Het is tijd.
Je moet er mooi uitzien voor je begrafenis,
alsof je nog gewoon leeft,
maar slechts slaapt.
Zo zullen ze jou herinneren.
Wat is er aan de hand?
Niets.
Je vond het toch altijd leuk.
Liefje sorry.
Kut. Kut!
Anna, wat is er?
Het is...ik heb het gevoel...
Ik heb het gevoel dat je er niet helemaal bij bent.
Gaat het over ons? Is het dat wat er is?
Het gaat niet over ons.
Wat is er denk je dat, eh?
Ik weet het niet.
Luister.
Ik wil gewoon dat we weer gelukkig zijn.
Ben je gelukkig?
Ik ben gelukkig.
Anna, ik hou zoveel van je.
Hé, Jack.
Heb je me niet gehoord, rukker?
Ben je doof, rukker? Kun je godverdomme niks zeggen?
Zeg iets! - Hé.
Wat gebeurt daar?
Niets, Mevrouw Taylor. - Niets?
Het ziet er niet uit als niets.
Jongens weer naar de les.
Nu! Terug naar de les.
Jack, gaat het?
Ik geloof dat ie dood is. - Welke?
Die gast? Nee.
Arme jongen. Hij is alleen bang.
Zie je?
Jordan, pikken jullie George Shore op?
George is...
Hallo?
Is daar iemand?
Jack? - Maakte ik u aan het schrikken, Meneer Taylor?
Nee, uhm...
Het zit op slot.
Moest jij niet thuis zijn?
Mijn moeder pikt me op.
Okay, nou, ik moet me haasten.
Waar gaat u naar toe? - Naar een begrafenis.
Mijn ouwe pianoleraar. - Mag ik mee?
Nee, Jack.
Een begrafenis is een eh... behoorlijke privé aangelegenheid.
Ik ben nog nooit eerder op een begrafenis geweest.
Het zou niet gepast zijn.
Overigens, zou je moeder zich geen zorgen maken?
Echt niet. - Ik weet wel zeker van wel.
Prettige dag verder, oké?
Ik zie je morgen in de les.
Oké. De mazzel. - Ajuus.
We hebben James Hutton toevertrouwd aan God's genade...
in de zekerheid en hoop tot wederopstanding...
Witte rozen... zijn lievelings bloemen.
Hoe weet jij dat?
Op een of andere manier past het.
Mevrouw Hutton, ik vind het zo erg.
Dank je, Anna.
Je ziet er moe uit, lieverd.
Nee nee, ik voel me oké.
Alles is in orde.
Sorry. - Ik schrik me dood.
Sorry.
Oh! Je haar.
Vind je het niet mooi? - Nee, dat zeg ik niet.
Het is alleen eh...
Het is erg rood.
Niet helemaal jouw ding, toch?
Kunnen we bestellen? - Ja.
We willen graag de eend.
Paul. - Je neemt hier altijd de eend.
Ik néém niet altijd de eend.
Ik wou graag de eend. - Goed, mevrouw.
De eend is erg lekker.
Luister, zullen we...
Kom hier.
Zullen we vanavond eens proberen geen ruzie te maken?
Oké. - Oké.
Wat zullen we drinken?
Oh ja, prima.
Hij is lekker.
En hij heeft een chique etiket.
Wat is er zo speciaal aan deze gelegenheid?
Er is iets wat ik echt met je moet bespreken.
Over ons. Ze hebben me een een goede baan op het hoofdkantoor aangeboden...
in Chicago. Het houdt wel meer werk in,
uiteraard een hoop verantwoordelijkheid en een hoop verandering,
maar het is een geweldige kans en ik zou gek zijn als ik het zou laten lopen.
Dus ik dacht zo...
Het is voor ons ook de hoogste tijd...
Ga je bij me weg? - Wat?
Dat had je me vanochtend ook kunnen zeggen. Je hoeft me niet te paaien...
met dit dure etentje. - Anna, wacht.
Nee. - Ik weet genoeg.
Het is goed. - Doe niet zo belachelijk.
Anna, je ziet het totaal verkeerd. - Ik doe niet belachelijk
Jezus Christus, kunnen we niet één keer uit eten zonder geouwehoer?
Nee. Nee. - Alsjeblieft één maaltijd!
Klaarblijkelijk kunnen we dat niet. Klaarblijkelijk ben ik daar niet toe in staat.
Misschien jij niet. Ik vraag het me af.
Val dood. - Alsjeblieft, iedereen zit te kijken.
Hou er nou mee op. - Val dood!
Je bent...je bent gestoord. Jij bent net als die achterlijke moeder van je.
Ik lijk in niets op mijn moeder.
Weet je... Ik ga je niet achterna rennen, Anna.
Best!
Shit.
Kut.
Anna, Anna!
Anna, kom op. Wil je de deur opendoen.
Ik wil het niet horen.
Ik wil dat je meegaat. Ik wil dat je meegaat...
Doe dat nou niet. Anna! Hee hee hee.
Anna, ik wil dat je mee gaat... Ik wil dat je mee gaat naar Chicago.
Anna, Anna...Godverdomme!
Alsjeblieft blijf nou.
Shit.
Oh, Anna.
Ongeloofelijke kutviool.
# Hebben we #
# Hebben we plezier? #
# Plezier #
# Hebben we plezier? #
# Hebben we pezier? #
Shit!
Waar ben ik?
Je bent in een uitvaartcentrum. Je bent dood.
Je hebt een auto-ongeluk gehad.
Shit.
Je bent tegen een vrachtwagen met ijzeren pijpen opgereden.
Ik ben niet dood.
Je bent 8 uur geleden doodverklaard.
Je bloed stroomt niet langer door je lichaam.
Je hersencellen sterven langzaam af.
Je lichaam begint al te vervallen.
Ik ben niet dood.
Dit is je overlijdensakte.
Doodsoorzaak, meervoudige interne verwondingen.
8:23 p.m.
Je was dood bij aankomst. De dienstdoende arts heeft hier getekend...
om 9:45 afgelopen nacht.
Het spijt me.
Wat gebeurt er? Waarom kan ik me niet bewegen?
Blijf van me af. Waarom zit je aan me?
Ik ben je aan het afleggen.
Je moet er mooi uitzien voor je begrafenis.
Maar ik ben niet dood.
Jullie zeggen allemaal hetzelfde.
Misschien moet je even rusten.
Oh God.
Ik kan niet dood zijn. Ik kan niet dood zijn.
Dit moet een nachtmerrie zijn.
Oh, God, word wakker.
Word wakker.
Word wakker. Word wakker!
Anna.
Liefje, je hebt het verkeerd. Ik wil dat je meegaat naar Chicago.
Ik wil dat je meegaat.
Oké, we moeten praten.
Ik kom bij je langs voordat ik naar mijn werk ga,
en dan komt het allemaal goed.
Ik beloof je. Bel me als je hoort.
Ik hou zo veel van je.
Oké, ik zie je snel.
De schelp groeit... - Hallo, ik...
ben op zoek naar Anna Taylor.
Sorry, maar je kunt hier niet zo maar binnen lopen.
Ik ben Anna's verloofde Paul Coleman.
Dit is toch haar kamer, toch?
Ze is vandaag niet komen opdagen.
Heeft ze zich ziek gemeld?
Ze heeft helemaal niet gebeld.
Oké, nou, bedankt. Sorry. Bedankt.
Ze is lerares.
Ik weet het. Het is altijd vervelend als ze zo jong zijn.
Dat is zo, je kende haar. Ze was op je begrafenis.
Ze is nu in goeie handen.
Oh, Hallo, Diane.
Is Anna thuis? - Kom maar even binnen.
Wat is er aan de hand?
Wat is er gebeurd? Waar is Anna?
Anna heeft vannacht een auto-ongeluk gehad.
M'n dochter is dood.
Dat is wat er gebeurd is.
Auto-ongeluk?
Wanneer? Wat... waar heeft u het over?
Ik weet het niet.
Ze zeiden dat het net voor 8:30 gebeurde...
we waren bij...
Nee we waren in een restaurant.
Ik had haar niet moeten laten rijden in dat slechte weer.
Ze kan niet dood zijn.
Ergens moet er een vergissing gemaakt zijn.
Het is geen vergissing.
En bloemen...hoe gepast.
Wat?
Waarom zou je me niet bellen?
Je hebt haar van me afgepakt.
Ik wil niet dat je bij haar in de buurt komt.
Alsjeblieft doe me geen pijn.
Hoe zou ik je nou pijn kunnen doen? Je bent allang dood.
Ik kan niet dood zijn.
Waarom ben je dan hier?
Laat me maar gaan.
Alsjeblieft alsjeblieft. Ik zal het aan niemand vertellen ik beloof het je.
Je zit nog in de ontkenningsfase.
Je moet me vertrouwen.
Ik ben hier allen maar om je te helpen.
Wat gebeurt er?
waarom voel ik niets?
Waarom hou je me hier vast?
Wat doe je? - Sssst ssssst sssst.
Niet bang zijn. Dit zal je spieren ontpannen.
En de lijkstijfheid stoppen.
Zodat ik met je lijf kan werken.
Je moeder is vroeg.
Het spijt me vreselijk, mevrouw Taylor.
Het is altijd tragisch als je je kind verliest.
Als u even mee wilt komen naar mijn kantoor, dan kunnen we het een en ander voorbereiden.
Ik wil haar zien. - Maar ik heb haar nog niet afgelegd.
Dat interesseert me niet. Ik wil haar zien.
Uiteraard. Deze kant op.
Oh, neem me niet kwalijk.
Zoals ik al zei.
Ik ben net begonnen haar af te leggen.
Het spijt me.
Wat is het nut...
om het lichaam intact te houden als de ziel al vertrokken is?
Nee, de ziel is nog aanwezig.
Wij zijn het die lijden.
Wij degene die achterblijven.
Wie moet er nu voor me zorgen?
Heb je daar over nagedacht?
Ik zal de datum nog even bevestigen met pastoor Graham vanmiddag:
Vrijdag, zoals u gevraagd had.
Doet u maar wat het beste lijkt.
Het zijn maar details.
Oh, er is nog iets.
Ja? - Haar haar.
Ze was brunette.
Ik zou graag weer dat ze die kleur had.
Natuurlijk.
Mamma, je zou me gisteren van school ophalen.
Ik heb staan wachten.
Ik kijk op de klok, om te kijken hoeveel seconden je hebt...
om de twee verborgen verrassingen te vinden. Je hebt 30 seconden.
Je begrijpt het probleem? en het gaat zoals het altijd gaat...
bij "Beat the Clock" je mag je handen niet gebruiken.
Je moet deze met je tanden doen.
Ik moet in een shock zijn.
Ik ben gewoon in een shock. Het is goed.
Pastoor Graham, bedankt voor het terugbellen.
Ja, ik wil de begrafenisdienst voor vrijdag bevestigen.
De overledene is Anna Taylor. T-A-Y-L-O-R.
Ja, ze is beneden.
Hallo? Hallo!
Laat me eruit!
Kan ik u helpen?
Eliot Deacon? - Ja.
Paul Coleman.
Natuurlijk, de advocaat.
Het is een klein dorp.
In mijn beroep krijg je uiteindelijk met iedereen te maken.
Ik ben Anna Taylor's verloofde.
Dat is vreemd, ze droeg helemaal geen verlovingsring.
Nou ja niet echt haar verloofde.
Meneer. Coleman, Het spijt me voor uw verlies.
Ik wil haar graag zien. - Ik ben bang
U kunt haar niet eerder dan donderdagavond bekijken.
Ik moet haar alstublieft nu zien, als het mogelijk is.
Sorry dat kan nu niet. U bent geen familie.
Alsjeblieft 5 minuten. - Ik begrijp het, Meneer. Cole...
Je begrijpt niets! Je begrijpt niets.
Paul?
Paul, Paul! - Het is mijn fout.
Ik ben hier beneden.
Alstublieft, Alstublieft llaat me haar even zien.
Er is echt niets wat ik kan doen. het spijt me.
Laat me eruit!
Paul!
Wie was dat?
Niemand.
Niemand?
Het was Paul. - Ik weet het.
Ik hoorde je met hem praten.
waarom heb je hem mij niet laten zien?
Hield je van hem?
Dat gaat je geen reet aan.
Je zou me niet verteld hebben dat hij hier was ofwel soms?
Nee.
Waarom? - Omdat het je alleen maar pijn zou doen.
Je moet de levenden los laten net zoals zij jouw moeten loslaten.
Ik geloof je niet.
waarom doe je me dit aan?
Jullie zijn allemaal hetzelfde. Ik krijg altijd de schuld van jullie dood.
Alsof het mijn fout is. - Nee...
Je hebt me verdoofd zodat mijn moeder...
Anderen, ze zien je gewoon als een lijk op een stenen plaat...
Alleen ik kan zien wie je werkelijk bent.
Je bent een mafkees.
Je bent geschift.
Je bent compleet geschift.
Ik heb hier geen tijd voor. Ik ben een druk bezet man.
Oh, dat was ik bijna vergeten. Hoe lang ben je?
Hoezo?
Ik moet weten hoe lang je bent voor de kist...
laten we dan 1 meter 60 zeggen.
wacht. Nee.
Meneer. Coleman. Ik hoorde van uw vriendin...
sorry.
Is Tom binnen?
De kapitein is net even weg. Het zal niet lang duren.
U kunt even in zijn kantoor wachten als u wilt.
Uh, nee, bedankt. Ik pak wel even wat te drinken.
Kutzooi.
Alles goed?
Ja. Nee, het is oké.
Alles kits.
Ik heb het net gehoord.
Klote, man. zeg, als ik ook maar iets voor je kan doen...
Ik wil Anna zien. - Hoe bedoel je?
De begrafenisondernemer zei dat ik haar niet mocht zien omdat ik geen familie ben.
Praat jij even met hem, Tom. jij weet hoe je dat soort dingen moet aanpakken...
of laat hem je penning zien or iets anders.
Dat kan ik niet maken, Paul.
Ik heb het verkloot, man.
Voel je je echt wel goed?
Huh? Ja.
Ik verneuk altijd alles.
Oh God.
Ik wil niet doodgaan.
Wie was ze?
Mevrouw Whitehall.
Je hoeft niet bang voor haar te zijn.
De doden kunnen de doden niets aandoen.
Maar ik ben niet dood!
Blijf waar je bent.
Geef me de schaar.
Ik wil je alleen maar helpen.
Ik maak je af. Ik zweer je ik maak je af.
Ga je gang.
Doe dan.
Waar wacht je op?
Kijk...
Ik adem.
Misschien was ik in een soort van coma...
en hebben de dokters een vergissing gemaakt... - Je bent overleden, Anna.
Iedereen gaat dood.
Hoe kan ik nou dood zijn als ik met je praat?
Jij praat...
niet omdat je leeft,
maar omdat ik een gave heb.
Ik kan met mensen praten die tussen leven en dood zweven.
Waarom?
Om hen te helpen de overgang te maken.
Dus ik ben een geest? Ben ik daarom hier?
Je bent hier opdat ik je kan begraven. Kom.
Nee, alsjeblieft, ik wil niet...
Je bent een lijk, Anna. Jouw mening telt niet meer.
Maar ik adem. Ik moet wel in leven zijn.
Oh, jullie mensen!
Omdat je ademt, pist, en schijt denk je dat je leeft?
Je klampt je aan het leven vast omdat je leven zich aan jou vastklampt.
Was je leven het waard om aan vast te klampen. Anna? Was het dat echt?
Misschien was je allang geleden al overleden.
Het verbaast me dat je nog steeds met me in discussie gaat.
Je tijd raakt langzaam op.
Je begrafenis is in 2 dagen.
Je gaat al snel de kist in en wordt onder de grond gestopt.
Dan kan niemand je meer horen.
Niemand kan daar met je praten.
Ben je bang?
Je bent er nog niet klaar voor.
...Worstelend, je hebt niet veel tijd meer.
Er is niets. Hij heeft gelijk.
Wat heb je met je leven gedaan?
Misschien ben je werkelijk allang geleden overleden.
Ik ben teleurgesteld in jou. - Wie ben jij?
Ik ben jou.
Misschien is het maar beter om dood te zijn.
Paul!
Kan ik u helpen?
Dan kunt u mij misschien helpen.
Kun je deze alsjeblieft voor me weggooien?
Er zit geen leven meer in. Ze horen in de vuilnisbak.
Kende u mevrouw Whitehall?
Ik dacht dat dit de begrafenis van mevrouw Taylor was?
Ah, mevrouw Taylor, nee.
Haar begrafenis is niet eerder dan vrijdag.
Waar is ze nu?
Uhm, ze is beneden.
waarom?
Waarom? Omdat ze nog niet klaar is...
Is die bloem voor haar?
Ze was mijn lerares. - Aha.
En jij bent? - Jack.
En, Jack, wat dacht je?
Over wat? - Over Mevrouw Whitehall's begrafenis.
Vind je het interessant?
Het was oké, denk ik.
Ik snap het.
Zijn alle begrafenissen hetzelfde?
Nee, Jack.
Ze zijn nooit hetzelfde.
Ze zijn allemaal speciaal.
De doden spreken tot ons ieder in zijn eigen taal.
Hoe bedoel je?
Het was een genoegen met je te spreken, Jack.
Waarom heb je dit gedaan?
Waarom heb je dit gedaan?!
Is dit het hiernamaals?
Omdat het meer als de hel voelt.
Paul.
Paul...
Anna?
Nee.
Anna.
Nee!
Wat is dat? - Het is je jurk...
voor je begrafenis. - Mijn lijkgewaad?
Je moeder heeft dit vanochtend gebracht.
Ik ben nog niet klaar om dood te gaan. Nog niet.
Hier buiten is niets meer voor jou.
Ik ben snel weer terug.
Oh, kom op.
Shit!
Kut.
Nog een sleutel, kom op.
20 dollar, 4 cent.
Dank u.
Meneer, uw wisselgeld.
Oh.
Zorg dat je er bent.
Alsjeblieft neem op. Alsjeblieft neem op.
Oh, toe nou, Neem de telefoon op.
Ja?
Ik ben hier. Ik ben het. Paul, ik heb je nodig.
Hallo?
Ben je daar? Paul, help me.
Paul. - Alsjeblieft stop.
Oh...
Ik ben de enige die je nu kan horen.
Ik zou voorzichtig zijn als ik jou was.
De doden hebben zoveel invloed op de levenden...
Hoe bedoel je? - Hij voelt nog steeds je aanwezigheid.
Je bezorgt hem allen maar meer pijn.
Als je echt van hem zou houden zou je je dood accepteren en hem loslaten.
Bewijs me dan dat ik echt dood ben.
Oh, jullie mensen.
Jullie moeten altijd maar bewijs hebben.
Waarom zie ik er uit als een lijk?
Omdat je een lijk bent.
Het wordt eens tijd dat je de werkelijkheid onder ogen ziet.
Je bent dood.
En je zult nooit meer leven.
Ik ben dood.
Nare droom?
Ik had een maffe droom.
Ik drooomde dat ik een auto-ongeluk had en dood was.
Heb je ooit gedroomd dat je dood was?
Paul?
- Sssst ssst sssst.
Wat ben je aan het doen?
Praat wat zachter. Je maakt de buren wakker.
Je hebt helemaal geen buren.
Heb je ooit van me gehouden? Heb je dat?
Zeg het.
Zeg dat je van me houdt.
Neem je dat?
Ik? Nee. Het is waarschijnlijk voor Eliot.
Gaat het altijd zo?
Hoe bedoel je? - Ik dacht wanneer je dood zou gaan...
je dan geen pijn meer zou voelen.
Dat je dan niet meer hoefde te worstelen.
Maar het houdt nooit op, ofwel?
Ik haal de overledene op uit het ziekenhuis.
Ja. Vanmiddag?
Is prima.
Graag gedaan, Meneer Miller. Dank u.
Ik laat u alleen om haar spullen uit te zoeken.
Oké. Dank u wel. - Oké.
Oké.
Oh, wacht ik wil een foto nemen...
Oké. Lachen.
Mooi. - Hee, ik heb dit voor je.
Oh, het is prachtig.
Jij bent prachtig.
Ik rij je naar het meer.
Oh, ik speel jou spelletjes niet mee, nee.
Ik zorg dat het de moeite waard is.
Kom op!
Uh-oh.
wat doe je?
Laat me niet los. - Dat doe ik niet.
Ik laat je nooit gaan.
Waar is dat voor?
Voor zijn mond...houd het dicht.
Nu de ogen.
Heeft hij familie?
Ja een broer.
Hij komt later.
Moest mijn moeder huilen toen ze me zag?
Het spijt me.
En Paul?
Dat maakt niet meer uit.
Ik wil het weten.
we hadden ruzie.
Ik probeerde haar tegen te houden.
Nee.
Nee, dat deed hij niet.
Je moet even rusten.
Je wordt zwakker. Het is bijna tijd.
Mag ik je iets vragen?
Ja, natuurlijk.
waarom gaan we dood?
Om het leven belangrijk te maken.
Meneer Coleman? - Ja?
Mijn naam is Jack.
Hallo. Hallo, Jack.
Hoe weet je mijn naam?
Mevrouw Taylor was mijn lerares.
Ik zag haar gisteravond.
Wat?
Ik liep langs het uitvaartcentrum.
en...
Mevrouw Taylor stond daar.
In de etalage.
In een rode jurk.
Zeg niet dat soort dingen. ze heeft niet eens een rode jurk.
Denk je dat ik lieg? - Kijk.
Jack, ik ben niet in de stemming, oké?
Ze heeft je hulp nodig. - Anna is dood!
Jouw lerares is dood.
Ik kan haar niet meer helpen.
Misschien hou je niet meer van haar.
Hoe kun je, klein kutwijf! - Hee, Ho Ho ho!
Denk je dat dit grappig is, heh, mafkees?
Blijf daar.
Gaat het, schatje? - Wat is er met hem aan de hand?
Oh God. - Kom op, laten we gaan.
Jack, het spijt me. Het spijt me, kindje.
Het spijt me zo zeer
Mevrouw Whitehall...
Susan.
Ik hoop dat u heeft gevonden waar u naar op zoek was.
Ik heb echt genoten van onze tijd samen.
Heh? Anthony, ssst ssst ssst.
Anthony, altijd in de war.
wat kan ik voor u doen, agent?
Ik wil graag het lichaam zien.
Frank Miller... ik ben zijn broer Vincent Miller.
Ik heb vanochtend gebeld. - Meneer Miller, natuurlijk.
Alstublieft, gecondoleerd met uw verlies.
Ik hoop dat het geen moeite is.
Ik wou hem even zien voor de begrafenis.
Ja ja geen probleem.
Uw broer is hier.
Ah.
U heeft fantastisch werk geleverd. Dank u.
U moet hem herinneren zoals hij was.
Dat is de schooljuf toch, of niet?
Ja ja, erg tragisch.
Daar is iets niet in orde.
Niet in orde?
Hoe hij lacht.
Uh, het was meer...
lachend.
Lachend? Mag ik even.
Uh, iets meer.
Zo is het goed, ja, dank u.
Dat kunnen we verhelpen. Ik ben blij van dienst te kunnen zijn.
Vindt u het erg als ik even een paar minuten alleen met hem heb?
Nee, natuurlijk niet.
Ik wacht buiten. - Oké bedankt.
Oh.
Oh sorry.
Ik, uh...ik wist niet...
ik denk dat ik nu maar ga.
Ik zie u bij de kerkdienst.
Bedankt...dank u.
Ik vertelde u net. Dat was uw broer.
U heeft een ongeluk gehad. U bent dood.
Waarom luisteren jullie nooit naar me?
Nee, het is geen gave.
Het is een vloek.
Ik verzorg jullie als waren jullie mijn eigen kinderen.
Ik was de stront van jullie lijf. Ik kleed jullie aan.
Ik doe er alles aan om jullie mooier te maken...
dan wanneer jullie nog in leven zouden zijn en wat doen jullie?
Jullie zeuren tegen me alsof het mijn schuld is dat jullie dood zijn,
alsof je het mij kwalijk neemt.
Jullie zeggen nu niks he? Wat?
Hmm? Wat?
wil je niet?
Je zegt niets omdat...
jullie niets te zeggen hebben.
En jullie hebben niets te zeggen...
Omdat julie een lijk zijn.
Uh uh! Nee.
Nu wil ik niet meer met jullie praten.
Ik ga naar school.
Stop de klok. Je hebt nog 25 seconden.
Je had de juiste inval, maar laat me je een tip geven.
Hoe voelt het?
Ben je bang?
Jack.
Je hebt medegevoel voor de dood.
Je wordt er toe aangetrokken net zoals zij zich door jou aangetrokken voelen.
Dat is een zeldzame gave.
Ik weet dat je Anna gezien hebt.
Je bent er bang door geworden, ja?
Je hoeft niet bang te zijn.
Christus had dezelfde gave.
Hij wekte Lazarus op,
en sprak met de doden.
Heb je mevouw Taylor gesproken?
Ja.
Heb je anderen gesroken? - Oh, ja , heel veel anderen.
Wie was de eerste met wie je sprak?
Mijn moeder.
Je zou niet bang hoeven te zijn...
andere mensen...
zouden het niet begrijpen.
Zij zien niet wat wij zien.
Ik kan je helpen.
Ik kan je onderwijzen.
Ze stond in de etalage en droeg een rode jurk.
Anna, Sorry.
Deacon!
Meneer Coleman, aangenaam.
Ze is niet dood he ofwel?
Meneer Coleman? - Iemand heeft haar gezien.
Sorry? - Eén van Anna's studentes...
zag haar in de etalage.
Oh, je bedoelt Jack.
Je kent hem. - Natuurlijk ken ik hem.
Hij komt hier vaak langs.
Hij is een 11 jaar oude jongen, Meneer Coleman,
en zoals alle jonge jongens heeft hij een levendige fantasie.
Neem me niet kwalijk. - Ik geloof niet dat hij het verzonnen heeft.
Ik denk dat hij haar echt gezien heeft.
Sorry hoor maar,
mischien wil je ook alleen maar geloven dat hij haar gezien heeft.
Ach barst.
Anna!
Meneer Coleman.
Anna!
- Meneer Coleman.
Ik denk dat u moet vertrekken. - Anna!
Anna!
Ze zit daarbinnen, of niet?
Geef me de sleutel, alstublieft
Anna!
Ze is dood. Je moet haar laten gaan.
Ze heeft haar dood geaccepteerd,
en ze heeft nu vrede met zichzelf.
Alsjeblieft, Anna, het spijt me.
Ik kan het niet.
Ik kan niet zonder jou leven.
Anna! Doe open, alsjeblieft.
Meneer Coleman, ze is dood.
Ik weet wat u doormaakt, ontkenning is een deel van het rouwproces,
maar u moet accepteren dat ze er niet meer is.
Ze heeft me nodig. - U kunt niets meer voor haar doen.
Geloof me..
Anna! Hee!
Geef me de sleutel. Geef me die kutsleutel.
Meneer Coleman, wilt u dat ik de politie bel?
Ik zal u de moeite besparen.
Ik wil dat je me een huiszoekingsbevel bezorgt.
Ik heb godverdomme een huiszoekingsbevel nodig, Tom. Help je me of niet?
Paul, ga even zitten. - Tom, daar heb ik geen tijd voor.
Ga zitten.
Ik heb net een telefoontje gehad van Eliot Deacon.
Ben je helemaal van de pot gerukt?
Hij wilde me haar niet laten zien. Hij houdt haar vast. Ze is niet dood.
Ze heeft een auto-ongeluk gehad, Paul. Haar auto was een wrak weet je dat niet meer?
Het is beneden. - Ze is niet dood.
Tom, ze is niet dood!
Hier is het rapport van de lijkschouwer.
Het ambulance personeel heeft het doorgegeven.
Ze hebben alleen haar pupilreactie en pols gevoeld.
De dokter heeft de overlijdensakte getekend zonder haar te hebben gezien.
Dus? - Dus er was EEG, niets.
Hij kon haar verdoofd hebben... - Haar verdoofd hebben?
Ja! - Echt waar, Chef,
um, er bestaan dat soort drugs.
Ja.
Hydronium bromide, totale verlamming in enkele seconden...
hartslag verlaagd tot bijna niets.
Bedankt. Tom, luister,
dat kleine joch Jack, hij heeft haar gezien.
Ik heb haar gezien. Ze lag op de tafel, dood.
Nee nee! - Ik heb meerdere lijken gezien.
Geloof, ze was hartstikke dood. - Nee nee nee!
Tom, luister, ga er heen. en onderzoek de zaak even.
Op wat voor gronden? Heb je bewijs?
Nee.
Maar-maar...nee.
Heb je dan überhaupt iets?
Ik dacht dat ze me riep.
Riep?
Riep of Telegrafeerde ze je?
Val dood!
Laat me het even duidelijk stellen.
Eerst heb je een kut kind een lel verkocht,
toen heb je Deacon aangevallen,
en nou vertel je me...
dat je dooie vriendin...
je geroepen heeft?
Je bent aan het doordraaien, makker.
Je moet jezelf een trap onder je reet geven.
Oké?
Ja.
Je ziet haar morgen bij de begrafenis.
En dat zal helpen.
Dan kun je het afsluiten. Dat heb je hard nodig.
Je moet het laten rusten, Paul.
Laat het gaan.
Waarom moet ik me aankleden?
Morgen is je begrafenis.
Dan al? - Dat heb ik je gezegd.
Je had maar 3 dagen.
Ik zei nog dat je de tijd goed moest gebruiken.
Ik heb van zoveel dingen spijt.
Ik heb alleen maar spijt.
Ik wou een ander leven.
Waarom heb je daar dan niets aan gedaan?
Ik heb het geprobeerd.
Maar niets is ooit veranderd.
Ik werd iedere dag wakker...
nam een douche.
Reed iedere dag in hetzelfde verkeer naar mijn werk.
Ging naar huis.
Ging slapen.
En stond weer op.
Het was altijd hetzelfde.
Wat had je van het leven verwacht?
Ik wilde gelukkig zijn.
Gelukkig. Allemaal zeggen ze altijd dat ze gelukkig wilde zijn.
Wat houdt dat in?
Begrijp je dat niet dat is nou het punt?
...Ik weet het niet.
Ja, dat weet je wel.
Je bent alleen te schijterig het toe te geven.
Ik wil hier niet meer over praten.
Ik wil dat het afgelopen is. - Wat wilde je van het leven?
Ik weet het verdomme niet.
wel, je weet het. Wat wilde je?
Ik wou liefde. - Wat wilde je, Anna?
Ik wilde liefde.
Je had liefde. Paul hield van je.
Je begrijpt het niet.
Ik wilde liefde.
Ik was te bang.
Mijn moeder...
toen ik klein was leerde ik dat...
dat van iemand houden verdriet betekende.
En daarom besloot ik van niemand te houden...
zodat niemand mij meer pijn kon doen.
Ik heb Paul altijd weggeduwd.
Hij dacht dat ik niet van hem hield.
was dat zo?
Hij was de enige van wie ik hield.
Maar ik heb het nooit kunnen zeggen.
En toen hield hij op met van me te houden.
wat zou je doen als je een nieuwe kans kreeg?
Ik weet het niet.
Nou? Is dit niet wat je wilde?
Ik dacht dat jij anders was.
Jullie zeggen allemaal dat je bang bent voor de dood,
maar de waarheid is dat jullie meer bang zijn voor het leven.
Ik ben blij dat ik dood ben.
Ik ben blij dat het voorbij is.
Je zei dat je me wat kon leren.
Het is alleen maar een gat in de grond.
Voor wie is het... - Mevrouw Taylor?
Precies. Voor Anna.
Ze hoort hier. - Omdat ze dood is?
Nee omdat er geen leven meer in haar zit.
Hoe bedoel je? - Begrijp je het niet?
Ik ben de enige die kan zien dat al die lijken hier doelloos rondlopen.
Het enige dat ze doen is schijten en pissen,
ons verstikken met hun stank,
en niets doen met hun leven,
alle zuurstof opgebruiken van de mensen die wel willen leven.
Ik moet ze allemaal begraven.
Ik heb geen keuze.
Nu zijn er 2 van ons.
Het is tijd.
Je moet er mooi uitzien voor je begrafenis.
Dit zal je spieren ontspannen.
En je huid doen stralen,
alsof je nog in leven was.
Zo zullen ze zich jou herinneren.
Kan ik mezelf nog een keer zien?
Hmm?
Kan ik mezelf nog een laatste keer zien?
Natuurlijk.
Dit is het einde.
Het laatste gedeelte is altijd het moeilijkst.
Je moet het allemaal alleen ondergaan, maar...
Je zal gauw vrede vinden.
Je hebt tegen me gelogen. - Anna,
We hebben het hier al eerder over gehad. Je beeldt je je gewoon wat in.
Je hebt tegen me gelogen. - Anna, je bent je nog steeds...
vast aan het klampen aan het leven
Anna!
Laat je nu niet door je angsten leiden.
- Je hebt tegen me gelogen.
Je bent er zo dicht bij.
Waarom heb je tegen me gelogen?
Zo dichtbij.
Klaar.
Violen...
Dat waren mijn favoriete bloemen.
Hoe wist je dat?
Violen leken me gepast op een of andere manier.
Wij zijn hier vandaag allen tesamen...
om Anna te herdenken en te rouwen...
en te danken voor haar leven.
Here God, we staan hier in uw aanschijn,
om het lichaam van Anna ter aarde te stellen,
en haar geest in Uw bewaring te geven,
en bij elkaar troost te zoeken,
in Uw barmhartigheid...
Ik ben de wederopstanding...
Wat is dit?
Ze is zo koud.
Het spijt me.
Wees niet bang. Het is beter zo.
Ze heeft nu vrede.
Je zei dat ze nog leefde.
Ik heb nooit gezegd dat ze nog leefde.
Ik zei alleen...
dat ik haar gezien had.
Wil je een lift?
Oké.
Ik ga je zien.
Meneer Coleman? - Ja?
vergeet niet uw veiligheidsgordel om te doen.
Stel je voor, Anna,
De hele wereld...je moeder,
je verloofde, je vrienden...
iedereen heeft jou begraven.
Ze hebben een steen boven je lichaam geplaatst,
en ze hebben van hen afscheid genoemen,
en gaan terug naar hun tv maaltijden...
en winkelcentra en denken...
dat dit hun nooit zal overkomen.
Ik zou alles geven... - Ze zeiden dat ik niet...
Ik ben niet... - Ik weet dat ik niet dood ben.
Denk er over na, Anna.
Denk er over na nu je het nog kan.
Nee.
Nee nee.
Nee, ik ben levend.
God, nee, help!
Oh, kut.
Denk je niet dat je voldoende hebt gedronken?
Rot op.
Meneer Coleman, ik denk...
dat u iets meer respect moet tonen.
Ik weet dat ze niet dood was.
Was ze het niet?
Je hebt geen idee wat er gebeurt als iemand sterft,
wat er met het lichaam gebeurt,
wat er met hun ziel gebeurt.
Denk je dat Anna nog in leven was na het ongeluk?
Misschien heb je gelijk.
Misschien is ze nog in leven.
Waarom ga je het niet zelf uitzoeken,
Meneer Coleman?
Zoek...
of ze dood is
of nog leeft.
Jij zieke klootzak!
Oh. - Jij psychotische lul.
Je hebt niet veel tijd meer.
Wat doet hij?
Wees niet bang.
Het is beter zo.
Laat me eruit!
Kom op.
Paul!
Nee.
Is het voorbij?
Ja, Jack, het is voorbij.
Oké.
Anna?
Oké, Anna. Anna, ik ben hier.
Ik ben hier.
Oh mijn God.
Anna.
Oké.
Schatje, alsjeblieft, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Paul? - Oh God.
Schatje. Eindelijk.
Paul? - Ja ja.
Je kwam terug voor mij?
Dat deed ik. Ik kwam terug voor jou.
Je bent veilig. - Ik hou van je.
Ik heb altijd van je gehouden.
Wat is dat voor een geluid?
Het is de schaar voor je kleding.
Eliot heeft ze net op de tafel gelegd.
Waar ben ik?
Je bent in een uitvaartcentrum.
Je bent dood.
Ik ben niet dood.
Je had een auto-ongeluk en bent van de weg geraakt...
en tegen een boom gereden.
Ik zag Anna.
Je hebt haar levend begraven.
Je hebt het kerkhof nooit gehaald.
En je hebt Anna nooit gezien.
Je bent dood. - Ik ben niet dood.
Jullie mensen,
jullie zeggen allemaal hetzelfde.
Ik ben niet dood.
vertaald door Sjimmie Sjembek
op donderdag 22 - 7- 2010
in 6 uur tijd...
respect voor alle vertalers...
die de tijd en de moeite nemen...
om de essentie van het verhaal...
zo goed mogelijk over te brengen...
Controle, sync en diverse aanpassingen: Goffini