.: Voytek collection :.
Dalej. Zrób to, tchórzu.
Zrób to!
No już, zrób to. Pospiesz się!
Zrób to!
Uciekaj!
Chłopcze? Hej, chłopcze?
Co się stało?
Pomocy!
Trzymaj się, wszystko będzie dobrze.
Już niedaleko!
-Pogotowie? -Tak.
-Wiozę do was dziecko! -Co się stało?
Nie wiem! Wiozę wam dziecko!
Pomóżcie!
Pomóżcie mu!
Natychmiast zestaw opatrunkowy!
Zawieźcie go na oddział oparzeń.
Już dobrze. Zabierzcie go na intensywną!
Pan zostanie ze mną. Jest pan ojcem?
Jest pan ojcem chłopca?
Szedł środkiem drogi.
Zna go pan? Jak się nazywa?
-Co? -To ważne. Co?
-Jak się ten chłopiec nazywa? -Nie wiem.
Przepraszam, pan Faraday?
Jesteśmy rodzicami Brady'ego.
Wydaje się, że to już nie są małe dzieci, że potrafią...
Nie można ich spuścić z oczu na minutę.
Powiedział, że idzie się pobawić do parku.
Nie chciał, żebyśmy wiedzieli, co robi.
Michael, jesteśmy ci ogromnie wdzięczni. Gdyby nie ty...
Najważniejsze, że się udało.
On i jego koledzy... wzięli fajerwerki, race i tym podobne,
związali to wszystko razem i wystrzelili w parku superrakietę.
Brady... To on ją odpalił.
Prawdopodobnie pozostali chłopcy go podpuścili.
Zaczynałam się tu zadomawiać.
Dziś mi to przyszło do głowy. Że zaczynam się czuć jak u siebie.
Wydobrzeje.
Zobaczycie. Wszystko będzie dobrze.
Dzięki, Michael.
Boże. Muszą przeżywać koszmar.
Mieszkają tu od dwóch miesięcy. Nie zamieniłem z nimi słowa.
Nie można przyjaźnić się ze wszystkimi.
Patrzyłem, jak remontują dom, jak ich dzieciaki...
bawią się na podwórzu. Dziś niosłem na rękach ich umierającego syna.
Ten dzieciak... mieszka po drugiej stronie ulicy. Nie wiedziałem nawet, jak się nazywa.
Umarł?
Nie, wyzdrowieje.
Musi zostać trochę w szpitalu, ale będzie zdrów.
Widziałem krew... na ulicy.
Nic mu nie będzie, Grant.
Brooke mówiła, że zrobiła ci kolację. Nie byłeś głodny?
Chcesz, żebym ja ci coś przygotował?
Czy ona będzie tu codziennie zostawała na noc?
Nie, nie codziennie.
Została wczoraj, bo ją o to prosiłem.
Rozmawialiśmy o Brooke. Mówiłeś, że ją lubisz.
Przedtem bardziej ją lubiłem.
Spróbuj zasnąć, dobrze?
Kocham cię.
Tematem tego kursu będzie problem terroryzmu w USA.
Dwieście lat temu toczyliśmy walkę w imię pewnych idei:
Wolności, sprawiedliwości, samorządności, niezależności.
Wielu obywateli tego kraju uważa jednak, że tej wojny jeszcze nie wygraliśmy.
Akty terrorystyczne, polityczna przemoc od początku towarzyszą opozycji w USA.
Dlaczego? Dlaczego dzieje się to w tej krainie wolności?
Co prowadzi ludzi... do takiego rozlewu krwi...
w imię idei? Dlaczego w dobie narodowego dobrobytu ten antyrządowy ruch jest tak silny?
Co się będzie działo, kiedy ten dobrobyt zacznie maleć?
Coraz mniej nas głosuje, coraz więcej dołącza do szeregów opozycji.
Jak długo będziemy mówić, że to nieistotny margines?
Czego nas uczą?
ŻONA I MATKA LEAH FARADAY 1961-1996 ZGINĘŁA W OBRONIE KRAJU
Pójdę się rozejrzeć.
Lubiłem ją, mimo że była mądrzejsza ode mnie.
Whit Carver, to bardzo uprzejme z twojej strony.
Hej tam, panie Faraday.
-Jak on się miewa? -W porządku.
Chodzimy do psychologa. Mówi, że jest coraz lepiej, ale wciąż jest bardzo zamknięty.
A jego ojciec?
Też w porządku.
Chodzi ze swoją studentką?
-Mówi, że jest coraz lepiej... -Ale że wciąż jest bardzo zamknięty.
Mój nowy partner to chodzący komputer, ale kompletnie nie z tego świata.
Jak go posadzić naprzeciwko przestępcy, robi wielkie oczy.
Powinien pochodzić na twoje zajęcia.
-Przerabiasz zawsze to samo? -Tak.
Podobałoby jej się to. Wiele by dla niej znaczyło.
Jak zwykle cię zapraszam. Możesz wpaść jako gość.
Nie mam ochoty być przez ciebie sądzony. Nie o to chodzi.
Wiem, o co chodzi.
Jak praca? Wiesz, rutyna.
Tego właśnie mi brakuje:
rozmów o pracy.
Zawsze opowiadałem jej, co robiłem, a ona nigdy nie mogła mi nic powiedzieć.
Nie sądziłem, że tego będzie mi brakować.
Zaproś mnie czasem na kolację. Nie zdradzę ci żadnej tajemnicy państwowej.
Ludzie ją pamiętają, Whit?
-Co masz na myśli? -Koledzy w FBI?
Pamiętają czy zapomnieli?
Pamiętają, Michael.
Leah umarła dla swojego kraju.
Nie powinna była.
Witaj. Jak się masz? -Nasz honorowy gość. Proszę. -Nie spóźniliśmy się?
Oliver, przyszedł Michael! Cheryl, to jest Brooke.
-Miło mi. -Jak się masz?
To musi być Grant. Jak się masz?
W kuchni jest jedzenie wyłącznie dla dzieci. Dorośli nie mają wstępu.
-Wchodźcie. -Przedstawię ci moich przyjaciół.
Brady wygląda świetnie. Też byś tak wyglądał, gdybyś nie musiał chodzić do szkoły.
Masz rację. Wykładam historię Stanów na uniwersytecie.
Zawsze byłem słaby z historii.
Skazany na repety? Tak, parę razy.
Gdzie ty pracujesz? Jestem inżynierem budowlanym.
Znasz centrum handlowe w Reston?
Pracujemy nad rozbudową.
Chcesz mieć większe sklepy, większe parkingi? Zwróć się do mnie.
On wie. Nie sądzę, żeby do końca rozumiał, co się stało.
Jak poznałaś Michaela?
Byłam jego asystentką na pierwszym roku studiów doktoranckich.
Nic między nami wtedy nie było. Znałam jego rodzinę. Znałam Leah.
To się zaczęło dopiero...
od niedawna.
Ale z was urocza para.
Ogromnie go cenię.
To taki dobry człowiek, dobry ojciec.
Zaproponowano mi tu atrakcyjne warunki. W St. Louis zaczynało brakować pracy.
-Jak długo mieszkaliście w St. Louis? -Jakieś cztery lata.
Wychowałem się na farmie w Carson, w stanie Kansas.
Nigdy nie mieszkałem na wschodzie.
Dzieciaki po raz pierwszy zobaczą ocean.
-Centrum Waszyngtonu schodzi na psy. -Tak mówią.
"To nie jest Kansas, Toto."
Hannah? Do łóżka.
-Uważaj na jego rękę! -Mam dwie!
Dawno nie widziałem, żeby się tak bawił.
Odkąd jego matka...
Nie zaprzyjaźnia się łatwo.
Wszyscy potrzebujemy przyjaciół.
Przyjaciele potrafią odmienić życie.
-Tato? -Tak.
Jak się pisze "ograniczony"?
Ograniczony: O-G-R-A-N-I ...
Umiesz przecież korzystać ze słownika. Co wy robicie?
Budujemy barak. -Barak? -Barak dla wojska.
Stop, tato. Nie zna pan hasła.
Powiemy mu?
Mam tylko nadzieje, że nie zamierzacie puszczać tu fajerwerków, Brady.
Generale Brady, tato.
Żadnych fajerwerków, generale Brady.
To są poufne informacje, panie Faraday.
-Nie zna pan hasła. -Mówię poważnie, Brady.
Chodź, Grant.
Umyjcie ręce, chłopcy. Czas na kolację.
UNIWERSYTET PENSYLWANII Nowy adres: 1501 Arlington Road
Cześć, Michael. Wejdź. W mojej skrzynce był jakiś list do ciebie.
-Uniwersytet Pensylwanii? -Przecież nie mieszkałeś na wschodzie.
To prawda. Kończyłem uniwersytet stanowy w Kansas w '78.
Musieli mnie z kimś pomylić. -Ten sam rocznik? -Tak, ale inny uniwersytet.
Spotkanie absolwentów.
Nie mieli adresu tego faceta i wysłali to do mnie.
Przepraszam za kłopot. Cheryl poszła z dziewczynkami do kościoła.
Ja próbuję podgonić z pracą. -Jak się miewasz? -Dobrze.
-A Grant? -Znakomicie.
Przepraszam.
Mogę do ciebie zadzwonić za chwilę?
Co masz na myśli?
Żartujesz?
Musimy się spotkać i o tym porozmawiać.
Popracuję nad tym dziś wieczorem.
Poczekaj chwilę.
Ten projekt zabiera mi mnóstwo czasu. Klient ciągle zmienia zdanie.
-To centrum handlowe? -Tak, zaczyna powoli ruszać. Wybacz...
Zobaczymy się w ten weekend? -Tak! Na przysiędze Poszukiwaczy. -Brady ciągle o tym opowiada.
Jestem pewien, że mu się spodoba i że znajdzie tam mnóstwo przyjaciół.
Jeżdżą na biwaki, wycieczki. Czasami...
zostawiają ci nawet wolną chatę.
Wiesz, ty i Brooke.
-Dzięki, sąsiedzie. -Za co?
Że masz dziesięcioletniego syna.
Wiesz coś o centrach handlowych?
Byłem u Langów...
i rozmawiałem z Oliverem. Zacząłem oglądać rysunek leżący na stole. Powiedział, że to centrum handlowe.
-Nad tym właśnie pracuje. -Ale to nie było to.
-Co masz na myśli? -Widziałem.
To nie było centrum handlowe.
Słusznie, to aneks.
To był biurowiec, na pewno nie sklepy.
Może to jakiś inny projekt, nad którym pracuje.
To po co mi mówił, że to centrum handlowe? Dlaczego kłamał?
Jakie miałeś stopnie z zajęć z budownictwa?
Nie miałem zajęć z budownictwa.
To był biurowiec.
Czternaście miesięcy temu, w styczniowy poniedziałek...
ponad 60 urzędników poszło jak zwykle do pracy...
w biurach federalnych, w gmachu im. Roosevelta, w centrum St. Louis.
Tyle tylko, że tego poniedziałku nie wrócili do domu.
W ciężarówce zaparkowanej przed budynkiem...
ukryto ponad 25 kilo materiału wybuchowego.
Wybuch zniszczył ścianę budynku od strony ulicy,
zamieniając w gruzy pokoje biurowe,
przedszkole znajdujące się w budynku...
i filię urzędu skarbowego,
która okazała się faktycznym celem ataku.
Ciężarówka została wynajęta przez 33-letniego elektryka.
Deana Scobee.
Scobee siedział w więzieniu za uchylanie się od podatków.
Kamery pokazały, że w chwili wybuchu był w ciężarówce. Był więc jedną z 63 ofiar.
Wszyscy to pamiętacie?
-Znamy wyniki śledztwa. -Podobno Scobee działał sam.
Pojedynczy człowiek. Żadnej konspiracji.
Oszukał urząd skarbowy. Złapali go, więc wysadził ich w powietrze.
Ludzie, którzy go znali, opisali go jako człowieka przeciętnego,
przyjaznego.
Był w wojsku, gdzie służył jako radiotelegrafista.
Miał niewielkie doświadczenie z bronią.
Rodzice określili go jako umiarkowanego konserwatystę.
Dwa tygodnie przed wybuchem...
otrzymał w pracy podwyżkę.
Macie wrażenie, że to człowiek, który działał sam, z własnej woli?
Ja nie wiem. Pytam.
Przecież FBI przeprowadziło dokładne dochodzenie.
Prawda, dochodzenie. Zapomniałem.
Wyniki dochodzenia nie satysfakcjonują mnie.
Pani O'Neal, kiedy usłyszała pani wiadomość...
o terrorystycznym ataku w pani kraju, jak się pani poczuła?
Co pani poczuła? Złość,
strach i niepokój. -Czuła się pani bezpieczna? -Nie.
A następnego dnia, kiedy okazało się, że Scobee nie żyje,
poczuła pani ulgę? Niebezpieczeństwo minęło?
Ludzie, którzy byli w tym budynku czuli się bezpieczni,
pewni,
tak jak wy teraz.
Chwilę później,
w mgnieniu oka,
zginęli.
Potrzebny był kozioł ofiarny.
Niepotrzebni nam inni.
Potrzebne nam jedno nazwisko i to szybko,
żebyśmy na nowo mogli czuć się bezpieczni.
Możemy powiedzieć: "Oto on, inny niż my wszyscy.
"Zidentyfikowaliśmy go i nie ma go już.
"Razem z nim zniknęły jego motywy."
Ale prawda jest taka, że nie wiemy, dlaczego Scobee to zrobił.
Dlaczego do tego doszło! Możemy udawać, że wiemy.
Te 10000 dolarów podatku, ale nie znamy prawdy.
I nigdy jej nie poznamy.
Jednak czujemy się bezpieczni,
bo wiemy, jak się nazywał.
Bóg mi świadkiem,
że obiecuję...
nie zawieść w przyjaźni,
pomagać potrzebującym.
W imię wiary i honoru będę postępować...
zgodnie z kodeksem Poszukiwaczy,
szanować własne imię,
rodzinę...
i mój kraj.
Panie i panowie, oto 474. Drużyna Młodych Poszukiwaczy.
To gabinet Olivera,
dokąd ucieka przed dziećmi i, jak przypuszczam, przede mną.
To wszystko twoje prace?
Niestety, nie. Zbieram szkice, rysunki, projekty starych budynków.
Tutaj jest fasada Monticello. A to budynek Woolwortha.
To jego hobby. -To jest słynny łuk z St. Louis. -Zgadza się.
A zatem te rysunki nie są koniecznie związane z twoją pracą?
Nie są to tylko centra handlowe? Nie znam żadnego centrum handlowego, które byłoby zabytkiem architektury.
Kochanie, bo jeszcze go nie zbudowałeś!
-Ktoś jest głodny? -Jak wilk. Chodźmy. Mam pyszny suflet.
Tak ciężko pracują, że trzeba siły, by ich utrzymać na miejscu.
Z punktu widzenia polityki to ważne.
Tu wychodzimy z kościoła. Wszyscy myśleli, że lecimy do Meksyku.
A dokąd lecieliście? Do Meksyku, ale samolot nie wystartował.
Jakieś kłopoty techniczne. Musieliśmy czekać do rana, więc spędziliśmy noc poślubną...
w hotelu na lotnisku Wichita. Bardzo romantycznie.
Za 19 dolarów, było wspaniale. Jak długo jesteście małżeństwem?
W sierpniu minie 12 lat.
Nie sądzę,
byśmy mogli się uczyć odpowiedzialności od polityków. Tego uczy nas rodzina.
Ludzie, których kochamy. Ich wartości.
Mój ojciec zmarł, gdy byłem nastolatkiem.
-Przykro mi. -W wypadku samochodowym.
Przede wszystkim od mojego ojca. A ty?
Moje wartości?
Chyba od mojej żony.
Jakie wartości? Rozmawialiśmy o tym, gdzie człowiek uczy się hierarchii wartości...
i zgodziliśmy się, że głównie w rodzinie.
Kto inny może nam ją przekazać? Ważne osobistości? Politycy?
Nie w naszym stuleciu.
To przykre, gdy nie można znaleźć wzoru, kogoś, na kogo chciałbyś głosować.
Tu nawet nie chodzi o wzór,
chodzi o ludzi, którzy akceptują konsekwencje swoich działań.
Bądź za nie płacą. Niektórych polityków należałoby posłać do więzienia.
Oliver, nie można oczekiwać, że władze będą nieomylne.
Ale można oczekiwać, że będą odpowiedzialne.
Mogę oczekiwać, że będą uczciwe.
Kiedy zginęła Leah,
chciałem jedynie,
żeby ktoś mi powiedział.
"Pomyliliśmy się."
"Pomyliliśmy się,
"twoja żona za to zapłaciła...
"i gdybyśmy mogli cofnąć czas, nie dopuścilibyśmy do tego."
Tego nie powiedzą. Ona by powiedziała.
Niektórzy ją znali.
Tak im trudno spojrzeć ci w oczy...
Przepraszam.
Zostaw go. Nic mu nie jest.
Przepraszam.
-Bardzo za nią tęsknisz. -Są chwile, kiedy uświadamiasz sobie,
jak niewiele spraw w życiu zależy od ciebie.
I co wtedy robisz?
Można szukać pocieszenia w wierze.
Ważne jest, jak zajmujesz się Grantem,
twoje wykłady.
A ty?
Ja mam rodzinę.
I budynki, które po sobie pozostawiam.
Dobrze. Ramię trochę wyżej.
Krok do przodu i patrz na piłkę.
Dobrze, tak!
Chcesz trochę słodkiego popcornu?
Na pewno? Popcorn i karmel dobrze robią na mięśnie.
Z drogi, Faraday.
Nieźle sobie radzi. Silny chłopak.
-Przeszedł swoje. -Dobry zamach.
Ty mu dajesz siłę, Michael.
-Próbuję. -Udaje ci się.
Ważne, że widzi, jak sobie dajesz radę.
Chciałby tylko, żeby ktoś za to zapłacił.
Za jego matkę. Chciałby, żeby ktoś zapłacił.
Rozmawiał z tobą o niej?
Wysyłają ją z mylną informacją, a potem mówią: "To nie nasza wina."
Nie mogę tego znieść.
Ty też nie, a co dopiero 9-letni chłopiec.
Grant rozmawiał z tobą o swojej matce?
Chyba to nic złego. Rozmawiamy o wielu rzeczach.
To mądry chłopak.
Znakomicie, Grant.
Dzieci są bardzo mądre.
Tak się mówi i to jest prawda.
Nigdy nie widzimy tak wyraźnie, jak w dzieciństwie.
Daj mi raz spróbować.
Grant, kolacja! Idź umyć ręce!
-Zjem u Brady'ego! -Nie. Chodź.
Przepraszam. Brady zaprosił go na kolację. Myślałem, że ci powiedział.
Mogę iść do Brady'ego na kolację?
Dobrze, jeśli jego tata się zgadza.
W porządku, dzieciaki?
-Uniwersytet Pensylwanii. -Z archiwum absolwentów proszę.
-Archiwum. -Dzwonię z Uniwersytetu Washingtona.
Przyszło do nas podanie o pracę na wydział historii...
i chciałem sprawdzić dane kandydata.
Kończył studia dość dawno temu.
Nazywa się Oliver Lang.
Chcesz mi powiedzieć, że wyjąłeś to z jego skrzynki?
Powiedz mi, czy to cię nie zastanawia.
Uniwersytet Pensylwanii przesyła mu zawiadomienia o spotkaniu po 20 latach.
On utrzymuje, że studiował w Kansas i że pomylili go z jakimś innym Langiem.
Zadzwoniłem na Uniwersytet Pensylwanii, żeby zapytać.
-Co? Dlaczego? -Posłuchaj.
Z opisu wynika, że to ktoś zupełnie inny.
Nie studiował budownictwa. Bo pomylili go z kimś innym.
Oliver z Pensylwanii jest w tym samym wieku co Oliver.
-Poczekaj. Co nasz... -Co nasz Oliver. Tak!
Skończył studia w tym samym roku i pochodzi z Carson w Kansas.
Z rodzinnego miasta Olivera. Zgubiłam się. Mówiłeś, że to dwóch różnych ludzi.
Dwóch ludzi w tym samym wieku, z tego samego miasta. To małe miasto!
Co z tego?
Nie sądzisz, że musieliby wiedzieć o sobie?
Że to nie pierwsza pomyłka? Oliver o niczym takim nie wspomniał. Po prostu wyrzucił ten list.
W Północnej Wirginii mogłoby być 10 Michaeli Faradayów.
Zadzwoniłem na uniwersytet w Kansas.
Posłuchaj dobrze: na uniwersytecie w Kansas nie studiował nigdy żaden Oliver Lang.
Albo tam nie studiował,
albo to nie jest jego prawdziwe nazwisko.
Mogę cię o coś zapytać? Zrobiłeś to samo ze mną, gdy się poznaliśmy?
Dzwoniłeś do moich byłych narzeczonych i sprawdzałeś dane?
Przyznasz, że coś tu nie gra.
Tak. Naruszyłeś jego prawo do prywatności.
Skłamał, gdzie chodził do szkoły. Wielkie rzeczy.
Ludzie kłamią cały czas. Ale to nie powód, by ich szpiegować.
I to właśnie ty!
Prowadzisz zajęcia z prawa konstytucyjnego w tym semestrze...
czy nie było tego w programie?
Nie rozumiem, co robisz. To nasi przyjaciele.
Dobrze?
Do zobaczenia wieczorem.
Uniwersytet Stanowy w Kansas - ROK '78
ŻYCIE STUDENCKIE
"Fenimore"!
Bo nigdy nie byłeś sam poza domem! Masz dziewięć lat!
Dziewięć i pół! -Tam będą dorośli! -Nie pozwalam!
Powiedziałeś, że pozwolisz. A teraz mówię, że nie pozwalam, Grant!
Może pojedziesz na obóz letni albo coś takiego, dobrze?
Brady jedzie! To nie najlepsze towarzystwo na samotne wycieczki po lesie!
-Tato. -Nie pozwalam! To mój najlepszy przyjaciel.
Jeśli tak bardzo chcesz jechać na biwak, pojedziemy...
-do chaty cioci Ruth i wujka Roba. -To kłamstwo.
Nie. -Nie będziesz miał czasu! Zapomnisz! -Pojedziemy we dwóch.
Zapomnisz, że mi to obiecałeś!
Okłamał mnie.
FBI ma teczkę dotyczącą każdego Amerykanina...
oskarżonego o popełnienie jakiegoś przestępstwa.
Niektóre przestępstwa są oznakowane jako szczególnie niebezpieczne.
Dwa lata temu ten system oznakowań...
naprowadził ich na ślad podejrzanych zakupów broni w Marylandzie,
Georgii i w obu Karolinach. Około stu sztuk broni różnego rodzaju...
zostało zakupionych przez znajomych Seavera Parsonsa.
Żonaty, dwójka dzieci, kolekcjoner broni,
a przy tym znany działacz ekstremistycznej organizacji prawicowej w Wirginii Zach.
FBI uznało, że Parsons...
przygotowuje magazyn broni do jakiejś akcji.
Wysłali czterech agentów...
z nakazem rewizji,
z nadzieją, że wykryją skarbiec nielegalnej broni.
Zapasy na wojnę. "Siódmy Listopad", mamy cię na wizji.
Posiłki są w drodze.
Jak to załatwimy, szefie? Spokojnie.
Tak, znam to.
Złowiłeś coś na kolację?
To twój dom?
Twój tata jest w domu?
Nie zna was. Nie, jesteśmy z Waszyngtonu.
Przy ogrodzeniu spotkali najmłodszego, 10- letniego syna Parsonsa.
Zapytali go, gdzie jest jego ojciec, ale zapomnieli...
przedstawić się jako agenci FBI.
Pobiegnij i poproś tatę, żeby wyszedł,
bo chcielibyśmy z nim porozmawiać.
-Kryjemy dom! -Nie! Stójcie! Posiłki są w drodze!
Dzieciak nie wie, dlaczego tu jesteśmy!
Są tutaj! Przyszli!
Wracajcie, to tylko dziecko!
Byli zmuszeni odpowiedzieć na strzały.
W końcu nadeszły posiłki.
Po wszystkim okazało się, że oblężenie trwało ponad dwie godziny.
W rezultacie...
dwaj najstarsi synowie Parsonsa byli ranni.
Jego żona i najmłodszy syn zginęli.
Jeśli chodzi o Parsonsa,
to nie było go nawet w domu.
Widzicie, ci z FBI... sądzili,
że ich agenci rozpracowują jakiś terrorystyczny spisek.
Ale w ich teczkach...
zabrakło informacji,
że Parsons odziedziczył spadek,
dzięki któremu załatwił legalny zakup...
tych stu sztuk broni!
Nie było też informacji, że Parsons...
wystąpił o pozwolenie na sprzedaż broni!
I nie było też informacji, że Parsons ostrzegł swoją rodzinę, iż ktoś może chcieć ukraść...
jego kolekcję!
I poinstruował swoich synów, żonę...
i synową,
by pod jego nieobecność nie wpuszczali obcych na teren posiadłości.
I jeśli przyjdą zabrać broń, to bronić się! Bronić domu!
Nie przepadał za rządem federalnym.
Miał zapędy separatystyczne i podejrzaną przeszłość.
Ale nie był terrorystą. Nie był przestępcą.
Tego dnia zginęło troje niewinnych ludzi,
bo zadziałał system oznakowania przestępstw.
System się pomylił.
-Bądź rozsądny, uważaj na siebie. -Nie trzymaj mnie za rękę!
Baw się dobrze.
Słuchaj drużynowego.
Brooke ci powiedziała, żebyś mnie puścił?
Tak.
Powiedziała, że jesteś dużym facetem i dasz sobie radę przez 10 dni. Miała rację.
Kiedy wrócę,
Brooke zajmie miejsce mamy?
Nikt nigdy nie zajmie miejsca mamy. Ani Brooke,
ani nikt inny. Mama zawsze będzie z nami.
Tutaj.
Bo my ją pamiętamy i nic nie może nam jej odebrać.
Jeśli Brooke i ja zaczniemy o czymś takim myśleć,
najpierw porozmawiamy z tobą.
I zamieszka z nami tylko wtedy, jeśli zgodzi się również mama.
Baw się dobrze. Dzięki, że mnie puściłeś.
Dobrej zabawy!
-Dzięki, tato. Do zobaczenia! -Do zobaczenia!
Nazywał się William Fenimore...
i mam informację, że zmienił nazwisko na Oliver Lang.
Musi pan chwilkę poczekać.
Mamy odnotowaną zmianę nazwiska Williama Fenimore z Carson na Oliver Lang.
Kiedy to było?
5 października 1981 roku.
Dziękuję, tego właśnie szukałem.
Urząd Stanu Cywilnego, Kansas.
Michael Jones z komisji równouprawnienia, z Waszyngtonu.
Chciałem, żebyście mi sprawdzili przypadek zmiany nazwiska.
Szukam pewnego Olivera Langa z Carson, w Kansas.
Proszę poczekać.
Nie mamy żadnych informacji dotyczących zmiany nazwiska Olivera Langa.
Musiałem to sprawdzić. Dziękuję.
Według naszych dokumentów Oliver Lang zmarł 4 października 1981 roku.
-4 października? -Tak.
Co mówi akt zgonu?
Śmierć na skutek postrzelenia. Wypadek na polowaniu.
Może pan powtórzyć, skąd pan dzwoni?
Dziękuję.
Zastanówmy się nad tym razem. Teoretycznie, jaki może być tego powód?
Powód zmiany nazwiska na nazwisko osoby zmarłej dzień wcześniej?
Osoby w tym samym wieku, z tego samego miasta. Dlaczego?
Żeby przywłaszczyć sobie życiorys tego drugiego?
Nie, to bez sensu. Śmierć zostaje odnotowana w archiwach stanowych i federalnych.
Unieważnia się prawo jazdy i książeczkę ubezpieczeniową.
Nie robisz tego, by ukryć, kim jesteś. Więc dlaczego?
By ukryć, kim byłeś.
Chcesz na przykład sprawdzić, czy facet był notowany.
Jeśli nie jesteś zawodowcem... Rozumiem, sprawdzasz jego obecne nazwisko.
To, co znajdziesz w przeszłości, dotyczy kogoś innego.
Dlatego ważne jest, by skorzystać z nazwiska osoby dopiero co zmarłej.
Żeby się nie nakładało.
-Daje ci to całkiem nowy życiorys. -I wymazuje stary.
Chcesz mi coś powiedzieć, Michael?
Whit, sprawdziłbyś mi jedno nazwisko?
Chryste, Michael. Tylko jedno.
Chcesz, bym na twoje prywatne życzenie sprawdził czyjąś teczkę?
-Nie ryzykuję tym pracy, ale więzienie. -To ważne!
Moja emerytura jest ważniejsza!
Proszę o sprawdzenie nazwiska. Nie proszę, żebyś kogoś śledził czy napastował.
Gdybyś poprosił o to swoją żonę, powiedziałaby ci to samo.
Dostarczyć ci tajnych danych FBI? Powiedziałaby:
"Kocham cię, ale tego nie mogę zrobić."
Są sposoby, żeby zdobyć o kimś informacje.
Ale ja ci nie pomogę. Wysil wyobraźnię.
Jak się masz?
Wszystko w porządku?
Cześć, Hannah. Rodziców nie ma w domu.
Nie szukałem rodziców.
Zatrzasnęły mi się drzwi w domu.
Wróciłem i zorientowałem się... Nie wolno nam wpuszczać obcych.
Nie jestem obcy. Prawda?
Chciałbym tylko skorzystać z telefonu,
żeby zadzwonić po kogoś, kto mi otworzy drzwi.
Czy mogę skorzystać z telefonu?
W kuchni. Dobrze.
Zadzwonię z gabinetu taty. Wy się tu bawicie.
To gabinet taty! Tylko chwilę. Idźcie się bawić. Tata nie miałby nic przeciwko temu.
Tak, zatrzasnęły mi się drzwi.
Potrzebuję pomocy.
Faraday, Michael.
2505 Arlington Road w Reston.
Nie, nie ma problemu.
Tak, mam dokumenty.
Zatrzasnęły ci się drzwi? Przestraszyłaś mnie. Rozmawiałem przez telefon...
Ten obraz spadał. Był przekrzywiony, więc...
Mają przysłać ślusarza. Dobrze. Chcesz u nas zaczekać? Właśnie wróciłam ze sklepu.
Nie, dziękuję. Brady do mnie dzwonił. Chłopcy doskonale się bawią.
Bez końca opowiadał, jakie łapią robaki.
Nie wiem, czy jest za to jakaś sprawność.
Napijesz się czegoś?
Nie, pójdę poprawiać prace moich studentów.
-Dzięki za telefon. -Drobiazg.
Dziękuję, dziewczynki.
Nasz dom jest twoim domem.
Michael, czekaj. Zapomniałeś teczkę.
I telefon.
Muszę naładować baterie. Wiem, jak to jest.
-Co tu robisz? -Udaję, że czekam na ślusarza.
Udałem, że zatrzasnęły mi się drzwi.
-A to dlaczego? -Wyjaśnię ci.
Możemy udać najpierw, że jemy kolację?
Witamy w naszej bazie danych.
Słowa: "Lang, Oliver" nie odnalezione
Słowa: "Fenimore, William" odnalezione 14 razy Witaj, sąsiedzie.
Zatrzymano zamachowca z BZT
Amatorska bomba w Biurze Zarządzania Terenem w Wichita.
"Źródła podają...
"Uczeń liceum, William Fenimore..."
Jak idzie polowanie?
Zajrzałem do twojego biura, kiedy byłem w mieście. Powiedzieli, żeby cię tu szukać.
-Robisz jakieś badania? -Tak, lata 70.
Czy to nie Kansas City Star?
-Czytałem ją w młodości. -Przygotowuję wykłady.
Zajmuję się organizacjami ekstremistycznymi.
Historia USA, bojówki stanowe.
W Kansas działa jedna.
Wygląda na to, że są wszędzie.
Nie wiedziałem, że prowadzisz zajęcia z terroryzmu.
To dość przerażający temat.
Wyskoczymy na drinka? Nie. Dziś nie mogę.
Rozumiem. Też ledwo sobie radzę z robotą, a to tylko budowa.
Wracaj do pracy. Przepraszam, że przeszkodziłem. Do zobaczenia.
Miło, że wpadłeś.
Wysłuchasz mnie? Tylko posłuchaj.
Ten facet zmienił nazwisko. Dlaczego?
Żeby ukryć przeszłość. Dlaczego? Bo ma coś do ukrycia!
Coś, co nie jest twoją sprawą! Kiedy miał 16 lat, próbował wysadzić w powietrze jakieś biuro. Przeczytaj.
Agencję rządową, która oszukiwała jego ojca.
Trafił do poprawczaka.
Jako dzieciak zrobił bombę.
Czemu mu tak zależy, żeby ukryć tę historię?
Jeśli to był pojedynczy wypadek. Jeśli nie ma zamiaru tego więcej robić.
Nawet nie wybuchła. Był młody.
Brady omal się nie zabił, bawiąc się fajerwerkami.
Kto się bawi fajerwerkami w marcu?
Z czego, według ciebie, to się bierze? Skąd takie pomysły?
O co ci chodzi? Bardzo mu zależy na tym, żeby ukryć swoją przeszłość.
Był w St. Louis, kiedy podłożono bombę w biurowcu władz federalnych.
W jego domu jest rysunek,
którego nie chce mi pokazać.
-Czy ty słyszysz samego siebie? -Czy ty słyszysz mnie?
Twój sąsiad jest terrorystą.
Który wysadza w powietrze budynki.
Tam coś się dzieje! Coś planują!
Coś planują? A w wolnym czasie on spłaca kredyt na dom, zawozi syna na obóz...
-i córki na lekcje baletu. -To nie jest normalny dom.
To jest normalny dom.
Pamiętasz, jak u nich byliśmy na kolacji?
Kiedy rozmawialiśmy o polityce?
O Waszyngtonie? O Leah?
Pamiętasz? Ten facet mnie sprawdza.
Brooke, on sprawdza, czy ma do czynienia z wrogiem czy nie.
Michael, to ty zacząłeś mówić o Leah.
To o to chodzi?
Nie, nie chodzi o Leah.
Te twoje zajęcia, w które tak się angażujesz...
i które prowadzisz ku pamięci Leah.
Te spiski i konspiracje. Teczki i szczególne oznakowania.
To świat Leah.
Nie mogę.
Słuchaj, wiem,
że on zmienił nazwisko. Przestań, zrób to dla mnie.
-Bomby w St. Louis. -Dla mnie.
Teraz pracuje nad budynkiem, którego nie chce mi pokazać.
Nie zostanę tu dziś na noc.
Nie mogę.
Nie lubię tego zdjęcia.
Znasz mnie, Michael? Uważasz, że mnie znasz?
Znasz mnie lepiej niż ja sam, prawda?
Kansas City Star. Widziałem.
Chcesz mi powiedzieć coś, czego nie wiem?
Wiem, co przeczytałem. Poznałeś 16-letniego chłopca.
Nie mnie. Znasz 16-letniego chłopca.
Niech cię szlag! Byłeś gościem w moim domu!
Ty jesteś gościem w moim, Fenimore.
Bill, Will. William? Jak mam cię nazywać?
Kim ty jesteś, żeby mnie osądzać?
Kto ci dał prawo?
Pracowałeś kiedyś na farmie, Michael?
Próbowałeś z tego żyć, utrzymać rodzinę?
Rząd ukradł mojemu ojcu wodę. Strumień, który płynął przez naszą ziemię.
Powiedzieli, że go przejmują na własne potrzeby.
Bez wody nie dało się uprawiać ziemi, hodować bydła.
Mieliśmy kredyty do spłacenia.
Któregoś dnia mój ojciec obudził się...
ze świadomością, że jest więcej wart martwy niż żywy.
Za jego skórę i kości ubezpieczenie płaciło więcej niż mógł zarobić jako farmer.
Znalazłem jego traktor pod urwiskiem, za domem.
Postarał się, żeby wyglądało na wypadek.
Ja znalazłem ciało. I list.
Napisał go do mnie.
Mama zapłaciła, co się dało z ubezpieczenia, ale nie wystarczyło.
Sąsiedzi kupili naszą ziemię na aukcji.
Wszystko przez to, że jakiś biurokrata przypiął chorągiewkę na mapie.
Spodobał mu się nasz strumyczek w Kansas. Pozbawił nas wody.
-Nie znaczy, że mogłeś podłożyć bombę. -Miałem 16 lat!
16! Nie zdarzyło ci się zrobić nic złego, kiedy miałeś 16 lat?
Nie rozbiłeś nigdy samochodu?
Niczego nie ukradłeś? Nie poszedłeś do łóżka z niewłaściwą dziewczyną?
Opowiesz synowi wszystko, co robiłeś, kiedy miałeś 16 lat?
Jak kłamałeś, jak paliłeś trawę?
Zostałem za to osądzony. Odbyłem karę.
To było najlepsze, co mogło mi się zdarzyć.
Kim był Oliver?
To był mój najlepszy przyjaciel z młodości.
Zginął, kiedy obydwaj mieliśmy 25 lat.
Zrobiłem to na jego cześć,
by jego nazwisko przetrwało.
I żeby się ukryć.
Bo nie chciałem, by mój syn wiedział, co zrobiłem.
Nie chciałem, by moje dzieci były narażone...
na komentarze ludzi, czytających stare gazety.
Nie jestem z tego dumny.
To nie jest duma.
Żałuję, że to się stało.
Żałuję, że moja rodzina nie nosi nazwiska mojego ojca.
Masz prawo wiedzieć, kto jest twoim sąsiadem.
Kto rozmawia z twoim dzieckiem, kto uważa się za twojego przyjaciela.
Ale ja mam prawo...
Jeśli masz problem, jeśli coś ci się nie podoba,
powinieneś przyjść i powiedzieć mi to prosto w oczy.
Tu Michael. Proszę zostawić wiadomość.
Michael, to ja. Słuchaj, być może masz rację.
Widziałam Olivera na parkingu w centrum handlowym.
Zamienił się z kimś samochodami.
Pojechałam za nim do jakiegoś magazynu firmy kurierskiej...
i widziałam, jak rozładowywali takie długie, metalowe pojemniki.
Chcę z tobą porozmawiać. Jadę do ciebie.
Cheryl. Brooke. Wiedziałam, że to ty.
Co tu robisz?
Byłam na zakupach. Co ty tu robisz?
Byłam na zakupach.
Wspaniale.
Mężczyzna prowadzący samochód, został wielokrotnie postrzelony.
Samochód, zanim rozbił się na drzewie, potrącił inne pojazdy.
Ofiara zginęła na miejscu.
Wypadek samochodowy w pobliżu Reston...
utrudnia ruch na drodze nr 7 w kierunku zachodnim.
Nie znamy jeszcze szczegółów. Wiemy tylko,
że wypadek zdarzył się w pobliżu hurtowni Pine Glen.
W śmiertelnym zderzeniu, jak podaje policja, nie uczestniczyły inne pojazdy.
Gdy tylko otrzymamy więcej informacji, przekażemy je państwu.
Prowadząca samochód dwudziestoparoletnia kobieta...
zginęła na miejscu. Według policji, straciła kontrolę nad jasnoniebieskim mustangiem,
który uderzył w barierkę przy drodze.
Prawdopodobnie zginęła w wyniku siły zderzenia.
Tam nie wolno!
-Gdzie ona jest? -Nie wolno nam nikogo tam wpuszczać.
-Zabrano ją. -Dokąd?
Dokąd? -Nie żyje. -Dokąd?
Jak leci, generale? Tato, musimy pojechać pod namiot. Jest super!
Pływamy i wspinamy się. Którejś nocy była burza z błyskawicami.
Musieliśmy spać w motelu! Naprawdę?
Nauczyłem się budować szałasy, rozpalać ognisko, wiązać węzły.
Umiemy też rozpoznawać ślady zwierząt. Znakomicie.
Tato, muszę kończyć. Drużynowy nas woła. Idziemy zwiedzać groty.
Grant, do zobaczenia za parę dni.
Muszę lecieć!
Lepiej mu powiedzieć, kiedy wróci.
Dziękuję, że po mnie przyszliście.
Jeśli czegoś potrzebujesz...
-Nie. -Jesteśmy tutaj. Nie, dziękuję.
Poradzę sobie, to tylko...
Nie pozwól... Czasami lepiej nie być samemu.
To była dobra dziewczyna.
Dobra dziewczyna. Nie byłem sobą w tych ostatnich tygodniach...
Przepraszam za wszystko.
Bardzo was lubiła, waszą rodzinę.
Możesz na nas liczyć.
Michael, tu Whit. Dlaczego nie oddzwoniłeś?
Moja dziewczyna, Brooke, zginęła w piątek w wypadku.
O Boże, Michael, nie!
Mogę zadzwonić później?
Oczywiście. Kiedy chcesz. Jestem w biurze.
Dziękuję.
Agent Carver. Whit?
Dlaczego miałem do ciebie oddzwonić?
Zostawiłem ci wiadomość w piątek. Teraz rozumiem.
-Nie ma problemu. -Jaką wiadomość?
Na temat mojego wykładu na twoich zajęciach. Zaprosiłeś mnie.
Gdybyśmy ustalili zasady gry, mógłbym przyjść.
Dzwoniłeś do mnie w piątek? Zostawiłeś wiadomość?
Tak, na domowy numer.
O której dzwoniłeś?
Około 16:00, może 17:00, w piątek.
Nie było żadnych wiadomości.
Dowiedziałeś się właśnie o Brooke...
Nie, nie było żadnych wiadomości. Zadzwonię do ciebie.
Posłuchaj. Wiem, że nic nie możesz zrobić.
Nie możesz mi dać informacji. Ale ja mogę.
Opowiadałem ci o tym facecie, który ukrywa przeszłość.
Chodziło o mojego sąsiada.
Nazywa się Oliver Lang. Wcześniej...
nazywał się William Fenimore! Sprawdź go. Zobacz, co na niego macie.
-Oliver Lang. Piszesz? -Wolniej.
Był notowany. Sprawdź go! Poczekaj! Co zrobił?
Jeśli się nie mylę, w piątek nie tylko ty do mnie dzwoniłeś.
Możesz to sprawdzić, prawda? Proszę.
-Zadzwonię, jak wrócę. -Dokąd jedziesz? Znaleźć dowody!
Sprawdź go. Sprawdź go!
KONSULTACJE ODWOŁANE
Trudno mnie było znaleźć?
Przeprowadzał się pan kilka razy.
Pana żona, pana była żona...
Ludzie wiedzą, czyim jestem ojcem.
Tyle razy już przez to przeszedłem.
Rząd, policja,
pisarze.
Ludzie woleliby, żeby to miało podłoże polityczne.
Jakaś konspiracja, organizacja.
Ja i Abby również.
Dean nie był silną osobowością. Łatwo ulegał wpływom.
Wierzył w to, co mówili jego przyjaciele.
Niewykluczone, że poznał jakichś ludzi,
którzy go do tego namówili.
Ani FBI, ani policja niczego nie wykryli.
Zdecydowali, że działał sam.
Sześćdziesiąt trzy ofiary.
Z powodu podatków.
Na własną rękę. Pan w to nie wierzy, prawda?
Nigdy w to nie uwierzę.
Słyszał pan kiedyś nazwisko Oliver Lang? Albo William Fenimore?
Słyszałem aż za dużo nazwisk.
Pana syn, Dean, był elektrykiem.
Być może pracował dla...
albo realizował projekt...
To wszystko zostało sprawdzone!
Sąsiedzi, klienci,
przyjaciele z dzieciństwa. Wiele miesięcy temu!
Doktorze Scobee, przepraszam, że panu to przypominam.
Nigdy o tym nie zapominam. Musiałem tu przyjechać. Proszę mnie zrozumieć.
Sądzę, że znam człowieka, który znał pana syna.
Ma 41 lat, jest inżynierem budownictwa.
Ma żonę, trójkę dzieci. Ma...
Dlaczego pan sądzi, że ma on coś wspólnego z tym, co się tu zdarzyło?
Z tego samego powodu, dla jakiego pan jest pewny, że Dean nie działał sam.
Ja to wiem, bo tego dnia zginęło 10 dzieci!
Wiedział, że w gmachu Roosevelta jest przedszkole.
Mój syn nigdy by nie zrobił krzywdy dzieciom. Nie sam.
Pana syn nie miał dzieci.
Ale wiele robił dla dzieci.
Pomagał chłopcom z domu dziecka.
Zajmował się drużynami Poszukiwaczy. Kiedy miał czas, trenował z dzieciakami piłkę nożną.
Chwileczkę. Drużyny Poszukiwaczy?
To jak skauci, tyle że dla młodszych dzieci.
Opiekował się nimi.
Zabierał pod namioty.
Chodził na zbiórki, uczył...
To on. To musiał być jakiś wypad weekendowy.
Umiał się z nimi wspaniale bawić.
Panie Faraday? Profesorze!
Na lotnisko!
Grant Faraday! Będę tam za parę godzin. Proszę go nigdzie nie wypuszczać!
Proszę mu powiedzieć, że już jadę!
Przyjechałem po syna. Dzwoniłem wcześniej.
Mój syn! W której jest drużynie?
Nie wiem, w której drużynie!
Jest z Reston. Grant Faraday.
Gdzie jest mój syn? Faraday?
Został zabrany do domu dziś po południu. Zadzwonił jego ojciec.
Chwilę. Ja jestem jego ojcem. Dzwoniłem!
Dzwonił pan dwa razy.
Powiedział pan, że w domu zdarzył się jakiś wypadek.
Rozmawiał pan z drużynowym.
Ja jestem ojcem! To nie byłem ja!
Proszę. Został odwieziony do domu. Przez kogo?
Przez drużynowego.
On i jeszcze jeden chłopiec.
Kto? Lang. Brady Lang.
Drużynowy odwiózł ich obu.
Znów to robisz. Jeśli chcesz się czegoś dowiedzieć, wystarczy mnie zapytać.
-Gdzie jest mój syn? -Z Bradym. Są bezpieczni.
-Napijesz się czegoś? -Uratowałem mu życie!
-Co? -Twojemu synowi! Uratowałem mu życie!
Dlatego jeszcze jesteś tu z nami. A Brooke?
Mogła nam przeszkodzić. To nie była sprawa osobista.
Co zrobiłeś z moim synem?
Jeśli chcesz być dalej jego ojcem, idź do domu,
śpij w swoim łóżku, prowadź swoje zajęcia i zajmuj się swoimi sprawami.
Ilu ludzi chcesz zabić?
Jeśli zobaczę tu jakieś nieznane samochody,
jeśli przyjdzie ci ochota, by porozmawiać, na przykład, z agentem FBI,
wtedy pewnie zabijemy tylko jedną osobę.
On ma 9 lat.
Kiedy będzie miał 10?
To dobre dziecko. Z charakterem. Przypomina mi mojego towarzysza z młodości.
Może o nim słyszałeś? Oliver Lang?
Któregoś dnia znaleźli jego ciało w lesie.
Nie chciałbym, żeby to samo stało się z Grantem.
-Ty pieprzony świrze! -To ty jesteś pieprzonym świrem!
Obiecuję ci, Michael,
że jeśli dalej będziesz dobrym sąsiadem,
dostaniesz go z powrotem.
Ale jeśli się nie uspokoisz, nie gwarantuję jego bezpieczeństwa.
-Za parę dni to się skończy. -Kiedy?
-Nic ci nie grozi. -Kiedy? Powiedz mi!
Proszę...
To dzięki tobie mój syn żyje.
Chciałbym móc ci się odwdzięczyć.
A teraz bawimy się.
Jeśli masz ochotę zostać, bardzo proszę.
Chodźcie, dzieci.
Macie kanapki?
Jedziemy na wycieczkę za miasto. Pa, kochanie.
Zapnijcie pasy.
Trudno cię znaleźć.
Whit, co ty tu...?
Powiedzieli mi, że chodzisz na spacery w przerwie między zajęciami.
Tak. Nie mogę teraz z tobą rozmawiać.
Nie? A kiedy możesz?
Okropnie wyglądasz. Co się z tobą dzieje?
-Mam informacje o Oliverze Langu. -Muszę wracać na zajęcia.
Może mnie byś czegoś nauczył?
Oliver Lang, poprzednio William Fenimore.
Dobrze mu się przyjrzeliśmy po wybuchu w St. Louis.
Każdy, kto kiedyś miał w ręku bombę, został prześwietlony.
Zmiana nazwiska była legalna. Sprawdziliśmy go przez Krajowe Centrum Kontroli Przestępczości.
Od tego czasu nie był notowany. On i jego znajomi są czyści.
To tego się dowiedziałeś?
Zastanowiła cię ta afera z Wichity, kiedy miał 16 lat?
Masz na niego coś nowego czy nie?
Czy po prostu nie lubisz swojego sąsiada?
Bo jeśli to jest wszystko, co masz,
to znaczy, że powinieneś przestać prowadzić zajęcia z terroryzmu.
Jeśli coś masz, mogę się tym zająć.
Nie chcę tylko, żeby powtórzyło się Copper Creek.
Nic nie mam, Whit. Przepraszam.
Sprawdziłem telefony do ciebie. Mogło mnie to kosztować pracę.
W piątek miałeś dwa telefony, jeden ode mnie i jeden z budki w pobliżu hurtowni Pine Glen.
Pine Glen?
I telefon od twojego sąsiada. Nic poza tym.
Porozmawiaj ze mną, Michael. Co się dzieje?
Powiedz mi.
Zrezygnuj z prowadzenia tych zajęć.
Chciałbym wynająć samochód na jutro. O której mogę go odebrać?
Proszę z Oliverem Langiem. Nie ma go w biurze.
Muszę się z nim skontaktować. To pilne.
Nie będzie go dziś rano.
Zadzwonię później. Dziękuję. -Chce pan rozmawiać z kimś innym? -Nie.
Co tam słychać, sąsiedzie? Co porabiasz w tej części miasta?
Musiałeś się dowiedzieć, tak?
Nie mogłeś zostawić sąsiada w spokoju.
Przecież mnie sprawdziłeś. Prawda?
Naprawdę wydaje ci się, że zostawilibyśmy coś przypadkowi?
Słyszę cię. Wszystko zgodnie z programem.
-Będzie ci brakowało twojego syna? -Proszę!
Nie dajesz mi wyboru!
Nie chciałem tego. Powiedziałem, że go dostaniesz z powrotem.
Jak mam ci teraz wierzyć?
Dokąd go zabieracie? Gdzie jest bomba?
Jestem prorokiem, Michael!
Miliony ludzi są gotowe do walki.
Gotowe, by nieść dobrą nowinę. Miliony!
-Nie zabijacie przecież rządu! -Muszą zapłacić za swoje grzechy.
-Zabijacie dzieci! -Żadnych kłamstw! Dzieci? -Giną dzieci! -To jest wojna.
Na wojnie dzieci giną.
Jesteś z nami!
Kiedy zapytają cię, jaki masz program,
powiesz, że wysadzasz w powietrze rodziny, osierocasz dzieci.
Twój ojciec naprawdę popełnił samobójstwo, ty sukinsynu?
Czy tak zacząłeś?
-Odwołaj to! -To dla ciebie, Michael.
-To dla nas wszystkich. -Nie dla mnie! Odwołaj!
Jesteś szczęśliwy w tym pozbawionym Boga domu na peryferiach?
Odwołaj ten pieprzony zamach!
Posłali twoją żonę na śmierć!
Nie będziesz ich chyba żałował.
Za późno!
Do diabła!
Do dzieła.
-Agent Carver. -Whit, posłuchaj. W stronę budynku FBI zmierza samochód z bombą!
Każ ewakuować ludzi! -Co się dzieje? -Biała furgonetka!
Samochód firmy kurierskiej Liberty! Mają Granta!
Chodzi im o was.
Tym razem chcą dopaść FBI! Przerywa mi coś!
Cholera!
Ochrona. Na główną bramę.
Cholera!
Z drogi!
To ta furgonetka! Zatrzymajcie ją!
Zatrzymajcie tę furgonetkę! Proszę wysiąść z samochodu!
-W tej furgonetce jest bomba! -Proszę wysiąść!
Wiozą bombę, do cholery!
Whit, w tamtym samochodzie jest bomba!
Mają przepustkę! To ten samochód. W środku jest Grant!
To południowa dostawa.
W tym samochodzie jest Grant i jest też bomba!
Nie strzelać!
W tym samochodzie!
Wyprowadź wszystkich z budynku!
W tej furgonetce jest bomba!
Sprawdźcie. Trzeba wyprowadzić ludzi!
Trzeba wszystkich ewakuować. Tam jest bomba.
Nie ma!
To nie ten człowiek.
Puśćcie go! Powiedziałem, puśćcie go!
Puśćcie go!
Tu nic nie ma! Grant!
Dobrze, Michael, sprawdź.
-O co chodzi? -Kto to jest?
Michael, tu nic nie ma.
Ten człowiek ma prawo tu przebywać.
Wszyscy mają prawo tu być, poza tobą!
No już.
Wszystko dobrze.
Wracaj, Michael!
Gotowi.
Wszyscy, poza tobą.
Trudno mi znaleźć słowa.
Przybyłam na miejsce przed chwilą i widzę ludzi leżących na chodniku.
Co najmniej pół tuzina osób.
Mają zakrwawione twarze.
Tłumy ludzi na ulicy.
Trudno w to uwierzyć! Wygląda to jak krajobraz wojenny!
Patrzę w tej chwili na budynek.
Część zniknęła po prostu z powierzchni ziemi!
Władze podały do wiadomości, że podłożono bombę.
Nie wiadomo jeszcze, na którym piętrze i jak dużą.
Sądząc po rozmiarach zniszczeń, musiała być ogromna.
Do chwili obecnej nie są znane żadne szczegóły.
Władze określają sytuację jako bardzo poważną.
Wstępne dochodzenie wskazuje, że zamachowcem był ten człowiek,
Michael Faraday z Reston w stanie Wirginia.
Wykładowca historii na uniwersytecie George'a Washingtona...
Nie potwierdzono oficjalnie wersji, że zamach miał coś wspólnego...
ze śmiercią żony pana Faradaya, agentki FBI.
Zarówno studenci jak i koledzy Faradaya twierdzą, że jego zachowanie...
w ostatnich tygodniach było coraz bardziej dziwaczne.
Był bardzo zapalony, wiedział wszystko o terrorystach,
jak pracują, czego chcą.
Znał się na tym. To były moje ulubione zajęcia.
Zabrał nas raz na wycieczkę do Copper Creek.
Załamał się i zaczął płakać.
Właściwie wszyscy o tym wiedzieliśmy, ale on nie chciał o tym mówić.
Faraday przypisywał FBI winę za śmierć swojej żony.
Mówi się, że szczególnym celem jego ataku był agent Whit Carver,
jedna ze 184 ofiar zamachu.
Carver był partnerem żony Faradaya w akcji w Copper Creek.
Prawdopodobnie Faraday obwiniał go.
Pamiętam tylko, co raz mi powiedział po zajęciach.
Nigdy tego nie zapomnę. Powiedział.
"Moja droga, któregoś dnia ci ludzie za to zapłacą.
"Któregoś dnia poniosą karę."
Wszyscy jednak określają Faradaya jako przyjaznego samotnika,
dobrego wykładowcę, zafascynowanego amerykańskim podziemiem.
I jako kochającego ojca swego 10-letniego syna,
który znajduje się obecnie pod opieką krewnych.
Po setkach tysięcy godzin dochodzenia...
władze potwierdzają w końcu,
że tak jak w przypadku zamachu w St. Louis prawie dwa lata temu,
atak na siedzibę FBI wiosną tego roku, najgorszy terrorystyczny zamach...
w historii USA, był dziełem jednego człowieka.
Coś już wiadomo? Nie. Powiedzą nam.
Jakieś ładne miejsce? Mam nadzieję.
Bezpieczne.
Jak zawsze.
NA SPRZEDAŻ