Kim jesteś? Czego chcesz?
Zobaczyć upadek imperium.
Ewakuować cywilów. Otoczyć budynek i poderwać śmigłowce.
Proszę, powiedz, że masz strój.
Pewnie, od Toma Forda, trzyczęściowy.
Zauważ, że wciąż jestem na służbie.
Za mną.
Mógłbyś mnie chociaż rozpoznać.
{Y:i}Znów pytał, czy przyjedziesz. Powiedziałam, że nie wiem.
{Y:i}Patrzył błagalnym wzrokiem. Postaraj się, dobrze?
{y:i}Idę spać. Kocham cię.
{Y:i}James Barnes, podejrzany o atak w Wiedniu,
{y:i}zbiegł z aresztu.
{Y:i}Poszukiwani są także Steve Rogers oraz Sam Wilson.
MOSKWA
{y:i}Kapitanie.
- Steve. - Z którym Buckym rozmawiam?
Twoja mama miała na imię Sara.
Wypychałeś buty gazetami.
- O tym nie piszą w muzeum. - I to ma nam wystarczyć?
- Co zrobiłem? - Wystarczająco dużo.
Wiedziałem, że tak będzie.
Cały trening Hydry nadal siedzi w mojej głowie.
Wystarczy tylko wypowiedzieć te cholerne słowa.
- Kim był ten człowiek? - Nie wiem.
Zginęli ludzie.
Bomby, wrobienie... zrobił to wszystko dla 10 minut sam na sam z tobą.
Musisz bardziej się postarać.
Chciał informacji na temat Syberii.
Gdzie mnie trzymali.
- Chciał znać konkretne miejsce. - Po co mu ta wiedza?
Dlatego, że nie jestem jedynym Zimowym Żołnierzem.
ROK 1991
Dobra robota.
Wyprowadź mnie stąd.
- Kim byli? - Elitą zabójców.
Byli najskuteczniejsi w historii Hydry,
- jeszcze zanim otrzymali serum. - Później stali się tacy jak ty?
Gorsi.
- Tamten facet mógłby ich kontrolować? - Do pewnego stopnia.
- Mówił, że chce upadku imperium. - Z nimi mógłby to zrobić.
Mówią 30 językami, umieją się ukryć,
infiltrować, zabijać, wprowadzać chaos.
Mogą przez noc przejąć kraj, gdy nikt się tego nie spodziewa.
Byłoby prościej, gdybyśmy...
- Powiedzieli Tony'emu. - Nie uwierzy nam. - A nawet jeśli...
Kto wie, czy porozumienie pozwoli mu pomóc?
Jesteśmy zdani na siebie.
Niekoniecznie.
Znam jednego gościa.
Zapewne nie znacie miejsca ich pobytu?
Ale poznamy. GSG-9 zabezpieczają granice.
Systemy działają 24/7. W końcu będą musieli wyjść.
To nie zadanie dla was.
Brak wam obiektywizmu. Zwrócę się do sił specjalnych.
I co zrobią? Zastrzelą Steve'a Rogersa?
Jeśli ich sprowokuje.
Mogliśmy zlikwidować Barnesa w Rumunii, gdyby Rogers nie przeszkodził.
Wiele osób mogłoby wciąż żyć.
Czy coś pominąłem?
Z całym szacunkiem, pańskie metody nie rozwiążą problemu.
- My musimy go sprowadzić. - I pójdzie wam lepiej niż ostatnio?
Tym razem będę lepiej przygotowany.
- Proszę o 72 godziny. - Dostaniesz 36.
Chcę Barnesa,
Rogersa
- i Wilsona. - Dziękuję.
Nie czuję lewej ręki. Czy to normalne?
- Wszystko w porządku? - Jak zawsze.
36 godzin...
Mamy poważne braki w ludziach.
Przydałby się Hulk. Wiesz coś?
Nie.
Sądzisz, że byłby po naszej stronie?
- Mam pomysł. - Ja też.
- Gdzie jest twój? - Na dole.
A twój?
QUEENS
- Cześć, ciociu May. - Hej.
- Jak tam w szkole? - Dobrze.
Świetne auto stoi na dole...
Panie Parker.
Co...? Co pan tu...? Cześć, jestem Peter.
Co pana sprowadza?
Najwyższa pora na spotkanie. Dostałeś moje e-maile?
- Tak... odnośnie... - Nie wspominałeś o stypendium.
- Stypendium. - Fundacja Wrześniowa.
Złożyłeś papiery, prawda?
Rozpatrzyłem pozytywnie. Możemy współpracować.
Nic nie mówiłeś. Co to za tajemnice?
Wiem, że lubisz niespodzianki, więc chciałem powiedzieć po...
- Jaki to był kierunek? - Właśnie to chcę omówić.
Omówimy.
Trudno mi uwierzyć, że ona jest czyjąś ciotką.
- Ciotki bywają różne. - Pyszne są te ciastka.
- Przystopujmy na chwilę. - Dobra.
Czy ta fundacja zapewnia jakieś pieniądze? Czy nie?
Tak, to całkiem niezłe finansowanie.
Widzisz, z kim rozmawiasz?
- Dasz nam 5 minut? - Jasne.
Jadłem w życiu gorsze ciastka.
Co tu mamy? Sprzęt retro?
- Armia Zbawienia? - To śmieci.
- Grzebiesz w śmietnikach. - Tak...
Widzi pan... Ja wcale nie składałem żadnych papierów.
Nie. Ja mówię pierwszy.
Szybkie pytanie retoryczne.
To ty, prawda?
- Nie. Co pan... - Tak.
Ładnie.
Niezły chwyt. To jakieś 3 tony i 64 km/h.
Niełatwa sztuka. Masz dar.
Ma to pan z YouTube, prawda?
Tam pan znalazł? To przeróbka z Photoshopa.
Tak jak to wideo z...
- Tak, jak te z UFO? - Dokładnie!
Co my tu mamy?
Jesteś tym pajęczakiem.
Walczysz z przestępczością. Spider-Boy?
Spider-Man.
- Biegający w piżamie. - To nie piżama.
A miałem dobry dzień.
Nie przegapiłem pociągu. Znalazłem działające DVD...
I rozwaliłem test z algebry.
Kto jeszcze wie?
Nikt.
- A twoja wyjątkowo atrakcyjna ciocia? - Nie.
Nie, dostałaby szału.
A jak jej odbija, to mnie też...
Wiesz, co jest fajne? Wyrzutnia sieci.
Niesamowita wytrzymałość.
- Kto ci to zmontował? - Ja sam.
- Jak chodzisz po ścianach? - To długa historia.
- Boże, czy ty przez to widzisz? - Tak! Widzę.
Widzę w tym doskonale, bo...
po tym, co mi się stało, wyostrzyły mi się zmysły.
Odbieram zbyt dużo informacji, więc to pozwala mi się skupić.
Potrzebny ci upgrade.
Całościowy. Od góry do dołu.
Dlatego tu jestem.
Czemu to robisz?
Chcę wiedzieć. Co cię motywuje do wstawania z łóżka?
To, że...
Całe życie byłem nijakim sobą, a od sześciu miesięcy mam te moce.
Czytam książki. Buduję komputery.
Chętnie grałbym w futbol, ale nie grałem kiedyś, więc nie mogę.
- Zmieniłeś się. - Tak.
Ale nie mogę nikomu powiedzieć, więc w sumie pozostaję sobą.
Kiedy masz takie umiejętności, ale z nich nie korzystasz,
gdy stanie się coś złego
ty za to odpowiadasz.
Chcesz pomagać słabszym, zmieniać świat i tak dalej?
Tak, chcę tylko pomagać. To wszystko.
Chcę tu usiąść, więc zabierz nogę.
- Masz paszport? - Nie.
- Nie mam nawet prawka. - Byłeś w Niemczech?
- Nie. - Spodoba ci się.
- Nie mogę pojechać do Niemiec! - Czemu?
- Mam... pracę domową. - Udam, że tego nie słyszałem.
Mówię serio. Nie mogę rzucić szkoły.
Walka z przestępcami jest niebezpieczna. Lepiej powiem cioci...
- Ani słowa cioci. - Dobra, Spider-Manie.
- Zrób coś z tym. - Tak, przepraszam.
- Co jest? - Zostań tutaj.
- Trzeba było zapukać. - O mój Boże.
- Co ty tu robisz? - Rozczarowuję własne dzieci.
Miałem je zabrać nad rzekę. Musimy pomóc kapitanowi. Chodź.
Clint! Nie powinno cię tu być.
Serio? Odszedłem na 5 minut i już wszystko się chrzani.
Miej na uwadze konsekwencje swoich działań.
Jasne, nie ma sprawy.
Dobra, idziemy.
- Tędy. - Wyrządziłam wystarczająco szkód.
Pomóż mi, Wanda. W szkole, kiedy chcesz się dostać do drużyny,
musisz najpierw ruszyć tyłek.
Cholera.
Mogłem się lepiej rozciągnąć.
Clint, nie masz ze mną szans.
Wiem, że nie mam.
Ale ona ma.
Vision, wystarczy. Puść go.
- Odchodzę. - Nie mogę ci na to pozwolić.
Wybacz.
Jeśli nie przestaniesz, już zawsze będą się ciebie obawiać.
Ich strachu nie mogę kontrolować, ale swój już tak.
Chodź. Musimy jeszcze gdzieś podjechać.
To kwestia czasu.
Satelity gromadzą dane biometryczne.
Rusz się albo sama cię przesunę.
Chciałbym to zobaczyć.
- Sądzisz, że możesz go znaleźć? - Mam odpowiednie środki.
Świat szukał Barnesa przez 70 lat,
więc tobie pewnie zejdzie o połowę krócej.
Wiesz, gdzie są?
Znam kogoś, kto wie.
Chyba nie znasz pojęcia auta przydatnego w ucieczce.
- Nie wyróżnia się. - To dobrze, bo wasz sprzęt przyciąga uwagę.
- Możesz przysunąć siedzenie? - Nie.
- Mam u ciebie kolejny dług. - Lista się wydłuża.
Wiesz, że on chciał mnie zabić?
Wybacz. Dopiszę do listy.
Będą cię szukać.
Wiem.
Dziękuję, Sharon.
- To było... - Spóźnione.
Żebyś wiedział.
Muszę już jechać.
Nie dzwoniłbym bez powodu.
Wyświadczasz mi przysługę. Poza tym, byłem jej coś winien.
- Dzięki za wsparcie. - Najwyższa pora, żebym ruszyła tyłek.
- Co z ostatnim rekrutem? - Gotowy do akcji.
Może potrzebować kawy,
ale jest raczej sprawny.
Jaka to za strefa czasowa?
Wyłaź. Śmiało.
- Kapitan Ameryka. - Panie Lang.
To zaszczyt. Za długo ściskam ci rękę.
Ale super. Kapitan Ameryka. Ciebie też znam. Jesteś ekstra.
Jezu.
Słuchaj, wiem, że znasz wielu superludzi,
więc dzięki za pamięć.
- Cześć, stary. - Co tam, Tic Tac?
Dobrze cię widzieć. Ostatnim razem...
Było ciekawie, ale więcej się to nie powtórzy.
Wiesz, z czym się mierzymy?
Słyszałem o jakichś psychozabójcach.
Działamy poza prawem. Jeśli dołączysz, będziesz poszukiwany.
Spoko, nic nowego.
- Powinniśmy ruszać. - Załatwiłem śmigłowiec.
Ewakuują lotnisko.
Szykować się.
Dziwnie tak wpadać na ludzi na lotnisku, nie uważacie?
Zgadzam się.
Tony, musimy znaleźć tego psychiatrę. On za wszystkim stoi.
- Kapitanie. - Wasza wysokość.
W każdym razie, Ross dał mi 36 godzin na sprowadzenie cię. Minęła doba.
- Pomożesz? - Ścigacie złą osobę.
Nie myślisz trzeźwo.
Twój kumpel zabił niewinnych ludzi...
Jest jeszcze pięciu jemu podobnych.
Nie pozwolę, by ten facet znalazł ich pierwszy.
Steve. Wiesz, co się stanie. Naprawdę chcesz walczyć?
Dobra, kończy mi się cierpliwość. Piżamiak!
- Nieźle, młody. - Dzięki. Mogłem lepiej wylądować,
ale ten nowy strój... Nie no, jest idealny.
Nie musimy teraz o tym gadać.
Spider-Man. Jestem fanem.
- Później. Dobra robota. - Witam wszystkich.
- Nie próżnowałeś. - A ty nie zmądrzałeś.
Ściągasz Clinta, zabierasz Wandę, która wcale nie chciała odchodzić...
Próbuję zapobiec...
Próbuję cię powstrzymać przed rozpadem Avengersów.
To ty to zrobiłeś, podpisując porozumienie.
Dobra, mam dość.
Wydasz Barnesa i pójdziesz z nami. Teraz! Bo to my!
Jesteśmy uzbrojeni. Nie zawahamy się użyć broni.
{y:i}Znaleźliśmy go.
Quinjet jest w hangarze piątym.
Dobra, Lang.
Hej, coś tu...
Co to było?
To chyba pańskie, Kapitanie.
Super. Dwoje jest przy parkingu.
Lecę po Wandę. Rhodey, zajmiesz się kapitanem?
- Widzę Barnesa i Wilsona w terminalu. - Barnes jest mój.
- Co ja mam robić? - Jak mówiłem, trzymaj dystans, użyj sieci.
Dobra. Przyjąłem!
Zejdź mi z drogi. Drugi raz nie poproszę.
- Nie chcę zrobić ci krzywdy. - Nie martwiłabym się tym.
- Co to było, do cholery? - Nagle każdy coś potrafi.
Masz metalowe ramię? Ale super!
Masz prawo zachować milczenie!
Sorry, Kapitanie, to cię nie zabije, ale i nie połaskocze.
- Wanda, chyba zraniłaś uczucia Visiona. - Zamknąłeś mnie w pokoju.
Po pierwsze, przesadzasz. Po drugie, chciałem cię chronić.
- Hej, Clint. - Siema, stary.
Emerytura widać nie jest dla ciebie. Zmęczyła cię gra w golfa?
18 wygranych na 18.
Nic nie poradzę, że zawsze trafiam.
- Zawsze jest ten pierwszy raz. - Spojrzałeś.
{y:i}- Wykryto liczne uszkodzenia. - Takie to i ja wykrywam.
O Boże.
{y:i}Kolego, chyba to zgubiłeś!
- Skrzydła są z włókna węglowego? - To coś z ciebie wyłazi?
To wyjaśnia ten świetny współczynnik wytrzymałości do sprężystości.
Nie wiem, czy kiedyś walczyłeś, ale zwykle się tyle nie gada.
Mój błąd, wybacz.
Chciałbym zostać dłużej, ale mam jedno zadanie
i muszę zaimponować panu Starkowi. Wybaczcie.
Nie można było wcześniej?
Nienawidzę cię.
Super.
Kapitanie!
Rzuć w kierunku tego.
No chyba kpicie!
Kurde, myślałem, że to cysterna z wodą.
Przepraszam?
Teraz się wkurzyłem.
- To część planu? - Mieliśmy być delikatni. Olewamy to?
Nasz samolot.
Dalej!
Kapitanie, wiem, że wierzysz w słuszność swoich czynów.
Ale musisz się poddać, dla dobra ogółu.
Co robimy?
Walczymy.
Czarno to widzę.
- Nie zwalniają. - I my też nie.
- Nadal się przyjaźnimy, tak? - Zależy, jak mocno uderzysz.
Powstrzymywałeś się.
- Nie zabiłem twojego ojca. - To czemu uciekałeś?
- To przeczy fizyce. - Słuchaj, młody,
- nie rozumiesz, o co tu chodzi. - Stark uprzedzał, że tak powiesz.
Mówił też, żeby celować w nogi.
- Clint, pomożesz? - Pasy zapięte?
Tak. Jest spoko.
Jestem gotów, łuczniku. Jazda!
- Stark mówił coś jeszcze? - Że myślisz, że masz rację, a się mylisz.
Przez to jesteś niebezpieczny.
Coś w tym jest.
Masz serce, młody. Skąd jesteś?
Z Queens.
Brooklyn.
{y:i}- System uzbrojenia padł. - Że co?
Powinieneś zrobić przegląd.
- Kto mówi? - Twoje sumienie.
Rzadko ostatnio rozmawiamy.
- Friday? {y:i}- Blokuję bronie.
O bracie.
Nie mamy czasu. Facet pewnie jest już na Syberii.
Trzeba się zająć latającymi. Wezmę Visiona, ty biegnij do hangaru.
Nie, obaj idźcie do samolotu.
Reszta tu zostaje.
{Y:i}Trudno to przyznać, ale jeśli mamy wygrać, kilkoro musi się poświęcić.
{y:i}Prawdziwa walka nie toczy się tutaj.
- Dobra, Sam. Jak jest plan? - Musimy odwrócić ich uwagę. Czymś dużym.
Ja mam coś takiego, choć długo tego nie utrzymam.
Biegnijcie na mój znak.
Jak się rozerwę w pół, nie wracajcie.
- Rozerwie się? - Jesteś pewien?
Robiłem to wielokrotnie. To znaczy raz, w pracowni.
Zemdlałem.
Tylko spokojnie...
Ja cież pierdzielę!
Dobra, ten mały zrobił się wielki.
To chyba nasz sygnał.
Brawo, Tic Tac!
Oddaj mojego Rhodey'ego.
Złapię go!
Czy ktoś w naszej drużynie ukrywa jakieś szokujące umiejętności?
{y:i}Bo jeśli tak, to czas na to.
Chcesz się do nich dostać? Musisz najpierw minąć mnie.
Nie poznaliśmy się.
- Jestem Clint. - Mam to gdzieś.
Spadaj.
Coś we mnie wlazło!
- Nie odpuścisz? - Wiesz, że nie mogę.
Będę tego żałować.
Idźcie.
Pamiętacie ten bardzo stary film? "Imperium kontratakuje"?
{y:i}Jezu, Tony, ile on ma lat?
Nie datowałem go węglem. Jest jednym z młodszych.
Kojarzycie ten fragment na śnieżnej planecie
z chodzącymi maszynami?
- Młody ma rację. {y:i}- Tony, do góry.
To było super!
Ma ktoś plasterki pomarańczy?
W porządku, młody?
Spokojnie! Cześć.
Cześć.
- Wystraszyłem się. - Kończysz na dziś.
- Dobra robota. Nie wstawaj. - Wszystko gra.
- Muszę mu oddać. - Wracaj albo dzwonię do ciotki.
Proszę poczekać, panie Stark. Jeszcze nie skończyłem.
Dobra, koniec.
Miałam pomóc go znaleźć, nie złapać. A to różnica.
- Przepraszam. - Ja też.
Jest tak, jak mówiłem. To katastrofa.
Vision, mam jednego na szóstej.
{Y:i}Vision, słyszysz mnie? Zdejmij go.
Tony, spadam jak kamień.
- Funkcje życiowe? {y:i}- Jest puls.
{y:i}Pomoc w drodze.
Przykro mi.
{y:i}Dzień dobry, obsługa.
Witam, pani Leben.
- Pokój 201. {y:i}- Dzień dobry, panie Muller.
{y:i}Znów bekon i kawa?
Dokładnie tak.
{y:i}Przyniosłam śniadanie.
{y:i}Mogę wejść?
Panie Muller?
Co się stanie z twoimi przyjaciółmi?
Cokolwiek to będzie, poradzę sobie z tym.
Nie wiem, czy jestem tego wart.
To, co robiłeś... nie byłeś sobą przez te wszystkie lata. Nie miałeś wyboru.
Wiem.
Ale to niczego nie zmienia.
- Jak to się mogło stać? - Byłem rozproszony.
- Nie wiedziałem, że to możliwe. - Ani ja.
Jest pogruchotany.
Uszkodzenia kręgosłupa. Prawdopodobnie dojdzie do paraliżu.
Steve nie odpuści. Jeśli ty też nie, Rhodey może okazać się szczęściarzem.
- Pozwoliłaś im uciec. - Źle to rozegraliśmy.
My?
Musiałaś odstawiać podwójną agentkę?
Masz to we krwi?
Mógłbyś choć na sekundę wyłączyć swoje ego?
T'Challa powiedział Rossowi, co zrobiłaś.
Przyjdą po ciebie.
To nie ja powinnam uważać.
Na co patrzę, Friday?
{y:i}Alert berlińskiej policji.
Odpalaj śmigłowiec.
{Y:i}Psychiatrę wezwano zaraz po schwytaniu Barnesa.
{y:i}ONZ wysłało lekarza z Genewy.
{y:i}Spotkał się on z tym mężczyzną.
- Rozpoznawanie twarzy? {y:i}- Za kogo pan mnie ma?
Nie wiem, wyobrażam sobie rudą.
{y:i}- Myśli pan o kimś innym. - Najwyraźniej.
{Y:i}Fałszywy lekarz to tak naprawdę pułkownik Helmut Zemo.
{y:i}Sokowski wywiad.
{Y:i}Zemo dowodził tajnym oddziałem EKO-Skorpion.
- Co z psychiatrą? {y:i}- Znaleziono go martwego w hotelu.
{Y:i}Przejęto też perukę i protezę twarzy,
{Y:i}mające upodabniać osobę do Jamesa Buchanana Barnesa.
Sukinsyn.
- Wyślij to do Rossa. {y:i}- Tak jest.
{Y:i}Tu dyspozytor więzienia Raft. Dajemy zgodę na lądowanie.
WIĘZIENIE RAFT
Dostał pan pliki?
Niech satelity szukają tego Zemo.
Sądzi pan, że go posłucham po ostatniej porażce?
Niech się pan cieszy, że nie siedzi w celi.
Futurysta, panie i panowie! Przybył futurysta!
Widzi wszystko. Wie, co jest najlepsze czy ci się to podoba, czy nie.
Daj spokój, Barton. {y:i}Nie wiedziałem, że zamkną cię tutaj.
Sądziłeś, że trafimy gdzie indziej?
Na pewno nie na środek oceanu
do wymyślnego więzienia bardziej odpowiedniego dla...
Kryminalistów?
Kryminaliści, Tony. Tego słowa szukasz.
Tak?
Ale ja nim nie jestem. Ani Sam, ani Wanda.
A jednak tu jesteśmy.
Bo złamaliście prawo. Nie zmuszałem was do tego.
Dokonaliście wyboru.
Jesteście dorośli. Ty masz żonę i dzieci.
Czemu nie pomyślałeś o nich, zanim wybrałeś złą stronę?
Uważajcie na tego gościa. Może wam zrobić krzywdę.
Hank Pym mówił, żeby nie ufać Starkom.
A ty to kto?
No weź.
- Jak tam Rhodes? - Jutro przenoszą go do Columbii.
Trzeba być dobrej myśli. Potrzebujesz czegoś? Karmią cię?
- Teraz zgrywasz dobrego glinę? - Muszę wiedzieć, gdzie jest Steve.
Żeby coś ze mnie wyciągnąć, lepiej zacznij być tym złym.
Zakłóciłem im podgląd.
Mamy 30 sekund, nim zauważą, że to nie usterka sprzętu.
Co zrobiłeś? Napraw to.
Spójrz. To facet, który miał przesłuchiwać Barnesa.
Popełniłem błąd, Sam. Przyznaję.
To nowość.
Steve porwał się na coś wielkiego i przyda mu się każda pomoc.
- Nie znamy się dobrze, ale... - Dobra.
Powiem ci, ale masz iść sam i jako przyjaciel.
Łatwizna.
Dowiedziałeś się czegoś?
Nie, wysłał mnie do diabła. Wracam, ale jakby co to dzwońcie.
Każę panu czekać, bo lubię patrzeć na migającą lampkę.
Pamiętasz, jak wracaliśmy z Rockaway na tyle ciężarówki z lodem?
To wtedy za pieniądze na pociąg kupiliśmy hot dogi?
Wydałeś 3 dolce, by wygrać misia dla tamtej rudej.
- Jak miała na imię? - Dolores. Mówiłeś na nią Da.
- Pewnie ma teraz ze 100 lat. - Tak samo jak my.
- Wyprzedził nas o kilka godzin. - Tyle wystarczy, żeby ich obudzić.
- Gotowy? - Tak.
- Wyczuwam postawę obronną. - To był długi dzień.
- Spocznij, żołnierzu, ja nie po ciebie. - A po co?
Może jednak masz trochę racji.
Ross nie wie, że tu jestem, i chcę, żeby tak zostało.
Inaczej będę musiał sam siebie aresztować.
A to sporo papierkowej roboty.
- Dobrze cię widzieć, Tony. - Ciebie też.
Słuchaj, przychodzę w pokoju, możesz przestać do mnie celować.
- Mam odczyt cieplny. - Ilu osób?
Jednej.
{Y:i}Jeśli to was pocieszy, umarli we śnie.
{Y:i}Naprawdę sądziliście, że potrzebuję ich więcej?
Co to ma być?
{y:i}Jestem im wdzięczny,
{y:i}bo przywiedli tu was.
{Y:i}Kapitanie, ta komora potrafi wytrzymać wybuch 100 rakiet.
- Mógłbym sobie z nią poradzić. {y:i}- Z pewnością, panie Stark.
{Y:i}Gdyby miał pan czas. Ale nie dowiedziałby się pan, co tu robi.
Zabiłeś niewinnych ludzi w Wiedniu tylko po to, by nas tu ściągnąć?
Przez ponad rok myślałem wyłącznie o tym.
Poznawałem was. Śledziłem.
Teraz, gdy tu stoisz, zauważyłem,
że w twoich oczach jest nutka zieleni.
Jak dobrze znaleźć niedoskonałość.
Pochodzisz z Sokowii. W tym rzecz?
Sokowię zniszczono długo przed tym, jak zrównaliście ją z ziemią.
Jestem tu, bo złożyłem obietnicę.
Straciłeś kogoś.
Straciłem wszystkich.
I to samo spotka ciebie.
Imperium zniszczone przez wrogów można odbudować.
Lecz to, które rozpadnie się od środka,
pozostanie martwe.
Na zawsze.
Znam tę drogę.
16 grudnia 1991 roku
Co to jest?
Pomóż mojej żonie.
Proszę. Pomóż jej.
Sierżancie Barnes.
{y:i}Howard?
{y:i}Howard!
Pomocy.
Wiedziałeś?
- Nie wiedziałem, że to był on. - Przestań chrzanić, Rogers. Wiedziałeś?
Tak.
Uciekaj stąd!
To nie on, Tony. Hydra go kontrolowała.
- Rusz się. - To nie był on!
{y:i}Awaria lewego silnika.
{y:i}System lotu uszkodzony.
Szlag by to.
On nie przestanie. Idź.
- Dawaj, dawaj. {y:i}- System namierzania nie odpowiada.
Otwórz hełm.
- Pamiętasz ich chociaż? - Pamiętam wszystkich.
- Nie zmienisz przeszłości. - Mam to gdzieś. On zabił moją mamę.
{Y:i}Patrzył błagalnym wzrokiem. Postaraj się, dobrze?
{y:i}Idę spać. Kocham cię.
- Niemalże zabiłem niewinnego człowieka. - Trudno go nazwać niewinnym.
O to chodziło? Chciałeś skłonić ich do walki?
Mój ojciec mieszkał poza miastem. Myślałem, że tam będziemy bezpieczni.
Syn bardzo się cieszył. Widział Iron Mana przez okno w samochodzie.
Powiedziałem żonie: "Nie martw się,
walczą w centrum miasta, daleko stąd".
Kiedy już opadł kurz, a krzyki ustały,
dwa dni zajęło mi odnalezienie ich ciał.
Ojciec wciąż trzymał moją żonę i syna w swoich ramionach.
A Avengersi...
wrócili do domu.
Wiedziałem, że nie mogę ich zabić. Próbowali tego silniejsi ode mnie.
{Y:i}Ale gdybym zmusił ich, by pozabijali się nawzajem...
Przykro mi z powodu twojego ojca. Wydawał się być dobrym człowiekiem.
Wychował dobrego syna.
Pochłonęła cię zemsta.
Podobnie jak ich.
Nie pozwolę jej dłużej pochłaniać i mnie.
W końcu przyjdzie czas i na sprawiedliwość.
Powiedz to zmarłym.
Żywi jeszcze z tobą nie skończyli.
{y:i}Nie pokonasz go w walce wręcz.
Przeanalizuj jego ruchy.
{y:i}Skanuję!
{y:i}Kalibracja zakończona.
Dokopmy mu.
- To mój przyjaciel. - Ja też nim byłem.
Nie wstawaj. To ostatnie ostrzeżenie.
Mogę tak cały dzień.
Ta tarcza nie należy do ciebie.
Nie zasługujesz na nią! Zrobił ją mój ojciec!
Posiłki o 8.00 i 17.00. Toaleta dwa razy dziennie.
Podnieś głos, a cię porazimy.
Dotknij szyby - to samo.
Przekroczysz granicę, a zajmę się tobą. Proszę, zrób to.
Jakie to uczucie?
Starać się tak bardzo...
i odnieść tak niesamowicie spektakularną porażkę?
Czyżby?
To wersja testowa. Daj znać, jeśli mogę coś poprawić...
wygoda, motoryka, dodatkowe funkcje.
- Uchwyt na bidon? - Myślałem o klimie na dole...
- Daj rękę. - Nie, nie pomagaj.
138.
138 misji bojowych.
Tyle wylatałem.
Każda mogła być ostatnią, ale latałem dalej.
Bo tak było trzeba.
Podobnie było z porozumieniem. Podpisałem,
bo tak należało postąpić.
I chociaż skończyłem naprawdę kiepsko,
nie zmieniłem zdania.
Co uważasz?
- W porządku? - Tak.
Pan Tony Srark?
Tak. To jest Tony Srark. Ma pan dobry adres.
Dzięki!
Nie zapomnę o tym. Proszę stolik dla pana Srarka. Blisko łazienki.
{y:i}Cieszę się, że tam wróciłeś.
{Y:i}Nie chciałbym, byś został w posiadłości zupełnie sam.
{y:i}Każdy potrzebuje rodziny.
{Y:i}Avengersi byli nią dla ciebie nawet bardziej niż dla mnie.
{Y:i}Jestem zdany na siebie, odkąd skończyłem 18 lat.
{Y:i}Nigdzie nie znalazłem swojego miejsca. Nawet w wojsku.
{y:i}Wierzę jednak w ludzi.
{y:i}W jednostki.
{Y:i}Z radością stwierdzam, że zwykle mnie oni nie zawodzili.
{Y:i}Dlatego ja też nie mogę ich zawieść.
{Y:i}Zamki można wymienić, choć może nie należy.
{y:i}Wiem, że cię zraniłem.
{Y:i}Myślałem, że kryjąc prawdę o twoich rodzicach, oszczędzę ci bólu,
{Y:i}ale teraz widzę, że oszczędzałem go sobie.
{Y:i}Przepraszam. Mam nadzieję, że pewnego dnia to zrozumiesz.
{Y:i}Szkoda, że nie zgadzaliśmy się co do porozumienia.
{Y:i}Wierzysz w to, co robisz, i wszyscy powinni tak właśnie postępować.
{Y:i}Dzwoni sekretarz Ross. Włamano się do więzienia.
Przełącz.
{y:i}- Tony, mamy problem. - Proszę poczekać.
Nie rób...
{Y:i}Niezależnie od wszystkiego, obiecuję, że jeśli będziesz nas potrzebował,
{y:i}jeśli będziesz potrzebował mnie,
{y:i}zjawię się.
{y:i}TO JESZCZE NIE KONIEC...
Jesteś tego pewien?
Wciąż nie ufam sam sobie.
Póki nie znajdą sposobu, by wyciągnąć mi to wszystko z głowy,
powrót do komory będzie najlepszym rozwiązaniem.
Dla wszystkich.
Dziękuję.
Twój przyjaciel i mój ojciec
to ofiary.
Skoro mogę pomóc chociaż jednemu z nich...
Jeśli dowiedzą się, gdzie jest, przyjdą po niego.
Niech spróbują.
{Y:i}Jeszcze jedna scena, cierpliwości...
{Y:i}Kto to był? Kto cię uderzył?
Jakiś koleś. No co jest? Złaź.
{Y:i}Jak ma na imię ten jakiś koleś?
- Steve. {y:i}- Steve?
{Y:i}Spod dwunastki? Ten z krzywym zgryzem?!
Nie, inny. Nie znasz go. Mieszka na Brooklynie.
- Oddałeś mu chociaż? - Nawet kilka razy.
Miał wielkiego kumpla. Naprawdę ogromnego.
Tak lepiej. Dziękuję.
Trzymaj się, twardzielu.
Kocham cię, May. Zamkniesz drzwi?
Spider-Man powróci
{y:i}Nasi Avengersi: facebook.com/ProHaven
Tłumaczenie, poprawki i korekta: peciaq
Synchro BRRip.XviD.MP3-RARBG: Panicz
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.